Δεκεμβρίου 15, 2018

Εναλλακτικά

Η ανάπτυξη και διατήρηση της σωστής στάσης του σώματος είναι μία από τις προκλήσεις της εποχής μας.

Κάποιοι από τους λόγους που μας οδηγούν σε κακή στάση και σε βαθμιαία κύρτωση της σπονδυλικής μας στήλης είναι:

Κλειστή καρδιά.
Νους γεμάτος σκέψεις.

Αυξημένη ενέργεια στα ανώτερα τσάκρας και έλλειψη γείωσης.
Αδύναμος πυρήνας (το κέντρο του αφαλού).

Κλειστή καρδιά
Ένας από τους κύριους λόγους της κακής στάσης του σώματος είναι η κλειστή καρδιά. Όταν νιώθουμε φόβο, έλλειψη αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης ή υποφέρουμε από οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση προερχόμενη από το κλειστό 4ο κέντρο της καρδιάς, τότε προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας σκύβοντας προς το συγκεκριμένο τσάκρα. Το μεγαλύτερο μέρος του συναισθηματικού πόνου μας συσσωρεύεται στο ηλιακό πλέγμα (δηλαδή, ανάμεσα στον αφαλό και στο στήθος). Τα προστατευτικά μας ένστικτα ξεκινούν συχνά από την περιοχή του ηλιακού πλέγματος.

Για να ανοίξουμε την καρδιά πρέπει να ξεκινήσουμε από το ηλιακό πλέγμα και να καλλιεργήσουμε μια μη λεκτική επικοινωνία με τις συναισθηματικές ενέργειες που εδρεύουν σε αυτή την περιοχή του σώματος. Φόβος, θυμός και θλίψη είναι τα λιοντάρια που φυλάνε την πύλη της καρδιάς. Πρέπει να γίνουμε φίλοι τους για να την ανοίξουμε.

Σε μυϊκό επίπεδο η καρδιά για να μείνει ανοιχτή χρειάζεται την υποστήριξη των μυών της πλάτης. Αν οι μύες της πλάτης είναι αδύναμοι, βαθμιαία καταρρέουμε και σκύβουμε προς τα εμπρός.

Νους γεμάτος σκέψεις
Θα ήταν ιδανικό όλοι να ενεργούμε από καρδιάς. Όταν περπατάμε, η καρδιά πρέπει να οδηγεί. Το πρόβλημά μας είναι ότι μετατραπήκαμε σε κεφάλια που περπατάνε και μιλάνε. Το σώμα κατέληξε να είναι ένα μέσο μεταφοράς των σκέψεών μας. Περπατάμε και σκεφτόμαστε τι θα έπρεπε να κάνουμε ή τι θα κάνουμε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι το κεφάλι μάς οδηγεί όταν περπατάμε και προβάλλει πάνω από το σώμα μας ακόμα και όταν τρώμε, μιλάμε, καθόμαστε ή δουλεύουμε στον υπολογιστή. Όταν το κεφάλι μας δεν είναι απόλυτα ισορροπημένο πάνω στη σπονδυλική στήλη, η στάση μας χάνει την ευθυγράμμισή της. Το σώμα για να αντισταθμίσει το βάρος του κεφαλιού γέρνει προς τα εμπρός.

Έλλειψη γείωσης
Επειδή ζούμε χαμένοι στις σκέψεις μας και όχι έχοντας επίγνωση των αισθήσεων μέσα μας, οι ενέργειές μας κυκλοφορούν στο πάνω μέρος του σώματος και κυρίως από τους ώμους και πάνω. Όταν λοιπόν ενεργειακά είμαστε πιο «βαρείς» εκεί, τότε πολλά στο σώμα χάνουν την ευθυγράμμισή τους και ανάμεσα σε αυτά η στάση μας. Αν οι ώμοι μας δεν μπορούν να χαλαρώσουν, τότε και το κέντρο της καρδιάς δεν είναι έτοιμο να ανοίξει.

Αδύναμος πυρήνας (το κέντρο του αφαλού)
Το κέντρο του αφαλού είναι το 3ο μάτι του φυσικού μας σώματος. Είναι επίσης το φυσικό μέσο σημείο του σώματος. Όταν είναι αδύναμο, δεν έχουμε φυσικό κέντρο ή τρόπο να κατευθύνουμε την ενέργεια των κατώτερων κέντρων προς τα πάνω. Ολες οι κινήσεις μας πρέπει να ξεκινούν από το κέντρο του αφαλού. Όταν όμως αυτό είναι αδύναμο ή μη κεντραρισμένο, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ξεκινήσουμε την κίνησή μας από το κεφάλι.

Διορθωτικές πρακτικές
Τα παραπάνω προβλήματα μπορούν να διορθωθούν με διάφορους τρόπους. Ο πρώτος είναι μέσω της προσοχής μας και της πρόθεσής μας. Επιλέγουμε απλά να έχουμε επίγνωση του πού βρίσκεται η ενέργειά μας και να την εξισορροπούμε με φυσικούς και νοητικούς τρόπους όπως:

Ωθώντας ελαφρά τον αφαλό προς τα μέσα.
Εφαρμόζοντας απαλά το ριζικό κλείδωμα (στους μυς της βάσης της σπονδυλικής στήλης).
Εισπνέοντας και «τραβώντας» προς τα μέσα το κοιλιακό τοίχωμα, συμβάλλοντας συνειδητά στην επέκταση της περιοχής των νεφρών.
Βάζοντας κίνηση στη ζωή μας, συμπεριλαμβανομένου του περπατήματος με εστίαση στο κέντρο του αφαλού.
Εισπνέοντας πριν κινηθούμε. Συνήθως ξεκινάμε και μετά αντιλαμβανόμαστε ότι κρατάμε την αναπνοή μας.
Εκτείνοντας τη σπονδυλική μας στήλη προς τα επάνω, ιδιαίτερα την περιοχή του ηλιακού πλέγματος, έτσι ώστε να παραμένει ανοιχτό και να μην καταρρέει.

Διατηρώντας το στέρνο προς τα επάνω και τους ώμους χαλαρούς.
Ελέγχοντας περιοδικά τη θέση του κεφαλιού ώστε να είναι άνετα πάνω στους ώμους και να μην κλίνει προς τα εμπρός. Μπορούμε να το επαναφέρουμε απαλά στη σωστή του θέση.

Να έχουμε επίγνωση, να νιώθουμε τις αισθήσεις μέσα στο σώμα μας.
Όταν σκεφτόμαστε, να ελέγχουμε πώς οι σκέψεις καταγράφονται στο σώμα μας.
Να στεκόμαστε και να ισορροπούμε και στα δύο πέλματα αντί να μεταφέρουμε το βάρος μας από το ένα στο άλλο προσπαθώντας να ισορροπήσουμε.
Να ξαπλώνουμε στο πάτωμα με μαξιλάρι ή διπλωμένη κουβέρτα κάτω από τη σπονδυλική στήλη στο ύψος της καρδιάς.

Μαθαίνοντας πώς μπορούμε να ενδυναμώσουμε τους μυς στη μέση της πλάτης. Υπάρχουν πολλές κινήσεις που μας κάνουν να νιώθουμε καλά και κινούν την ενέργεια.

Κινώντας ώμους, χέρια, δάχτυλα, πλάτη. Πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε είμαστε στατικοί. Η αδράνεια δημιουργεί στασιμότητα της ενέργειας. Σηκωθείτε επάνω και κινήστε τα άκρα σας. Ανασηκώστε τους ώμους και κάνετε κύκλους πάνω, πίσω και κάτω. Κάντε κύκλους απαλά με το κεφάλι κινώντας τον αυχένα. Να είστε δημιουργικοί τεντώνοντας και βάζοντας κίνηση σε όλο το σώμα!

Κουνταλίνι Γιόγκα
Η καθημερινή μας πρακτική θα πρέπει να περιλαμβάνει ασκήσεις που «ξυπνούν» την ενέργεια στα κατώτερα τσάκρας, ενδυναμώνουν το κέντρο του αφαλού και ανοίγουν το κέντρο της καρδιάς. Ανασήκωμα των ώμων και κύκλοι του κεφαλιού που ανακουφίζουν ιδιαίτερα να γίνονται σε καθημερινή βάση.

Με σπάνιες εξαιρέσεις, όλες οι ασκήσεις θα πρέπει να εκτελούνται με ανοιχτή καρδιά. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να καμπουριάζουμε προσπαθώντας να φέρουμε το σώμα μας σε μια στάση. Κυρίως όταν κάνουμε ασκήσεις με τα πόδια τεντωμένα.

Ολη η προσοχή μας είναι στραμμένη στην κοιλιά, στο ηλιακό πλέγμα και στο στήθος καθώς τα φέρνουμε προς τα πόδια και εκτείνουμε τον κορμό προς τα εμπρός όσο περισσότερο μπορούμε και είναι άνετο για το σώμα μας. Προσοχή να μην κυρτώνει η πλάτη φέρνοντας το κεφάλι προς τα πόδια. Ο κορμός θα πρέπει να τεντώνει, να μακραίνει και να ανοίγει.

Ασκήσεις ενδυνάμωσης της πλάτης είναι η κόμπρα, το τόξο και η καμήλα.

 

 

Μετάφραση: Basantpal K.
Eπιμέλεια: Har Sevak S.

Πηγή:
https://www.kundaliniyoga.org/

Εναλλακτικά

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις αυτό που είσαι για να γίνεις φωτισμένος - η αληθινή φώτιση είναι το να αγκαλιάζεις τον βαθύτερο εαυτό σου και το οικογενειακό σου κάρμα που σε κάνει μοναδικό.

Η γιόγκα είναι μόνο γιόγκα, αρκεί να την κάνεις δική σου, να την κατακτήσεις.

Αρκεί να σε οδηγεί σιγά-σιγά στη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού σου.

Ένας καλός δάσκαλος θα σου πει να μην τον εξιδανικεύεις ή τον μιμείσαι. Να μαθαίνεις τις μεθόδους του και με τον καιρό να τις κάνεις κτήμα σου.

Ένας καλός δάσκαλος θα σου δείξει τον δρόμο προς την ανακάλυψη του εαυτού σου χωρίς να είσαι εξαρτημένος από τη σοφία και την εμπειρία του. Η πρακτική είναι δική σου. Δεν είναι η εξιδανίκευση, δεν είναι η φαντασίωση, δεν πρόκειται για τη ρομαντική αντιμετώπιση της πρακτικής ενός άλλου δασκάλου.

Μείνετε στο μονοπάτι σας. Τη μισή διαδρομή την καλύπτουμε παραμένοντας αληθινοί με τον εαυτό μας, παρά τους περισπασμούς της πνευματικής «αγοράς» τριγύρω μας.

Μείνετε συνδεδεμένοι με το σώμα σας, τον νου σας, την καρδιά σας και φροντίστε με σοφία τον εαυτό σας. Διαβεβαιώστε τον εαυτό σας ότι είστε λαμπροί και καταπληκτικοί, όπως και κάθε άλλη ανθρώπινη ύπαρξη, και το ταξίδι σας αξίζει αγάπη. Να γνωρίζετε ότι την ιστορία σας αξίζει να τη διηγηθείτε.

Πιστέψτε στη γιόγκα. Αυτό θα σας πει ένας καλός δάσκαλος.

Ένας ώριμος δάσκαλος όμως θα σας πει να είστε ξεκάθαροι όσον αφορά την αυθεντικότητα της διαδρομής σας. Είστε μοναδικοί. Οι εμπειρίες της ζωής σας, η παιδική σας ηλικία, το οικογενειακό σας κάρμα, οι φυσικές σας ανάγκες, οι διατροφικές σας ανάγκες, οι συναισθηματικές σας ανάγκες – οτιδήποτε χρειάζεται για να παραμείνετε ζωντανοί και σε ισορροπία είναι γνήσιο και μοναδικό, σαν το δαχτυλικό αποτύπωμά σας. Είστε σαν κάποιος που δεν έχει ζήσει ποτέ.

Ούτε εγώ ούτε όλες οι διδασκαλίες και η σοφία μου μπορούν να σας κάνουν να συνειδητοποιήσετε τον εαυτό σας. Για αυτή την αυτο-συνειδητοποίηση πρέπει πρώτα να αντιληφθείτε τον εαυτό σας. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε αληθινοί, έχουμε αυτοεπίγνωση, είμαστε πολύπλοκοι και η αντανάκλασή μας είναι γοητευτική και μια μέρα θα το κατανοήσουμε πλήρως αυτό.

Για να γνωρίσετε τον εαυτό σας δεν απαιτείται να γνωρίζετε σανσκριτικά ή να έχετε ένα bindi (μικρό χρωματιστό σημαδάκι) στο 3ο μάτι. Δεν χρειάζεται να φέρνετε τα πόδια πίσω από το κεφάλι, να τρώτε μόνο ωμές τροφές, να είστε χορτοφάγοι, να φαίνεστε σέξι με τα ρούχα της γιόγκα ή να δημοσιεύετε φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε αντεστραμμένες στάσεις. Όλα αυτά είναι αντικειμενοκεντρικά και στον βαθύτερο κόσμο της γιόγκα επικίνδυνοι περισπασμοί.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις αυτό που είσαι για να γίνεις φωτισμένος - η αληθινή φώτιση είναι το να αγκαλιάζεις τον βαθύτερο εαυτό σου και το οικογενειακό σου κάρμα που σε κάνει μοναδικό.

Για να ασκείσαι στο μονοπάτι της γιόγκα πρέπει πρώτα να θυμάσαι ότι είσαι ήδη τέλειος ακριβώς έτσι όπως είσαι.
Είσαι πλήρης με έναν ανθρώπινα ατελή τρόπο, που σου δίνει χώρο για ανάπτυξη. Εχεις υπέροχα ψεγάδια και αυτό σου προσφέρει έναν πλούσιο χαρακτήρα.

Είσαι πιο όμορφος από ό,τι οποιοσδήποτε rishi, θα μπορούσε να φανταστεί, άρα δεν χρειάζεται να αισθανθείς ποτέ ξανά ανασφαλής. Κι όσο δυσάρεστες κι αν φαίνονται, είσαι υποχρεωμένος να περάσεις μέσα από δύσκολες εμπειρίες για να μπορέσεις να «μεγαλώσεις». Αυτές οι προκλήσεις δεν φεύγουν όταν απλώς αλλάζουμε το όνομά μας ή το ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε. Απλά σκάβουν βαθύτερα.

Η μεγαλύτερη αξία της γιόγκα είναι η ζωή που βιώνουμε με ισορροπία.
Αν συναντήσεις τη σκοτεινή πλευρά σου σε αυτή την πορεία, να ξέρεις ότι είσαι σίγουρα στον σωστό δρόμο. Δούλεψε άφοβα με αυτό το σκοτάδι και συμπονετικά, με τα μάτια ορθάνοιχτα.

Η μόνη πίστη που απαιτείται είναι αυτή προς τον εαυτό σου - το Θεϊκό είναι τόσο όμορφο όσο εσύ αισθάνεσαι ότι είσαι.

Στο μονοπάτι σου η αυθεντικότητα είναι πνευματική δύναμη, όπως είναι η υψηλότερη έκφραση της πίστης προς τον εαυτό σου. Χωρίς αυτή την πίστη σε εμάς τους ίδιους δεν μπορούμε να γεννήσουμε την πίστη προς οτιδήποτε άλλο.

Να είσαι άφοβος στο τι μπορείς να κάνεις και αυθεντικός στην πρακτική σου.

Ενας μεγαλύτερος δάσκαλος θα σου το έλεγε αυτό.

Αλλά το πιο σημαντικό ... απλά να είσαι εσύ.

 

 

Μετάφραση: Basantpal K & Har Sevac S.

Πηγή:
yoganonymous.com

Εναλλακτικά

Η δυστυχία εμφανίζεται επειδή δεν επιτρέπουμε να συμβεί αλλαγή. Μένουμε προσκολλημένοι, θέλουμε να είναι στατικά τα πράγματα. ΑΝ αγαπάς μια γυναίκα, τη θέλεις και για αύριο, με τον ίδιο τρόπο που είναι δική σου σήμερα. Ετσι ακριβώς προβάλλει η δυστυχία. Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για την επόμενη στιγμή, πόσο μάλλον για αύριο.

Ο άνθρωπος που έχει επίγνωση γνωρίζει ότι η ζωή αλλάζει συνεχώς. Η ζωή είναι αλλαγή. Ένα μόνο πράγμα είναι μόνιμο και αυτό είναι η αλλαγή. Εκτός από την αλλαγή, κάθε τι άλλο αλλάζει.

Αν αποδεχτείς τη φύση αυτή της ζωής, αν αποδεχτείς αυτή τη μεταβαλλόμενη ύπαρξη με όλες της τις εποχές και τις διαθέσεις, αυτή τη συνεχή ροή που δεν σταματά ποτέ ούτε για μια στιγμή, είσαι τότε μακάριος. Τότε δεν μπορεί κανείς να διαταράξει τη μακαριότητά σου. Η δίψα σου ακριβώς για μονιμότητα είναι εκείνο που σου δημιουργεί προβλήματα. Αν θέλεις να ζεις με ζωή που δεν έχει καμιά αλλαγή, ζητάς κάτι το αδύνατο.

Ένας άνθρωπος που έχει επίγνωση αποκτά αρκετό θάρρος ώστε να αποδεχτεί τα μεταβαλλόμενα φαινόμενα. Με αυτήν ακριβώς την αποδοχή υπάρχει η μακαριότητα. Τότε όλα είναι καλά. Τότε δεν απογοητεύεσαι ποτέ.

 

Osho, No Man Is an Island, Ομιλία #31

osho.com

Εναλλακτικά

Όλη του η ύπαρξη, όλα όσα κάνει είναι διαλογιστικά. Δηλαδή, ζει μέσα στην τωρινή στιγμή. Έχει παιγνιώδη διάθεση απέναντι στην ύπαρξη. Δεν είναι σοβαρός΄ δεν έχει πάρει τη ζωή σαν βάρος, αλλά σαν παιγνίδι. Δεν τον απασχολεί το παρελθόν, δεν τον απασχολεί το μέλλον. Βρίσκεται στο παρόν ή είναι ο ίδιος το παρόν.


Η ζωή γίνεται μια ροή. Δεν υπάρχει κάποιος στόχος που πρέπει να τον φτάσει, γιατί στο παιγνίδι δεν υπάρχει στόχος. Κι όταν δημιουργούμε κάποιο στόχο στο παιγνίδι, καταστρέφουμε το παιγνιώδες του στοιχείο και το μετατρέπουμε σε δουλειά. Η δουλειά δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κάποιο στόχο΄ το παιγνίδι δεν μπορεί να υπάρξει με κάποιο στόχο.

Αν ο σκοπός μου και τα μέσα μου είναι ένα, τότε το πράγμα γίνεται διαλογιστικό. Αν το μέσον υπάρχει στην αρχή και ο σκοπός υπάρχει στο τέλος και βρίσκεται εκεί κάποιο συνεχές, κάποια διαδικασία, τότε μετατρέπεται τούτο σε δουλειά, το παίρνεις στα σοβαρά. Τότε δημιουργεί εντάσεις, συγκρούσεις, βάρη και καταστρέφει την αθωότητά σου. Το μέσον είναι ο σκοπός΄ ο σκοπός είναι το μέσον. Αν αυτά δεν είναι δυο, τότε οτιδήποτε το βλέπεις με μια τέτοια στάση γίνεται διαλογιστικό.
Τότε η αρχή είναι το τέλος. Το πρώτο σου βήμα είναι το τελευταίο. Η γέννησή σου είναι ο θάνατός σου. Η συνάντηση είναι ο αποχωρισμός, αν μπορείς να τα δεις και τα δυο ως ένα όλο. Αν είναι ένα, τότε ο νους γίνεται διαλογιστικός. Τότε δεν υπάρχει κανένα βάρος. Τότε η ζωή είναι απλώς ένα λίλα, ένα παιγνίδι.

Ο νους που επιδιώκει κατορθώματα δεν μπορεί να βρεθεί ποτέ πέρα από το μέλλον, δεν μπορεί να αποκοπεί ποτέ από το μέλλον. Ο νους των κατορθωμάτων είναι επόμενο να έχει ως προσανατολισμό του το μέλλον κι ο νους που έχει προσανατολισμό του το μέλλον θα πρέπει να έχει τη βάση του στο παρελθόν -διότι το μέλλον δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από μια προβολή του παρελθόντος.

Προβάλουμε τις περασμένες μας μνήμες πάνω στις μελλοντικές μας επιθυμίες. Τα όνειρά μας για το μέλλον αποτελούν τις εμπειρίες μας του παρελθόντος -πιο όμορφα ζωγραφισμένες, με μεγαλύτερη αισθητική επιθυμητές, δεν είναι όμως τίποτε άλλο από μια ζωγραφιά, ουσιαστικά του παρελθόντος, προβαλλόμενη πάνω στο μέλλον. Αλλά ο διαλογιστικός άνθρωπος ζει στο παρόν. Αν θέλεις να ζήσεις, το παρόν είναι η μόνη δυνατότητα. Αν θέλεις απλώς να αναβάλεις τη ζωή, τότε το παρελθόν και το μέλλον αποτελούν κατευθύνσεις, διαστάσεις.

Η γιόγκα λοιπόν είναι μια μέθοδος όχι διαλογισμού, αλλά δημιουργίας της κατάστασης εκείνης μέσα στην οποία συμβαίνει ο διαλογισμός. Δημιουργεί την κατάσταση. Και ο άνθρωπος που έχει αρχίσει να ζει και δεν ασχολείται με κανένα στόχο ζωής είναι ένας γιόγκι, ένας απαρνητής, ένας σαννυάσιν.

Είναι θαυμάσιο αυτό. Κατά κανόνα νομίζουμε ότι ο άνθρωπος που είναι σαννυάσιν απαρνητής είναι άνθρωπος που έχει εγκαταλείψει τη ζωή. Είναι τελείως ανόητο αυτό. Ο σαννυάσιν είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει αρχίσει να ζει! Το σάννυας αποτελεί απάρνηση των αυτοκτονικών τάσεων. Αποτελεί απάρνηση της αναβολής της ζωής και μύηση στη ζωή.

Έτσι λοιπόν, η γιόγκα αποτελεί μύηση στα μυστήρια της ζωής και αποτελεί τις μεθόδους για την δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών. Μπορεί να υπάρχουν χιλιάδες γιόγκες. Δεν είναι λοιπόν πως η Ινδία είναι η μόνη χώρα που ανέπτυξε τη γιόγκα. Οποτεδήποτε και οπουδήποτε έζησε ένας άνθρωπος, δημιούργησε μια γιόγκα. Ο Βούδας έχει τη δική του γιόγκα, ο Μαχαβίρα, ο Ιησούς έχουν τη δική τους αντίστοιχα γιόγκα ο καθένας. Και κατ΄εμένα, κάθε άνθρωπος, κάθε άτομο, έχει τη δική του πόρτα από την οποία προσεγγίζει την πραγματικότητα.

Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να ακολουθήσει κανέναν. Δεν μπορεί να υπάρχει μια γιόγκα, διότι τα άτομα είναι τόσο μοναδικά που δεν μπορεί να υπάρχει ένα μονοπάτι που θα το ακολουθήσουν. Καθένας πρέπει να δημιουργήσει το δικό του μονοπάτι. Δεν είναι πως το μονοπάτι είναι έτοιμο και χρειάζεται απλώς να βαδίσει πάνω του κανείς και να φτάσει κάπου. Πρόκειται για τη ζωή, δημιουργείς το μονοπάτι και βαδίζεις πάνω του. Και το μονοπάτι που δημιούργησε κάποιος δεν υπάρχει εκεί για να βαδίσει πάνω του ένας άλλος άνθρωπος, διότι το μονοπάτι της γιόγκα είναι εσωτερικό μονοπάτι. Δεν υπάρχουν εξωτερικά σημάδια και οδοδείκτες. Ο Βούδας βάδισε σε ένα μονοπάτι, αλλά το μονοπάτι ήταν εσωτερικό, ένα μονοπάτι που υπήρχε μόνο για τον ίδιο. Κανείς δεν μπορεί να προχωρήσει με το δικό του μονοπάτι. Κανείς δεν μπορεί να βρεθεί στη θέση κάποιου άλλου. Δεν γίνεται να πεθάνεις εσύ αντί για μένα. Δεν γίνεται να πεθάνεις το δικό μου θάνατο.

Χρειάζεται ο καθένας να ερευνήσει μέσα σε απόλυτη μοναξιά και σε απόλυτα σκοτεινές εκτάσεις. Η ίδια όμως η έρευνα μετατρέπεται σε φως. Η ίδια η επίγνωση τού ότι είσαι μόνος καταστρέφει τη μοναξιά και δημιουργεί από μόνη της το θάρρος.

Osho, The Great Challenge, Ομιλία #1

osho.com

Εναλλακτικά

Οι Μπάουλ τραγουδούν:

Ας έρθει στον καιρό της η ωριμότητα
για την πλήρη γεύση του καρπού.

Το πράσινο φρούτο
μπορεί με τα κτυπήματα να μαλακώσει,
όχι όμως να γίνει γλυκό.

Και λένε, την αγάπη αυτή δεν μπορείς να την επιβάλεις. Δε υπάρχει τρόπος να την χειραγωγήσεις. Δεν υπάρχει τίποτε που να μπορείς να κάνεις ως προς αυτό. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να της επιτρέψεις να υπάρξει.

Ας έρθει στον καιρό της η ωριμότητα. . .
Θα έρθει στον καιρό της. Τι κάνεις όταν προσέχεις ένα δέντρο, μια μηλιά; Τι κάνεις; Δεν τραβάς τους καρπούς, δεν τους εξαναγκάζεις, απλώς την προσέχεις. Τη φροντίζεις, της δίνεις κάθε φροντίδα που χρειάζεται -προστατεύεις το δέντρο, ποτίζεις το δέντρο, παρέχεις λιπάσματα και κοπριά. Ο,τι μπορείς να κάνεις, το κάνεις΄ αλλά τι μπορείς να κάνεις για να το εξαναγκάσεις; Βοηθάς απλώς το δέντρο να ωριμάσει στον καιρό του. Κάποια μέρα, είναι ώριμο, γλυκό.

Ας έρθει στον καιρό της η ωριμότητα. . .
. . . έτσι λοιπόν οι Μπάουλ δεν είναι υπέρ κάποιου είδους γιόγκα. Είναι εναντίον της γιόγκα. Ανήκουν στην παράδοση της Τάντρα, όχι στην παράδοση της Βέδα ή της γιόγκα, όχι. Μάλιστα, η παράδοση των Μπάουλ είναι πιο παλιά από την παράδοση της Βέδα και της γιόγκα.

Οι ιστορικοί λένε ότι η Τάντρα υπάρχει πριν από τους Αρύους. Όταν ήρθαν οι Άρυοι στην Ινδία, υπήρχε εδώ η Τάντρα και ο Σίβα ήταν ο Θεός τους.

Όταν ήρθαν οι Αρυοι στην Ινδία, κατέλαβαν την Ινδία, νίκησαν τους ανθρώπους που ζούσαν εδώ. Συνέτριψαν τη θρησκεία τους, κατέστρεψαν τις ιερές γραφές τους, και σιγά-σιγά απορροφήθηκαν ακόμη και οι θεοί τους μέσα στο πάνθεο των Αρύων. Ο Σίβα ήταν ο θεός τους. Πήρε πολύ καιρό για να απορροφηθεί και αυτός. Ήταν ξένος, αλλά έπρεπε να τον απορροφήσουν, γιατί ασκούσε μεγάλη επιρροή. Κι όταν είχαν απορροφηθεί όλοι του οι οπαδοί μέσα στον κόσμο των Αρύων, έφεραν μαζί και τους δικούς τους Θεούς.

Η Τάντρα ανήκει στο Σίβα και οι Μπάουλ αποτελούν παρακλάδι του ίδιου δέντρου. Η Τάντρα λέει, ΄΄Όλα γίνονται στον δικό τους ώριμο καιρό, δεν χρειάζεται να τα εξαναγκάσεις. Ο εξαναγκασμός σου δεν θα βοηθήσει. Θα προκαλέσει αναστάτωση. Μπορεί να καταστρέψει, αλλά δεν μπορεί ποτέ να είναι δημιουργικός. Πρέπει να είναι κανείς πολύ αβίαστος, αυθόρμητος. Πρέπει να είναι τελείως χαλαρός.

Osho, The Beloved, Ομιλία #1

osho.com

Εναλλακτικά

Ο θεός, όχι μόνο παίζει ζάρια, αλλά τα πετάει και σε μέρος όπου δεν τα βλέπουμε

Ήταν πριν πολλά χρόνια, όταν συνάντησα τον Ταγκόρ. Τριγυρνούσα στη δημοτική βιβλιοθήκη κάποιας πόλης, ψάχνοντας για θησαυρούς θαμμένους στη σκόνη.

Έπεσα πάνω στο παράξενο όνομα του: Ραμπιντρανάθ. Ήταν ένα μικρό βιβλίο, με τίτλο “Λαμπυρίδες”. Διάβασα λίγες γραμμές κι έφυγα με τρία βιβλία του παραμάσχαλα.

Ήταν συγκλονιστική η πρώτη επαφή με τον Ινδό, παρότι είχα διαβάσει ανατολιτική φιλοσοφία και Έρμαν Έσσε.

Όταν ο δυτικός κόσμος τον πρωτογνώρισε, το 1912, ήξερε ελάχιστα γι’ αυτόν τον άλλο τρόπο σκέψης. Έτσι ο Ταγκόρ κατέκτησε την Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέσα σ’ ένα χρόνο.

Η οικογένεια του Ταγκόρ άνηκε στην υψηλότερη κάστα. Πρωταγωνίστησε στην “Αναγέννηση της Βεγγάλης”, όπως ονομάστηκε η άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών σ’ εκείνη την επαρχία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Απ’ τα δεκατρία αδέλφια του Ραμπιντρανάθ οι περισσότεροι έγιναν διανοούμενοι, καλλιτέχνες, μουσικοί και λογοτέχνες. (Μόνο ένας έγινε ποδοσφαιριστής).

Ο ίδιος ήταν homo universalis, πολυμαθής που ασχολήθηκε με κάθε επιστήμη, κάθε τέχνη και φιλοσοφία.

Το 1912, όταν ήταν πενήντα χρονών, είχε κερδίσει την αναγνώριση στην Ινδία, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος τον περίμενε.

Εκείνη τη χρονιά αποφάσισε να συνοδεύσει τον γιο του στην Αγγλία, για να σπουδάσει. Το ταξίδι διήρκεσε δυο μήνες και στο κατάστρωμα ο Ραμπιντρανάθ έγραφε στίχους στα αγγλικά.

Ήταν ποιήματα σαν αποφθέγματα μικρά, λαμπυρίδες, fireflies, που έμοιαζαν να εμπεριέχουν σε λίγες λέξεις όλη τη σοφία της Μπαγκαβάτ Γκίτα (κάποια από αυτά μπορείτε να τα διαβάσετε στο τέλος του κειμένου).

Όταν έφτασαν στην Αγγλία η βαλίτσα του Ταγκόρ, μαζί με τα τετράδια και τα ποιήματα, χάθηκε ή κλάπηκε. Εκείνος αδιαφόρησε για την απώλεια.

Όμως λίγες μέρες μετά, απροσδόκητα, η βαλίτσα εμφανίστηκε. Θα ήθελα να πιστέψω ότι ο κλέφτης διάβασε τα ποιήματα και μετανόησε, αλλά αυτό ακούγεται πολύ μυθιστορηματικό.

Ο Ταγκόρ έδωσε τα τετράδια σε κάποιους Άγγλους φίλους του. Εκείνοι τα πέρασαν στο μεγάλο Ιρλανδό ποιητή William Butler Yeats (γνωστό ως W.B. Yeats)

“Αυτά τα ποιήματα συντάραξαν το αίμα μου, όπως τίποτα άλλο εδώ και χρόνια”, δήλωσε ο Yeats.

Κάποια απ’ τα ποιήματα του εκδόθηκαν αμέσως. Αυτό που ακολούθησε μοιάζει με την μανία για τους Beatles. Ο Ταγκόρ έγινε ποπ είδωλο, πριν ακόμα καθιερωθεί ο όρος “ποπ”.

Ο Έζρα Πάουντ συνέκρινε τον Ταγκόρ με τον Δάντη.

Ο Αντρέ Ζιντ, ο Χουάν Ραμόν Χιμένεθ και ο Μπόρις Πάστερνακ, μετέφρασαν τα ποιήματα του στα γαλλικά, ισπανικά και ρώσικα.

Στη Γερμανία τον αποθέωσε ο Τόμας Μαν.

Ένα χρόνο μετά τη συνάντηση του με τον δυτικό κόσμο, το 1913, ο Ταγκόρ έλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ήταν ο πρώτος, όχι μόνο Ασιάτης, αλλά ο πρώτος μη-Ευρωπαίος που λάμβανε αυτή τη διάκριση.

Οι θαυμαστές του, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, τον περίμεναν στους σταθμούς του τρένου, για να τον δουν, για να φιλήσουν το χέρι του. Κάποιοι λιποθυμούσαν απ’ τη συγκίνηση.

 

Μία απ’ τις μαύρες στιγμές του Ταγκόρ ήταν η συνάντηση του με τον Μουσολίνι, στη Ρώμη, το 1926.

Ο Ταγκόρ δήλωσε ότι ο Μπενίτο ήταν αναμφίβολα μια σπουδαία προσωπικότητα κι ότι έμοιαζε να ‘χει βγει από πίνακα του Μιχαήλ Άγγελου. Επιπλέον είπε ότι ο φασισμός ήταν μια λαμπερή Αναγέννηση της Ιταλίας.

Δεν ήταν ο μόνος που υπέπεσε σ’ αυτό το σφάλμα. Οι φουτουριστές, όπως ο Μαρινέτι, υποστήριξαν σθεναρά τον φασισμό.

Το ίδιο συνέβη και με τον Έζρα Πάουντ, τον σπουδαίο Αμερικάνο ποιητή, που κατέληξε σ’ ένα κλουβί όταν οι συμπατριώτες του εισέβαλλαν στην Ιταλία.

Κι ας μην ξεχνάμε τον Χάιντεγκερ, που υποστήριξε τον ναζισμό.

Κάποιες φορές το σκοτάδι είναι τόσο εκτυφλωτικό που μοιάζει με φως.

Ο Ταγκόρ δεν ήταν μόνο ποιητής. Όπως προείπαμε είχε ασχοληθεί με κάθε επιστήμη. Κι είναι φιλοσοφικά κειμήλια οι συναντήσεις του με τον άνθρωπο που καθόρισε τη Φυσική στον εικοστό αιώνα, το άλλο ποπ είδωλο, τον Αλβέρτο Αϊνστάιν.

Ο δημοσιογράφος που κατέγραψε την πρώτη συζήτηση γράφει: “Ήταν πολύ ενδιαφέρον να τους βλέπεις μαζί. Τον Ταγκόρ, τον ποιητή, με το κεφάλι του διανοούμενου. Και τον Αϊνστάιν, τον διανοούμενο, με το κεφάλι του ποιητή […] Σ’ έναν παρατηρητή φαίνονταν σαν δυο πλανήτες, απασχολημένοι σε φιλική κουβεντούλα.”

Οι New York Times είχαν δημοσιεύσει μια φωτογραφία τους, με υπότιτλο: “Ένας μαθηματικός κι ένας μύστης συναντιούνται στο Μανχάταν”.

Ο απόλυτος επιστήμονας, ο Αϊνστάιν, πίστευε σε κάποιον θεό που δεν παίζει ζάρια, παρότι δήλωνε άθεος. Ο θεός του ήταν η Αλήθεια, που υπάρχει έξω απ’ τον άνθρωπο και χωρίς αυτόν.

Ο Ταγκόρ, ο μύστης, πίστευε ότι η αλήθεια, η πραγματικότητα, μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με τους όρους των διανοητικών μας ερμηνειών, οι οποίες βασίζονται σ’ αυτό που νομίζουμε ότι συλλαμβάνουμε.

Κάτι ανάλογο ισχυριζόταν κι ο Μπορ, ο θεμελιωτής της κβαντομηχανικής: “Η αντικειμενική ύπαρξη του κόσμου δεν έχει κανένα νόημα ανεξάρτητο απ’ τον ανθρώπινο νου”.

Βαθιά πηγάδια του νου.

Οι κβαντομηχανικοί απέδειξαν ότι ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο (δείτε και τη νεκροζώντανη γάτα του Σρέντιγκερ).

Όμως “όποιος υποστηρίζει ότι έχει καταλάβει την κβαντομηχανική, δεν την έχει καταλάβει”. Λειτουργεί, αλλά με κάποιον ακατανόητο τρόπο.

Ο Ταγκόρ, ο μύστης, μοιάζει να πλησίασε πιο πολύ τη σύγχρονη επιστήμη απ’ τον Αϊνστάιν, τον μαθηματικό.

“Ο θεός, όχι μόνο παίζει ζάρια, αλλά τα πετάει και σε μέρος όπου δεν τα βλέπουμε”, είπε ο Χόκινς.

Επιθανάτια σημείωση:

Υπάρχει μια φωτογραφία, απ’ το γραφείο του Αϊνστάιν, τη μέρα που πέθανε. Αν δεν αποθαρρυνθείς απ’ το χάος που επικρατεί εκεί πάνω, θα παρατηρήσεις έναν τόμο φιλοσοφίας στα δεξιά.

Ο Αλβέρτος αναζητούσε την αλήθεια παντού, αυτή ήταν ο θεός του.

Ο Ταγκόρ είχε καταλάβει ότι δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε το ενορατικό απ’ το λογικό, τα μαθηματικά απ’ την ποίηση. Το πνεύμα εξελίσσεται καθώς γυρεύει το ανείπωτο.

“Η φαντασία είναι πιο σημαντική απ’ τη γνώση, γιατί η γνώση έχει όρια”.

Σοφός είναι εκείνος που προσπαθεί να μάθει κι έχει συνείδηση της άγνοιας του.

Όποιος ισχυρίζεται ότι κατέχει την αλήθεια είναι είτε ηλίθιος είτε τσαρλατάνος είτε πολιτικός.

nostimonimar.gr

Εναλλακτικά

Ήρθε η ώρα να γεμίσουμε εμάς και το σπίτι μας με φρέσκια αναζωογονητική ενέργεια. Το πρώτο και πολύ σημαντικό πριν ξεκινήσουμε αυτή τη διαδικασία είναι να κατανοήσουμε ότι όπως εμείς κάνουμε αποτοξίνωση στο σώμα μας ώστε να μπορούμε να αφομοιώσουμε τα ευεργετικά συστατικά που χρειάζεται ο οργανισμός μας, έτσι και το σπίτι μας πριν δεχτεί τις νέες ποιότητες, πρέπει να έχει καθαριστεί πραγματικά καλά σε φυσικό κι ενεργειακό επίπεδο

Χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι ένα βρώμικο σπίτι είναι αδύνατον να έλξει και να συντηρήσει την θετική ενέργεια.

 Κι ας πάμε να δούμε μερικούς τρόπους αναζωογόνησης:

1. Ενέργεια από τα λουλούδια:

Μαζέψτε μερικά άνθη που αγαπάτε από την εξοχή, αν όμως η εξόρμηση στην εξοχή δεν είναι εφικτό για εσάς, απλά αγοράστε τα λουλούδια που αγαπάτε. Τοποθετήστε τα άνθη σε ένα σκεύος πυρέξ και γεμίστε το με νερό φίλτρου ή εμφιαλωμένο. Αφήστε το μπολ στο μπαλκόνι σας για ένα 24ώρο αλλά φροντίστε το φεγγάρι να είναι σε γέμιση. Το επόμενο πρωί ρίξτε αυτό το ενεργοποιημένο νερό σε βαποριζατέρ, προσθέτοντας τα εξής φυσικά αιθέρια έλαια : 5 σταγόνες πορτοκάλι, 7 μανταρίνι, 6 δενδρολίβανο και ψεκάστε επιμελώς όλο σας το σπίτι. Θα ανεβάσει την ενέργεια του, θα το αναζωογονήσει και πραγματικά θα το νιώσετε φρέσκο σαν ένα κάμπο με βότανα κι εσπεριδοειδή δέντρα. Μπορείτε να το χρησιμοποιείτεόποτε όσο συχνά θέλετε.

2. Ενέργεια από τα ορυκτά:

Σε ένα ποτήρι νερό φίλτρου ή εμφιαλωμένο, από το βράδυ, τοποθετείστε από ένα μικρό κομμάτι από τα εξής ορυκτά : διαμάντι hergimer, αυτοκρατορικό τοπάζι και γρανάδα. Το πρωί μόλις ξυπνήσετε πιείτε αυτό το νερό. Σίγουρα θα σας τονώσει (οπωσδήποτε τα ορυκτά να είναι ενεργειακά καθαρισμένα). Μετά από 15 λεπτά πάρτε μια κουταλιά από γύρη και μέλι και μετά από 20 λεπτά συνεχίστε με τον εξής δυναμωτικό χυμό : Βάλτε στο μπλέντερ 2 δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσι, 2-3 καρύδια, 2-3 αμύγδαλα, 1 μήλο, 1 κουταλάκι του γλυκού υποφαές, 1 κουταλάκι του γλυκού goji berry, μια φετούλα φρέσκο τζίντζερ, 1 καρότο και 1 πρέζα κανέλα. Αλέστε τα, στύψτε στη συνέχεια 2-3 γκρέιπφρουτ κι ανακατέψτε όλα τα υλικά μαζί. Αν δεν σας αρέσουν τα γκρέιπφρουτ, δοκιμάστε το χυμό αυτό με πορτοκάλια. Μετά από λίγο μπορείτε να πάρετε το πρωινό σας και να αρχίσετε την ημέρα σας δυναμικά.

3. Ενεργειακό μπάνιο:

Γυρίζοντας σπίτι από τη δουλειά, ένα αναζωογονητικό μπάνιο θα σας βοηθήσει να συνεχίσετε την ημέρα σας. Γεμίστε την μπανιέρα σας με νερό, ρίξτε ένα κουτί από γάλα καρύδας, ένα κουτάλι της σούπας μέλι, 3 κουταλιές της σούπας άλατα epsom και σε 10 ml λάδι τζοτζόμπας, προσθέστε τα εξής φυσικά αιθέρια έλαια : 6 σταγόνες πορτοκάλι, 6 βασιλικό ή μέντα, 2 γκρέιπφρουτ, 5 λεμόνι. Αν θέλετε να το κάνετε πρωί, μπορείτε να αντικαταστήσετε τα αιθέρια έλαια με τα εξής : 7 σταγόνες περγαμόντο χωρίς περγαμπτένιο , 5 βασιλικό, 6 δενδρολίβανο διότι τα εσπεριδοειδή αν βγείτε στον ήλιο δημιουργούν κηλίδες στο δέρμα.

 4. Ενέργεια από τα βότανα:

Αν δεν έχετε χρόνο για να μπείτε στη μπανιέρα, φροντίστε να έχετε στο ψυγείο βρασμένα βότανα όπως δενδρολίβανο, πορτοκαλόφλουδες, θυμάρι. Αραιώστε με λίγο ζεστό νερό και ρίξτε επάνω σας στο τέλος του ντουζ. Απλά ταμπονάρετε το σώμα σας κι αφήστε τα βότανα να δράσουν. Για να συντηρήσετε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα στο σπίτι μπορείτε στον αρωματο-λύχνο σας να καίτε αιθέρια έλαια που έχουν αυτή τη δράση. Όπως έχετε καταλάβει, αυτή την ποιότητα την κατέχουν πολύ καλά τα εσπεριδοειδή.

Σας δίνω μερικούς συνδυασμούς για να πειραματιστείτε πιο σας ταιριάζει καλλίτερα. Λεμόνι με μέντα ή νερολί, πορτοκάλι με κανέλα ή δενδρολίβανο, βασιλικός με περγαμόντο, λεμονόχορτο με γιασεμί, φασκόμηλο με λεμόνι ή δενδρολίβανο. γεράνι με οποιοδήποτε αιθέριο θέλουμε να το συνδυάσουμε.

5. Προστασία από την αρνητική ενέργεια:

Ο χώρος μας είναι ένα κομμάτι της ζωή μας. Αναγνωρίζω ότι η καθημερινότητα όλων μας έχει ιδιαιτερότητες, αλλά εμείς είμαστε που φτιάχνουμε τη ζωή μας εν τέλει με τις επιλογές μας. Το σημαντικό είναι να μην παραδοθούμε στην αρνητική ενέργεια. Να συνεχίσουμε να δρούμε συνειδητά και να βρίσκουμε τρόπους έστω και απλούς ώστε να φέρνουμε το φώς στην κάθε μέρα μας.

 

Ολιστική Ενεργειακή Θεραπεύτρια Shakila Ιωάννα Μπράτη
shakila.gr

 

Εναλλακτικά

Όσο πιο φοβισμέ­νος είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερο θα είναι σε θέση να φτάσει κοντά στο κέντρο του αφαλού. Το κέντρο της θέλησης, του θάρρους και της αποφασιστικότητας. Όσο πιο α­τρόμητος είναι ο άνθρωπος, τόσο πιο κοντά θα φτάσει στον αφαλό.

Έτσι, στην εκπαίδευση των παιδιών είναι ουσιώδες το να μην πει ποτέ κανένας σε ένα παιδί - ούτε κατά λά­θος - ότι δεν πρέπει να βγει έξω, επειδή είναι σκοτάδι. Δεν έχεις επίγνωση ότι καταστρέφεις για πάντα το κέν­τρο του αφαλού του. Πες στα παιδιά να πάνε όπου υπάρχει σκοτάδι. Πες τους ότι το σκοτάδι τα καλεί.

ΑΝτο ποτάμι έχει πλημμυρίσει, μην πεις στα παιδιά να μην πηδήξουν μέσα, επειδή δεν ξέρεις ότι το παιδί που τολμά να πηδήξει μέσα στο πλημμυρισμένο ποτάμι, αναπτύσσει το κέντρο του αφαλού του. Το κέντρο του αφαλού ενός παιδιού που δεν πηδάει μέσα στο ποτάμι γίνεται αδύναμο και άτονο.

Αν τα παιδιά θέλουν να σκαρφαλώσουν πάνω στα βου­νά, άφησέ τα να σκαρφαλώσουν. Αν τα παιδιά θέλουν να ανέβουν πάνω στα δέντρα, άφησέ τα να ανέβουν. Άφησέ τα να πάνε οπουδήποτε μπορούν να βιώσουν περιπέτεια και τόλμη. Ακόμα κι αν μερικά παιδιά πε­θαίνουν κάθε χρόνο σκαρφαλώνοντας βουνά, πηδώ­ντας μέσα σε ποτάμια ή ανεβαίνοντας πάνω σε δέν­τρα, αυτό δεν πειράζει καθόλου. Επειδή, αν όλα τα παιδιά μιας κοινότητας γεμίσουν φόβο, τότε, αν και ολόκληρη η κοινότητα μπορεί να φαίνεται ζωντανή, στην πραγματικότητα είναι πεθαμένη.

Στην Ινδία έχει συμβεί αυτή η κακοτυχία. Μιλάμε πάρα πολύ για τη θρησκεία, δεν ξέρουμε όμως τίποτα για το θάρρος. Δεν ξέρουμε ότι χωρίς θάρρος δεν υπάρχει καμία θρη­σκεία σε τίποτα, επειδή χωρίς θάρρος, παραμένει υπα­νάπτυκτο το βασικό στοιχείο της ζωής. Χρειάζεται θάρ­ρος, τόσο πολύ θάρρος, που να είναι κανείς σε θέση να σταθεί και να αντικρίσει το θάνατο. Γίνεται πολλή κουβέντα για τη θρησκεία, ο φόβος μας όμως για το θάνατο δεν έχει όριο. Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.

Οι άνθρωποι που γνωρίζουν την ψυχή, που αναγνωρίζουν την ψυχή δεν θα έπρεπε να φοβούνται το θά­νατο καθόλου, επειδή ο θάνατος δεν υπάρχει. Ενώ όμως μιλάς για την ψυχή, φοβάσαι πολύ το θάνατο. Τον φο­βάσαι τρομερά. Είναι πιθανό να μιλάς για την ψυχή ακριβώς επειδή φοβάσαι το θάνατο. Μιλώντας για την ψυχή, παίρνεις κάποια παρηγοριά πως δεν θα πεθάνεις, πως η ψυχή είναι αθάνατη.

Είναι πιθανό να μιλάς εξαιτίας αυτού του φόβου. Αυτή φαίνεται να είναι η πραγματικότητα.

Πρέπει να αναπτυχθεί η τόλμη. Πρέπει να αναπτυχθεί η απεριόριστη τόλμη. Έτσι, όποτε υπάρχουν ευκαιρίες στη ζωή για να αντικρίσεις τον κίνδυνο, καλοδέξου τις.

Ρώτησαν τον Νίτσε: «Πώς μπορεί κανείς να αναπτύξει την προσωπικότητά του;»

Ο Νίτσε έδωσε ένα πολύ παράξενο απόφθεγμα, που δεν θα περίμενε κανείς να ακούσει. Είπε: «Ζήσε επικίν­δυνα! Ζήσε επικίνδυνα,ΑΝ θέλεις να αναπτύξεις την προσωπικότητά σου.»

Εσύ όμως νομίζεις ότι σε όσο μεγαλύτερη ασφάλεια ζεις, τόσο το καλύτερο θα είναι. Υπάρχει τραπεζικός λογαριασμός, σπίτι, αστυνομία και στρατός. Δεν υπάρχει κανένας φόβος... Μπορείς να έχεις μια ήσυχη ζωή με όλα αυτά, μα δεν καταλαβαίνεις ότι, έχοντας τακτοποι­ήσει αυτές τις ανέσεις, έχεις γίνει σχεδόν νεκρός.

Δεν υπάρχει κανένας να λόγος πια να ζεις, επειδή το μόνο νόημα της ζωής είναι το να ζεις επικίνδυνα. Δεν υπάρχει κανένα άλλο νόημα στο να ζεις. Τα πτώματα είναι απολύτως ασφαλή, επειδή τώρα δεν μπορούν ούτε καν να πεθάνουν. Τώρα κανένας δεν μπορεί να τα σκοτώσει. Οι τάφοι, τους είναι απολύτως ασφαλείς.

Osho
Ταξίδι προς τα Μέσα
pulseoflove

Εναλλακτικά

Osho: Μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι νιώθουν πως το να είναι απλώς ο εαυτός τους δεν είναι αρκετό. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι πιέζονται να αποκτήσουν δύναμη και κύρος, αντί να είναι απλώς ανθρώπινα όντα; 

Ο καθένας προσπαθούσε να σε βελτιώσει, να σε κάνει καλύτερο. Ο καθένας έδειχνε τα ψεγάδια σου, τα λάθη σου, τα σφάλματά σου, τις αδυναμίες σου, τα ελαττώματα σου. Κανένας δεν δίνει έμφαση στην ομορφιά σου, στην ευφυΐα σου, στο μεγαλείο σου. Και μόνο το να είσαι ζωντανός, είναι τόσο μεγάλο δώρο, κανένας όμως δεν σου είπε ποτέ να ευχαριστείς την ύπαρξη.

Αντίθετα, όλοι γκρινιάζουν και παραπονιούνται. Φυσικά, αν όλοι όσοι είναι γύρω από τη ζωή σου, σου δείχνουν ότι δεν είσαι αυτό που θα έπρεπε να είσαι και εξακολουθούν να σου δίνουν μεγάλα ιδανικά που πρέπει να ακολουθήσεις και που πρέπει να γίνεις, τότε η οντότητά σου δεν επαινείται ποτέ.

Αυτό που επαινείται είναι το μέλλον σου. Το να μπορέσεις να γίνεις σεβαστός, δυνατός, πλούσιος, διανοούμενος, διάσημος. Όταν λοιπόν σε στρέφουν διαρκώς εναντίον του εαυτού σου, δημιουργείς την ιδέα: "Δεν είμαι αρκετός έτσι όπως είμαι, κάτι λείπει. Και πρέπει να είμαι κάπου αλλού, όχι εδώ.

Δεν είναι αυτός ο τόπος που είμαι προορισμένος να είμαι, αλλά κάπου πιο ψηλά, που να έχω δύναμη, να με σέβονται και να με υπολογίζουν."

Αυτή είναι η μισή ιστορία, που είναι άσχημη, που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Αυτό θα μπορούσε να εξαλειφθεί, αν οι άνθρωποι ήταν λίγο περισσότερο ευφυείς γονείς και δάσκαλοι. Δεν χρειάζεται να κακομαθαίνεις το παιδί, αλλά πρέπει να το βοηθήσεις να αναπτύξει τον αυτοσεβασμό του, την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να αποδέχεται τον εαυτό του. Αντίθετα, εσύ γίνεσαι εμπόδιο στην ανάπτυξή του. Αυτή η πλευρά είναι η άσχημη, είναι όμως η απλή πλευρά. Μπορεί να απομακρυνθεί, γιατί είναι τόσο απλό και τόσο λογικό να δεις ότι δεν είσαι εσύ υπεύθυνος γι' αυτό που είσαι, αλλά ο τρόπος που σ' έφτιαξε η φύση.

Το να θρηνείς πάνω απ' το χυμένο γάλα είναι σκέτη ανοησία.
Το δεύτερο μέρος όμως, είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ακόμα και αν αφαιρεθούν όλες αυτές οι αντιλήψεις, αν αποπρογραμματιστείς, αν αυτές οι ιδέες βγουν έξω απ' το νου σου, ακόμα και τότε θα νιώθεις πως δεν είσαι αρκετός, αλλά αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Οι λέξεις είναι ίδιες, αλλά η εμπειρία θα είναι διαφορετική. Δεν είσαι αρκετός, επειδή μπορείς να είσαι περισσότερο. Δεν τίθεται πλέον ζήτημα να γίνεις διάσημος, σεβαστός, δυνατός, πλούσιος. Αυτό που θα σε ενδιαφέρει θα είναι ότι η ύπαρξή σου είναι απλώς και μόνο ένας σπόρος...


Δεν έχεις γεννηθεί έτοιμο δέντρο, αλλά απλώς ένας σπόρος. Και πρέπει να αναπτυχθείς μέχρι να φτάσεις στο σημείο ν' ανθίσεις. Και αυτό το άνθισμα θα είναι η πληρότητά σου. Αυτό το άνθισμα δεν έχει καμιά σχέση με τη δύναμη, με τα χρήματα, με την εξουσία. Έχει σχέση μόνο μ' εσένα. Είναι μια ατομική πορεία. Γι' αυτό και η άλλη αντίληψη είναι εμπόδιο, είναι αναστάτωση, είναι κακή χρήση της φυσικής επιθυμίας για ανάπτυξη. Κάθε παιδί γεννιέται για να αναπτυχθεί και να γίνει ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον, γεμάτο αγάπη, συμπόνια, σιωπή. Δεν τίθεται ζήτημα σύγκρισης και ανταγωνισμού.

Η άλλη αντίληψη όμως, η πρώτη, σε αναστατώνει, επειδή η τάση να αναπτυχθείς, η τάση να απλωθείς, η τάση να γίνεις κάτι περισσότερο χρησιμοποιείται από την κοινωνία, από τα επενδυμένα συμφέροντα. Σου γεμίζουν το μυαλό, ώστε να νομίζεις πως αυτή η τάση είναι για να κάνεις περισσότερα χρήματα, αυτή η τάση σημαίνει να είσαι στην κορυφή με κάθε τρόπο. Όπου κι αν βρίσκεσαι, πρέπει να είσαι στην κορυφή. Λιγότερο απ' αυτό και θα νιώθεις πως δεν τα κάνεις καλά, θα νιώθεις ένα βαθύ σύμπλεγμα κατωτερότητας.

Όλη αυτή η αντίληψη παράγει ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας, επειδή σε θέλει να είσαι ανώτερος από τους άλλους. Σου διδάσκει τη σύγκριση και τον ανταγωνισμό. Σου διδάσκει τη βία. Σου διδάσκει πως η επιτυχία είναι ο στόχος. Έτσι, αναπτύσσεσαι με την τάση να είσαι κάποιος άλλος. Η κοινωνία έχει μετακινήσει το κεφάλι σου στα επίγεια πράγματα κι έχεις ξεχάσει εντελώς ότι το κεφάλι σου έχει μετακινηθεί. Και πρέπει να προσέχεις να μη χειραγωγείσαι από κανέναν, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει. Πρέπει να σώσεις τον εαυτό σου από τους ανθρώπους καλών προθέσεων, από εκείνους που σε συμβουλεύουν να κάνεις αυτό κι εκείνο.

Άκουσέ τους και ευχαρίστησέ τους. Δεν θέλουν να κάνουν κακό, αλλά το κάνουν. Άκου- σε μόνο την καρδιά σου. Αυτή είναι ο μόνος δάσκαλος. Στο αληθινό ταξίδι της ζωής, η διαίσθησή σου είναι ο μοναδικός δάσκαλος. Ένας σπόρος πρέπει να ταξιδέψει πολύ μέχρι να γίνει λουλούδι.

Η κοινωνία όμως είναι πονηρή. Μετατρέπει τα φυσικά σου ένστικτα σε κοινωνική χρησιμότητα. Αυτά τα δυο μέρη σού δίνουν την αίσθηση ότι, όπου κι αν βρίσκεσαι, κάτι σου λείπει. Πρέπει να πετύχεις κάτι άλλο, να κατορθώσεις κάτι άλλο, να αναρριχηθείς. Τώρα χρειάζεται η ευφυΐα σου για να ξεκαθαρίσεις τι είναι φυσική σου τάση και τι είναι κοινωνική αντίληψη.


Ξέκοψε από τα σκουπίδια αυτών των κοινωνικών αντιλήψεων, για να μπορέσει η φύση να παραμένει καθαρή, αγνή και αμόλυντη. Και θ' αναπτυχθείς, θα ανθίσεις και μπορεί να βγάλεις τριαντάφυλλα ή μπορεί να βγάλεις κατιφέδες. Δεν θα είσαι ανώτερος αν βγάλεις τριαντάφυλλα ούτε θα είσαι κατώτερος αν βγάλεις κατιφέδες. Το ζήτημα είναι ν' ανθίσεις.

Το ίδιο το άνθισμα σού δίνει βαθιά ευχαρίστηση. Όλη η ένταση, όλη η απογοήτευση εξαφανίζονται και σε τυλίγει μια βαθιά γαλήνη. Πρώτα όμως πρέπει να πετάξεις τα κοινωνικά σκουπίδια, αλλιώς θα συνεχίσουν να σε αποσπούν. Πρέπει να γίνεις πλούσιος, μα όχι οικονομικά. Ο πλούτος είναι κάτι άλλο. Ένας ζητιάνος μπορεί να είναι πλούσιος και ένας βασιλιάς όχι.

Ο πλούτος είναι ποιότητα της ύπαρξης.
Ο πλούτος είναι η αυθεντικότητά σου,
η εντιμότητά σου, η αλήθεια σου,
η αγάπη σου, η δημιουργικότητά σου,
η ευαισθησία σου και η διαλογιστικότητά σου.
Αυτά είναι ο πλούτος σου.
Αυτά είναι ο αληθινός πλούτος.
Αυτά είναι η αληθινή δύναμη.

tantra-yoga-events.blogspot.gr

Εναλλακτικά

΄΄Ριψοκινδύνευσε τα πάντα για την επίγνωση, αλλά μην ριψοκινδυνεύεις την επίγνωση για τίποτα. Αυτή τη δέσμευση έχει ένας σαννυάσιν: ότι είναι έτοιμος να χάσει τη ζωή του, όχι όμως την επίγνωσή του΄ έχει βρει μια αξία που είναι ανώτερη από τη ζωή. Δεν υπάρχει άλλη αξία που να είναι ανώτερη από την επίγνωση. Η επίγνωση είναι ο σπόρος της θεϊκότητας μέσα σου. Όταν φτάνει στην πλήρη της ανάπτυξη, έχεις φτάσει στην εκπλήρωση του πεπρωμένου σου.

Καθώς πάει βαθύτερα η επίγνωσή σου, οι πράξεις σου ίσως να μην είναι επιδέξιες, θα έχουν όμως μια νέα ποιότητα, την ποιότητα της χάριτος, που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία. Καμιά μηχανή δεν μπορεί να έχει την ποιότητα της χάριτος Οι πράξεις σου, οι λέξεις σου θα έχουν τη δική τους ομορφιά.

΄΄Με τον τρόπο που ζει ο άνθρωπος που έχει επίγνωση, κάθε στιγμή είναι γεμάτη από τεράστια χάρη και ομορφιά. Αντικατοπτρίζεται στις πράξεις του, ακόμη και στις πιο μικρές πράξεις – στις χειρονομίες του ή στον τρόπο που κοιτάζει΄ στο βάθος των ματιών του ή στο κύρος των λέξεών του ή στη μουσική της σιωπής του.

Η ίδια του η παρουσία είναι ένας γιορτασμός.΄΄

Osho, Beyond Enlightenment, Ομιλία #11

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή