«Πρέπει να υπάρχει ένας Ορών για να ορώνται τα αντικείμενα. Πρώτα ανακαλύψτε τον Ορώντα. Γιατί ανησυχείτε μ’ αυτό που θα υπάρξει μετά; Τι σημασία έχει αν ο κόσμος γίνεται αντιληπτός ή όχι;

Χάσατε τίποτα όταν δεν υπάρχει τέτοια αντίληψη στον ύπνο σας; Η εμφάνιση ή εξαφάνιση του κόσμου είναι κάτι ασήμαντο. Πάρτε το παράδειγμα του κινηματογράφου. Υπάρχουν εικόνες που κινούνται. Προσπαθήστε να τις πιάσετε. Τις πιάνετε; Μόνο την οθόνη. Αφήστε τις εικόνες να εξαφανιστούν. Τι παραμένει; Πάλι η οθόνη. Το ίδιο ισχύει και εδώ.

Ακόμα και όταν ο κόσμος εμφανίζεται, δείτε σε Ποιον εμφανίζεται.Κρατείστε το Θεμέλιο, τη Βάση. Μόλις πιαστεί το Θεμέλιο, δεν έχει σημασία αν ο κόσμος εμφανίζεται ή εξαφανίζεται. Ο αγκνιάνι νομίζει ότι ο κόσμος είναι πραγματικός ενώ ο γκνιάνι τον βλέπει μόνο σαν την εκδήλωση του Εαυτού. Είναι ασήμαντο το εάν ο Εαυτός εκδηλώνεται ή παραμένει ανεκδήλωτος.

Το να βλέπεις λάθος σε κάποιον άλλο είναι το δικό σου λάθος που προβάλλεται. Η διάκριση ανάμεσα στο σωστό και το λάθος είναι η προέλευση της αμαρτίας. Η αμαρτία κάποιου αντανακλάται έξω και το άτομο από άγνοια την προβάλλει σε κάποιον άλλο. Παντού υπάρχει μοναξιά. Το άτομο είναι πάντα μοναχικό. Η εργασία του είναι να ανακαλύπτει μέσα του και όχι έξω.

Μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να αποσπάστε. Ερευνήστε για Ποιον υπάρχει περισπασμός. Λέτε ότι η απάντηση δεν έρχεται από την πρακτική της εσωτερικής έρευνας. Αυτός που ερευνά είναι η Απάντηση και καμία απάντηση δεν μπορεί να έρθει. Ό,τι έρχεται δεν μπορεί να είναι αληθινό. Ό,τι Είναι, Είναι Αληθινό.
Αυτός ο κόσμος , ο οποίος προσπαθείτε να αποδείξετε ότι είναι αληθινός, συνεχώς σας περιπαίζει επειδή αναζητάτε να τον γνωρίσετε χωρίς πρώτα να γνωρίσετε τον Εαυτό σας.

Ο κόσμος και ο νους ανατέλλουν και δύουν μαζί σαν ένα. Όμως η Πραγματικότητα είναι μία άπειρη Συνειδητότητα, που ούτε ανατέλλει ούτε δύει.
Η ίδια η ψευδαίσθηση είναι πλασματική. Η ψευδαίσθηση πρέπει να οραθεί από έναν Ορώντα που είναι πέρα από αυτήν.

Μπορεί ένας τέτοιος Ορών να υπόκειται στην πλάνη; Υπάρχουν σκηνές που παίζονται στην Οθόνη του κινηματογραφικού έργου. Φωτιά εμφανίζεται και μετατρέπει κτήρια σε στάχτες.Το νερό φαίνεται να βυθίζει πλοία.

Η Οθόνη όμως, πάνω στην οποία προβάλλονται οι εικόνες παραμένει άκαυτη και στεγνή. Γιατί; Επειδή οι εικόνες δεν είναι Πραγματικές, ενώ η Οθόνη είναι Πραγματική. Αντανακλάσεις περνούν από έναν καθρέφτη, ο καθρέφτης όμως δεν επηρεάζεται καθόλου από την ποιότητα των αντανακλάσεων. Έτσι και ο κόσμος είναι ένα φαινόμενο πάνω στη Μοναδική Πραγματικότητα, η οποία δεν επηρεάζεται με κανέναν τρόπο. Η Πραγματικότητα είναι μόνο Μία.
Στο βαθύ ύπνο είστε ολοκληρωτικά ελεύθεροι από σκέψεις γιατί η σκέψη «Εγώ» είναι απούσα. Τη στιγμή που η σκέψη εγώ προβάλλει κατά το ξύπνημα, όλες οι άλλες σκέψεις ξεχύνονται ταυτόχρονα. Το σοφότερο πράγμα λοιπόν για κάποιον είναι να πιάσει αυτή την αρχική σκέψη, τη σκέψη ¨Εγώ» και να την αναλύσει λεπτομερώς-Ποιος και Τι είναι- χωρίς να δώσει έτσι την πραγματική ευκαιρία σε άλλες σκέψεις να τον περισπάσουν.
Στον ύπνο σας δεν είχατε επίγνωση της οικογένειας σας. Και είστε το ίδιο ον όπως και τώρα. Τώρα όμως στην εγρήγορση έχετε επίγνωση της οικογένειας σας, αισθάνεστε ότι σας δεσμεύει και σκέφτεστε να την απαρνηθείτε.

Είναι τα μέλη της οικογένειας σας που σας δεσμεύουν σ’ αυτά ή εσείς δεσμεύεστε σε αυτά;. Είναι αρκετό αν εγκαταλείψετε τη σκέψη «Αυτή είναι η οικογένεια μου». Δε χρειάζεται να την απαρνηθείτε. Οι σκέψεις αλλάζουν. Εσείς όμως όχι. Κρατηθείτε από το αμετάβλητο «Εσείς».Για να το κάνετε αυτό δε χρειάζεται να σταματήσετε τη σκέψη του νου. Απλά θυμηθείτε την Πηγή των σκέψεων και βρείτε την με ζήλο και θέρμη.

«Εξαλείψτε το Εγώ», Σρι Ραμάνα Μαχάρσι

ΑΝ Ο ΝΟΥΣ ΣΟΥ αποκοιμηθεί, αφύπνισέ τον. Αν αρχίσει να ανησυχεί, ηρέμησέ τον. Όταν φτάσεις στην κατάσταση όπου δεν υπάρχει ούτε ύπνος ούτε δραστηριότητα του νου, μείνε εκεί γιατί αυτή είναι η πραγματική σου φύση
Sri Ramana Maharshi