Νοεμβρίου 17, 2018

Εναλλακτικά

Συγχρονικότητα – Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Δεν υπάρχουν τυχαία γεγονότα, ούτε συμπτώσεις  Μήπως «πέσατε» πάνω σε έναν παλιό φίλο; Είδατε κάποιον που έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα με εσάς ή είπε το ίδιο που είπατε εσείς; Ή μήπως βιώσατε κάποιο τυχαίο γεγονός; Μήπως σκέφτεστε «ω, τι σύμπτωση»;

Ή «θα μπορούσα να παραλείψω τυχαία γεγονότα σαν αυτό»; Λοιπόν, δεν θα πρεπε, επειδή κάθε μία σύμπτωση φέρνει ένα μήνυμα σε εσάς. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν συμπτώσεις και τυχαία γεγονότα. Υπάρχει μόνο συγχρονισμός και όλα γίνονται για έναν λόγο.

Αποκαλυπτικός συγχρονισμός – Η επιστήμη πίσω από την σύμπτωση

Η αλήθεια είναι, ότι τα πάντα στη ζωή μας συνδέονται. Από το παρελθόν, μέχρι το παρόν και το μέλλον, κάθε μία σύμπτωση ή τυχαίο γεγονός στο οποίο σκοντάφτουμε, συνδέεται.

Άσχετα από το πόσο μικρή ή μεγάλη είναι μια κίνηση, όλα έχουν να κάνουν με τον συγχρονισμό. Είτε νιώθετε σαν να έχετε μια υπέροχη μέρα και τα πάντα κυλάνε καλά, είτε βιώνετε κάποιες δύσκολες μέρες στις οποίες «πολλές συμπτώσεις συμβαίνουν», το σύμπαν σας στέλνει ένα μήνυμα.

Οι άνθρωποι και τα πράγματα που συμβαίνουν σε ένα ακριβές χρονικό σημείο, δεν είναι τίποτε άλλο από συγχρονισμό και ευτυχώς υπάρχει ένας τρόπος για να το αποδεχτούμε. Ξέρετε την έκφραση « Όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, τότε εμφανίζεται ο δάσκαλος»; Έτσι ακριβώς εξηγείται ο συγχρονισμός. Όποτε συγχρονίζεστε με κάτι που θέλετε πραγματικά, είναι πολύ πιθανό να το συναντήσετε, κάτι που εξηγεί γιατί οι παρόμοιοι άνθρωποι συναντιούνται «τυχαία». Η ουσία είναι ότι είναι συντονισμένοι στην ακριβώς ίδια συχνότητα και ο συγχρονισμός κάνει το καλύτερο για να τους ταιριάξει.

Ναι, υπάρχει τρόπος να δημιουργήσετε συγχρονισμό Τώρα που κατανοείτε πώς δουλεύει ο πνευματικός συγχρονισμός, είναι ώρα να σας το πω ότι… ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΤΕ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ «Πώς στο καλό θα το κάνω αυτό;», μπορεί να αναρωτηθείτε

Λοιπόν, ο συγχρονισμός λειτουργεί καλύτερα στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι είναι πραγματικός. Για αυτό, αν είστε αρχάριοι πρέπει να πιστέψετε σε αυτό και να σταματήσετε να λέτε ότι το κάθε γεγονός είναι τυχαίο ή σύμπτωση. Η ουσία είναι ότι αν το λέτε αυτό, στέλνετε ένα αδύναμο πνευματικό σήμα στο σύμπαν, που αντιτίθεται στο δυνατό σήμα που το σύμπαν σας στέλνει με το να συγχρονίζει τα πάντα γύρω σας. Κατανοώντας τον συγχρονισμό και βλέποντας τα πράγματα όχι ως συνηθισμένοι αλλά ως αφοσιωμένοι άνθρωποι, είστε ικανοί να συνδεθείτε πιο βαθιά με τον εσωτερικό σας συγχρονισμό.

Μην προσπαθείτε να μοχθήσετε για να κάνετε τα πράγματα που θέλετε να συμβούν. Αντιθέτως, πιστέψτε τα και αφήστε τα να συμβούν, χωρίς καμία απολύτως δύναμη. Γι’ αυτό ας το κοιτάξουμε Ο συγχρονισμός είναι απλά σαν ένας καθρέφτης και οτιδήποτε για το οποίο δεσμεύεστε και στο οποίο πιστεύετε, θα αντικατοπτριστεί και θα έρθει πίσω σε εσάς.

Αν συμφωνείτε με τον νόμο του συγχρονισμού θα μπορείτε να συνδεθείτε βαθιά και να στείλετε δυνατά μηνύματα σε πνευματικό επίπεδο. Ξέχωρα από αυτό, θα είστε ένας καλύτερος άνθρωπος, πιο σίγουρος και αφοσιωμένος προς την κάθε πράξη που φέρνετε. Με λίγα λόγια, η κατανόηση του συγχρονισμού μεταφράζεται σε εγκαθίδρυση της αρμονίας σε οτιδήποτε ψάχνετε και σε συνειδητή επίγνωση όποιου πράγματος συμβαίνει γύρω σας. Γυρίστε τον τροχό και δείτε τις αλλαγές να δουλεύουν για εσάς αντί να δουλεύουν εναντίον σας

Αν έχετε ακούσει ποτέ για τον νόμο του Μέρφυ και πιστεύετε σε αυτόν, είστε σε καλό δρόμο για να καταλάβετε τον συγχρονισμό. Ναι, είναι ένα κοινό γεγονός ότι όταν κάτι πάει λάθος, ίσως να συνεχίσει να πηγαίνει λάθος, σταδιακά. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι ότι ο συγχρονισμός μπορεί να λειτουργήσει και εναντίον σας. Ωστόσο, αν περιμένετε άσχημα πράγματα να συμβούν και συνεχίσετε να πιστεύετε στο νόμο του Μέρφυ, τότε συγχρονίζεστε με την εσωτερική σας αρνητικότητα.

Η επιστήμη πίσω από την τυχαία συνάντηση – Δεν είναι σύμπτωση Πετύχατε κάποιον κάπου; Πιστεύετε ότι είναι σύμπτωση ή τύχη; Η πραγματική απάντηση σε αυτό το «τυχαίο γεγονός» είναι η επιστήμη της τυχαίας συνάντησης.

Επιπλέον είναι ο λόγος που κάτι γίνεται. Υπάρχει πάντα ένας λόγος και μια σύνδεση με το να δείτε κάποιον και να βιώσετε κάτι.

Η σύμπτωση είναι μόνο μια ψευδαίσθηση. Το παρελθόν μας, το παρόν και το μέλλον συνδέονται. Και παρόλο που μπορεί να μην καταλαβαίνουμε όλα αυτά που μας συμβαίνουν, υπάρχει πάντα ένας λόγος. Και αυτός ο λόγος γίνεται προφανής κάποια στιγμή. «Ο συγχρονισμός είναι μία πάντοτε παρούσα πραγματικότητα για αυτούς που έχουν τα μάτια για να δουν» –

Καρλ Γιουνγκ - Μπορεί να αρχίσετε να παρατηρείτε συγχρονισμούς με ανθρώπους, αριθμούς, γεγονότα και λοιπά.

Να θυμάστε να αποδέχεστε τον συγχρονισμό στην πραγματική του διάσταση, ως έναν τρόπο πνευματικής και συμπαντικής νοημοσύνης που διαρκώς προσπαθεί να μας διδάξει, να φτάσει σε εμάς και να μοιραστεί την αγάπη και να μας δώσει υποστήριξη και καθοδήγηση.

Μάθετε να είστε ανοιχτοί στον συγχρονισμό και αρχίστε να ζείτε μια ζωή με νόημα

Μετάφραση: awakengr.com via dreamcatcherreality.com

awakengr.com

Εναλλακτικά

 Η αναφορά του Χαλίλ Γκιμπράν, ενός καλλιτέχνη, ποιητή, συγγραφέα και φιλόσοφου δημιουργεί μια αίσθηση ευλάβειας και δέους. Ανακάλυψα το έργο του χρόνια πριν ενώ αναζητούσα ποιήματα για παιδιά. Αυτές οι γραμμές μου προκάλεσαν έντονα συναισθήματα όπως όταν ένας κιθαρίστας παίζει την σωστή νότα την σωστή στιγμή. Να ένα απόσπασμα- «Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για Ζωή

Δημιουργούνται μέσα από εσένα, αλλά όχι από εσένα. Και αν και βρίσκονται μαζί σου δεν σου ανήκουν.» Τα λόγια του αντηχούν βαθιά μέσα σας και σας γεμίζουν με έμπνευση και χαρά. Γεννημένος στον Λίβανο, σπούδασε στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι και στη Βηρυτό, ήταν ο τρίτος ποιητής των περισσότερων πωλήσεων της ιστορίας (οι δύο πρώτοι Σαίξπηρ και Λάο Τζου).

Ο Γκιμπράν είναι γνωστός για το βιβλίο του «Ο Προφήτης», ένα βιβλίο ποιητικών δοκιμίων που ασχολείται με την αγάπη, τον γάμο, τα παιδιά, τη χαρά, τη θλίψη, την ομορφιά και ούτω καθεξής. Το έργο του, γραμμένο σε αραβικά και αγγλικά, είναι γεμάτο λυρικές εκδηλώσεις και εκφράζει τη βαθιά μυστικιστική και ρομαντική του φύση.

Για τον γάμο

Αγαπάτε ο ένας τον άλλον, αλλά μην κάνετε δεσμά από την αγάπη. Αφήστε την αγάπη να είναι σαν μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας. Γεμίστε τις κούπες ο ένας του άλλου, αλλά να μην πίνετε από την ίδια κούπα. Δίνετε ο ένας στον άλλον από το ψωμί σας αλλά μην τρώτε από το ίδιο κομμάτι. Καθώς οι χορδές του λαγούτου είναι μόνες, παρόλο που δονούνται με την ίδια μουσική.

Για την φύση

Τα δέντρα είναι ποιήματα που γράφει η γη προς τον ουρανό. Κι εμείς κόβουμε τα δέντρα και τα κάνουμε χαρτί για να καταγράψουμε την κενότητα μας. Για την αυτογνωσία Μη λέτε «Βρήκα την αλήθεια» αλλά να λέτε «Βρήκα μιαν αλήθεια». Μη λέτε «Βρήκα το μονοπάτι της ψυχής», αλλά να λέτε «Συνάντησα την ψυχή που περπατούσε στο μονοπάτι μου». Γιατί η ψυχή περπατά πάνω σε όλα τα μονοπάτια. Η ψυχή δεν περπατά πάνω σε μια γραμμή, ούτε μεγαλώνει σαν καλάμι. Η ψυχή ξεδιπλώνεται, όπως ο λωτός με τα αναρίθμητα πέταλα.

Για τη νεότητα

Η νεότητα είναι ένα όμορφο όνειρο όπου στα βιβλία του ρίχνεται μια σκόνη που τυφλώνει. Θα έρθει ποτέ η μέρα που ο σοφός θα συνδέσει τη χαρά της γνώσης με το όνειρο της νεότητας; Θα έρθει ποτέ η μέρα που η φύση θα γίνει ο δάσκαλος του ανθρώπου, η ανθρωπότητα το βιβλίο του και η ζωή το σχολείο του; Ο ευτυχισμένος σκοπός της νεότητας δεν μπορεί να εκπληρωθεί μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα. Παρά είναι αργή η πορεία μας προς την πνευματική ανύψωση, επειδή κάνουμε τόση λίγη χρήση του ζήλου της νεολαίας.

Για την αγάπη

Μια μέρα θα με ρωτήσεις τι είναι πιο σημαντικό; Η ζωή μου ή η δική σου; Θα πω η δική μου και θα φύγεις χωρίς να ξέρεις πως εσύ είσαι η ζωή μου.

Για το δόσιμο

Δίνετε αλλά λίγο όταν δίνετε από τα αποχτήματα σας. Μόνο όταν δίνετε από τον εαυτό σας δίνετε πραγματικά. Γιατί τι είναι τα αποχτήματα σας εκτός από πράγματα που κρατάτε και φυλάτε από φόβο μη τα χρειαστείτε αύριο; Αλλά το αύριο, τι θα φέρει το αύριο στο πολύ προνοητικό σκυλί που θάβει τα κόκκαλα στη χωρίς σημάδια άμμο καθώς ακολουθεί τους προσκυνητές προς την ιερή πόλη; Και τι άλλο είναι ο φόβος της ανάγκης από την ίδια την ανάγκη; Δεν είναι ο φόβος της δίψας όταν το πηγάδι σας είναι γεμάτο, η δίψα που είναι αξδίψαστη;

Για τον εαυτό

Φίλε μου δεν είμαι αυτό που φαίνομαι. Αυτό που φαίνομαι δεν είναι άλλο παρά το ρούχο που φοράω-φροντισμένα υφασμένο ρούχο- που με προστατεύει από τα ερωτήματα σου κι εσένα από την αδιαφορία μου. Το «εγώ» σε μένα φίλε μου, σπίτι του έχει το σπίτι της σιγής και μες σε αυτό θα απομείνει για πάντα, απαρατήρητο, απρόσιτο.

Για την ελευθερία

Για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό πρόσωπο μου και η ψυχή μου γέμισε αγάπη για ήλιο και από τη στιγμή εκείνη δεν ήθελα πια τις μάσκες μου. Και εκστασιασμένος φώναξα: «Ευλογημένοι, ευλογημένοι εκείνοι που έκλεψαν τις μάσκες μου!». Έτσι έγινα τρελός. Και μέσα στην τρέλα μου βρήκα και τα δύο: λευτεριά και σιγουριά. Τη λευτεριά της μοναξιάς και τη σιγουριά πως δεν με καταλαβαίνουν. Γιατί αυτοί που μας καταλαβαίνουν κάτι υποδουλώνουν μέσα μας. Αλλά ας μην είμαι και τόσο περήφανος για τη σιγουριά μου. Κι ένας κλέφτης ακόμα, όταν είναι φυλακισμένος, είναι προφυλαγμένος από έναν άλλον κλέφτη.

Για την θρησκεία

Η καθημερινή σας ζωή, είναι ο ναός σας και η θρησκεία σας. Όταν μπαίνετε σ’ αυτήν, πάρετε μαζί σας όλο τον εαυτό σας. Πάρετε τ’ αλέτρι και τ’ αμόνι, το σφυρί και το λαγούτο, τα πράγματα που φτιάξατε για τις ανάγκες σας ή για την ευχαρίστησή σας. Γιατί, στις ονειροπολήσεις σας δεν μπορείτε ν’ ανυψωθείτε πάνω από τα κατορθώματά σας, ούτε να πέσετε χαμηλότερα από τις αποτυχίες σας. Και πάρετε μαζί σας όλους τους ανθρώπους: Γιατί, στη λατρεία σας δεν μπορείτε να πετάξετε ψηλότερα από τις ελπίδες τους, ούτε να ταπεινώσετε τον εαυτό σας χαμηλότερα από την απελπισία τους.

Για τις σχέσεις

Σε καμιά σχέση ο ένας δεν δίνει αυτά που κατέχει στον άλλο-κάθε δύο ψυχές είναι εντελώς διαφορετικές. Στην φιλία ή στην αγάπη, οι δύο, ο ένας στην πλευρά του άλλου, σηκώνουν τα χέρια τους μαζί για να βρουν αυτό που δεν μπορεί να φτάσει ο ένας μόνος του. Μάγεια Τ.

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.awakengr.com/10-apospasmata-apo-ton-chalil-gkimpran-poy-tha-sas-afisoyn-afonoys/

Εναλλακτικά

Εσωτερική θεραπεία: τα κλειδιά για την θεραπεία χρόνιων ασθενειών μέσω της σύνδεσης μυαλού-σώματος

Συναισθήματα, μυαλό και πνεύμα
Ο Donald M. Epstein, συγγραφέας του «The Twelve Stages of Healing and Healing Myths, Healing Magic» έλεγε συχνά ότι η θεραπεία είναι μια «εσωτερική δουλειά». Εννοεί πως τα πιο βασικά συστατικά για την θεραπεία, όπως η δύναμη της ζωής, η αρμονία και η αναγέννηση δεν μας δίνονται από τους άλλους αλλά προέρχονται από μέσα μας. Αυτή είναι η βάση της θεραπείας μυαλού-σώματος. Η έμφυτη θεραπευτική δύναμη του μυαλού είναι μέρος των δικαιωμάτων που έχουμε από την γέννηση μας και βρίσκεται μέσα στον καθένα.


Στο δοκίμιο του «There Is No Cure for Healing» ο Δρ Epstein γράφει: «Η θεραπεία είναι μια διαδικασία, όχι ένα μαγικό γεγονός. Τίποτα καινούργιο δεν προστίθεται στο σώμα ή στο μυαλό σας… Τίποτα δεν αφαιρείται. Η θεραπεία περιλαμβάνει μια μεγαλύτερη εμπειρία της ενότητας, της ολότητας και της επανασύνδεσης με όλες τις πτυχές της ύπαρξης σας».

Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε την δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα επειδή ξέρουμε ανθρώπους που αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας και παρά την καλύτερη ιατρική περίθαλψη (και συχνά μια θετική ιατρική πρόγνωση) αρρώστησαν ακόμα περισσότερο και πέθαναν. Έχουμε δει επίσης ανθρώπους με θανατηφόρες ασθένειες, στους οποίους οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα, να επιστρέφουν από το χείλος του θανάτου για να απολαύσουν μια μακρά, υγιή και παραγωγική ζωή. Οι περισσότερες από αυτές τις θεραπείες μυαλού-σώματος υποβαθμίζονται από μέλη του ιατρικού κλάδου επειδή εναντιώνονται στην κυρίαρχη άποψη ότι εξωτερικοί παράγοντες όπως τα φάρμακα, η ακτινοβολία και οι χειρουργικές επεμβάσεις είναι καθοριστικοί για να ανακτήσει κάποιος την υγεία του. Η πεποίθηση ότι η θεραπεία συμβαίνει κυρίως εσωτερικά είναι δυσνόητη.

Η δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα: η ιστορία του Χοσέ
Πριν δεκαπέντε χρόνια ο φίλος μου Χοσέ διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας, που είχε εξαπλωθεί στο συκώτι του. Ο γιατρός του, διακεκριμένος ογκολόγος σε ένα μεγάλο νοσοκομείο της Βοστώνης, ανέφερε τον Χοσέ στους συναδέλφους του ως θλιβερή περίπτωση και δεν είχε καμία ελπίδα για την ανάρρωση του. Πρότεινε την χειρουργική επέμβαση ως τον μοναδικό τρόπο παράτασης της ζωής του.

Ο Χοσέ αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του, την Βραζιλία όπου εξετάστηκε από άλλους ογκολόγους στο νοσοκομείο που συνεργάζεται με την καλύτερη ιατρική σχολή της Βραζιλίας. Επιβεβαίωσαν την αρχική διάγνωση και όπως ο γιατρός της Βοστώνης, δεν είχαν καμία ελπίδα για την ανάρρωση του. Του πρότειναν την χειρουργική επέμβαση και την χημειοθεραπεία που εκείνος απέρριψε. Ο Χοσέ, ως ψυχίατρος, είχε πτυχίο ιατρικής και γνώριζε πως αυτές οι θεραπείες θα τον σκότωναν. Αποφάσισε αντί γι αυτό να εγκατασταθεί στην ύπαιθρο, όπου ξεκίνησε μια ολιστική πορεία προς την θεραπεία μυαλού- σώματος που περιλάμβανε έντονη πνευματική και ψυχολογική δουλειά, με την χρήση ντόπιων ιατρικών φυτών. Αυτό τον οδήγησε σε σημαντικές πληροφορίες για την ζωή του, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλες αλλαγές στην στάση, στην πεποίθηση, στην συμπεριφορά και στην διατροφή και είχαν θετική (και ισχυρή) επίδραση στην υγεία του.


Όταν ο Χοσέ επέστρεψε στο νοσοκομείο στο Ρίο ντε Τζανέιρο για έλεγχο έξι μήνες αργότερα, η αξονική τομογραφία και οι άλλες εξετάσεις έδειξαν πως ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί εντελώς. Οι γιατροί του ήταν έκπληκτοι. Εφόσον ήξεραν ότι σχεδόν οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο στο πάγκρεας σε προχωρημένο στάδιο πεθαίνουν έξι μήνες μετά την αρχική διάγνωση, δεν μπορούσαν να δεχτούν τις αποδείξεις της πλήρους απαλλαγής, που συνέβη χωρίς την παραδοσιακή ιατρική θεραπεία. Αν και ήταν χαρούμενοι για τον Χοσέ ( ο οποίος είχε πολύ καλή υγεία για άλλα 8 χρόνια πριν πεθάνει από καρδιακή προσβολή), του ανακοίνωσαν ότι πρέπει να είχαν κάνει λάθος στην αρχική τους διάγνωση και τελικά δεν είχε εξ αρχής καρκίνο! Η ιδέα μιας πλήρους ανάρρωσης από τον καρκίνο στο πάγκρεας μέσω της ολιστικής θεραπείας ήταν αδιανόητη γι αυτούς.

Θεραπεία μυαλού σώματος
Η ολιστική άποψη για την θεραπεία διδάσκει ότι τα ανθρώπινα όντα είναι κάτι περισσότερο από το φυσικό σώμα και πως τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι συμπεριφορές και η πνευματικότητα παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην θεραπεία. Αντί να συμμορφωθεί με την κυρίαρχη άποψη ότι υπάρχει μια αιτία για τις ασθένειες, ο ολισμός τονίζει την σύνδεση του σώματος με το μυαλό και υποστηρίζει ότι η υγεία και η ασθένεια εξαρτώνται από μια δυναμική και συχνά διακριτική αλληλεπίδραση μεταξύ των σωματικών, συναισθηματικών, ψυχικών και πνευματικών πτυχών της ύπαρξης μας, καθώς και από την σχέση μας με το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, έχει δημιουργηθεί ένας σημαντικός νέος τομέας που ονομάζεται ψυχονευροανοσολογία. Έχει να κάνει με την αναγνώριση των δεσμών μεταξύ του μυαλού, του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος και του τρόπου επικοινωνίας μεταξύ τους.

Ερευνητές όπως η Candace B. Pert, καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσιολογίας και Βιοφυσικής του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Georgetown στην Ουάσινγκτον, επιβεβαίωσε επιστημονικά ότι το μυαλό και τα συναισθήματα μας επηρεάζουν την υγεία και ότι η υγεία μας έχει ισχυρή επίδραση στο μυαλό.


Στο βιβλίο της «Good Health in a Toxic World», η Sara Shannon συνοψίζει τα κύρια ευρήματα της ψυχονευροανασολογίας στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης στη θεραπεία μεταξύ του σώματος και του μυαλού:

Οι χημικές ουσίες που ενισχύουν τα κύτταρα και κατευθύνονται από το μυαλό επικοινωνούν άμεσα με το ανοσοποιητικό σύστημα.
Η ψυχική συμπεριφορά και διάθεση μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ασθένειας.
Το μυαλό μπορεί να αλλάξει το σώμα.
Οι ορμόνες που σχετίζονται με το στρες εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι χημικές ουσίες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα επικοινωνούν με τον εγκέφαλο.
Ο εγκέφαλος μιλάει στο ανοσοποιητικό σύστημα και εκείνο μιλά στον εγκέφαλο.

Αυτές οι ανακαλύψεις αποκαλύπτουν την σύνδεση του μυαλού και του σώματος και δείχνουν ότι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας και τις καταστάσεις της ζωής μπορεί να επηρεάσει την ανοσολογική μας αντίδραση. Ο φόβος, η απελπισία και η αίσθηση ότι τίποτα δεν πάει καλά έχει συνδεθεί με την παραγωγή νευροχημικών ουσιών μπορούν να μειώσουν την ανοσολογική αντίδραση και να προωθήσουν την διαδικασία γήρανσης.

Οι χημικές ουσίες (γνωστές και ως νευροδιαβιβαστές) που δημιουργούνται από τα θετικά συναισθήματα προς την ζωή, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιβραδύνουν την διαδικασία γήρανσης και σας προστατεύουν από τον καρκίνο και άλλους ιούς. Ενώ αυτές οι διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα μπορεί να έχουν μια προσωρινή επίδραση στην υγεία, οι χρόνιες επαναλαμβανόμενες σκέψεις και συναισθηματικά μοτίβα μπορούν να έχουν μια πολύ πιο μακροπρόθεσμη επίδραση στην ευεξία μας. Αυτή η επίδραση βρίσκεται στην δύναμη του μυαλού να θεραπεύει το σώμα. Τα συναισθήματα φόβου, απελπισίας, ανησυχίας και αναξιότητας, επηρεάζουν το σύστημα του μυαλού- σώματος, όσο διακριτικές και να είναι αυτές οι επιδράσεις. Οι κριτικές αντιλήψεις, οι πεποιθήσεις σε αρνητικά αποτελέσματα, ο θυμός, η δυσαρέσκεια και η πίστη (είτε συνειδητά είτε όχι) του ότι «δεν έχω κανέναν έλεγχο στην ζωή μου» έχουν συνδεθεί με πολλές ασθένειες, όπως ο καρκίνος, τα έλκη και οι καρδιακές ασθένειες.

Άγχος και δυσφορία
Ερευνητές όπως ο Hans Selye, διαπίστωσε ότι δεν είναι απαραίτητα τα άγχη της ζωής που οδηγούν σε ασθένειες, αλλά μάλλον το πώς προσαρμοζόμαστε σε αυτά. Ο τρόπος με τον οποίο προσαρμοζόμαστε συχνά βασίζεται στις αντιλήψεις μας για τον εαυτό και την ζωή μας, πολλές από τις οποίες μαθαίνουμε από την παιδική ηλικία. Όταν συμβαίνει ένα αγχωτικό περιστατικό (είτε η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ένα δύσκολο έργο ή μια αλλαγή στην κοινωνική κατάσταση), τείνουμε να εξετάζουμε τα προβλήματα μέσω αυτών των παλιών αντιλήψεων. Αν είμαστε κολλημένοι σε άκαμπτες, σταθερές αντιλήψεις για τον εαυτό μας και για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να είναι η ζωή, συχνά βρίσκουμε πιο δύσκολο το να αντιμετωπίσουμε τα μεταβαλλόμενα γεγονότα της ζωής. Αντί να προσαρμοζόμαστε στην κατάσταση και να αναζητάμε πρακτικές λύσεις, αισθανόμαστε απελπισμένοι, απογοητευμένοι και φοβισμένοι. Αντί να κινητοποιηθούμε και να αναλάβουμε δράση, η δυσκολία της ζωής μας οδηγεί στον φόβο και στην παράλυση.

Ασθένεια: κάλεσμα αφύπνισης για αλλαγή
Στο πλαίσιο της ολιστικής θεραπείας μυαλού-σώματος, η ασθένεια δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται ως τιμωρία ή αποτυχία. Αντί γι αυτό, η ασθένεια μπορεί να θεωρηθεί ως το αποτέλεσμα της έλλειψης ευθυγράμμισης των σωματικών, συναισθηματικών , ψυχικών και πνευματικών πτυχών της ύπαρξης μας. Αντί να τα βλέπουμε ως «κακά», τα συμπτώματα είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα μας λέει ότι κάτι είναι λάθος. Είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης που μας λέει ότι πρέπει να αλλάξουμε τις παλιές συμπεριφορές, αντιλήψεις και συνήθειες που μπορεί να έχουν συμβάλλει στο πρόβλημα υγείας μας. Όταν είμαστε ευαίσθητοι στα διακριτικά μηνύματα του σώματος μας, συχνά μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα πριν γίνει σοβαρό.

Οι θανατηφόρες ασθένειες όπως ο καρκίνος και το AIDS μπορούν να παίξουν ειδικό ρόλο στην μετασχηματιστική διαδικασία. Προκαλούν τον πυρήνα της ίδιας της ύπαρξης μας και μπορούν να μας κινητοποιήσουν-όπως έκανε ο καρκίνος για τον φίλο μου- να κάνουμε μεγάλες αλλαγές στην προσωπικότητα, στην σκέψη και στον τρόπο ζωής μας.


Οι ασθένειες μας αναγκάζουν να κάνουμε επιλογές. Οι επιλογές που βασίζονται στον φόβο και σε άλλες περιορισμένες αντιλήψεις συχνά οδηγούν σε περισσότερη ταλαιπωρία, ενώ εκείνες που βασίζονται στην γνώση και στην ελπίδα έχει βρεθεί ότι συχνά οδηγούν στην θεραπεία. Αυτές οι επιλογές που διευκολύνουν την θεραπεία σώματος-μυαλού μπορεί να περιλαμβάνουν το να αναζητήσουμε μεγαλύτερη εσωτερική ευθυγράμμιση και αρμονία, το να αλλάξουμε τα καταστροφικά συναισθηματικά ή σκεπτικά μοτίβα, να αφήσουμε την δυσαρέσκεια μας όπως και τα τραύματα της παιδικής μας ηλικίας και να λύσουμε άλλες δύσκολες πτυχές του παρελθόντος.

Στο βιβλίο τους, «Living in Hope» η Cindy Mikluscak–Cooper και ο Emmett E. Miller, καταγράφουν κάποια συνηθισμένα χαρακτηριστικά των ασθενών με AIDS. Πολλά είναι παρόμοια με αυτά των ασθενών του καρκίνου. Αυτά που εμφανίζονται εδώ ισχύουν για τα άτομα που πάσχουν από όλες τις σοβαρές ασθένειες, είτε είναι θανατηφόρες είτε όχι.

Αυτά τα χαρακτηριστικά των ασθενών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Αίσθηση προσωπικής ευθύνης για την υγεία τους και ότι μπορούν να την επηρεάσουν.
Στόχος για την ζωή.
Καινούργιο νόημα στην ζωή ως αποτέλεσμα της ίδιας της ασθένειας.
Είχαν ξεπεράσει προηγουμένως μια άλλη θανατηφόρα ασθένεια ή μια άλλη κρίση.
Αποδέχτηκαν την πραγματικότητα της διάγνωσης, αρνήθηκαν όμως να πιστέψουν ότι πρόκειται για θανατική καταδίκη.
Μπόρεσαν να μοιραστούν τις ανησυχίες τους με άλλους, συμπεριλαμβανομένων και των ανησυχιών σχετικά με την ίδια την ασθένεια.
Είναι θετικοί και μπορούν να πουν όχι.
Μπορούν να αποσυρθούν από εμπλοκές και να φροντίσουν τον εαυτό τους.
Είναι ευαίσθητοι στο σώμα και στις ανάγκες του.

Άλλα κοινά χαρακτηριστικά των ασθενών με AIDS που μιλούν για την θεραπευτική δύναμη του μυαλού βρίσκονται στο βιβλίο του Scott J. Gregory «A Holistic Protocol for the Immune System.». Τα 10 συγκεκριμένα που ξεχωρίζουν, συνοψίζονται στα ακόλουθα:

Είχαν προσδοκίες για ευνοϊκά αποτελέσματα σχετικά με την κατάσταση τους.
Ανέλαβαν την θεραπεία τους και πήραν τον έλεγχο των αποφάσεων που επηρέασαν ζωτικά την ζωή τους.
Ανέπτυξαν μια αίσθηση χιούμορ και έμαθαν να γελούν.
Ανέπτυξαν συμπόνια προς τους άλλους.
Ήταν υπομονετικοί με τις προσδοκίες τους και δεν περίμεναν να θεραπευτούν μέσα σε μια νύχτα.
Άλλαξαν την στάση τους προς τον εαυτό τους και ανέπτυξαν μια ισχυρότερη εικόνα γι αυτόν.
Συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε κανένα πράγμα που θα μπορούσε να τους θεραπεύσει και αναζήτησαν ένα συνδυασμό παραγόντων και τρόπων για να ενισχύουν την ζωή τους.
Δεν φοβόταν τον θάνατο- ούτε την ζωή.
Εκπαιδεύτηκαν στην πρόληψη και στην θεραπεία.
Ήταν μαχητές.
Φροντίδα του εαυτού
Ένα σημαντικό συστατικό στην διαδικασία θεραπείας μυαλού-σώματος είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα διευκολύνει την θεραπευτική δύναμη του μυαλού. Δεν διαφέρει πολύ από έναν αγρότη που προετοιμάζει το έδαφος με την προσδοκία μιας άφθονης καλλιέργειας. Ενώ το περιβάλλον θα διαφέρει ανάλογα με τις προσωπικές μας ανάγκες και την κατάσταση της ζωής θα περιέχει συχνά παραμελημένες πτυχές του εαυτού μας: την συναισθηματική και ψυχική μας ύπαρξη. Παρακάτω παρέχονται μερικές ιδέες που μπορούν να ενισχύσουν την φροντίδα του εαυτού σε συναισθηματικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο.

Φροντίζοντας τον συναισθηματικό εαυτό
Τα συναισθήματα μας παίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία και στις ασθένειες. Τα θετικά συναισθήματα παράγουν νευροχημικά που δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αρνητικά ή τα καταπιεσμένα συναισθήματα μπορούν να μειώσουν την ανοσολογική αντίδραση και να ανοίξουν την πόρτα σε διάφορα προβλήματα υγείας. Γι αυτόν τον λόγο η συναισθηματική ευημερία είναι μια σημαντική πτυχή της θεραπείας του σώματος με το μυαλό σας. Αντί να προσπαθείτε να καταπιέσετε, να αρνηθείτε ή να ελέγξετε τα συναισθήματα σας πρέπει να τα θρέψετε και να τα καθοδηγήσετε ώστε να σας βοηθήσουν να ολοκληρωθείτε.

Η συναισθηματική φροντίδα μπορεί να περιλαμβάνει την δημιουργία ενός συστήματος υποστήριξης. Αυτό μπορεί να έχει την μορφή άλλων που υποστηρίζουν την διαδικασία θεραπείας μυαλού-σώματος όπως συγγενών και φίλων. Κατά καιρούς, ίσως χρειαστεί να απομακρυνθείτε από αυτούς που δεν σας υποστηρίζουν ή που δεν γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες σας και το πώς μπορούν να σας βοηθήσουν με θετικό τρόπο.


Η αποδοχή όλων των συναισθημάτων μας (συμπεριλαμβανομένων και των σεξουαλικών) μπορεί να είναι μια ισχυρή τεχνική θεραπείας. Η έκφραση του θυμού, της θλίψης, της απογοήτευσης και της στεναχώριας δεν είναι πάντα τόσο εύκολή όσο η έκφραση της χαράς, του ενθουσιασμού και της στοργής. Όπως εμποδίζεται η ροή ενός ποταμού, τα συναισθήματα που είναι μπλοκαρισμένα τείνουν να γίνονται μολυσμένα και βλαβερά, καθώς από την φύση τους τα συναισθήματα πρέπει να βιώνονται και να εκφράζονται. Η μακροχρόνια καταπίεση των συναισθημάτων θεωρείται ως ένας παράγοντας σε αρκετές συνηθισμένες ασθένειες συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, των εγκεφαλικών και της καρδιακής προσβολής. Μάλλον συμβάλλει και σε λιγότερο δραματικές ασθένειες όπως στην κατάθλιψη και στην χρόνια κόπωση. Γι αυτό πρέπει να ανακτήσουμε την σύνδεση σώματος-μυαλού μέσω των συναισθημάτων και να τα εκφράζουμε με μη καταστροφικούς τρόπους.

Η Candace B. Pert γράφει στο «Molecules of Emotion»: «Πιστεύω ότι όλα τα συναισθήματα είναι υγιή επειδή τα συναισθήματα είναι αυτά που ενώνουν το μυαλό και το σώμα. Ο θυμός, ο φόβος και η θλίψη, τα αποκαλούμενα αρνητικά συναισθήματα είναι τόσο υγιή όσο η γαλήνη, το θάρρος και η χαρά. Το να καταπιέζουμε αυτά τα συναισθήματα και να μην τους επιτρέπουμε να κυκλοφορούν ελεύθερα γίνεται για να δημιουργηθεί μια αποσύνθεση στο σύστημα, ενεργώντας έτσι σε διασταυρωμένους σκοπούς και όχι ως ενοποιημένο σύνολο. Το άγχος που δημιουργεί αυτό, το οποίο παίρνει την μορφή μπλοκαρίσματος και ανεπαρκών πεπτιδιακών σημάτων για να διατηρηθεί η λειτουργία σε κυτταρικό επίπεδο, είναι αυτό που δημιουργεί τις αδύναμες συνθήκες που μπορούν να οδηγήσουν σε ασθένειες. Όλα τα ειλικρινή συναισθήματα είναι θετικά συναισθήματα.»

Μέσω του διαλογισμού, της άσκησης ή άλλων θεραπευτικών τεχνικών, μπορούμε να μάθουμε να δεχόμαστε τα ανθρώπινα συναισθήματα μας και να τα διοχετεύουμε σε πιο θετικούς τομείς έκφρασης.

Ένα άλλο σημαντικό συστατικό της συναισθηματικής φροντίδας και θεραπείας του σώματος με το μυαλό είναι το χιούμορ. Στο βιβλίο «Anatomy of an Illness» ο Norman Cousins έγραψε για το πώς δέκα λεπτά γέλιου σε συχνές χρονικές περιόδους τον βοήθησαν να ξεπεράσει μια θανατηφόρα ασθένεια.

Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι πρέπει να θεραπεύσουμε τις παλιές συναισθηματικές πληγές του παρελθόντος. Η συμφιλίωση με τους άλλους, που μπορεί να περιλαμβάνει την συγχώρεση όσων μας έχουν πληγώσει, το να ζητήσουμε συγχώρεση από αυτούς που πληγώσαμε, το να αφήσουμε την δυσαρέσκεια και κυρίως η συγχώρεση του εαυτού μας, είναι ουσιώδη γι αυτή την διαδικασία.

Φροντίζοντας το μυαλό
Σε αυτό το σημείο της ανθρώπινης ιστορίας, έχουμε πρόσβαση σε περισσότερες πληροφορίες από ποτέ. Ενώ η πρόσβαση στην πληροφόρηση μπορεί να είναι πολύτιμη, το αδιάκοπο κουτσομπολιό, η εντύπωση, οι επιφανειακές ιδέες και οι αρνητικές έννοιες που παράγουν φόβο, οι ειδήσεις και η πολιτική είναι τύποι ψυχικής μόλυνσης. Θαμπώνουν την ψυχική μας συνείδηση, μας κρατούν στο περιθώριο και εμποδίζουν την έμφυτη σύνδεση του σώματος και του μυαλού και την ικανότητα θεραπείας.

Ιδιαίτερη ανησυχία αποτελεί ο συνεχής φραγμός των αρνητικών αναφορών σχετικά με τον θάνατο και τις ασθένειες. Παρά την συμβουλή του Louis Pasteur πως «το μικρόβιο δεν είναι τίποτα. Το έδαφος είναι τα πάντα» (εννοώντας ότι ένα υγιές σώμα δεν θα παρέχει εύφορο έδαφος για να προκαλέσουν τα μικρόβια ασθένειες), οι ειδήσεις και τα άρθρα των περιοδικών συχνά εστιάζουν σε έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό εξωτερικών παραγόντων που προκαλούν καρκίνο, φυματίωση, AIDS και πολλές άλλες ασθένειες. Αυτό δημιουργεί ένα ψυχικό περιβάλλον φόβου και απελπισίας.

Αν δεν πετάξουμε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και αποφασίσουμε να αποφύγουμε τις ειδήσεις, πιθανώς δεν θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτή την επίθεση. Ωστόσο, μπορούμε να αποφύγουμε πολλές από αυτές τις αρνητικές πληροφορίες μέσω της ικανότητας μας να διακρίνουμε. Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε να μην κολλήσουμε σε αρχικές αναφορές για συγκεκριμένες ασθένειες, κατανοώντας ότι πολλές είναι αποτέλεσμα περιορισμένης προσέγγισης και μερικής κατανόησης. Για παράδειγμα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έλεγαν ότι το AIDS ήταν τερματική ασθένεια. Αφού διαπιστώθηκε ότι πολλοί ασθενείς παρέμειναν ζωντανοί και παραγωγικοί για πέντε με δέκα χρόνια μετά την αρχική τους διάγνωση, τα μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν ότι δεν ήταν απαραίτητα μια αναγκαστική θανατηφόρα νόσος. Το 2003, το ΣΟΑΣ (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο) παρουσιάστηκε ως ασθένεια που θα σκότωνε εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά λιγότερα από οχτακόσια άτομα πέθαναν.

Πιο πρόσφατα, η πανδημία της γρίπης των πτηνών χαρακτηρίστηκε ως η ασθένεια που θα σκότωνε εκατομμύρια Αμερικανούς. Ενώ δεν ελαχιστοποιεί τους κινδύνους της γρίπης των πτηνών, η ενδυνάμωση του φόβου ως μέσο αντιμετώπισης της νόσου είναι αντιπαραγωγική. Σύμφωνα με τον Δρ Marc Siegel, καθηγητή ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης «Αν κάτι είναι μεταδοτικό τώρα, είναι η θολή κρίση από τον φόβο. Αντί για μια πανδημία της γρίπης των πτηνών έχουμε μια πανδημία φόβου». Η ιστορία και η λογική υπαγορεύουν πως ο καλύτερος τρόπος για να καταπολεμηθούν οι βακτηριακές ασθένειες είναι με τεχνικές πρόληψης της κοινής λογικής σε συνδυασμό με ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο προβληματισμός είναι μια σημαντική πτυχή της θεραπείας του σώματος με το μυαλό. Ως παιδιά, διαμορφώναμε ορισμένες ιδέες για τον εαυτό μας, τα ταλέντα μας και τις δουλειές μας. Δημιουργούσαμε επίσης ιδέες για τους άλλους ανθρώπους και για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Ενώ πολλές από αυτές τις ιδέες μπορεί να ήταν χρήσιμες κάποια στιγμή, μπορεί να μην είναι χρήσιμες τώρα. Η εικόνα του ότι ο μεγαλύτερος αδελφός μου είναι κακός και θα με χτυπήσει μπορεί να ήταν αληθινή όταν ήμασταν πέντε, αλλά στα πενήντα δεν ισχύει πλέον. Η παλιά ιδέα του ότι δεν είμαι καλός/η στην τέχνη μπορεί να αντανακλά μια κακή εμπειρία σε μια τάξη καλλιτεχνικών στην Δευτέρα δημοτικού που συνεχίζει να μας σταματά να βιώνουμε την έμφυτη δημιουργικότητα μας ως ενήλικες. Γι αυτόν τον λόγο, πρέπει να αναρωτηθούμε αν μια παλιά έννοια εξακολουθεί να ισχύει και αν μπορεί να αλλάξει. Συνεπώς, διευρύνουμε τις αντιλήψεις μας, οι οποίες μπορούν να μας φέρουν νέες ευκαιρίες για κατανόηση και προσωπική ανάπτυξη.

Μια συνηθισμένη αρνητική εικόνα είναι να πιστεύουμε ότι επειδή ένας φίλος ή ένας συγγενής μας πέθανε από μια συγκεκριμένη ασθένεια το ίδιο θα πάθουμε κι εμείς. Ενώ μπορεί γενετικά να έχουμε την προδιάθεση για ορισμένα προβλήματα υγείας, αυτό δεν σημαίνει ότι θα εκδηλωθούν ως συμπτώματα. Ένας φίλος μου κάποτε το έθεσε έτσι: «Επειδή ο πατέρας μου είχε καρκίνο, δεν σημαίνει ότι θα έχω κι εγώ.

Δεν σκέφτομαι σαν αυτόν, δεν τρέφομαι σαν αυτόν, ούτε ζω σαν αυτόν. Είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι». Επιπλέον, πρέπει να γνωρίζουμε ότι το σώμα που έχουμε τώρα δεν είναι το ίδιο με αυτό που είχαμε πριν από πέντε ή δέκα χρόνια, επειδή κάθε κύτταρο του σώματος βρίσκεται στην διαδικασία του θανάτου και άλλα αναγεννιούνται συνεχώς. Η υγεία των μελλοντικών κυττάρων και επομένως η μελλοντική υγεία ολόκληρου του σώματος και του μυαλού μας εξαρτάται από το πώς ζούμε, τρώμε και σκεφτόμαστε. Ως μέλη της ανθρώπινης φυλής, επηρεαζόμαστε από πεποιθήσεις ή μύθους που συχνά αποτρέπουν την διαδικασία της θεραπείας. Πρέπει να δημιουργήσουμε άλλες πεποιθήσεις που να διευκολύνουν την θεραπευτική δύναμη του μυαλού.

Στο επαναστατικό βιβλίο του «Healing Myths, Healing Magic» ο Δρ Donald Epstein εστιάζει στους κοινωνικούς μύθους («θεραπεία σημαίνει να κατανοήσουμε τι πήγε λάθος ή ποιος μου έκανε κάτι»), στους βιοϊατρικούς μύθους («η θεραπεία απαιτεί χρόνο»), στους θρησκευτικούς μύθους («η ασθένεια είναι τιμωρία για τις αμαρτίες μου»), και στους μύθους της νέας εποχής («πρέπει να κατανοήσω τα συναισθήματα μου για να θεραπευτώ») και προτείνει εναλλακτικούς τρόπους για να ανακτήσουμε την έμφυτη ικανότητα μας να θεραπευτούμε. Γράφει: «Κάθε πολιτισμός κοιμάται μέσα στην δική του μυθολογία. Αν θέλουμε να ξυπνήσουμε από τον ύπνο μας, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αξιολογήσουμε τον τρόπο με τον οποίο είμαστε προγραμματισμένοι να βιώνουμε τον κόσμο, τις καταστάσεις και τον εαυτό μας. Τότε μπορούμε να επιλέξουμε τις δικές μας ιστορίες για τον κόσμο όπου ζούμε και τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να ζήσουμε. Όταν ξυπνάμε από τον ύπνο μας και αμφισβητούμε τις ιστορίες που μας έχουν δοθεί από τα πρόσωπα της εξουσίας, μπορούμε να επιλέξουμε να συνεχίσουμε με αυτές τις ιστορίες ή να δημιουργήσουμε νέες που να λειτουργούν ακόμα καλύτερα για εμάς. Η επιλογή αυτών των δικών μας ιστοριών μπορεί να είναι μια απελευθερωτική, μετασχηματιστική και ενδυναμωτική εμπειρία.»

Πνευματική φροντίδα
Η πνευματικότητα συχνά πιστεύεται από τους γιατρούς ότι έχει μικρή επίδραση στην επούλωση, αλλά μπορεί να αποτελέσει το θεμέλιο για να συμβεί η βαθύτερη θεραπεία. Οι άνθρωποι γνωρίζουν την πηγή της πνευματικότητας με πολλά ονόματα. Όποια και αν είναι η ταμπέλα που επιλέγουμε να δώσουμε σε αυτή την πηγή, η πνευματικότητα περιέχει την πρόσβαση στα βαθύτερα επίπεδα της ύπαρξης μας όπου μπορεί να βρεθεί η εσωτερική σοφία και η αγάπη. Καθώς συνδεόμαστε με αυτή την αγάπη-σοφία, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια μεγαλύτερη αίσθηση αρμονίας και ευθυγράμμισης μεταξύ όλων των πτυχών της ύπαρξης μας, επιτρέποντας να συμβεί η διαδικασία της επούλωσης. Αν συμμετέχουμε στην φροντίδα του εαυτού μας σε συναισθηματικό και ψυχικό επίπεδο, η πνευματική φροντίδα είναι ένα φυσικό αποτέλεσμα, επειδή όλα είναι διασυνδεδεμένα και αλληλένδετα.

Τεχνική θεραπείας μυαλού-σώματος: δημιουργικός οραματισμός
Ο δημιουργικός οραματισμός χρησιμοποιείται συχνά ως τεχνική θεραπείας μυαλού-σώματος. Υπάρχουν πολλά εξαιρετικά διαθέσιμα βιβλία που ασχολούνται με τον οραματισμό. Η Louise Hay περιγράφει τα τρία βασικά μέρη ενός θετικού οραματισμού, τον οποίο μπορεί ο καθένας να προσαρμόσει στις ατομικές του ανάγκες:

Εικόνα του προβλήματος, του πόνου, της ασθένειας ή του άρρωστου μέρους του σώματος.
Εικόνα θετικής δύναμης που εξαλείφει αυτό το πρόβλημα.
Εικόνα του σώματος που ξανά-χτίζεται με τέλεια υγεία, βλέποντας το να κινείται με ευκολία και ενέργεια.
Ο θετικός οραματισμός μπορεί να ενσωματώσει κυριολεκτικές και συμβολικές εικόνες που σχετίζονται με την θεραπεία ή αφηρημένες εικόνες. Μια καθολική εικόνα είναι μια πηγή φωτεινού, λευκού θεραπευτικού φωτός που το φανταζόμαστε να λάμπει γύρω (και μέσα) από κάθε πτυχή της ύπαρξης μας.

Μάγεια Τ.

Χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από το βιβλίο The New Oxygen Prescription by Nathaniel Altman © 2017 Healing Arts Press.

awakengr.com

Εναλλακτικά

Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη…

«Οι άνθρωποι έχουν φτιάξει ένα σχιζοφρενικό τρόπο ζωής, ζουν μέσα στα ψέματα, ζουν μέσα στην σκλαβιά. Σκλαβιά πολλών ειδών, γιατί η κάθε μια σκλαβιά σε ελευθερώνει από κάποια ευθύνη. Ο άνθρωπος που θέλει πραγματικά να είναι ελεύθερος πρέπει να αποδεχθεί τεράστιες ευθύνες.
Δεν μπορεί να πετάξει τις δικές του ευθύνες πάνω σε κάποιον άλλον. Ότι κι αν κάνει, όπου κι αν είναι, είναι υπεύθυνος…» – Osho


Μην περιμένεις από κανέναν να κάνει κάτι για σένα και να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού σου. Δεν μπορεί. Κανένας δεν μπορεί να το κάνει. Ούτε το Σύμπαν, γιατί ανταποκρίνεται στις δικές σου επιθυμίες, στις δικές σου σκέψεις.

Κι αν έχεις πιστέψει ότι γι΄αυτό το λόγο έχουν έρθει οι θεραπευτές στη γη απλά σου λέω ότι ξεγελάστηκες. Κανείς θεραπευτής δεν μπορεί να κάνει τίποτα για σένα αν δεν αποφασίσεις να κάνεις κάτι εσύ για τον εαυτό σου…

Ο θεραπευτής είναι κάτι σαν γεωργός στο χωράφι της ψυχής. Δεν του επιτρέπεται όμως η είσοδος σε αυτό το χωράφι. Μπορεί να το δει εξωτερικά, να καταλάβει σε τι κατάσταση βρίσκεται και να δώσει σε σένα τα κατάλληλα εργαλεία για να το τσαπίσεις, να το οργώσεις, να το ποτίσεις, να το σπείρεις, και να φροντίσεις τα φυτά που θα ξεμυτίσουν από το γόνιμο πια χώμα της εσώτερης γης σου.

Αργότερα αυτά τα φυτά θα σου δώσουν τους καρπούς τους και εσύ θα απολαμβάνεις την μεταμόρφωση. Όμως αυτό δεν θα γίνει αν δεν κοπιάσεις για να φροντίσεις το χωράφι της ψυχής σου.

Μη πιστέψεις ποτέ ότι δίνοντας κάποιο αντίτιμο σε ένα θεραπευτή θα το κάνει αυτός για σένα. Και αν κάποιος σου λέει: Εγώ θα σε κάνω καλά… Εγώ έχω τον τρόπο… Εγώ ξέρω… Εγώ… Εγώ… ΕΓΏ… καλύτερα πήγαινε σε άλλο θεραπευτή γιατί αυτός ακόμα έχει δρόμο μπροστά του να διανύσει. Έχει τόσο ισχυρό Εγώ που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να κυττάξει εσένα…

Ο σωστός θεραπευτής δεν σου λέει αυτό ή εκείνο απλά προετοιμάζει το έδαφος για να καταλάβεις εσύ τα παιχνίδια μυαλού που παίζεις στη ζωή σου. Να συνειδητοποιήσεις ποια είναι η στάση σου απέναντι στους φόβους σου και με ποιο τρόπο τους αφήνεις να κυριαρχούν στη ζωή σου… Αν «αντιστέκεσαι» περιμένει υπομονετικά ώστε το έδαφος να γίνει γόνιμο μέχρι να κατανοήσεις…

Αν αδιαφορείς για τον εαυτό σου και παραμένεις στάσιμος αναμασώντας τα δεν ξέρω, δεν μπορώ, κανείς δεν με καταλαβαίνει, μα κάνω τόσα για μένα…. έχω κάνει τόσες θεραπείες αλλά τίποτα… τότε χρειάζεται εσύ να δεις τι είναι αυτό που δεν κάνεις.

Ποιες φωνές είναι αυτές που συνεχίζουν να κυριαρχούν στο μυαλό σου και με ποιο τρόπο εξουσιάζουν τις πράξεις σου…ή μήπως όλο αυτό είναι μια πολύ καλή κάλυψη για να έχεις την προσοχή και να ρουφάς ενέργεια…

Το ζήτημα όλο είναι απλό. Θέλεις να αλλάξεις; Θέλεις να μεταμορφώσεις τη ζωή σου;

Κάποιος μπορεί να πει ότι όταν ένας θεραπευτής, πολλές φορές, ασχολείται με ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αλλάξουν γιατί προτιμά την ευκολία του. Το ποιος θέλει να αλλάξει και το ποιος όχι δεν είναι πάντα τόσο εμφανές όπως πιστεύουν οι περισσότεροι. Αν ήταν έτσι τα πράγματα γιατί ο κόσμος μας δεν αλλάζει αφού οι περισσότεροι μιλάνε για αλλαγή; Και γιατί κάποιος θεραπευτής να δώσει χρόνο και ενέργεια σε κάποιον που έχει μεγάλη αντίσταση και υψώνει συνέχεια γύρω του τείχη και να μην δώσει την προσοχή του σε κάποιον που πραγματικά το επιθυμεί.

Προσωπικά προτιμώ να δώσω την ενέργεια μου σε κάποιον που πραγματικά θέλει να αλλάξει, όχι γιατί ο άλλος ο άνθρωπος που αντιστέκεται ή βαμπιρίζει μου είναι αδιάφορος και φυσικά όχι γιατί τότε θα είναι πιο εύκολο για μένα.

Ο άνθρωπος που πραγματικά θέλει να αλλάξει μου δίνει με έναν όχι και τόσο ευδιάκριτο τρόπο και σίγουρα όχι νοητικό, την άδεια να κοιτάξω στο χωράφι της ψυχής του και να βρω μέσα από εκεί τους τρόπους για την αλλαγή.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με κανέναν άλλον και γι΄αυτό η θεραπεία για τον καθέναν από εμάς μπορεί να είναι τελείως διαφορετική, ανεξάρτητα αν τα μπλοκαρίσματα μας έχουν την ίδια βάση π.χ η σχέση με τους γονείς μας.

Η ψυχή δεν βαδίζει σε συγκεκριμένα μονοπάτια αλλά σε όλους τους δρόμους. Μόνο αν κυττάξεις βαθιά και χωρίς έπαρση την ψυχή μόνο τότε αυτή σου δείχνει το δρόμο που θέλει να βαδίσει μαζί σου…

Και για να ολοκληρώσω όποιος νομίζει ότι ένας θεραπευτής για να έχει την ευκολία του, προτιμά να ασχοληθεί με κάποιον που έχει επιλέξει την αλλαγή του ξεγελιέται. Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη. Τι ευκολία μπορεί να έχει ο πόνος της ψυχής;

Ποτέ η αλλαγή δεν είναι εύκολη…

Και μην σφίγγεσαι καθώς το διαβάζεις, αυτή είναι η αλήθεια και χρειάζεται να αναλάβεις την ευθύνη της. Αν θέλεις πραγματικά να αλλάξεις χρειάζεται να αναλάβεις την ευθύνη αυτής της δυσκολίας. Διαφορετικά παραμένεις ένα μικρό παιδί που έχει αντικαταστήσει τον μπαμπά του ή τη μαμά του με τον θεραπευτή του…

Δέσποινα Παλαμάρη

Pulse of love

awakengr.com

Εναλλακτικά

Το Time Therapy είναι μια θεραπευτική προσέγγιση για τα ψυχικά και σωματικά προβλήματα, που δημιουργήθηκε από τον Manuel Schoch, η οποία συνδυάζει την λεκτική ψυχοθεραπεία, το μοντέρνο διαλογισμό και τις ενεργειακές ασκήσεις.

Ενώ η παραδοσιακή ψυχολογία προσπαθεί νε εξερευνήσει και να κατανοήσει τον άνθρωπο μέσα στα φυσικά όρια του χώρου-χρόνου ή αιτίας-αποτελέσματος, η πνευματικότητα κινείται πέρα από όλα αυτά.

Ο Μάνουελ Σοχ, μέσα από την παρατήρηση του ανθρώπινου ενεργειακού συστήματος για τουλάχιστον τριάντα χρόνια, ανέπτυξε το Time Therapy, το οποίο είναι ένας άμεσος και πρακτικός δρόμος μεταμόρφωσης του ανθρώπου, μέσα από την συνειδητή ενσωμάτωση του δυναμικού των χαρισμάτων του, στο επίπεδο του σώματος-νου και στην καθημερινότητα του.

Το Time Therapy, γεφυρώνοντας την ψυχολογία με την πνευματικότητα, αποτελεί μια θεραπευτική προσέγγιση, η οποία βασίζεται στα εξής σημεία:
Κάθε άνθρωπος έχει χαρίσματα και χρειάζεται να στρέψει την προσοχή του σε αυτά παρά στις αδυναμίες του.
Το παρελθόν δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο όσο νομίζουμε ή θέλουμε να πιστεύουμε.
Μας επηρεάζει περισσότερο ο φόβος μας για το μέλλον παρά για το παρελθόν. Ετσι, αντί να κατηγορούμε το παρελθόν, αρχίζουμε ν’αναλαμβάνουμε την ευθύνη του εαυτού μας .
Η πλειονότητα των ασθενειών, ειδικότερα των ψυχολογικών, είναι αποτέλεσμα της έλλειψης προοπτικής στη ζωή του ανθρώπου.
Η έκφραση της αγάπης, δεν εξαρτάται από το αν έχουμε ή όχι λάβει αγάπη στη ζωή μας.

Γιατί ονομάζεται Time Therapy;

Αυτό που συνήθως γνωρίζουμε για τον χρόνο, δεν είναι ο ωρολογιακός , αλλά η δομή του χρόνου αιτία-αποτελέσμα. Ωστόσο, το Time Therapy δείχνει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει η δομή της αιτίας-αποτελέσματος και ότι ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από σώμα-νου. Έχουμε όλοι βιώσει την εμπερία, σε ορισμένες στιγμές της ζωής μας, να χάνουμε την αίσθηση του χρόνου, όταν είμαστε συνδεδεμένοι με αυτή τη διευρυμένη κατάσταση μιας άλλης μεγαλύτερης διάστασης-αυτής που το Time Therapy ονομάζει εξωσωματική συνειδητότητα.

Αυτό συμβαίνει όταν είμαστε πραγματικά σε επαφή και βιώνουμε τα χαρίσματα μας ή αλλιώς το δυναμικό της ψυχής μας. Το Time Therapy μας δείχνει πώς να μετακινούμαστε με ευκολία και διάρκεια, από την περιοριστική διάσταση του χρόνου στην κατάσταση της εξωσωματικής συνειδητότητας.

Αυτό φέρνει μεγαλύτερη προοπτική στη ζωή μας. Παρατηρούμε έτσι και νιώθουμε τι συμβαίνει στον εαυτό μας, χωρίς να υπάρχει η αντανακλαστική αντίδραση φυγής, η οποία βασίζεται στο φόβο και συνήθως μας φυλακίζει, εμποδίζοντας τη ροή της ενέργειας και την ικανότητά μας να επεξεργαστούμε, να αντιμετωπίσουμε τις καταστάσεις και να προχωρήσουμε μπροστά.

Η σύνδεση με αυτήν την διευρυμένη κατάσταση η οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της υπαρξής μας, φέρνει μαζί της την εσωτερική γαλήνη και την ζωτικότητα που όλοι λαχταράμε.

Το Time Therapy γίνεται σε ατομικές συνεδρίες.

πηγή: Healing with qualities- M.Schoch -Sentient publications
Τα χαρίσματα θεραπεύουν-Εκδόσεις ισορροπον
Bitten by the black snake-M.Schoch-Sentient publications
Παρατήρηση:το "κλειδί της ελευθερίας"-Εκδόσεις ισορροπον

choros-space.gr/

Εναλλακτικά

Μερικά χρόνια πριν, μερικοί Ρώσοι ερευνητές, ο Pjotr Garjajav και η ερευνητική ομάδα του αποκάλυψαν ότι το 90% του DNA που κάποτε είχε χαρακτηριστεί ως «άχρηστο» (από ανακαλύψεις της έρευνας ENCODE που κατευθύνονταν από τον καθηγητή Chris Ponting) στην πραγματικότητα κατείχε μια ανώτερη χρήση και νοημοσύνη.


Αποκαλύφθηκε ότι ο γενετικός κώδικας μας ακολουθούσε τους ίδιους κανόνες όπως όλες οι γλώσσες. Οι λέξεις έχουν συγκεκριμένες δονητικές συχνότητες που μπορούν να επηρεάσουν το DNA μας και το σώμα μας μπορεί να προγραμματιστεί από την γλώσσα, τις λέξεις και τις σκέψεις.

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε διαμορφώνουν όχι μόνο τα συστήματα πεποιθήσεων, τις αξίες και τα συναισθήματα μας αλλά επιδρούν στο σώμα μας σε κυτταρικό επίπεδο, διαμορφώνοντας τα θεμέλια της πραγματικότητας μας. Αυτό σημαίνει ότι είναι σημαντικό να επιλέγουμε τα λόγια μας σοφά με το ανώτερο καλό στην καρδιά μας.

Εδώ είναι κάποιοι τρόποι με τους οποίους οι λέξεις μπορούν να μεταμορφώσουν την πραγματικότητα μας και το τι εκδηλώνουμε:
1.Εκφραστείτε ειλικρινά

Η αληθινή έκφραση είναι παρά πολύ σημαντική. Κάθε συναίσθημα και σκέψη που έχετε είναι ισχυρά. Όταν προσπαθείτε να τα συγκρατήσετε αντί να τα αφήσετε θα νιώσετε το συναισθηματικό σας σώμα να παλεύει στην προσπάθεια του να αποδράσει.

Είναι απαραίτητο να δώσουμε στον εαυτό μας μια διέξοδο να εκφράζει όλα τα αρνητικά συναισθήματα μας πριν προχωρήσουμε στο να τα αντικαταστήσουμε με θετικές επιβεβαιώσεις. Δεν μπορεί να υπάρξει μεταμόρφωση χωρίς να προηγηθεί η αποδοχή.

2. Σταματήστε τους αρνητικούς μονολόγους

Κόψτε τις λέξεις και φράσεις όπως «άσχημος/η», «χοντρός/η», «δεν μπορώ», «μισώ» καθώς αυτές οι λέξεις δημιουργούν δυσαρμονική ενέργεια μέσα μας, και αναδύουν τις αρνητικές συχνότητες αναξιότητας, ταλαιπωρίας και φόβου.

Όταν θέλετε να εκφράσετε ένα αρνητικό συναίσθημα ή σκέψη, χρησιμοποιήστε λέξεις όπως «αισθάνομαι» ή «προτιμώ» αντί για «μισώ» και «δεν μπορώ». Η χρήση θετικών λέξεων όπως «αγάπη, ευγνωμοσύνη, υπηρηφάνεια, ομορφιά, ευημερία, υγεία, δημιουργικότητα» θα μεταμορφώσουν τα συναισθήματα και τις εντυπώσεις για τον εαυτό σας.

3. Θρέψτε το συναισθηματικό σώμα με υγιές λεξιλόγιο

Όπως και το σώμα μας αντιδρά καλύτερα με φρέσκα γεύματα, το συναισθηματικό σώμα χρειάζεται να ενθαρρύνεται, να αγαπιέται και να φροντίζεται.

Επαναλάβετε στον εαυτό σας, «Είμαι αρκετά καλός/η», «Είμαι δυνατός/η και ικανός/η», «Οπουδήποτε και να είμαι, ό, τι και αν κάνω και όποιος/α και να γίνω, είμαι ασφαλής, είμαι αγαπητός/η», «Ανοίγω τον εαυτό μου στο φως και στην αγάπη».

Αυτά διεγείρουν μια μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ευκολία μέσα μας. Θα σας απελευθερώσουν από το άγχος και τον φόβο καθώς θα αρχίσετε να ενεργείτε με αγάπη.

4. Διαλέξτε με τι τρέφετε το μυαλό σας

Οι λέξεις που μας επηρεάζουν δεν είναι μόνο αυτές που λέμε αλλά και αυτές στις οποίες εκθέτουμε οικειοθελώς τον εαυτό μας. Μπορούμε για παράδειγμα να επιλέξουμε ταινίες που να ανοίγουν το μυαλό μας, για να μας εκπαιδεύσουν και να μας εξελίξουν.

«Η πηγή της Ζωής» του Darren Aronovksy είναι ένα σπουδαίο γραφικό μυθιστόρημα και ταινία για αρχή. Μπορούμε να ακούμε μουσική που χαλαρώνει την ψυχή και δεν επικεντρώνεται στον πόνο, στο άγχος, στην τοξικότητα και στην ταλαιπωρία.

Το προσωπικά αγαπημένο μου αρχαίο θεραπευτικό τραγούδι της Χαβάης είναι το Ho’oponopono, το οποίο μεταφράζεται σε «Λυπάμαι, σε παρακαλώ συγχώρεσε με, σε ευχαριστώ και σε αγαπώ». Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές του που κυμαίνονται από την ψυχεδελική τρανς έως τις αυθεντικές μελωδίες της φυλής.

5. Μάθετε μάντρας για διαφορετικούς σκοπούς

Ένα μάντρα δεν είναι απλώς ένας συνηθισμένος συνδυασμός γραμμάτων και συλλαβών, αλλά μια ζωντανή δύναμη που δρα ως φάρμακο της ψυχής. Κάθε λέξη έχει την δική της δύναμη και προκαλεί μια συγκεκριμένη αντίδραση μέσα μας. Λειτουργούν βαθύτερα μέσα στο υποσυνείδητο μας, καταστρέφοντας ό, τι ανεπιθύμητο και αντικαθιστώντας το με λευκό φως σαν φάρμακο.

Εδώ είναι κάποια που μπορούν να βοηθήσουν την αύξηση της συνείδησης μας:
Ωμ

Το ψαλτικό ωμ, ο ήχος του σύμπαντος, σας δεσμεύει με την πηγή. Σας υπενθυμίζει τις ρίζες σας. Δεν είναι κάτι επιφανειακό που αφορά την εθνικότητα ή την φυλή, αλλά κάτι βαθύτερο. Είναι το «εσύ» σε παγκόσμιο επίπεδο.

Gayatri Mantra

Με την χρήση του να γίνεται για συνειδητή και πνευματική ανάπτυξη, το Gayatri Mantra στοχεύσει στον εξαγνισμό του εαυτού.

Om buhr, bhuva svah

tat savitur varenyam

bhargo devasya dhīmahi

dhiyo yo nah pracodayat

Μεταφράζεται κατά προσέγγιση σε:

Διαλογιζόμαστε στην δόξα του Δημιουργού

Που έχει δημιουργήσει το Σύμπαν

Που αξίζει να λατρευτεί

Που είναι η ενσάρκωση της Γνώσης και του Φωτός

Που απομακρύνει την Αμαρτία και την Άγνοια

Ας ανοίξει την καρδιά μας και ας διαφωτίσει το Πνεύμα μας.

Om Mani Padme Hum

Γνωστό και ως το Βουδιστικό Μάντρα της Συμπόνιας, εστιάζει στην μη- προσκόλληση στον πόνο, στον θυμό ή στην ταλαιπωρία. Μέσω αυτής κάποιος μπορεί να αγαπήσει κάτι γι αυτό που πραγματικά είναι. Ο Δαλάι Λάμα μιλά γι αυτό ως ένα μάντρα που σας βοηθά να βρείτε την δική σας «buddhahood»: την θεϊκότητα μέσα σας.

Λέγεται πως «Ανάλογα με την πρακτική ενός μονοπατιού που είναι μια αδιαίρετη ένωση της μεθόδου και της σοφίας, μπορείτε να μεταμορφώσετε το ακάθαρτο σώμα, την ομιλία και το μυαλό σε ένα καθαρό εξυψωμένο σώμα, ομιλία και μυαλό ενός Βούδα». Κάθε ήχος έχει μια βαθύτερη και πιο περίπλοκη σημασία.

Όταν επιλέγουμε συγκεκριμένες λέξεις για να περιγράψουμε τις σκέψεις, τον εαυτό μας ή άλλους ανθρώπους, υποσυνείδητα προαναγγέλλουμε το πώς θα μας επηρεάσουν. Είναι σαν να έχουμε κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μας να λάβουμε μόνο την έκταση των δικών μας ορισμών.

Το σύμπαν ακούει την δονητική πρόθεση όλων των λέξεων που λέμε και όλων των σκέψεων που πιστεύουμε ότι είναι αληθινές και καθώς εξελισσόμαστε, αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο η υποσυνείδητη φύση μας.

Μάγεια Τ.

awakengr.com

Εναλλακτικά

Αν φτάσεις στον πάτο, μετά απογειώνεσαι – Πως η θλίψη μετατρέπεται σε θετικό συναίσθημα

Έχει και η θλίψη τις κρυφές, θετικές πλευρές της, αν κάποιος τη διαχειριστεί έξυπνα και εποικοδομητικά.


Ο ψυχολόγος Timothy So από το Ινστιτούτο Ευζωίας (Well-being Institute) του πανεπιστημίου του Cambridge έβαλε στο μικροσκόπιο την καινοτόμο έρευνα του Αυστραλού ψυχολόγου του πανεπιστημίου του New South Wales Joe Forgas με θέμα τα καλά και ωφέλιμα της θλίψης στέλνοντας μηνύματα ευημερίας κάτω από το πρίσμα της λεγόμενης Θετικής Ψυχολογίας.

Πώς βλέπει η Θετική Ψυχολογία τη θλίψη

Η Θετική Ψυχολογία υποστηρίζει ότι τα αρνητικά συναισθήματα μπορούν να γίνουν ωφέλιμα. Ο Joe Forgas με τις έρευνές του προώθησε την πρωτοποριακή αντίληψη ότι η θλίψη μπορεί να είναι ευεργετική τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο με τουλάχιστον 4 διαφορετικούς τρόπους:

Αυξάνει την παρατηρητικότητα και την ευθυκρισία: Τα πειράματα του Αυστραλού ψυχολόγου απέδειξαν πως, όταν έχουμε «γκρίζα» διάθεση, βρισκόμαστε σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση και είμαστε λιγότερο αφελείς. Επίσης είμαστε σε θέση να παρατηρούμε με περισσότερη λεπτομέρεια και ακρίβεια τον χώρο και το περιβάλλον. Αυτή η εξέχουσα προσοχή μπορεί να μας κάνει να ανιχνεύουμε ευκολότερα την εξαπάτηση και να κάνουμε λιγότερα κριτικά λάθη.

Μας βοηθά να παράγουμε πιο πειστικά επιχειρήματα στον λόγο μας: Όταν κάποιος βρίσκεται σε μελαγχολική διάθεση, έχει την ικανότητα να συντάσσει πιο πειστικούς και συγκροτημένους λόγους. Επιπλέον δίνει μεγαλύτερη προσοχή στις πληροφορίες που λαμβάνει από τον εξωτερικό κόσμο.

Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα: Η αρνητική, θλιμμένη διάθεση μειώνει την τάση μας να δρούμε βασισμένοι σε κοινωνικά στερεότυπα, προκαταλήψεις και κάθε λογής μύθους. Αντίθετα μας ωθεί να αναζητήσουμε νέες αντιλήψεις.

Μας βοηθά να επικοινωνήσουμε καλύτερα με τους γύρω μας: Όταν η θλίψη προέρχεται από το αίσθημα ότι δεν είμαστε αποδεκτοί από τους γύρω μας μας ή ότι δε βαδίζουμε σωστά, τότε μπαίνουμε σε κατάσταση εγρήγορσης ψάχνοντας καλύτερους τρόπους να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους του κύκλου μας. Έτσι βελτιώνουμε τη σχέση μας μαζί τους.

Αν φτάσεις στον πάτο, μετά απογειώνεσαι

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η θλίψη μας κάνει ικανότερους να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της ζωής. Όσο και αν μας αναστατώνει η ανεργία, η διάλυση μιας σχέσης, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου ή εν τέλει η κοινωνική απομόνωση, η θλίψη μπορεί να μας σπρώξει να γίνουμε πιο ανθεκτικοί, πιο φιλοσοφημένοι και πιο ώριμοι στις αποφάσεις μας. Φτάνοντας στον πάτο, όπως λένε, έχουμε δύο δρόμους να διαλέξουμε: Ο ένας είναι η μόνιμη κατάθλιψη. Ο άλλος, σύμφωνα με τη Θετική Ψυχολογία, είναι να διοχετεύσουμε την ενέργειά μας σε κάτι εποικοδομητικό και να ξεκινήσουμε τον δρόμο για ένα καλύτερο αύριο κοιτώντας (μόνο) μπροστά.

Πηγή

Εναλλακτικά

Στη yoga υπάρχουν οι στάσεις που χαλαρώνουν και το τελευταίο σου κύτταρο και άλλες που είναι απίθανα απαιτητικές. Όλες μα όλες όμως σου μαθαίνουν κάτι για τη ζωή σου.

Η στάση Καρέκλα, είναι από τις πιο αγαπημένες μου. Όχι γιατί την κάνω πάντα τέλεια αλλά γιατί έχει ένα κρυφό μήνυμα για όλους μας.

Στην Utkatasana, κάποιος βλέπει έναν άνθρωπο να κάθεται σε μια φανταστική καρέκλα.
Είναι ένα βαθύ κάθισμα, με δυνατά πόδια, με ευθυγραμμισμένη σπονδυλική στήλη και με τα χέρια να ακολουθούν τη γραμμή της. Δυναμώνει την κοιλιά, τα πόδια, την πλάτη και τους αστραγάλους.

Η κατά λέξη μετάφραση της Utkatasana είναι “Η δυνατή πόζα”. Εδώ η λέξη δύναμη δεν συνδέεται με την επιβολή και τον έλεγχο σε κάποιον άλλον
αλλά με το να ευθυγραμμιστείς με την ενέργεια που υπάρχει γύρω σου και να πάρεις δύναμη από αυτήν.

Η Utkatasana σε μαθαίνει πώς να βρεις τη θέση δύναμης της λεκάνης σου. Άλλωστε στο κέντρο της λεκάνης σου και γύρω από αυτή βρίσκονται κάποια από τα πιο σημαντικά όργανα σου. Το να τα δυναμώσεις και να τους δώσεις ενέργεια και ζωντάνια είναι παραπάνω από απαραίτητο.

Να θυμάσαι ότι ο οργανισμός σου πάντα σου επιστρέφει αυτό που του δίνεις.

Η ιστορία της Utkatasana
Παλιά στην Ινδία οι άνθρωποι κάθονταν στη γη και σπάνια σε καρέκλες. Σε καρέκλες ή θρόνους κάθονταν μόνο οι βασιλείς και όσοι είχαν εξουσία.

Ο συμβολισμός της Utkatasana είναι και αυτός που μου αρέσει πιο πολύ:
-Κάθομαι σε κάτι που μου δίνει εξουσία αλλά που δεν το βλέπω ίσως και να μην το γνωρίζω.
-Για να καθίσω έχω την σπονδυλική μου στήλη ευθυγραμμισμένη
-και τα χέρια μου τεντωμένα και αποφαστικά ζητούν βοήθεια από τον ουρανό σε αυτό που θέλω να πετύχω.

Για παράδειγμα, αναλαμβάνεις μια εργασία που σου φαίνεται απαιτητική ή που πιστεύεις ότι είναι πάνω από τις δυνατότητες σου. Όμως τη θέλεις γιατί θα σου δώσει, εξουσία -χρήματα, αναγνώριση, εξέλιξη.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να αναπνεύσεις βαθιά, να πάρεις θάρρος από την καρδιά σου, να σφίξεις τους μυς της κοιλιάς, να κοιτάζεις μπροστά, να δυναμώσεις το κεντρικό σημείο στο σώμα σου, να σταθείς γερά στα πόδια σου και να ανοίξεις τα χέρια στον ουρανό για να έχεις όλη τη βοήθεια που χρειάζεσαι και να καθίσεις με επιτυχια.

Το γήινο και το ουράνιο υπάρχουν μέσα σε αυτή τη στάση,
που θα την πετύχεις τέλεια μόνο αν είσαι ευθυγραμμισμένος και δυνατός.

Με κάθε πρακτική, με κάθε προσπάθεια, με κάθε επανάληψη, με κάθε σκέψη θα έρθεις πιο κοντά στον στόχο σου

θα βρεις τη θέση σου σε αυτόν τον κόσμο,

την εξουσία σου,

τη δύναμη σου

και τις βοήθειες που σου δίνονται απλόχερα

αρκεί να τις ζητήσεις.

από την Καίτη Φαρμάκη

https://anewlife.gr

Εναλλακτικά

Η θέα της θάλασσας από το μπαλκόνι των διακοπών…

Η μυρωδιά του αγαπημένου μας φαγητού…

Το πρώτο του κλάμα…

Η γεύση από το φιλί του…

Το χάδι της…

Εικόνες, μυρωδιές, ήχοι, γεύσεις, αγγίγματα…

Οι αισθήσεις μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με αναμνήσεις, με πρόσωπα που έχουν χαραχτεί στο μυαλό και στον ψυχισμό μας.

Οι αισθήσεις μας είμαστε εμείς, το σώμα μας, η ιστορία μας, η ζωή μας, τα βαθύτερα κομμάτια του εαυτού μας.

Στην καθημερινότητα μας, όπου οι ρυθμοί είναι γοργοί, δεν προλαβαίνουμε να αισθανθούμε, να νιώσουμε, να δώσουμε χρόνο στις αισθήσεις μας, στα μηνύματα που μας στέλνουν.

Τα εργαστήρια αυτά δίνουν την ευκαιρία να κάνουμε ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα και να έρθουμε σε επαφή μέσω των αισθήσεων μας με τον εαυτό μας και με τον άλλον. Να συνδεθούμε.

Το ψυχόδραμα είναι ένα είδος ομαδικής ψυχοθεραπείας και ανάπτυξης της προσωπικότητας που μας δίνει την δυνατότητα να εκφραστούμε ελεύθερα, να επικοινωνήσουμε, να πειραματιστούμε, να αναπτύξουμε νέους ρό-λους, να μοιραστούμε. Μέσα από μια σειρά βιωματικών ψυχοδραματικών ασκήσεων θα προσπαθήσουμε να αφυπνίσουμε τις αισθήσεις μας, να παίξουμε μ’ αυτές.

Διοργανώνουμε λοιπόν πέντε βιωματικά εργαστήρια ψυχοδράματος κάθε δεύτερη Πέμπτη 6:00 – 9:00 μ.μ., στο χώρo μας, Αλκμαιωνιδών 6 (όπι-σθεν του ξενοδοχείου Κάραβελ).

Η πρώτη συνάντηση θα γίνει την Πέμπτη στις 11 Οκτωβρίου (και οι επόμενες στις: 25/10, 8/11, 22/11, 6/12). Το συνολικό κόστος συμμετοχής και στα πέντε εργαστήρια είναι 150 ευρώ. Τα εργαστήρια είναι βιωματικά και δεν χρειάζεται να έχετε προηγούμενη εμπειρία. Θυμηθείτε μόνο να φοράτε άνετα ρούχα. Θα χαρούμε να σας γνωρίσουμε από κοντά!

Οι Συντονίστριες

Μαριάννα Δραγασάκη - Μαρία Μπρανίδου

Ψυχολόγοι - Ψυχοδραματίστριες

 

Πληροφορίες – Δηλώσεις συμμετοχής:

Μαριάννα Δραγασάκη: τηλ. 6980235750, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Mαρία Μπρανίδου: τηλ. 6974331622, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Μαριάννα Δραγασάκη γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα. Σπούδασε ψυχολογία στην Ελλάδα και στη συνέχεια παρακολούθησε και το 2004 ολοκλήρωσε με επιτυχία τις μεταπτυχιακές της σπουδές στον τομέα των εξαρτήσεων στο Λονδίνο (MSc in Clinical and Public Health Aspects of Addictions, King’s College University of London). Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας έχει συνεργαστεί με διάφορους φορείς ψυχικής υγείας, απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, σε προγράμματα μείωσης της βλάβης, καθώς και σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Ως ψυχολόγος έχει συμμετάσχει σε παρεμβάσεις με ευπαθείς ομάδες, καθώς και με γενικό πληθυσμό, συντονίζοντας ομάδες και παρέχοντας ατομικές συναντήσεις ψυχοθεραπείας. Το 2016 ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στην Ψυχοδραματική Μέθοδο στο Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης της Προσωπικότητας (ΨΥΚΑΠ) και έκτοτε διατηρεί το προσωπικό της γραφείο ως ψυχολόγος.

 

Η Μαρία Μπρανίδου γεννήθηκε το 1974 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Νέα Ορεστιάδα. Σπούδασε ψυχολογία στο Παρίσι (Πανεπιστήμιο Paris - René Descartes), απ’ όπου το 2000 απέκτησε το Δίπλωμα Κλινικής Ψυχολογίας (Maîtrise de Psychologie Clinique). Στην συνέχεια σπούδασε θέατρο στην Αθήνα. Το 2005 αποφοίτησε από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Ως ηθοποιός έχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και έχει συμμετάσχει σε ταινίες μικρού μήκους.

Συνδυάζοντας τις σπουδές στην ψυχολογία και το θέατρο, έχει εργαστεί επί σειρά ετών, ως εμψυχώτρια ομάδων στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Το 2016 ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της ως ψυχοδραματίστρια, στο Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης της Προσωπικότητας (ΨΥΚΑΠ). Από τον Οκτώβριο του 2015 οργανώνει και συντονίζει εργαστήρια ψυχοδράματος. Πιο συγκεκριμένα, έχει συνεργαστεί με τους εξής φορείς: Άρσις (ομάδα υποστήριξης εφήβων με παραβατική συμπεριφορά), Κέντρο Νέων Pedro Arrupe (ομάδα δημιουργικής έκφρασης παιδιών και εφήβων από κοινωνικά ευπαθείς ομάδες), Έμφασις (ομάδα υποστήριξης εθελοντών), Ελληνική Εταιρία Αντιρευματικού Αγώνα (ομάδα υποστήριξης ατόμων με ρευματοειδή νοσήματα).

ForWoman.gr

Εναλλακτικά

Τα 9 μαθήματα για την καριέρα μου, που έμαθα κάνοντας yoga
Μια ασάνα η ζωή.
Συνήθως όποιος ξεκινάει yoga, πιστεύει πρώτον ότι δε θα κουραστεί (μα ποιός το πρωτοείπε; ) και δεύτερον θα κάνει τις πιο δύσκολες στάσεις εύκολα και χωρίς καμία αντίσταση από το σύστημα του. Ε, λοιπόν, όποιος από εμάς έχει παρακολουθήσει έστω και ένα μάθημα yoga, ξέρει ότι στα 10 λεπτά θέλεις να κλάψεις από την κούραση σαν μικρό παιδί.

Στην πρώτη μισή ώρα, αναρωτιέσαι πόσο αγύμναστος είσαι, στα τρία τέταρτα συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους και θέλεις να κρυφτείς κάτω από το στρωματάκι, και στο τέλος του μαθήματος φεύγεις κουρασμένη αλλά και ευχαριστημένη που κατάφερες να επιζήσεις.

Το να παρακολουθείς μαθήματα yoga, είναι ένας μοναδικός τρόπος για να πάρεις μαθήματα και για την καριέρα σου. Γιατί και στο στρωματάκι και στο γραφείο τα παρατάς, συνεχίζεις, εξελίσσεσαι, συγκρίνεσαι, συγκεντρώνεσαι, ξεχνάς να αναπνέεις, νικιέσαι, πετυχαίνεις.

Αυτά είναι όσα κατάλαβα εγώ περνώντας ώρες ατελείωτες στο ματ μου, πολλές φορές χωρίς να καταφέρνω να κάνω όσα θα ήθελα, όπως θα ήθελα, όταν τα ήθελα.

Ποιός είπε ότι θα είναι εύκολο;
Αν είχα πετύχει μια δύσκολη πόζα από την πρώτη φορά, τότε ποιά θα ήταν η εξέλιξη μου; Το ξέρω είναι απίστευτα κλισέ αλλά αν η δουλειά μου ήταν τόσο εύκολη, τότε θα την έκαναν όλοι. Την ώρα που δυσκολεύομαι και πιέζομαι, φροντίζω να μου υπενθυμίζω ότι όπου υπάρχει δυσκολία, υπάρχει και ένα μάθημα που χρειάζεται να πάρω.
Όταν λέω ότι δε θα τα καταφέρω, ε, δε θα τα καταφέρω.
Μετά από τόσα χρόνια που κάνω yoga, ακόμα και σήμερα δεν έχω ακόμα καταφέρει να σταθώ σε headstands για περισσότερα από 10 δευτερόλεπτα. Κάθε φορά που ξεκινάμε headstands ξέρω τι θα ακολουθήσει. Οι άλλοι θα το κάνουν αμέσως και εγώ θα παλεύω για 10 δευτετρόλεπτα τρεμάμενης απόλαυσης. Κάποιες ημέρες δεν προσπαθώ καν.
Όμως όπως στη yoga έτσι και στη δουλειά όταν είμαι σίγουρη ότι δεν πρόκειται να καταφέρω κάτι, πχ μια προαγωγή, το πιθανότερο είναι να παραιτηθώ από την προσπάθεια νωρίς, και να χάσω και τις λίγες πιθανότητες που είχα για να τα καταφέρω.
Αν δεν επιμείνω στο στόχο μου, τότε ποτέ δε θα συναντηθώ μαζί του.
Ακόμα και εγώ που αγάπησα τη yoga από το πρώτο λεπτό, συχνά ψάχνω δικαιολογίες για να μην πάω. Είμαι κουρασμένη, δεν έχω χρήματα, είμαι νηστική/φαγωμένη, ποτέ δε θα καταφέρω να κάνω την τάδε στάση σωστά, δε μου αρέσει το μάθημα γιατί είναι αρχάριο/προχωρημένο. Όμως αντί να εστιάζω σε αυτά που δεν λειτουργούν καλά, ας εστιάσω έτσι για αλλαγή, σε αυτά που μου αρέσουν.
Κάθε τι που κάνω, μου προσφέρει ανταμοιβή και εξέλιξη. Και αυτά, με κάνουν πάντα να επιστρέφω.
Να μην το σκάω στα δύσκολα.
Στο μάθημα yoga μια από τις στάσεις που κάνουν τα πόδια μου να τρέμουν, την πλάτη μου να πονάει και την αυτοπεποίθηση μου να γκρεμίζεται, είναι η στάση της καρέκλας. Με το που ξεκινάμε να την κάνουμε σκέφτομαι τι να κάνω για να την τελειώσω πιο γρήγορα ενώ περιμένω να γυρίσει ο δάσκαλος αλλού τη ματιά του για να χαλαρώσω. Κι όμως. Με τη στάση αυτή εκπαιδεύεσαι στη δύναμη, στην υπομονή, και στο πως να είσαι σπουδαίος στα μάτια των άλλων. Κάνω αυτό που μου είναι δύσκολο και ανακαλύπτω κάτι ακόμα για τον εαυτό μου.
Είναι οι προσδοκίες μου ρεαλιστικές;
Στο πρώτο μου μάθημα aerial yoga, πρέπει να γέλασε ο κάθε πικραμένος.Μακάρι να το είχα μαγνητοσκοπήει για να γελούσαν και οι υπόλοιποι. Εκεί που έπρεπε να κρεμαστώ από δύο λωρίδες υφάσματος με το κεφάλι κάτω και τα πόδια επάνω αγκιστρωμένα στο ύφασμα, ένοιωσα τόσο άγχος σαν να με κυνηγάνε 2 αρκούδες στο Σύνταγμα. Επειδή πήγα σε αυτό το μάθημα με μεγάλες προσδοκίες για τις επιδόσεις μου, ο εγωισμός σου πληγώθηκε σοβαρά.
Όμως αυτό το το γεγονός μου έμαθε να έχω μεγαλύτερη επίγνωση των όσων μπορώ να καταφέρω. Για τα υπόλοιπα υπάρχουν πάντα η τόλμη, η επιμονή, η προσπάθεια, η πειθαρχία και η αφοσίωση. Το να τα παρατήσεις, είναι πάντα ο εύκολος δρόμος.
Δεν αφήνω μια κακή ημέρα να με χαρακτηρίσει.
Υπάρχουν ημέρες που είμαι αποτελεσματική, δυνατή, χαρούμενη και ευλύγιστη. Και υπάρχουν και οι άλλες ημέρες που ακόμα και το οκλαδόν με ζορίζει. Καθώς δεν υπάρχουν δύο ημέρες ίδιες, προσπαθώ να αποδέχομαι τη δυναμική μου και να μην κολλάω στις δύσκολες -αλλά και στις εύκολες ημέρες- ούτε στη yoga ούτε στη δουλειά.
Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.
Το ξέρεις ότι υπάρχουν άνθρωποι στη yoga που τους είναι αδύνατον να κάνουν μια απλή πόζα ισορροπίας; Και άλλοι που δεν προχωρούν σε ασκήσεις γιατί έχουν αδύναμα χέρια, ή είναι ελάχιστα ευλύγιστοι; Επιτρέπω στο στρωματάκι της yoga, να γίνει ο καθρέφτης μου. Να μου δείξει ποιό μέρος του σώματος μου θέλει ενδυνάμωση και ποιό ισορροπία. Το ίδιο συμβαίνει και στη δουλειά. Εντοπίζω τα αδύναμα μου σημεία και φροντίζω να κάνω κάτι για να βελτιωθώ.
Σέβομαι τις ιδιαιτερότητες μου.
Στο μάθημα πάντα μα πάντα κάποιος θα κάνει τη γέφυρα πολύ καλύτερα ή πολύ πιο εύκολα από εμένα. Όλοι έχουμε τα δυνατά και τα αδύναμα μας σημεία. Εγώ είμαι καλή στον πολεμιστή γιατί έχω γερά πόδια και ευθυγραμμίζομαι εύκολα. Αν συγκριθώ με κάποια άλλη που είναι περισσότερο ευλύγιστη, θα είμαι άδικη απέναντι στις δυνατότητες μου. Το να συγκρίνω τον εαυτό μου με κάποιον άλλον, απλά παίρνει την προσοχή σου από το στόχο μου και από το δικό μου μονοπάτι επιτυχίας.
Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι χαλαρώσω.
Κάποιες φορές όσο πιο πολύ προσπαθώ, τόσο περισσότερο χρόνο μου παίρνει να καταφέρω αυτό που θέλω. Υπάρχουν φορές που όταν η προσπάθεια δεν αποδίδει, απλά χρειάζεται να ξεκουραστώ, να αναπνεύσω και το σώμα μπαίνει πιο εύκολα στη δύσκολη ασάνα. Έτσι και στη δουλειά. Κάνω το καλύτερο που μπορώ και μετά περιμένω για το αποτέλεσμα που έρχεται πάντα.

https://anewlife.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή