Απριλίου 06, 2020

Διατροφή

10 φυσικά κατασταλτικά της όρεξης που σας βοηθούν να χάσετε βάρος
Η υπερβολική πείνα και η επιθυμία για ανθυγιεινά τρόφιμα ακόμα και μετά από ένα γεύμα μπορεί να προκαλέσει τη συσσώρευση βάρους. Ορισμένα βότανα και φυτά που ίσως έχετε ήδη στην κουζίνα σας, αλλά και άλλα πιο εξωτικά, μπορούν να βοηθήσουν στην καταστολή της όρεξης και στον έλεγχο της απώλειας βάρους με υγιή τρόπο.

Τριγωνέλα (Fenugreek)
Η γαλακτομανάνη, ένας υδατοδιαλυτός πολυσακχαρίτης που βρίσκεται στους σπόρους της τριγωνέλας θεωρείται ότι βοηθά στη μείωση του βάρους καθώς ενεργοποιεί την κατανομή του λίπους και το μεταβολισμό του σακχάρου στο σώμα. Το φυτό είναι εξαιρετικά πλούσιο σε ίνες. Περιέχει περίπου 75% υδατοδιαλυτές ίνες που αυξάνουν τον ρυθμό μεταβολισμού του σώματος. Αυτό ενεργοποιεί αυτόματα την καύση του λίπους που έχει εναποτεθεί στην κοιλιά και σε άλλους λιπώδεις ιστούς. Έχει τη δυνατότητα να μειώσει την αίσθηση της πείνας και προάγει το αίσθημα κορεσμού.

Γλυκομανάνη
Πρόκειται για μια φυσική, υδατοδιαλυτή διαιτητική ίνα που εξάγεται από τις ρίζες ενός είδους γλυκοπατάτας γνωστής ως konjac. Διατίθεται ως συμπλήρωμα, σε μείγματα ποτών και προστίθεται επίσης σε τρόφιμα, όπως ζυμαρικά, τόφου και αλεύρι. Το konjac αναπτύσσεται σε τροπικές περιοχές της Ανατολικής Ασίας και οι ίνες αποτελούν σχεδόν το μισό του ξηρού βάρους της ρίζας του φυτού. Η γλυκομανάνη μπορεί να απορροφήσει μέχρι και 50 φορές το βάρος της σε νερό. Έχει πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες και καθώς καταλαμβάνει χώρο στο στομάχι, προάγει την αίσθηση πληρότητας, μειώνοντας την πρόσληψη τροφής σε ένα επόμενο γεύμα. Όπως και άλλες διαλυτές ίνες, μειώνει την απορρόφηση των πρωτεϊνών και λιπών.

Gymnema Sylvestre
Το Gymnema sylvestre είναι ένα βότανο που βρίσκεται στα τροπικά δάση της Ινδίας και της Ασίας. Έχει ιστορική χρήση ως θεραπεία για το διαβήτη και την αρθρίτιδα και πρόσφατα έχει χρησιμοποιηθεί ως πολυ-υποστηρικτική θεραπεία για τη διαχείριση βάρους. Τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να μειώσει την όρεξη για γλυκά, την απορρόφηση της ζάχαρης κατά την πέψη και να προωθήσει τα φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Το φυτό περιέχει μια σειρά ενώσεων, όπως οι όξινες γλυκοσίδες και οι ανθροκινόνες και το κύριο βιοδραστικό συστατικό της, γνωστό ως γυμνεμικό οξύ, βρίσκεται στα φύλλα και τις ρίζες του. Το γυμνεμικό οξύ είναι αναστολέας της γλυκύτητας που σημαίνει ότι όταν το καταναλώνετε, γεμίζει τους υποδοχείς της γεύσης σας, εμποδίζοντας την πρόσληψη γλυκόζης στους ίδιους υποδοχείς και μειώνοντας με αυτό τον τρόπο την επιθυμία για ζάχαρη και γλυκά.

Griffonia Simplicifolia (5-HTP)
Το Griffonia Simplicifolia ή η 5-υδροξυτρυπτοφάνη είναι μια φυσικά απαντώμενη ουσία που προέρχεται από τους σπόρους ενός θάμνου της δυτικής Αφρικής. Η παραδοσιακή χρήση των σπόρων είναι ως επί το πλείστον για τα νεύρα και συνδέεται στενά με τις γνωστές δράσεις του 5-HTP. Το 5-ΗΤΡ μετατρέπεται άμεσα σε σεροτονίνη στον εγκέφαλο και έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει στη διάθεση, το άγχος και την απώλεια βάρους. Σε σύγκριση με την τρυπτοφάνη που είναι ένα συνηθισμένο συμπλήρωμα για την ενίσχυση των επιπέδων σεροτονίνης, το 5-HTP έχει αυξημένο ρυθμό απορρόφησης και μπορεί να διασχίσει πολύ εύκολα το αιματοεγκεφαλικό φράγμα. Το φυτό Griffonia simplicifolia είναι η μεγαλύτερη πηγή της ένωσης 5-ΗΤΡ. Οι σπόροι του περιέχουν έως και 20% 5-HTP, κατά βάρος. Το 5-ΗΤΡ χρησιμοποιείται συχνά για τον έλεγχο της όρεξης και τον περιορισμό της θερμιδικής πρόσληψης. Αυτό επιτυγχάνεται με τη φυσική αύξηση των επιπέδων της σεροτονίνης, του νευροδιαβιβαστή που συνδέεται άμεσα με την αίσθηση της πείνας. Το ανθρώπινο σώμα παράγει φυσικά κάποια ποσότητα 5-ΗΤΡ μέσω της διάσπασης της τρυπτοφάνης, ενός βασικού αμινοξέος που βρίσκεται σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες όπως το κόκκινο κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια και τα φασόλια.

Caralluma Fimbriata
Το φυτό ανήκει στην οικογένεια των κάκτων και μεγαλώνει σε άγρια μορφή ​​στην Ινδία. Οι Ινδοί το έτρωγαν ως λαχανικό εδώ και αιώνες και εκμεταλλεύτηκαν τις ικανότητες καταστολής της όρεξης κατά τη διάρκεια εποχών πείνας. Τρώγεται ωμό από τους κυνηγούς, ώστε να μην χρειάζεται να μεταφέρουν τρόφιμα αλλά και βρασμένο ή σε μορφή chutney ή πίκλας. Το Caralluma περιέχει κάποια φυτοχημικά που εμποδίζουν τη δράση δύων ενζύμων (citrate lyase και malonyl Coenzyme Α) που εμπλέκονται στην παραγωγή λίπους, αναγκάζοντας έτσι το σώμα να αρχίσει να καίει τα δικά του αποθέματα λίπους, προωθώντας με αυτό τον τρόπο την απώλεια λίπους.

Εκχύλισμα πράσινου τσαγιού
Το πράσινο τσάι είναι ένα φυσικό διεγερτικό που δρα όπως ο καφές, αλλά έχει και το πρόσθετο πλεονέκτημα της βιταμίνης C και των αντιοξειδωτικών. Μπορεί να σας βοηθήσει να σταματήσετε το τσιμπολόγημα και οι διατροφολόγοι λένε ότι οι κατεχίνες που περιέχει βοηθούν στην αναστολή της μετακίνησης της γλυκόζης στα λιποκύτταρα, γεγονός που επιβραδύνει την αύξηση του σακχάρου στο αίμα και αποτρέπει την υψηλή ινσουλίνη και την επακόλουθη αποθήκευση λίπους. Το πράσινο τσάι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των επιπέδων της ορμόνης χολοκυστοκινίνης που ρυθμίζει την όρεξη.

Συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (CLA)
Το CLA είναι ένα φυσικώς απαντώμενο λιπαρό οξύ που βρίσκεται στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ανήκει στην οικογένεια των ωμέγα λιπαρών και αποτελείται από ένα μείγμα τουλάχιστον 28 ισομερών του λινολεϊκού οξέος – ενός βασικού ωμέγα-6 πολυακόρεστου. Είναι επίσης ένα δημοφιλές συμπλήρωμα διατροφής που πιστεύεται ότι βοηθά στην απώλεια λίπους, τη διατήρηση της απώλειας βάρους και στον έλεγχο του διαβήτη τύπου 2 που συχνά συνδέεται με την παχυσαρκία. Ο τύπος CLA που βρίσκεται στα συμπληρώματα γίνεται με χημική τροποποίηση των φυτικών ελαίων. Στα καταστήματα υγιεινής διατροφής, το βρίσκουμε με τη μορφή χαπιού ή σιροπιού. Το CLA είναι ιδιαίτερα γνωστό για την καταπολέμηση του λίπους στην κοιλιακή περιοχή.

Garcinia Cambogia
Βοηθά στον μεταβολισμό του λίπους και μειώνει την πείνα. Διάφορα είδη φυτών της Νότιας Ασίας του γένους Garcinia (ιδιαίτερα το Garcinia cantbogia) έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε υδροξυκιτρικό άλας (HCA), το οποίο είναι και το δραστικό συστατικό τόσο σε αυτό όσο και σε πολλά άλλα προϊόντα απώλειας βάρους που κυκλοφορούν. Προκαταρκτική έρευνα υποδηλώνει ότι το garcinia αναστέλλει και μειώνει τη συσσώρευση των λιπιδίων στα λιπώδη κύτταρα στο ήπαρ. Το υδροξυκιτρικό οξύ θεωρείται επίσης ότι βελτιώνει την αντοχή κατά την άσκηση, αυξάνοντας την οξείδωση των λιπιδίων και μειώνοντας τη χρήση των υδατανθράκων.

Yerba Mate
Είναι ένα ρόφημα της νοτίου Αμερικής που παρασκευάζεται από τα φύλλα του δέντρου. Το δέντρο mate καλλιεργείται στα τροπικά δάση της Αργεντινής, της Παραγουάης, της Ουρουγουάης και της Βραζιλίας και είναι το εθνικό ποτό αυτών των χωρών. Για αιώνες, οι φυλές της Νότιας Αμερικής καταναλώνουν το yerba mate για τα αναζωογονητικά αποτελέσματά του. Τα φύλλα του δέντρου περιέχουν 15 αμινοξέα, 24 μέταλλα, βιταμίνες και αντιοξειδωτικά. Επιπλέον, περιέχει καφεΐνη, θεοβρωμίνη και θεοφυλλίνη, τα οποία βρίσκονται και στη σοκολάτα, τον καφέ και το τσάι. Αυτά τα συστατικά τονώνουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, μειώνουν την όρεξη, αυξάνουν τη μυϊκή χαλάρωση και λειτουργούν ως διουρητικό. Επηρεάζει τη δραστηριότητα των γονιδίων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό και την εναπόθεση των λιπών με τρόπο που μειώνει την αύξηση του σωματικού βάρους, ενισχύει το ρυθμό με τον οποίο καίγονται οι θερμίδες, ελέγχει την όρεξη καθυστερώντας την γαστρική απόρριψη και προάγοντας τη δραστηριότητα των κορεσμένων ορμονών και εξισορροπεί τη γλυκόζη και το επίπεδο ινσουλίνης, βοηθώντας έτσι στον έλεγχο της όρεξης και στην καύση του κοιλιακού λίπους.

Καφές
Μια μέτρια ποσότητα καφέ μπορεί να βοηθήσει στην τόνωση του μεταβολισμού και στην καταστολή της όρεξης. Το μυστικό του καφέ; Η καφεΐνη, μαζί με τα αντιοξειδωτικά από τους κόκκους του καφέ. Απλά μην ακυρώσετε αυτά τα καλά αποτελέσματα με πάρα πολύ ζάχαρη ή κρέμα!

Όλα αυτά τα φυσικά κατασταλτικά της όρεξης όπως και σχεδόν κάθε άλλη στρατηγική απώλειας βάρους, δεν λειτουργούν μεμονωμένα. Ο μόνος σωστός τρόπος για να χάσετε βάρος μακροπρόθεσμα, είναι να αλλάξετε μόνιμα τον τρόπο ζωής σας. Συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο για ένα υγιεινό διατροφικό πλάνο και μην ξεχνάτε να ασκείστε. Η λήψη συμπληρωμάτων από βότανα δεν θα είναι αποτελεσματική από μόνη της.

Φωτεινή Πουρνάρα

https://www.itrofi.gr/

Διατροφή

Οι αρχαίοι Ελληνες την αποκαλούσαν κινάρα και την ίδια ονομασία κράτησαν και οι Λατίνοι. Οι αγκινάρες είναι στην ακμή τους την άνοιξη, αλλά μπορούμε να τις βρούμε και κατεψυγμένες και να επωφεληθούμε από τη θρεπτική τους αξία όλο τον χρόνο. Παρότι υπάρχουν περίπου 12 ποικιλίες σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, στην Ελλάδα και κυρίως στην Πελοπόννησο κυριαρχούν δύο είδη. Η αγκινάρα του Αργους, η οποία είναι η διεθνώς γνωστή αγκινάρα, μεγάλη, καταπράσινη με σφιχτά κλειστά φύλλα και η ποικιλία με το όνομα ιωδιούχος Αττική, η οποία είναι μικρότερη και με ελαφρώς μοβ φύλλα. Υπάρχουν επίσης οι μικρές άγριες αγκινάρες με αγκάθια. Αγριες αγκινάρες βρίσκουμε στη Μεσσηνία, την Κέρκυρα και την Τήνο.

Τι τρώμε

Τα εσωτερικά φύλλα της που είναι πιο τρυφερά και την καρδιά της που είναι το πιο ενδιαφέρον γευστικά μέρος της. Στην Κρήτη, οι αγκινάρες τρώγονται ωμές με λάδι και λεμόνι. Είναι πεντανόστιμες όμως και ψητές στη σχάρα ή στα κάρβουνα. Mαγειρεμένες τις γευόμαστε α λα πολίτα, αλλά και με κουκιά ή με σπανάκι φρικασέ. Ταιριάζουν πολύ με αρνάκι, αλλά και με χοιρινό. Γίνονται και υπέροχη ομελέτα. Οι Ιταλοί συνηθίζουν να τις βάζουν στην πίτσα, αλλά εξίσου συχνά απολαμβάνουν και τις καρδιές της αγκινάρας βραστές, διατηρημένες σε αρωματικό ελαιόλαδο. Ιδιαίτερο είναι και το ιταλικό λικέρ Cynar. Οι Γάλλοι τις κάνουν σουφλέ και τις απολαμβάνουν και τηγανητές.

Τι μας προσφέρει

Γνωστή από την αρχαιότητα για την αποτοξινωτική και διουρητική δράση της, η αγκινάρα αποτελεί ένα λαχανικό, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Περιέχει νερό σε ποσοστό 85%, γι’ αυτό και σχετίζεται με την υγεία του ουροποιητικού συστήματος, ενώ παράλληλα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνες, σίδηρο, φώσφορο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο και κάλιο. Σύμφωνα με μελέτες, η αγκινάρα δρα προστατευτικά σε παθήσεις του ήπατος και συμβάλλει στην αντιμετώπιση των δυσπεψιών.

Πιο συγκεκριμένα, το αμερικανικό USDA (United States Department of Agriculture) έχει κατατάξει την αγκινάρα ανάμεσα στα 20 τρόφιμα που είναι πιο πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Στις αγκινάρες θα βρούμε υψηλά ποσά φλαβονοειδών, τα οποία ασκούν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Φημίζονται για την περιεκτικότητά τους στην ουσία σιλυμαρίνη, η οποία καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και προστατεύει το συκώτι από τις τοξίνες. Περιέχουν, επίσης, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενώ αποτελούν καλή πηγή βιταμίνης C. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μία μέτρια αγκινάρα καλύπτει πάνω από το 10% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη C.

Αναφορικά με τις θερμίδες, τα 100 γρ. αγκινάρας αποδίδουν μόλις 53 θερμίδες και δεν περιέχουν χοληστερίνη. Ακόμη, οι αγκινάρες περιέχουν ινουλίνη, η οποία συγκαταλέγεται στα πρεβιοτικά και προστατεύει την υγεία του πεπτικού συστήματος, προάγοντας την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιούς εντερικής μικροχλωρίδας.

Τα μαγικά της φύλλα

Η κυναρίνη, ένα από τα βασικά συστατικά της αγκινάρας, θεωρείται ότι συμβάλλει στον έλεγχο των λιπιδίων του αίματος (π.χ. υψηλή χοληστερίνη και τριγλυκερίδια). Χάρη στη διουρητική και αποτοξινωτική δράση της, «καθαρίζει» το συκώτι και το έντερο. Παρασκευάζουμε έγχυμα ρίχνοντας 1 κουταλιά αποξηραμένα φύλλα αγκινάρας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό. Αφήνουμε το μείγμα για 10′-15′, σουρώνουμε και πίνουμε 1 φλιτζάνι ημερησίως, 20′ πριν από το φαγητό, για 3 ημέρες.

Πώς τις διαλέγουμε και τις συντηρούμε

Επιλέγουμε αγκινάρες συμπαγείς, κλειστές και τρυφερές. Ενας τρόπος να ελέγξουμε τη φρεσκάδα τους είναι να κόψουμε ένα πέταλο στη μέση. Αν κοπεί εύκολα και βγει μια σταγόνα χυμού, η αγκινάρα είναι φρέσκια. Διατηρούμε τις αγκινάρες στο ψυγείο για λίγες μέρες, αφού τις τυλίξουμε με ένα υγρό πανί. Μπορούμε επίσης να βάλουμε τα κοτσάνια τους σε ένα μπολ με νερό. Εναλλακτικά, τις φυλάμε στην κατάψυξη, αφού αφαιρέσουμε τα εξωτερικά τους φύλλα και το «χνούδι» που βρίσκεται στην καρδιά. Οσο τις καθαρίζουμε τις ραντίζουμε με λίγο λεμόνι για να μη μαυρίσουν.

Προσοχή! Οι μαγειρεμένες αγκινάρες δεν πρέπει να μένουν περισσότερο από 24 ώρες στο ψυγείο, γιατί αναπτύσσονται βλαβεροί μικροοργανισμοί.

 https://www.vita.gr

 

Διατροφή

Το αλεύρι από ρεβίθι αποτελεί βασικό συστατικό της Ινδικής κουζίνας εδώ και αιώνες. Είναι ένα πολυχρηστικό όσπριο με ήπια, ιδιαίτερη γεύση. Το αλεύρι ρεβιθιού μπορεί να φτιαχτεί εύκολα στο σπίτι και πρόσφατα έχει γίνει αρκετά δημοφιλές ως εναλλακτική λύση για όσους δεν θέλουν να καταναλώνουν γλουτένη.

Πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα
Ένα φλιτζάνι ρεβιθάλευρου περιέχει:

– 356 θερμίδες
– 20 γρ. πρωτεΐνης
– 6 γραμμάρια λιπαρά
– 53 γραμμάρια υδατάνθρακες
– 10 γραμμάρια φυτικές ίνες
– 30% της συνιστώμενης ποσότητας θειαμίνη
– 101% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας φυλλικού οξέος
– 29% φώσφορο
– 38% μαγνήσιο
– 42% ψευδάργυρο
– 74% μαγγάνιο

92 γραμμάρια ρεβιθάλευρου μας παρέχει περισσότερο φυλλικό οξύ απ’ όσο χρειάζομαστε μέσα στη μέρα. Αυτή η βιταμίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη επιπλοκών κατά την εγκυμοσύνη.

Μειώνει την κατανάλωση βλαβερών ουσιών από επεξεργασμένες τροφές
Τα ρεβίθια περιέχουν ευεργετικά αντιοξειδωτικά που ονομάζονται πολυφαινόλες. Οι φυτικές πολυφαινόλες συγκεκριμένα έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τους ελεύθερες ρίζες στο φαγητό και αντιστρέφουν ένα μέρος της βλάβης που μπορούν να προκαλέσουν στο σώμα. Η ακρυλαμίδη είναι ένα ασταθές παραπροϊόν της επεξεργασίας τροφίμων. Εντοπίζεται σε υψηλά επίπεδα σε σνακ που έχουν ως βάση τους το αλεύρι και την πατάτα. Θεωρείται από πολλούς καρκινογόνο και συνδέεται με προβλήματα αναπαραγωγής, νευρική και μυϊκής λειτουργίας, όπως επίσης και την ενζυμική και ορμονική δραστηριότητα.

Έχει λιγότερες θερμίδες από το συνηθισμένο αλεύρι
Το ρεβιθάλευρο είναι μια καλή εναλλακτική του συνηθισμένου αλευριού, αν προσπαθείτε να μειώσετε την πρόσληψη θερμίδων. 1 φλιτζάνι από αυτό έχει περίπου 25% λιγότερες θερμίδες.

Μας χορταίνει περισσότερο σε σύγκριση με το αλεύρι σίτου
Οι επιστήμονες αναφέρουν εδώ και δεκαετίες ότι τα όσπρια μειώνουν την πείνα. Συγκεκριμένα, έρευνα δείχνουν ότι αυξάνουν το αίσθημα κορεσμού κατά 31%. Ένας τρόπος με τον οποίο το επιτυγχάνει είναι μέσω της ρύθμιση της ορμόνης πείνας, της γκρελίνης. Τα χαμηλά επίπεδά της φαίνεται ότι δημιουργούν αίσθηση κορεσμού.

Έχει περισσότερη πρωτεΐνη από το αλεύρι σίτου
Το ρεβιθάλευρο έχει μεγαλύτερα ποσοστά πρωτεΐνης από τα άλλα αλεύρια. Ένα φλιτζάνι παρέχει 20 γραμμάρια πρωτεΐνης σε σύγκριση με τα 13 γραμμάρια που παρέχει το αλεύρι σίτου. Και το σώμα μας τη χρειάζεται για να χτίσει μύες και να ανακάμψει από τραυματισμούς και ασθένειες. Παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη διαχείριση του βάρους.

Είναι εύκολο να το φτιάξουμε στο σπίτι
1. Αν θέλετε ψημένο ρεβιθάλευρο, τοποθετήστε τα στεγνά ρεβίθια σε μια λαδόκολλα και ψήστε τα στο φούρνο για περίπου 10 λεπτά στους 175°C μέχρι να χρυσίσουν. Αυτό το βήμα είναι προαιρετικό.

2. Τρίψτε τα ρεβίθια στο μπλέντερ μέχρι να πάρει τη μορφή σκόνης.

3. Κοσκινίστε το αλεύρι για να βγάλετε τα μεγάλα κομμάτια που δεν αλέστηκαν. Μπορείτε ύστερα να τα ξαναβάλετε στο μπλέντερ.

Για μέγιστη διάρκεια, αποθηκεύστε το σε θερμοκρασία δωματίου και σε αεροστεγές δοχείο. Μπορεί να διατηρηθεί για 6-8 εβδομάδες.

Βασικές χρήσεις

– Αντικαταστήστε το με το αλεύρι σίτου στο ψήσιμο

– Συνδυάστε το με το αλεύρι σίτου για να βελτιώσετε την υφή και την ποιότητα των ψητών φαγητών

– Για να δέσετε σούπες και σάλτσες

– Για να φτιάξετε παραδοσιακά Ινδικά πιάτα

– Για να φτιάξετε pancakes ή κρέπες

– Για επικάλυψη σε τηγανητά φαγητά

/enallaktikidrasi.com/

Διατροφή

Είναι γνωστή και ως φινόκιο και μπορεί να αναβαθμίσει τη διατροφή και το πιάτο μας πολύ εύκολα.
Το φινόκιο που διαβάζετε πολύ συχνά σε μενού και ίσως να μην είχατε ψάξει ποτέ τι ακριβώς είναι, είναι η ρίζα του μάραθου και πρόκειται για ένα σούπερ τραγανό και αρωματικό λαχανικό που προσφέρεται για πειραματισμούς. Είναι ιδανικό για σαλάτες, ενώ ταιριάζει και σε διάφορα ελληνικά πιάτα, σε ζυμαρικά, φαγητά κατσαρόλας, πίτες, θαλασσινά, ψητά κρέατα κ.ο.κ.

Όπως τα περισσότερα λαχανικά, είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο και φυτικές ίνες, οι οποίες λειτουργούν ευεργετικά για το έντερο και τη σιλουέτα και αποτρεπτικά για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μπορείτε, μάλιστα, να το καταναλώσετε μετά το κυρίως γεύμα για να σας βοηθήσει με την πέψη και να σας καθαρίζει την αναπνοή, ενώ πολλές φορές χρησιμοποιούνται και οι σπόροι του στο φαγητό, για να χαρίσουν άρωμα που θυμίζει γλυκάνισο.

Σημειώστε, επίσης, ότι το φινόκιο έχει ενυδατικές ιδιότητες, καθώς παρουσιάζει υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και ταυτόχρονα μας παρέχει φυλλικό οξύ, το οποίο συμβάλλει στην εκτέλεση πολλών από τις βασικές λειτουργίες του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης και επιδιόρθωσης του DNA, της δημιουργίας ερυθρών αιμοσφαιρίων και επίσης βοηθά στην πρόληψη της αναιμίας.
Και μην ξεχνάτε: όσο πιο φρέσκο το καταναλώνετε, τόσο το καλύτερο.

https://www.clickatlife.gr

Διατροφή

Ο τραχανάς ανήκει στις παιδικές μας αναμνήσεις, αλλά όχι μόνο εκεί• μπορεί να μας τον μαγείρευε η γιαγιά μας και για εκείνη να αποτελούσε το γιατρικό για ό,τι μας ενοχλούσε, αλλά ο τραχανάς είναι κάτι πολύ παραπάνω: αποτελεί την αρχαιότερη πρόχειρη, αλλά πλήρως υγιεινή τροφή.


Είναι ένα είδος ζυμαρικού και απαντάται σε διάφορα είδη: γλυκός ή ξινός, χοντρός η ψιλός, νηστίσιμος ή μη. Τον μαγειρεύουμε κυρίως σαν σούπα, αλλά και σε πιο πηχτή μορφή. Το περίεργο είναι ότι αν και αποτελεί κατεξοχήν ελληνικό παραδοσιακό πιάτο, δεν σερβίρεται στις ελληνικές ταβέρνες, αλλά τον βρίσκουμε στα πιο γκουρμέ εστιατόρια.

Ο τραχανάς είναι φτιαγμένος από αλεύρι και γάλα και ουσιαστικά τον έφτιαχναν για να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα το γάλα χωρίς να χαλάσει. Το αλεύρι μουσκευόταν με γάλα και ύστερα αποξεραινόταν στον ήλιο. Φτιάχνεται κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, όπου η υψηλή θερμοκρασία προκαλεί ευκολότερα ζύμωση στο γάλα και στεγνώνει γρήγορα στη συνέχεια το μείγμα.

Ποια είναι τα οφέλη του τραχανά στην υγεία μας
Η τροφή αυτή έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στην διατροφή και την επιβίωση των προγόνων μας• μάλιστα, σε αρκετές περιοχές της χώρας αποτελούσε τη βασική τροφή σε περιόδους πολέμων και οικονομικής δυσχέρειας.

Όμως, ο τραχανάς έχει ισχυρή θρεπτική αξία και γι’ αυτό καταναλώνεται σήμερα. Είναι πλούσιος σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνη, φυτικές ίνες και συγκεκριμένα βήτα-γλυκάνη που παρέχει ενέργεια, αυξάνει τον κορεσμό και βοηθά στη διατήρηση των χαμηλών επιπέδων χοληστερίνης. Το ξινόγαλα επίσης περιέχει γαλακτοβάκιλλους που ενισχύουν την διαδικασία της πέψης και την πεπτική υγεία.

Επιπλέον, ο τραχανάς είναι καλή πηγή βιταμινών, όπως βιταμίνη Α, Β1 και ριβοφλαβίνης (Β2), η οποία έχει αντιγηραντικές, αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και τονώνει τον μεταβολισμό και την εγκεφαλική λειτουργία. Τέλος, είναι πλούσιος σε καροτενοειδή, ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες που δρουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι ο Ιπποκράτης «συνταγογραφούσε» τον τραχανά, καθώς θα λέγαμε ότι μπορεί επάξια να λάβει την ιδιότητα της υπερτροφής.

https://www.awakengr.com

Διατροφή

Στην κατηγορία των πιο υγιεινών λαχανικών, το μπρόκολο έρχεται αναμφισβήτητα πρώτο.
Μπρόκολο: Ο πρωταθλητής των λαχανικών | in.gr

Με καταγωγή από την Ιταλία, το μπρόκολο ανήκει στην οικογένεια των σταυρανθών λαχανικών (στην οποία ανήκει και το λάχανο, το κουνουπίδι και τα λαχανάκια Βρυξελλών).

Οι ειδικοί μάς συστήνουν να καταναλώνουμε 3-4 μερίδες σταυρανθών λαχανικών την εβδομάδα για να επωφεληθούμε από τις ευεργετικές τους ιδιότητες.

Τι μας προσφέρει
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κανένα θρεπτικό συστατικό δεν λείπει από το μπρόκολο. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Κ, Α, Β1, Β6, C και φυλλικό οξύ, καθώς και σε χρώμιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο και μαγγάνιο. Αυξημένη η περιεκτικότητα του μπρόκολου και σε φυτικές ίνες.

Επίσης, περιέχει σχεδόν όλα τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες σε μικρότερη ποσότητα. Οσο μάλιστα πιο έντονο το πράσινο χρώμα του, τόσο μεγαλύτερη η εγγύηση ότι περιέχει όλα αυτά τα πολύτιμα συστατικά.

Φροντίζει την καρδιά
Τα κραμβοειδή λαχανικά, όπως το μπρόκολο και το κουνουπίδι, φαίνεται ότι δρουν ευεργετικά στο καρδιαγγειακό σύστημα, χάρη στην πλούσια αντιοξειδωτική τους σύνθεση. Μάλιστα, μια ουσία του μπρόκολου, η ινδόλη-3-καρβινόλη (I3C), μπορεί να μειώσει στο μισό την απο-λιποπρωτεΐνη Β, τον «μεταφορέα» της χοληστερίνης στους ιστούς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of Nutrition». Επίσης, τα κραμβοειδή είναι από τα κυριότερα λαχανικά που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού, σύμφωνα με μακροχρόνια επιδημιολογική έρευνα του Πανεπιστημίου του Harvard.

Προφυλάσσει από τον καρκίνο
Χάρη σε μια σειρά επιδημιολογικών μελετών μπορούμε να τοποθετήσουμε το μπρόκολο κοντά στην κορυφή της κλίμακας των τροφίμων με αντικαρκινική δράση. Η ιδιότητα έχει αποδοθεί στην υψηλή περιεκτικότητά του σε ουσίες όπως η σουλφοραφάνη, οι ινδόλες και τα καροτενοειδή. Πιο συγκεκριμένα, έχει συσχετιστεί με την πρόληψη συγκεκριμένων μορφών καρκίνου, όπως του προστάτη, των ωοθηκών και της χοληδόχου κύστης.

Είναι φιλικό για το στομάχι
Η σουλφοραφάνη που περιέχει συνδέεται με την καταπολέμηση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, που ενοχοποιείται για την πρόκληση της γαστρίτιδας και του πεπτικού έλκους. Φαίνεται επίσης ότι έχει ισχυρή δράση κατά των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά μικροοργανισμών.

Ωφελεί τα μάτια
Το μπρόκολο, μαζί με το σπανάκι, έχει συσχετιστεί με τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καταρράκτη, σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνητών της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Harvard. Επιπλέον, η διατροφική πρόσληψη λουτεΐνης και ουσιών που περιέχονται στο μπρόκολο σχετίζεται με περιορισμένο κίνδυνο άλλων προβλημάτων της όρασης, όπως είναι η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού
Το μπρόκολο είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά που ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Είναι και αντιγηραντικό
Θεωρείται μια υπερτροφή με αντιγηραντικές ιδιότητες που είναι γεμάτη με τη βιταμίνη που χρειάζεται το σώμα μας για να παράγει κολλαγόνο, καθώς και με αντιοξειδωτικά. Προκειμένου το σώμα μας να παράγει κολλαγόνο (αυτή την πρωτεΐνη που μας διατηρεί νέους και για την οποία ακούμε συνέχεια), το οποίο κάνει το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια μας να δείχνουν υπέροχα, χρειάζεται βιταμίνη C. Το μπρόκολο είναι γεμάτο βιταμίνη C.

Διατροφή

Η κόκκινη φακή ανήκει στην κατηγορία των οσπρίων. Έχει πιο απαλή γεύση από αυτήν της κοινής φακής και βράζει πολύ πιο γρήγορα, αφού χρειάζονται μόλις 15΄, επειδή είναι αποφλοιωμένες.

Είναι εύπεπτη
Είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, σίδηρο και φυτικές ίνες. Λόγω επίσης της πιο χαμηλής περιεκτικότητάς της σε αδιάλυτες φυτικές ίνες, είναι πιο εύπεπτη, ειδικά για άτομα με ευερέθιστο έντερο. Εάν έχετε πρόβλημα με τα όσπρια, είναι πολύ πιο εύπεπτη και ελαφριά.

Αυξάνει την ενέργεια
Ένα φλιτζάνι φακές περιέχει το 37% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης σε σίδηρο, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο αφού βοηθά τους μυς να αποθηκεύσουν και να χρησιμοποιήσουν το οξυγόνο. Όσο περισσότερο οξυγόνο χρησιμοποιούν, τόσο περισσότερη ενέργεια έχετε.

Βοηθά στη μεταφορά περισσότερου οξυγόνου
Ο σίδηρος, ο οποίος επιτρέπει στους μυς να αποθηκεύουν και να χρησιμοποιούν περισσότερο οξυγόνο, βοηθά επίσης το αίμα να μεταφέρει περισσότερο οξυγόνο από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα.

Συμβάλλει στην απώλεια βάρους
Οι φακές περιέχουν πολλά υγιεινά θρεπτικά συστατικά και μέταλλα τα οποία περιέχουν λίγες θερμίδες. Ένα ολόκληρο φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές έχει μόνο 230 θερμίδες. Και κάτι άλλο: οι φυτικές ίνες και οι υδατάνθρακες θα σας βοηθήσουν να νιώθετε χορτάτοι για περισσότερο χρόνο.

Ενισχύει τον μεταβολισμό
Οι φακές περιέχουν άφθονη βιταμίνη Β3 – μια βιταμίνη ζωτικής σημασίας για τον μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών στο σώμα. Επιπλέον, βοηθά στη διατήρηση της σωστής κυκλοφορίας του αίματος και του υγιούς δέρματος.

Πώς να την καταναλώσετε
Αν τη βράσουμε καλά, μπορούμε να την κάνουμε πουρέ. Συνδυάζοντάς τη με τις κλασικές φακές, είναι ιδανική λύση για να χυλώσουν πιο εύκολα. Επιπλέον, μια πολύ καλή ιδέα είναι να τη βάλουμε στις σαλάτες μας και να τους δώσουμε μια εξωτική όψη και γεύση..

Θρεπτική αξία ανά 100 γρ. Θερμίδες – 116 Kcal /
Yδατάνθρακες – 20,1 γρ. Φυτικές ίνες – 7,9 γρ. / ΠρωτεΪνες – 9 γρ. Aπλά
σάκχαρα – 1,8 γρ. / Φυλλικό οξύ – 181 mg

Διατροφή

Παπαρουνόσπορος, ο «σπόρος της χαράς»
Τον περασμένο Απρίλιο, κάπου έξω από την Καρδίτσα, αστυνομικοί εντόπισαν σε χωράφι και ξερίζωσαν οπιούχες παπαρούνες. Τα φυτά αυτά διαφέρουν από τις κοινές κόκκινες παπαρούνες των αγρών, μόνο ως προς το μέγεθος των λουλουδιών τους. Οι οπιούχες παπαρούνες είναι πολύ πιο μεγάλες, με έντονο μοβ χρώμα, με καρπούς σε μέγεθος καρυδιού και μαύρους σπόρους στο εσωτερικό τούς. Αυτοί οι σπόροι ονομάζονται παπαρουνόσποροι και προέρχονται από ένα δικότυλο φυτό, από τα 100 περίπου μέλη της οικογένειας των παπαβεριδών, που φύονται στις εύκρατες και σχετικά ψυχρές περιοχές της Ευρώπης, τη Ασίας και της Βόρειας Αφρικής.

Η κόκκινη παπαρούνα (Παπαρούνα η Ροιάς)* που βλέπουμε να ξεπετιέται στα καλλιεργημένα χωράφια, την άνοιξη, είναι αυτή που στην Κρήτη ονομάζουν «κουτσουνάδα», στη Ρόδο «κοτσονιά», στη Σύρο «πούλι», στην Πάρο «κοκκινάδα», στα Μεσόγεια «λιλικούκι», στη Χίο και σε άλλα μέρη «άγρια ανεμώνα» ή «αγριολαλέ», στη Μάνη «μακουνίδα» και στην Κύπρο «κουτσοπετεινό» ή «πετεινό».

Η Παπάβερ ή Παπαρούνα η Υπνοφόρος (Papaver Somniferum) ή αφιόνι** ή ύπνος, ονομάζεται το είδος παπαρούνας από την οποία προέρχονται ο παπαρουνόσπορος, αλλά και το όπιο. Το μεν όπιο είναι η σκουρόχρωμη και πικρή ουσία που λαμβάνουν οι καλλιεργητές μετά τη χάραξη της κάψας του καρπού, της λεγόμενη «κωδίας» του φυτού. Τα δραστικά συστατικά του οπίου είναι καμιά 25αριά αλκαλοειδή, όπως η μορφίνη (που παράγωγο της είναι η ηρωίνη), η κωδεΐνη, η θηβαΐνη κι η παπαβερίνη, γνωστά για τις αναλγητικές, νηπενθείς, καταπραϋντικές, παραισθησιογόνες κι ευφορικές τους ιδιότητες. Μέσα σε αυτή την κάψα όμως, βρίσκονται και πάρα πολλοί εντυπωσιακά μικροσκοπικοί σπόροι.

Οι παπαρουνόσποροι χρησιμοποιούνται ευρέως στην αρτοποιία και τη ζαχαροπλαστική, πάνω σε ψωμιά, κουλούρια και μέσα διάφορα γλυκά, όπως το κεντροευρωπαϊκό στρούντελ παπαρουνόσπορου (Mohnstrudel) και το γερμανικό τσιζ κέικ με παπαρουνόσπορο.

Γευστική ταυτότητα
Το άρωμα των γκριζογάλαζων ή γκρι ή μαύρων, παπαρουνόσπορων είναι ελαφρά γλυκό, με νότες ξηρών καρπών, που στο στόμα θυμίζουν κυρίως αμύγδαλο, φουντούκι και σουσάμι και έχουν γλυκόπικρη επίγευση. Όταν ψήνονται η γεύση και το άρωμα επιτείνονται. Οι πιο ασπριδεροί σπόροι έχουν πιο ήπια γεύση.

Θεραπευτικές ιδιότητες:
Διατηρεί μερικά χαρακτηριστικά του λουλουδιού από το οποίο προέρχεται, όπως ότι είναι ήπιο υπνωτικό.

Ακόμη, είναι πλούσιος σε λιπαρά και έχει ιδιότητες αναλγητικές, υπνωτικές, διαλυτικές, κατασταλτικές και καταπραυντικές του νευρικού και μυικού συστήματος. Είναι, επίσης, μαλακτικό, αντιβηχικό, σπασμολυτικό και χρησιμοποιείται ενάντια της υπερδιέγερσης. Έχει κυρίως ζαχαροπλαστική χρήση (ιδανικός για γλυκά, ψωμί πολύσπορο, κέικ, πίτες, κουλουράκια).

– Αντιβηχικό: Σε κάποια χωριά βράζουν 1 κουταλιά παπαρουνόσπορου και πίνουν το τσάι για το βήχα και τον ερεθισμένο λαιμό.

– Είναι ήπιο υπνωτικό.

– Είναι μαλακτικό και σπασμολυτικό.

– Κατά της υπερδιέγερσης: Από τον παπαρουνόσπορο παράγεται αφέψημα, το λεγόμενο «τσάι παπαρούνας», poppy seed tea, που έχει ευφορικές και κατευναστικές ιδιότητες, αν αλέσουμε τους σπόρους, τους βράσουμε με ζεστό νερό και τους αναμείξουμε με κάποιο χυμό.

Που χρησιμοποιούνται
Χρησιμοποιείται συνήθως ολόκληρος αλλά και κοπανισμένος. Γενικά, αποφεύγουμε να αγοράζουμε έτοιμο κοπανισμένο παπαρουνόσπορο, γιατί η έκθεση των ελαίων στην ατμόσφαιρα, έχει σαν αποτέλεσμα να ταγγίζει εύκολα. Δεν είναι εύκολο να αλέσουμε τους σπόρους αν δεν διαθέτουμε ειδικό μύλο. Η επόμενη καλή λύση είναι ο ηλεκτρικός μύλος του καφέ ή το εξάρτημα των ξηρών καρπών στο μίξερ. Αν όμως σκοπεύουμε να τους χρησιμοποιήσουμε σε υγρό περιβάλλον όπως σε ποτά ή σε φαγητά, ή για να «πήξουμε» μια σάλτσα, μπορούμε να τους μουλιάσουμε από πριν στο νερό, για αρκετές ώρες και τότε αλέθονται πολύ γρήγορα μαζί με τα υγρά υλικά της παρασκευής μας.

Στην Τουρκία, όπου οι παπαρουνόσποροι συμμετέχουν στην παρασκευή του χαλβά, καβουρδίζονται, αλέθονται κι ανακατεύονται με μέλι και ξηρούς καρπούς. Στην Ινδία τους συνδυάζουν με διάφορα άλλα μπαχαρικά για τα κόρμα, τα κάρι και τις σάλτσες τούς. Στη Βεγγάλη χρησιμοποιούνται στα σούχτα (shukta, είδος φαγητού με πικρά χορταρικά) και στο πανάρισμα. Συνηθίζονται στις μαρινάδες και στο ωμό λάχανο. Ταιριάζουν πολύ με τις μελιτζάνες, τα πράσινα φασολάκια, το κουνουπίδι, τα κολοκυθάκια, τις πατάτες, τα ζυμαρικά, το ψάρι και το κρέας.

Οι παπαρουνόσποροι συνδυάζονται, επίσης, καλά με το γάλα, το γιαούρτι, το γάλα αμυγδάλου, του φουντουκιού ή της σόγιας, με τη σοκολάτα-ρόφημα ή με τους χυμούς φρούτων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνοι τους ή μαζί με τζίντζερ, καρδάμωμο, φρέσκο δυόσμο, κανέλα, σε ποτά αλκοολούχα και μη.

Από τον παπαρουνόσπορο παράγεται βρώσιμο έλαιο, το μηκωνέλαιο, με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Το παπαρουνόλαδο χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή καλλυντικών, αλλά και στη ζωγραφική γιατί δεν αλλοιώνει τα χρώματα.

Που τον βρίσκουμε:
Στα καταστήματα μπαχαρικών και στα περισσότερα σούπερ μάρκετ.
* Συνιστάται να καταναλώνεται με προσοχή από άτομα που πάσχουν από πυρετό εκ χόρτου (ανοιξιάτικη αλλεργία)

Οι χρήσιμες-άχρηστες πληροφορίες
Η υπνοφόρος παπαρούνα είναι το μόνο μέλος της οικογένειας των παπάβερ, που καλλιεργείται ως αγροτικό είδος, για τους καρπούς του, αλλά και για τα πανέμορφα λευκά ή κόκκινα-πορφυρά λουλούδια της. Από τις αποξηραμένες κωδίες του, αλλά και από τον παπαρουνόσπορο παράγεται αφέψημα, το λεγόμενο «τσάι παπαρούνας» (poppy seed tea), που έχει ευφορικές και κατευναστικές ιδιότητες, αν αλέσεις τους σπόρους και τους βράσεις με ζεστό νερό και τους αναμείξεις με κάποιο κρύο χυμό.

Η υπνοφόρος παπάβερ ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, όπως και η συγγενής της Μήκων η Υπνοφόρος. Στην περιοχή Γάζι, στην Κρήτη, βρέθηκε υστερομινωικό ειδώλιο θεάς, που φέρει στο κεφάλι της τρεις κωδίες, το οποίο ονομάστηκε από τον αρχαιολόγο Σπύρο Μαρινάτο «Θεά της Μήκωνος», μας επιτρέπει να εικάσουμε ότι οι Κρήτες γνώριζαν τις ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού μήκων η υπνοφόρος, από τους οπούς του οποίου οι αρχαίοι μας πρόγονοι λαμβάνανε ένα είδος οπίου, το μηκώνιο, που τους έκανε να λησμονούν όλα τα κακά (κακών επίληθον απάντων).
Πίστευαν πως η παπαρούνα του οπίου φύτρωσε από τα δάκρυα της Αφροδίτης.

Κάποια μορφή οπίου χρησιμοποιούσαν στις μυητικές τελετές στα μυστήρια της Δήμητρας, αλλά και ως αναλγητική δρόγη στα ιερά της Ειλειθυίας και της Ήρας, θεές προστάτιδες του τοκετού, για τη στήριξη των επιτόκων. Όμως κι οι γιοί του Άδη, ο Ύπνος και ο Θάνατος απεικονίζονται συχνά να κρατούν στα χέρια τους παπαρούνες συμβολίζοντας με σαφήνεια τόσο τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα, μέχρι τον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα. («Τροφή»: Και μετά μας έχουν γαλουχήσει να πιστεύουμε πως η ιστορία μας, η πραγματική μας ιστορία, είναι μύθοι και μυθολογία. Και έτσι έχουμε απομακρυνθεί από την τόσο πολύτιμη γνώση που κατείχαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας!)

Παπαρούνα το φυτό:

Το φυτό με τα πανέμορφα κατακόκκινα πέταλα καλλιεργείται από τα πανάρχαια χρόνια από τους αρχαίους λαούς της Περσίας, της Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους.

◊ Τα πρώτα γραπτά στοιχεία για την παπαρούνα αναφέρονται σε κείμενο των Σουμερίων που χρονολογείται στο 4000 π.Χ. Οι Σουμέριοι τη θεωρούσαν «λουλούδι της χαράς»,πιθανότατα επειδή χρησιμοποιούσαν την οπιούχα παπαρούνα.

◊ Οι αρχαίοι Έλληνες αθλητές έβαζαν παπαρουνόσπορους και μέλι στο κρασί τους για να είναι εύρωστοι και υγιείς. Η παπαρούνα εμφανίζεται και στην ελληνική μυθολογία. Η ύπαρξη της αποδίδεται στη θεά Δήμητρα, η οποία δημιούργησε το φυτό για να απαλύνει τη θλίψη της όταν η κόρη της Περσεφόνη πήγαινε για 6 μήνες κάθε χρόνο στον Κάτω Κόσμο για να συναντήσει τον Πλούτωνα. Εκτός από τη Δήμητρα και ο θεός Ύπνος είναι συνδεδεμένος με την παπαρούνα, καθώς απεικονίζεται να κρατάει παπαρούνες ή να είναι στεφανωμένος με αυτές.

◊ Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τους χυμούς του φυτού για να απαλύνουν τον πόνο που προκαλείται από τον έρωτα.

◊ Πιστεύεται πως η παπαρούνα του οπίου φύτρωσε από τα δάκρυα της Αφροδίτης.

◊ Ο ποιητής Βιργίλιος την αποκαλεί «παπαρούνα της Λήθης».

Παπαρουνόσπορος και χρήση ανά τον κόσμο:
– Στην Ουγγαρία, αποτελεί τη γέμιση του χαρακτηριστικού χριστουγεννιάτικου γλυκού της τοπικής κουζίνας, ενός ρολού απο παντεσπάνι με το όνομα beigli.
– Στην Ιταλία, τον συναντάμε σε συνταγές του Trentino-Alto Adige, που ούτως ή άλλως συγγενεύει με την γειτονική Αυστρία ως προς την κουζίνα, αλλά και ως προς την κουλτούρα γενικότερα.
– Στην Εβραϊκή κουζίνα, υπάρχει ένα γλυκάκι με το δύσκολο όνομα hamantaschen, δηλαδή «οι τσέπες του Haman», το οποίο καταναλώνεται κατά τη γιορτή του Purim και έχει γέμιση από παπαρουνόσπορο. Υπάρχει και η παραλλαγή με γέμιση μαρμελάδας.
– Στην Ιαπωνία αποτελεί βασικό συστατικό του λεγόμενου shichimi togarashi, που είναι ένα άρτυμα για σούπες, ζυμαρικά ή φαγητά κατσαρόλας; το shichimi togarashi, αποτελείται απο 7 υλικά: φλούδα πορτοκαλιού (ή μανταρινιού), σουσάμι (άσπρο και μαύρο), σπόρους καναβουριού, φύκια νόρι, καυτερή πιπερίτσα, πιπέρι Σετσουάν και παπαρουνόσπορο.
– Ο παπαρουνόσπορος από την λευκή ποικιλία της παπαρούνας, συμπεριλαμβάνεται στα συστατικά του ινδικού κάρυ.
– Στην Τουρκία, όπου οι παπαρουνόσποροι συμμετέχουν στην παρασκευή του χαλβά, καβουρδίζονται, αλέθονται κι ανακατεύονται με μέλι και ξηρούς καρπούς.
– Στην Ινδία τους συνδυάζουν με διάφορα άλλα μπαχαρικά για τα κόρμα, τα κάρι και τις σάλτσες τους.
– Στη Βεγγάλη χρησιμοποιούνται στα σούχτα-shukta, είδος φαγητού με πικρά χορταρικά και στο πανάρισμα. Συνηθίζονται στις μαρινάδες και στο ωμό λάχανο. Ταιριάζουν πολύ με τις μελιτζάνες, τα πράσινα φασολάκια, το κουνουπίδι, τα κολοκυθάκια, τις πατάτες, τα ζυμαρικά, το ψάρι και το κρέας.
– Στη μεσογειακή μαγειρική, οι παπαρούνες βράζονται και προστίθενται στις σαλάτες και στις χορτόπιτες.

*Η λέξη ροιάς είναι παράγωγο του ρήματος ρέω. Και της το έδωσε ο Διοσκουρίδης επειδή η παπαρούνα ρίχνει γρήγορα τα πέταλα της.

Πηγές: inaoussa.gr -ingolden.gr -www.bitterbooze.com- proionta-tis-fisis.com http://www.diakonima.gr

Διατροφή

Το ήπαρ είναι ένα από τα σημαντικότερα όργανα του ανθρώπινου σώματος. Αυτές οι επτά τροφές εξασφαλίζουν ότι θα παραμείνει υγιές.

Το συκώτι είναι ένα πραγματικά εντυπωσιακό όργανο. Πρώτα από όλα, είναι τεράστιο! Και το μέγεθός του δεν είναι τυχαίο, καθώς είναι υπεύθυνο για την παραγωγή πρωτεϊνών, χοληστερόλης και χολής, την αποθήκευση βιταμινών, μετάλλων και υδατανθράκων, αλλά και για την αποτοξίνωση του οργανισμού από ουσίες όπως το αλκοόλ, τα φάρμακα και τα φυσικά υποπροϊόντα του μεταβολισμού μας. Επομένως, είναι εύκολο να αντιληφθούμε πόσο μεγάλη σημασία έχει η διατήρηση της υγείας του. Οι παρακάτω τροφές μπορούν να μας βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια.

Καφές
Η λίστα ξεκινά με ευχάριστα νέα. Το αγαπημένο μας ρόφημα φαίνεται πως είναι ικανό να προστατεύσει από την ανάπτυξη σοβαρών προβλημάτων του ήπατος, ακόμη και άτομα τα οποία ήδη πάσχουν από χρόνιες ασθένειες που επηρεάζουν το συγκεκριμένο όργανο. Αιτία για αυτό είναι η ικανότητα του καφέ να αποτρέπει τη συσσώρευση λίπους και κολλαγόνου στο συκώτι, να μειώνει τη φλεγμονή, αλλά και να αυξάνει την ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία γλουταθειόνη στο σώμα μας. Η θετική επίδρασή του είναι πιο έντονη όταν καταναλώνουμε τουλάχιστον τρεις κούπες την ημέρα.

Τσάι
Μια εκτεταμένη ιαπωνική έρευνα ανακάλυψε ότι 5 – 10 κούπες πράσινου τσαγιού την ημέρα συνδέονταν με τη βελτιωμένη υγεία του ήπατος, όπως αυτή αποτυπωνόταν στις αιματολογικές εξετάσεις των συμμετεχόντων. Άλλη έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν πράσινο τσάι έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρκίνο του ήπατος. Ωστόσο, αν αντιμετωπίζετε προβλήματα με το συκώτι σας, μην σπεύσετε να εντάξετε το πράσινο τσάι στη διατροφή σας με κάθε του μορφή. Τα συμπληρώματα διατροφής με εκχύλισμα πράσινου τσαγιού έχουν ενοχοποιηθεί για δημιουργία βλαβών στο ήπαρ. Επομένως, βεβαιωθείτε πως έχετε λάβει τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας.

Γκρέιπφρουτ
Αυτά τα ξινά εσπεριδοειδή περιέχουν δύο σημαντικά αντιοξειδωτικά, τη ναριγκενίνη και την ναριγκίνη, τα οποία προστατεύουν το συκώτι με δύο τρόπους: μειώνουν τις φλεγμονές και προστατεύουν τα κύτταρα. Αν και η ευεργετική δράση αυτών των συστατικών είναι εξακριβωμένη, δεν υπάρχουν ακόμη έρευνες που να αποδεικνύουν ότι η κατανάλωση του ίδιου του φρούτου ή του χυμού του έχει έντονα θετική επίδραση στο ήπαρ. Ωστόσο, δεν χάνετε κάτι αν το προσθέσετε στη διατροφή σας!

Μύρτιλλο και κράνμπερι
Αυτά τα λαχταριστά φρούτα του δάσους περιέχουν ανθοκυανίνες, μια μορφή αντιοξειδωτικών που τους χαρίζει και το έντονο χρώμα τους. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν εκπονηθεί σε ανθρώπους και ζώα, η κατανάλωσή τους μπορεί να προστατεύσει το συκώτι μας από μια σειρά από βλάβες. Επιπλέον, σε πειράματα που έγιναν σε δοκιμαστικούς σωλήνες, το εκχύλισμα μύρτιλλου ήταν ικανό να ανακόψει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του ήπατος.

Χυμός παντζαριού
Αποτελεί εξαιρετική πηγή των βεταλαΐνων, μιας μορφής αντιοξειδωτικών που ενδέχεται να ενισχύουν την καρδιακή υγεία και να μειώνουν τις οξειδωτικές βλάβες και τις φλεγμονές. Αν και μέχρι στιγμές οι έρευνες που συνδέουν τον συγκεκριμένο χυμό με την υγεία του ήπατος έχουν γίνει σε ζώα, σε άλλες μελέτες έχει αποδειχθεί η ευεργετική του δράση στη γενικότερη υγεία του ανθρώπινου σώματος. Επομένως, η προσθήκη του στη διατροφή σας είναι βέβαιο πως θα σας ωφελήσει.

Λιπαρά ψάρια
Είναι γνωστό πως τα ωμέγα – 3 καλά λιπαρά είναι ευεργετικά για τον οργανισμό μας. Μεταξύ άλλων ενισχύουν την υγεία της καρδιάς, ενώ έχουν ακόμη και αντιγηραντικές ιδιότητες. Σύμφωνα με έρευνες, παράλληλα οχυρώνουν και την υγεία του συκωτιού μας, καθώς αποτρέπουν τη συσσώρευση λίπους, κρατούν τα ένζυμα σε φυσιολογικά επίπεδα, καταπολεμούν τις φλεγμονές και βελτιώνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη. Εκτός από την τακτική κατανάλωση αυτών των πολύτιμων λιπαρών, έχει σημασία και η αναλογία τους προς τα ωμέγα – 6 λιπαρά που βρίσκουν τον δρόμο τους για το σώμα μας. Φαίνεται πως όταν τα ωμέγα – 6 λιπαρά, τα οποία περιέχονται σε πολλά φυτικά έλαια, ξεπερνούν κατά πολύ τα ωμέγα – 3, ο κίνδυνος για ασθένειες του ήπατος αυξάνεται σημαντικά.

Ελαιόλαδο
Είμαστε πολύ τυχεροί που ζούμε σε μια χώρα με μεγάλη παραγωγή ελαιολάδου. Το συγκεκριμένο πολύτιμο έλαιο κάνει καλό στην καρδιά, τον μεταβολισμό, αλλά και στο συκώτι μας. Ένα κουταλάκι του γλυκού την ημέρα είναι αρκετό για να βελτιώσει τα επίπεδα των ενζύμων στο ήπαρ, αλλά και να μειώσει τη συσσώρευση λίπους.

https://www.vita.gr

Διατροφή

 Κλαούντια Ντιντάτη

Είμαστε ό,τ τρώμε και ό,τι πίνουμε θα προσθέσουμε εμείς… κι αυτά που βάζεις στον οργανισμό σου μπορούν πραγματικά να σε βοηθήσουν να ζήσεις καλύτερα και περισσότερα χρόνια. Αυτό λένε οι ερευνητές. Τι πρέπει να πίνεις καθημερινά για το καλό της υγείας σου;

Οι ερευνητές επικεντρώνουν τις έρευνες στη μακροζωία αλλά και στο πώς θα κάνουμε καλύτερη την ποιότητα της ζωής μας. Τι πρέπει να πίνεις καθημερινά για το καλό της υγείας σου;

Τσάι! Και συγκεκριμένα, θα πρέπει να πίνεις τσάι τρεις φορές την εβδομάδα καθώς συνδέεται με μια πιο υγιεινή ζωή. Σύμφωνα με νέα έρευνα, η τακτική κατανάλωση τσάι συνδέεται με τη μείωση των καρδιαγγειακών ασθενειών και με τη βελτιωμένη υγεία, όπως αναφέρεται στο European Journal of Preventive Cardiology.

H έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 100,902 Κινέζους ενήλικες, απ’ τους οποίους κανένας δεν είχε ιστορικά με καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό ή καρκίνο. Οι πληροφορίες για την κατανάλωση τσαγιού συλλέχθηκαν μέσω τυποποιημένων ερωτηματολογίων.

Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες, σε αυτούς που έπιναν τσάι τακτικά, σε αυτούς που έπιναν τρεις ή και περισσότερες φορές την εβδομάδα και σε αυτούς που δεν έπιναν τακτικά,λιγότερο από τρεις φορές την εβδομάδα.

Προτιμάς καφέ ή τσάι; Η απάντησή σου καθορίζει το ποιος είσαι!

Παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες κατά μέσο όρο για 7.3 χρόνια. Συγκριτικά με αυτούς που δεν έπιναν ποτέ ή σπάνια τσάι, όσοι το κατανάλωναν σε καθημερινή βάση είχαν 20% λιγότερες πιθανότητες για μειωμένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων και εγκεφαλικού.

Όσοι έπιναν τσάι τακτικά είχαν 1,26 έτη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής στην ηλικία των 50 ετών.

Τι πρέπει να πίνεις καθημερινά

Ουσιαστικά, τα υψηλότερα υψηλότερα επίπεδα κατανάλωσης τσαγιού συνδέονταν με μειωμένους κινδύνους αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου και θνησιμότητας από όλες τις αιτίες.

Πολύ περισσότερο όσοι διατηρούσαν τη συνήθεια να πίνουν τσάι είχαν 39% μειωμένες πιθανότητες να για εγκεφαλικό και κάποια πάθηση της καρδιάς,56% μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν από καρδιαγγειακή ασθένεια ή εγκεφαλικό και 29% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες.

Μήπως να κάνεις αυτή τη χάρη στον εαυτό σου και να ξεκινήσεις να πίνεις τσάι;; Σύμφωνα με την έρευνα, όσοι κατανάλωναν συχνά τσάι, έπιναν 49% πράσινο τσάι, το 43% προτίμησε τσάι με άρωμα και το 8% προτίμησε μαύρο τσάι.

Εσύ μπορείς να επιλέξεις το αγαπημένο σου και να το βάλεις στη ζωή σου.

https://ipop.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή