Φεβρουαρίου 17, 2019

Ψυχολογία

Το να είστε μνησίκακοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει αποδειχθεί μία ανθυγιεινή συνήθεια. Τα συναισθήματα πικρίας και κακίας μας κρατούν πίσω και δεν μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε. Σύμφωνα με κάποιους ειδικούς, μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό και να το μετατρέψουμε σε μία θετική ανάμνηση και να την αποθηκεύσουμε σε ένα μεταφορικό ντουλάπι. Η μνησικακία που δεν έχει δουλευτεί μπορεί να γίνει τοξική και να μας κάνει περισσότερο κακό, ειδικά όταν την επαναφέρουμε στο μυαλό μας και αναβιώνουμε αυτό που έχει συμβεί. Πώς μπορούμε όμως να το αλλάξουμε και να επωφεληθούμε των κακών αναμνήσεων;

Γράψτε το. Αφού πρώτα αναγνωρίσουμε αυτό που έχει συμβεί, μπορούμε να το καταγράψουμε από τη δική μας σκοπιά. Έτσι γίνεται περισσότερο μία ιστορία με πλοκή και χαρακτήρες και λιγότερο μία ανάμνηση.

Βαθμολογήστε. Αφού αναλύσετε την ιστορία, ταξινομήστε και βαθμολογήστε την. Αυτό που βοηθά πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να δείτε τα πράγματα με χιούμορ και με δημιουργικότητα. Έτσι αφαιρείτε όλη την ενέργεια από τα αρνητικά συναισθήματα.

Συγχωρήστε αλλά μην ξεχάσετε. Μπορείτε να συγχωρήσετε το πρόσωπο που σας προξένησε αυτά τα συναισθήματα αλλά δεν υπάρχει λόγος να πάθετε αμνησία, ακόμα και αν η σχέση συνεχιστεί κανονικά. Έτσι προστατεύετε τον εαυτό σας από αυτήν την πλευρά του ανθρώπου απέναντί σας

Γιατί λειτουργεί. Γιατί αυτή η διαδικασία μας επιτρέπει να συγχωρήσουμε και να νιώσουμε καλά γιατί ικανοποιούμε την ανθρώπινη ανάγκη για δικαιοσύνη. Έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε πιο εύκολα χωρίς αρνητισμό. Και όλο αυτό συμβαίνει σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους, και όχι εναντίον τους. Και αναγνωρίζει ότι όλοι είμαστε ατελείς.

vita.gr

Ψυχολογία

Η καλή θέληση ως το μοναδικό κριτήριο της έντιμης συμπεριφοράς (IMMANUEL KANT)

Από όλα όσα μπορούν να νοηθούν μέσα στον κόσμο ή και έξω απ ’ αυτόν δεν υπάρχει τίποτε άλλο, που να μπορεί να θεωρηθεί ως καλό χωρίς περιορισμό, εκτός από μια καλή θέληση. Ο νους, η οξυδέρκεια, η κριτική ικανότητα και όπως αλλιώς λέγονται τα ταλέντα του πνεύματος, ή το θάρρος, η αποφασιστικότητα, η επιμονή στην απόφαση, ως ιδιότητες της ιδιοσυγκρασίας, είναι αναμφίβολα από πολλές απόψεις καλές και επιθυμητές· μπορούν όμως να γίνουν κι εξαιρετικά κακές και βλαβερές, εάν δεν είναι καλή η θέληση που πρόκειται να τις χρησιμοποιήσει και που μέσα σ’ αυτή την ιδιοτυπία της ονομάζεται χαρακτήρας.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις δωρεές της τύχης. Η δύναμη, ο πλούτος, η δόξα, ακόμα και η υγεία, η ευημερία, οι απολαύσεις, και γενικά οτιδήποτε ονομάζεται ευτυχία, εμπνέουν περηφάνια συχνά μάλιστα και έπαρση εάν απουσιάζει η καλή θέληση που θα βάλει μέτρο στην επίδρασή τους πάνω στο πνεύμα, θα υποτάξει τις πράξεις σε ένα γενικό αξίωμα και θα τις εναρμονίσει με τους γενικούς σκοπούς- ένας λογικός και αμερόληπτος θεατής που βλέπει την αδιάκοπη ευημερία ενός όντος, το οποίο δεν είναι κοσμημένο με μια καθαρή και καλή θέληση, δεν μπορεί ποτέ να ευχαριστηθεί- η καλή θέληση φαίνεται λοιπόν να είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να είναι κανείς άξιος ευτυχίας.

Μερικές ιδιότητες υποβοηθούν αυτή την καλή θέληση και διευκολύνουν το έργο της, ωστόσο δεν έχουν καμιά δική τους απόλυτη αξία, αλλά προϋποθέτουν πάντα μια καλή θέληση- αυτό περιορίζει τη μεγάλη εκτίμηση που δίκαια τρέφουμε γι αυτές τις ιδιότητες, και δεν τους επιτρέπει να θεωρούνται απόλυτα καλές.

Η εγκράτεια στις ορμές και στα πάθη, η αυτοκυριαρχία και η νηφάλια σκέψη δεν είναι μόνο πολλαπλά καλές, αλλά και φαίνονται να αποτελούν ένα μέρος της εσωτερικής αξίας του προσώπου εντούτοις τους λείπουν πολλά για να θεωρηθούν απεριόριστα καλές (όσο και αν τις επαινούσαν οι αρχαίοι).

Γιατί χωρίς τα αξιώματα μιας καλής θέλησης αυτές οι ιδιότητες μπορούν να γίνουν εξαιρετικά κακές- η ψυχραιμία ενός κακούργου τον καθιστά όχι μόνο πιο επικίνδυνο, αλλά και πιο αποτρόπαιο στα μάτια μας, από όσο θα τον θεωρούσαμε χωρίς αυτή την ψυχραιμία.

Η καλή θέληση δεν είναι καλή εξαιτίας όσων πετυχαίνει ή δημιουργεί, και ούτε εξαιτίας της ικανότητάς της να πραγματοποιεί έναν προτιθέμενο σκοπό, αλλά μόνο με το ότι θέλει, δηλαδή με το ότι είναι καθ’ εαυτήν καλή- και εάν ιδωθεί καθαυτή, είναι ασύγκριτα πολυτιμότερη από κάθε τι που θα μπορούσε ποτέ η ίδια να πετύχει για να ικανοποιήσει κάποια ροπή, ή έστω ακόμα και όλες μαζί τις ροπές.

Αν από κάποια μεγάλη δυσμένεια της τύχης ή από ελαττωματική φυσική διάπλαση έλειπε εντελώς από αυτή τη θέληση η ικανότητα να πετύχει τους σκοπούς της· αν ακόμα και με τις πιο μεγάλες της προσπάθειες δεν κατόρθωνε τίποτα, κι έμενε μόνο η καλή θέληση (όχι βέβαια ως απλή επιθυμία, αλλά ως επιστράτευση όλων των μέσων που βρίσκονται στη διάθεσή μας): ακόμα και τότε η καλή θέληση θα έλαμπε σαν διαμάντι, που έχει μέσα του ολόκληρη την αξία του.

Το εάν είναι χρήσιμη ή άκαρπη, δεν μπορεί ούτε να προσθέσει ούτε να αφαιρέσει κάτι από αυτή την αξία.

Τα θεμέλια της Μεταφυσικής των ηθών
IMMANUEL KANT
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ

lecturesbureau.gr

Ψυχολογία

 

Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την μελαγχολία.

Η μελαγχολία θεωρείται από την αρχαιότητα, στοιχείο διάκρισης.

O πρώτος ορισμός της δόθηκε από τον Iπποκράτη τον 5ο π.X. αιώνα που τη συσχέτιζε με τη «μέλαινα χολή», ένα από τα τέσσερα υγρά συστατικά του ανθρώπινου σώματος. Ο Aριστοτέλης πρώτος παρατήρησε ότι εξέχουσες μορφές της φιλοσοφίας, της πολιτικής και των τεχνών συνέβαινε να είναι μελαγχολικοί. Υποστηρίζει ότι οι «περιττοί», όσοιδηλαδή διέπρεψαν στη φιλοσοφία, στην πολιτική, στην ποίηση και τις τέχνες ήταν μελαγχολικοί.

Στον δειγματολογικό κατάλογο πρώτος μνημονεύεται ο Ηρακλής, και ακολουθούν ο Λύσανδρος ο Λακεδαιμόνιος, ο Αίας ο Τελλαμώνιος, ο Βελλεροφόντης, ο Εμπεδοκλής, ο Πλάτων και ο Σωκράτης. Ο Ηρακλής έζησε τα δυο παροξυσμικά περιστατικά του κράματος της μαύρης χολής. Ένα παθολογικό του χαρακτηριστικό αφορά στο φόνο των παιδιών του τα οποία διαπέρασε με βέλος σε μια κρίση μανίας (εξ ου και η τραγωδία του Ευριπίδη «Ηρακλής μαινόμενος» στην οποία ο Ηρακλής σκοτώνει και τη γυναίκα του).

Ο Ιπποκράτης μιλάει επίσης για την «Ηράκλεια Νόσο». Ο Κικέρων στο Tusculanae disputations αποδίδει στον Αριστοτέλη την άποψη ότι όλοι οι ιδιοφυείς είναι μελαγχολικοί, αλλά και ο Σενέκας στο De tranquillitate animae αναφέρει πως κατά τον Αριστοτέλη η ιδιοφυία είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη.

Κατά τους σύγχρονους ερευνητές ο Αριστοτέλης άντλησε στοιχεία από το έργο του Θεοφράστου «Περί μελαγχολίας» το οποίο όμως έχει χαθεί. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις και για τη μελαγχολία του ίδιου του Αριστοτέλη. Εν κατακλείδι, κατά τον Αριστοτέλη όλοι οι άνθρωποι που έχουν διακριθεί σε κάποιο τομέα ήταν μελαγχολικοί. Η μαύρη χολή είναι ηθοποιός (ηθοποίηση). Διαμορφώνει συμπεριφορές και χαρακτήρες.

Ο Δημόκριτος και ο Πλάτων υποστήριζαν ότι κανείς δε μπορεί να είναι καλός ποιητής χωρίς μια θεία πνοή που να μπορεί να παραβληθεί με την τρέλα. Οι μελαγχολικοί είναι κατ’ ουσίαν ποιητές χάρη στην ένταση των διαθέσεων τους. Κατά τον Πλάτωνα οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι παρορμητικοί και έξαλλοι. Το ίδιο υποστηρίζει και ο Δημόκριτος αλλά και ο γιατρός Ρούφος από την Έφεσο (ειδικός στην μελαγχολία).

Ο τελευταίος υποστηρίζει ότι αυτοί που έχουν οξύ πνεύμα και μεγάλη ευφυΐα πέφτουν εύκολα στην μελαγχολία επειδή έχουν γρήγορεςμεταβολές και μεγάλη ικανότητα πρόβλεψης και φαντασίας (Κοπιδάκης Μιχάλης, Καθηγητής Κλασσικής Λογοτεχνίας Πανεπιστημίου Αθηνών,«Βελλεροφόντης, Ευριπίδης, Αριστοτέλης: περιττοί και μελαγχολικοί» στο «Ορώμενα, τιμή στον Αριστοτέλη», Συλλογικό έργο εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2002).

Η μελαγχολία στάθηκε λοιπόν μια από τις «αριστοκρατικές» εκείνες ασθένειες που γονιμοποίησαν την τέχνη, τη λογοτεχνία και τον φιλοσοφικό στοχασμό. Ο I. Kant κατέταξε τη μελαγχολία στη σφαίρα του Υψηλού ενώ ο W. Benjamin ανακάλυψε την αριστερή μελαγχολία. O Eμπεδοκλής, ο Σωκράτης και ο Πλάτων συγκαταλέγονται ανάμεσα στους επιφανείς μελαγχολικούς.

Για τους καλλιτέχνες, της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού η εκκεντρικότητα ιδιοφυών δημιουργών, όπως του Μιχαήλ Άγγελου, του Γκόγια και του Μπετόβεν συνδέεται με μια βαθιά και διάχυτη μελαγχολία. Οι Σ. P. Kόλεριτζ και Tζον Kητς και ο Mποντλέρ- που για να εκφράσει τη μελαγχολία επιλέγει την αγγλική λέξη «spleen-και ο Φρίντριχ Σέλινγκ στο βιβλίο του «Περί της ουσίας της ανθρώπινης ελευθερίας» θεωρούν τη μελαγχολία θεμέλιο της γνώσης. Το 1621 ο Pόμπερτ Mπέρτον δημοσιεύει την «Aνατομία της Mελαγχολίας», την πρώτη εμπεριστατωμένη σπουδή πάνω στο θέμα της μελαγχολίας.

Η μελέτη της Αλεξάνδρας Ρασιδάκη με τίτλο «Περί μελαγχολίας» (εκδ. Κίχλη, 2012) αντιμετωπίζει τη μελαγχολία ως πηγή δημιουργίας. Η σημαντική αυτή μελέτη κινείται μεταξύ της ιστορίας των ιδεών, της πολιτισμικής ιστορίας και της συγκριτικής γραμματολογίας και επιχειρεί να παρουσιάσει την πλούσια περί μελαγχολίας γραμματειακή και εικαστική παράδοση. Αντλώντας παραδείγματα από την ευρωπαϊκή ζωγραφική της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, καθώς και από τη λογοτεχνία του 19ου και του 20ού αιώνα, αναδεικνύει την πολιτισμική διάσταση αλλά και τη διαχρονική αίγλη της μελαγχολίας.

Η Μελαγχολία νοείται ως κεντρικό θέμα της διανόησης των φιλοσόφων του Μεσαίωνα και της Ρομαντικής εποχής, ως στάση ζωής και ως δημιουργική ευφυḯα, συχνά δε ιδιοφυḯα. Η τρέλα του Αίαντα στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, αλλά και η μανία του Ηρακλή στον Ευριπίδη, μεγάλα αποσπάσματα από τους πλατωνικούς διαλόγους, το έργο του Εμπεδοκλή, τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη διαβάζονται με κέντρο τη Μελαγχολία.

Η μελαγχολία συσχετίζεται με τον μονόλογο του Άμλετ, τα νέγρικα spirituals, το tango argentino, την παράδοση της flamenco, τα blues, τον Adorno και τον Freud, τη Julia Kristeva, ή και με το έργο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ή τον Γεώργιο Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη, τον Καρυωτάκη, τον Λαπαθιώτη και άλλους μεγάλους Έλληνες συγγραφείς.

Συνδέεται επίσης με τους Χένρι Τζέιμς, Ουίλιαμ Φώκνερ, Σκοτ Φιτζέραλντ, Χέρμαν Έσσε, Γκράχαμ Γκριν, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τ.Σ. Έλλιοτ, Νικολάι Γκόγκολ, Μάξιμ Γκόρκι, Κερτ Βόνεγκατ, Τενεσί Γουίλιαμς, Εμίλ Ζολά, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αύγουστο Στρίνμπεργκ, Τ. Ουίλιαμς, Ε. Α. Πόε, Λέοντα Τολστόι, Μαίρη Σέλλεϋ, Τσαρλς Ντίκενς, Χέρμαν Μελβίλ, Μαρκ Τουέιν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, την Έμιλυ Ντίκινσον, την Σύλβια Πλαθ, τη Βιρτζίνια Γουλφ, τη Μαργκερίτ Ντυράς, τον John Keats, τον Λόρδο Byron αλλά και με ζωγράφους, όπως ο Vincent Van Gogh, ο Edvard Munch και πάρα πολλούς άλλους.

Ως δείγματα της ιδιαιτερότητας, ο ζωγράφος Σαλβαντόρ Νταλί μεγαλουργούσε μόνον σε ένα ακατάστατο περιβάλλον. Η θεϊκή έμπνευση εκφραζότανε μέσα από το απόλυτο χάος: αναποδογυρισμένα έπιπλα και διάσπαρτα ρούχα. Κι αν κάποιος είχε το θράσος να… συμμαζέψει την Αίθουσα Ζωγραφικής του, ο Νταλί κατεχόταν από απίστευτες εκρήξεις θυμού, εκσφενδονίζοντας βρισιές κι αντικείμενα, ώσπου η Θεά Έμπνευση να τον επισκεφτεί ξανά.

Η Σύλβια Πλαθ έγραφε: «…Ο ήχος του τίποτα – που ήσουν εσύ τρέλα; …Έχω υποφέρει τη φρικαλεότητα του ηλιοβασιλέματος… Καμένη μέχρι ρίζα… Τρομοκρατούμαι απ’ αυτό το μαύρο πράγμα – που κοιμάται μέσα μου…». Τελικά αυτό το μαύρο πράγμα την καταπίνει όπως και τη Βιρτζίνια Γουλφ που έβαλε πέτρες στην τσέπη του παλτό της, μπήκε και περπάτησε στη θάλασσα ώσπου πνίγηκε…

Γιατί πρέπει να θεωρήσουμε την Ντίκινσον «τρελή», όπως και η ίδια περιπαιχτικά αυτοαποκαλείται και όχι σοφή, αφού επέλεξε μια ζωή που της επέτρεπε να δημιουργεί; Γιατί να υποθέσουμε ότι έχασε απέχοντας, αντί να σκεφτούμε ότι επέλεξε να απέχει;

Ο ψυχολόγος Daniel Nettle γράφει, «Είναι δύσκολο τελικά να αρνούμαστε ότι τα ισχυρότερα θεμέλια της δυτικής κουλτούρας έχουν χτιστεί από ανθρώπους με κάποια προδιάθεση τρέλας». Η διάνοια συχνά πορεύεται τόσο μπροστά από την εποχή της, ώστε συχνά ο φωτισμένος άνθρωπος παρεξηγείται ή παρερμηνεύεται από τους συγχρόνους του, ενώ αποθεώνεται από τις επόμενες γενιές. Χρειάζονται αιώνες γνώσης και πνευματικής εξέλιξης, για να κατανοηθεί το επίπεδο της διάνοιας.

Κλείνοντας παραπέμπω στον μεγάλο Έλληνα ποιητή Μ. Παπανικολάου:

Ήταν αλήθεια πως εζούσα κάποια ζωή ξεχωριστή,

ζούσα όπως ήθελεν η Μούσα κι όπως δεν ήθελε η ζωή.

Λοξά με κοίταζαν οι άλλοι σα να με παίρναν για τρελό,

κι ήταν για με χαρά μεγάλη μαζί τους πάντα να γελώ.

Παναγιώτα Ψυχογιού – Διδάκτορας Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ, καθηγήτρια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

ΠΗΓΗ: Newsitamea.gr , awakengr.com , o-klooun.com , artinews.gr

Ψυχολογία

Αλλάζω δίχως να αλλάζω | «Ο Ήλιος και η Σελήνη»
Από Paul Jones 

Είμαι στο ίδιο σπίτι, στην ίδια σχέση, στην ίδια δουλειά που ήμουν και πριν, ο ήλιος εξακολουθεί να βγαίνει κάθε πρωί, αλλά, για κάποιο λόγο, οι άνθρωποι λένε πως έχω αλλάξει. Πώς προέκυψε αυτή η αλλαγή;

Αυτό το «πώς» μοιάζει με τη διαδικασία σχηματισμού των κυμάτων. Ο ήλιος και η σελήνη ασκούν πίεση στον ωκεανό. Η πίεση αυτή κάνει το κύμα να διατρέξει – αθέατο – τα βάθη του ωκεανού, μέχρι ν’ ανέβει ως στο επίπεδο της στεριάς, να υψωθεί και να ξεσπάσει στην ακτή. Το βλέπουμε. Το ακούμε.

Με ανάλογο τρόπο μπορεί να αποδοθεί και η συναισθηματική μας κατάσταση. Είμαστε κάτω από την επίδραση του Ήλιου και της Σελήνης – του πατέρα και της μητέρας μας. Εξαρτιόμαστε από την ικανότητα (ή μη) των γονιών μας να μας αγαπήσουν χωρίς όρους, χωρίς προϋποθέσεις, κατά την πιο αθώα περίοδο της ζωής μας.
Ωστόσο, και ανεξάρτητα από το τι συνέβη πραγματικά στη σχέση μας με τους γονείς μας, εμείς διατηρούμε συχνά μέσα μας ένα αίσθημα ότι δεν μας αγάπησαν, δεν μας στήριξαν ή δεν ήμασταν ασφαλείς μαζί τους. Αυτή η αίσθηση μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ένα πιεστικό αίτημα για κάλυψη μιας βαθιά πρωτόλυας ανάγκης: να αγαπηθούμε βαθιά.

Ποια συναισθήματα μπορέσαμε να εκφράσουμε και ποια όχι όταν ήμασταν μικροί; Τι κάναμε με όσα συναισθήματα δεν αισθανόμασταν την άνεση να επικοινωνήσουμε; Μήπως μάθαμε να τα καταπίνουμε;

Τα συναισθήματα που αισθανόμασταν ως παιδιά, και ως ενήλικες πλέον, ότι είναι αποδεκτό να εκφράσουμε κινούνται μέσα μας σαν τα μικρά κυματάκια στην επιφάνεια της θάλασσας· δημιουργούνται και εξαφανίζονται χωρίς τη δαπάνη μεγάλης ενέργειας. Είμαστε σίγουροι ότι είναι αποδεκτά και ότι είμαστε ασφαλείς να τα εκφράσουμε.
Από την άλλη όμως, τείνουμε να καταστείλουμε όσα συναισθήματα κρίναμε τότε με το παιδικό μυαλό μας ως «λάθος» ή «αρνητικά». Και η αντίληψη ότι τα συγκεκριμένα συναισθήματα είναι «λάθος» τούς προσδίδει επιπρόσθετη βαρύτητα, επιπρόσθετη πίεση. Όμως, ακόμη κι αν η πίεση που ασκούσαν ο Ήλιος και η Σελήνη -οι γονείς μας- δεν υφίσταται με τον ίδιο τρόπο στην ενήλικη ζωή μας, εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε αυτά τα συναισθήματα «λάθος», διαιωνίζοντας εκείνη την πρωταρχική αξιωματική σκέψη.

Κάθε τύπος καταπιεσμένης συναισθηματικής ενέργειας πιέζει για να εξωτερικευθεί, και το κάνει. Είναι αδύνατον να δαμάσουμε τον ωκεανό. Ξοδεύουμε όλη μας την ενέργεια για να τον καταστείλουμε, αλλά τελικά αυτό μας εξουθενώνει. Μας κυριεύει η δυστυχία και η απογοήτευση. Και καθώς η πίεση για καταστολή αυξάνει τη δύναμη και την ορμητικότητα του κύματος, αυτό ταξιδεύει ανενόχλητο προς την ακτή της έκφρασης, έτσι ώστε όλη αυτή η ένταση να μπορέσει να εκτονωθεί.

Όταν αυτό το συναισθηματικό κύμα φτάνει στην ακτή της έκφρασης, σκάει κι αναδιπλώνεται· ακούμε τον παφλασμό του. Παρατηρούμε τον εαυτό μας έξω από τον εαυτό μας.
Παρατηρούμε αυτή την εκρηκτική υπερχείλιση συναισθήματος, που μοιάζει πραγματικά ανεξέλεγκτη, ασυγκράτητη. Και το γεγονός αυτό ανατροφοδοτεί την πρωταρχική ασυνείδητη σκέψη, σύμφωνα με την οποία ορισμένα συναισθήματα δεν είναι αποδεκτό να τα εκφράζουμε. Το ξέσπασμα της συναισθηματικής ενέργειας πληγώνει όσους βρίσκονται γύρω μας, άλλα κι εμάς τους ίδιους. Κι όμως, όταν μας συμβεί μια τέτοια απελευθέρωση συναισθηματικής έντασης, συχνά αποκομίζουμε ένα αίσθημα γαλήνης, σχεδόν ευφορίας. Αντιλαμβανόμαστε για λίγο πόσο ήρεμα μπορούν τα κύματα να αγγίζουν την ακτή.

Και ο κύκλος της καταπίεσης των συναισθημάτων αρχίζει ξανά.

Ένας καλός τρόπος για να αλλάξουμε τον ρου της συναισθηματικής μας ενέργειας είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα τα συναισθήματα είναι ισότιμα. Κανένα δεν είναι «σωστό» ή «λάθος»· απλώς είναι. Κι επειδή δεν μας έδειξαν κάποτε πώς να εκφράζουμε κάθε συναίσθημα με αγάπη – αγάπη τόσο για μας τους ίδιους όσο και για τους άλλους ανθρώπους γύρω μας – αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μάθουμε πώς να το κάνουμε… τώρα.

Μέσω του breathwork, το να μάθουμε να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας γίνεται προτεραιότητα. Το σοφό μας σώμα μάς δείχνει τον δρόμο.
Οι σχέσεις, οι δουλειές, τα σπίτια μπορεί να παραμένουν ίδια. Όμως, κάτι, κάπως έχει πια αλλάξει. Τώρα, έχω όλη την ενέργεια – αυτή που κάποτε σπαταλούσα για την καταπίεση των μη «σωστών» συναισθημάτων μου – διαθέσιμη, ώστε να κάνω ακόμα περισσότερα πράγματα που αγαπώ και με γεμίζουν.

Πράγματι, ίσως τίποτα να μην αλλάζει τελικά. Ίσως απλά να γίνομαι περισσότερο… ο εαυτός μου.

Paul Jones

Πηγή: breathwork.gr

omorfizoi.gr

Ψυχολογία

 

Η ζωή μπορεί να είναι μικρή, αλλά είναι ωραία. Πώς μπορούμε όμως να την απολαμβάνουμε περισσότερο;

Δημιουργήστε περισσότερο, καταναλώστε λιγότερο, ζήστε με ενθουσιασμό, είναι αυτό που μας προτείνει η Λόρι Ντέσεν, ιδρύτρια της ιστοσελίδας Tiny Buddha.

«Δημιουργώ σημαίνει ζω»
Ντεζάν Στογιάνοβιτς

Ζούμε σε μια καταναλωτική κουλτούρα. Μας αρέσει να τρώμε, να πίνουμε και να είμαστε χαρούμενοι, ενώ χαζεύουμε τις τελευταίες επιτυχίες στο Netflix.

Μας αρέσει να τα έχουμε όλα, την πληροφόρηση, την ψυχαγωγία, τις ειδήσεις, κ.α. Δεν υπάρχει τέλος σε όλα όσα μπορούμε να καταναλώσουμε, συχνά για να κρατούμε το μυαλό μας απασχολημένο και τα συναισθήματα μας σιωπηλά.

Μην με παρεξηγείτε. Μου αρέσει ένα καλό γεύμα, ένα καλό ποτό και ένα απόγευμα χαλαρά στον καναπέ του σπιτιού μου. Ομοίως μου αρέσει να είμαι ενημερωμένη για τα πάντα. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες ψάχνοντας με εμμονή για ιστοσελίδες με θέματα υγείας. Το ιστορικό αναζήτησης στον υπολογιστή μου αποδεικνύει ωστόσο ότι επισκέπτομαι εξίσου συχνά ιστοσελίδες με νέα για διασημότητες της εποχής…

Καταλαβαίνω επίσης την ανάγκη ορισμένες φορές να αποτραβιόμαστε από όλους και όλα. Το μυαλό μας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε μεγάλες ταχύτητες και οι εξωτερικές απαιτήσεις κάποιες φορές μας απορροφούν ολοκληρωτικά.

Χρειάζεται όμως ισορροπία. Γιατί εάν αφιερώνουμε όλο μας το χρόνο στην πληροφόρηση, την ψυχαγωγία ή την ενημέρωση, δεν έχουμε τα περιθώρια να συνδεθούμε πραγματικά με τους εαυτούς μας. Να δημιουργήσουμε αυτά που θέλουμε να φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι.
Δεν μιλώ μόνο για την καλλιτεχνική έκφραση. Αν και προσωπικά αισθάνομαι περισσότερο ζωντανή από ποτέ, όταν η ζωή μου χαρακτηρίζεται από δημιουργικότητα. Μιλάω για όλα όσα μπορούν να ικανοποιήσουν την περιέργεια και το πάθος μέσα μας. Όχι απλά τον βομβαρδισμό μας με ευκαιριακές απολαύσεις.

Μπορεί να φαίνεται άτοπο να μιλώ για δημιουργία στην εποχή της κυριαρχίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο τι πιο σημαντικό από το να εργαζόμαστε για μια ζωή που μας ενθουσιάζει;

Ποια είναι όμως τα πράγματα που μπορούμε εμείς να δημιουργήσουμε για την δική μας απόλαυση και ηρεμία ψυχής;

Ανάληψη αποστολής 
Πολλοί από εμάς περνάμε τις μέρες μας χωρίς κανένα σκοπό. Δεν έχουμε ιδέα ούτε τι έχει αξία για εμάς, ούτε τι ακριβώς υπερασπιζόμαστε. Δεν έχουμε καν ιδέα τι πραγματικά κάνουμε με τη ζωή μας ή για ποιο λόγο.

Τίποτα δεν είναι συναρπαστικό, αν δεν υπάρχει πάθος ή πρόθεση.

Προκειμένου να νιώσουμε ζωντανοί, πρέπει να συνδεθούμε με αυτό που έχει πραγματικά σημασία για εμάς τους ίδιους. Δεν μιλάω για μια συγκεκριμένη κατεύθυνση καριέρας, αν και θα μπορούσε να βοηθήσει. Μιλώ για την κατάρτιση ενός σχεδίου σχετικά με το πώς θέλουμε να παρουσιαζόμαστε στον κόσμο, ώστε να είμαστε πραγματικά το άτομο που ονειρευτήκαμε και να λαμβάνουμε αποφάσεις που αρμόζουν σε αυτό το προφίλ.

Για παράδειγμα, η τρέχουσα αποστολή μου είναι:

Να ζω με θαυμασμό, θάρρος, συμπόνια και ακεραιότητα, δίνοντας προτεραιότητα στην οικογένεια, την ελευθερία, την περιπέτεια και τη δημιουργική έκφραση.

Γνωρίζοντας αυτά που εκτιμώ, μπορώ να αποφασίσω ποιες ευκαιρίες να κυνηγήσω και να δεχτώ και ποιες να απορρίψω με ευγένεια.

Φυσικά δεν πρόκειται για μια αποστολή που πρέπει να χαραχτεί σε πέτρα για να μην ξεχαστεί. Οι αποστολές μας αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, καθώς μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε. Γι’ αυτό γράψτε, επανεξετάστε και αναθεωρήστε την αποστολή σας, όσο συχνά εσείς κρίνετε απαραίτητο.

Δημιουργία τέχνης  περισσότερο

Σαφώς και δεν προκαλεί έκπληξη η ύπαρξη της τέχνης σε αυτή τη λίστα. Ναι, η τέχνη είναι κάτι που μπορούμε να δημιουργήσουμε. Αλλά ας την προσεγγίσουμε αλλιώς.

Για παράδειγμα αν είστε από τους ανθρώπους που καταναλώνετε για να αποφύγετε τα συναισθήματα σας, γιατί να μην τα διοχετεύσετε καλύτερα σε ένα δημιουργικό έργο; Η δημιουργικότητα δεν ηρεμεί μόνο και θεραπεύει, είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν. Στις απλές χαρές της παιδικής μας ηλικίας, όταν είχαμε αμέτρητα κάστρα Lego, σελίδες γεμάτες γελοιογραφίες και αριστουργήματα τέχνης δρόμου από κιμωλία για να επιδείξουμε. Και οι δυνατότητες παραμένουν μέχρι σήμερα ατελείωτες.

Μπορείτε να χρωματίστε, να σχεδιάσετε, να ζωγραφίσετε, να φτιάξετε γλυπτά, να ράψετε, να πλέξετε, να φτιάξετε κοσμήματα, να κατασκευάσετε οτιδήποτε άλλο ή να γράψετε ένα ποίημα, μια μικρή ιστορία ή ένα τραγούδι. Μπορείτε να φτιάξετε ένα περιοδικό τέχνης, ένα λεύκωμα, ένα κολάζ περιοδικών, να δοκιμάσετε τα οριγκάμι ή μια κατασκευή με αντισυμβατικά υλικά, σαν τη μονωτική ταινία, τους φελλούς από τα μπουκάλια των κρασιών ή τμήματα από τις κούκλες της παιδική μας ηλικίας.

Αν συντονιστείτε με τα συναισθήματα και την περιέργειά σας, θα έχετε ατελείωτη έμπνευση. Και αν κοιτάξετε γύρω σας, θα βρείτε ατελείωτα υλικά για χρήση και ανακύκλωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετά συχνά, η κατανάλωση τροφοδοτεί τη δημιουργία. Δεν μπορώ να σας πω πόσα σενάρια διάβασα και πόσες ταινίες παρακολούθησα όταν προετοιμαζόμουν για να γράψω το πρώτο μου σενάριο. Κάθε ταινία με βοήθησε να μάθω και να αποκτήσω περισσότερες ιδέες για τη δική μου ιστορία και την εκτέλεσή της.

Παρότι είναι υπέροχο να απολαμβάνεις την τέχνη για την τέχνη, υπάρχει κάτι συναρπαστικό στη κατανάλωση με στόχο. Όχι μόνο για διασκέδαση, αλλά και για έμπνευση. Για να δημιουργήσετε κάτι που έχει σημασία για εσάς προσωπικά, που ίσως εμπνεύσει και άλλους ανθρώπους να ζήσουν και να αγαπήσουν λίγο πιο δυνατά.

Μέσο προσωπικής έκφρασης
Ζούμε σε εξαιρετικές εποχές για προσωπική έκφραση. Σήμερα μπορεί ο οποιοσδήποτε να ξεκινήσει ένα blog, ένα vlog ή με μια ανάρτηση να μοιραστεί τις σκέψεις του με ολόκληρο τον κόσμο.

Το πιο ωραίο είναι ότι δεν είναι δύσκολο να ξεκινήσεις. Δεν χρειάζεσαι κάποια εντυπωσιακή ιστοσελίδα ή ειδικό εξοπλισμό. Μπορείς να ξεκινήσεις με απλά πράγματα και να τα εμπλουτίσεις ανάλογα με το γούστο και τις ανάγκες σου στη συνέχεια.

Με λίγο ψάξιμο στο google μπορείς να βρεις τα κατάλληλα εργαλεία, που δεν έχουν καμιά απολύτως χρέωση και να αρχίσεις άμεσα να μοιράζεσαι όλα όσα έχεις στο μυαλό και τη καρδιά σου.

Κατά αυτό τον τρόπο όχι μόνο θα εκφράσεις αυτά που αισθάνεσαι και θα νιώσεις ορατός από όλους, αλλά θα έχεις την ευκαιρία να βοηθήσεις κάποιον άλλον με την ειλικρίνεια σου, με το πόσο ευάλωτος νιώθεις και το δημοσιοποιείς.

Εάν νομίζεις ότι η φωνή σου δεν έχει σημασία, σκέψου αυτό: ένα blog μπορεί να διαβαστεί από ένα και μόνο άτομο κι όμως στη δική του ζωή να κάνει τη διαφορά.

Συσσώρευση αναμνήσεων
Στο τέλος όταν κοιτάξουμε πίσω τη ζωή μας δεν θα δούμε ούτε τα χρήματα που πέρασαν από τα χέρια μας, ούτε τους ακολούθους που έχουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα δούμε τις αναμνήσεις μας, τις εποχές που ήμασταν ερωτευμένοι, που αγαπούσαμε κάποιον, που είχαμε βγει έξω από τα συνηθισμένα, που αγκαλιάσαμε τον κόσμο με ενθουσιασμό.

Αυτές οι στιγμές η αλήθεια είναι ότι δεν έρχονται από μόνες τους. Πρέπει να τις προκαλέσουμε. Ορισμένες φορές το να βγούμε από τη ρουτίνα μας και να κάνουμε αυτό που μέχρι σήμερα ονειρευόμασταν, αλλά δεν τολμούσαμε, κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις.

Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία Stepmom, στην οποία η Σούζαν Σάραντον, γνωρίζοντας ότι ο καρκίνος λιγοστεύει τον χρόνο της, ξυπνά τη κόρη της μέσα στη νύχτα για να πάνε να ιππεύσουν μέσα στο χιόνι. Όπως λέει η κόρη της λίγο μετά, αυτή είναι μια στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Και πως θα μπορούσε άλλωστε… Τόσο διαφορετική από τα συνηθισμένα, τόσο ζωντανή…

Όλοι μας μπορούμε να δημιουργήσουμε τέτοιες στιγμές. Όλοι μπορούμε να δημιουργήσουμε μαγεία για εμάς, για κάποιον άλλον, αρκεί να το συμπεριλάβουμε στις προτεραιότητες μας και να προσπαθήσουμε γι’ αυτό.

Πρόκληση πιθανοτήτων
Το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τις ζωές μας. Ίσως ο Θορώ το περιέγραφε καλύτερα όταν έλεγε ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν ζωές ήσυχης απελπισίας».

Οι περισσότεροι από εμάς απλά επιβιώνουμε και θεωρούμε την ευημερία πολυτέλεια που δεν αφορά τους πολλούς. Η αλήθεια είναι ότι για κάποιους η ευημερία είναι πιο εύκολη από όλους τους υπόλοιπους. Ίσως γιατί μπορεί να έχουν γεννηθεί σε ιδανικές συνθήκες, ίσως γιατί έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα.

Το πρόβλημα όμως μπορεί να είναι, όχι ότι κάποιοι έχουν περισσότερες ευκαιρίες, αλλά ότι κάποιοι δημιουργούν πολλές ευκαιρίες για να αρπάξουν και να αφήσουν τους άλλους να τρώνε τη σκόνη τους.

Εάν βυθιζόμαστε στην κατήφεια και κάνουμε τα ίδια πράγματα κάθε μέρα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουμε τις ζωές μας είναι να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες, αντί να περιμένουμε να σκάσουν στο δρόμο μας.

Γι’ αυτό μην περιμένετε. Κάντε το τηλέφωνο, στείλτε το email, κάντε κι άλλες σπουδές. Κι αν αυτές είναι ακριβές, ψάξτε για υποτροφίες. Απλά μην τα παρατάτε, δημιουργείστε νέες πιθανότητες για τη ζωή σας, τη δουλειά σας, τις σχέσεις σας.

Και ίσως τότε η επόμενη αγορά σας να είναι κάτι που έχετε ανάγκη γι’ αυτόν τον νέο δρόμο που εσείς ανοίξατε μπροστά σας, και όχι αυτό με το οποίο ανεπιτυχώς θα προσπαθήσετε να γεμίσετε το κενό μέσα σας.

Νέες επαφές
Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η επαφή μεταξύ των ανθρώπων χάνετε. Όλοι μας περνάμε περισσότερο χρόνο κοιτώντας τις συσκευές των κινητών μας από τους γύρω μας μέσα στα μάτια.

Είναι ένας μοναχικός τρόπος ζωής, Αλλά δεν χρειάζεται να είναι έτσι. Μπορούμε απλά να κάνουμε προτεραιότητα μας τη δημιουργία σχέσεων. Φυσικά και δεν είναι κάτι εύκολο. Πρέπει να αλλάξουμε τη ρουτίνα μας, να βγούμε από τη ζώνη ασφάλεια μας και να προσεγγίσουμε τον κόσμο πέρα από την πόρτα του σπιτιού μας. Αλλά αξίζει ο κόπος.

Πριν από ένα χρόνο ένιωθα μόνη. Επειδή μετακόμιζα συχνά και εργαζόμουν από το σπίτι, ο κοινωνικός μου κύκλος ήταν μικρός. Στο Facebook βρήκα μια ομάδα, αυτή των Πολύ Ευαίσθητων Ανθρώπων. Η γνωριμία μαζί τους, όχι μόνο μου κέρδισε μια νέα φίλη, αλλά με έκανε και εθελόντρια στην ομάδα θεάτρου της περιοχή μου.

Κάποιες φορές μοιάζει περίεργο να ξεκινάς κουβέντα με κάποιον που δεν ξέρεις. Ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται σε μένα. Αλλά όπως αναφέρεται και στο βιβλίο «The Green Βοοκ», «ο κόσμος είναι γεμάτος μοναχικούς ανθρώπους που φοβούνται να κάνουν την πρώτη κίνηση». Κάντε την πρώτη κίνηση. Μπορεί να αλλάξετε τη ζωή σας και τη ζωή κάποιου άλλου…

περισσότεροΣυγγραφέας: Λόρι Ντέσεν
Η Λόρι Ντέσεν είναι ιδρύτρια της ιστοσελίδας Tiny Buddha. Είναι επίσης αρθρογράφος του περιοδικού Tiny Buddha’s Gratitude journal και άλλων βιβλίων, καθώς επίσης και συν-ιδρύτρια του διαδικτυακού προγράμματος μαθημάτων Recreate Your Life Story που σας βοηθά να αφήσετε το παρελθόν και να ζήσετε τη ζωή που αγαπάτε.

Πηγή: tinybuddha.com

omorfizoi.gr/

Ψυχολογία

7 επιστημονικά αποδεδειγμένοι τρόποι για να παραμείνουμε ήρεμοι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης

Από συγκρούσεις με τους συναδέλφους ή την οικογένεια μέχρι μια απλή κυκλοφοριακή συμφόρηση, η καθημερινότητά μας είναι βυθισμένη στο στρες. Αυτοί οι ψυχοκοινωνικοί στρεσογόνοι παράγοντες πληγώνουν τα συναισθήματά μας και ο εγκέφαλός μας είναι εφοδιασμένος με στρατηγικές τις οποίες χρησιμοποιεί για να τα ρυθμίζει: μπορεί να χρησιμοποιήσουμε αυτοέλεγχο για να μην εστιάσουμε μόνο στ’ αρνητικά ή αναπλασιώνουμε στρεσογόνες καταστάσεις υπό διαφορετικό φως ώστε να ανακουφιστούμε.

Ζώντας στην ψηφιακή εποχή, έχουμε υιοθετήσει συνήθειες που εμποδίζουν τις προσπάθειες του εγκεφάλου μας να ρυθμίσει τα συναισθήματα. Ο εγκέφαλός μας καταγράφει τα πράγματα όπως τα αντιλαμβανόμαστε, όχι όπως πραγματικά συμβαίνουν και αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά δυσλειτουργικό.

Αλλά υπάρχουν τρόποι για να αντιμετωπίσουμε τέτοια εμπόδια. Μαθαίνοντας πώς να αναμένουμε μια στρεσογόνα κατάσταση, πώς να μειώσουμε την ένταση της αντίδρασης και πώς να επιταχύνουμε την «ανάρρωσή» μας μπορεί να μειώσει τελικά κατά πολύ την επίδραση του στρες στην ψυχική μας υγεία.

1. Προτιμήστε την πρωινή γυμναστική
Το 2015, ερευνητές από το Βερολίνο βρήκαν ότι μια ομάδα νεαρών συμμετεχόντων που ασκούνταν το πρωί μείωσαν την απόκριση της κορτιζόλης στο ψυχολογικό στρες. Και σύμφωνα με μια άλλη μελέτη στο Maryland των ΗΠΑ, η άσκηση μπορεί να ανακουφίσει το άγχος που αντιμετωπίζουμε μετά από ένα ξαφνικό, απροσδόκητο σοκ.

2. Αφιερώστε χρόνο με έναν κοντινό σας φίλο
Μία έρευνα του 2003 στη Ζυρίχη παρατήρησε ότι μια ομάδα υγιών ανδρών είχαν μικρότερη απόκριση στο στρες όταν έρχονταν αντιμέτωποι με μια στρεσογόνα εμπειρία, αν είχαν περάσει λίγο χρόνο με τον αγαπημένο τους φίλο λίγο πριν. Οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα και νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια όταν υπάρχει ανθρώπινη σύνδεση.

3. Ξεκινήστε τη μέρα με λίγο χρόνο έξω
Παρατηρώντας τον φυσικό κόσμο μπορεί να σας βοηθήσει να αναρρώστε ταχύτερα από μια πιθανή στρεσογόνα εμπειρία, σύμφωνα με μια έρευνα του 2013 από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ. Στην έρευνα, οι συμμετέχοντες κοιτούσαν φωτογραφίες φύσης, οπότε ακόμα κι αν δεν έχετε τη δυνατότητα ενός κήπου ή ενός πάρκου, απλά και μόνο λίγες φωτογραφίες με την ανάλογη χαλαρωτική μουσική μπορεί να φέρει το ίδιο αποτέλεσμα.

4. Θυμηθείτε να αναπνέετε
Είναι πολλαπλές οι έρευνες που αποδεικνύουν ότι η αργή, βαθιά αναπνοή είναι χαλαρωτική. Πιο πρόσφατα, Αμερικάνοι ερευνητές παρατήρησαν ότι 15 λεπτά βαθιών αναπνοών μείωσε την αντιδραστικότητα του νευρωνικού συστήματος κατά τη διάρκεια της απόκρισης στο στρες σε βετεράνους με μετατραυματικό στρες.

5. Πάρτε τον έλεγχο στα χέρια σας
Καθώς αντιλαμβάνεστε ότι εισέρχεστε σε μια στρεσογόνα κατάσταση, υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι έχετε τον έλεγχο – το χρόνο που ξοδεύετε σε ένα δωμάτιο, τι θα πείτε ή δεν θα πείτε σε κάποιον.

6. Πιείτε ένα χαλαρωτικό ρόφημα
Το τσάι έχει συσχετιστεί τόσες μα τόσες φορές με την ανακούφιση από το στρες, αλλά είναι λίγες οι έρευνες οι οποίες έχουν εξετάσει αυτή τη σχέση. Αλλά η επιστημονική σύγκριση του μαύρου τσαγιού με ένα διαφορετικό ρόφημα που περιέχει καφεΐνη, από το University College London αποκάλυψε πως όσοι είχαν καταναλώσει τσάι έβρισκαν γρηγορότερα την ηρεμία τους μετά από έντονο στρες.

7. Βυθιστείτε σε κάτι δημιουργικό
Όταν φεύγετε από μια συναισθηματικά στρεσογόνα σκηνή, μπορεί να έχετε φύγει σωματικά, αλλά όχι νοητικά. Συνήθως ξαναπαίζουμε στο μυαλό μας την ίδια στρεσογόνα σκηνή. Βρείτε όμως μια δραστηριότητα που σταματά την περιπλάνηση του νου ώστε να απορροφηθείτε σε κάτι που απολαμβάνετε.

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία


Υπάρχει επιστημονική συνταγή για την ευτυχία και την μακροβιότητα; Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ναι.

OΑλβέρτος Αϊνστάιν πίστευε πως η επιστημονική συνταγή για να ζήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή είναι να την εξαρτήσουμε από στόχους, όχι από ανθρώπους και αντικείμενα. Τι λένε όμως οι σύγχρονοι συνάδελφοι του; Ποιες είναι οι δικές τους οδηγίες για μια καλή ζωή;

Το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ παρακολούθησε 800 ανθρώπους κατά τη διάρκεια αρκετών δεκαετιών -δηλαδή σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου τους- και κατέληξε στα έξι πράγματα που κάνουν τους ανθρώπους να ζουν περισσότερο και να έχουν πιο ευτυχισμένες ζωές:

Να αποφεύγετε το κάπνισμα και το αλκοόλ
Έτσι εξασφαλίζετε καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία. Οι ουσίες και τα οινοπνεύματα δεν βλάπτουν μονάχα σοβαρά την υγεία αλλά και τις σχέσεις.

Τα χρόνια της εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά ευεργετικά
Οι απόφοιτοι του αμερικανικού πανεπιστημίου έζησαν καλύτερα και περισσότερο.

Μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία οδηγεί σε μια χαρούμενη ενήλικη ζωή που διαρκεί περισσότερο
Το πόσο αγαπηθήκατε ως παιδί είναι σε άμεση συνάρτηση με το πόσο και πως θα ζήσετε.

Οι σχέσεις είναι το παν για την ανθρώπινη ευτυχία και ευεξία
Και ποιο είναι το πλέον συνηθισμένο λάθος; Όταν κάποιες σχέσεις ξεθωριάζουν ή τελειώνουν, δεν καταβάλλουμε προσπάθεια στο να χτίσουμε νέους δεσμούς.

Οι δεξιότητες αντιμετώπισης προβλημάτων είναι σημαντικές για την εξέλιξη μας
Ο τρόπος που «απαντάμε» στις οδυνηρές σκέψεις και συναισθήματα είναι ενδεικτικός για το πώς και πόσο ζούμε.

Η προσφορά στους άλλους και η ανάπτυξη μιας κοινότητας μας καθιστά λιγότερο εγωιστές και περισσότερο ευτυχισμένους
Το ένα τρίτο του δείγματος -δηλαδή 268 άνθρωποι- ήταν απόφοιτοι του Χάρβαρντ με ημερομηνία γέννησης γύρο στα 1920. Όσο για τα άλλα δύο επιμέρους δείγματα της έρευνας;

Το ένα ήταν βιομηχανικοί εργάτες και το άλλο γυναίκες. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες μελέτες για την ψυχική και σωματική υγεία του ανθρώπου σε βάθος δεκαετιών.

Πηγή: economistas.gr, fairygodboss.com

Ψυχολογία

Υπάρχουν 5 πράγματα που είναι πάντα καλύτερο να τα κρατάτε μυστικό.
Πόσο εύκολο είναι να κρατάτε μυστικό; Μερικές φορές, μπορεί να είναι για λόγους ασφαλείας.

Άλλες φορές, μπορεί να είναι για τη διασφάλιση της δικής σας αυτοεκτίμησης ή για την προστασία της συναισθηματικής και ψυχολογικής ισορροπίας σας. Είτε έτσι είτε αλλιώς, υπάρχουν πάντα ορισμένες πτυχές της ζωής σας που είναι καλύτερο να κρατηθούν μυστικές και να μην τις μοιραστείτε με κανέναν.

Όλοι γνωρίζετε ότι η ανάπτυξη ενός κοινωνικού και συναισθηματικού δεσμού οδηγεί στην ανταλλαγή ορισμένων σκέψεων και εμπειριών που λέτε σε άλλους επειδή τους εμπιστεύεστε. Εξάλλου, η φιλία ή η αγάπη χαρακτηρίζονται από όλη αυτή τη διαδικασία.

Ωστόσο, για να φροντίσετε την ψυχική σας υγεία, είναι απαραίτητο να καταλάβετε ότι η ταυτότητα κάποιου συχνά απαιτεί την καθιέρωση ορισμένων ορίων τα οποία δρουν προστατευτικά.

Έτσι και αλλιώς, σχεδόν κανείς δεν λέει όλα όσα σκέφτεται, αισθάνεται ή αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα, χωρίς φίλτρα ή ταμπού – εκτός και αν υποφέρει από κάποιο είδος διαταραχής. Επομένως, δεν είναι και λογικό να καταργήσετε όλα τα όρια και να μοιραστείτε όλους τους εαυτούς σας με τους γύρω μας.

1. Σχέδια, όνειρα ή έργα: Προσέξτε με ποιον τα μοιράζεστε

Έχετε όλοι σχέδια κατά νου και, μερικές φορές, θέλετε να τα συζητήσετε με κάποιον.

Αργότερα, και για οποιονδήποτε λόγο, μπορεί να θέσετε τους στόχους σας αυτούς στην άκρη, να τους αναβάλετε ή να τους απορρίψετε. Είναι πιθανό να συμβεί.

Δυστυχώς, αυτό το σύνηθες φαινόμενο μπορεί να είναι η αιτία για να σας επικρίνουν οι άλλοι. Μπορεί να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη ότι είστε άνθρωποι που εγκαταλείπουν και δεν αγωνίζονται για κάτι.

Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει ένα κάπως πιο σύνθετο φαινόμενο: οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά σας μπορεί να ‘κλέψουν’ τους στόχους σας και έτσι να αναβάλουν τις δικές τους επιθυμίες.

Για αυτούς και για άλλους λόγους (όπως πιθανό φθόνο ή πόνο που μπορεί να προκληθεί από υποτιμητικά σχόλια, όπως οι άνθρωποι που σας λένε ότι «δεν θα είστε σε θέση να το κάνετε ή δεν θα το πετύχετε»), είναι καλύτερο να είστε διακριτικοί και να διαφυλάξετε τους δικούς σας στόχους ζωής.

Ένας σιωπηλός, επίμονος, συνεχής και διακριτικός αγώνας επιτυγχάνει καλύτερα αποτελέσματα.

2. Κρατήστε τα μυστικά που σχετίζονται με τους φίλους ή την οικογένειά σας
Όλα όσα ανήκουν σε σφαίρες διαφορετικές από τις δικές σας δεν είναι η επικράτειά σας. Επομένως, δεν πρέπει να μοιράζονται.

Αυτό είναι κάτι σχεδόν ζωτικής σημασίας: ό, τι έχει να κάνει με τους φίλους, την οικογένεια, ακόμη και τους συναδέλφους σας είναι σαν ένας ιδιωτικός θησαυρός που πρέπει να προστατευθεί.

Κανένα από αυτά δεν μπορεί να αποκαλυφθεί σε τρίτους. Κανένα από αυτά δεν μπορεί να παραβιαστεί (τίποτα για το οποίο να έχουν υποφέρει, υποστεί κάποιου είδους ζημιά, το έχουν ζήσει, έχουν γελάσει ή κλάψει γι’αυτό).

Ομοίως, είναι σκόπιμο να το απαιτείτε από τους άλλους: κανείς δεν μπορεί να προδώσει τα μυστικά σας στους άλλους.

Είναι μια αρχή της αμοιβαιότητας που λέει πολλά για τους ανθρώπους και γι ‘αυτό πρέπει να εξασκηθείτε σε αυτήν.

3. Οι συναισθηματικές σας σχέσεις
Μερικές φορές, όταν έχετε μια ισχυρή φιλία με κάποιον, δεν διστάζετε να μιλάτε για τη σεξουαλική ζωή σας ή για τις οικείες και ιδιωτικές λεπτομέρειες που βιώνετε με τους συντρόφους σας.

Στην αρχή, μπορεί να φαίνεται φυσιολογικό, ακόμα και αστείο ή αντανακλαστικό μιας καλής, καθιερωμένης φιλίας με κάποιον.

Ωστόσο, είναι καλύτερο να μην αποκτήσετε τη συνήθεια να αποκαλύπτετε τις πτυχές της ζωής σας στην κρεβατοκάμαρα ή λεπτομέρειες που αφορούν μόνο τον πυρήνα του ζευγαριού.

Δεν υπάρχει πρόβλημα να συζητάτε ορισμένες πτυχές της σχέσης που αποτελούν μέρος της καθημερινής σας ρουτίνας.

Ωστόσο, όπως θεωρούμε, υπάρχουν τομείς που είναι εκτός ορίων λόγω μιας βασικής και ουσιαστικής αρχής του σεβασμού προς το πρόσωπο που αγαπάμε.

4. Πολλές από τις σκέψεις σας πρέπει να τις κρατάτε μόνο για σας
Υπάρχουν ορισμένες πτυχές του προσωπικού σας σύμπαντος που δεν είναι μόνο ενοχλητικές να τις μοιραστείτε ανοιχτά και να τις αποκαλύψετε σε κάποιον, αλλά πολλές φορές δεν μπορούν καν να εξηγηθούν.

Υπάρχουν στιγμές που βιώνετε ορισμένες αισθήσεις, ενοχλήσεις ή διαισθήσεις που δεν μπορείτε να ορίσετε.

Αυτά είναι αυτά που σας λένε, για παράδειγμα, ότι πρέπει να αποφύγετε ορισμένους ανθρώπους. Μπορούν να σας πουν ότι πρέπει να επιλέξετε ένα μονοπάτι και όχι ένα άλλο, ή ότι, σε μια δεδομένη στιγμή, πρέπει να αφήσετε ένα μέρος, να αγοράσετε ένα συγκεκριμένο πράγμα ή να κάνετε κάτι.

Υπάρχουν πραγματικότητες που συμβαίνουν απλώς «επειδή σας κάνουν και αυτό είναι όλο.» Έτσι, δεν υπάρχει τίποτα που να τις εξηγεί. Αν το εξηγούσατε, είναι πιθανό ότι οι άνθρωποι δεν θα καταλάβαιναν ή ακόμα και ότι θα δίνατε τη λάθος εντύπωση.

5. Οι αρετές σας και οι ευγενικές σας πράξεις

Το 2001, επανέφερα στη ζωή έναν άνδρα που είχε κοντέψει να πνιγεί στην παραλία. Πέρυσι φρόντισα τη μητέρα μου που ήταν με Αλτσχάιμερ μέχρι να πεθάνει … Εξασφαλίζω ότι οι παππούδες μου έχουν το ψυγείο γεμάτο και το σπίτι τους είναι σε καλή κατάσταση κάθε μέρα. Γνωρίζατε ότι συνεργάζομαι με φιλανθρωπικές οργανώσεις; Έχω διασώσει 10 εγκαταλελειμμένα ζώα …

Περισσότερο σημαντικό από το να κρατάτε αυτές τις πραγματικότητες μυστικές, είναι το να μην τις θεωρήσετε μετάλλια για εσάς, να είστε διακριτικοί, να είστε ταπεινοί.

Υπάρχουν εκατομμύρια καθημερινοί ήρωες και καλοί άνθρωποι που εκτελούν αυτές τις ίδιες πράξεις. Βασικά, γεγονός είναι ότι δεν είναι ηρωικές πράξεις στην πραγματικότητα, αλλά φυσιολογικές ενέργειες που πρέπει όλοι να διεξαγάγουμε.

Αυτές είναι πράξεις που, με τη σειρά τους, εμπλουτίζουν τον εαυτό σας και ανταμείβουν τις καρδιές σας, όχι αυτές των άλλων.

Επομένως, δεν χρειάζεται να τις αναδεικνύετε. Μερικές φορές, δεν χρειάζεται καν να τις αναφέρετε.

Είναι μια πραγματικότητα που μερικές φορές μόνο εσείς μπορείτε να καταλάβετε πραγματικά …

Ψυχολογία

Σε μια ενδιαφέρουσα έρευνα, μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Stanford ζήτησε από ζευγάρια αγνώστων να παρακολουθήσουμε και μετά να συζητήσουν για ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με τους βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι.

Ως μέρος της έρευνας, κάποιοι συμμετέχοντες δεν έπρεπε να δείχνουν στους άλλους τα συναισθήματά τους. Συγκριτικά με όσους εξέφραζαν τα συναισθήματά τους, όσοι τα έκρυβαν εμφάνισαν απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης και περισπασμό. Επιπλέον, δεν επιτύγχαναν ικανοποιητική σύνδεση μεταξύ τους.

Η έρευνα αυτή αποτελεί ένα παράδειγμα που δείχνει πώς η απόκρυψη των συναισθημάτων μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για όλους τους εμπλεκόμενους. Άλλες έρευνες έχουν συνδέσει τη συναισθηματική καταπίεση με υψηλότερα ποσοστά άγχους, αϋπνίας και άλλων ανθυγιεινών συνεπειών. Αλλά αν και η καταπίεση των συναισθημάτων είναι συχνά αρνητική, οι ειδικοί αναφέρουν ότι ορισμένες φορές μπορεί να οδηγεί και σε καλύτερα αποτελέσματα.

Φυσικά, υπάρχουν ορισμένες κοινωνικές καταστάσεις, κατά τις οποίες τα συναισθήματά μας θα προκαλούσαν ντροπή ή αμηχανία. Αν για παράδειγμα, βρισκόμαστε σε μια συνάντηση με τον εργοδότη ή με έναν πελάτη και αναφέρουμε ότι κάτι μας φαίνεται γελοίο, μάλλον θα προκαλούσαμε περισσότερο κακό παρά καλό.

Αλλά ακόμα και με τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αρνητικά. Τα συναισθήματα άλλωστε είναι μεταδοτικά και μπορούν να επηρεάσουν τους άλλους.

Τα συναισθήματα συχνά εμφανίζονται ξαφνικά, μπορεί να είναι φευγαλέα και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, από το πόσο καλά έχουμε κοιμηθεί μέχρι το τι φάγαμε πρόσφατα. Εκφράζοντάς τα, δεν τα μεταδίδουμε μόνο στους άλλους, αλλά χρειάζεται επίσης και να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες αυτού. Για παράδειγμα, εκφράζοντας τον θυμό μας στο/στη σύντροφό μας μπορεί στην αρχή να είναι ανακουφιστικό, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να βλάψει τη σχέση μας.

Κανείς φυσικά δεν αμφισβητεί ότι η καταπίεση και απώθηση των συναισθημάτων έρχεται με ένα έντονο ψυχικό βάρος και πολλά κόστη. Οι επιστήμονες τονίζουν πως η έκφρασή τους είναι έμφυτη στον άνθρωπο, μια φυσική διαδικασία.

Η έκφρασή τους όμως μας δίνει στα χέρια και μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί: αν τα συναισθήματά μας απορριφθούν ή αγνοηθούν, μπορεί να καταλήξουμε να είμαστε χειρότερα από πριν.

Μια προσεκτικότερη εξέτασή τους και μια ειλικρινής αξιολόγησή της προέλευσής τους μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη αντί να δηλώνουμε απλά τι νιώθουμε. Φυσικά, η άρθρωση των συναισθημάτων μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε και τη σημασία τους. Η γλώσσα είναι το κυριότερο εργαλείο και μέσο της ψυχοθεραπείας.

Πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η συγγραφή των συναισθηματικών μας εμπειριών μπορεί να μειώσει το επίπεδο στρες και κατάθλιψης, ακόμα και να βελτιώσει την ανοσοποιητική λειτουργία. Η γραπτή έκφρασή τους μπορεί να είναι και καλύτερη από τη λεκτική – χωρίς το ρίσκο πρόκλησης πόνου και θυμού σε κάποιον άλλο και χωρίς το φόβο απόρριψης.

Μία στρατηγική ρύθμιση των συναισθημάτων είναι και η επανεκτίμηση (reappraisal). Με απλούς όρους, η είναι μια μέθοδος αναγνώρισης και αναπλαισίωσης των αιτιών ενός συναισθήματος με τρόπους που μας επιτρέπουν να το απελευθερώσουμε. Για παράδειγμα, αν νιώθουμε θυμό για το/τη σύντροφό μας και αναγνωρίσουμε ότι κατά ένα μεγάλο μέρος αυτό οφείλεται στην πείνα ή το άγχος που νιώθουμε, τότε μπορούμε και να δουλέψουμε μόνοι μας με αυτό το αρνητικό συναίσθημα χωρίς απλά να το «πετάξουμε» στον άλλο.

Συμπερασματικά, λοιπόν, στόχος μας δεν είναι η καταπίεση και απόκρυψη των συναισθημάτων μας, αλλά η πλήρης αξιολόγηση και αναπλαισίωσή τους, όπως και η αξιολόγηση της κατάστασης, πριν την τελική έκφρασή τους.

Markham Heid

https://enallaktikidrasi.com/2019/02/poso-igies-einai-moirazomaste-panta-sinaisthimata/

Ψυχολογία

«Αν αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα, θα αλλάξουν και αυτά.»- Wayne Dyer

Μερικές φορές, ορισμένα πράγματα δεν έρχονται ποτέ όπως τα θέλουμε και απλώς μένουν όπως είναι! Όλοι αντιμετωπίζουμε καταστάσεις στην ζωή όπου επιθυμούμε όλα να ήταν διαφορετικά.

Αλλά είναι έτσι όπως είναι και το μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε ή να ελέγξουμε είναι την αντίληψη μας γι αυτά. Πρόσφατα σκεφτόμουν τις καταστάσεις στην δική μου ζωή που με οδήγησαν σε ένα ατελείωτο σκοτεινό τούνελ και διαπίστωσα πως είχα παγιδέψει τον εαυτό μου στις ίδιες μου τις σκέψεις.

Σταματήστε και πάρτε μια βαθιά ανάσα. Όταν το μυαλό βυθίζεται σε τέτοιες σκέψεις ο μόνος τρόπος για να αναδυθεί είναι να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τις καταστάσεις.

Αντί να κατακλύζεστε από την καταιγίδα που εσείς έχετε δημιουργήσει, αντιμετωπίστε την και φωνάξτε «Τα κατάφερα!» ή «Μπορώ να το κάνω!». Το μυαλό είναι κάτι τόσο πολύπλοκο που αν του δίνετε αρνητικές σκέψεις θα συνεχίσει να τις καταναλώνει μέχρι να εκραγεί.

Από την άλλη πλευρά, αν το ενισχύετε με θετικές σκέψεις και προθέσεις τις επεξεργάζεται. Είναι απρόθυμο να αλλάξει τους τρόπους και τα μοτίβα του, οπότε απορροφά τις καινούργιες σκέψεις. Το να μείνετε δυνατοί είναι το κλειδί γιατί το να αναμορφώσετε τον εαυτό σας δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα.

 Αποδεχτείτε το παρελθόν σας. «Η ευτυχία μπορεί να υπάρξει μόνο στην αποδοχή.»- Τζωρτζ Όργουελ

Μου πήρε πολύ καιρό να αποδεχτώ τον θάνατο του πατέρα μου και την ακόλουθη καταθλιπτική κατάσταση της μητέρας μου όταν ήμουν στην εφηβεία. Συνήθιζα να αποφεύγω να το συζητώ με τους φίλους μου, μάλιστα κάποιοι δεν το ήξεραν καν. Ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους ποτέ δεν το συζητούσα ήταν γιατί θα κατέληγα να κλαίω και αυτό με οδήγησε στο να κατηγοριοποιώ τα συναισθήματα μου.

Το κλειδί εδώ είναι η αποδοχή κάθε κατάστασης, ανεξάρτητα από το πόσο επώδυνη είναι. Μόλις την αποδεχτείτε, δεν βρίσκεστε πια σε κατάσταση άρνησης και δεν πνίγετε τα συναισθήματα σας. Αποδεχτείτε το παρελθόν σας και αναπτύξτε σκέψεις που θα βοηθήσουν στην συναισθηματική σας ανάπτυξη για έναν και μόνο λόγο: άσχημα πράγματα συμβαίνουν συνεχώς.

Περάστε χρόνο μόνοι

«Υπάρχουν φορές που το να είσαι μόνος είναι η καλύτερη επιλογή.»- Άγνωστος

Μην αποφεύγετε τον εαυτό σας και μην αποσπάστε με το να βγαίνετε έξω ή με κάθε είδους απολαύσεις. Αυτά μπορεί να φαίνεται ότι βοηθούν εκείνη την στιγμή αλλά δεν είναι μια μόνιμη λύση. Απλώς χρονοτριβείτε για να μην αντιμετωπίσετε τις δύσκολες σκέψεις.

Υπάρχουν πολλοί που φοβούνται να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους, αλλά πως μπορείτε να φοβάστε τον ίδιο σας τον εαυτό ή τις ίδιες σας τις σκέψεις; Ο φόβος είναι η αιτία του πόνου, του θυμού και της απογοήτευσης. Φυσικά, δεν είναι εύκολο. Έχω όμως συνειδητοποιήσει ότι οι προκλήσεις μας κάνουν δυνατότερους- είναι μια διαδικασία που ξεδιπλώνεται αργά και σταδιακά.

Πιάστε τους φόβους σας απ’ τα μαλλιά, λυγίστε τους, συνθλίψτε τους ή κάντε ό, τι πρέπει για να σταματήσετε την κυριαρχία που έχουν πάνω σας. Το να ξοδέψετε λίγο χρόνο μόνοι θα σας δώσει τον χώρο για να αναλάβετε καλύτερα την κατάσταση. Τακτοποιήστε το μυαλό σας, και όπως είναι γνωστό, λίγος χρόνος στην φύση κάνει πάντα θαύματα.

Τελετουργίες αυτό-θεραπείας.

«Ο ιερός σου χώρος είναι εκεί που μπορείς να βρεις τον εαυτό σου ξανά και ξανά.»- Τζόζεφ Κάμπελ

Τα τελετουργικά δεν χρειάζεται να είναι θρησκευτικής φύσεως. Είναι αυτός ο ιερός χρόνος όπου αφιερώνεστε αποκλειστικά στον εαυτό σας και στον ιερό σας χώρο (αν θέλετε να τον αποκαλείτε έτσι). Το κάψιμο βοτάνων, ο διαλογισμός, η γιόγκα, η γείωση και άλλες πρακτικές μπορούν να σας βοηθήσουν να θεραπεύσετε αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα. Θα σας κάνουν πιο ήρεμους για να έχετε καλύτερη ψυχική αντίληψη.

Συζητήσεις καρδιάς.

«Καλλιεργούμε την αγάπη όταν δείχνουμε τον πιο ευάλωτο και πιο δυνατό εαυτό μας και όταν τιμούμε την πνευματική σύνδεση που αναπτύσσεται από αυτή την προσφορά εμπιστοσύνης, σεβασμού ευγένειας και προσοχής.» -Brené Brown

Το να κάνετε μια συζήτηση καρδιάς με κάποιον που αντηχείτε σε βαθύτερο επίπεδο- με έναν αγαπημένο, με έναν φίλο σας κτλ.- μπορεί να σας επαναφέρει. Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν δεν μπορείτε να εκφράσετε τα πραγματικά σας συναισθήματα ελεύθερα.

Μιλήστε με την καρδιά σας. Κλάψτε αν θέλετε- το κλάμα είναι επίσης μια μορφή καθαρισμού και σας ανακουφίζει από τον πόνο. Κάντε ειλικρινείς συζητήσεις με αυτούς που νιώθετε άνετα. Ποιο το νόημα άλλωστε των ρηχών συζητήσεων; Η αληθινή ουσία της επικοινωνίας ή της σύνδεσης με ένα άλλο άτομο βρίσκεται στην ικανότητα σας να ανοίγεστε και στο να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι τόσο κακό εν τέλει.

Μπορεί να σας βοηθήσει να αλλάξετε την αντίληψη σας σε δύσκολες περιόδους.

Πιστέψτε στον εαυτό σας.

«Το να είσαι ο εαυτός σου σε έναν κόσμο που συνεχώς προσπαθεί να σε κάνει κάτι άλλο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα.»- Ραλφ Γουάλντο Έμερσον

Σημαντικότερα, όλα τα παραπάνω δεν θα ήταν χρήσιμα, αν δεν πιστεύατε στον εαυτό σας. Αν δεν πίστευα πως θα μπορούσα να ξεπεράσω τον θάνατο του πατέρα μου και την κατάσταση της μητέρας μου, θα ήμουν ένα απελπισμένο θύμα των καταστάσεων. Πιστέψτε πως δεν υπάρχει κάτι τόσο δύσκολο που δεν μπορείτε να ξεπεράσετε. Αγαπήστε πρώτα τον εαυτό σας και να είστε ειλικρινείς με τα συναισθήματα σας

. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ακούν με την πρόθεση να κατανοήσουν. Ακούν επειδή θέλουν να απαντήσουν.»- Στίβεν Ρ. Κόβεϊ

www.awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή