Απριλίου 22, 2019

Ψυχολογία

Οι περισσότεροι από εμάς είναι εξοικειωμένοι με το αρχέτυπο της Σκοτεινής Σκιάς: την καταπιεσμένη πλευρά που βρίσκεται μέσα μας. Αλλά πιθανότατα δεν είμαστε εξοικειωμένοι με το αρχέτυπο της Χρυσής Σκιάς: τον καταπιεσμένο χρυσό που κρύβεται μέσα στο σκοτάδι μας.
Η χρυσή σκιά συμβολίζει το κρατημένο θάρρος, τα κρυμμένα ταλέντα, το καταπιεσμένο πάθος και την πνιγμένη δημιουργικότητα. Είναι οι ανεκπλήρωτες δυνατότητες που οι άνθρωποι συχνά δεν μπορούν να δουν ή να αναπτύξουν εξαιτίας του φόβου ή επειδή δεν ρισκάρουν.


Στο πνεύμα του να γίνετε ένας ισορροπημένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος και πιο αυθεντικοί στην δέσμευση σας με τον εαυτό σας και με τους άλλους, το να είστε περίεργοι για το σκοτάδι μέσα σας είναι ένας βαθύτερος τρόπος για να ανακαλύψετε τον κρυμμένο σας χρυσό.

Κάνοντας το σκοτάδι συνειδητό
«Η υπερβολική πτυχή των ζώων στρεβλώνει τον πολιτισμό, ο υπερβολικός πολιτισμός αρρωσταίνει τα ζώα»– Γιουνγκ

Η σκιά είναι μέρος της ύπαρξης του ανθρώπου. Όλοι έχουμε μια και όλοι έχουμε μια σκοτεινή πλευρά. Ήταν απαραίτητο να καταπιεστούν συγκεκριμένες πτυχές της ζωώδης φύσης μας όταν αναπτυσσόμασταν.

Προκειμένου να είμαστε πολιτισμένοι και ένα υγιές και λειτουργικό μέλος της κοινωνίας ήταν ένα σημαντικό και υγιές πράγμα να μετριάσουμε την άγρια φύση μας, την ασυγκράτητη φρενίτιδα, την βία, τον απερίσκεπτο αυθορμητισμό μας και να είμαστε πειθαρχημένοι.

Αυτά έγιναν το καταπιεσμένο σκοτάδι μας, η σκιά μας. Το να κάνουμε συνειδητό το σκοτάδι μας είναι μια τέχνη. Είναι μια επισφαλής προσπάθεια, ένα επικίνδυνο και λεπτό εγχείρημα. Αλλά καμία άλλη πρακτική δεν είναι πιο ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα. Κανένα άλλο καθήκον δεν είναι τόσο κρίσιμο για την επίτευξη της ισορροπίας και της ολοκλήρωσης.

Όπως είχε πει και ο Γιούνγκ «Κάποιος δεν διαφωτίζεται με το να φαντάζεται μορφές φωτός αλλά κάνοντας το σκοτάδι συνειδητό».

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σκιά είναι αρχέγονη. Είναι άγρια και διαισθητική. Όταν είμαστε νέοι είναι απαραίτητο να την καταπιέσουμε για να πειθαρχήσουμε. Όταν ωριμάζουμε, είναι σημαντικό να την ενσωματώσουμε για να πετύχουμε την διαφώτιση.

Πρέπει να συμφιλιωθούμε ώστε να μην εξαπλωθεί και να μας δηλητηριάσει. Αν απλώς αγνοήσουμε την σκιά, θα γίνει ισχυρότερη, πιο σκοτεινή και πιο θυμωμένη. Θα γίνει δαιμονική και αυταρχική, σε βαθμό που τελικά θα μας έχει ως μαριονέτες κάτω από ένα σκοτεινό και ανελέητο σύννεφο.

Χρειάζεται έντονο θάρρος για να αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι μας και απαιτούνται σκληρές αμφισβητήσεις για να ξεπεράσουμε τις άνετες «απαντήσεις» με τις οποίες έχουμε συμβιβαστεί. Πρέπει να γίνουμε ευαίσθητοι για να ξεπεράσουμε την άκαμπτη αναισθησία με την οποία είμαστε «ασφαλείς».

Αλλά τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από το να κάνουμε το σκοτάδι μας συνειδητό, ειδικά όταν ο στόχος μας είναι η υγιής ολοκλήρωση, η ολότητα, η ισορροπία και η φώτιση.

Ανακαλύπτοντας τον χρυσό
«Οι ήρωες προορίζονται να σφυρηλατούνται χρυσοί από την φωτιά» – Νικίτα Γκιλλ

Μόλις κάνουμε το σκοτάδι συνειδητό, μπορούμε να αρχίσουμε το σημαντικό έργο της ανακάλυψης. Αλλά δεν θα είναι εύκολο. Το μόνο πιο δύσκολο από το να βρούμε το χρυσό στο σκοτάδι είναι να κάνουμε το σκοτάδι συνειδητό.

Και αυτό γιατί η σκιά μας είναι ταραγμένη και άγρια. Είναι ένα καμίνι με λιωμένη ενέργεια όπου όλος ο καταπιεσμένος μας θυμός, η θλίψη, η ντροπή, η ενοχή και η άγρια κατάσταση μας βράζουν σε μια μανιασμένη φρενίτιδα.

Το να ανακαλύψουμε τον χρυσό σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν είναι για την αδύναμη καρδιά. Μια καλή στρατηγική είναι να αξιοποιήσουμε την αρχέτυπη δύναμη του Φοίνικα ( την προσωποποιημένη διαδικασία ζωής-θανάτου-αναγέννησης). Φέρνοντας αντιμέτωπο ένα αρχέτυπο (Φοίνικας) με ένα άλλο (Σκιά) γινόμαστε πιο θαρραλέοι και πιο προσαρμόσιμοι όταν αντιμετωπίζουμε την φωτιά και είναι πιο πιθανό να κερδίσουμε την ανθεκτικότητα της αναγέννησης.

Εύκολο να το λες παρά να το κάνεις βέβαια, αλλά η ανακάλυψη του χρυσού αξίζει τον κόπο. Γι αυτόν τον τύπο χρυσού ενισχύεται η εμπιστοσύνη και το θάρρος μας. Αυτός ο τύπος χρυσού υποστηρίζει την αυτοεκτίμηση μας. Μας κάνει πιο ανθεκτικούς, πιο ευρηματικούς και πιο πνευματικά ισχυρούς. Αποκαλύπτει κρυμμένα ταλέντα, καταπιεσμένο πάθος και την πνιγμένη δημιουργικότητα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι για να αποκτήσουμε το θάρρος που χρειάζεται για να ανακαλύψουμε τον χρυσό στο σκοτάδι, είναι ότι πρέπει να έχουμε ήδη το θάρρος να κάνουμε το σκοτάδι μας συνειδητό.

Είναι σαν το παράδοξο απόφθεγμα του Τζωρτζ Όργουελ: « Μέχρι να γίνουν συνειδητοί ποτέ δεν θα επαναστατήσουν και αφού επαναστατήσουν δεν μπορούν να γίνουν συνειδητοί».

Το καλό (και το κακό) πράγμα με το ασυνείδητο είναι ότι λειτουργεί πίσω από την συνείδηση. Αν είμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να έχουμε μια εμπειρία ζωής που θα κάνει το ασυνείδητο μας να μας δώσει το απαραίτητο θάρρος για να κάνουμε το σκοτάδι μας συνειδητό θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε το θάρρος μας ανακαλύπτοντας τον χρυσό στη σκιά μας.

Εν τέλει, έχοντας κάνει το σκοτάδι μας συνειδητό, έχοντας σφυρηλατηθεί από την φωτιά και έχοντας αναστηθεί σε έναν πανίσχυρο Φοίνικα, θα έχουμε ανακαλύψει έναν ιερό χρυσό από το σκοτάδι και θα αποκαλύψουμε τα βαθύτερα πάθη μας, τα κρυμμένα ταλέντα, την άγρια φύση και την έμφυτη δημιουργικότητα μας.

Έτσι, μπορούμε να συνεχίσουμε την συμφιλίωση με την σκιά μας και την καλλιέργεια της γνησιότητας μας.

Με την ισχυρή σκιά στο πλευρό μας, ως σύμμαχο όχι ως εχθρό, ως ενότητα όχι ως διάσπαση, το μονοπάτι της διαφώτισης ανοίγεται μπροστά μας.

Μαγεία Τ.

.awakengr.com

Ψυχολογία

Συναισθηματική ωριμότητα σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος γνωρίζοντας ότι η ζωή δεν είναι τέλεια. Έρχεται από τα μαθήματα της ζωής, όταν προχωράμε μπροστά, προσαρμοζόμαστε στη ζωή και συνηθίζουμε τους ρυθμούς της.

Ανεβαίνουμε μεγάλες ανηφόρες και ζούμε προσπαθώντας να ενισχύσουμε την εικόνα του εαυτού μας, μαθαίνουμε πώς να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα προκειμένου να μάθουμε, να αλλάξουμε και να αναπτυχθούμε.

Με την πάροδο του χρόνου θα καταλάβετε ότι δεν υπάρχει πιο δυνατή αγάπη από την αγάπη για τον εαυτό μας και ότι αυτή αποτελεί το θεμέλιο για την προσέγγισή μας στη ζωή. Η αγάπη είναι το στήριγμά μας για να μπορούμε να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε και μας βοηθάει να πονάμε λιγότερο κάθε φορά που κάτι μας πληγώνει.

Η συναισθηματική ωριμότητα αναπτύσσεται με την πάροδο του χρόνου από τα χτυπήματα της ζωής. Δεν είναι περίεργο πόσο πολύ μεγαλώνουμε κάθε φορά που βιώνουμε μια περίοδο γεμάτη στρες, θλίψη ή πόνο;

Σε μια ηλικία όπου υπάρχει εγχειρίδιο σχεδόν για τα πάντα ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε το Εγχειρίδιο της Ζωής: πώς να ωριμάσετε. Αυτό το μήνυμα φιλτράρεται από οτιδήποτε άλλο μας λέει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να είμαστε ή τι πρέπει και τι δεν πρέπει να πετύχουμε.

Επειδή ο καθένας είναι μοναδικός και το βιβλίο Εγχειρίδιο της Ζωής: πώς να ωριμάσετε δεν υπάρχει, δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη φόρμουλα που θα σας πει πώς πρέπει ή πώς θα ωριμάσετε.

Ξέρω ότι έχω ωριμάσει όταν πλέον δεν χρειάζεται να κρίνω ή να κατηγορώ οποιονδήποτε άλλο για οτιδήποτε μου συμβαίνει.

-Anthony de Mello-

Έρχεται κάποια στιγμή στο συναισθηματικό μας ταξίδι όπου αρχίζουμε να προβληματιζόμαστε σχετικά με την πορεία που έχουμε χαράξει στη ζωή. Μερικά από τα σημάδια της συναισθηματικής ωριμότητας είναι τα εξής:

Ξέρουμε πότε πρέπει να πούμε «αντίο»
Όλοι οι συναισθηματικά ώριμοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η ζωή είναι πολύ καλύτερη όταν τη ζούμε ελεύθερα. Ξέρουν πότε πρέπει να αφήσουν κάτι πίσω τους επειδή καταλαβαίνουν ότι αν κοιτάμε πίσω στο παρελθόν δεν μπορούμε να κλείσουμε ορισμένα κεφάλαια της ζωής μας και να θεραπεύσουμε τις συναισθηματικές πληγές.

Αποδεχόμαστε τη ζωή και θεραπεύουμε το συναισθηματικό πόνο
Πότε; Όταν μαθαίνετε από τον πόνο σας, όταν εξαφανίζετε το φόβο της εσωτερικής αναζήτησης για να θεραπεύσετε συναισθηματικές πληγές του παρελθόντος και όταν τελικά κάνετε ένα βήμα μπροστά στη ζωή.

Γνωρίζουμε πώς να μιλάμε για αυτά που σκεφτόμαστε και νιώθουμε
Όταν αποφεύγετε την εσωτερική αναζήτηση, επιτρέπετε σε όλα τα αρνητικά πράγματα του παρελθόντος να διεισδύσουν στο παρόν. Αυτό δεν σας αφήνει πολλά περιθώρια για οτιδήποτε θετικό και σας πληγώνει. Σας πληγώνει πολύ.

Η πνευματική διαύγεια των συναισθηματικά ώριμων ανθρώπων έχει τεράστια απόκλιση από την τεμπελιά και το διαρκές χάος εκείνων που δεν έχουν φτάσει ακόμη σε αυτό το στάδιο ωριμότητας. Η πνευματική ωριμότητα μας βοηθά να λύνουμε αποτελεσματικά τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Σταματήστε να παραπονιέστε
Οι ώριμοι άνθρωποι έχουν μάθει να αποδέχονται καταστάσεις και να αλλάζουν αλλά τα παράπονα δεν ωφελούν σε τίποτα απολύτως.

Μην τιμωρείτε τον εαυτό σας για λάθη που έχουν γίνει
Τα λάθη είναι ο καλύτερος τρόπος για να μαθαίνουμε επειδή μας βοηθούν να κατανοήσουμε τις αδυναμίες μας. Οι ώριμοι άνθρωποι δεν τιμωρούν τον εαυτό τους λόγω των περιορισμών τους αλλά αναζητούν τρόπους για να τους βελτιώσουν.

Συναισθηματική ειλικρίνεια
Καθώς ωριμάζετε, αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι τα συναισθηματικά φράγματα σας εμποδίζουν να αναπτυχθείτε. Αν και είναι αλήθεια ότι ορισμένες φορές τα όρια είναι απαραίτητα, είναι σημαντικό να χαμηλώνουμε τις άμυνές μας ανά διαστήματα.

Οι ώριμοι άνθρωποι απολαμβάνουν το χρόνο που μένουν μόνοι αλλά και το χρόνο που μοιράζονται με τους άλλους
Το παρακάτω κείμενο αποδίδεται στον Τσάρλυ Τσάπλιν. Είτε του ανήκει είτε όχι, είναι μια όμορφη αντανάκλαση της πορείας στη ζωή, στην ωρίμανση και στην αλλαγή:

Έχω συγχωρέσει λάθη που ήταν πράγματι σχεδόν ασυγχώρητα. Προσπάθησα να αντικαταστήσω ανθρώπους που ήταν σχεδόν αναντικατάστατοι και προσπάθησα να ξεχάσω εκείνους που ήταν αξέχαστοι. Έχω ενεργήσει παρορμητικά, έχω απογοητευτεί από ανθρώπους που πίστευα ότι ήταν αδύνατο να συμβεί. Αλλά έχω απογοητεύσει και εκείνους που αγαπώ.

Γέλασα όταν πίστευα ότι δεν μπορούσα. Έχω κάνει αιώνιους φίλους. Έχω αγαπήσει και έχω αγαπηθεί αλλά έχω δεχτεί και την απόρριψη. Έχω αγαπηθεί από κάποιον που δεν έχω αγαπήσει.

Έχω ουρλιάξει και έχω χοροπηδήσει από τη χαρά μου. Έχω ζήσει για χάρη της αγάπης, έχω πάρει αιώνιους όρκους αλλά έχω σπάσει και πολλούς.

Έχω κλάψει ακούγοντας μουσική και κοιτάζοντας φωτογραφίες. Έχω ερωτευτεί με ένα χαμόγελο. Μερικές φορές πίστευα ότι θα πέθαινα επειδή απλά μου έλειπε κάποιος τόσο πολύ.


Έχω φοβηθεί να μην χάσω κάποιον ξεχωριστό (και κατέληξα να τους χάνω έτσι κι αλλιώς). Αλλά επέζησα!
Και είμαι ακόμη ζωντανός!

Δεν προσπερνώ απλά τη ζωή. Ούτε κι εσείς πρέπει να την προσπερνάτε.

ΖΗΣΤΕ!!!

Είναι καλό να πολεμάμε με αποφασιστικότητα, να αγκαλιάζουμε τη ζωή και να τη ζούμε με πάθος. Χάστε με φινέτσα και κερδίστε με τόλμη επειδή ο κόσμος ανήκει σε αυτούς που τολμούν και η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι ασήμαντη.

meygeia.gr

naturalsoul.gr

Ψυχολογία

Το Βραβείο Νόμπελ που απονέμεται στην φυσική αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι ο φυσικός κόσμος είναι ένας μεγάλος ωκεανός ενέργειας που υλοποιείται και αποϋλοποιείται σε δευτερόλεπτα ξανά και ξανά. Τίποτα δεν είναι σταθερό. Αυτός είναι ο κόσμος της κβαντικής φυσικής.

Αποδεικνύεται έτσι πως οι σκέψεις είναι υπεύθυνες για την συγκράτηση αυτού του συνεχώς μεταβαλλόμενου ενεργειακού πεδίου στη μορφή και το σχήμα των αντικειμένων που γνωρίζουμε.

Γιατί λοιπόν βλέπουμε ένα άτομο αντί για ενέργεια να αναβοσβήνει;
Σκεφτείτε ένα ρολό φιλμ. Ένα τέτοιο ρολό αποτελείται από μια συλλογή περίπου 24 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Κάθε πλαίσιο χωρίζεται από το άλλο από ένα μικρό χώρο. Σε σύγκριση με την ταχύτητα που αλλάζουν αυτά τα πλαίσια τα μάτια μας εξαπατώνται και τα βλέπουν σαν μια συνεχόμενη εικόνα.

Σκεφτείτε την τηλεόραση. Ο καθοδικός σωλήνας είναι ένας απλός σωλήνας με μια δέσμη ηλεκτρονίων που χτυπά την οθόνη με ένα συγκεκριμένο τρόπο δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση του σχήματος και της κίνησης.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό συμβαίνει και σε όλα τα αντικείμενα.

Έχουμε πέντε φυσικές αισθήσεις (όραση, ακοή, αφή, γεύση και οσμή). Κάθε μια από αυτές τις αισθήσεις έχει ένα συγκεκριμένο εύρος (για παράδειγμα ένα σκυλί έχει διαφορετική ικανότητα ακοής από τους ανθρώπους, τα φίδια βλέπουν ένα διαφορετικό φάσμα φωτός από εμάς και ούτω καθεξής). Με άλλα λόγια, οι αισθήσεις μας αντιλαμβάνονται την ενέργεια από μια καθορισμένη σταθερή οπτική γωνία και έτσι δημιουργούν εικόνες και διαμορφώνουν τις αντιλήψεις μας.

Αλλά αυτό δεν είναι ούτε ακριβές ούτε πλήρες. Είναι απλώς μια ερμηνεία.

Όλες οι ερμηνείες μας βασίζονται αποκλειστικά στον «εσωτερικό χάρτη» που έχουμε για την πραγματικότητα αλλά όχι στην πραγματική αλήθεια. Ο «χάρτης» μας αυτός είναι το αποτέλεσμα της συλλογικής εμπειρίας της προσωπικής μας ζωής.

Οι σκέψεις μας συνδέονται με αυτή την αόρατη ενέργεια και καθορίζουν την μορφή που θα πάρει. Μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν το σύμπαν «σωματίδιο προς σωματίδιο» δημιουργώντας την 3D ζωή μας.

Κοιτάξτε γύρω σας.

Όλα όσα βλέπετε στον φυσικό κόσμο μας ξεκίνησαν ως μια ιδέα που συνεχίζει να αναπτύσσεται μέχρι να υλοποιηθεί σε ένα φυσικό αντικείμενο μέσα από μια σειρά βημάτων.

Γίνεστε κυριολεκτικά οι πιο συχνές σκέψεις σας.
Η ζωή σας έχει γίνει αυτό που φανταζόσασταν και πιστεύατε.

Ο κόσμος είναι κυριολεκτικά ο καθρέφτης σας, σας επιτρέπει να βιώσετε όλα όσα πιστεύετε ότι είναι αλήθεια σε αυτό το 3D επίπεδο, μέχρι να το αλλάξετε.

Η κβαντική φυσική μας λέει ότι ο κόσμος δεν είναι σταθερός, όπως φαίνεται να είναι. Αντιθέτως, είναι ένα μέρος που μονίμως κινείται στο οποίο οι συλλογικές και ατομικές μας σκέψεις συνεχίζουν να χτίζουν, να γκρεμίζουν και να ξαναχτίζουν. Πρόκειται για κάτι αεικίνητο.

Αυτό που πιστεύουμε ότι είναι αλήθεια, στην πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση σχεδόν μαγική.

Ευτυχώς, έχουμε αρχίσει να αποκαλύπτουμε αυτή την ψευδαίσθηση και το σημαντικότερο, μαθαίνουμε πώς να την αλλάζουμε.

Παρακάτω βρίσκεται μια απλή εξήγηση.

Ποια είναι τα συστατικά του σώματος μας;
Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από εννέα συστήματα: το κυκλοφορικό, το πεπτικό, το μυϊκό, το νευρικό, το αναπαραγωγικό, το αναπνευστικό, το σκελετικό και το ουροποιητικό σύστημα.

Από τι είναι φτιαγμένα αυτά τα συστήματα;
– Από ιστούς και όργανα.
Από τι είναι φτιαγμένοι οι ιστοί και τα όργανα;
–Από κύτταρα.
Από τι αποτελούνται τα κύτταρα;
–Από μόρια.
Τι δημιουργεί τα μόρια;
–Τα άτομα.
Από τι δημιουργείται ένα άτομο;
–Από υποατομικά σωματίδια.

Από τι αποτελούνται τα υποατομικά σωματίδια;
–Από ενέργεια!
Είμαστε απλώς ένα ενεργειακό φως στην πιο έξυπνη και όμορφη μορφή του. Μια ενέργεια που συνεχώς αλλάζει κάτω από την επιφάνεια και κάτω από όλα αυτά που ελέγχονται από το ισχυρό μυαλό μας.

Είμαστε μεγάλα και όμορφα ανθρώπινα όντα.
Αν μπορούσατε να δείτε κάτω από ένα δυνατό μικροσκόπιο και να κάνετε πειράματα, θα βλέπατε ότι αποτελείστε από συμπλέγματα συνεχώς μεταβαλλόμενης ενέργειας με την μορφή ηλεκτρονίων, φωτονίων και άλλων υποατομικών σωματιδίων.

Το ίδιο συμβαίνει και για όλα τα πράγματα γύρω σας. Η κβαντική φυσική μας λέει ότι η πράξη της παρατήρησης του αντικειμένου είναι αυτή που προκαλεί το αντικείμενο να βρίσκεται εκεί.

Το αντικείμενο δεν υπάρχει ανεξάρτητα από τον παρατηρητή του! Έτσι, όπως βλέπετε, κατά την διάρκεια της παρατήρησης, η προσοχή σας εστιάζει σε κάτι και η πρόθεση σας κυριολεκτικά δημιουργεί αυτό το πράγμα.

Αυτό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο.
Ο κόσμος σας αποτελείται από την ψυχή, το μυαλό και το σώμα σας.

Καθένα από αυτά τα τρία έχει μια μοναδική λειτουργία. Αυτό που μπορείτε να δείτε με τα μάτια σας και να βιώσετε με το σώμα σας είναι ο φυσικός κόσμος τον οποίο αποκαλούμε το Σώμα. Το Σώμα είναι ένα αποτέλεσμα που δημιουργείται από μια αιτία.

Αυτή η αιτία λέγεται σκέψη.

Το Σώμα δεν μπορεί να παράγει. Μπορεί μόνο να ζήσει και να βιώσει, πρόκειται για μια μοναδική ικανότητα. Από την άλλη πλευρά, η σκέψη δεν μπορεί να βιώσει, μπορεί να φτιάξει, να δημιουργήσει και να ερμηνεύσει. Χρειάζεται έναν κόσμο σχετικότητας (φυσικός κόσμος, το Σώμα) για να βιωθεί.

Η ψυχή είναι τα πάντα, αυτή που δίνει ζωή στην σκέψη και το Σώμα.

Το Σώμα δεν μπορεί να δημιουργήσει αν και δίνει την ψευδαίσθηση ότι το κάνει. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι ο λόγος πίσω από τόσες απογοητεύσεις. Το Σώμα είναι το καθαρό αποτέλεσμα και δεν έχει καμία δύναμη να προκαλέσει ή να δημιουργήσει.

Το κλειδί είναι να χρησιμοποιήσετε αυτές τις πληροφορίες για να δείτε το Σύμπαν με διαφορετικό τρόπο από εκείνον που το αντιλαμβάνεστε τώρα, ώστε να μπορέσετε να εκδηλώσετε αυτό που πραγματικά θέλετε.

Μαγεία Τ.

awakengr.com

Ψυχολογία

“Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, αλλά ένα καλάμι που σκέφτεται” – Blaise Pascal (ROBERT ZIMMER)
«Ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα καλάμι, το πιο αδύνατο της φύσης, αλλά ένα καλάμι που σκέφτεται. Δεν χρειάζεται να οπλιστεί ολόκληρο το σύμπαν για να το σπάσει. Λίγος ατμός, μια σταγόνα νερό, φτάνει για να το σκοτώσει. Μα όταν θα τον έσπαζε το σύμπαν, ο άνθρωπος θα ήταν πιο ευγενής απ’ αυτό που τον σκοτώνει, γιατί ξέρει πως πεθαίνει, και ξέρει το πλεονέκτημα που έχει το σύμπαν επάνω του

Το σύμπαν δεν γνωρίζει τίποτα απ’ αυτό». Στην εικόνα αυτή, στο καλάμι που σκέφτεται, ο Πασκάλ συνδέει την απόγνωση με την επίλεκτη θέση της ανθρώπινης ύπαρξης. Εξηγεί τόσο την αδυναμία όσο και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, τον συνδυασμό των αντιθέσεων, το παράδοξο, ώστε ο άνθρωπος να παρουσιαστεί τελικά ως ένα πλάσμα που η λογική του δεν το βοηθάει.

Ως εκ τούτου, οι θεωρίες περί σωφροσύνης του Μονταίν ή του Επίκτητου δεν είναι αρκετές για τον Πασκάλ. Στις Σκέψεις επιστρέφει διαρκώς στους φιλοσόφους εκείνους που κάποτε ήταν δάσκαλοί του. Για τον Μονταίν λέει ότι παρασύρει τους ανθρώπους στην απάθεια έναντι της σωτηρίας. Κατά την άποψη του Πασκάλ, κανείς από αυτούς τους δύο φιλοσόφους δεν αντιλήφθηκε ότι η αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας δεν έγκειται στην αποξένωση από τη λογική.

Δεν πρόκειται για την εγκόσμια ευτυχία, αλλά για τη σωτηρία του ανθρώπου πέρα από τη ζωή σε αυτόν τον κόσμο. Και ο δρόμος που οδηγεί εκεί δεν περνάει μέσα από τη λογική αλλά μέσα από την καρδιά.

Η λογική, η νόηση, και η καρδιά είναι κατά τον Πασκάλ τα δύο ουσιώδη γνωστικά όργανα του ανθρώπου. Η λογική και η νόηση είναι υπεύθυνες για μια γνώση η οποία στηρίζεται σε επιχειρήματα, αποδείξεις και συμπεράσματα, όπως στη φιλοσοφία, στη λογική και στις επιστήμες. Αυτά όμως δεν καλύπτουν, κατά τον Πασκάλ, ολόκληρο το εύρος της αλήθειας. Εκτός από τη «λογική της νόησης», υπάρχει και η «λογική της καρδιάς».

Η καρδιά, με την αισθητική-διαισθητική ικανότητά της να προσεγγίζει τη γνώση, προχωράει βαθύτερα σε σχέση με τη νόηση. Κατακτά γνώσεις τις οποίες δεν μπορούμε να «αιτιολογήσουμε» και να «αποδείξουμε». Ο Πασκάλ αναφέρει εν προκειμένω ως παράδειγμα το ότι γνωρίζουμε ότι ο χώρος είναι τρισδιάστατος ή ότι οι αριθμοί είναι άπειροι. Ειδικά τα βασικά αξιώματα, που αποτελούν προϋπόθεση των επιστημονικών θεωριών, δεν αναγνωρίζονται με τη λογική αλλά με την καρδιά. Τα αξιώματα τα αισθανόμαστε, τα θεωρήματα τα συνάγουμε, όπως λέει ο ίδιος. Όλες οι μεγάλες θεωρίες, υποστηρίζει ο Πασκάλ, βασίζονται αρχικά σε μια διαίσθηση.

Η αισθητική-διαισθητική ικανότητα της καρδιάς να συνάγει συμπεράσματα δεν φαίνεται μόνο στη διερεύνηση της φύσης, αλλά σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα μάλιστα στον τρόπο που σχετίζονται οι άνθρωποι μεταξύ τους αλλά και στις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Υπάρχει μια συγκεκριμένη «λογική», μια γνωστική περιοχή της καρδιάς.

Ο Πασκάλ το διατυπώνει ως εξής: «La Coeur a sa raison, que la raison connait pas» – η καρδιά δηλαδή έχει τη δική της «λογική», την οποία η λογική δεν γνωρίζει». Με αυτή τη θέση του ο Πασκάλ εναντιώνεται στην «ορθολογική» παράδοση που κυριαρχεί στη φιλοσοφία από την αρχαιότητα και θέλει ειδικά τις ύψιστες αλήθειες να είναι προσιτές μόνο μέσω της λογικής.

Δίνοντας στη «λογική της καρδιάς» το προβάδισμα έναντι της «λογικής της νόησης», αποδεικνύει απεναντίας τις περιορισμένες δυνατότητες και την αδυναμία της νόησης.

Ο Πασκάλ συνειδητοποιεί όμως ότι με τις θέσεις που υποστηρίζει βρίσκεται στο επίκεντρο μιας δημόσιας αντιπαράθεσης και ότι οι αναγνώστες του προέρχονται ως επί το πλείστον από τους κύκλους των λογίων. Για τον λόγο αυτό επιχειρεί στο πιο γνωστό μέρος του βιβλίου, το μέρος του στοιχήματος, ένα στρατηγικό πείραμα. Σε μια αντιπαράθεση με έναν επιφυλακτικό και κοσμικό συνομιλητή, έναν μορφωμένο μπον βιβέρ, δεν χρησιμοποιεί καθόλου τις έννοιες της Θείας Χάριτος και «αίσθηση της καρδιάς». Ακολουθεί την κριτική στάση του συνομιλητή του και προσπαθεί αρχικά να τον πείσει για την ύπαρξη του Θεού με έναν ορθολογικό υπολογισμό.

O Θεός βρίσκεται έξω από την «τάξη του πνεύματος». Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρξει κάποια «κανονική» απόδειξη της ύπαρξής του ή της μη ύπαρξής του. Στη ζωή μας πρέπει να αποφασίσουμε αν θα δεχτούμε ή όχι την ύπαρξη του Θεού. Ο Πασκάλ δεν αφήνει περιθώριο διαφυγής από την απόφαση αυτή. Βρισκόμαστε επομένως σε μια κατάσταση όπου θα πρέπει να ποντάρουμε υπέρ ή κατά της ύπαρξης του Θεού. Και το στοίχημα αυτό αφορά κάτι απείρως σημαντικό: την αιώνια μακαριότητα.

Όλα δείχνουν πως η πιθανότητα να ποντάρει κανείς σωστά είναι 50:50. Το ενδεχόμενο όμως ενός μη πεπερασμένου κέρδους καταργεί κατά τον Πασκάλ κάθε στάθμιση πιθανοτήτων. Άρα άνθρωπος πρέπει να ποντάρει υπέρ της ύπαρξης του Θεού, επειδή η πιθανότητα να χάσει δεν μπορεί να συγκριθεί με το πιθανό κέρδος της αιώνιας μακαριότητας. Ακόμη και η λογική, αντιτείνει ο Πασκάλ στον ορθολογιστή συνομιλητή του, ωθεί τον άνθρωπο στην πίστη.

Η επιχειρηματολογία του Πασκάλ όμως δεν τελειώνει στο σημείο αυτό. Διότι ο συνομιλητής του, ο μπον βιβέρ, δεν μπορεί να αποφασίσει πού να ποντάρει και ομολογεί πως είναι ανίκανος να πιστέψει. Τώρα ο Πασκάλ προτείνει μια «μη ορθολογική», μια πρακτική οδό.

Ο άνθρωπος πρέπει να φέρεται σαν να πιστεύει, πρέπει να συμμετέχει στα τελετουργικά της θρησκείας και έτσι να μετριάζει τα πάθη του. Πρέπει να ταπεινωθεί, ώστε να προετοιμάσει το έδαφος για την αληθινή πίστη. Ταπεινοφροσύνη και αυτοπεριορισμός της λογικής: Αυτός είναι για τον Πασκάλ ο δρόμος που οδηγεί ακόμη και έναν μορφωμένο άνθρωπο στην πίστη.

Αυτός ο μορφωμένος άνθρωπος έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά του συγγραφέα. Στις Σκέψεις ο θρήσκος Πασκάλ αντιπαλεύει με τον επιφυλακτικό ορθολογιστή που υπήρξε κάποτε και από τον οποίο θέλει να απελευθερωθεί.

Ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με ένα διπλό πρόσωπο: το ένα επιχειρηματολογεί ορθολογικά και το άλλο διαλογίζεται θρησκευτικά. Και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο το βιβλίο προσέλκυε πάντα εξίσου τόσο θρησκευόμενους αναγνώστες όσο και αναγνώστες με φιλοσοφικό-ορθολογικό προσανατολισμό. Αλλά και για εκείνους που δεν πιστεύουν, οι Σκέψεις αποτελούν απόδειξη για τη διαυγή σκέψη του συγγραφέα τους, ο οποίος μέσα από μια εξαιρετική ανάλυση της κατάστασης του ανθρώπου καταλήγει σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Η πύλη των φιλοσόφων
ROBERT ZIMMER
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

 

Ψυχολογία

12 προειδοποιητικά σημάδια που στέλνει το σύμπαν όταν βρίσκεστε στο λάθος μονοπάτι της ζωής
Έρχεται μια περίοδος στη ζωή μας που αρχίζουμε να αμφισβητούμε αν βρισκόμαστε στην πορεία που υποτίθεται ότι είμαστε.


Έρχεται μια εποχή που πιστεύουμε ότι ίσως οι αποφάσεις μας δεν ήταν αρκετά ακριβείς και ίσως χρειαστεί να αλλάξουμε κάπως τις ζωές μας για να επιστρέψουμε στο δρόμο.

Το βέβαιο είναι ότι συμβαίνει και το σύμπαν μας παρέχει αρκετές λεπτές ενδείξεις για να αποφασίσουμε αν θα πρέπει να συνεχίσουμε κατά μήκος του μονοπατιού ή να το αποκόψουμε εντελώς.

Εδώ, έχουμε 12 ισχυρές ενδείξεις που αποκαλύπτουν ότι μπορεί να χρειαστεί να αλλάξετε τη ζωή σας, ίσως και αρκετά δραστικά.
12. ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Το απλούστερο σημάδι μιας λανθασμένης επιλογής ζωής είναι η σταδιακή μείωση της επιδίωξης όσων επιλέξατε. Μπορεί να έχετε ξεκινήσει μια νέα σταδιοδρομία ή μπορεί να έχετε ξεκινήσει μια νέα σχέση με απόλυτη ζήλο και εμπιστοσύνη, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποιείτε ότι το ενδιαφέρον σας ξεθωριάζει και ότι η ικανοποίηση που νομίζετε ότι θα βρίσκατε δεν έρχεται στο δρόμο σας.

Τελικά, μπορεί να καταλήξετε να απορρίψετε την επιλογή σας και να αρχίσετε να αισθάνεστε απωθημένοι. Δώστε προσοχή στα συναισθήματά σας και θα σας αποκαλύψουν πότε έφτασε η ώρα να ξεκινήσετε και να προχωρήσετε.

11. Η ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

Όταν βρίσκεστε σε λάθος δρόμο, η ζωή σας θα αρχίσει να σηματοδοτεί μια αλλαγή. Θα αρχίσετε να αισθάνεστε ότι κάτι δεν είναι σωστό και ότι κάτι μπορεί να λείπει. Θα ασχοληθείτε ασυνείδητα με μια αλλαγή. Μπορεί να αισθανθείτε ότι το περιβάλλον δεν είναι σωστό ή ότι το έργο δεν είναι σωστό, και τέτοια πράγματα. Το δυσάρεστο συναίσθημα θα αρχίσει να ξεχειλίζει και ίσως αισθανθείτε ότι μεγαλώνει μέσα σας. Μην το αγνοείτε, μια δίψα για αλλαγή πρέπει να σβήσει και ίσως χρειαστεί να το κάνετε νωρίτερα από αργότερα.

10. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΓΧΟΥΣ

Μια εσφαλμένη επιλογή ή η μετακίνηση σας προς λάθος κατεύθυνση θα αρχίσει να εμφανίζεται μέσα από τα επίπεδα στρες σας.
Μπορεί να βρείτε τον εαυτό σας σε έξαρση, αλλά δεν είναι σε θέση να εξηγήσει γιατί. Μπορεί να αισθάνεστε ότι υπάρχει υπερβολική επιβάρυνση για σας, αλλά δεν θα είστε σίγουροι γιατί. Τα πράγματα θα φαίνονται φυσιολογικά και θα αισθανέστεστε ένα επίπεδο δυσφορίας. Δώστε προσοχή στους παράγοντες που ενεργοποιούν αυτή τη συγκέντρωση και θα διαπιστώσετε ότι η αλλαγή μπορεί να χρειαστεί.

9. ΕΝΟΧΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΤΗΤΑ

Είναι αυτονόητο ότι με τη συσσώρευση του άγχους και την αηδιαστική αίσθηση της αλλαγής θα μπορούσε να σας ευαισθητοποιήσει. Μπορεί να αρχίσετε να αισθάνεστε πιο ενοχλημένος (από το συνηθισμένο) και ακόμη και τα μικρότερα πράγματα μπορεί να τεντώσουν τα νεύρα σας. Το επίπεδο απογοητεύσεων σας μπορεί να τοποθετηθεί και θα σας ενοχλήσει σε κάθε βήμα. Είναι μόνο ο τρόπος του σύμπαντος να λέει ότι πρέπει να αλλάξετε μονοπάτια τώρα.

8. ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΝΕΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Εάν ξεκινήσατε σε λάθος δρόμο και αισθάνεστε ότι τα παραπάνω σημάδια σας συντρίβουν, θα αρχίσετε να αναζητάτε νέες ευκαιρίες χωρίς να συνειδητοποιείτε.
Θα αρχίσετε να εντοπίζετε πράγματα που θα φαίνονται πολύ καλύτερα από αυτά που κάνετε τώρα και θα αισθάνεστε ελκυστικά προς τα νεότερα. Εάν συμβεί αυτό, σιγουρευτείτε ότι καταλαβαίνετε τους λόγους πίσω από αυτό.

7. ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Δεδομένης της συντριπτικής αίσθησης ότι «κάτι δεν είναι σωστό», το σώμα σας αρχίζει να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί να αρχίσετε να έχετε ήπιους πονοκεφάλους που μπορεί να γίνονται σοβαροί με το χρόνο, μπορεί να έχετε πόνο στον ώμο και στην πλάτη εξαιτίας του άγχους που εμπλέκεται, μπορεί να αρχίσετε να αισθάνεστε άγχος κατά καιρούς κ.λπ. Έτσι, το σώμα και το μυαλό σας θα αποκαλύψουν ότι μπορεί να χρειαστεί να αρχίσετε να κοιτάτε τα πράγματα διαφορετικά.

6. ΞΕΚΙΝΑΤΕ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ

Όταν συνειδητοποιείτε ότι δεν είστε άνετοι ή δεν είστε σίγουροι για τις αποφάσεις σας κ.λπ., θα αρχίσετε να αισθάνεστε λιγότερο επιθυμητοί και λιγότερο χρήσιμοι. Θα αισθάνεσαι, χωρίς να σου το πει κανείς, ότι δεν έχεις τις καλύτερες επιδόσεις.
Αυτό το συναίσθημα μπορεί να σας κάνει να απομονώσετε τον εαυτό σας κάπως και μπορεί να αρχίσετε να αποφεύγετε την ανθρώπινη αλληλεπίδραση.
Μην αγνοείτε τα σημάδια αν συμβεί αυτό, καθώς θα μπορούσε να σας οδηγήσει σε καταθλιπτικό λάκκο.

5. ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ

Θυμάσαι την εποχή που είσαι απόλυτα σίγουρος για το τι ήθελες; Θυμάσαι τη σαφήνεια που ένιωσες όταν έκανες αυτή την επιλογή; Εάν βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο, θα αισθανόσουν το ακριβώς αντίθετο από αυτό το συναίσθημα. Οι σκέψεις σας θα μπερδευτούν και πολλές περίεργες ιδέες θα γεμίσουν το μυαλό σας και η σαφήνεια θα χαθεί. Το σύμπαν προσπαθεί ουσιαστικά να σας πει να σκεφτείτε προσεκτικά προτού να κάνετε την επόμενη σας κίνηση.

4. ΑΤΥΧΙΕΣ – ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ

Μία από τις ισχυρότερες ενδείξεις που στέλνει το σύμπαν είναι μέσα από αυτό που φαίνεται σαν σύμπτωση. Όταν βρίσκεστε στο σωστό δρόμο, τα πράγματα φαίνεται να πέφτουν στη θέση τους, αλλά αν δεν είστε, μοιάζουν να γίνονται σκληρότερα μέχρι στιγμής. Μπορεί να χάσετε μια συμφωνία, μπορεί να αντιμετωπίσετε ένα παράξενο ατύχημα ή κάτι ασυνήθιστο που μπορεί να συμβεί και θα σας εμποδίσει να ακολουθήσετε το λανθασμένο μονοπάτι.
Δώστε προσοχή σε τέτοιες συμπτώσεις.

3. ΥΨΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Περιττό να πούμε ότι θα βρίσκεστε πάντα αποσπασματικά. Προφανώς, δεδομένου ότι το μονοπάτι που επιλέξατε δεν προοριζόταν για εσάς και δεν ήταν το πιο άνετο μέρος για να βρίσκεστε, θα καταλήγατε να χαιρετίζετε και τους περισπασμούς. Εάν παρατηρήσετε ότι δαπανούν περισσότερο χρόνο για περισπασμούς και λιγότερο για την επιλογή σας, ίσως είναι καιρός να εξετάσετε άλλες επιλογές.

2. ΚΡΥΒΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Το ένα γεγονός που σίγουρα θα σάς έκανε να σκεφτείτε το μονοπάτι στο οποίο βρίσκεστε είναι το αίσθημα της συντριπτικής αυτοπεποίθησης. Θα αρχίσετε να αμφισβητείτε κάθε επιλογή ζωής και θα αισθάνεστε δυστυχισμένοι αφού το μονοπάτι που επιλέξατε δεν ήταν αυτό που υποτίθεται ότι είστε.Εάν συμβεί αυτό και αισθάνεστε ότι χάνετε την αυτοπεποίθησή σας, προσπαθήστε να αναζητήσετε νέες ευκαιρίες, η τωρινή μπορεί να μην είναι ιδανική για εσάς.

1. ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΣΑΣ ΔΙΑΦΩΝΕΙ

Το αίσθημα του εντέρου σας είναι αυτό που σας οδηγεί σε ένα μονοπάτι. Είναι μια φωνή που προέρχεται από μέσα, λέγοντάς σας αν θέλετε να είστε σε αυτό το μονοπάτι ή όχι. Εμπιστευθείτε τα ένστικτά σας, είναι σαν μια άμεση σύνδεση μεταξύ του πεπρωμένου σας και της επιλογής σας. Εάν το ένστικτό σας διαφωνεί με τις επιλογές σας αν απωθεί τα πράγματα που κάνετε και αν αυτό σας λέει ότι κάτι λείπει, μην το αγνοείτε, γιατί δεν μπορεί ποτέ να σας μιλήσει ξανά.

gostica | kavalarissa.eu

Ψυχολογία

Ήταν ένα υπέροχο πρωινό στη Φλόριντα. Ο ήλιος ήταν λαμπρός αλλά όχι δυνατός και η θερμοκρασία ανοιξιάτικη. Τα ανθισμένα λουλούδια ξεκούραζαν τα μάτια μου και το κελάηδισμα των πουλιών ήταν μουσική στα αυτιά μου. Ο καθημερινός μου περίπατος δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερος. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξη μου και την ταραχή που μου προκάλεσε ο εκκωφαντικός θόρυβος που ακούστηκε μερικά τετράγωνα μακριά μου.

Πλησιάζοντας στην πηγή του κακού είδα δυο αυτοκίνητα που είχαν συγκρουστεί μετωπικά. Ένα άτομο ήταν ακόμα καθισμένο στη θέση του οδηγού, έτρεμε και δεν έβγαζε άχνα, παρότι δεν φαινόταν με την πρώτη ματιά τραυματισμένο. Η οδηγός του άλλου οχήματος βρισκόταν στο δρόμο και σε κατάσταση πανικού να επαναλαμβάνει ότι θα λιποθυμήσει ανά πάσα στιγμή. Ένα άλλο άτομο φώναζε στον οδηγό που βρισκόταν καθηλωμένος στο αυτοκίνητο και ένα τέταρτο έτρεχε να εγκαταλείψει τη σκηνή του τροχαίου.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμουν στο ξέσπασμα μιας κρίσης. Είμαι θεραπεύτρια και όχι διασώστης. Δεν αναζητώ τέτοια περιστατικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι προκύπτουν στο δρόμο μου αρκετά συχνά. Έχω γίνει μάρτυρας πυρκαγιών, απειλών βίας, απόπειρας αυτοκτονίας και πολλών άλλων. Η ζωή με έχει μάθει πώς να διαχειρίζομαι τις κρίσεις, οπότε εκείνη την ημέρα βρισκόμουν σε ετοιμότητα.

Η αντίδραση των ανθρώπων που είχαν εμπλακεί στο τροχαίο φυσικά και ήταν διαφορετική. Όταν ένα πρόσωπο βρεθεί σε κρίση, το σώμα του αυτόματα επιστρατεύει τον μηχανισμό επιβίωσης. Πρόκειται για αυτόματες αντιδράσεις που έχουν εντυπωθεί μέσα μας από την παιδική μας ηλικία. Ο μόνος τρόπος να διαγραφούν αυτές, ή να αλλάξουν, είναι μέσω της έντονης εκπαίδευσης σαν αυτήν που κάνουν στο στρατό, την αστυνομία ή την πυροσβεστική.

Δυστυχώς όταν ένα σώμα βιώνει μια κρίση ο μηχανισμός επιβίωσης ή το συμπαθητικό νευρικό σύστημα παίρνει τον έλεγχο. Πρόκειται για ένα σύστημα αντίθετο του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος που μας προτρέπει να ηρεμήσουμε και να χαλαρώσουμε. Τα δύο αυτά συστήματα μαζί απαρτίζουν το αυτόματο νευρικό σύστημα.

Όταν ενεργοποιηθεί το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση επιταχύνονται. Ταυτόχρονα η ροή του αίματος συγκεντρώνεται για βοηθήσει την κίνηση του σώματος, το πεπτικό σύστημα επιβραδύνεται, η αδρεναλίνη απελευθερώνεται και ο εγκέφαλος μπλοκάρει.

Οι τέσσερις πιο πιθανές αντιδράσεις κατά την ενεργοποίηση του μηχανισμού επιβίωσης είναι η σύγκρουση, η φυγή, το πάγωμα ή η λιποθυμία.

Σύγκρουση
Το πρόσωπο που φωνάζει στον έναν από τους οδηγούς είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της αντίδρασης. Η αυτόματη αντίδραση είναι να μπει σε διάθεση επίθεσης απέναντι σε οποιονδήποτε αναστατώνει την ισορροπία του. Μερικές φορές η ανταπόκριση του κλιμακώνεται σε άλλες καταχρηστικές συμπεριφορές, όπως είναι η χειροδικία, το πέταγμα πραγμάτων, ο εκφοβισμός, οι απειλές ή η επίδειξη αδικαιολόγητης εξουσίας. Οι «μαχητές» προσπαθούν να νιώσουν καλύτερα αποκτώντας τον έλεγχο της κατάστασης.

Φυγή
Το πρόσωπο που έτρεχε μακριά από το τροχαίο ολοφάνερα δραπέτευε από το δράμα. Οι άνθρωποι που επιλέγουν τη φυγή δεν μπορούν να διαχειριστούν τις κρίσεις. Αυτή η συμπεριφορά συχνά εκλαμβάνεται ως απουσία ενδιαφέροντος. Στην πραγματικότητα χρειάζονται τη φυγή για να ανασυνταχθούν και να κατανοήσουν τι ακριβώς συνέβη.

Πάγωμα
Η οδηγός στο αυτοκίνητο που δεν μπορούσε να επικοινωνήσει, παρότι δεν είχε τραυματιστεί, ήταν παγωμένη λόγω του συμβάντος. Συχνά, όταν ένα άτομο παγώνει, δεν μπορεί να κινηθεί, να μιλήσει ή να αντιδράσει. Τις περισσότερες φορές μάλιστα έχουν το βλέμμα του ελαφιού που παγώνει μπροστά στο φως των προβολέων ενός αυτοκινήτου. Αυτή η κατάσταση ορισμένες φορές μπορεί να οδηγήσει σε ολιγοήμερη αφωνία μέχρις ότου το άτομο να ανασυνταχθεί και να μπορέσει να μιλήσει ξανά. Για τους απέναντι του όλο αυτό μπορεί να εκληφθεί σαν εγκατάλειψη.

Λιποθυμία
Ο οδηγός έξω από το αυτοκίνητο που διαμαρτύρεται για αίσθημα ζάλης και νιώθει πως θα λιποθυμήσει έχει μια ασθενική αντίδραση. Για το άτομο που την βιώνει, αισθάνεται ότι το σώμα του έχει στραγγίσει από δύναμη και συναισθήματα, ότι σβήνει από στιγμή σε στιγμή. Εάν η λιποθυμία συμβεί, τότε το όλο τραύμα επιτείνεται. Το καλύτερο είναι να λάβει άμεσα τις πρώτες βοήθειες, ώστε να συνέλθει το συντομότερο δυνατό.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω; Ένα άτομο που είναι ήδη εξαντλημένο, αγχωμένο ή έχει μόλις ξεπεράσει ένα τραυματικό γεγονός οδηγείται σε κατάρρευση του νευρικού του συστήματος μπροστά σε μια νέα τραγωδία. Χρειάζονται 36-72 ώρες προκειμένου να συνέλθει κάποιος από την ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι η πιθανή προυπάρχουσα κούραση ή και το αυξημένο άγχος μπορούν να διαφοροποιήσουν την αντίδραση του ατόμου και να καθυστερήσουν την επαναφορά στους φυσιολογικούς ρυθμούς ζωής του.

Συγγραφέας: Christine Hammond, MS, LMHC

Η Christine είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας στην πολιτεία της Φλόριντα με 15 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας. Εργαζεται κυρίως με εξουθενωμένες γυναίκες και τις οικογένειες τους που βιώνουν δύσκολες καταστάσεις με σκοπό την εύρεση λύσεων. Είναι συγγραφέας του βραβευμένου βιβλίου «The Exhausted Woman’s Handbook».

Πηγή: pro.psychcentral.com

.omorfizoi.gr

Ψυχολογία

Πολύς κόσμος υποφέρει από στρες και άγχος σήμερα.


Η εποχή και οι συνθήκες δημιουργούν δύσκολες καταστάσεις που μπορούν να μας καταβάλλουν σωματικά αλλά και ψυχικά. Το στρες είναι μάλιστα δύσκολο να αντιμετωπιστεί και πολλές φορές απαιτεί φαρμακευτική αγωγή και ψυχολογική στήριξη.

Ωστόσο, καλά νέα έρχονται από νευροεπιστήμονες που υποστηρίζουν ότι υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστεί το στρες με φυσικούς τρόπους, χωρίς θεραπεία και φάρμακα. Μελέτησαν, συγκεκριμένα, πώς αντιδρά ο ανθρώπινος εγκέφαλος στο φυσικό περιβάλλον του και έβγαλαν κάποια συμπεράσματα.

Βρήκαν, λοιπόν, ότι νιώθουμε χαρούμενοι, ήρεμοι και αναζωογονημένοι όταν βρισκόμαστε έξω και κυρίως σε μια παραλία. Η θάλασσα μας δίνει την απίστευτη αίσθηση γαλήνης και χαλαρότητας, η οποία ονομάζεται «μπλε χώρος». Ο συνδυασμός των χαλαρωτικών μυρωδιών και των ήχων του νερού επηρεάζουν τον εγκέφαλό μας καθώς ο «μπλε χώρος» μπορεί να μας κάνει να αισθανθούμε άνετα και χαλαρά με έναν υπνωτικό τρόπο.

Αν λοιπόν, νιώθεις καλύτερα όταν βρίσκεσαι σε μια παραλία, δεν είναι ιδέα σου, αλλά όντως έχει αποτέλεσμα.

Μάλιστα, ο «μπλε χώρος» μας επηρεάζει με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους:

1. Μειώνει το στρες

Το νερό είναι η φυσική θεραπεία για τους στρεσογόνους παράγοντες της ζωής. Είναι γεμάτο με φυσικά, θετικά φορτισμένα ιόντα που έχουν την ικανότητα να σε κάνουν να νιώθεις ηρεμία. Έτσι, αν πας για κολύμπι ή ακόμα και να βουτήξεις μόνο τα πόδια σου στο νερό, νιώθεις ένα αίσθημα χαλάρωσης. Αποτελεί έναν στιγμιαίο τρόπο για να σου φτιάξει τη διάθεση που μπορείς να χρησιμοποιείς πού και πού, όταν το έχεις ανάγκη.

2. Ενισχύει τη δημιουργικότητα

Το να βρίσκεσαι στο «μπλε χώρο», σου επιτρέπει να καθαρίσεις το κεφάλι σου και να προσεγγίσεις τα προβλήματα ή άλλα σχέδια με έναν πιο δημιουργικό τρόπο. Όπως ο διαλογισμός, η παραλία δημιουργεί ένα αίσθημα ηρεμίας που σου επιτρέπει να αποκλείσεις όλα τα υπόλοιπα και να επικεντρωθείς σε αυτά που χρειάζεται.

3. Μειώνει το αίσθημα της κατάθλιψης

Η παραλία ακόμη παρέχει ανακούφιση στο αίσθημα της κατάθλιψης. Ο υπνωτικός ήχος των κυμάτων σε συνδυασμό με τη θέα και τη μυρωδιά της θάλασσας μπορεί να σε μεταφέρει σε ένα τοπίο διαλογισμού. Μπορείς να καθαρίσεις το μυαλό σου και αντικατοπτρίσεις τη ζωή σε ένα ασφαλές χώρο μακριά από το χάος της καθημερινής ζωής.

4. Αλλάζει την προοπτική που έχεις για τη ζωή

Η προοπτική πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο. Η φύση ήταν πάντα ένας παράγοντας στον υγιή και χαρούμενο τρόπο ζωής. Η παραλία, σε αυτή την περίπτωση, είναι πολύ καλή για την ψυχή.

Πάρε τα πράγματά σου και πήγαινε στην παραλία. Αν δεν κάνεις μπάνιο ακόμα, μπορείς απλά να κάνεις βόλτα και να αγναντεύεις το απέραντο γαλάζιο.

Πηγή: bovary.gr

Ψυχολογία

Σύμφωνα με τους ειδικούς, μόλις ένα 8% της ανθρώπινης επικοινωνίας «συμβαίνει» με τα λόγια. Τα υπόλοιπα μηνύματα που στέλνουμε, ηθελημένα ή αθέλητα, στον περίγυρο, εκπέμπονται από τη γλώσσα του σώματος, τη στάση μας, τις χειρονομίες, τις εκφράσεις του προσώπου και τον τόνο της φωνής μας. Μηνύματα που οι περισσότεροι αποκωδικοποιούμε υποσυνείδητα –και σε αυτό ακριβώς το ένστικτο οφείλεται η αίσθηση ότι κάποιος που μόλις γνωρίσαμε μας συμπαθεί ή όχι. Δεν είναι τα vibes στα οποία θα ορκίζονταν οι εσωτεριστές, είναι κάτι πολύ πιο χειροπιαστό.

Το γεγονός ότι αντιλαμβανόμαστε όντως τη γλώσσα του σώματος υποσυνείδητα –και εξίσου υποσυνείδητα αντιδράμε σε αυτήν, με τη δική μας στάση/ έκφραση/ χειρονομίες– δεν εμπόδισε μια στρατιά από ειδικούς να ξοδέψουν άπειρο χρόνο και χρήμα σε έρευνες για την αποκωδικοποίησή της.

Πράγμα που αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμο σε περιπτώσεις όπως εκείνες που προσπαθούμε να αντιληφθούμε αν αρέσουμε στο συνομιλητή με τον οποίο (είναι η εντύπωσή μας ή μήπως) φλερτάρουμε εδώ και κάποια λεπτά, αλλά ακριβώς επειδή εκείνος/η αρέσει σε εμάς, ο αποκωδικοποιητής που φυσιολογικά θα έπρεπε να λειτουργεί ενστικτωδώς και αλάνθαστα μπλοκάρει.

Ένας άλλος σημαντικότατος λόγος για τον οποίο είναι καλό να γνωρίζουμε τα βασικά της γλώσσας του σώματος είναι ότι έτσι –εντάξει, και με λίγη εξάσκηση– μπορούμε να την ελέγξουμε, είτε για να στείλουμε με περισσότερη έμφαση τα μηνύματα που θέλουμε να στείλουμε, στην προκειμένη περίπτωση το ερωτικό ενδιαφέρον, ή για να κρύψουμε τα μηνύματα που δε θέλουμε να φανούν –τουλάχιστον όχι πριν βεβαιωθούμε ότι αυτό είναι αμοιβαίο.
Και πώς θα βεβαιωθούμε; Εύκολα, παρατηρώντας προσεκτικά τα σημάδια που ακολουθούν.

Κατ’ αρχάς, τα unisex

Είστε σε καλό δρόμο αν:
* Ο συνομιλητής σας σας κοιτά στα μάτια, ανοιγοκλείνοντας τα δικά του συχνά –αντίδραση που προκαλείται από την κόρη του ματιού, η οποία μεγαλώνει όταν κοιτάζουμε το… αντικείμενο του πόθου μας. Μη βιαστείτε να απογοητευθείτε αν το βλέμμα του δεν παραμένει σταθερό αλλά χαμηλώνει ή απομακρύνεται ορισμένες φορές: πολλοί άνθρωποι νιώθουν άβολα να κοιτάζουν τον άλλο στα μάτια πολύ ώρα, ειδικά αν τον έχουν μόλις γνωρίσει. Το βλέμμα που «ταξιδεύει» από τα μάτια στα χείλη –στα οποία μένει και λίγη ώρα παραπάνω– και πάλι πίσω είναι εξαιρετικός λόγος για να ανοίξετε σαμπάνιες.
* Αντιγράφει ασυναίσθητα τις κινήσεις σας: ανάβει τσιγάρο όταν ανάβετε κι εσείς, πίνει από το ποτό του μόλις έχετε αφήσει το δικό σας στο τραπέζι, κάθεται σε στάση παρόμοια με τη δική σας. Ο «καθρεφτισμός» των κινήσεών σας είναι ξεκάθαρο σημάδι θαυμασμού, αλλά και υποσυνείδητη δήλωση ότι ταιριάζετε.
* Το επάνω μέρος του σώματος του/της γέρνει ελαφρά προς το μέρος σας, υποδηλώνοντας ενδιαφέρον αλλά και οικειότητα. Ακόμα περισσότερο, οι ώμοι που κλείνουν ελαφρά προς τα μέσα, είναι η θετικότερη ένδειξη όλων, η κίνηση που υποδηλώνει ότι θέλουμε υποσυνείδητα να αγκαλιάσουμε τον άλλο.
* Τα γόνατα, τα πέλματα ή οι ώμοι του/της είναι στραμμένα προς το μέρος σας, ακόμα και όταν κοιτάζει άλλου.
* Κάθεται με την πλάτη ίσια, στάση που δείχνει και ότι προσέχει αυτά που λέτε, αλλά και ότι προσπαθεί να σας κάνει καλή εντύπωση.
* Οι παλάμες των χεριών του/της είναι χαλαρές, πράγμα που υποδηλώνει ότι αισθάνεται άνετα –ίσως και οικεία– μαζί σας. Στη σπάνια περίπτωση που αυτές είναι και στραμμένες προς τα πάνω, μπορείτε να (ξανα)ανοίξετε σαμπάνιες: έχετε κερδίσει την εμπιστοσύνη του/της.
* Σας αγγίζει «τυχαία» ή στιγμιαία σε αθώα σημεία –π.χ. στο μπράτσο ενώ γελά με κάτι που είπατε, στο χέρι για να τραβήξει την προσοχή σας ή να δώσει έμφαση σε αυτό που λέει.

Είναι ώρα να φεύγετε αν:
* Τα χέρια του/της είναι σταυρωμένα στο στήθος. Αν δεν κάνει κρύο, στην καλύτερη περίπτωση η συγκεκριμένη στάση υποδηλώνει επιφυλακτικότητα, στη χειρότερη ότι ο συνομιλητής σας προσπαθεί να δημιουργήσει ένα «τείχος» ανάμεσά σας.
* Κουνά το κεφάλι του/της διαρκώς καταφατικά –όχι, δε σημαίνει ότι προσέχει αυτά που λέτε, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ακόμα χειρότερα αν το στηρίζει και στο χέρι του/της ή στον τοίχο. Ένα μικρό περιθώριο να μην ανησυχήσετε σας το αφήνουμε μόνο για την περίπτωση που υπάρχουν κι άλλα εμφανή σημάδια κούρασης.
* Οι παλάμες του/της είναι σφιγμένες, σε σχήμα γροθιάς, ή λίγο πιο χαλαρές, αλλά όχι ανοιχτές, υποδηλώνοντας ότι δεν αισθάνεται άνετα μαζί σας. Τα γόνατα, τα πέλματα και τα δάχτυλα των χεριών που δεν είναι στραμμένα προς το μέρος σας δείχνουν έλλειψη ενδιαφέροντος.
* Η απόσταση μεταξύ σας είναι τέτοια ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να ακουμπήσετε για παράδειγμα τα μπράτσα σας τυχαία. Αν κάθεστε απέναντι, πχ σε ένα τραπέζι, και ο συνομιλητής σας δεν κάνει σε καμία στιγμή προσπάθεια να «μειώσει» το χώρο ανάμεσά σας, σκύβοντας για παράδειγμα έστω και ελαφρώς προς την πλευρά σας, τα νέα δεν είναι καλά.
* Την ώρα που μιλάτε το βλέμμα του/της ταξιδεύει στο χώρο: είτε βαριέται είτε –ακόμα χειρότερα– δεν πιστεύει αυτά που λέτε. Σε κάθε περίπτωση, είναι ώρα να πηγαίνετε.

Αυτά που κάνουν οι γυναίκες (και σημαίνουν ότι ενδιαφέρονται)
* Παίζουν με τα μαλλιά τους. Όχι, δεν είναι νευρικότητα, είναι φλερτ, και ναι, πολλές το κάνουν επίτηδες, για να δείξουν ξεκάθαρα ενδιαφέρον. Είτε το κάνει συνειδητά είτε όχι, είναι πολύ καλό σημάδι.
* Ισιώνουν τα ρούχα, παίζουν με βραχιόλια/ κολιέ/ κοσμήματα που φοράνε εν γένει, σπρώχνουν με το χέρι ή τινάζουν τα μαλλιά προς τα πίσω, ώστε να φανεί ο λαιμός. Το υποσυνείδητο (;) μήνυμα είναι ότι κάτι χαϊδεύει το δέρμα τους –το οποίο αποκαλύπτεται λίγο περισσότερο, για την περίπτωση που δεν το έχετε προσέξει.
* Σταυρώνουν τα πόδια ώστε τα γόνατα να κοιτούν προς το μέρος σας. Το σταυρώνουν, ξεσταυρώνουν και ξανασταυρώνουν τα πόδια γενικώς ξεφεύγει από το απλό φλερτ και περνά σε άλλο στάδιο, οπότε δεν το αναφέρουμε καν: πρώτον ξεφεύγει από το θέμα και δεύτερον όλοι ξέρουμε τι σημαίνει.
* Κουλουριάζονται στην πολυθρόνα ή τον καναπέ, ανεβάζουν τα πόδια στην καρέκλα τους και τα αγκαλιάζουν με τα μπράτσα, κάθονται γενικώς σε στάσεις που τις κάνει να φαίνονται μικρότερες –σε μέγεθος πάντα– και απροστάτευτες. Χρειάζεται να το εξηγήσουμε;
* Γέρνουν το κεφάλι στο πλάι κοιτώντας σας στα μάτια και χαμογελώντας, χαμηλώνουν το κεφάλι και υψώνουν παιχνιδιάρικα το βλέμμα για να συναντήσει το δικό σας, δαγκώνουν ελαφρά τον αντίχειρα ή το δείκτη. Αναλωνόμαστε στα προφανή.

Και οι άνδρες;
* (Μη σοκαριστείτε αλλά) βάζουν τους αντίχειρες στις τσέπες του παντελονιού ή πίσω από τη ζώνη, έτσι ώστε οι παλάμες να δείχνουν τα επίμαχα σημεία. Δεν είναι αυτό που νομίζετε, είναι αρχέγονο ένστικτο –και η κίνηση είναι υποσυνείδητη.
* Κάθονται ή στέκονται σε στάση που προσδίδει όγκο στην εικόνα τους –ώμοι και στήθος προς τα έξω, μπράτσα απλωμένα στην πλάτη της καρέκλας ή του καναπέ, ή «ξεκολλημένα» από το σώμα όταν είναι όρθιοι. Το ίδιο ισχύει και για το πρόσωπο, αλλά είναι αρκετά ανεπαίσθητο: ρουθούνια που μετακινούνται ελάχιστα προς τα πλάγια, χείλη που δεν είναι κολλημένα μεταξύ τους –αλλά δεν τα λες και ανοιχτά.
* Φτιάχνουν τα μαλλιά, ισιώνουν τη γραβάτα ή το γιακά του πουκάμισου, στρώνουν τα ρούχα. Αυτά κατά προτίμηση πριν ξεκινήσουν να μιλάνε μαζί σας, ή λίγο ασυναίσθητα, αλλιώς δε θα τα θεωρούσαμε ακριβώς καλό σημάδι –εξαρτάται, βέβαια, πάντα και από την άποψή σας για τους νάρκισσους.

Ο κανόνας των τεσσάρων (σημαδιών)
Πριν βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, θυμηθείτε πως οι ειδικοί συνιστούν να βρίσκετε τέσσερα τουλάχιστον σημάδια για να είστε σίγουροι. Το ότι ο άλλος δε σας κοιτάει στα μάτια μπορεί να είναι επειδή ντρέπεται, το ότι έχει τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος ενδέχεται να οφείλεται στο γεγονός ότι κρυώνει, ή ότι γενικώς συνηθίζει να κάθεται έτσι. Αν, όμως, αυτά συνδυάζονται με άλλα δύο αρνητικά σημάδια, το περιθώριο λάθους εκμηδενίζεται –εκτός αν έχετε πέσει σε «διαβασμένο/η», που έχει μάθει να ελέγχει τη γλώσσα του σώματός του/της για να μη δείξει ενδιαφέρον πριν δείξετε εσείς.

της Ηρώς Κουνάδη

sciencearchives.wordpress.com

Ψυχολογία

Αυτοπειθαρχία: Το κλειδί της επιτυχίας
Αντώνης Μεσσήνης

Αν και τα χαρακτηριστικά που συμβάλουν στην επιτυχία και την ευτυχία ενός ανθρώπου είναι πολλά, υπάρχει ένα το οποίο συμβάλλει σε μακροχρόνια, σταθερή και επιτυχημένη πορεία σε όλες τις πτυχές της ζωής σου:

Η ικανότητα να πειθαρχείς τον εαυτό σου και να καθυστερείς την άμεση ευχαρίστηση για χάρη μιας καλύτερης, μελλοντικής ανταμοιβής .

Σε ένα από τα διασημότερα πειράματα ψυχολογίας του 20ου αιώνα οι ερευνητές, άφηναν μικρά παιδιά μόνα τους σε ένα κλειστό δωμάτιο. Στο δωμάτιο, υπήρχε μόνο ένα τραπεζάκι με μια λιχουδιά. Οι εντολές που έδωσαν στα παιδιά ήταν πως αν δεν έτρωγαν αμέσως τη λιχουδιά που είχαν μπροστά τους θα είχαν την ευκαιρία αργότερα να φάνε δύο αντί για μία.

Ο σκοπός του πειράματος αυτού ήταν να ανακαλύψουν σε ποια ηλικία αναπτύσσεται η ικανότητα να αντιστεκόμαστε στην απόλαυση και τις παρορμήσεις. Και ενώ σαν πείραμα ήταν απλό, σε συνδυασμό με μεταγενέστερες έρευνες, τα αποτελέσματα του προκάλεσαν σεισμό στην επιστημονική κοινότητα.

Αυτό που ανακάλυψαν οι ερευνητές ήταν πως, χρόνια αργότερα, τα παιδιά που είχαν αντισταθεί στο γλύκισμα ήταν περισσότερο επιτυχημένα και απολάμβαναν καλύτερη ποιότητα ζωής από εκείνα που έφαγαν αμέσως το γλυκό.

Η αυτοπειθαρχία αποδείχτηκε καλύτερος δείκτης πρόβλεψης για την επιτυχία ενός ατόμου στη ζωή από τον δείκτη ευφυΐας του και τις επιδόσεις στο σχολείο.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;
Οποιαδήποτε αλλαγή συμβαίνει στη ζωή μας, έρχεται με δύο τρόπους. Ή μέσα από κάποιο μεγάλο γεγονός, το οποίο αλλάζει τα δεδομένα της ζωής μας και μας αναγκάζει να προσαρμοστούμε σε κάτι διαφορετικό. Όπως είναι ένα ατύχημα, η γέννηση ενός παιδιού ή ο πρώτος αριθμός στο τζόκερ.

Ή μέσα από επίμονη προσπάθεια και σταδιακή εξέλιξη για επίτευξη των στόχων μας. Και όπως πολύ σωστά κατάλαβες αυτό απαιτεί αυτοπειθαρχία.

Η πρώτη περίπτωση (τύχη) είναι συνήθως κάτι που συμβαίνει σπάνια και κάτι που φυσικά δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Αν θέλουμε να γίνουμε πλούσιοι, το να κάνουμε το σταυρό μας για να πετύχουμε τους αριθμούς του τζόκερ μάλλον δε θα βοηθήσει και πολύ. Ομοίως το να περιμένουμε να έρθει μόνη της μια πρόταση για τη δουλειά των ονείρων μας.

Αυτό που μένει λοιπόν είναι να δούμε τι περνάει από το δικό μας χέρι και να κυνηγήσουμε οι ίδιοι τα όνειρά μας και τις φιλοδοξίες μας. Κάτι όμως που δε γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού ή το γύρισμα ενός διακόπτη. Οι αλλαγές αυτές έρχονται αργά και σταδιακά, και απαιτούν να βγάλουμε πολλές φορές τον εαυτό μας από τη ζώνη άνεσης του.

Εδώ είναι που κάνει τη διαφορά η αυτοπειθαρχία
Ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει τι πρέπει να κάνει για να πετύχει τους στόχους του ή να πετύχει μια ποθητή αλλαγή. Αν όμως δεν έχει την υπομονή και δεν μπορέσει να επιβληθεί στον εαυτό του δεν θα τα καταφέρει. Πολλές φορές χρειάζεται να αλλάξει κανείς συνήθειες και τρόπο ζωής.

Κάποιος που θέλει να εργαστεί σε συγκεκριμένο τομέα, σε μια δουλειά που πραγματικά του αρέσει, είναι πιθανό να χρειαστεί να περάσει πάρα πολλές συνεντεύξεις και να γευτεί την απόρριψη πολλές φορές. Αν όμως μείνει σε μια εργασία που δεν του αρέσει για να αποφύγει να αισθανθεί άβολα τότε είναι σίγουρο πως σίγουρα δε θα εργαστεί εκεί που επιθυμεί.

Το να μένουμε προσηλωμένοι σ ’ένα στόχο δίχως άμεσο αποτέλεσμα δεν είναι εύκολο και το μεγαλύτερο εμπόδιο εδώ είναι ο εαυτός μας. Πολλές φορές είμαστε τόσο εστιασμένοι στο τελικό στόχο που αγνοούμε οποιαδήποτε πρόοδο έχουμε κάνει ως τώρα.

Ακριβώς επειδή δεν έχουμε πάρει σε σύντομο χρονικό διάστημα αυτό που θέλουμε, πιστεύουμε πως έχουμε αποτύχει και αυτό μας αποθαρρύνει να προχωρήσουμε και να προσπαθήσουμε ξανά.

Η αυτοπειθαρχία όμως είναι και αυτή ένας μυς κατά κάποιο τρόπο. Και λειτουργεί και αυτή όπως οι υπόλοιποι μύες στο σώμα σου. Ακόμα και αν δεν είναι το δυνατό σου σημείο, όσο την εξασκείς τόσο περισσότερο δυναμώνει και αναπτύσσεται

Όπως έχει πει και ο Γερμανός φιλόσοφος Friedrich Nietzsche: Η ελευθερία είναι η θέληση να είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στον εαυτό μας.

Αφαίρεσέ λοιπόν τους πειρασμούς και τις δικαιολογίες από τη ζωή σου. Αν έχεις θέσει στόχους στην επαγγελματική σου ζωή ή σε οποιοδήποτε άλλο τομέα και αισθάνεσαι πως δε πετυχαίνεις, μην αφήνεις τον εαυτό σου να σε σαμποτάρει. Συνέχισε την πορεία σου και κυρίως άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο μετράς την επιτυχία σου.

purpose.gr/

Ψυχολογία

Το πεπρωμένο είναι μια πολύ περίεργη κι όμως χρήσιμη έννοια. Είναι η ιδέα του ότι όλα όσα κάνουμε συμβαίνουν για ένα λόγο, είτε πρόκειται για ένα προκαθορισμένο σχέδιο είτε είναι το αποτέλεσμα των ενεργειών μας.

Υπάρχουν βέβαια κάποιοι, που ερμηνεύουν το πεπρωμένο με διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι τόσο πολύπλοκο όπως πολλοί το κάνουν να φαίνεται. Το πεπρωμένο εξυπηρετεί ένα σκοπό μέσω της κατανόησης του ότι όλοι θα πρέπει να νιώθουμε λίγο πιο γαλήνιοι.

Στην ζωή μας υπάρχουν άνθρωποι τους οποίους είμαστε προορισμένοι να γνωρίσουμε. Αυτά τα άτομα επιλέχθηκαν πολύ πριν εμφανιστούμε σε αυτόν τον πλανήτη και διαλέχτηκαν από την ψυχή μας. Πρέπει να τους συναντήσουμε ώστε να αναπτυχθούμε και να γίνουμε αυτοί που πρέπει να γίνουμε.

Κάποιοι από αυτούς θα είναι προσωρινοί και άλλοι θα μείνουν μαζί μας μέχρι να κλείσουμε για πάντα τα μάτια μας. Όταν δύο ψυχές είναι προορισμένες να βρουν η μία την άλλη, τίποτα δεν μπορεί να τις σταματήσει. Ανεξάρτητα από τις εξωτερικές επιρροές, πάντα θα συνεχίζουν μέχρι να βρεθούν.

Βέβαια, μπορεί να αντιμετωπίσουν αποτυχίας, αλλά όλα θα έρθουν στην θέση τους την κατάλληλη στιγμή. Η υποστήριξη από το σύμπαν είναι μια πολύ ισχυρή κινητήρια δύναμη. Μερικοί από αυτούς που θα συναντήσουμε θα είναι δίδυμες φλόγες και με άλλους θα έχουμε ψυχική σύνδεση. Όλοι θα διαφέρουν με ποικίλους τρόπους.

Γι αυτούς που πιθανώς να είναι μπερδεμένοι, οι ψυχικές συνδέσεις είναι με φίλους, συντρόφους και οικογένεια. Μπορούν να είναι με ανθρώπους που έχουμε ρομαντικούς δεσμούς ή απλώς με αυτούς που είμαστε πολύ κοντά. Μας διδάσκουν πράγματα και μας βοηθούν να ξεπεράσουμε τις χειρότερες καταστάσεις της ζωής μας. Σε άλλες περιπτώσεις μας ωθούν προς την ανάπτυξη μας. Η αδελφή ψυχή θα είναι αυτός/η που θα περάσετε πολύ καιρό μαζί αλλά ακόμα και αν είστε συνδεδεμένοι σε ψυχικό επίπεδο αυτό δεν σημαίνει ότι θα είστε μαζί για πάντα.

Θα μπορούσατε να βρίσκεστε στην άλλη άκρη της γης, αλλά αν κάποιος προορίζεται για την ζωή σας, το σύμπαν θα το φροντίσει. Και οι δύο σταδιακά θα φτάσετε ο ένας στον άλλον χωρίς να γνωρίζετε τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η αγαπημένη μου σύνδεση είναι αυτή με τις συγγενικές ψυχές/πνεύματα επειδή συχνά υποτιμούνται και σε κάποιες περιπτώσεις ξεχνιούνται εντελώς.

Τα συγγενικά πνεύματα είναι οι άνθρωποι που αντηχούν στο ίδιο επίπεδο με εμάς. Προσελκύονται από την ενέργεια μας και εμείς από την δική τους. Δεν είναι πολύ πνευματικά προσανατολισμένοι προς την ανάπτυξη αλλά μας υποστηρίζουν με τρόπους που χρειαζόμαστε. Έρχονται με πολλές μορφές αλλά ακόμα και οι πιο αδύναμες τέτοιες συνδέσεις είναι πολύ σημαντικές.

Το σύμπαν έχει ένα σχέδιο είτε το γνωρίζετε είτε όχι. Αν είναι ώρα να μπείτε στην ζωή κάποιου θα το κάνετε. Όταν είμαστε συγχρονισμένοι με το σύμπαν τίποτα δεν είναι απίθανο. Οι στόχοι μας ευθυγραμμίζονται με αυτό και μας παρέχει πολλά με αρκετούς τρόπους.

Το σύμπαν ελέγχει τα πάντα, μας ωθεί και μας απομακρύνει από όπου χρειάζεται. Με το να εμπιστευόμαστε το σύμπαν παρέχουμε στον εαυτό μας περισσότερα από όσα μπορούμε να φανταστούμε.

Μαγεία Τ.

.awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή