Σεπτεμβρίου 25, 2020

Ψυχολογία

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου, Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο

Όλο λέτε «θα κάνω αυτό», «θα κάνω εκείνο» και τελικά καταλήγετε πάλι να χαζεύετε στο κινητό ή στο ίντερνετ ή να βλέπετε τηλεόραση ή να εκμεταλλεύεστε οποιαδήποτε δικαιολογία και αφορμή για να διακόψετε. Κάθε φορά μετανιώνετε και λέτε ότι θα είναι η τελευταία αλλά ποτέ δεν είναι…

Όλοι μας το έχουμε κάνει. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο καθένας από εμάς μπορεί να «χαζεύει» στο κινητό ή στον υπολογιστή χάνοντας τον χρόνο μας αντί να ασχοληθούμε με κάτι που πρέπει να γίνει. Στοιχεία από το Πανεπιστήμιο DePaul στο Σικάγο, έχουν δείξει ότι περίπου το 20% των ανθρώπων στις ΗΠΑ χρονοτριβούν σε μόνιμη βάση. Ωστόσο όταν αυτή μας η συνήθεια γίνεται χρόνια, κρύβει ένα πρόβλημα στο οποίο είναι σημαντικό να αναζητήσουμε λύση.

Οι αληθινοί λόγοι πίσω από την αναβλητικότητα

Η αναβλητικότητα ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας, δεν οφείλεται στο ότι απλά βαριόμαστε να κάνουμε κάτι ούτε η «φτωχή» μας ικανότητα να διαχειριζόμαστε σωστά τον χρόνο μας, όπως ήταν έως πολύ πρόσφατα η επικρατέστερη άποψη . Πολύ περισσότερο από αυτό, σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση από το Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι που έγινε το 2007, είναι ένας τρόπος «αυτομομφής, αυτοτιμωρίας » που δεν πρέπει να ταυτίζουμε με την τεμπελιά. Οι αναβλητικοί άνθρωποι δεν αποφεύγουν να κάνουν κάτι επειδή απλά βαριούνται το συγκεκριμένο καθήκον. Δεν αποφεύγουν μόνο συγκεκριμένα πράγματα επειδή δεν τους εμπνέουν ή δεν τους ευχαριστούν. Αναβάλλουν σχεδόν τα πάντα. Από μία «αγγαρεία» στη δουλειά τους, την έγκαιρη υποβολή της φορολογικής τους δήλωσης, να αλλάξουν καριέρα παρότι μπορεί να είναι δυστυχισμένοι εκεί που είναι τώρα, αλλά και το να μαγειρέψουν, να ξεκινήσουν γυμναστήριο, να κανονίσουν μία έξοδο με τους φίλους τους, να οργανώσουν ένα ταξίδι… Μάλιστα, έχουν επίγνωση ότι αυτό το χαρακτηριστικό τους δεν τους ωφελεί και παρόλ’ αυτά δεν αποφασίζουν να το εγκαταλείψουν. Ο λόγος για τον οποίο φέρονται έτσι όμως δεν είναι απλά ότι δυσκολεύονται να κάνουν σωστή διαχείριση του χρόνου τους. Τα αίτια είναι βαθύτερα.

1 Δεν αντέχουμε τα αρνητικά συναισθήματα

Ένας από τους λόγους που φαίνεται να ευθύνονται, σύμφωνα και με έρευνα του Πανεπιστημίου Carleton στην Οτάβα, είναι η αδυναμία να διαχειριστούμε τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να μας δημιουργεί αυτό με το οποίο πρέπει να ασχοληθούμε. Άγχος, ανία, απογοήτευση, δυσφορία κ.λπ. Στην ουσία τα αρνητικά συναισθήματα που μας γεννάει η ιδέα της ενασχόλησης με κάτι, υπερνικάνε τον τελικό μας σκοπό που μπορεί να είναι κάτι που θα μας ευχαριστούσε ιδιαίτερα. Π.χ. η ιδέα να καθαρίσουμε το σπίτι μας μας κάνει να βαριόμαστε παρότι έχουμε χρόνο να το κάνουμε και παρότι ένα καθαρό σπίτι μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα. Ή η ιδέα να οργανώσουμε ένα ταξίδι μας «αποδιοργανώνει» είτε γιατί μας αγχώνει, είτε γιατί δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε κ.ο.κ., παρότι θέλουμε πολύ να ταξιδέψουμε και παρότι ξέρουμε ότι πιθανότατα θα περνούσαμε τέλεια. Έτσι το αναβάλλουμε.

2 Δε βλέπουμε μπροστά

Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο μπορεί να είμαστε αναβλητικοί, σύμφωνα και με ψυχολόγους του U.C.L.A. Anderson School of Management, είναι το ότι είμαστε «προγραμματισμένοι» να ζούμε στο τώρα και να επικεντρωνόμαστε στην «πρόσκαιρη» επιβίωσή μας. Σύμφωνα με έρευνες, οι άνθρωποι δεν μπορούμε εύκολα να φανταστούμε τον μελλοντικό εαυτό μας ως κομμάτι αυτού που είμαστε τώρα. Έτσι, ο εγκέφαλός μας, θεωρεί ότι τα πράγματα που αναβάλλουμε και τα αρνητικά συναισθήματα που μπορούν να πηγάσουν από αυτό, αφορούν κάποιον άλλον και δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Μέχρι βέβαια που τελικά ερχόμαστε αντιμέτωποι μαζί τους.

3 Δεν αντέχουμε να αγχωνόμαστε

Επιπλέον, όταν κάτι μας αγχώνει, η πρώτη μας αντίδραση είναι να μην ασχοληθούμε με αυτό καθώς ο εγκέφαλός μας το εκλαμβάνει ως «απειλή» την οποία νιώθουμε την ανάγκη να εξουδετερώσουμε το συντομότερο δυνατό. Έτσι, παρότι αυτό που θα μας αγχώσει περισσότερο είναι να το αφήσουμε για μια άλλη στιγμή, επιλέγουμε να το αναβάλουμε παρά να «στρωθούμε» και να το βγάλουμε από τη λίστα μας. Έτσι, επειδή η αναβολή ενός «δύσκολου» εγχειρήματος, μας προσφέρει μια προσωρινή ανακούφιση (αφού αποφύγαμε το πρωταρχικό αρνητικό συναίσθημα), καταλήγουμε να το κάνουμε ξανά και ξανά. Είναι δηλαδή κάτι σαν εθισμός.

4 Η αυτοπεποίθησή μας πάσχει

Όταν η αυτοεκτίμησή μας είναι χαμηλή ,δεν εμπιστευόμαστε τις δυνατότητές μας και θεωρούμε ότι δεν θα καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε κάτι ή ότι μπορεί να το ολοκληρώσουμε αλλά όχι ικανοποιητικά, συχνά προτιμάμε να μην το ξεκινήσουμε καν.

5 Άλλοι λόγοι

Η αναβλητικότητα μπορεί να είναι αποτέλεσμα καταστάσεων όπως η ΔΕΠ-Υ καθώς όταν η προσοχή μας αποσπάται εύκολα είναι και πιο εύκολο να μην μπορούμε να συγκεντρωθούμε στην οργάνωση και εκτέλεση καθηκόντων. Άλλες καταστάσεις στις οποίες μπορεί να οφείλεται η αναβλητικότητα είναι η κατάθλιψη και το άγχος αλλά και η τελειομανία μας ενώ μπορεί να ευθύνεται και το ότι έχουμε μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον στο οποίο η αναβλητικότητα «ανθούσε».

Η αναβλητικότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία

Όσο περισσότερο αναβάλλουμε να κάνουμε κάτι όμως, τόσο συσσωρεύονται τα αρνητικά συναισθήματα γύρω από αυτό με αποτέλεσμα να νιώθουμε όλο και πιο παγιδευμένοι σε έναν φαύλο κύκλο επιθυμιών, αναβλητικότητας, ενοχών, ματαίωσης και απογοήτευσης από τον ίδιο μας τον εαυτό. Έτσι τελικά, η αναβλητικότητά μας γίνεται ένα χρόνιο πρόβλημα που έχει αντίκτυπο στην παραγωγικότητά μας ενώ μας προκαλεί στρες και μπορεί να συνδεθεί ακόμα και με κατάθλιψη, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, χαμηλή αυτοεκτίμηση και ό,τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά (ψυχοσωματικά προβλήματα όπως στομαχόπονο, ζαλάδες, υπέρταση κ.ο.κ.). Είναι λοιπόν…

… ώρα για δράση!

Συγχωρήστε τον εαυτό σας

Το να περνάμε τον χρόνο μας κατηγορώντας τον εαυτό μας για όλον τον καιρό που χάσαμε, το μόνο που μας προσφέρει είναι να χάνουμε ακόμα περισσότερο χρόνο. Όταν όμως καταφέρνουμε να φερθούμε στον εαυτό μας με καλοσύνη και να τον συγχωρέσουμε γι’ αυτή του την αδυναμία, είναι πιθανότερο να προχωρήσουμε. Έρευνα που έγινε το 2010 ( Procedia Social and Behavioral Sciences 5), έδειξε ότι οι συμμετέχοντες φοιτητές που κατάφεραν να συγχωρέσουν τον εαυτό τους για την αναβλητικότητα που επέδειξαν την προηγούμενη φορά που έπρεπε να είχαν προετοιμαστεί για τις εξετάσεις τους, κατάφεραν να εργαστούν πιο αποδοτικά την επόμενη.

Σε άλλη έρευνα του 2012 από το Πανεπιστήμιο του Sheffield, φάνηκε ότι οι αναβλητικοί άνθρωποι έχουν πολύ υψηλά επίπεδα στρες ενώ ταυτόχρονα είναι σκληροί με τον εαυτό τους. Όταν όμως συμβαίνει αυτό, γινόμαστε πολύ πιο ευάλωτοι. Αντίθετα, σύμφωνα με αρκετές μελέτες, όταν δείχνουμε αγάπη και κατανόηση στον εαυτό μας για τις αδυναμίες του, δημιουργείται ένα προστατευτικό «πεδίο» που τελικά μας βοηθάει να τις ξεπεράσουμε και να κινητοποιηθούμε.

Θυμηθείτε τα «κατορθώματά» σας

Κάθε φορά που κάτι σας αγχώνει, προσπαθήστε να θυμηθείτε κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν που επίσης σας άγχωνε αλλά τελικά το καταφέρατε.

Δείτε το δάσος και όχι το δέντρο

Προσπαθήστε να μην αποσκοπείτε στην πρόσκαιρη ανακούφιση που θα νιώσετε όταν «τη γλιτώσετε» κι αυτή τη φορά. Αντίθετα, βρείτε κίνητρο στο κέρδος που θα έχετε όταν επιτέλους σταματήσετε να αναβάλετε αυτό που έχετε να κάνετε. Π.χ. πόσο καλά θα νιώσετε με τον εαυτό σας ή πόσο θα χαρεί κάποιος που αγαπάτε, τι ωραία θα περάσετε όταν φτάσετε στον προορισμό σας κ.ο.κ.

… ή το ακριβώς αντίθετο

Αν το να οραματιστείτε όσα έχετε να κερδίσετε, δε σας είναι αρκετό, ίσως σας βοηθήσει να σκεφτείτε το αντίθετο. Τις συνέπειες δηλαδή που θα έχει η αναβλητικότητά σας. Γκρίνια από τους συναδέλφους σας, να κλειστείτε μέσα το ΣΚ για να τα προλάβετε όλα τελευταία στιγμή κ.ο.κ.

Απλά ξεκινήστε

Πείστε τον εαυτό σας να κάνει απλά το πρώτο βήμα από ό,τι έχετε να κάνετε. Π.χ. σηκωθείτε και βάλτε τα ρούχα στο πλυντήριο. Ανοίξτε το word στον υπολογιστή. Μην σκεφτείτε ότι πρέπει να τελειώσετε κάτι. Απλά ότι πρέπει να το αρχίσετε. Αν κάνετε έστω κι αυτό, είναι πιο πιθανό να συνεχίσετε.

Δοκιμάστε τον κανόνα των δύο λεπτών

Δεσμευτείτε να ασχολείστε με κάτι που συνήθως αναβάλλετε, έστω για μόλις δύο λεπτά την ημέρα. Αν π.χ. τα πιάτα έχουν γίνει στοίβα στο νεροχύτη σας, ξεκινήστε να πλένετε ό,τι μπορείτε μέσα σε μόνο δύο λεπτά. Ή τακτοποιήστε το δωμάτιό σας πάλι μένοντας σε ό,τι

μπορείτε να κάνετε μέσα στον ίδιο χρόνο. Ή βάλτε τα αθλητικά σας και πείτε ότι θα τρέξετε μόνο γύρω από το τετράγωνο… Γρήγορα θα συνειδητοποιήσετε –με έκπληξη- ότι σε αυτό το τόσο μικρό διάστημα, μπορείτε να κάνετε πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζατε. Συν του ότι αν ξεκινήσετε, δύσκολα θα σταματήσετε μετά τα δύο πρώτα λεπτά.

Υπονομεύστε τους πειρασμούς…

Αν όταν πάτε να δουλέψετε σας αποσπούν λ.χ. τα social media βάλτε τις ειδοποιήσεις σε σίγαση. Ή ζητήστε από κάποιον να κρύψει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης κάπου που δε γνωρίζετε… Κάντε δηλαδή ό,τι μπορείτε για να δυσκολέψετε την πρόσβασή σας σε ό,τι μπορεί να αποσπά την προσοχή σας.

…αλλά διευκολύνετε τον στόχο

Αν π.χ. θέλετε να δείτε οπωσδήποτε τους φίλους σας, κανονίστε να το κάνετε αμέσως μετά τη δουλειά και όχι να γυρίσετε πρώτα σπίτι και να ξαναβγείτε. Γιατί έτσι, το πιθανότερο είναι απλά να μείνετε εκεί. Ή αν έχετε να γράψετε μια απαιτητική εργασία, πηγαίνετε σε μια βιβλιοθήκη όπου θα είναι σχεδόν αδύνατο κάτι να σας αποσπάσει την προσοχή κ.ο.κ.

Δοκιμάστε κάθε πιθανό «κόλπο»

  • Κάντε λίστες με τα πράγματα που πρέπει να κάνετε και κολλήστε τες σε εμφανές σημείο. Αποφύγετε τις μακριές λίστες που είναι σχεδόν βέβαιο ότι δε θα ακολουθήσετε. Καταγράψτε κάθε μέρα όσα νομίζετε ότι είναι όντως εφικτά ακόμα και αν είναι μόνο 1-2 πράγματα.
  • «Σπάστε» τον μεγάλο στόχο σε μικρά, εφικτά βήματα.
  • Μιλήστε σε άλλους για τα σχέδιά σας έτσι ώστε να νιώσετε «εκτεθειμένοι» απέναντί τους και να αναγκαστείτε να τα πραγματοποιήσετε έστω και μόνο για να αποφύγετε ερωτήσεις και σχόλια από μέρους τους.
  • Υποσχεθείτε στον εαυτό σας μια ανταμοιβή αν τα καταφέρετε. Φροντίστε όμως η ανταμοιβή να μην είναι κάτι που μπορεί να σας αποσπάσει την προσοχή. Μην πείτε π.χ. αν γράψω μία σελίδα, θα περάσω μία πίστα από το αγαπημένο μου βιντεοπαιχνίδι και μετά θα ξαναρχίσω.
  • Ζητήστε από κάποιον να σας «τσεκάρει». Έναν φίλο, έναν συνάδελφο κ.λπ.
  • Δεσμευτείτε να «χάνετε» κάτι, κάθε φορά που γίνεστε αναβλητικοί. Π.χ. να κερνάτε έναν συνάδελφο κ.λπ. Σα να βάζετε ένα στοίχημα.
  • Προσπαθήστε να ασχολείστε πρώτα με ό,τι βρίσκετε πιο βαρετό.
  • Βάλτε χρονικά περιθώρια για να ολοκληρώσετε κάθε βήμα. Π.χ. Σε 5 λεπτά πρέπει να έχω στείλει αυτό το mail που έπρεπε να είχα στείλει από χτες.
  • Κάντε τα πράγματα αμέσως μόλις προκύπτουν, αν είναι εφικτό, ώστε να μη μαζεύονται. Μη χρησιμοποιείτε δικαιολογίες του τύπου «θα το ξεκινήσω αργότερα που θα έχω περισσότερο χρόνο», ή «θα το κάνω αλλά θέλω οι συνθήκες να είναι ιδανικές γι’ αυτό καθυστερώ».
  • Ξεκινήστε από ό,τι σας είναι πιο εύκολο έτσι ώστε να νιώσετε ότι καταφέρνετε κάτι και να τονώσετε την αυτοπεποίθησή σας για να συνεχίσετε.
  • Κανονίστε να κάνετε πράγματα που συνήθως αναβάλλετε με έναν φίλο. Π.χ. να ξεκινήσετε γυμναστική, να αποκτήσετε ένα χόμπι κ.ο.κ. Έτσι ο ένας θα παρακινεί τον άλλον.
  • Αναγκαστείτε να το βλέπετε συνέχεια μπροστά σας. Αν π.χ. θέλετε να ταξιδέψετε κάπου αλλά ποτέ δεν οργανώνεστε επί τούτου, βάλτε παντού φωτογραφίες του προορισμού. Ή αφήνετε σε σημειώματα στο ψυγείο και άλλα εμφανή σημεία, το όνομα του φίλου που όλο λέτε θα πάρετε τηλέφωνο και όλο το «ξεχνάτε».
  • Βρείτε κάποιον που σας εμπνέει και κάντε παρέα μαζί του. Αργά ή γρήγορα θα προσπαθήσετε να τον μιμηθείτε.

Βρείτε τον συνδυασμό που νικάει

Σε κάποιες περιπτώσεις βοηθάει να συνδυάζουμε κάτι που πρέπει να κάνουμε αλλά π.χ. βαριόμαστε και στην ιδέα ακόμα με κάτι που μας ευχαριστεί. Π.χ. να βλέπουμε μία σειρά όσο κάνουμε στατικό ποδήλατο ή σιδερώνουμε, να παίρνουμε τηλέφωνο τους φίλους που έχουμε ν’ ακούσουμε καιρό όταν γυρίζουμε από κάπου με τα πόδια κ.ο.κ.

Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια

Η αέναη αναβλητικότητα μπορεί να έχει μεγάλο κόστος στη ζωή μας και στην εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Αν λοιπόν, αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να καταφέρετε να την αποτινάξετε μόνοι σας, ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας καθώς όπως είδαμε, κάποιες φορές η αναβλητικότητα μπορεί να είναι ακόμα και σημάδι αγχώδους διαταραχής κ.λπ. Ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο βιώνετε αυτή την κατάσταση και την προσωπικότητά σας, ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει ακολουθώντας επιστημονικές οδούς .

 https://akappatou.gr/
 

Ψυχολογία

Οι τραυματικές εμπειρίες μπορούν να συμβούν στον καθένα από εμάς. Το τραύμα μπορεί να προκληθεί από μια τοξική σχέση, μια οικογενειακή τοξική δυναμική ή ένα γεγονός που αλλάζει τη ζωή. Μπορεί να είναι τόσο απλό όπως το να βρίσκεστε σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή ή πιο ισχυρό και σκόπιμο. Μερικά παραδείγματα τραύματος είναι:

– Η σωματική, λεκτική και σεξουαλική κακοποίηση

– Η ενδοοικογενειακή βία

– Ένας πόλεμος ή γενικά η πολιτική βία

– Μαρτυρία σε ένα έγκλημα

– Διάγνωση ή ασθένεια

– Φυσική καταστροφή

– Αυτοκινητιστικό ατύχημα

– Τραυματισμός

– Θάνατος

Αν και αυτές είναι μερικές μόνο περιπτώσεις, το τραύμα μπορεί να είναι οτιδήποτε σας βυθίζει σε βαθιά αγωνία. Συνεπώς, το τραύμα μας εμποδίζει να προχωρήσουμε. Χρειάζεται συνεχής προσπάθεια, ένα αξιόπιστο σύστημα στήριξης και η κατά μέτωπο αντιμετώπιση του ίδιου του τραύματος, για να μπορέσουμε να θεραπευτούμε και να προχωρήσουμε.

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική για κάθε άτομο και κάθε εμπειρία. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά βήματα που μπορείτε να κάνετε για να φτάσετε στην άλλη πλευρά του ποταμού.

4 σημάδια που μαρτυρούν ότι αρχίζουμε να επουλώνουμε το ψυχικό μας τραύμα
1. Αντιμετώπιση
Το πρώτο βήμα για την επούλωση είναι να κάνουμε την επιλογή για να αντιμετωπίσουμε το τραύμα μας. Το τραύμα τείνει να κρύβεται όσο το δυνατόν περισσότερο, πράγμα που σημαίνει ότι αν θέλετε να επουλώσετε αυτή την πληγή, πρώτα, πρέπει να το αντιμετωπίσετε. Όσο δυσάρεστο και αν είναι, πρέπει να θεωρήσετε το τραύμα σας υπεύθυνο για τη ζημιά που προκάλεσε. Στη συνέχεια, αναγνωρίστε τι ήταν αυτή η οδυνηρή εμπειρία. Και μόνο η ικανότητα να ονοματίσετε το τραύμα σας δείχνει ότι αρχίζετε να θεραπεύεστε.

2. Νιώθοντας
Το επόμενο άβολο σημάδι είναι ότι αισθάνεστε αυτόν τον τρομερό πόνο που συνοδεύει την αντιμετώπιση. Υπάρχει ένας λόγος που δεν θέλατε να το νιώσετε εξαρχής, γι ‘αυτό έπρεπε να το θάψετε. Νιώθοντας αυτό τον πόνο, νιώθουμε ουσιαστικά το ίδιο το τραύμα μας και ενώ δεν θα σβήσει τίποτα αυτό που συνέβη, μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός.

3. Αλλαγή πορείας
Το επόμενο σημάδι που έπεται του πόνου είναι η αλλαγή πλεύσης. Αν και μπορεί πάλι να βομβαρδίζεστε από ερεθίσματα διαφόρων ειδών, εσείς πλέον αλλάξατε. Μπορεί να βρεθείτε σε παρόμοια κατάσταση, αλλά θα αντιδράσετε διαφορετικά από παλιά. Μπορεί πάλι κάτι να ξύσει την πληγή σας, αλλά πλέον δεν σας ελέγχει αυτό το ερέθισμα πια.

4. Επούλωση
Ίσως το πιο δύσκολο σημάδι όλων είναι ότι θεραπεύεστε – πράγμα που σημαίνει ότι είστε σε θέση να ονομάσετε, να καταλάβετε και να τα «βάλετε» με το τραύμα σας. Η πράξη της θεραπείας είναι μακροχρόνια – και παραδόξως, μπορεί να την αισθανόμαστε ταυτόχρονα και ανακουφιστική, αλλά και επιβαρυντική.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η ανάκαμψη από το τραύμα δεν το διαγράφει, αλλά αντ’ αυτού αφαιρεί επίσημα τον έλεγχο του τραύματος και τον εκχωρεί ξανά σε εσάς. Ενώ η πορεία σας προς την επούλωση είναι τόσο μοναδική όσο το τραύμα σας και το σύστημα στήριξης που έχετε, αυτά τα τέσσερα βασικά σημάδια δείχνουν ότι είστε σε καλό δρόμο.

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η προβολή αποτελεί έναν μηχανισμό άμυνας που ασυνείδητα χρησιμοποιούμε για να διαχειριστούμε δύσκολα συναισθήματα. Η ψυχολογική προβολή περιλαμβάνει την προβολή ανεπιθύμητων συναισθημάτων σε κάποιον άλλον, αντί να παραδεχτούμε ή να αντιμετωπίσουμε τα ανεπιθύμητα συναισθήματα.

Έχετε αντιπαθήσει ποτέ κάποιον τόσο, αλλά να επιμένετε ότι εκείνος έχει κάτι εναντίον σας; Αυτό είναι ένα κοινό παράδειγμα ψυχολογικής προβολής. Ευτυχώς, υπάρχουν μέθοδοι που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να προσδιορίσετε γιατί προβάλλετε τα συναισθήματά σας και να σταματήσετε αυτόν τον μηχανισμό αντιμετώπισης.

Τα βασικά της ψυχολογικής προβολής
Η θεωρία της ψυχολογικής προβολής αναπτύχθηκε από τον Sigmund Freud, τον «πατέρα της ψυχανάλυσης». Γι ‘αυτό το λόγο, η ψυχολογική προβολή ονομάζεται μερικές φορές και ως «προβολή Φρόυντ». Κατά τη διάρκεια των συνεδριών του με ασθενείς, ο Φρόιντ παρατήρησε ότι μερικές φορές κατηγορούσαν τους άλλους ότι είχαν τα ίδια συναισθήματα που αυτοί οι ίδιοι έδειχναν. Μέσω αυτής της συμπεριφοράς, ο ασθενής ήταν καλύτερα σε θέση να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα που είχε.

Το κλασικό παράδειγμα προβολής του Φρόιντ είναι αυτό μιας γυναίκας που ήταν άπιστη στον σύζυγό της, αλλά που η ίδια κατηγορούσε τον σύζυγό της για απιστία. Ένα άλλο παράδειγμα ψυχολογικής προβολής είναι κάποιος που αισθάνεται μια παρόρμηση να κλέψει πράγματα και στη συνέχεια προβάλλει αυτά τα συναισθήματα σε άλλους. Μπορεί να αρχίσει να φοβάται ότι το πορτοφόλι του θα κλαπεί.

Η προβολή δεν είναι πάντοτε τόσο εμφανής ώστε να αναγνωρίζεται. Ένα παράδειγμα προβολής με το οποίο μπορούν να σχετιστούν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι όταν συναντούν κάποιον που δεν τους αρέσει, αλλά αναγκάζονται να αλληλεπιδράσουν σε ένα κάπως ευγενικό επίπεδο. Για παράδειγμα, η Τζέσικα αρχίζει να μισεί τη νύφη της, την Κάρλα, επειδή είναι τόσο κοντά στον σύζυγό της.

Η Τζέσικα ξέρει ότι πρέπει να είναι ευγενική απέναντι στην Κάρλα για χάρη του συζύγου της. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, η Τζέσικα αρχίζει να παρατηρεί ότι ούτε η Κάρλα την συμπαθεί.

Κάθε φορά που υπάρχει οικογενειακή συγκέντρωση, η Τζέσικα πιστεύει ότι η Κάρλα την αποφεύγει, ειδικά όταν ο σύζυγος της Τζέσικα είναι στο δωμάτιο. Η Τζέσικα εξηγεί στον σύζυγό της ότι προσπάθησε όσο πιο σκληρά μπορούσε, αλλά ο λόγος για τον οποίο δεν της αρέσει η Κάρλα είναι επειδή εκείνη δεν τη συμπαθεί. Συνεπώς, η Τζέσικα έχει προβάλει τα συναισθήματα της απέχθειας και δυσαρέσκειας στην Κάρλα.

Γιατί προβάλλουμε;
Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η προβολή χρησιμοποιείται ως αμυντικός μηχανισμός και οι αμυντικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση συναισθημάτων, τα οποία έχουμε πρόβλημα να εκφράσουμε ή να αποδεχτούμε.

Για να επιστρέψουμε στο παράδειγμα της Τζέσικα και της Κάρλα: Η Τζέσικα δυσκολεύεται να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι μισεί την κουνιάδα της. Μπορεί να αισθάνεται ένοχη για τη ζήλια που νιώθει, επειδή η Κάρλα περνά αρκετό χρόνο με τον σύζυγό της, ή μπορεί να ανησυχεί ότι τα συναισθήματά της θα γίνουν αντιληπτά από άλλα μέλη της οικογένειας, τα οποία τότε θα σκεφτούν άσχημα για εκείνη.

Η Τζέσικα έπειτα υποσυνείδητα προβάλλει τα συναισθήματά της στην Κάρλα, η οποία της δίνει μια δικαιολογία για να την αντιπαθεί. Αντί να χρειάζεται να αντιμετωπίσει αυτά τα συναισθήματα δυσαρέσκειας μόνη της, προβάλει τα συναισθήματά της σε άλλο άτομο.

Η ψυχολογική προβολή είναι ένας από τους πολλούς μηχανισμούς άμυνας, τους οποίους οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση. Οι αμυντικοί μηχανισμοί δεν είναι πάντα κακοί. Στην πραγματικότητα, ορισμένοι αμυντικοί μηχανισμοί είναι απαραίτητοι για την αντιμετώπιση αγχωτικών γεγονότων.

Για παράδειγμα, το χιούμορ είναι ένα παράδειγμα ενός θετικού αμυντικού μηχανισμού που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να αντιμετωπίσουν το άγχος στη ζωή. Η χρήση του χιούμορ σε μια δύσκολη κατάσταση σας επιτρέπει να εκφράζετε τα συναισθήματά σας ανοιχτά και επίσης να ευχαριστείτε τους άλλους κάνοντάς τους να γελούν.

Πώς να μειώσουμε τη χρήση της προβολής
Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν υποκύψει στην ψυχολογική προβολή μέχρι να είναι πολύ αργά. Ωστόσο, υπάρχουν βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να προσδιορίσετε εάν χρησιμοποιείτε την προβολή, έτσι ώστε να αποφύγετε να το κάνετε στο μέλλον.

Ένα καλό μέρος για να ξεκινήσετε είναι να εξετάσετε τις αρνητικές σχέσεις στη ζωή σας. Με ποιον δεν τα πάτε καλά στην εργασία ή στην οικογένειά σας; Μήπως νιώθετε ότι κάποιος θέλει να σας βλάψει;

Προσπαθήστε να προσδιορίσετε από πού ξεκίνησε η εχθρότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να διαπιστώσετε ότι η συζήτηση με έναν θεραπευτή θα σας βοηθήσει να εξετάσετε αυτές τις σχέσεις πιο ειλικρινά και ανοιχτά από ό, τι μπορείτε να κάνετε μόνοι σας.

Μόλις διαπιστώσετε ότι χρησιμοποιείτε την προβολή, θα συνειδητοποιείτε όλο και περισσότερο αυτήν την τάση σε μελλοντικές αλληλεπιδράσεις. Προσπαθήστε να αντιμετωπίσετε προβλήματα και διαμάχες αντί να γίνεστε αμυντικοί. Το κλειδί είναι να μπορείτε να αναγνωρίζετε πότε χρησιμοποιείτε έναν αμυντικό μηχανισμό και να μάθετε πώς να αποκρίνεστε με πιο θετικό τρόπο. Είναι σημαντικό να μάθετε να έρχεστε αντιμέτωποι με όποια συναισθήματα αναπτύσσετε.

Πηγή:

www.everydayhealth.com

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Κάποιος είπε ότι η μοίρα μας δεν εξαρτάται από την τύχη αλλά είναι αποτέλεσμα των συνεχόμενων επιλογών που κάνουμε στη ζωή μας. Οι ευκαιρίες , δεν είναι κάτι που πρέπει να περιμένουμε σαν αποτέλεσμα τύχης ή συγκυριών. Τις ευκαιρίες στη ζωή μας πρέπει να τις δημιουργούμε ΕΜΕΙΣ για τον εαυτό μας. Το μέλλον μας είναι κάτι που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε και δυστυχώς μόνο όταν αρχίσουμε να λειτουργούμε με αυτή την πεποίθηση και πάψουμε να είμαστε μοιρολάτρες θα δούμε την ζωή μας να αλλάζει δραματικά και να αρχίζει να μοιάζει με εκείνη την ζωή που ονειρευτήκαμε για τον εαυτό μας.


Όλα αυτά που θα θέλαμε να μας συμβούν λοιπόν, δεν μας συμβαίνουν γιατί εμείς δεν τα προκαλούμε για να μας συμβούν – γιατί εμείς δεν έχουμε κάνει τις σωστές επιλογές που θα μας οδηγήσουν στην εκπλήρωση των στόχων και των ονείρων μας. Η κάθε επιλογή μας έχει τις επιπτώσεις και τα αποτελέσματα της στην ζωή μας, είτε αυτά είναι θετικά είτε αρνητικά. Το σύνολο των επιπτώσεων των επιλογών μας είναι αυτό που καθορίζει το ποιοι είμαστε και το τι έχουμε πετύχει.

Πολλοί λένε ότι η ζωή μας είναι αποτέλεσμα του χαρακτήρα μας. Αλλά αν το δείτε πιο προσεκτικά ο ίδιος μας ο χαρακτήρας διαμορφώνεται και αυτός από τις επιλογές μας. Πάρτε για παράδειγμα την επιλογή που ο καθένας μας έχει για την μόρφωση ή για την πνευματικότητα. Είναι επιλογή μας το αν θα σπουδάσουμε ή όχι. Είναι επιλογή μας το αν θα επιθυμήσουμε να εμβαθύνουμε στο νόημα της ζωής ή αν θα παραμείνουμε επιφανειακοί και λάτρεις της ύλης. Είναι επιλογή μας εάν θα προσπαθήσουμε να σώσουμε τον γάμο μας ή να διατηρήσουμε τη σχέση μας ή αν θα προκόψουμε στην δουλειά μας ή ακόμα εάν θα ευτυχήσουμε ή θα δυστυχήσουμε στη ζωή μας. Ναι, ακόμα και αυτή η ευτυχία εξαρτάται από την επιλογή του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα. Είναι το ποτήρι μας μισό – άδειο ή μισό – γεμάτο; Είμαστε επιτυχημένοι γιατί αξίζουμε την επιτυχία ή είμαστε αποτυχημένοι γιατί είμαστε άτυχοι; Τελικά, είμαστε υπεύθυνοι για όλα όσα συμβαίνουν στην ζωή μας….

Κάποιοι θα πουν : «Δεν επέλεξα να μην έχω χρήματα , δεν έχω επιλέξει να είμαι άρρωστος, δεν έχω επιλέξει να είμαι δυστυχισμένος….!» Ναι , σαφώς , κανένας δεν επιλέγει να είναι φτωχός, αλλά όμως επιλέγει να ξοδεύει περισσότερα από όσα κερδίζει και να είναι χρεωμένος μέχρι τον λαιμό ή επιλέγει να επιθυμεί πράγματα χωρίς να σκέφτεται τρόπους για να τα αποκτήσει. Κανένας δεν επιλέγει να είναι άρρωστος αλλά είναι επιλογή του μια ζωή να καπνίζει , να μην ασκείται , να καταναλώνει βλαβερά φαγητά , να κάνει κατάχρηση αλκοόλ και είναι μόνιμα αγχωμένος. Όσο για την δυστυχία κανείς δεν θα ήθελε να είναι δυστυχισμένος αλλά δεν προσέχει το πως φέρεται στο / στη σύντροφο του, έχει παραμελήσει την οικογένεια και τους φίλους του , έχει γίνει εργασιομανής και έχει μείνει μόνος, έχει γίνει πικρόχολος ,απότομος και εριστικός. Μετά λοιπόν φταιει η μοίρα; Όχι… δεν φταίει καμία μοίρα και καμία σκοτεινή συνωμοσία του σύμπαντος που μας θέλει να δυστυχούμε , να αποτυγχάνουμε , να χωρίζουμε , να πονάμε και να υποφέρουμε. ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ! Εμείς και οι λανθασμένες επιλογές μας….


Δυστυχώς είναι δύσκολο να καταλάβουμε την στιγμή που κάνουμε μια επιλογή ή που παίρνουμε μια απόφαση, το αντίκτυπο που η επιλογή αυτή θα έχει στην μετέπειτα ζωή μας. Δεν γνωρίζουμε εάν η επιλογή μας θα μας φέρει επιτυχία και ευτυχία ή προβλήματα και δυστυχία, έτσι δεν είναι; Αλλά πάντα θα πρέπει να έχουμε το θάρρος να επιλέγουμε και το θάρρος να διορθώνουμε τις λανθασμένες μας επιλογές. Οι λανθασμένες επιλογές δεν διορθώνονται με άλλα λάθη, αλλά με μια καινούργια και αντικειμενική αντιμετώπιση της ζωής μας και των καταστάσεων στις οποίες κατά καιρούς βρισκόμαστε. Οι σωστές εκτιμήσεις, οδηγούν στις σωστές επιλογές.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την σημασία που έχουν οι επιλογές μας – η ελεύθερη βούληση μας – το Θείο αυτό δώρο που μας δόθηκε αλλά που δυστυχώς επιλέγουμε να μην το χρησιμοποιούμε. Πολλές φορές αποφασίζουμε χωρίς να σκεφτούμε. Άλλες φορές πάλι δεν δίνουμε σημασία στις αποφάσεις μας και έχουμε μια περίεργη πεποίθηση ότι δεν είναι και τόσο σημαντικό αυτό που θα αποφασίσουμε , ότι δεν θα μας επηρεάσει. Μας είναι πιο εύκολο να ρίξουμε το φταίξιμο ( και την ευθύνη) της ζωής μας στους άλλους, στην ατυχία , στην μοίρα και σε χιλιάδες άλλα πράγματα… εκτός από τον εαυτό μας. Μόλις συνειδητοποιήσουμε την ευθύνη μας και μόλις καταλάβουμε την δύναμη που οι επιλογές μας μπορούν να μας χαρίσουν μόνο τότε μπορούμε να αλλάξουμε την ζωή μας. Είναι στο χέρι μας να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε μέχρι τώρα και που δεν μας βγήκε σε καλό και είναι στο χέρι μας να τολμήσουμε και να δώσουμε μια γροθιά στο χθες συνθλίβοντας το και κτίζοντας πάνω στα συντρίμμια του την καινούργια μας ζωή. Είναι στο χέρι μας να μείνουμε βολεμένοι στην δυστυχία μας ή να τολμήσουμε το άγνωστο που θα μας οδηγήσει στην ευτυχία μας.

Η ευτυχία μας και η επίτευξη των στόχων μας στηρίζεται και στην ψυχική μας κατάσταση. Εάν έχουμε καταφέρει να απαλλαγούμε από τους φόβους μας, τον θυμό μας και την άρνηση , εάν έχουμε το θάρρος να ζούμε την κάθε μας στιγμή και εάν έχουμε την δύναμη να δημιουργούμε την δική μας πραγματικότητα βασισμένη στις προσωπικές μας αξίες, εάν δεν απορρίπτουμε την ευτυχία μας αλλά την αγκαλιάζουμε και την ενθαρρύνουμε καθημερινά τότε είμαστε και ευτυχισμένοι και επιτυχημένοι αλλά και εσωτερικά γαλήνιοι. Είναι δική μας επιλογή το να μετατρέπουμε κάθε γεγονός στην ζωή μας σε πηγή μάθησης, σε ελπίδα, σε δύναμη για να ξεκινήσουμε ένα καινούργιο αγώνα.


Πρόσφατα έπιασα τον εαυτό μου να κατηγορεί την τύχη ή μάλλον την ατυχία για κάτι που μου συνέβηκε. Πόσοι από εμάς καθημερινά βασανιζόμαστε ή στεναχωριόμαστε με κάποιο γεγονός; Τη σχέση μας, την δουλειά μας, τα οικονομικά μας, την οικογένεια μας κ.λ; Σίγουρα οι περισσότεροι από εμάς. Μόλις λοιπόν μου πέρασε η απογοήτευση και τα νεύρα , αφού μίλησα με τον εαυτό μου και έκανα τον απολογισμό μου κατάλαβα πως οδηγήθηκα σε αυτή την “ατυχία” γιατί επέλεξα να ακούσω λόγια που πραγματικά δεν πίστευα, γιατί επέλεξα να δείξω εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που ήξερα πως δεν είχαν βαρύτητα λόγου και γιατί επέλεξα να παραμένω σε μια κατάσταση που μου φέρνει δυστυχία ,απογοήτευση και με φορτίζει με συνεχή αρνητική ενέργεια! Ωραία μέχρι εδώ…αλλά τι κάνω γι αυτό; Η κατανόηση των λανθασμένων επιλογών δεν είναι αρκετή αλλά είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή εάν συνοδεύεται και από καινούργιες “διορθωτικές” επιλογές που θα με έβγαζαν από τον φαύλο κύκλο.

Βήμα πρώτο: Εκανα λάθος… το παραδέχομαι και φέρω εγώ και κανένας άλλο την ευθύνη της κατάσταση αυτής! Πόσο σοβαρό ήταν το λάθος μου; Μου έγινε το πάθημα, μάθημα; Τι μαθήματα έχω πάρει;

Βήμα δεύτερο: Πως μπορώ να διορθώσω το λάθος μου; Ποιες θα πρέπει να είναι οι επιλογές μου; Προσπαθώ να μην τα βάλω κάτω με την “ατυχία” μου. Τι είναι αυτό που αν άλλαζε θα με έκανε να νιώσω καλύτερα; Να αρχίσω επιτέλους να ακούω την διαίσθηση μου και τις πραγματικές μου επιθυμίες για το θέμα που με απασχολεί. Και ακόμα και αν οι επιθυμίες μου με φοβίζουν… θα πρέπει να βρω το θάρρος και το κουράγιο να τις αντιμετωπίσω και να κάνω ένα βήμα πάνω από το πρόβλημα που με βασανίζει.

Βήμα τρίτο: Εάν οι κινήσεις που επέλεξα να κάνω δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα θα πρέπει να είμαι σε θέση να σκεφτώ καινούργιους τρόπους αντιμετώπισης και να κάνω καινούργιες κινήσεις.

Αυτός είναι ένας πολύ απλός τρόπος εξέτασης και αναθεώρησης επιλογών που μπορεί να γίνει εξαιρετικά πολύπλοκος ανάλογα με το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο καθένας μας. Η ουσία σε όλες τις περιπτώσεις παραμένει όμως η ίδια: Αυτοκριτική -Δράση – Επανεξέταση επιλογών.

Η ζωή είναι μια ασύλληπτα υπέροχη περιπέτεια. Την έχετε ποτέ δει έτσι ή απλά την αντιμετωπίζετε σαν ένα σκληρό αγώνα που σας πληγώνει και σας εξαντλεί; Η ζωή που όλοι ζούμε είναι δική μας επιλογή, με τα καλά της, με τα στραβά της , με τα λάθη της και τις επιτυχίες της. Είναι όμορφο να έχουμε την επίγνωση, ότι παρόλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, παρ ‘όλες τις δυσκολίες , πάντα υπάρχει κάτι που θα μας κάνει να χαμογελάσουμε και κάτι που θα αξίζει έστω και στιγμιαία να μας φέρει την ευτυχία. Είναι σημαντικό να έχουμε την επίγνωση ότι στα χέρια μας κρατάμε εκείνο το μαγικό ραβδάκι που μπορεί να μετατρέψει την αναποδιά σε απίστευτη τύχη , την στεναχώρια σε γνώση , την απογοήτευση σε αυτοπροστασία, τον πόνο σε δημιουργία και την αδυναμία σε τεράστια πηγή δύναμης. Αν λοιπόν νιώσετε πως κάτι στη ζωή σας, σας κάνει δυστυχισμένους, κάντε μια γερή αυτοκριτική, πάρτε τα μέτρα σας επιλέγοντας τις επόμενες σας κινήσεις και παρακολουθήστε την εξέλιξη της κατάστασης λαμβάνοντας τις ανάλογες επιπρόσθετες αποφάσεις που θα σας οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Μην ξεχνάτε: η ζωή μας είναι οι επιλογές μας γι αυτό επιλέξτε να μάθετε, επιλέξτε να γελάσετε, επιλέξτε να ερωτευτείτε, επιλέξτε να κλάψετε και να πονέσετε , επιλέξτε να αγαπήσετε… επιλέξτε να την ζήσετε έτσι όπως εσείς θέλετε και έτσι όπως σας αξίζει!


sxeseis.gr

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Τι μας λέει αυτή η φράση; Πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες που τυχαίνουν στη ζωή μας;Κάποιοι εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους στους “σημαντικούς άλλους”, τους ανθρώπους από το περιβάλλον τους που νιώθουν πιο κοντά και άρα μιλάει το στόμα τους πρώτα.
Άλλοι αντιμετωπίζουν στωικά κάθε δυσκολία της ζωής τους, χωρίς να εκφράζονται και να εκτονώνουν την ένταση τους, κάτι που δίνει περισσότερες πιθανότητες να μιλήσει στο σώμα τους πρώτα.

Τι είναι αυτό που συμβάλλει στο πώς θα διαχειριστούμε τις δυσκολίες; Η οικογένεια είναι το πρώτο σύστημα στο οποίο βιώνουμε τις πρώτες δυσκολίες της ζωής μας και οι γονείς μας οι πρώτοι άνθρωποι στους οποίους στρεφόμαστε για στήριξη.

Όλα ξεκινούν από το δεσμό προσκόλλησης τον οποίο αναπτύξαμε με τους γονείς μας. Αν έχουμε αναπτύξει ασφαλή προσκόλληση και οι γονείς ανταποκρίνονταν πλήρως και άμεσα στις ανάγκες μας, αυτό σημαίνει ότι αργότερα ως νήπια, παιδιά και έφηβοι, οι γονείς μας ήταν δίπλα μας χωρίς κρίσεις, επικριτικά σχόλια και ενοχές, αλλά με άνευ όρων αποδοχή και ενσυναίσθηση.

Τα παραπάνω, έχουν ως αποτέλεσμα να θωρακιζόμαστε ως προσωπικότητες, να αναπτύσσουμε υψηλή αυτοπεποίθηση και να βιώνουμε τις δυσκολίες της ζωής ως εύκολα διαχειρίσιμες. Αν οι δυσκολίες της ζωής μας άπτονται ζητήματα υγείας και είναι σοβαρές, τότε και πάλι αν ο δεσμός προσκόλλησης με τους γονείς μας ήταν ο ασφαλής, παρά το γεγονός ότι στην αρχή θα μας σοκάρει η νέα κατάσταση, δε θα αργήσουμε να βρούμε τη δύναμη να το παλέψουμε!

Αντίθετα, αν ο δεσμός προσκόλλησης ήταν αγχώδης-αποφευκτικός, όπου οι γονείς δεν ανταποκρίνονται άμεσα, είναι συνήθως επικριτικοί και αντιδρούν έντονα με θυμό ή/και τιμωρία, ή αγχώδης-αμφιθυμικός, όπου οι γονείς χαρακτηρίζονται από ασταθή απαιτητικότητα και είναι απρόβλεπτοι στην ανταπόκριση τους αγνοώντας τα σήματα του βρέφους, τότε είναι πιο πιθανό να μην εξωτερικεύουμε τα συναισθήματα μας, οπότε να μιλάει το σώμα μας, ή να τα εξωτερικεύουμε με λάθος τρόπο κάνοντας κακό σε εμάς τους ίδιους.

Για παράδειγμα μπορεί να θυμώνουμε με το παραμικρό και να έχουμε ξεσπάσματα, με αποτέλεσμα να εμφανίσουμε υπέρταση ή συχνούς και έντονους πονοκεφάλους ή αν δεν εξωτερικεύουμε καθόλου τα συναισθήματα μας, ενδέχεται να εκδηλωθεί κάποιο αυτοάνοσο νόσημα ή κάποια νεοπλασία (καρκίνος). Στα αυτοάνοσα νοσήματα ο οργανισμός στρέφεται ενάντια στα ίδια του τα κύτταρα για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ενώ στις νεοπλασίες στην αναγέννηση των κυττάρων αντί για υγιή γεννιούνται καρκινικά κύτταρα.

Το σώμα μας πάντα μας δίνει κάποια σημάδια προειδοποιητικά ότι κάτι δεν πάει καλά. Εμείς το ακούμε; Όταν αρχίζει να “μιλάει” το σώμα μας αν το ακούσουμε από την αρχή και ανταποκριθούμε σε αυτό που “λέει”, τότε μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και να ανατρέψουμε την έναρξη μιας νόσου.

Ακόμα όμως και όταν μία χρόνια νόσος εκδηλωθεί τότε αν απευθυνθούμε σε ειδικό και δουλέψουμε με τον εαυτό μας, τότε η διαδικασία της αυτοίασης μπορεί να ενεργοποιηθεί και είτε να υπάρξει απόλυτη ίαση, είτε σε περιπτώσεις ανίατων νοσών, τα συμπτώματα να υποχωρήσουν και να κερδίσουμε την ποιότητα ζωής που μας αξίζει.

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Πηγή: kritikou-healthpsy.gr

thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Πως θα βοηθήσετε κάποιον που φοβάται; Σεβαστείτε το συναίσθημά του. Μη γελοιοποιείτε ποτέ τον φόβο. Ακούστε χωρίς να αναζητάτε λύσεις.

Μην προσπαθείτε να τον λογικέψετε ή να του δώσετε συμβουλές. Μη θελήσετε να τον καθησυχάσετε, να διώξετε τον τρόμο του, αφήστε τον πρώτα να τον ζήσει. Το πρώτο που χρειάζεται είναι να αισθανθεί αποδεκτός μαζί με το συναίσθημά του.

Εμπιστευτείτε τις ικανότητες του να βρει τις δικές του λύσεις. Κατόπιν, με τη βοήθεια της συζήτησης και των ξεκάθαρων ερωτήσεων, βοηθήστε τον να μιλήσει γι’ αυτό που αισθάνεται. 

Τα λόγια επιτρέπουν να αποστασιοποιηθούμε από το ανεπεξέργαστο συναίσθημα. Καθώς θα μιλά, θα συνειδητοποιήσει τι είναι αυτό που προκάλεσε την αγωνία του.

Αγγίξτε το χέρι του, τον ώμο του...

Μετά, αν είστε δικός του άνθρωπος, προτείνετέ του να σταθείτε από πίσω του, να τον αγκαλιάσετε, να έρθει σε επαφή το στήθος σας, η καρδιά σας με την πλάτη του και να του δώσετε το στήριγμα που έχει ανάγκη.

Προτείνετέ του να σας περιγράψει το μέλλον, όπως το φαντάζεται, ώσπου οι εικόνες να γίνουν θετικές και να νιώσει πραγματικά σίγουρος για τον εαυτό του..


Isabelle Filliozat
Απόσπασμα από το βιβλίο
«η νοημοσύνη της καρδιάς»

Ψυχολογία

Τα συναισθήματα από τη φύση τους συμβαίνουν στο παρόν. Χρωματίζουν το τώρα και καθοδηγούν τη δράση του ατόμου προς άμεσα εφικτούς στόχους. Πολλές είναι οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που έχουν οριοθετηθεί γύρω από τη σημαντικότητα του να ζει το άτομο στο Εδώ και Τώρα. Οι επικριτές από την άλλη υποστηρίζουν, ότι το να ζει κανείς στο παρόν δεν είναι υγιές. Λένε, ότι μια τέτοια στάση οδηγεί σε μια ζωή γεμάτη παρορμήσεις και ότι, όταν το άτομο καθοδηγείται από τα συναισθήματα στο τώρα, θα το διακατέχει άγνοια των συνεπειών στο μέλλον. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφοροποίηση ανάμεσα στο Ζω-στο-τώρα και στο Ζω-για-το-τώρα.

Το Ζω-στο-τώρα είναι υγιές και απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση. Οι άνθρωποι που ζουν στο παρόν έχουν συνείδηση του περιβάλλοντος που τους περιβάλλει αλλά και των δικών τους συναισθηματικών αντιδράσεων σε αυτό. Για παράδειγμα συνειδητοποιούν τη χαρά μέσα τους, όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο τους χαμογελά. Ή σε μια στιγμή βαθύ αναστεναγμού αντιλαμβάνονται, ότι κάτι δύσκολο τους βαραίνει. Το άτομο αισθάνεται πιο εναρμονισμένο με τον εσωτερικό του κόσμο, όταν το σημείο αναφοράς του είναι το Εδώ και Τώρα, καθώς αυτό λειτουργεί σαν πυξίδα.

Το Ζω-για-το-τώρα είναι ισοδύναμο με την ασυλλόγιστη παρορμητικότητα. Οι άνθρωποι που ζουν για τη στιγμή κάνουν ό,τι νιώθουν να τους βγαίνει αβίαστα και χωρίς πολύ σκέψη. Έτσι όμως αδυνατούν να υπολογίσουν πιθανές συνέπειες. Εδώ το συναίσθημα λειτουργεί ανεξέλεγκτα και γίνεται εχθρός της κατάκτησης στόχων και της αυτοπραγμάτωσης.

Παρελθόν και Μέλλον

Παρόλο που τα συναισθήματα έχουν τη βάση τους στο παρόν, βρίσκονται υπό την επήρεια του παρελθόντος και επηρεάζουν με τη σειρά τους αντίστοιχα το μέλλον. Το παρελθόν εξακολουθεί να ζει στο παρόν διαμορφώνοντας στο άτομο τον τρόπο που βιώνει τα γεγονότα στο σήμερα. Οι άνθρωποι αντιδρούν και αλληλεπιδρούν στο σήμερα έχοντας τις εσωτερικές άγκυρες τους στη προσωπικό ιστορικό των συναισθημάτων που τους συνοδεύει. Το να θυμάται κανείς συμβάντα από το παρελθόν γεννά συναισθήματα.

Ό,τι έχει μάθει το άτομο από την παιδική ηλικία μέχρι και την ενηλικίωση έχει αποθηκευθεί στη συναισθηματική μνήμη. Απρόσμενα συναισθήματα που ξεπηδάνε στο σήμερα -άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα- μπορεί να έρχονται από το παρελθόν.

Για παράδειγμα μια αίσθηση λύπης μπορεί να κυριαρχήσει, όταν κάποιος θυμηθεί μέσα από μια φωτογραφία τον γονιό που έχει πεθάνει. Αυτές οι “εισβολές” συνήθως συμβαίνουν ανεξέλεγκτα. Τέτοια συναισθήματα είναι συχνά η πηγή συναισθηματικών διαταραχών.

Στην ψυχοθεραπευτική δουλειά χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις να γίνει ο διαχωρισμός ανάμεσα στα άλυτα συναισθήματα που αφορούν γεγονότα του παρελθόντος και στις συναισθηματικές αντιδράσεις σε τωρινές καταστάσεις.

Οι άνθρωποι πολλές φορές αντιδρούν σε καταστάσεις του σήμερα με συναισθήματα που αφορούν καταστάσεις του παρελθόντος. Έτσι για παράδειγμα η παραμελημένη σύντροφος αντιδρά με εκείνο το θυμό στον σύντροφο της που της δημιουργεί ακόμη ο πατέρας της, επειδή όταν ήταν η ίδια παιδί δεν είχε κοντά της τον πατέρα της.

Η προσμονή των μελλοντικών συμβάντων δημιουργεί επίσης συναισθήματα στο σήμερα, κυρίως ανησυχία και έγνοια. Εδώ υπάρχει η διαφορά σε σχέση με τα συναισθήματα που έρχονται από το παρελθόν, ότι ακόμη τίποτα δεν έχει συμβεί και όμως το άτομο νιώθει πράγματα για το μέλει γενέσθαι.

Είναι δύσκολη η διαχείριση τέτοιων συναισθημάτων, καθώς αφορούν γεγονότα τα οποία μπορεί μεν να συμβούν, αλλά προς το παρόν δε συμβαίνουν. Π.χ. ο γονιός ανησυχεί, ότι το παιδί του δεν θα καταφέρει να ζήσει μόνο του σε δικό του σπίτι.

Μπαίνει έτσι σε μια λαίλαπα συναισθημάτων ανησυχίας με την υπόθεση και μόνο, ότι το παιδί είναι ανίκανο να τα καταφέρει. Έχουμε λοιπόν πραγματικές συναισθηματικές αντιδράσεις σε μελλοντικές σκηνές που παίζονται σε ένα φαντασιακό θέατρο στο μυαλό του ατόμου.

Το να σκέφτεται και να φαντάζεται κανείς τι μέλει γενέσθαι είναι ωστόσο απαραίτητο, καθώς βοηθάει το άτομο να σκεφτεί πώς θα μπορούσε να αντιδράσει σε μια μελλοντική συνθήκη και να πάρει ανάλογες αποφάσεις στο σήμερα.

Χρησιμοποιώντας αυτή τη δεξιότητα μπορεί να έχει μια “δοκιμαστική” συναισθηματική εμπειρία στο τώρα. Αν κάποιος π.χ. φαντάζεται πώς θα είναι η ζωή του χωρίς τον/τη σύντροφο, μπορεί να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απουσίας και αυτό με τη σειρά του να τον κάνει να ξανασκεφτεί, αν θέλει πραγματικά να χωρίσει.

Αναφερόμαστε σε μια υγιή κατάσταση, όταν το άτομο φαντάζεται τις συναισθηματικές του αντιδράσεις σε μελλοντικά γεγονότα και αυτό τον βοηθά να προγραμματίσει καλύτερα τη δράση του στο σήμερα.

Μη υγιής είναι η κατάσταση, όπου το άτομο βασανίζεται για μελλοντικά γεγονότα και συμπεριφέρεται σα να συμβαίνουν τώρα. Για παράδειγμα θρηνεί ήδη ένα αγαπημένο πρόσωπο που βρίσκεται κοντά στο θάνατο, ενώ ακόμη δεν έχει πεθάνει. Έτσι χάνει τις λιγοστές στιγμές που το έχει ακόμη κοντά του, καθώς με το μυαλό και το συναίσθημα βρίσκεται ήδη στο βαρύ συναίσθημα του πένθους.

Είναι σημαντικό να γίνεται η διάκριση ανάμεσα στα συναισθήματα που βιώνονται και αποτελούν αντίδραση σε τωρινές καταστάσεις και στα συναισθήματα που βιώνονται και αποτελούν αντίδραση σε μελλοντικά σενάρια. Το κάθε ένα εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό στην πορεία της ζωής.

Παρελθόν Παρόν Μέλλον – ο συγκερασμός

Τα συναισθήματα κουβαλάνε τη μνήμη του παρελθόντος, μεταλλάσσονται και εκφράζονται στις τωρινές καταστάσεις και διαμορφώνουν τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου για το μέλλον. Το άτομο που του συμπεριφέρθηκαν καλά ως παιδί αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως ένα ασφαλές μέρος και αισθάνεται θετικά. Το άτομο που στερήθηκε συναισθηματικά καθώς μεγάλωνε χτίζει μέσα του μια αίσθηση ενός κόσμου επικίνδυνου, αισθάνεται τους άλλους αδιάφορους και βιώνει έναν φοβικό εαυτό. Σε ανάλογες ράγες θα κινηθεί και σε συνθήκες που θα προκύψουν στο μέλλον.

Η συναισθηματική μνήμη ενεργοποιείται, όταν νιώθει κανείς πράγματα και ανθρώπους γύρω του. Αυτή η σοφία των συναισθημάτων που έχουν αποθηκευθεί στο σώμα αποτελεί πυξίδα για ό,τι βιώνεται στο παρόν και ότι είναι να βιωθεί στο μέλλον.

*Πηγή: Leslie S. Greenberg, Emotion-focused therapy: coaching clients to work through their feelings, American Psychological Association


parallaximag.gr

Ψυχολογία

«Ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση σε κυριεύει ο Κρίση πανικού: ο αόρατος εχθρός. Δεν φοβάσαι απλά, νιώθεις πως δεν μπορείς να ανασάνεις, να κινηθείς, πως τρελαίνεσαι, πως ασφυκτιάς και -το πιο τρομακτικό όλων- πως πεθαίνεις!».

Αν ακούγεται τρομακτικό, φανταστείτε να το ζήσετε. Αν πάλι το έχετε βιώσει, εύχεστε να μην ξανασυμβεί ποτέ, κυρίως γιατί εμφανίζεται ύπουλα, σε χρόνο ανύποπτο και χωρίς προφανή αιτία.

Οι κρίσεις πανικού μπορεί να ποικίλουν από άτομο σε άτομο, όμως τα βασικότερα και συνηθέστερα συμπτώματά είναι: ίλιγγοι, μούδιασμα, ναυτία, δύσπνοια, ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο, εξάψεις, κοιλιακές κράμπες, σφίξιμο στο στήθος και το λαιμό, βουητό στα αφτιά και μια αίσθηση πως σας «λούζει κρύος ιδρώτας».

Τα συμπτώματα είναι τόσο έντονα και επώδυνα, που οι περισσότεροι άνθρωποι όταν το βιώνουν για πρώτη φορά πιστεύουν ότι πεθαίνουν, ότι παθαίνουν καρδιακή προσβολή ή ακόμα και ότι χάνουν το μυαλό τους, ενώ αν το πρόβλημα δεν εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση πιο γενικευμένων φοβιών, όπως κλειστοφοβία, αγοραφοβία, υψοφοβία ή ακόμη και κατάθλιψη, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωή σας.

«Το χειρότερο δεν είναι η κρίση αυτή καθ’ εαυτή», μας αναφέρει άτομο που έχει βιώσει επανειλημμένα τον τρόμο μιας κρίσης πανικού, «είναι ο φόβος που σου δημιουργείται για το πότε θα ξαναχτυπήσει».

Οι γιατροί μάλιστα εξηγούν, πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας, είναι ο φαύλος κύκλος «προσμονής-αποφυγής» που δημιουργείται μεταξύ των κρίσεων και του φόβου για το πότε θα «χτυπήσει» το επόμενο επεισόδιο, ο οποίος από μόνος τους είναι ένας εξαιρετικά στρεσογόνος παράγοντας που υποδαυλίζει την ψυχολογία του πάσχοντα.

Αν σκέφτεστε «Μα γιατί τώρα; Αφού δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να με απασχολεί αυτή τη στιγμή», τότε μάλλον θα πρέπει να ψάξετε πιο βαθιά. Σύμφωνα με έρευνες, τουλάχιστον ένας στους 10 ανθρώπους θα βιώσει περιστασιακά κρίσεις πανικού, που συνήθως συνδέονται με κάποιο έντονο γεγονός της ζωής του που καταπιέστηκε και «θάφτηκε» στο υποσυνείδητο (όπως παιδικά τραύματα), με χρόνιο στρες, ή μια αρκετά «πιεσμένη» περίοδο, από οικονομικές δυσκολίες, εσωτερικές συγκρούσεις, διαζύγια, άγχος και πίεση στον εργασιακό χώρο, έντονες αλλαγές στη προσωπική ζωή ή το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.

Στις περιπτώσεις βέβαια που μιλάμε για επαναλαμβανόμενες και απροσδόκητες κρίσεις πανικού για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακολουθουμένες από τουλάχιστον 1 μήνα συνεχούς ανησυχίας σχετικά με το ενδεχόμενο νέων κρίσεων, τότε πρόκειται για μια σοβαρότερη κατάσταση, που ονομάζεται «διαταραχή πανικού» (panic disorder). Περίπου 1/100 άτομά από «διαταραχή πανικού» η οποία συνήθως κάνει την εμφάνιση της στην ηλικία των 20-25ετών και είναι περίπου 2 φορές πιο συχνή στις γυναίκες απ’ ό, τι στους άντρες.

Υπάρχει θεραπεία; Πριν πανικοβληθείτε, θυμηθείτε πως το μισό μέρος της θεραπείας, είναι η αναγνώριση του προβλήματος. Έχοντας πει αυτό, η καλύτερη μέθοδος θεραπείας είναι να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό. Οι κρίσεις πανικού, όπως κάθε αγχώδης διαταραχή, μπορούν να θεραπευτούν και δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποφέρετε χρόνια από αυτές, πιστεύοντας ότι θα φύγουν από μόνες τους ή θα καταφέρετε να τις καταπολεμήσει μόνες. Οι δύο κύριοι (αλλά αδιαχώριστοι) τύποι θεραπείας είναι η ψυχοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή.

Όσον αφορά στην φαρμακευτική αγωγή, η χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων για μικρές περιόδους χρόνου, χορηγούμενων από κάποιον ειδικευμένο ψυχίατρο, μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση των κρουσμάτων και την έντασή με την οποία εκδηλώνονται.
Οι συμπεριφοριστικές- γνωσιακές ψυχοθεραπείες αποσκοπούν στο να σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε και να αποδυναμώσετε την πηγή του στρες και του φόβου καθώς και τις αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές που το προκαλούν, εστιάζοντας παράλληλα σε τεχνικές χαλάρωσης.
Άλλες ψυχοθεραπείες, όπως είναι η αναλυτική, η προσωποκεντρική κλπ., εστιάζουν περισσότερο σε εμάς τους ίδιους, τα συναισθήματα, τις συνθήκες ζωής και τις σχέσεις με το περιβάλλον μας, αποσκοπώντας στο να φωτίσουν και να αποδυναμώσουν τις εσωτερικές και εξωτερικές μας συγκρούσεις, οι οποίες μπορεί να δημιουργούν στρες.

Εξαιρετικές επίσης έχουν φανεί και οι διάφορες τεχνικές χαλάρωσης που προσφέρει η yoga, ο διαλογισμός, η ύπνωση, το χαλαρωτικό μασάζ και οι ασκήσεις αναπνοής.

Όταν σε λούζει κρύος ιδρώτας: Αν έχετε την αίσθηση πως μια κρίση πανικού σας χτυπά την πόρτα υπάρχουν μερικές έξυπνες τεχνικές που θα σας βοηθήσουν:

1. Αναπνεύστε βαθιά και αργά, εισπνέοντας από τη μύτη και εκπνέοντας από το στόμα, επικεντρώνοντας την προσοχή σας σε κάθε ανάσα. Μπορείτε επίσης να τις μετράτε (ξεκινώντας από 1 μέχρι το 10 και ξανά από την αρχή).
2. Στρέψτε την προσοχή σας σε κάτι άλλο (όπως τους δείκτες του ρολογιού), ακούστε μουσική, διαβάστε ένα βιβλίο ή τηλεφωνήστε σε ένα φίλο.
3. Αποβάλετε τις αρνητικές σκέψεις που σας κατακλύζουν αντικαθιστώντας τες με άλλες χαλαρωτικές (όπως ένα μέρος ή μια κατάσταση που σας φέρνει γαλήνη και ηρεμία) μέσω οπτικοποίησής της.
4. Ασκηθείτε. Αν μπορείτε διαλέξτε μια άσκηση (όπως κοιλιακούς, jumping jacks, γρήγορο περπάτημα σε ανηφορικό έδαφος) και εκτελέστε την μετρώντας δυνατά κάθε επανάληψη.
5. Επαναλάβετε (σχεδόν σαν μάντρα) στο πρώτο πρόσωπο μια φράση που θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε, όπως «Είμαι ήρεμή», ή «Δεν ανησυχώ, θα περάσει», κάνοντας παράλληλα τις προαναφερθείσες ασκήσεις αναπνοής.

kathimerini.gr

Ψυχολογία

Χανόμαστε καθημερινά σε ένα κυνήγι των υποχρεώσεων, των πρέπει, των φιλοδοξιών μας και ξεχνάμε ότι είμαστε άνθρωποι! Δεν εργαζόμαστε πλέον για να ζούμε, αλλά ζούμε για να εργαζόμαστε και κυνηγάμε ένα άπιαστο όνειρο, πουλιά ταξιδιάρικα που όσο τα κυνηγάμε τόσο εκείνα πετάνε μακριά μας… τα χρόνια φεύγουν και περνάμε από μπροστά μας σαν κινηματογραφική ταινία οι μέρες , οι ώρες , οι στιγμές, άλλοτε μας χαμογελάνε και άλλοτε μουντές ίσως και θλιβερές μας κοιτάνε, μα εμείς αναμένουμε τη στιγμή που θα ζήσουμε… δε ζούμε παρά υπάρχουμε αναμένοντας να ζήσουμε.


Σκέψεις τριγυρνάνε το νου μας ποιοι είμαστε, γιατί υπάρχουμε, πού πάμε; Τι είναι η ζωή; Ζωή είναι το καινούριο, το ωραίο, το όμορφο. Ένα λουλούδι ανθίζει, ένα πουλί πετάει, ένα παιδί κλαίει ή γελάει. Ζωή είναι η κίνηση, η χαρά αλλά και ο πόνος, τα εναλλασσόμενα συναισθήματα. Ζωή είναι ένας κύκλος με αρχή και τέλος. Μετά τη ζωή ο θάνατος. Η ζωή είναι τα πάντα ο θάνατος τίποτα. Η ζωή είναι φωνές. Ο θάνατος σιωπή. Η ζωή είναι χρώματα, φώς, αέρας, αρώματα. Ο θάνατος σκοτάδι, άπνοια. Είμαστε τυχεροί που ζούμε, αναπνέουμε, αισθανόμαστε τώρα μπορούμε. Όλοι έχουν την ευκαιρία να ζουν την κοινωνική πραγματικότητα. Η κοινωνική πραγματικότητα είναι μια και μοναδική , η ερμηνεία της είναι διαφορετική. Βλέπουμε τα πράγματα όπως θέλουμε να τα δούμε και όχι όπως πραγματικά είναι. Να αγαπάς τη ζωή σου! Αυτούς που στη χάρισαν. Και εκείνους που την κάνουν καλύτερη.

Να αδιαφορείς για τους κακούς. Η τιμωρία τους είναι η αδιαφορία σου. Μακριά από την κακία. Οι κακοί δε γίνονται ποτέ καλοί. Όταν στέκεσαι δίπλα τους, σου κλέβουν την ηρεμία και την καλοσύνη. Απομάκρυνέ τους από τη ζωή σου και άφησε τους να βράσουν στο καζάνι της κακίας τους. Η ευτυχία μας είναι η πληρότητα της ψυχής μας , μη σε αγχώνουν πράγματα που δεν αλλάζουν.

Ζήσε τις μικρές στιγμές, τα απλά πράγματα, το τώρα, το χτες έφυγε πια, ενώ το αύριο μπορεί να μην έρθει. Ζήσε τη ζωή σου χωρίς να την εξευτελίζεις με μικροπρέπειες ούτε να αναλώνεσαι σε πράγματα ανούσια. Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ θες και κρίνεις, γιατί η ζωή είναι δώρο! Και αν κάποτε τη χάσεις, θα ξέρεις ότι την έζησες όπως ήθελες εσύ, και όχι όπως ήθελαν οι άλλοι! Η ζωή είναι δική σου και είναι πολύ μικρή για ένα θλιβερή! Μπες μέσα στο αυτοκίνητο σου, κάνε μια βόλτα χωρίς προορισμό, ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική στη διαπασών.

Ζήσε τις στιγμές, εξάλλου ζωή είναι το άθροισμα τους. Ο προορισμός άγνωστος, το ταξίδι της ζωής επικίνδυνο και αβέβαιο. Το αν η ζωή θα κυλήσει ομαλά και χωρίς αντιξοότητες εξαρτάται από το πόσο καλός οδηγός είναι άνθρωπος, γιατί η ίδια η ζωή είναι ένα αυτοκίνητο με οδηγό τον άνθρωπο, εξαρτάται από το πόσο καλά ξέρει να πατάει φρένο ή γκάζι τη στιγμή που χρειάζεται. Γίνε μέλισσα και πάρε γύρη μόνο από τα καλά λουλούδια για να φτιάξεις μέλι. Ρούφηξε το μεδούλι της ζωής.

Τελικά τι είναι η ζωή; Η ζωή είναι μια λέξη με τρία γράμματα, που ο καθένας τη γράφει όπως θέλει και με το δικό του γραφικό χαρακτήρα. Άλλος της δίνει αξία, τη γράφει με κεφαλαία, άλλος με μικρά, άλλος σταθερά και ευανάγνωστα, άλλος τρεμάμενα, φοβισμένα. Εσύ αποφασίζεις πώς θα γράψεις τη ζωή σου και αν δε μπορείς να τη γράψεις ζωγράφισε την, δώσε της χρώμα και βάλε την ξεχωριστή πινελιά στον πίνακα της κοινωνίας.

Ζωή είναι το τώρα, το σήμερα, οι στιγμές… μην αναζητάμε λοιπόν τι είναι ζωή, γιατί έτσι χάνουμε την ουσία της. Στις αναζητήσεις μας για μια καλύτερη ζωή, πολλές φορές ξεχνάμε να ζούμε! Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε πει: δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος, υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα και τη χαίρομαι όλη.

Ζωή είναι ο ήλιος που ανατέλλει το πρωί… ο γλάρος που πετάει αμέριμνος… το αθώο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού. Είναι όλα εκείνα που δίνουν αξία στις στιγμές και χαρά στις αισθήσεις σου. Γι αυτό ζήσε, βρες λόγους για να ζεις και ζήσε όσο πιο απλά μπορείς, γιατί η ευτυχία της ζωής βρίσκεται στα απλά , στα μικρά, στα ασήμαντα, βρίσκεται στις λεπτομέρειες… Γέλα, αγάπα και τραγούδα. Αυτό είναι ζωή!

Γράφει η Ιωάννα Χαρμπέα

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Όλοι χάνουμε το κουράγιο μας σε κάποιες στιγμές της ζωής μας και κάποιοι λίγο συχνότερα από άλλους. Μερικές φορές νιώθουμε ηττημένοι, ανάξιοι και καταθλιπτικοί. Αν έχετε νιώσει κι εσείς έτσι κάποια στιγμή στη ζωή σας, θα έχετε περάσει πολύ χρόνο νιώθοντας μοναξιά, ενοχή, ντροπή κλπ. Κι αυτά είναι κάποια από τα δυσκολότερα συναισθήματα που πρέπει να αντιμετωπίσετε με τον εαυτό σας.


Εδώ έχουμε συλλέξει με το πέρασμα των χρόνων, μερικές φράσεις έμπνευσης και σοφίας που μπορούν να μας βοηθήσουν σε αυτές τις δύσκολες ώρες. Αποτελούν μια απλή υπενθύμιση του πόσο δυνατοί είμαστε πραγματικά, επειδή βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι όπως όλοι οι άλλοι, είμαστε και εμείς ένα μέρος μιας ισχυρής πηγής- του Θεού ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε.

Ορισμένες φορές, ακόμα και μια απλή υπενθύμιση της πραγματικής μας ουσίας μπορεί να μας κάνει να δούμε τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία. Ευχόμαστε να μπορέσετε να βρείτε παρηγοριά και δύναμη στις ακόλουθες φράσεις και μην ξεχνάτε ότι «αν περνάτε μέσα από μια κόλαση, συνεχίστε να περπατάτε».

1. «Εύχομαι να μπορούσα να σου δείξω όταν είσαι μόνος ή μέσα στο σκοτάδι, το εκπληκτικό φως του είναι σου» – Hafiz

2. «Μέσα σου βρίσκεται το φως χιλιάδων ήλιων» – Robert Adams

3. «Μια όμορφη μέρα ξεκινά με μια όμορφη σκέψη. Όταν ξυπνάτε, πάρτε λίγο χρόνο για να συνειδητοποιήσετε πόσο προνομιούχοι είστε που είστε ζωντανοί και υγιείς. Τη στιγμή που θα αρχίσετε να συμπεριφέρεστε σαν η ζωή να είναι μια ευλογία, σας διαβεβαιώνω ότι θα αρχίζετε να το νιώθετε και έτσι. Ο χρόνος που περνάτε εκτιμώντας, είναι ένας χρόνος που αξίζει να τον ζείτε» – Ανώνυμος

4. «Είστε τόσο σκληροί με τον εαυτό σας. Σταθείτε για μια στιγμή, θαυμάστε τη ζωή σας· στο πένθος που σας αμβλύνει, στον πόνο που σας κάνει πιο σοφό, στο βάρος που σας δυναμώνει. Παρ’ όλα αυτά, εσείς ακόμα εξελίσσεστε. Να είστε περήφανοι γι’ αυτό. – Ανώνυμος

5. «Δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητείτε τον εαυτό σας. Αν γνωρίζετε ποιες είναι οι προθέσεις σας, θα προσφέρετε πάντα στον εαυτό σας καθοδήγηση και αν στιγμιαία φανεί πως απομακρύνεστε από το δρόμο σας, κάτι που δεν είναι καν πιθανό- τότε, πάντα θα επιτρέπετε στον εαυτό σας να γνωρίζει ότι υπάρχει κάτι που θα μάθετε από αυτό με θετικό τρόπο και θα καταλάβετε ότι δεν έχετε βγει τελικά από το δρόμο σας. Αλλά έχετε απλά επεκτείνει το πλάτος του μονοπατιού» – Bashar


6. «Δημιουργήστε το υψηλότερο, μεγαλύτερο δυνατό όραμα για τη ζωή σας. Επειδή μπορείτε να γίνετε αυτό που πιστεύετε» – Oprah Winfrey

7. «Η αλλαγή μπορεί να τρομακτική, αλλά ξέρετε ποιο είναι το τρομακτικότερο; Το να επιτρέπετε στο φόβο να σας σταματά από το να εξελίσσεστε, να αναπτύσσεστε και να προοδεύετε» – Mandy Hale

8. «Είμαστε ταξιδιώτες σε ένα κοσμικό ταξίδι, αστερόσκονη που στροβιλιζόμαστε και χορεύουμε στη δίνη του απείρου. Η ζωή είναι αιώνια. Έχουμε σταματήσει για μια στιγμή, ώστε να συναντήσουμε ο ένας τον άλλο, να γνωριστούμε, να αγαπήσουμε, να μοιραστούμε αυτή την πολύτιμη στιγμή. Είναι μια μικρή παρένθεση μέσα στην αιωνιότητα» – Paulo Coelho

9. «Σκίσε τη μάσκα. Το πρόσωπό σου είναι λαμπρό» – Rumi

10. «Δεν μπορείτε να ξεκινήσετε το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σας, αν δεν συνεχίζετε να ξαναδιαβάζετε το τελευταίο».

11. «Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από αστέρια». – Moby

12. «Μην ανησυχείτε, μη φοβάστε πoτέ, επειδή είναι απλά μια βόλτα» – Bill Hicks

13. «Υπάρχουν μόνο δύο τρόποι να ζείτε τη ζωή σας. Η μια είναι σαν τίποτα να μην είναι θαύμα. Η άλλη είναι σαν τα πάντα να είναι ένα θαύμα» – Albert Einstein

14. «Αλλά χωρίς το σκοτάδι, ποτέ δεν θα βλέπατε τα αστέρια» – Ανώνυμος

15. «Μη νιώθετε μόνοι, ολόκληρο το σύμπαν βρίσκεται μέσα σας» – Rumi

16. «Ένα μεγάλο μέρος του πόνου που αντιμετωπίζουμε είναι πραγματικά μόνο σκέψεις» – Ανώνυμος

17. «Μην συγκρίνετε ποτέ το ταξίδι σας με κάποιου άλλου. Το ταξίδι σας είναι ΔΙΚΟ σας και δεν πρόκειται εδώ για διαγωνισμό» – Ανώνυμος

18. «Σας δόθηκε αυτή η ζωή, επειδή ήσασταν αρκετοί δυνατοί για να τη ζήσετε» – Ανώνυμος

19. «Η ζωή θα σας προσφέρει όποια εμπειρία θα αποδειχθεί βοηθητική για την εξέλιξη της συνείδησής σας. Πώς γνωρίζετε ότι αυτή είναι η εμπειρία που χρειάζεστε; Επειδή αυτή είναι η εμπειρία που ζείτε εκείνη τη στιγμή» – Eckhart Tolle

20. «Η αναγνώριση του καλού που έχετε ήδη στη ζωή σας αποτελεί τη βάση όλου του πλούτου» – Eckhart Tolle

21. «Τη στιγμή που έχετε στην καρδιά σας αυτό το εξαιρετικό πράγμα που ονομάζεται αγάπη και νιώθετε το βάθος, την ευχαρίστηση και την έκσταση της, θα ανακαλύψετε ότι για εσάς, ο κόσμος μεταμορφώνεται» – Jiddu Krishnamurti

22. «Μην ρωτάτε τον εαυτό σας τι χρειάζεται ο κόσμος. Αναρωτηθείτε τι σας κάνει να νιώθετε ζωντανοί και ύστερα κάντε το. Επειδή αυτό που ο κόσμος χρειάζεται είναι περισσότερους ανθρώπους που νιώθουν ζωντανοί» – Howard Thurman

23. «Επικρίνετε τον εαυτό σας εδώ και χρόνια και δεν λειτουργεί. Προσπαθήστε να αποδεχτείτε τον εαυτό σας και δείτε τι θα συμβεί» – Louise Hay

24. «Μέχρι να νιώσετε πληγωμένοι, δεν γνωρίζετε από τι είστε φτιαγμένοι. Σας δίνει την ικανότητα να σηκωθείτε ξανά στα πόδια σας, αλλά πιο δυνατοί από ποτέ» – Melissa Molomo

25. «Ο πόνος που νιώθεις, δεν συγκρίνεται με τη χαρά που έρχεται» – Ρωμαίοι 8:18

26. «Κάθε αγώνας στη ζωή σου σε έχει διαμορφώσει στο άτομο που είσαι σήμερα. Να είσαι ευγνώμων για τις άσχημες στιγμές, μπορούν μόνο να σε κάνουν πιο δυνατό» – Pravinee Hurbungs

27. «Όταν αντιμετωπίζετε δύσκολες στιγμές, γνωρίστε ότι οι προκλήσεις δεν έχουν σταλεί για να σας καταστρέψουν. Αλλά για να σας ενδυναμώσουν» – Joel Osteen

28. «Η ζωή έχει τον τρόπο της να τεστάρει τη θέληση ενός ατόμου, είτε με το να μην συμβαίνει τίποτα, είτε με το να συμβαίνουν τα πάντα ταυτόχρονα» – Paulo Coelho


Πηγή: enallaktikidrasi.com, https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή