Νοεμβρίου 17, 2018

Εναλλακτικά

Κάθε τσάκρα αποτελεί το αποτύπωμα της βέλτιστης σωματικής, πνευματικής, νοητικής, συναισθηματικής, και ψυχικής μας υγείας. Τα τσάκρα είναι τα κέντρα υποδοχής της ενέργειας στο σώμα μας, και της εξωτερίκευσής της.

Το root ή muladhara chakra, βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, στην περιοχή του περίνεου ή στον τράχηλο της μήτρας, και είναι το κατώτερο κατα σειρά τσάκρα. Συνδέεται με την αίσθηση της όσφρησης. Το χρώμα που χαρακτηρίζει το τσάκρα αυτό είναι το βαθύ κόκκινο και πολλές φορές χρησιμοποιείται είτε στον οραματισμό είτε φορώντας ένα κόκκινο ρούχο ώστε να τονώσουμε την ενέργειά μας στο τσάκρα αυτό. Στοιχείο του muladhara είναι η γή.
Όλα αυτά τα στοιχεία μαζί με κάποια ακόμη όπως το τυλιγμένο φίδι, παρουσιάζονται στο σύμβολο του muladhara chakra.
Το muladhara τσάκρα αφορά τις ρίζες μας, την υπάρξή μας και το σώμα μας, γι’αυτό έχει άμεση σχέση με την επιβίωση, την άνεση, την υλική ασφάλεια και την ιδιοκτησία. Οι καταστάσεις που μπλοκάρουν ή ενεργοποιούν το πρώτο τσάκρα συνήθως εμπεριέχουν θέματα ασφάλειας και ανασφάλειας σχετικά με την επιβίωση, την οικονομική ανεξαρτησία, τα χρήματα, την τροφή και τη γονιμότητα.

Το πρώτο τσάκρα αντιπροσωπεύει τα συναισθήματα και την ύπαρξή μας που γειώνονται.


Είναι παραδεκτό οτι τα οικονομικά προβλήματα και η έλλειψη σταθερότητας στην καριέρα και τη ζωή μας μπορούν να δημιουργήσουν μια ανισορροπία στην ενέργειά μας, ή τέλος πάντων στην ψυχική και σωματική μας υγεία.
Για να βοηθήσετε σε ο,τι αφορά τα ζητήματα αυτά και την ενέργειά σας στο ριζικό σας κέντρο, χρειάζεται να συνδεθείτε με τη φύση, με τη γή και με τις ρίζες μας. Μπορείτε να δοκιμάσετε να γειωθείτε περπατώντας ξυπόλυτοι στο γρασίδι, στη γή, στην παραλία, σε μια ομαλή επιφάνεια, ειδικά την περίοδο του φθινοπώρου. Καθιερώστε μια μέρα μέσα στην εβδομάδα σας να βγαίνετε για μια βόλτα στη φύση, να μυρίζετε τις μυρωδιές της φύσης και να αναπνέεται καθαρό αέρα. Έπειτα, μπορείτε να δοκιμάσετε να εντάξετε στη διατροφή σας τους καρπούς που φυτρώνουν μέσα στη γή, όπως οι γλυκοπατάτες και τα ραπανάκια. Μπορείτε επίσης να φορέσετε το κόκκινο χρώμα.

Δοκιμάστε να κάνετε λίγες κινήσεις της γιόγκα, όπως τις στάσεις των πολεμιστών, το βαθύ κάθισμα, τη στάση γέφυρα και το βουνό.
Για να «βοηθήσετε» την ενέργεια στο πρώτο σας τσάκρα χρειάζεται να νιώσετε ασφαλής και προστατευμένος, πλήρης από υλικά αγαθά και συναισθήματα.
Σε καμία περίπτωση δεν υπονοούμε οτι αν φορέσουμε κόκκινα ρούχα, ή περπατήσουμε ξυπόλυτοι θα φτιάξουν όλα στη ζωή μας και θα βρούμε τη δουλειά που πάντα ονειρευόμασταν. Αυτό που στην ουσία υποστηρίζουμε είναι πως αν αλλάξουμε την οπτική μας γωνία, αν δούμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά και πιο απλά, μέσα από τα μάτια της φύσης, αν αναθεωρήσουμε και αντί να επιβιώνουμε, ζήσουμε τη ζωή μας δημιουργικά και κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, αν συνδεθούμε με τη φύση, είτε μέσω της διατροφής μας είτε μέσω του χώρου στον οποίο ζούμε, ίσως αντιληφθούμε οτι δε χρειαζόμαστε τίποτα παραπάνω από όσα ήδη έχουμε.

yogasourloulou.wordpress.com

Εναλλακτικά

"Ο άνθρωπος είναι σχεδόν τρελός – τρελός διότι γυρεύει κάτι το οποίο ήδη έχει΄ τρελός διότι δεν συνειδητοποιεί ποιος είναι΄ τρελός διότι ελπίζει, επιθυμεί και μετά αισθάνεται τελικά απογοήτευση. Είναι επόμενο να υπάρξει απογοήτευση, γιατί ψάχνοντας δεν μπορείς να βρεις τον εαυτό σου΄ βρίσκεσαι ήδη εκεί. Πρέπει να σταματήσει η αναζήτηση, πρέπει να πάψει η έρευνα: αυτό είναι το πιο μεγάλο πρόβλημα που χρειάζεται να αντιμετωπίσεις, να δεις.

"Το πρόβλημα είναι ότι έχεις κάτι αλλά το αναζητάς. Μα πώς γίνεται να το βρεις; Είσαι υπερβολικά απασχολημένος με την αναζήτηση και δεν βλέπεις εκείνο που ήδη έχεις. Αν δεν σταματήσει κάθε αναζήτηση, δεν θα μπορέσεις να το δεις. Η αναζήτηση κάνει το νου σου να εστιάζει κάπου στο μέλλον κι εκείνο που αναζητάς βρίσκεται ήδη εδώ, τώρα, τούτη ακριβώς τη στιγμή. Εκείνο που αναζητάς είναι κρυμμένο μέσα στον ίδιο τον αναζητητή: ο αναζητητής είναι το αναζητούμενο΄ γι΄αυτό και υπάρχει τόση πολλή νεύρωση, τόση τρέλα."

Osho, Yoga: The Supreme Science, Ομιλία #1

osho.com

Εναλλακτικά

Λένε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Και φυσικά αυτό ικανοποιεί το εγώ τού καθενός ανθρώπου - κανείς δεν φέρνει αντίρρηση. Είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ψέματα που μπορείς να πεις στους ανθρώπους.

Σας λέω ότι η ισότητα αποτελεί μύθο.

Δεν υπάρχουν ούτε καν δυο άνθρωποι που να είναι ίσοι - κατά κανένα τρόπο, σε καμιά διάσταση. Δεν εννοώ ότι είναι άνισοι, εννοώ ότι είναι μοναδικοί στο είδος τους, ασύγκριτοι, έτσι λοιπόν δεν υπάρχει ζήτημα ισότητας ή ανισότητας. Είσαι ίσος με αυτές τις κολώνες στην αίθουσα; Οι κολώνες μπορεί να είναι πολύ όμορφες, αλλά δεν είσαι ίσος μαζί τους. Σημαίνει όμως αυτό ότι είσαι κατώτερος από τις κολώνες; Σημαίνει απλώς ότι δεν είσαι κολώνα - οι κολώνες είναι κολώνες, εσύ είσαι εσύ.

Κάθε ένας άνθρωπος αποτελεί από μόνος του χωριστή κατηγορία.

Και αν δεν αναγνωρίσουμε τη μοναδικότητα τού κάθε ενός ατόμου, δεν πρόκειται να υπάρξουν ανθρώπινα δικαιώματα και δεν πρόκειται να υπάρξει ένας πολιτισμένος κόσμος - ανθρώπινος, γεμάτος αγάπη, χαρούμενος.

Osho, Sermons in Stones, Ομιλία #26

Εναλλακτικά

Η Εικόνα Που Σχηματίζει Ο Άνθρωπος Γι’αυτό Τον Κόσμο Μέσα Από Την Εμπειρία Των Πέντε Αισθήσεων Δεν Είναι Πλέον Επαρκής Και, Σε Πολλές Περιπτώσεις, Ούτε Καν Έγκυρη».

ΣΑΦΙΚΑ ΚΑΡΑΓΚΙΟΥΛΕ – ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ
Αυτή τη στιγμή, ο πλανήτης που θεωρείτε σπίτι σας περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του με ταχύτητα περίπου 1.500 χιλιομέτρων την ώρα, και επιπλέον κινείται γύρω από τον ήλιο με την απίστευτη ταχύτητα των 107.000 χιλιομέτρων την ώρα. Όμως, αν εξαιρέσουμε την περίπτωση που έχουμε κατεβάσει μερικές μπίρες, δεν αντιλαμβανόμαστε αυτή την κίνηση. Αυτό είναι ένα μικρό μόνο παράδειγμα του πώς παραμορφώνουμε την πραγματικότητα.
Τελικά προκύπτει ότι σχεδόν όλες οι έννοιες και οι κρίσεις που θεωρούμε δεδομένες είναι παραμορφώσεις της αλήθειας. Από πολύ μικρή ηλικία -κάπου κοντά στη γέννηση- ο νους μας καθιερώνει ένα πρότυπο αντίληψης και έπειτα αρχίζει να φιλτράρει και να απορρίπτει όλα τα υπόλοιπα στοιχεία. Με άλλα λόγια, «βιώνουμε» μόνο τα πράγματα που συμφωνούν με την πολύ περιορισμένη μας αντίληψη.

Μία κοπέλα από τις Φιλιππίνες μου είπε πως όταν ήρθε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, πέρασαν εβδομάδες, αν όχι μήνες, μέχρι να προσέξει για πρώτη φορά ότι μερικοί άνθρωποι εδώ είχαν κόκκινα μαλλιά – και ανάμεσα τους ήταν άνθρωποι που γνώριζε και τους έβλεπε τακτικά. Τα κόκκινα μαλλιά δεν ταίριαζαν με όσα είχε μάθει να βλέπει και να αναμένει. Έτσι, για αρκετούς μήνες ήταν υποκειμενικά «τυφλή» στα κόκκινα μαλλιά, και τους απέδιδε το καστανό χρώμα που είχε συνηθίσει στη χώρα της.

Οι επιστήμονες ξέρουν τώρα ότι ο εγκέφαλος λαμβάνει 400 δισεκατομμύρια «μπιτ» πληροφοριών κάθε δευτερόλεπτο. Για να σας δώσω μία ιδέα για την ποσότητα αυτών των πληροφοριών, σκεφτείτε το εξής: θα χρειάζονταν σχεδόν 600.000 βιβλία μέσου μεγέθους για να τυπωθούν μόνο 400 δισεκατομμύρια μηδενικά. Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα είναι αχανής. Τι κάνουμε, λοιπόν; Αρχίζουμε να τα κοσκινίζουμε. Αρχίζουμε να τα περιορίζουμε, θα πάρω εκείνη την πληροφορία εκεί και, χμ… ας δούμε, ναι, ταιριάζει μια χαρά με όλη αυτή τη σαπουνόπερα που έχω φτιάξει αυτό τον καιρό για το αντίθετο φύλο.

Τελικά περιορίζουμε αυτές τις πληροφορίες στον πενιχρό αριθμό των 2.000 μπιτ πληροφοριών. Όμως, υποκλιθείτε παρακαλώ, γιατί ακόμη και αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Μιλάμε για 2.000 μπιτ πληροφοριών κάθε δευτερόλεπτο. Όμως, υπάρχει ένα πρόβλημα. Αυτά που επιλέγουμε να αντιληφθούμε είναι μόνο το μισό του ενός εκατομμυριοστού τοις εκατό των όσων πραγματικά υπάρχουν.

Ας προσποιηθούμε ότι κάθε κουκίδα που κάνουμε με τη μύτη ενός στυλό είναι ένα μπιτ πληροφορίας. Έχω κάνει εξάσκηση, ωστόσο ο μεγαλύτερος αριθμός κουκκίδων που μπορώ να κάνω σε ένα δευτερόλεπτο είναι πέντε. Όμως ας φανούμε γενναιόδωροι και ας δεχτούμε ότι εσείς τα καταφέρνετε καλύτερα. Ας πούμε ότι μπορείτε να κάνετε δέκα κουκκίδες το δευτερόλεπτο.

Είπαμε, θεωρούμε ότι κάθε κουκκίδα είναι ένα μπιτ πληροφορίας. Για να φτιάξετε τόσες κουκκίδες για όσα μπιτ επεξεργάζεται ο εγκέφαλος σε ένα δευτερόλεπτο θα χρειαστείτε σχεδόν τριάμισι λεπτά με τη δική σας πολύ ανώτερη ταχύτητα των δέκα κουκκίδων το δευτερόλεπτο. Βέβαια, για να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες (400 δισεκατομμύρια κουκκίδες), θα χρειαζόταν 821 χρόνια!

Ο εγκέφαλος μας εξετάζει συνεχώς τις πιθανότητες και διαλέγει ποιες πληροφορίες θα «δει» και θα πιστέψει. Από τεμπελιά και μόνο, τα πράγματα που επιλέγουμε να αντιληφθούμε -και μην έχετε καμία αμφιβολία γι’ αυτό… πρόκειται για επιλογή- είναι αυτά που γνωρίζουμε ήδη. Είναι πράγματα για τα οποία αποφασίσαμε στο μακρινό παρελθόν. Βλέπουμε, νιώθουμε, γευόμαστε, αγγίζουμε και μυρίζουμε όχι τον πραγματικό κόσμο, αλλά μία δραστικά περιληπτική εκδοχή του, μία εκδοχή που κυριολεκτικά σκαρώνει ο εγκέφαλος μας. Τα υπόλοιπα μας προσπερνούν χωρίς καν να τα αντιληφθούμε.

Ο Τζον Μάουνσελ, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, λέει: «Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι βλέπουν αυτά που πραγματικά υπάρχουν, αλλά κάνουν λάθος».
Αφού ο εγκέφαλος μας αποφασίσει ποιες πληροφορίες θα δεχτεί, κατασκευάζει «γέφυρες» ανάμεσα σε διάφορους νευρώνες, «συνυφαίνοντας» τις νευρικές ίνες για να δημιουργήσει νευρικές διαδρομές.


Ο μέσος άνθρωπος έχει 100 δισεκατομμύρια νευρώνες, ο καθένας με αμέτρητες προεκτάσεις, κι έτσι σε κάθε εγκέφαλο σχηματίζονται διαφορετικές διαδρομές ταχείας κυκλοφορίας. Ο χάρτης των νευρικών διαδρομών στον δικό σας εγκέφαλο και ο χάρτης στον εγκέφαλο, ας πούμε, του Τζόνι Ντεπ, διαφέρουν μεταξύ τους όσο οι χάρτες του Ουισκόνσιν και του Ρόουντ Άιλαντ.

Αφού σχηματιστούν οι διαδρομές ταχείας κυκλοφορίας, παύετε να ταξιδεύετε στην υπόλοιπη περιοχή. Η διαπολιτειακή οδός 70 στην πολιτεία όπου ζω, το Κάνσας, είναι το τέλειο παράδειγμα. Μπορεί να σας φανεί απίστευτο αλλά το Κάνσας -η πολιτεία που εμφανίζεται «ασπρόμαυρη» στο Μάγο του Οζ- στην πραγματικότητα έχει πολλά γεωγραφικά αξιοθέατα.

Για παράδειγμα, υπάρχει ένα μικροσκοπικό Γκραντ Κάνιον στη βορειοδυτική γωνία της πολιτείας και ένας τεράστιος επταώροφος σχηματισμός από ασβεστόλιθο, το Καστλ Ροκ (Βραχόκαστρο) κοντά στην πόλη του Κουίντερ.

Όμως, επειδή αυτοί που διασχίζουν το Κάνσας σπάνια βγαίνουν από τη διαπολιτειακή οδό, κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχουν αυτοί οι γεωλογικοί σχηματισμοί. Προσπερνούν κυριολεκτικά όλα αυτά τα όμορφα και σημαντικά αξιοθέατα και καταλήγουν στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι το Κάνσας είναι επίπεδο και βαρετό. Όμως δεν είναι αυτή η πραγματικότητα.

Οι τοπογράφοι κατασκεύασαν τη διαπολιτειακή οδό 70 έτσι ώστε να ακολουθεί την πιο επίπεδη, γρήγορη και εύκολη διαδρομή. Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε και εμείς τις νευρικές διαδρομές μας, ακολουθώντας τις λιγότερο πολύπλοκες νευρωνικές διακλαδώσεις, αυτές από τις οποίες έχουμε περάσει πολλές φορές στο παρελθόν. Όμως, αυτά δεν μας δείχνουν την πραγματικότητα. Ούτε καν πλησιάζουν την πραγματικότητα. Και εμείς ούτε καν πλησιάζουμε να δούμε όλα όσα υπάρχουν.

Βλέπουμε μόνο τριάμισι λεπτά, αντί για 821 χρόνια!

Οι δρόμοι και οι διαδρομές ταχείας κυκλοφορίας στον εγκέφαλο μας δημιουργούνται πολύ νωρίς. Όταν γεννιόμαστε, όλες οι δυνατότητες υπάρχουν. Ας πάρουμε τη γλώσσα, για παράδειγμα. Κάθε νεογέννητο έχει την ικανότητα να προφέρει κάθε ήχο σε κάθε γλώσσα της γης. Έχει τη δυνατότητα να μάθει να προφέρει το ρολαριστό «ρ» της ισπανικής γλώσσας. Έχει επίσης τη δυνατότητα να μάθει να προφέρει τις τραχείς διφθόγγους των γερμανικών.

Όμως, από πολύ νωρίς ο εγκέφαλος μας δημιουργεί νευρωνικές διαδρομές που ταιριάζουν με τους ήχους που ακούμε κάθε μέρα, εξαλείφοντας άλλους ήχους που χρησιμοποιούνται από άλλες γλώσσες.
Με την πιθανή εξαίρεση της Μπάρμπαρα Ουόλτερς, σχεδόν όλοι όσοι μιλούν αγγλικά μπορούν να προφέρουν τη φράση «Rolling Rock really rouses Roland Ratinsky». Όμως όταν ένας Κινέζος προσπαθήσει να μάθει αγγλικά, δεν έχει πια τις απαραίτητες νευρωνικές διαδρομές για να προφέρει σωστά τον ήχο «ρ», κι έτσι μετατρέπει τον ήχο «ρ» σε «λ».

Για να μη νομίσει κανείς ότι έχω εθνοκεντρικές αντιλήψεις, θα πρέπει να προσθέσω ότι έχω προσπαθήσει να προφέρω μερικές από εκείνες τις τραχείς γερμανικές λέξεις, αλλά ανακάλυψα ότι οι γερμανικές νευρωνικές διαδρομές μου ήταν σε άθλια κατάσταση.

Ίσως το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβετε πώς ο νους σας δημιουργεί το δικό του παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας είναι τα απλά όνειρα που βλέπουμε κάθε βράδυ. Λόγου χάρη, μπορεί να δείτε να σας χτυπά την πόρτα ένας γνωστός δημοσιογράφος και να σας κάνει ένα σωρό ερωτήσεις που σας φέρνουν σε δύσκολη θέση, και αυτή η κατάσταση να μοιάζει απόλυτα πραγματική. Όμως, αν ξαφνικά χτυπήσει το ξυπνητήρι, ο δημοσιογράφος και η συνέντευξη χάνονται σαν σαπουνόφουσκα.

Οι νευρωνικές διαδρομές μας επαναλαμβάνουν συνεχώς όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν. Σαν τρίχρονο παιδί που επιμένει να βλέπει τη Μικρή Γοργόνα ξανά και ξανά και ξανά, γαντζωνόμαστε στις διαστρεβλωμένες ψευδαισθήσεις μας και δεν λέμε να τις αφήσουμε. Κάτω τα χέρια από τις ψευδαισθήσεις μου! Παρόλο που αυτό μας κάνει δυστυχισμένους, προτιμάμε να εναποθέτουμε την πίστη μας σε αυτή την καταστροφή που έχουμε κατασκευάσει οι ίδιοι.

Εναλλακτικά

Απόσπασμα από το βιβλίο της Pam Grout “Ε² – Οι Σκέψεις Δημιουργούν την Πραγματικότητά μας – 9 Ενεργειακά Πειράματα που ο Καθένας μπορεί να κάνει” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα

Αυτό που ανακάλυψε ο Αϊνστάιν και που εκφράζει η φημισμένη εξίσωση Ε = mc2 είναι ότι η μάζα και η ενέργεια βασικά είναι δύο μορφές του ίδιου πράγματος. Η ενέργεια είναι απελευθερωμένη ύλη, και η ύλη είναι ενέργεια που περιμένει να ελευθερωθεί.

Υπάρχει μία τεράστια ποσότητα ενέργειας - μία εξωφρενικά τεράστια ποσότητα ενέργειας - παγιδευμένη μέσα σε κάθε ζωντανό πλάσμα. Εσείς, θεωρώντας ότι είστε ένας άνθρωπος μέσου μεγέθους, περιέχετε μία ποσότητα από τζάουλ δυνητικής ενέργειας που δεν είναι μικρότερη από 7 επί 10 στην 18η δύναμη.

Αυτό μπορεί να μη σας λέει πολλά πράγματα, αλλά για να πάρετε μία ιδέα της ποσότητας, αν είχατε τη σατανική ικανότητα να αυτοεκραγείτε, η συνολική ενέργεια που θα απελευθερωνόταν θα αντιστοιχούσε στην ενέργεια που εκλύουν 30 υπερμεγέθεις υδρογονοβόμβες.

Με άλλα λόγια, ο υλικός κόσμος δεν είναι τίποτε άλλο από πυκνά ενεργειακά πρότυπα. Οι επιστήμονες έβαλαν διάφορα υποατομικά σωματίδια σε έναν επιταχυντή σωματιδίων, τα έστειλαν να συγκρουστούν μεταξύ τους και τελικά ανακάλυψαν ότι τα σωματίδια δεν είναι σωματίδια.

Είναι όλα καθαρή αδέσμευτη ενέργεια που δονείται τόσο γρήγορα ώστε είναι αδύνατον να τη μετρήσουμε και να την παρατηρήσουμε.Έτσι, όπως και αν φαίνονται τα πράγματα με γυμνό μάτι, στην πραγματικότητα είστε ενέργεια.

Εδώ που τα λέμε, τίποτα στον κόσμο δεν είναι πραγματικά συμπαγές. Ούτε εσείς ούτε αυτό το βιβλίο ούτε η καρέκλα στην οποία κάθεστε. Αν αναλύσουμε τον συμπαγή κόσμο στα πιο μικροσκοπικά συστατικά του, βρίσκουμε σωματίδια που χορεύουν και άδειο χώρο. Τα πράγματα φαίνονται συμπαγή επειδή η ενέργεια δονείται λίγο πιο αργά από την ταχύτητα του φωτός.

Αυτό είναι η ενέργεια – δονούμενα σωματίδια. Αυτό σημαίνει ότι εσείς, αυτό το βιβλίο και η καρέκλα, στην πραγματικότητα δονούνται.

Η ενέργεια είναι κάτι πολύ νεφελώδες. Δεν μπορείς να τη δεις, να την πιάσεις, να τη βγάλεις βόλτα. Μπορείς όμως να επηρεάσεις το πώς ρέει μέσα από εσένα (και αυτό είναι κάτι που κάνουμε καθημερινά). Και αφού είναι ο δομικός λίθος από τον οποίο σχηματίζονται τα πάντα στο σύμπαν, αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Δοκιμάστε το ακόλουθο πείραμα, που το έμαθα από μία πρωτοπόρο στα ενεργειακά θέματα, την Ντόνα’Ιντεν.

Πλησιάστε τις παλάμες σας μεταξύ τους, σαν να ετοιμάζεστε να χειροκροτήσετε, αλλά σταματήστε δέκα εκατοστά πριν αγγίξουν τα χέρια σας.

Τώρα λυγιστέ τους καρπούς σας προς τα έξω, έτσι ώστε τα χέρια σας να σχηματίσουν ένα Χ. Οι καρποί πρέπει να είναι το κέντρο αυτού του Χ, παραμένοντας σε απόσταση 10 εκατοστών μεταξύ τους.

Στρέψτε την προσοχή σας στο χώρο ανάμεσα στους καρπούς σας. Επειδή οι καρποί περιέχουν αρκετά ενεργειακά κέντρα, οι ενέργειες θα συνδεθούν μεταξύ τους και θα νιώσετε μία αίσθηση στην περιοχή ανάμεσα τους.

Δοκιμάστε να πλησιάσετε τους καρπούς σας κατά 2-3 εκατοστά και μετά να τους απομακρύνετε πάλι.

Είδατε; Τι σας έλεγα; Είστε ενέργεια. Κάθε στιγμή διαπλάθετε και διαμορφώνετε αυτή την ενέργεια με τη συνειδητότητά σας. Το κάνετε αυτό με κάθε σκέψη, κάθε πρόθεση, κάθε πράξη. Το πώς νιώθετε, το τι σκέφτεστε, πιστεύετε και εκτιμάτε, το πώς ζείτε τη ζωή σας, επηρεάζει τον τρόπο που ρέει η ενέργεια από μέσα σας. Για να το θέσουμε με τον απλούστερο δυνατό τρόπο, επηρεάζει το πώς δονείστε.

Και το πώς δονείστε επηρεάζει το τι προσελκύετε από το εξισορροπητικό, αεικίνητο ενεργειακό πεδίο μέσα στο οποίο κολυμπάτε. Οτιδήποτε συμβαίνει να δονείται στην ίδια συχνότητα ή στο ίδιο μήκος κύματος με εσάς, το προσελκύετε από το πεδίο στον κόσμο σας.

Ας πούμε ότι νιώθετε ενθουσιασμό, χαρά και ευγνωμοσύνη. Αυτά τα συναισθήματα εκπέμπουν δονήσεις υψηλής συχνότητας που έλκουν ακόμη περισσότερα πράγματα που σας προκαλούν ενθουσιασμό, χαρά και ευγνωμοσύνη.

Οτιδήποτε έχει την ίδια υψηλή συχνότητα θα περάσει στο ενεργειακό σας πεδίο. Όμως, αν νιώθετε φόβο και τύψεις, και είστε σίγουροι ότι πίσω από κάθε γωνία κρύβεται ένας τρομοκράτης, εκπέμπετε δονήσεις χαμηλής συχνότητας που θα προσελκύσουν άσχημα πράγματα στη ζωή σας.

Πάντα προσελκύουμε ό,τι ταιριάζει στις δονήσεις μας. Εμείς είμαστε η πηγή των δονήσεων και, επομένως, η πηγή ή το αίτιο της «μαγνητικής έλξης». Εμείς οι ίδιοι είμαστε οι μαγνήτες.

Λειτουργεί όπως και το διαπασών. Αν χτυπήσετε ένα διαπασών μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο από άλλα διαπασών με διάφορες συχνότητες, μόνο όσα έχουν την ίδια συχνότητα με αυτό που χτυπήσατε θα αρχίσουν να δονούνται και αυτά. Το φαινόμενο παρατηρείται ακόμη και σε μεγάλες αποστάσεις. Οι όμοιες δυνάμεις έλκονται : αυτός είναι ένας κλασικός κανόνας της φυσικής.

by mymindgr
https://www.healingeffect.gr
https://www.mymind.gr

Εναλλακτικά

Όταν κάτι δεν λειτουργεί και φτάνει στο τέλος, γίνεται η αρχή για κάτι καινούριο και συναρπαστικό
Τον καιρό που σπούδαζα στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, ένας δάσκαλος μου διηγήθηκε μια ιστορία που θυμάμαι μέχρι σήμερα.

Αφορά τον διάσημο και ευυπόληπτο ηθοποιό σερ Ραλφ Ντέιβιντ Ρίτσαρντσον, σύγχρονο του σερ Λόρενς Ολίβιε, τον οποίο ρώτησαν σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή: «Ποια είναι η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή από την αρχή της καριέρας σας;».

Εκείνος περιέγραψε το εξής περιστατικό:
Είχε αρχίσει τις πρόβες για έναν μικρό θεατρικό ρόλο, αλλά ο σκηνοθέτης έδινε αντιφατικές οδηγίες στους ηθοποιούς, άλλαζε συνέχεια γνώμη και μπέρδευε την κατάσταση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, έδωσε εντολή στον Ρίτσαρντσον να αποχωρήσει από τη δεξιά πλευρά της σκηνής τελειώνοντας την ατάκα του.

Την επόμενη ημέρα αναθεώρησε την άποψή του και υπέδειξε στον ηθοποιό να αφήσει τη σκηνή φεύγοντας από τα αριστερά. Παρ’ όλα αυτά, όταν ο Ρίτσαρντσον ακολούθησε τις εντολές του σκηνοθέτη, εκείνος τον επέπληξε, και η ίδια αλλοφροσύνη επαναλήφθηκε αρκετές φορές.

Μια ημέρα ο σκηνοθέτης αναίρεσε για ακόμη μία φορά τα λόγια του και υπέδειξε στον Ρίτσαρντσον να φύγει από τα αριστερά και όχι από τα δεξιά, που του είχε πει τελευταία. Ο Ρίτσαρντσον μου είπε επί λέξει: «Κατευθύνθηκα από τη δεξιά έξοδο της σκηνής προς το καμαρίνι μου για να μαζέψω τα πράγματά μου και να γυρίσω στο σπίτι μου. Έπειτα του έστειλα ένα μήνυμα που έγραφε: «Έκανα ακριβώς τις κινήσεις που μου είπατε και με οδήγησαν στο δρόμο για το σπίτι μου. Δεν πρόκειται να επιστρέψω. Εύχομαι καλή επιτυχία στην παραγωγή σας».

Λατρεύω αυτή την ιστορία. Με οδήγησε σε ένα συμπέρασμα για τον εαυτό μου ως μικρό κορίτσι και ως ηθοποιό. Πολύ συχνά είχα την εντύπωση ότι πρέπει να ανέχεσαι την άσχημη συμπεριφορά των ανθρώπων. Ίσως νιώθεις κι εσύ ότι δεν έχεις δικαίωμα να ζητήσεις κάτι καλύτερο από αυτό που σου δίνουν. Αισθάνεσαι ευγνώμων για την ευκαιρία που σου παρουσιάστηκε και δέχεσαι κάθε προσβολή. Το εκλογικεύεις λέγοντας: «Είμαι καινούριος στη δουλειά, πρέπει να πληρώσω το τίμημα» ή «Αν παραιτηθώ, μπορεί να μη μου δοθεί άλλη ευκαιρία».

Σε μια σχέση – φιλική, ερωτική ή επαγγελματική – είναι σκληρό να παραδεχτείς ότι ήρθε η ώρα να δώσεις τέλος. Από την άλλη, αισθάνεσαι ότι η σχέση σε στραγγίζει, σε κάνει να δυσανασχετείς και σε απογοητεύει. Τότε έρχεται στο προσκήνιο ο φόβος. Φοβάσαι ότι βαδίζεις προς το άγνωστο, ότι τινάζεις στον αέρα τη μία και μοναδική σου αγάπη ή τη φιλία ή τη δουλειά.

Είναι μεγάλη η ταλαιπωρία που σου προκαλεί η αλλαγή. Η αποχώρηση είναι σκληρή, συμφωνώ – αισθάνεσαι ενδεής, αποπροσανατολισμένος, ανασφαλής, παράξενος – , αλλά σου δίνει και δύναμη. Ανοίγει δρόμους για θαυμάσιες ευκαιρίες. Σκέψου ότι, όταν κάτι δεν λειτουργεί και φτάνει στο τέλος, ίσως είναι η αρχή για κάτι καινούριο και συναρπαστικό.

Όπως στα θεατρικά έργα έτσι και στη ζωή, λες την τελευταία ατάκα, αποχωρείς και ακολουθούν οι επόμενες σκηνές. Αυτό δεν σημαίνει ότι η παράσταση τελειώνει. Συνεχίζεται και η υπόθεση εκτυλίσσεται. Αν η αποχώρηση καθυστερεί, η παρακάτω σκηνή δεν μπορεί να ξεκινήσει.

Όταν νιώσεις πως η στιγμή της αποχώρησης έφτασε, εμπιστεύσου τον εαυτό σου. Μη φοβάσαι το τέλος, αδειάζει η σκηνή και κάτι νέο κάνει την εμφάνισή του.

Εναλλακτικά

Είναι πολύ πιθανό πως λαχταράς να μάθεις ποιος είναι ο προορισμός σου στη ζωή.

«Πώς μπορώ να βρω τον προορισμό μου;» είναι η πιο συχνή ερώτηση που μου κάνουν.

Αυτός που ρωτά συνήθως διανθίζει το δίλημμά του λέγοντας: «θα ήμουν ευτυχέστερος εάν ζούσα σύμφωνα με τον προορισμό μου στη ζωή, αλλά δεν ξέρω ποιος είναι».

Η απάντησή μου είναι πως έρχεσαι σε αυτόν τον κόσμο χωρίς να έχεις απολύτως τίποτα. Εγκαταλείπεις αυτόν τον υλικό κόσμο με τα ίδια. Δεν μπορείς να πάρεις μαζί σου τίποτα από όσα απέκτησες ή κατάφερες.

Επομένως το μόνο που μπορείς να κάνεις με τη ζωή σου είναι να την προσφέρεις. Θα αισθανθείς ότι έχεις εκπληρώσει τον προορισμό σου εάν βρεις έναν τρόπο να υπηρετείς πάντα τους άλλους.

Ο προορισμός έχει άμεση σχέση με το να προσφέρεις υπηρεσίες. Με το να τραβήξεις την προσοχή σου από τον εαυτό σου και τα προσωπικά σου συμφέροντα και να υπηρετήσεις τους άλλους, με κάποιον τρόπο να δημιουργείς γιατί σου αρέσει να το κάνεις.

Αλλά δημιουργείς και για να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους. Σχεδιάζεις γιατί αυτό σε ωθεί η καρδιά σου να κάνεις. Αλλά τα σχέδιά σου είναι στην υπηρεσία των άλλων. Γράφεις γιατί σου αρέσει να εκφράζεσαι μέσα από λέξεις. Αλλά αυτές οι λέξεις θα βοηθήσουν και θα εμπνεύσουν τους αναγνώστες.

Εάν ακόμα δεν ξέρεις ποιος είναι ο προορισμός σου, θα συνεχίσεις να τον ψάχνεις σε όλα τα στάδια της ζωής σου.

Απόσπασμα από «Τα 10 μυστικά για επιτυχία και εσωτερική γαλήνη του Dr. Wayne Dyer», Εκδόσεις Έσοπτρον

Εναλλακτικά

Έμαθαν να ντρέπονται και την ντροπή την έκαναν αρετή.
Το αίσθημα της τιμής γεννήθηκε και κάθε συμμαχία ύψωσε το φλάμπουρό της.
Άρχισαν να κακομεταχειρίζονται τα ζώα και τα ζώα φεύγοντας κρύφτηκαν στα δάση και έγιναν επιθετικά.

Μια εποχή αγώνων άρχισε υπέρ του τοπικισμού, του ατομικισμού, της προσωπικότητας, της διάκρισης μεταξύ δικού μου και δικού σου. Δημιουργήθηκε ποικιλία γλωσσών.
Έμαθαν την θλίψη και αγάπησαν την θλίψη.
Αναζήτησαν τον πόνο και είπαν ότι η αλήθεια δεν κατακτάται παρά μέσα από τον πόνο. Και η επιστήμη έκανε και αυτή την εμφάνισή της.

Αφού έγιναν κακοί βάλθηκαν να μιλούν τότε για αδελφότητα και ανθρωπισμό και τότε άρχισαν να καταλαβαίνουν αυτές τις ιδέες.
Αφού έγιναν εγκληματίες, επινόησαν την δικαιοσύνη και συνέταξαν πλήρεις κώδικες για να την διατηρήσουν, ύστερα για να εξασφαλίσουν την τήρησή της, θέσπισαν τη λαιμητόμο.

thessalonikiartsandculture.gr

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, «Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου», Εκδόσεις Ροές

Εναλλακτικά

- Βοηθά στον έλεγχο του βάρους. Το οξυγόνο αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος απομακρύνοντας τις τοξίνες και επιπλέον αιματώνει τους αδένες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για το βάρος του σώματος π.χ. θυροειδής αδένας.
- Η αναπνοή έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται ένα μασάζ στα όργανα, όπως το στομάχι, τα νεφρά, το συκώτι κτλ. Η ροή και η απορρόφηση των χωνευτικών ενζύμων και των θρεπτικών ουσιών αυξάνονται, εξαλείφοντας έτσι οποιαδήποτε στομαχική δυσφορία ή τη δυσκοιλιότητα.
- Βελτιώνει την πέψη διότι το στομάχι δέχεται περισσότερο οξυγόνο.
- Ελαττώνει το «φόρτο εργασίας» στην καρδιά, βελτιώνοντας έτσι όλες τις παθήσεις που συνδέονται με αυτήν.
- Επιβραδύνει τη διαδικασία της γήρανσης: Μια σωστή αναπνοή, αποβάλλει το 70% των τοξινών στο σώμα.
- Αναζωογονεί το δέρμα.
- Αυξάνει την ελαστικότητα στους πνεύμονες και τους πλευρικούς μύες.
- Θεραπεύει και βοηθάει στη βελτίωση προβλημάτων με την αναπνοή, όπως είναι για παράδειγμα το άσθμα ή ο υπεραερισμός.
- Βελτιώνει την ποιότητα του αίματος εξαιτίας της αύξησης της οξυγόνωσης των πνευμόνων.
- Με την αύξηση των επιπέδων οξυγόνου στο αίμα, βοηθάει και στην καταπολέμηση του καρκίνου: Τα καρκινικά κύτταρα είναι γνωστό ότι καταστρέφονται όταν οξυγονώνονται, επειδή ο καρκίνος ζει σε κύτταρα που είναι πεινασμένα για οξυγόνο.
- Μειώνει τη χοληστερίνη στο αίμα.
- Ρυθμίζει τον έμμηνο κύκλο.
- Βελτιώνει την υγεία του νευρικού συστήματος περιλαμβανομένου του εγκεφάλου, της σπονδυλικής στήλης και των νεύρων, η οποία έχει ευεργετικό αντίκτυπο σε όλα τα υπόλοιπα μέλη του σώματος.
- Καθαρίζει το λεμφικό σύστημα και ενισχύει το ανοσοποιητικό.
- Ελευθερώνει ενδορφίνες, οι οποίες προκαλούν συναίσθημα ικανοποίησης και χαλάρωσης και καταλαγιάζει επίσης οποιοδήποτε τύπο πόνου.
- Βοηθά στην επίλυση προβλημάτων με τον ύπνο και αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας.
- Καταπολεμά τις ημικρανίες.
- Διευκολύνει τη μέγιστη αθλητική απόδοση

https://inspireyourlife.gr

Εναλλακτικά

Όλοι μπορούμε (πιθανώς) να αναγνωρίσουμε στο περιβάλλον μας τα άτομα εκείνα που επιζητούν την προσοχή· και όπως φαίνεται αυτό είναι ακόμη ευκολότερο όταν μιλάμε για πολιτικά πρόσωπα ή προσωπικότητες της ποπ κουλτούρας. Πρόκειται για άτομα που έχουν πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους και τις ικανότητές τους, η οποία συμπληρώνεται από μία περιφρόνηση για τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Οι ψυχολόγοι τους ονομάζουν ναρκισσιστές, μία λέξη που προέρχεται από τον Νάρκισσο, τον όμορφο γιο της νύμφης Λεριώτης που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ερωτεύτηκε το ίδιο του το είδωλο και πνίγηκε. Όταν γνωρίζεις ένα τέτοιο άτομο, αυτός ο κομπασμός που διαθέτουν ίσως φανεί ελκυστικός την αρχή, αλλά σύντομα, η γοητεία του ξεθωριάζει καθώς η ανάγκη για προσοχή και η απαξίωση για τους υπόλοιπους ανθρώπους γίνονται πιο ξεκάθαρες.

Τα ιδιαιτέρως ναρκισσιστικά άτομα, τα οποία αρχικά δήλωσαν ότι είχαν υψηλή αυτοεκτίμηση, στη συνέχεια, κατά την εξέτασή τους στο εργαστήριο, συσχέτισαν αυτοαναφορικές λέξεις όπως «εμένα», «δικό μου» ή «ο εαυτός μου» με δυσάρεστες λέξεις όπως «πόνος», «οδύνη» και «θάνατος».

Πιθανότατα έχετε, επίσης, σχηματίσει την εντύπωση ότι ο ναρκισσιστής που έχετε στο γραφείο ή στην οικογένειά σας (ή ακόμη και στην οθόνη της τηλεόρασης σας) είναι υπερόπτης και ενοχλητικός. 

Εάν σας συμβαίνει κάτι τέτοιο, είναι κατανοητό, αλλά στην πραγματικότητα ορισμένα ευρήματα πρόσφατων μελετών δείχνουν ότι η πιο κατάλληλη αντίδραση απέναντι στους ναρκισσιστές είναι να τους αντιμετωπίζουμε με συμπόνοια ίσως ακόμα και με καλοσύνη.

Για να ακολουθήσεις αυτή τη συλλογιστική λάβε πρώτα υπόψη τη συχνή ανακάλυψη ότι κάτω από την ύβρη και την εγωμανία τους, πολλοί ναρκισσιστές στην πραγματικότητα υποφέρουν επί χρόνια από χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αυτό έχει αποδειχθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους,συμπεριλαμβανομένου ενός τεστ υπόρρητων συνειρμών (Implicit Association Test), το οποίο μέσα σε αυτό το context μετρά πόσο εύκολα οι άνθρωποι συσχετίζουν τις λέξεις που αναφέρονται στον εαυτό τους με ευχάριστο ή δυσάρεστο νόημα. Κάτω από την εγωμανία τους, πολλοί ναρκισσιστές στην πραγματικότητα υποφέρουν επί χρόνια από χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Μία αποκαλυπτική έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2005 στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Personality» έδειξε ότι τα ιδιαιτέρως ναρκισσιστικά άτομα, τα οποία αρχικά δήλωσαν ότι είχαν υψηλή αυτοεκτίμηση, στη συνέχεια, κατά την εξέτασή τους στο εργαστήριο, συσχέτισαν αυτοαναφορικές λέξεις όπως «εμένα», «δικό μου» ή «ο εαυτός μου» με δυσάρεστες λέξεις όπως «πόνος», «οδύνη» και «θάνατος».

Μία άλλη επινοητική μέθοδος που αποκάλυψε το πόσο εύθραυστος εσωτερικά είναι ένας ναρκισσιστής είναι η αποκαλούμενη «τεχνική ψευδούς πολυγράφου» (bogus pipeline technique). Πώς λειτουργεί αυτή; Ορισμένοι από τους συμμετέχοντες συνδέονται με τον πολύγραφο και τους λένε ότι αυτός θα αποκαλύψει αν λένε αλήθεια ή όχι.

Την ίδια ώρα, οι υπόλοιποι που είναι επίσης συνδεδεμένοι με παρόμοιο εξοπλισμό, γνωρίζουν ότι αυτός δεν λειτουργεί. Μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε με αυτόν τον τρόπο σε δείγμα 71 γυναικών, έδειξε ότι τα ναρκισσιστικά άτομα ανέφεραν ότι ένιωθαν πολύ λιγότερη αυτοεκτίμηση όταν γνώριζαν ότι τα ψέματα τους θα αποκαλύπτονταν, σε σύγκριση με τα ναρκισσιστικά άτομα της 2ης περίπτωσης.

Επιπροσθέτως, αυτή η εικόνα του ναρκισσιστή ως ενός ατόμου που προσπαθεί υπερβολικά να αντισταθμίσει τις αμφιβολίες που έχει για τον εαυτό του, υποστηρίζεται όλο και περισσότερο από ευρήματα ερευνών εγκεφαλικής απεικόνισης.

Πάρτε για παράδειγμα μία μελέτη που διεξήχθη το 2015, με σάρωση των εγκεφάλων έφηβων αγοριών την ώρα που έπαιζαν ένα συνεργατικό pc game που ονομάζεται «Cyber-Ball». Κάθε φορά που οι συμπαίκτες τους αγνοούσαν, οι πιο ναρκισσιστικοί συμμετέχοντες απέφευγαν να παραδεχτούν ότι τους πείραζε πιο πολύ απ' ότι τους υπόλοιπους, παρά το γεγονός ότι οι εγκέφαλοί τους έδειξαν ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα δραστηριότητας σε περιοχές που συνδέονται με την εμπειρία του κοινωνικού και συναισθηματικού πόνου. John William Waterhouse, Hχώ και Νάρκισσος (1903) Πιο πρόσφατα, νευροεπιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Κεντάκι χρησιμοποίησαν μια διαφορετική τεχνολογία σάρωσης προκειμένου να ερευνήσουν την πυκνότητα των συνδετικών οδών σε διαφορετικά μέρη των εγκεφάλων των συμμετεχόντων.

Η έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2016 έδειξε ότι οι συμμετέχοντες που σημείωσαν τη μεγαλύτερη βαθμολογία σε ένα ερωτηματολόγιο για τον ναρκισσισμό, τόσο λιγότερο συνδετικό ιστό είχαν ανάμεσα στον μετωπικό προμετωπιαίο φλοιό – μία περιοχή του εγκεφάλου που συσχετίζεται με τη σκέψη για τον εαυτό – και το κοιλιακό ραβδωτό στρώμα, που είναι μια περιοχή συνδεδεμένη με την εμπειρία της ανταμοιβής και της απόλαυσης.

Οι ερευνητές ανέφεραν πως αυτό το «εσωτερικό έλλειμμα στη συνδεσιμότητα της αυτο-ανταμοιβής» μπορεί να δυσκολέψει τους ναρκισσιστές ως προς το να σκέφτονται θετικά για τους εαυτούς τους και αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί προσπαθούν πάντα τόσο πολύ να τραβήξουν την προσοχή και να ενισχύσουν την αυτοεκτίμηση τους Το γεγονός, ωστόσο, ότι οι ναρκισσιστές είναι εύθραυστοι εσωτερικά δεν είναι ο μόνος λόγος για να τους συμπονάμε ή να τους λυπόμαστε. Άλλη έρευνα υποστηρίζει ότι ο λόγος που συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο δημιουργεί πολύ άγχος και στρες στη ζωή τους.

Μία μελέτη που διεξήχθη στην Ελβετία, η οποία εξέτασε εκατοντάδες ανθρώπους, επί αρκετά εξάμηνα, συμπεριλαμβάνοντας στη μελέτη τα επίπεδα ναρκισσισμού και τα στρεσογόνα περιστατικά στη ζωή τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αυτοί που είχαν πιο υψηλά ποσοστά ναρκισσισμού έτειναν να βιώνουν περισσότερες αγχώδεις καταστάσεις όπως ασθένειες, ατυχήματα και χωρισμούς.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αυτοί που είχαν πιο υψηλά ποσοστά ναρκισσισμού έτειναν να βιώνουν περισσότερες αγχώδεις καταστάσεις όπως ασθένειες, ατυχήματα και χωρισμούς. Αυτά είναι κακά νέα, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι οι ναρκισσιστές είναι και πιο ευαίσθητοι απέναντι στις ανεπιθύμητες συνέπειες του στρες.

Για παράδειγμα, η ομάδα του Joey Cheng στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι ζήτησε από 77 προπτυχιακές φοιτήτριες να κρατήσουν ημερολόγιο για τις φορές που βίωναν κάποιο αρνητικό συναίσθημα και πήραν δείγματα σιέλου προκειμένου να ψάξουν για ίχνη κάποιας βιολογικής αντίδρασης στο στρες (ειδικότερα, κορτιζόνη και την πρωτεΐνη α-αμυλάση).

Βρήκαν ότι αυτοί που ήταν πιο ναρκισσιστές από τους υπόλοιπους παρουσίαζαν πιο έντονα σημάδια άγχους όσο πιο αρνητικά ήταν τα συναισθήματα που βίωναν, ενώ οι μη-ναρκισσιστές όχι. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι ναρκισσιστές είναι παραδόξως εύθικτοι και ευαίσθητοι. Καθώς αναγνωρίζουμε αυτή τους την ευθραυστότητα, αξίζει να θυμόμαστε ότι τα ναρκισσιστικά άτομα έχουν και κάποιες «ελαφρυντικές» ιδιότητες: σε ορισμένες περιστάσεις μπορεί να είναι ασυνήθιστα επίμονοι απέναντι στο φάσμα της αποτυχίας, δεν νιώθουν καμία αμφιβολία στην προσπάθεια να αποδείξουν την αξία τους στους άλλους, και υπάρχουν ενδείξεις ότι οι δημιουργικές ομάδες μπορούν να επωφεληθούν αν έχουν στη σύνθεσή τους έναν ή δύο ναρκισσιστές αφού είναι σε θέση να προκαλούν έναν ευγενή ανταγωνισμό.

Υπάρχουν ακόμα στοιχεία που δείχνουν πως με λίγη ενθάρρυνση – ζητώντας τους π.χ. να δουν τα πράγματα από τη πλευρά των άλλων – μπορεί να δείξουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση. Βλέποντας όλα αυτά τα ευρήματα ίσως σημαίνει ότι αξίζει να προσπαθήσουμε να είμαστε πιο υπονομετικοί - ακόμα και πιο τρυφεροί- με τους ναρκισσιστές στη ζωή μας.

Το πιθανότερο είναι ότι προσπαθούν να αντισταθμίσουν τις βαθιά ριζωμένες αμφιβολίες που νιώθουν για τον εαυτό τους, και παρότι μπορεί να δείχνουν «ψωνισμένοι» ή να φαίνεται ότι θέλουν να κλέψουν την παράσταση, μακροπρόθεσμα οι πιθανότητες είναι εναντίον τους, ειδικά όταν οι καταστάσεις αλλάζουν προς το χειρότερο.

Με πληροφορίες από BBC/ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΟΦΙΑ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ Κύρια εικόνα: Kωνσταντίνος Κακανιάς, Narcissus Now, Onassis Foundation (USA)

Πηγή: www.lifo.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή