Ο ίδιος ο μύθος ότι υπάρχει ένας θεός του Έρωτα, είναι όμορφος κι έχει τρομερή αξία. Τότε, οι δύο εραστές μπορούν να παραδοθούν στο Θεό του έρωτα και να παραμένουν ανεξάρτητοι.

Κι όταν είσαι ανεξάρτητος υπάρχει ομορφιά.
Διαφορετικά, γίνεσαι απλώς μια σκιά – ή γίνεται ο σύντροφός σου σκιά.
Αν γίνει σκιά ο σύντροφός σου, την ίδια εκείνη στιγμή εσύ χάνεις το ενδιαφέρον σου.
Ποιος μπορεί να ερωτευθεί μια σκιά;
Αν γίνεις εσύ σκιά, ο σύντροφός σου θα αρχίσει να χάνει το ενδιαφέρον του για σένα.
Θέλουμε να αγαπάμε πραγματικούς ανθρώπους, όχι σκιές.

Δεν υπάρχει λόγος να γίνεσαι σκιά κανενός. Εσύ παραμένεις ο εαυτός σου κι ο σύντροφός σου παραμένει ο εαυτός του. Για την ακρίβεια, με το να παραδοθείτε στο Θεό του έρωτα, γίνεστε αυθεντικοί. Δύο αυθεντικά όντα μπορούν να ερωτευθούν και μπορούν να αγαπήσουν βαθιά και τότε δε υπάρχει λόγος να συγκρατιέστε.
Άφησέ με να υπογραμμίσω αυτή την ιδέα: «Όταν έχεις παραδοθεί στον Θεό του έρωτα, τότε δεν είναι πολύ σημαντικό το αν ο σύντροφός σου παραμείνει μαζί σου ή αν σε αφήσει ή το αν τον αφήσεις εσύ.

Ένα πράγμα είναι σημαντικό: Ότι ο έρωτας παραμένει.
Παραδίνεσαι στον έρωτα, όχι στον εραστή.
Έτσι, το μόνο πράγμα είναι να μην προδώσεις τον έρωτα. Οι εραστές μπορούν να αλλάξουν, ο έρωτας όμως μπορεί να παραμείνει. Από τη στιγμή που το έχεις καταλάβει αυτό, δεν υπάρχει κανένας φόβος.

Ο έρωτας μπορεί να δημιουργήσει μεγάλους μπελάδες και μπορεί επίσης να δημιουργήσει μεγάλη χαρά.
Πρέπει κανείς να έχει μεγάλη εγρήγορση, επειδή ο έρωτας είναι η βασική χημεία μας. Αν κανείς έχει εγρήγορση σχετικά με την ενέργεια του έρωτα, τότε όλα πάνε καλά.

Πάντοτε να ερωτεύεσαι κάτι ανώτερο από σένα και ποτέ δεν θα μπαίνεις σε μπελάδες. Πάντοτε να ερωτεύεσαι κάτι μεγαλύτερο από σένα. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να ερωτεύονται κάτι κατώτερο από τον εαυτό τους, κάτι μικρότερο από τον εαυτό τους. Το μικρότερο μπορείς να το ελέγξεις, το μικρότερο μπορεί να το εξουσιάσεις και μπορείς να νιώθεις πολύ καλά με το κατώτερο, επειδή σε κάνει να φαίνεσαι ανώτερος.

Τότε ικανοποιείται το εγώ.
Και από τη στιγμή που αρχίζεις να δημιουργείς εγώ από τον έρωτά σου, τότε έχεις αναχωρήσει με προορισμό την κόλαση.

Ερωτεύσου κάτι ανώτερο, κάτι μεγαλύτερο, κάτι που να χαθείς μέσα του. Μπορείς να κυριευτείς απ’ αυτό, μα δεν μπορείς να το κατέχεις.

Τότε το εγώ εξαφανίζεται.
Κι όταν ο έρωτας είναι χωρίς εγώ, είναι προσευχή.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Osho «365 Μέρες» από τις εκδόσεις Ρέμπελ

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/