Νοεμβρίου 21, 2019

Ψυχολογία

Όταν είστε θυμωμένοι, πείτε από μέσα σας αυτή τη «μαγική» φράση και δείτε τον θυμό να υποχωρεί
Και τι να πείτε σε κάποιον που βλέπετε εξαγριωμένο ή λυπημένο.

Πρωταρχική αιτία του θυμού σας είναι η αίσθηση ότι κάποιος σας απειλεί, σας επιτίθεται, σας πλήγωσε ή σας εκμεταλλεύτηκε. Τόσο ο θυμός όσο και ο φόβος ενεργοποιούν μια αντίδραση μάχης ή φυγής, που κάνει αυτόν που δέχεται την επίθεση να προσπαθεί να ξεφύγει ή να αντισταθεί στον επιτιθέμενο. Μία από τις χειρότερες πτυχές του θυμού είναι ότι όσο περισσότερο τον εκφράζει κανείς τόσο αυτός αναζωπυρώνεται, σαν φωτιά που λαμπαδιάζει. Η αλήθεια είναι ότι όσο περισσότερο θυμό νιώθει κανείς τόσο περισσότερο πληγώνεται.

Σύντομα, η έκφραση θυμού γίνεται συνήθεια. Το δυστυχισμένο άτομο φτάνει σε σημείο όπου ακόμη και το πιο ασήμαντο γεγονός του προκαλεί έκρηξη θυμού. Ζει τη ζωή του συνεχώς οργισμένο. Μετά από λίγο, αρχίζει να πιστεύει ότι αυτές οι παραφορές είναι φυσιολογικές. Αυτό που κάνει τους ανθρώπους να εμμένουν στο θυμό τους είναι η ανάγκη τους να αναγνωρίσει κάποιος ότι έχουν πληγωθεί και να κατανοήσει τον πόνο τους. Όταν ακούτε κάποιον να μιλάει για κάτι που τον εξαγριώνει ή του προκαλεί λύπη, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να του πείτε: «Καταλαβαίνω απόλυτα πώς αισθάνεσαι. Έτσι ακριβώς θα ένιωθα κι εγώ αν ήμουν στη θέση σου».

Ένας από τους γρηγορότερους τρόπους να κατευνάσετε κάποιον που έχει αγανακτήσει είναι να δείξετε ότι ταυτίζεστε μαζί του. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο άλλος συμπάσχει, τότε μπορούν να αρχίσουν να θεραπεύονται ψυχικά. Η κύρια αιτία του θυμού είναι η επίρριψη ευθυνών. Η βασική προϋπόθεση για να νιώσετε και να εκφράσετε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα είναι να κακίζετε τον εαυτό σας ή τους άλλους για κάτι που έκαναν.

Ένας από τους γρηγορότερους τρόπους να κατευνάσετε κάποιον που έχει αγανακτήσει είναι να δείξετε ότι ταυτίζεστε μαζί του.

Μάλιστα, είναι αδύνατον να εμμένετε για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα σε ένα συναίσθημα, αν δεν μπορείτε να κατηγορήσετε κάποιον ή κάτι για την κατάσταση που σας προκάλεσε θυμό. Μόλις πάψετε να εξαπολύετε κατηγορίες, η δυσθυμία εξαφανίζεται αμέσως, σαν να κλείνετε έναν διακόπτη. Το αντίδοτο για τα κακοπροαίρετα συναισθήματα είναι τόσο απλό και αποτελεσματικό που ενδεχομένως να μην το πιστεύετε. Άτομα που είναι τραυματισμένα, θυμωμένα και δυστυχισμένα επί χρόνια, μπορούν να εξουδετερώσουν τα κακά τους συναισθήματα σχεδόν αστραπιαία, παίρνοντας μια απλή αλλά πανίσχυρη απόφαση: να αναλάβουν την ευθύνη.

Πώς αναλαμβάνετε την ευθύνη;
Απλά πείτε τις λέξεις: «Εγώ είμαι υπεύθυνος!». Όποτε είστε θυμωμένοι ή δυστυχισμένοι για κάποιον λόγο, μπορείτε να πολεμήσετε το συγκεκριμένο συναίσθημα επαναλαμβάνοντας στον εαυτό σας, ξανά και ξανά, «εγώ είμαι υπεύθυνος, εγώ είμαι υπεύθυνος», μέχρι το αρνητικό συναίσθημα να υποχωρήσει. Πρόκειται για μια εκπληκτική μέθοδο που μεταμορφώνει ριζικά τη ζωή οποιουδήποτε την εφαρμόζει.

Όταν αναλαμβάνετε πλήρως την ευθύνη για την κατάσταση, τα κακοπροαίρετα συναισθήματα εξασθενούν ακαριαία, σαν να πατάτε φρένο στο αυτοκίνητο.

Βάσει του νόμου της αντικατάστασης, το μυαλό σας μπορεί να εστιάσει μόνο σε μία σκέψη τη φορά. Μπορεί να σταθεί στο θετικό συναίσθημα της προσωπικής ευθύνης ή στο αρνητικό συναίσθημα του θυμού ή της επίρριψης ευθυνών. Αλλά όχι και στα δύο ταυτόχρονα. Η επιλογή είναι πάντοτε δική σας. Το μόνο που μπορείτε να ελέγξετε στο σύμπαν είναι ο συνειδητός νους σας και το περιεχόμενό του. Αν επιλέξετε να εστιάσετε στη θετική σκέψη «εγώ είμαι υπεύθυνος» και όχι στην αρνητική σκέψη που σας προκαλεί δυστυχία, αυτόματα γίνεστε θετικοί, αισιόδοξοι και παίρνετε τον έλεγχο της κατάστασης. Μερικές φορές, αρκούν λίγα λεπτά.

Από τη στιγμή που όλα τα αρνητικά συναισθήματα βασίζονται στην επίρριψη ευθυνών, το αντίδοτο είναι απλό: αντί να κατηγορείτε, αναλάβετε την ευθύνη για την κατάσταση. Όταν αναλαμβάνετε πλήρως την ευθύνη για την κατάσταση, τα κακοπροαίρετα συναισθήματα εξασθενούν ακαριαία, σαν να πατάτε φρένο στο αυτοκίνητο.

Είναι αδύνατον να αναλάβετε την ευθύνη για μια κατάσταση και ταυτόχρονα να παραμένετε θυμωμένος ή δυστυχισμένος με αυτή. Η αποδοχή της ευθύνης ακυρώνει όλη τη δυσαρέσκεια που σχετίζεται με τη συγκεκριμένη κατάσταση (ή το συγκεκριμένο άτομο) και σας κάνει να ανακτήσετε τον έλεγχο.

“Φίλα το βάτραχό σου” Brian Tracy & Christina Tracy-Stein εκδόσεις Διόπτρα. Πηγή: enallaktikidrasi.com

φωτό: art by Neville Johnson

Ψυχολογία

Στη ζωή του θα σφίξει κάποιος πολλά χέρια. Πολλά όμως. Το μήνυμα που θα περνάει ωστόσο θα είναι πάντα το ίδιο: πελάτες, πιθανοί πελάτες, γνωστοί, λιγότερο γνωστοί θα σχηματίσουν μια πρώτη εντύπωση για τον ποιον του από τη χειραψία του και μόνο.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης αυτής επαφής θα μάθουν κάτι καθοριστικό για τον χαρακτήρα του: αν είναι άνθρωπος ζεστός ή παγωμένος σαν μάρμαρο...

Πρέπει λοιπόν με τη χειραψία σου να περνάς τα σωστά μηνύματα για σένα. Να δημιουργείς θετικές εντυπώσεις, γιατί αυτός που είναι απέναντί σου μπορεί να αποδειχθεί σημαντικός: αν είναι ο μελλοντικός διευθυντής σου ή ο τύπος που θα γίνει κάποτε πεθερός σου;

Τρία λοιπόν είναι τα κλειδιά για μια πετυχημένη χειραψία

Πώς την κάνεις

Η χειραψία σου πρέπει να είναι σταθερή και σχετικά σφιχτή, όχι ξεψυχισμένη. Μην το παρακάνεις ωστόσο και λιώσεις το χέρι του δύσμοιρου! Σιγουρέψου επίσης ότι τα χέρια σου είναι καθαρά∙ θέλεις ο άλλος να θυμάται εσένα, όχι τι έφαγες το μεσημέρι.

Κι ο ιδρώτας όμως δεν είναι καλός σύμβουλος σε μια χειραψία: αν τα χέρια σου είναι ιδρωμένα, σκούπισέ τα διακριτικά στο παντελόνι σου. Σε κάθε περίπτωση, όταν τείνεις το χέρι σου για χειραψία, πάντα να κοιτάς τον άνθρωπο απέναντί σου στα μάτια. Αν, τέλος, του χαμογελάσεις και λίγο, έχεις πιάσει το νόημα…

Πότε την κάνεις

Η χειραψία έχει να κάνει με το timing. Μη διστάζεις να δώσεις το χέρι σου από φόβο μήπως μείνεις με… άδεια χέρια. Όλοι θα καταλάβουν την πρόθεσή σου βλέποντας το τεντωμένο χέρι σου. Και η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα ανταποδώσει την κίνηση.

Πρόσεχε ωστόσο πότε την κάνεις: μην κυκλοφορείς με την παλάμη σου απλωμένη αναζητώντας χέρι για το χέρι σου! Πρέπει η χειραψία να έχει νόημα και η δουλειά σου είναι να βρεις το πότε. Δεν χαιρετάς εξάλλου τον κολλητό σου διά χειραψίας.

Επιπλέον, λάβε υπόψη τις πολιτισμικές διαφοροποιήσεις: τα έθιμα των λαών σχετικά με τη χειραψία δεν είναι πάντα ίδια. Σε κάποιες κουλτούρες είναι απαράδεκτο ένας άντρας να σφίγγει το χέρι μιας γυναίκας, ενώ σε άλλες η ίδια η χειραψία δεν είναι αποδεκτή ως τρόπος χαιρετισμού. Να είσαι ευαίσθητος σε τέτοια θέματα.

Πού την κάνεις

Η χειραψία είναι ένας ωραίος τρόπος χαιρετισμού και είναι κατάλληλη σχεδόν παντού. Ιδιαίτερα δε σε κοινωνικές εκδηλώσεις, δώσ’ του να καταλάβει τραντάζοντας μπόλικα χέρια!

Σε κάθε περίπτωση, τον οικοδεσπότη της συνεστίασης τον χαιρετάς διά χειραψίας και όταν πας και όταν φεύγεις από τη μάζωξη…

Μένοντας ξεκρέμαστος

Εντάξει, νιώθεις κομματάκι περίεργα όταν τείνεις το χέρι σου για χειραψία και ο άλλος δεν ανταποδώσει. Πόσο μάλλον όταν όλοι οι υπόλοιποι δουν την απόρριψη εκτός από τον τύπο το χέρι του οποίου προσπαθείς να γραπώσεις!

Μη νιώθεις ωστόσο ντροπιασμένος.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο άλλος δεν σε θεωρεί σημαντικό για να σου δώσει το χέρι του∙ απλώς χάθηκε το timing…

Να τι μπορείς να κάνεις για να διασφαλίσεις το γεγονός ότι ο άλλος θα καταλάβει τις προθέσεις σου για χαιρετούρα

# Μην απλώνεις το χέρι σου για χειραψία όταν ο άλλος είναι απορροφημένος σε μια συζήτηση

# Μην πλησιάζεις τον άλλο από το πλάι με προτεταμένο χέρι∙ είναι δύσκολο να σε δει

# Πριν τεντώσεις το χέρι σου, χαιρέτα λεκτικά τον άλλο για να τραβήξεις την προσοχή του

Ψυχολογία

Πως να θεραπεύουμε τον εαυτό μας.
Γράφει η Μαρία Πολυμήλη


Το σώμα μας, μας προειδοποιεί πριν αρρωστήσουμε. Όταν αισθανόμαστε πόνο, οποιασδήποτε φύσεως, αποτελεί σημάδι και πρέπει να δίνουμε την πρέπουσα προσοχή, ώστε να προλάβουμε οτιδήποτε αρνητικό πριν εξελιχθεί.

Η καλή ψυχική υγεία και η εσωτερική ισορροπία, συμβάλλουν στο να μην γινόμαστε ευάλωτοι σε αρρώστιες, ιδίως στα αυτοάνοσα νοσήματα.

Για να κρατήσουμε τον εαυτό μας σε ένα καλό σωματικά επίπεδο, αλλά και για να βοηθηθούμε εφόσον νοσούμε, μπορούμε να ακολουθήσουμε τις παρακάτω μεθόδους ώστε να επαναφέρουμε ή και να διατηρήσουμε την ισορροπία, την άμυνα και την ευημερία μας.

1. Κλασική μουσική
Οι συνθέσεις κλασικής μουσικής έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Όπως του Βιβάλντι, Χέντελ, Μπαχ, Σοπέν, Πάχελμπελ και συγκεκριμένα του Μότσαρτ μεταξύ άλλων, η σονάτα «Κ. 448 για δύο πιάνα» και το «κονσέρτο Νο. 3, G-Major K.216». Το μουσικό τους τέμπο είναι αντίστοιχο με τον ρυθμό της καρδιάς μας σε ηρεμία. Μειώνει την πίεση του αίματος και κατ’ επέκταση το άγχος. Αυξάνει την ντοπαμίνη, έτσι μας χαρίζονται πιο εύκολα στιγμές ευτυχίας, κάνοντας καλό στην ψυχική μας υγεία και βοηθάει στο να μειωθούν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και της μελαγχολίας.

Σε έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα οφέλη της κλασικής μουσικής έχει παρατηρηθεί πως ενισχύει την ικανότητα συγκέντρωσης και συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του νου μας, δηλαδή βελτιώνει την μνήμη και την απόδοσή μας.

Ως κατακλείδα των πολλών ωφελημάτων της κλασικής μουσικής, έρευνες έδειξαν πως μειώνει τον πόνο και βοηθάει στην άμεση επούλωση. Πλέον χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε ασθενείς που πάσχουν από την νόσο του Αλτσχάιμερ και για την μείωση των επιληπτικών επεισοδίων, διότι έχουν παρατηρηθεί από επιστήμονες εξαιρετικά αποτελέσματα βελτίωσης.

Εισάγοντας την κλασικη μουσική στην ζωή μας, θα καταλαγιάσουν οι σκέψεις μας, θα ηρεμήσει ο νους μας, θα χαλαρώσουμε σωματικά και θα απαλύνουμε την ψυχή μας.

2. Διαλογισμός
Ο διαλογισμός είναι μία πνευματική συγκέντρωση που πραγματοποιείται με τη βαθιά χαλάρωση και την απομάκρυνση κάθε σκέψης και εξωτερικών ερεθισμάτων.

Επιτυγχάνεται με ακίνητη και συνειδητή εστίαση, στους ήχους, στις εικόνες, στην αναπνοή, ότι επιλέγει ο κάθε ένας.

Με βάση έρευνα της ιατρικής σχολής του Harvard, ο διαλογισμός ενισχύει και το ανοσοποιητικό σύστημα. Βοηθάει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης, του άγχους και μειώνει την αρτηριακή πίεση. Με αποτέλεσμα να μειώνει το ρίσκο της καρδιακής προσβολής και του εμφράγματος, όποτε συμβάλει στην μείωση της θνησιμότητας γενικότερα. Όπως επίσης ελαττώνει την ευαισθησία μας στον πόνο.

Ενισχύει την μνήμη, τις ικανότητες εκμάθησης και την συγκέντρωση.

Βοηθάει στην απεξάρτηση από ουσίες και αλκοόλ.

Ο διαλογισμός επίσης βοηθάει στην πρόληψη του άσθματος, της ρεύματοειδους αρθρίτιδας, την φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και στην αντιμετώπιση των δυσκολιών της εμμηνόπαυσης. Μειώνει τον κίνδυνο του Αλτσχάιμερ, βοηθαει στην ανάκτηση ελέγχου της συναισθηματικής διατροφής, σταθεροποιεί την ψωρίαση και προστατεύει γενικότερα από τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Με την θετική στάση του νου, που αποκτάμε μέσα από τον διαλογισμό, μπορούμε να διατηρήσουμε την αγάπη στην ζωή μας, προς τους γύρω μας, αλλά και τον εαυτό μας. Κάτι το οποίο αποτελεί από μόνο του μια από τις καλύτερες θεραπείες.

3. Αναπνοές.
Το άγχος μειώνει το βάθος των αναπνοών μας.

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς για την υγεία του είναι οι μεγάλες, βαθιές, συνειδητές αναπνοές.

Οι βαθιές αναπνοές απελευθερώνουν ενδορφίνες στο σώμα μας οι οποίες λειτουργούν ως φυσικά παυσίπονα του οργανισμού, ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό και καθυστερούν την εξέλιξη της γήρανσης.

Μια από τις πιο θεμελιώδεις τύπους αναπνοής είναι η αργή, βαθιά αναπνοή.

Περνούμε εισπνοή από την μύτη και εκπνέουμε από το στόμα. Με την κάθε μας ανάσα τραβάμε τον αέρα προς την κοιλιά μας μετρώντας μέχρι το 5, γεμίζοντας την την με αέρα. Εκπνέουμε από το στόμα, σταδιακά, μετρώντας πάλι μέχρι το 5, μέχρι να αδειάσει η κοιλιά μας.

Είναι καλό με τον καιρό να προσπαθήσουμε να αυξήσουμε την μέτρηση σταδιακά μέχρι το 10.

Επαναλαμβάνουμε αυτές τις αναπνοές πέντε με δέκα φορές, μέχρι να γίνουμε πιο συνειδητοί με την αναπνοή μας και έτσι αυτό θα γίνεται όλο και πιο εύκολο.

Σκοπός είναι να επαναφέρουμε τον εαυτό μας στο τώρα και να λάβουμε όλα τα οφέλη που έχει ο έλεγχος των αναπνοών μας. Τα οποία είναι η μείωση του άγχους, μείωση της πίεσης του αίματος, καλύτερη ροή του κυκλοφορικού, η απελευθέρωση τοξινών και πολλά άλλα.

4. Ο ύπνος.
Αν κάποιος κοιμάται λιγότερο από 6-7 ώρες, τότε εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο να αναπτύξει ασθένειες. Οι ιδανικές ώρες ύπνου για τα παιδιά και τους εφήβους είναι 8-10 ώρες και για τους μεγαλύτερους 7-9. Επομένως αν κάποιος επιθυμεί την καλή του υγεία, τότε πρέπει να δίνει την πρέπουσα βαρύτητα στον ύπνο, διότι ο ύπνος βοηθάει στην επούλωση του σώματος του.

Ο ύπνος βοηθάει την καρδιά και μειώνει το άγχος. Κατά την διάρκεια του ύπνου ο οργανισμός μας παράγει ορμόνες συμπεριλαμβανομένης και της σεροτονίνης. Άνθρωποι με ανεπάρκεια αυτής της ορμόνης συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης, όποτε με τις κατάλληλες ώρες ύπνου μειώνεται το ρίσκο έκθεσης στην ασθένεια αυτή όπως και σε άλλες και συμβάλει στην θεραπεία τους.

Το βασικό κοινό ανάμεσα σε όλες αυτές τις θεραπευτικές μεθόδους είναι η καταπολέμηση του άγχους. Το άγχος είναι μια αντανακλαστική αντίδραση σε κατάσταση απειλής. Στην σημερινή εποχή η απειλή που βιώνει ο άνθρωπος είναι οι πολύ γρήγοροι ρυθμοί και οι άπλετες υποχρεώσεις που καλείται να ανταπεξέλθει. Αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους ρυθμούς της ζωής μας που μας προκαλούν άγχος και μας ασθενούν, τότε ας επιφέρουμε εσωτερική γαλήνη ώστε να θωρακίσουμε τον εαυτό μας.

Στις παραπάνω φυσικές θεραπευτικές μεθόδους, κοινός στόχος είναι η χαλαρώση, να επέλθει η αναπνοή μας σε ηρεμία και να επαναφέρουμε τον εαυτό μας στο τώρα. Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να φέρνουμε τον εαυτό μας σε γαλήνη, «παγώνοντας» τον χρόνο όσο πιο συχνά μπορούμε κατά την διάρκεια της ημέρας.

Φανταστείτε τι μπορούν να κάνουν όλοι αυτοί οι απλοί, καθημερινοί τρόποι ως πρόληψη. Αν τα εδραιώσουμε στην καθημερινότητα μας, θα επαναφέρουμε τον εαυτό μας σε μια τόσο ισορροπημένη κατάσταση που θα προλάβουμε πολλά πριν καν εκδηλωθούν.

Το άκουσμα της κλασικής μουσικής, ο διαλογισμός, οι βαθιές συνειδητές αναπνοές και ο ύπνος, μόνο ευεργετικά για την ψυχή και το σώμα μας μπορούν να είναι, ποσό μάλλον θεραπευτικά.

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Για τη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας και την θωράκιση του νου από την φθορά της ηλικίας οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η λύση είναι η σωματική δραστηριότητα έστω και για δέκα λεπτά ημερησίως
Μόλις 10 λεπτά άσκησης ημερησίως φαίνεται να βοηθούν στην βελτίωση της γνωστικής ικανότητας και την όξυνση του πνεύματος. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα της Δρ. Nicole Spartano, επίκουρης καθηγήτριας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστόνης που δημοσιεύθηκε στο Alzheimer’s & Dementia: Translational Research & Clinical Interventions.

«Σηκωθείτε από τον καναπέ και κάντε μία βόλτα στη γειτονιά σας. Ακόμα κι αυτό μπορεί να σας βάλει στο «σωστό δρόμο»», δήλωσε η Δρ. Spartano.

Η ομάδα της εξέτασε 2.770 εθελοντές που είχαν χωριστεί σε δύο ηλικιακές ομάδες. Τους ανθρώπους μέσης ηλικίας και τους ηλικιωμένους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως περίπου 10-20 λεπτά μεσαίας ή έντονης σωματικής δραστηριότητας ημερησίως είχε συσχετιστεί με καλύτερη εγκεφαλική λειτουργία για αμφότερες τις ομάδες. Για τα άτομα μέσης ηλικίας, περίπου 10 λεπτά άσκησης φέρονταν να συμβάλλουν σε καλύτερη προφορική μνήμη (δηλαδή για την ικανότητα ανάκλησης πληροφοριών χωρίς ανάγκη χρήσης μνημονικών τεχνασμάτων). Για τους ηλικιωμένους συμμετέχοντες, το σύνολο της δραστηριότητας και όχι απαραίτητα η ένταση σχετιζόταν με ισχυρότερες νοητικές ικανότητες.

Παρότι η μελέτη διαπίστωσε μόνο συσχετισμούς, ο Δρ. Spartano βρήκε ότι τα ευρήματα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για γηραιότερους ανθρώπους, που ενδέχεται να το βρίσκουν δυσκολότερο έως και αδύνατο να ακολουθήσουν τις συνιστώμενες οδηγίες γυμναστικής των αρμόδιων φορέων.

Η Δρ. Maria Maria Torroella Carney επικεφαλής του τμήματος γηριατρικής και ανακουφιστικής ιατρικής αναλύοντας τα ευρήματα της μελέτης δήλωσε πως «δεν αποτελούν άλλοθι για λιγότερη άσκηση αλλά ενισχύουν τα κίνητρα για εκγύμναση».

Η Δρ. Spartano δήλωσε πως «η ερευνητική ομάδα δεν δείχνει αν η άσκηση μπορεί να αποτρέψει τη νόσο Αλτσχάιμερ ή άλλες μορφές άνοιας. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η σωματική άσκηση είναι ωφέλιμη για την πρόληψη της πρόωρης νοητικής έκπτωσης». Σχολίασε ωστόσο ότι πολλά ζητήματα πρέπει να διερευνηθούν συμπεριλαμβανομένου και της ιδανικής δόσης άσκησης για κάθε ηλιακή ομάδα με στόχο τη βελτίωση της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Ακόμη είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες για να αποσαφηνιστεί ο συσχετισμός που παρατηρείται μεταξύ του χρόνου καθιστικής ζωής και της βελτίωσης της γνωστικής λειτουργίας στους ανθρώπους της μέσης ηλικίας με δεδομένο ότι οι ερευνητές παρατήρησαν κάτι παράδοξο – μια απρόσμενη συσχέτιση ανάμεσα στον χρόνο καθιστικής ζωής και τη βελτίωση των νοητικών ικανοτήτων σε άτομα μέσης ηλικίας – γεγονός που προς το παρόν, το αποδίδουν στο ότι ο χρόνος αυτός αφιερώθηκε σε εργασίες που απαιτούν περίπλοκη σκέψη, χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, διάβασμα ή άλλες απαιτητικές νοητικά δραστηριότητες.

https://ygeiamou.gr/

Ψυχολογία

Πώς οι επιθυμίες μπορούν να συμβαδίσουν με την εκπλήρωση των στόχων μας, σύμφωνα με τον στωικισμό

Και πώς ξεφορτωνόμαστε τις ανθυγιεινές επιθυμίες και μαθαίνουμε να βιώνουμε περισσότερη εκπλήρωση στη ζωή, όπως περιγράφουν οι Στωικοί;

Οι περισσότεροι από εμάς διαπιστώνουμε ότι αναζητούμε ηδονιστικές απολαύσεις και ενδίδουμε σε κακές συνήθειες που μπορεί να φαίνεται δύσκολο να τις σταματήσουμε.

Φυσικά, σε περιπτώσεις γνήσιας εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ, πρέπει να αναζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι της δεκαετίας του 1970 ανέπτυξαν αξιόπιστους τρόπους για να αλλάξουμε τακτικές συνήθειες και επιθυμίες. Αυτές οι μέθοδοι εξακολουθούν να εφαρμόζονται από ψυχοθεραπευτές σήμερα σε ζητήματα όπως η κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών ή η ονυχοφαγία. Μερικές από τις πιο επίμονες συνήθειες μπορεί να είναι τρόποι αποφυγής ανεπιθύμητων συναισθημάτων, που αφήνουν άλυτα ακόμα πιο βαθιά προβλήματα.

Ωστόσο, το να αναλώνουμε υπερβολικό χρόνο αναζητώντας κενές απολαύσεις μπορεί να μας εμποδίσει να επιδιώξουμε δραστηριότητες που μπορεί να είναι γνήσια ευεργετικές για εμάς, όπως το να ζούμε σε μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις βασικές αξίες μας. Αναμφισβήτητα, αυτό είναι το πιο σοβαρό από όλα τα προβλήματα. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι σήμερα παραπονούνται ότι νιώθουν «εξαρτημένοι» από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αφιερώνουν πολλές ώρες σε σύνδεση, κοιτάζουν για τυχόν μηνύματα από συνήθεια ή ψυχαναγκασμό, νιώθουν ταραχή ή ανία ή αμηχανία αν προσπαθήσουν να απέχουν για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Έχουν εμμονή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα παιχνίδια στον υπολογιστή, τα τηλεοπτικά προγράμματα κτλ., όπως ακριβώς ένιωθε ο Λεύκιος με τις αρματοδρομίες και τις μονομαχίες.

Αν το καλοσκεφτούμε, ωστόσο, λίγοι θα συμπεραίναμε ότι αυτός είναι ο πιο ικανοποιητικός τρόπος για να ζήσουμε τη ζωή μας. Κανένας δεν χάραξε ποτέ στην ταφόπλακά του τις φράσεις: «Μακάρι να είχα δει περισσότερη τηλεόραση» ή «Μακάρι να είχα αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο Facebook». Αν αυτές οι κενές και παθητικές απολαύσεις προσφέρουν μια αίσθηση εκπλήρωσης και ικανοποίησης χωρίς διάρκεια, οι Στωικοί θα προειδοποιούσαν να μην αφιερώνουμε τόσο πολύ χρόνο σε αυτές.

Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που υποφέρουν από κλινική κατάθλιψη ίσως διαπιστώσουν ότι οι μη ικανοποιητικές απολαύσεις έχουν αντικαταστήσει τις δραστηριότητες που τους γεμίζουν περισσότερο και που κάποτε έδιναν νόημα στη ζωή τους. Μπορούν εύκολα να σταματήσουν να γίνονται μορφές απόσπασης από την πραγματικότητα ή πηγές συναισθηματικής αποχαύνωσης. Άρα, λοιπόν, πρέπει να αξιολογούμε τις συνήθειες και τις επιθυμίες μας με βάση την ευρύτερη εικόνα: κατά πόσο αυτές οι επιδιώξεις ουσιαστικά συμβάλλουν στη μακροπρόθεσμη ευτυχία μας ή στην αίσθηση εκπλήρωσης στη ζωή μας;

Θα σας προτείνω ένα απλό πλαίσιο για να αξιολογήσετε και να αλλάξετε τη συμπεριφορά σας με βάση έναν συνδυασμό γνωσιακής-­συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας και αρχαίων στωικών πρακτικών. Συνίσταται στα εξής βήματα:

Αξιολογήστε τις συνέπειες των συνηθειών ή των επιθυμιών σας προκειμένου να επιλέξετε ποιες θα αλλάξετε.

1. Εντοπίστε πρώιμες προειδοποιητικές ενδείξεις ώστε να καταστείλετε τις προβληματικές επιθυμίες εν τη γενέσει τους.

2. Αποκτήστε γνωσιακή αποστασιοποίηση διαχωρίζοντας τις εντυπώσεις σας από την εξωτερική πραγματικότητα.

3. Κάντε κάτι άλλο στη θέση της συγκεκριμένης συνήθειας.

4. Επιπλέον, σκεφτείτε πώς θα μπορούσατε να εισαγάγετε άλλες πηγές υγιεινών θετικών συναισθημάτων με τους εξής τρόπους:

– Προγραμματίζοντας νέες δραστηριότητες που συνάδουν με τις βασικές αξίες σας.

– Παρατηρώντας τις ιδιότητες που θαυμάζετε σε άλλους ανθρώπους.

– Νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τα πράγματα που ήδη έχετε στη ζωή σας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Donald Robertson με τίτλο «Μάρκος Αυρήλιος: Σκέψου σαν Ρωμαίος αυτοκράτορας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. 

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η επιστήμη αρχίζει να αναγνωρίζει την έννοια και τις εκφάνσεις της διαίσθησης, την πηγή της και κατά πόσο φυσικά υπάρχει εντός μας.

Διαίσθηση είναι η αντίληψη και η γνώση κάποιων πραγμάτων, που δεν προκύπτει από τις αισθήσεις ή τη λογική αλλά με απροσδιόριστο τρόπο, αναφέρει η επιστήμη. Η διαίσθηση είναι το πρώτο μας ένστικτο. Αυτό που αισθανόμαστε αμέσως, πριν ο νους βρει το χρόνο να μπει στη μέση και να αναλύσει συνειδητά. Συχνά ακούμε για ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο θάνατο και όλα μοιάζουν ξεκάθαρα και ενστικτωδώς ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Δεν υπάρχει χρόνος για σκέψη και αναλαμβάνει η διαίσθηση.

Από πού προέρχεται η διαίσθηση;

Γνωρίζετε ενδεχομένως από ένα προαίσθημα που έχετε, ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό είναι η διαίσθηση και ενώ συνήθως την αισθανόμαστε στην περιοχή του στομάχου, πολλοί θεωρούν ότι προέρχεται από την καρδιά. Το ντοκιμαντέρ ‘’The Power Of The Heart’’, εξηγεί πώς αυτό το συναίσθημα προέρχεται από την καρδιά και η καρδιά είναι η πρώτη που αντιδρά σε κάθε κατάσταση. Ενστικτωδώς, η καρδιά ξέρει τι συμβαίνει.

Η διαίσθηση αυτή καθαυτή δεν ισοδυναμεί με την εξυπνάδα, αλλά διαίσθηση με δράση, σχεδόν σίγουρα μπορεί να οδηγεί σε εξυπνάδα. Αυτοί που εμπιστεύονται το ένστικτό τους επιδιώκουν συνεχώς να μαθαίνουν νέα πράγματα και είναι έτοιμοι να αναθεωρήσουν τις βεβαιότητές τους και να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους. Συνεπώς λειτουργούν πιο έξυπνα από τους υπόλοιπους, οι οποίοι απλά κινούνται σε σίγουρα μονοπάτια μέσω της λογικής. Διαίσθηση είναι η ικανότητά μας να κατανοούμε τη συλλογική νοημοσύνη που έχει ξεχωρίσει ποιά στοιχεία μας είναι χρήσιμα και ποιά όχι.

«Το διαισθητικό μυαλό είναι ένα ιερό δώρο και το αναλυτικό, ορθολογικό μυαλό είναι ένας πιστός υπηρέτης. Δημιουργήσαμε μια κοινωνία που τιμά τον υπηρέτη, αλλά έχει ξεχάσει το δώρο», υποστήριζε ο Albert Einstein.

Πιθανόν έχετε σκεφτεί στο παρελθόν ‘’ήξερα ότι αυτή ήταν η απάντηση, θα έπρεπε να είχα δράσει σύμφωνα με το ένστικτό μου’’.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς η διαίσθησή σας συχνά γνωρίζει αυτό που το μυαλό σας δεν ξέρει.

Ο ψυχολόγος Gerd Gigerenzer, διευθυντής στο Max Planck Institute for Human Development, δηλώνει πως ο ίδιος χρησιμοποιεί εξίσου τη διαίσθηση και τη λογική. Σε μελέτες που κάνει λέει ότι συνήθως δοκιμάζει την πρώτη του διαίσθηση για να δει αν ήταν σωστή και συχνά είναι.

Ο συγγραφέας του βιβλίου Gut Feelings: The Intelligence of the Unconscious, θεωρεί ότι διαίσθηση είναι να κατανοείς ενστικτωδώς ποιά πληροφορία είναι ασήμαντη και μπορείς να την αγνοήσεις.

Κάτω από αυτό το πρίσμα η διαίσθηση είναι μια μορφή εξυπνάδας.

Έχοντας εμπιστοσύνη στη διαίσθηση

Το σημαντικό όσον αφορά τη διαίσθηση είναι ότι μπορεί να τη σκεφτούμε ως ένα μυ. Κάθε φορά που τη χρησιμοποιούμε και την εμπιστευόμαστε γίνεται ισχυρότερη. Αν αισθάνεστε ότι η διαίσθησή σας δεν είναι σαφής προσπαθήστε να δυναμώσετε αυτόν το μυ.

Την επόμενη φορά δράστε σύμφωνα με την πρώτη ιδέα που έρχεται στο δρόμο σας.

Δοκιμάστε να συμπεριφερθείτε σύμφωνα με την πρώτη αυθόρμητη σκέψη που σας υπαγορεύει η εσωτερική σας φωνή. Εμπιστευτείτε την και δείτε οτι συχνά σας οδηγεί εκεί που θέλετε να πάτε ή σας δίνει τη σωστή απάντηση. Μπορεί να εκπλαγείτε ευχάριστα. Αξίζει να το δοκιμάσετε.

Οι έξυπνοι άνθρωποι τιθασεύουν την δύναμη αυτή προς όφελός τους και κάνουν θαύματα στη ζωή τους.

Ιφιγένεια Τσαντίλη - Δημοσιογράφος-Επικοινωνιολόγος M.Sc. | ifigenia-tsantili.gr
Πηγή: collective-evolution.com - bodyinbalance.gr

https://www.awakengr.com

 

Ψυχολογία

 Ο κόσμος τις μπερδεύει τόσο μεταξύ τους που στο τέλος την κάνει μια. Αναγνωρίζει μόνο την επιφανειακή μοναξιά του τύπου “δεν έχω κανέναν άλλο μαζί μου στο σπίτι”.

Η μοναξιά από έλλειψη ανθρώπων είναι κατά καιρούς ένα παροδικό γεγονός που αλλάζει σαν τις εποχές. Θα απευθυνθώ σ’ αυτήν την υγιή μοναξιά, χωρίς να απλώσω τα δίχτυα μου σε παθολογικά δολώματα. Καθημερινές ερωτικές σχέσεις που τελειώνουν, φιλικές σχέσεις που διακόπτονται, άνθρωποι που πεθαίνουν και αφήνουν τις σχέσεις τους μετέωρες.

Αρνητικά συναισθήματα πλέκουν το φουλάρι της μοναξιάς από ανθρώπους. Και κλείνεσαι εντός και πιο εντός στον πεσιμισμό σου, όπως πλήθος μέτριων ανθρώπων. Και βγαίνουν τα αυτοάνοσα μετά. Και πας στον γιατρό. Και ζεις με αυτά. Γιατί σου λείπουν εκείνοι οι τοξικοί σου.

Αλλά μέσα στο πλήθος των ανθρώπινων φωνών, πάντα θα υπάρξει μια νέα φωνή, που θα μας κάνει να γυρίσουμε το κεφάλι και να ξανά αισθανθούμε την παρέα, την συντροφιά ,τον έρωτα. Τσάμπα θεραπεία έκανες. Ήταν τόσο απλό και φυσικό τελικά.

Η άλλη μοναξιά που φθονείται, θρηνείται και διώκεται σαν αρρώστια λέγεται μοναχικότητα και δουλεύει υπέρ σου, μόνο εάν έχεις καταλάβει την σπουδαιότητά της. Μπορείς να την γνωρίσεις κυρίως όταν έχεις ξεμείνει από ανθρώπους. Όταν δεν βιάζεσαι να αντικαταστήσεις τον πρώην με τον νυν. Όταν δεν φοβάσαι να μείνεις μόνος εσύ και εσύ.

Λιγοστοί άνθρωποι αγκαλιάζουν τον εαυτό τους ένα ήσυχο καθημερινό απόγευμα και πίνουν καφέ μαζί του. Βλέπεις, θέλει αρετή και τόλμη να ακούσεις το τίποτα να μιλά. «Δεν έχω να πω τίποτα με μένα. Μια χαρά είμαι εγώ. Οι άλλοι μου κάνουν κακό, δεν με καταλαβαίνουν, δεν μ’ αγαπούν στα αλήθεια».

Είμαι μια χαρά εγώ, ξαναλές. Θέλει αρετή και τόλμη να πεις την αλήθεια. Ποιο Εγώ μπορεί να κάτσει μέσα στο σπίτι, ακούγοντας μουσική, φορώντας ένα καθαρό απλό μπλουζάκι, κερνώντας σε κρυστάλλινο ποτήρι το κόκκινο κρασί και να χορεύει με τις αναμνήσεις, τις σκέψεις και τα ερωτήματα;

Ένας τρελός θα πεις αμέσως. Γιατί βλέπεις όλοι οι άλλοι που δεν είναι τρελοί, είναι έξω στις μασκοφόρες παρέες να παίζουν παιχνίδια εντυπωσιασμού. Στην μοναχικότητα μένεις από επιλογή. Και αυτό είναι μια ύψιστη μορφή ελευθερίας. Μένεις όσο θέλεις εσύ.

Τόσο όσο χρειάζεται για να αγαπήσεις ξανά το πονεμένο σου εγώ⋅ για να βρεις την χαμένη σου πνευματικότητα, να εμπνευστείς και να δημιουργήσεις ποιήματα, πίνακες ζωγραφικής, μουσική. Μόνο γνωρίζοντας την μοναχικότητα, θα καταλάβεις πόσο μάταιη είναι η πολυλογία.

Η μον-αξιά είτε από την απουσία των ανθρώπων είτε από την ανεπάρκεια του πνευματικού μας εαυτού ζυγίζεται εκεί ανάμεσα στην αξία και την αρετή. Μην την μποϊκοτάρετε. Αφήστε τη να υπάρχει. Καλοπιάστε και χαϊδέψτέ την και θα σας οδηγήσει σε εφευρετικούς δρόμους αυτοβελτίωσης.

Σοφία Χρήσταινα

Ψυχολογία

Πέντε προβλήματα υγείας που μπορούμε να λύσουμε με το κλάμα
Πολλοί το θεωρούν αδυναμία, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν περισσότερα οφέλη στο κλάμα απ΄όσο νομίζουμε.
Η κοινωνία συχνά βλέπει το κλάμα ως ένδειξη αδυναμίας. Αλλά αν νιώθετε ότι πρέπει να κλάψετε μην συγκρατηθείτε. Υπάρχουν στην πραγματικότητα περισσότερα οφέλη στο κλάμα απ΄όσο νομίζουμε.

1. Άγχος

Μια μελέτη του 2014 διαπίστωσε ότι το κλάμα μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να χαλαρώσουν όταν είναι αγχωμένοι. Τα αποτελέσματα του κλάματος δεν είναι άμεσα και ίσως χρειαστεί λίγα λεπτά μέχρι το σώμα αρχίσει να χαλαρώνει.

2. Πίεση του αίματος

Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, άνοια και ακόμη και νεφρική ανεπάρκεια. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι, σύμφωνα με αρκετές μελέτες, το κλάμα όχι μόνο μειώνει την πίεση του αίματος και την κρατά υπό έλεγχο, αλλά το έντονο κλάμα μπορεί επίσης να σταθεροποιήσει τον παλμό.

3. Συσσώρευση τοξινών

Όταν κλαίμε τα δάκρυα ξεπλένουν τις τοξίνες που συσσωρεύονται στο σώμα λόγω στρες. Αυτή η απομάκρυνση των τοξινών βοηθά στη μείωση των επιπέδων κορτιζόλης στο σώμα, με αποτέλεσμα να φτιάχνει η διάθεση. Επομένως δεν αποτελεί έκπληξη ότι νιώθουμε ένα βάρος να φεύγει από πάνω μας όταν κλαίμε για αρκετή ώρα.

4. Μεταβολές της διάθεσης

Εάν αναρωτιέστε γιατί η συμπεριφορά σας έχει μετατραπεί σε επιθετική τελευταία και συνεχώς νιώθετε ανήσυχοι, τότε, πρέπει να ξέρετε ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια συγκεκριμένη απάντηση. Οι μεταβολές της διάθεσης οφείλονται σε διάφορους λόγους, όπως στην υπερβολική συσσώρευση μαγγανίου (σ.σ ιχνοστοιχείο που εμπλέκεται στις βασικές λειτουργίες ανάπτυξης και αναπαραγωγής). Όταν κλαίμε, μεγάλο ποσοστό του ιχνοστοιχείου απομακρύνεται από το σώμα μας με τα δάκρυα και έτσι αισθανόμαστε πιο ήρεμοι και συγκεντρωμένοι.

5. Συναισθηματικός πόνος

Όταν νιώθουμε φυσικό πόνο, αρκετές φορές κλαίμε χωρίς να το θέλουμε. Αυτός είναι ο τρόπος του σώματος να μειώσει τον πόνο που αισθανόμαστε. Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι με τα δάκρυα απελευθερώνονται η οξυτοκίνη και ενδορφίνες. Αυτές οι χημικές ουσίες κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται καλά και μπορούν να μειώσουν τον φυσικό ή συναισθηματικό πόνο που αισθανόμαστε.

Εσείς κλαίτε συχνά; Νιώθετε καλύτερα μετά από ένα γερό κλάμα;

πηγή: https://brightside.me

Ψυχολογία

Δεν χάνουμε σχέσεις… Απλά κλείνουμε τον κύκλο τους

Αν νιώθετε καταρρακωμένοι από την απώλεια μιας σχέσης, δεν είναι επειδή κάποιος δεν είναι πια στη ζωή σας. Θρηνείτε την ιδέα που είχατε για το πώς θα ήταν το μέλλον σας και για το τι σημαίνει το γεγονός ότι αυτό το άτομο δεν θα αποτελεί πια μέρος του, όπως είχατε ίσως σχεδιάσει.

Η ιδέα ότι «χάνουμε» μια σχέση προέρχεται από την ιδέα ότι μπορούμε επίσης να «κερδίσουμε» μια σχέση, όταν είμαστε αρκετά καλοί, και έξυπνοι και χαριτωμένοι και γενικά «καλύτεροι» από οποιονδήποτε υποψήφιο σύντροφο ή φίλο που θα μπορούσε να μας ανταγωνιστεί σε σχέση με τον αγαπημένο μας άνθρωπο. Αλλά η ζωή δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι.

Τις σχέσεις δεν τις χάνουμε, απλώς κλείνουμε τον κύκλο τους. Δεν υπάρχει κάποιος κώδικας που να λέει ότι κάθε άνθρωπος που θα συναντάμε στη ζωή μας προορίζεται και να μείνει σε αυτή για πάντα. Για την ακρίβεια, πολλοί, πολλοί λίγοι άνθρωποι θα μείνουν μαζί μας σε όλη την πορεία της ζωής μας.

Και αυτό δεν σημαίνει ότι υστερούμε στην αγάπη. Ούτε υπάρχει κάποιος που ορίζει ότι κάθε σχέση που έχετε είναι προορισμένη με κάποιο τρόπο να ξεθωριάσει. Οφείλεται στο γεγονός ότι στην πορεία της ζωής σας εξελίσσεστε. Αλλάζετε.

Είστε διαφορετικοί. Οι σχέσεις έρχονται στη ζωή σας, κάνουν τον κύκλο τους, σας αλλάζουν με έναν σημαντικό τρόπο και ύστερα τον κλείνουν.

Οι σχέσεις δεν είναι το σωσίβιο που θα μας σώσει από τη μοναξιά. Δεν μπορείτε να περιορίζετε συνεχώς τον εαυτό σας, ώστε να είναι καλός και αποδεκτός με απώτερο στόχο να διασφαλίσετε ότι οι άνθρωποι δεν θα σας εγκαταλείπουν ποτέ.

Οι σχέσεις έρχονται και φεύγουν, αυτό είναι σχεδιασμένες να κάνουν. Ορισμένες φορές, φεύγουν σύντομα. Κάποιες από αυτές αφήνουν έναν οξύ πόνο. Άλλες ξεθωριάζουν και κάποιες φορές τυφλωνόμαστε από την επεισοδιακή αποχώρησή τους. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου δεν συνειδητοποιούμε καν τι έχει συμβεί μέχρι να είναι πολύ αργά.

Είναι όμως και εκείνες που δείχνουν προειδοποιητικά σημάδια· εκεί κάποιοι προσπαθούμε να κρατηθούμε απ’ ό,τι έχει απομείνει, άλλοι αποφασίζουμε να αποχωρήσουμε. Όπως και να ‘χει, αν μια σχέση φύγει από τη ζωή σας, υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό. Υπάρχει ένα μέρος της που πλέον δεν σας ωφελεί. Κάποιες φορές, έχετε μεγαλύτερη ευθύνη, άλλες όχι. Η ανάλυση όσων συνέβησαν και η λήψη ευθυνών αποτελούν κρίσιμο μέρος της διαδικασίας επούλωσης και εξέλιξης.

Αλλά το αυτομαστίγωμα για κάθε σχέση που χάσατε στη ζωή σας είναι μια πραγματική σπατάλη χρόνου και βασίζεται στην ψευδή πεποίθηση ότι δεν αν ήσασταν καλύτεροι, όλοι θα έμεναν μαζί σας.

Όχι, δεν θα έμεναν. Οι σχέσεις τελειώνουν όταν έρχεται η ώρα τους να τελειώσουν. Τελειώνουν όταν χρειάζεται να τελειώσουν. Ερχόμαστε μόνοι σε αυτή τη ζωή και φεύγουμε επίσης μόνοι από αυτή. Όσους γνωρίζουμε στην πορεία, όσο προσωρινοί κι αν είναι, έρχονται για να μας καθοδηγήσουν σε έναν τόπο συμφιλίωσης με τον εαυτό μας.

Όποια συναισθήματα κι αν πυροδοτεί μέσα σας η απώλεια ενός ανθρώπου δεν αποτελεί δικό του πρόβλημα για να το λύσει. Είναι δικό σας. Είναι μια τρύπα που προσπαθείτε να γεμίσετε με έναν άλλο άνθρωπο που όμως δεν θέλει να παίξει αυτό το ρόλο στη ζωή σας, που σημαίνει ότι δεν έχετε καμία δουλειά να τον τοποθετείτε εκεί, απαιτώντας από αυτόν να μείνει και κατηγορώντας τον σε περίπτωση που δεν το δέχεται.

Ορισμένες φορές, ο τρόπος με τον οποίο φεύγει ένας άνθρωπος από τη ζωή μας αποτελεί το μάθημα που πρέπει να πάρουμε. Κάποιες άλλες, η απουσία τους είναι η εμπειρία που χρειάζεται να βιώσουμε ώστε να διεκδικήσουμε ξανά τον έλεγχο της ζωής μας. Το ίδιο διδακτική είναι και η συνειδητοποίηση ότι ήμασταν εγωιστές και αχάριστοι όταν είχαμε στη ζωή μας έναν σπουδαίο άνθρωπο.

Όμως, αυτό που δεν είναι πια μέρος της ζωής σας δεν είναι ούτε και ανάγκη σας, ακόμα κι αν δεν μπορείτε ακόμα να το δείτε ξεκάθαρα γιατί είναι νωρίς.

Δεν είναι γραφτό να είστε με τους ανθρώπους που σας αφήνουν, ούτε έχετε πάντα την ευθύνη για την αποχώρησή τους. Αποδεχόμενοι τη ροή και τους κανόνες της ζωής, την παροδικότητα των πραγμάτων, θα μάθετε να αγαπάτε τους ανθρώπους για όσο τους έχετε και να είστε ευγνώμονες γι΄ αυτούς όταν έχουν πια φύγει.

Brianna Wiest

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Γιατί οι μικρές Αντιπαραθέσεις είναι καλές;
By Βασίλης Καραγιαννόπουλος

Ο κόσμος γενικά φοβάται και αποφεύγει τις συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις.

Ίσως ξέρεις ή ίσως έχεις βρεθεί σε οικογενειακά τραπέζια, κάτι Χριστούγεννα ή Πάσχα, που υπάρχει αυτή η αμηχανία που κάνει την ατμόσφαιρα τόσο παχιά που την κόβεις με το μαχαίρι. Φυσικά υπάρχει πάντα και κάποιος που δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί συμπεριφορές και η όλη κατάσταση καταλήγει σε καβγά.

Το πιο αστείο σε αυτές τις καταστάσεις είναι ότι αυτός που ξεκινάει τον καβγά, έστω κι αν έχει δίκιο, δεν το βρίσκει ποτέ.

Ακόμα και σε στενές οικογενειακές καταστάσεις, υπάρχουν ζευγάρια που αποφεύγουν να εμπλακούν σε αντιπαραθέσεις, ακριβώς γιατί φοβούνται τις εντάσεις και συνήθως καταλήγουν να χωρίζουν. Θυμήσου, πόσες φορές έχεις ακούσει για ζευγάρια που χώρισαν και όλοι έλεγαν «Μα καλά, αυτοί χώρισαν; Αυτοί δεν τσακώνονταν ποτέ».Γιατί οι μικρές Αντιπαραθέσεις είναι καλές;

Οι οικογένειες είναι μικρογραφίες της κοινωνίας, οπότε ίδια φαινόμενα μπορείς να δεις και σε εργασιακό περιβάλλον. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, ο περισσότερος κόσμος θέλει να αποφύγει τις διαπραγματεύσεις. Ιδρωμένες παλάμες, ταχυπαλμία, νευρικότητα και στο τέλος υποχωρούμε πριν καν ξεκινήσουμε να διαπραγματευόμαστε. Αλήθεια, σε τρομάζει τόσο πολύ ο άνθρωπος στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού ή σε τρομάζει η ιδέα ότι εκείνος έχει μάθει να διεκδικεί πιο δυναμικά και αυτό σε φοβίζει;

Όλο αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε μάθει να διεκδικούμε αυτά που πραγματικά θέλουμε. Γιατί μας έμαθαν ότι είναι κακό και ντροπή να λέμε αυτό που θέλουμε, γιατί θα μας παρεξηγήσουν ή θα μας περάσουν για εγωιστές και μοναχοφάηδες.

Οι αντιπαραθέσεις είναι υγεία
Την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε μία παρέα, κάνε το εξής πείραμα. Μόλις ξεκινήσεις να συζητάς με κάποιον, συμφώνησε αμέσως με ότι έχει να πει, χωρίς να προσθέσεις κάτι παραπάνω. Απλά πες ότι συμφωνείς, αμέσως μόλις δηλώσει κάτι. Και μετά κάντο ξανά. Και μία τρίτη φορά.

Παρατήρησε τι θα γίνει στην παρέα. Οι κουβέντες θα «πεθαίνουν» ή μία μετά την άλλη. Δεν θα υπάρχει θέμα για συζήτηση, γιατί χωρίς αντιπαράθεση και κατάθεση απόψεων και ιδεών, κάθε κουβέντα πεθαίνει.

Ουκ ολίγες έρευνες έχουν δείξει ότι λίγη αντιπαραθέσεις και εντάσεις, σε καθημερινή βάση, είναι υγιείς.

Σε τι βοηθούν;
Η φυσική τάση του ανθρώπου είναι η φυγή. Στις περισσότερες δύσκολες καταστάσεις, τείνουμε να απομακρυνόμαστε και αυτό γιατί η αμυγδαλή του εγκεφάλου σου, σε προτρέπει να απομακρυνθείς για να προστατευτείς. Όταν όμως έχεις δίκιο σε αυτό που υποστηρίζεις, τότε μπορείς να αγνοήσεις αυτή την παρότρυνση και να διεκδικήσεις αυτό που θες. Γι’ αυτό και οι δίκαιοι αγώνες έχουν τόση ένταση.

Πως το κάνω παραγωγικά;
Το μυστικό είναι να το κάνεις χωρίς να προσβάλεις τον άλλο σε προσωπικό επίπεδο. Αυτή είναι μία κλασσική τακτική που δείχνει ότι δεν έχεις τον έλεγχο πλέον. Αν έχεις παρατηρήσει, σε πολλές πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση, οι επιθέσεις γίνονται σε προσωπικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο πολιτικό, λύσεων ή παραγωγικής κουβέντας. Βλέποντας τέτοιες συζητήσεις, μπορώ να καταλάβω κατ΄ ευθείαν ποιος έχει γνώση της κατάστασης και ποιος απλά προσπαθεί να επιβιώσει στην κουβέντα.

Αν μπορέσεις να κρατήσεις την αντιπαράθεση σε μη προσωπικό επίπεδο, χωρίς να προσβάλεις ή να μειώσεις, τότε δεν μπορεί να σε κατηγορήσει κάποιος για bulling ή ότι είσαι εγωιστής. Ειδικά όταν αυτό που διεκδικείς είναι κάτι που το αξίζεις.

Για παράδειγμα, πολύς κόσμος φοβάται να ζητήσει αύξηση στην δουλειά του. Λες και πρόκειται να κάνει κάποιο έγκλημα.

Κι όμως, ο περισσότερος κόσμος διστάζει να το κάνει γιατί φοβάται ότι η κατάσταση θα κλιμακωθεί εναντίον του και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. «Δεν θα μου δώσουν αύξηση γιατί αργώ τα πρωινά ή γιατί δεν κάνω υπερωρίες ή γιατί εκείνος ο ένας πελάτης έκανε παράπονα».

Και φυσικά πολλοί θα εκμεταλλευτούν τέτοια παραδείγματα για να αρνηθούν μία αύξηση. Είναι όμως μόνο αυτά που υπάρχουν; Σίγουρα δεν έχεις κάτι θετικό να επιδείξεις, για να μπορείς να ζητήσεις την αύξηση; Αυτά θα είναι τα δικά σου αντεπιχειρήματα και πολλές φορές θα διαπιστώσεις ότι όταν επιμένεις και πιέζεις λίγο παραπάνω, τότε πετυχαίνεις αυτό που θες.

Γιατί πιστεύεις ότι οι καλοί πωλητές είναι τόσο καλοί; Επειδή τα παρατάνε με την πρώτη ή επειδή δεν κάνουν καν την κίνηση να σηκώσουν το τηλέφωνο; Απλά είναι καλοί γιατί είναι διατεθειμένοι να κάνουν αυτό το έξτρα που χρειάζεται και να διαπραγματευτούν .

Οπότε, την επόμενη φορά που θα θέλεις κάτι, άσχετα με το αν είναι στο γραφείο ή το οικογενειακό τραπέζι, κάνε μου μία χάρη και διαπραγματεύσου το ακόμα κι αν προκαλέσει μία μικρή, ειλικρινή αντιπαράθεση. Μπορεί να σου δώσει την αύξηση που θες ή να σου σώσει την σχέση. Ποτέ δεν ξέρεις.


Για τον Συγγραφέα
Του Βασίλη του αρέσει να μιλάει, να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων, να ταξιδεύει και να βάφει μινιατούρες, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Έχει πτυχίο στις Δημόσιες Σχέσεις και την Εταιρική Επικοινωνία από το University of Indianapolis και έχει πάρει μέρος σε παραστάσεις Stand Up Comedy, σε ελληνικό κοινό. Έχοντας δουλέψει σε έναν μεγάλο τηλεπικοινωνιακό πάροχο στην Ελλάδα ως εκπαιδευτής προσωπικού και διαχειριστής μεγάλων εταιρικών πελατών, μεταξύ άλλων καθηκόντων, θέσεων και projects, αισθάνθηκε την ανάγκη να ερευνήσει την διαφορετικότητα της ανθρώπινης φύσης. Έτσι ταξίδεψε όσο περισσότερο μπορούσε για να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες και να διευρύνει τους ορίζοντές του. Το πάθος του για τις διαπροσωπικές σχέσεις και τα αποτελέσματα της μετασχηματιστικής διαλεκτικής τον οδήγησαν στο να πιστοποιηθεί ως NLP Coach υπό την αιγίδα του ABNLP και να εστιάσει τις σπουδές του στο Life Coaching. Πιστεύει ότι η αποτελεσματική επικοινωνία και η ενσυναίσθηση είναι ύψιστης σημασίας για την συναναστροφή των ανθρώπων. Αυτό προσπαθεί να μεταδώσει μέσω των σεμιναρίων αποτελεσματική επικοινωνίας και της συνεχόμενης επαγγελματικής του εκπαίδευσης.

https://purpose.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή