Η ευτυχία αποτελεί το θάνατο τού εγώ

΄΄Η ευτυχία είναι απειλητικό πράγμα ενώ η δυστυχία είναι πράγμα ασφαλές – ασφαλές για το εγώ. Το εγώ μπορεί και υπάρχει μόνον με τη δυστυχία και μέσω της δυστυχίας. Το εγώ είναι ένα νησί που το περιβάλλει η κόλαση΄ η ευτυχία είναι απειλητική για το εγώ, για την ίδια την ύπαρξη τού εγώ. Η ευτυχία εμφανίζεται σαν τον ήλιο και το εγώ εξαφανίζεται, εξατμίζεται σαν δροσοσταλίδα πάνω στο χορτάρι.

΄΄Η ευτυχία είναι ο θάνατος τού εγώ. Αν θέλεις να παραμείνεις μια οντότητα χωρισμένη από την ύπαρξη, όπως προσπαθούν να κάνουν οι πάντες, θα φοβάσαι να είσαι ευδαίμων, χαρούμενος. Θα νιώθεις ένοχος που είσαι ευδαίμων. Θα νιώθεις αυτοκτονικός, διότι αυτοκτονείς στο ψυχολογικό επίπεδο, στο επίπεδο τού εγώ.

΄΄Συμβαίνει πάντοτε σχεδόν να απολαμβάνουν οι άνθρωποι λίγες στιγμές κι έπειτα να νιώθουν πολύ ένοχοι. Η ενοχή προβάλλει λόγω του εγώ. Το εγώ αρχίζει να τους βασανίζει, ΄Τι κάνεις εκεί; Αποφάσισες να με σκοτώσεις; Κι είμαι ο μόνος σου θησαυρός. Να με σκοτώσεις θέλεις; Θα καταστραφείς έτσι. Αν με σκοτώσεις, θα καταστραφείς΄.΄΄

Osho, The Dhammapada: The Way of the Buddha, Τόμος 6, Ομιλία #10