Απριλίου 07, 2020

Ψυχολογία

Μην κρίνεις τον άλλο από την εμφάνιση. Έτσι δεν σε μάθανε; Κι όμως μπορείς να καταλάβεις πολλά παρατηρώντας τα σωματικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου. Γιατί τελικά καθρέφτης της ψυχής δεν είναι μόνο τα μάτια αλλά και ολόκληρο το σώμα και το πρόσωπο. Το σλόγκαν «κόψε φάτσα και βγάλε συμπέρασμα» βρίσκει εδώ την απόλυτη εφαρμογή του.

Με ορισμένα σωματικά χαρακτηριστικά γεννηθήκαμε. Άλλα όμως τα διαμορφώνουμε εμείς οι ίδιοι, με τις εκφράσεις του προσώπου μας, τη στάση του σώματός μας, τις κινήσεις μας. Παρόλο που τις κάνουμε ασυναίσθητα, εκφράζουν απόλυτα τα συναισθήματα και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή και τους άλλους. Και με την επανάληψη, μεταβάλλουν μόνιμα τα χαρακτηριστικά του καθενός, παγιώνονται και γίνονται ένας καθρέφτης της προσωπικότητας, που αφήνει όσους έχουν διεισδυτική ματιά να καταλάβουν πολλά για το άτομο που έχουν απέναντί τους.

Να σου πω τι ζώδιο είσαι;
Κάπως έτσι κάνουμε εικασίες για το ζώδιο κάποιου, απλώς και μόνο κοιτάζοντάς τον και κρίνοντας από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Ο Κριός συχνά προβάλλει το κεφάλι του προς τα μπρος όταν κινείται, σαν να θέλει να ανοίξει δρόμο.

Ο Ταύρος δίνει μια αίσθηση βαριάς παρουσίας, ακόμα κι αν δεν είναι γεροδεμένος και τον χαρακτηρίζει ο δυνατός του σβέρκος.

Ο Δίδυμος έχει νευρώδη άκρα και χειρονομεί έντονα καθώς μιλά.

Ο Καρκίνος έχει προτεταμένο τον θώρακα, σαν να θέλει να προσφέρει την καρδιά του (που θέλει).

Ο Λέων εκπέμπει μια αίσθηση αιλουροειδούς, και στα χαρακτηριστικά και στις κινήσεις του.

Ο Παρθένος, ακόμα κι αν δεν έχει παραπανίσια κιλά, εμφανίζει κάπως φουσκωμένη κοιλιά, λόγω συσσωρευμένου στρες από την πολλή τελειομανία.

Ο Ζυγός βγάζει μια αίσθηση αρμονίας, και στην εμφάνιση και στις κινήσεις.

Ο Σκορπιός έχει διεισδυτικό και αεικίνητο βλέμμα, αλλά που δεν προδίδει τα συναισθήματά του.

Ο Τοξότης, ανεξαρτήτως κιλών, έχει τονισμένους γοφούς και περήφανο βάδισμα που θυμίζει λίγο του αλόγου.

Ο Αιγόκερως έχει χαρακτηριστικά με έντονες γωνίες, ενώ περπατά και κινείται με σταθερότητα.

Ο Υδροχόος συχνά κινείται σαν να αιωρείται ή να παρασέρνεται από τον αέρα.

Και ο Ιχθύς έχει στρογγυλεμένα χαρακτηριστικά, έντονα μάτια σαν… ψαριού και μοιάζει σαν να κινείται μέσα σε νερό. 

Αλλά και πέρα από την αστρολογική ταυτότητα, τα προσωπικά βιώματα του καθενός και οι τάσεις που αναπτύσσει, μετατρέπουν τα σωματικά χαρακτηριστικά του σε έναν καθρέφτη που δείχνει τη στάση του απέναντι στη ζωή και κυρίως το πώς εξωτερικεύει ή καταπιέζει τα συναισθήματά του. Και όποιος ξέρει αυτή τη γλώσσα του σώματος, μπορεί να καταλάβει πολλά για τον άλλο, πριν καλά-καλά ανταλλάξει μια κουβέντα μαζί του. Να λοιπόν μερικά χαρακτηριστικά που αποκαλύπτουν τη βαθύτερη ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου.

Πώς πατάς στη ζωή
Τα πόδια δείχνουν πώς κινούμαστε στη ζωή, με την ευρύτερη έννοια. Γι’ αυτό οι περισσότεροι εξωστρεφείς άνθρωποι περπατούν με τις μύτες των ποδιών στραμμένες προς τα έξω, σε αντίθεση με τους πιο «μαζεμένους». Αλλά και πέρα από αυτό, τα αδύναμα, ασταθή πόδια φανερώνουν κάποιον που δεν είναι καλά γειωμένος, δεν έχει σταθερότητα, ενώ τα στιβαρά πόδια δείχνουν άτομο που είναι υπερβολικά άκαμπτο και θέλει να έχει σε υπερβολικό βαθμό έλεγχο στη ζωή του. Αν είναι λεπτά, πιθανόν το άτομο έχει έντονη κινητικότητα στη ζωή αλλά με ανοργάνωτο και σπασμωδικό τρόπο, ενώ τα παχιά, πλαδαρά πόδια δείχνουν αδράνεια και έλλειψη ενθουσιασμού.

Πόσο σέξι είσαι;
Η κλίση της λεκάνης σε σχέση με τη ραχοκοκαλιά προδίδει τη σεξουαλικότητα. Αν το άτομο στέκεται με τη λεκάνη προς τα πίσω, τα οπίσθια προτεταμένα και τον κόκκυγα προς τα πάνω, έχει έντονη σεξουαλική ενέργεια, αλλά την μπλοκάρει από υπερβολικό αυτοέλεγχο και δεν αφήνεται στον έρωτα. Αν η κλίση της λεκάνης είναι προς τα εμπρός, με την καμπύλη των οπισθίων να κρύβεται και τη ραχοκοκαλιά κυρτωμένη, το άτομο σε κάποιο βαθμό βάζει στο περιθώριο τη σεξουαλικότητά του.

Η κοιλιά και τα «χωνεμένα» συναισθήματα
Η κοιλιά φανερώνει τον τρόπο που εκφράζει κανείς τα συναισθήματά του. Αν είναι φουσκωμένη περισσότερο στο πάνω μέρος της, στο στομάχι, φανερώνει άτομο που εκφράζει ό,τι νιώθει με κάπως άγαρμπο, «αρσενικό» τρόπο, ενώ του λείπει η λεπτότητα και η τρυφερότητα. Η κοιλιά που είναι περισσότερο φουσκωτή στο κάτω μέρος δείχνει πως το άτομο είναι υπερβολικά σφιγμένο και πρέπει να μάθει να αφήνεται στη συναισθηματική του έκφραση. Τα άτομα που έχουν διογκωμένη κοιλιά αναλογικά με το υπόλοιπο σώμα χωρίς να είναι παχύσαρκα, πιθανόν δεν έχουν καλή επαφή με τη ζωτική τους ενέργεια, ενώ όσοι έχουν επίπεδη και σφιγμένη κοιλιά βάζουν μπροστά τη λογική και καταπιέζουν τα συναισθήματά τους. Τέλος, αν η κοιλιά είναι κανονική σε όγκο και μαλακή, δείχνει καλή επαφή του ατόμου με το σώμα του και πιθανόν υπερβολικό συναισθηματισμό.

Στήθος- μάρμαρο
Η περιοχή του θώρακα δείχνει πώς εκφραζόμαστε απέναντι στους άλλους. Αν είναι μαζεμένος και σφιγμένος, δηλώνει άνθρωπο που έχει αίσθηση κατωτερότητας, απουσία δυναμισμού, δυσκολία στην έκφραση και αδυναμία να επικοινωνεί και να δίνει. Το ευρύ, προτεταμένο στέρνο φανερώνει αίσθηση ανωτερότητας, δύναμη και άνεση στο να εκφράζεται κάποιος. Παρόλα αυτά, ένα τέτοιο άτομο πρέπει να «μαλακώσει» συναισθηματικά και να μη θεωρεί ότι τα ξέρει όλα.

Τα φορτία της ζωής
Οι ώμοι φανερώνουν πώς σηκώνουμε τα βάρη της ζωής. Αν είναι κυρτωμένοι και στρογγυλεμένοι, το άτομο αισθάνεται πως έχει φορτωθεί υπερβολικά και δεν έχει πολλές δυνάμεις, ενώ επίσης έχει χάσει την πίστη σε ένα καλύτερο μέλλον. Οι μόνιμα ανασηκωμένοι ώμοι προδίνουν διαρκή φόβο και άγχος. Αν είναι τετραγωνισμένοι, το άτομο αισθάνεται πως έχει πολλές ευθύνες και χρειάζεται να χαλαρώσει. Αν γέρνουν προς τα εμπρός, βρίσκεται σε αυτοάμυνα γιατί φοβάται μην πληγωθεί, ενώ αν είναι σφιγμένοι προς τα πίσω φανερώνουν μια προσπάθεια του ατόμου να ελέγξει ή να καταπιέσει διάφορα αρνητικά συναισθήματα και κυρίως θυμό. Οι στενοί ώμοι δείχνουν αδυναμία να αναλάβει κανείς σοβαρές ευθύνες. Αν ο αριστερός ώμος είναι πιο χαμηλός από τον δεξί, το άτομο ενεργεί με τρόπο που προσιδιάζει περισσότερο στη θηλυκή πλευρά του, ενώ το αντίθετο συμβαίνει αν ο δεξιός ώμος είναι πιο χαμηλός από τον αριστερό.

Καθώς το επάνω μέρος της πλάτης θεωρείται το κανάλι για να εκφράσει κανείς βίαια συναισθήματα, το καμπούριασμα σημαίνει καταπιεσμένο θυμό και μια επιθυμία ακόμα και να χειροδικήσει κάποιος.

Όλα στα χέρια σου
Τα μπράτσα και τα χέρια φανερώνουν πως εκφραζόμαστε μέσα από τις κινήσεις μας. Αν είναι αδύνατα και κάπως ατροφικά, σημαίνουν μια έλλειψη πρωτοβουλίας και αδυναμία να μιλήσει κάποιος με τις χειρονομίες του. Αν είναι πολύ ανεπτυγμένα και ογκώδη, δείχνουν άνθρωπο κάπως αναίσθητο, που εκφράζεται με χοντροκομμένο τρόπο. Τα λεπτά και νευρώδη μπράτσα δηλώνουν μια αδυναμία να ανταποκριθεί κανείς στις δεσμεύσεις του, ενώ αν είναι χοντρά αλλά αδύναμα, δείχνουν έλλειψη ζωντάνιας στην έκφραση.

Λαιμός κύκνου ή ταύρου;
Η περιοχή του λαιμού δείχνει την ένταση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη σωματοποίηση των αισθημάτων και τον έλεγχο του νου. Αν ο λαιμός γέρνει προς τα εμπρός, το άτομο περνά τα πάντα μέσα από την εκλογίκευση και δεν αφήνεται στη διαίσθησή του. Αν έχει κλίση προς τα δεξιά δείχνει αλαζονεία και προς τα αριστερά παιχνιδιάρικη διάθεση. Ο μακρύς, χαριτωμένος λαιμός φανερώνει περηφάνια και ο κοντός και φαρδύς δύναμη. Αν ο λαιμός είναι σφιγμένος και βραχνιάζει, το άτομο δυσκολεύεται να εκφράσει ό,τι νιώθει και κυρίως τη θλίψη του.

Το πρόσωπο –καθρέφτης
Ένα πρόσωπο που αλλάζει συχνά εκφράσεις, δείχνει πώς το άτομο θέλει να εμφανίζεται στον κόσμο κάθε φορά. Το ανέκφραστο, άκαμπτο πρόσωπο προδίδει μια σύγκρουση ανάμεσα στο πώς φαίνεται κάποιος και πώς νιώθει πραγματικά. Το πηγούνι δείχνει πως εκφράζεται (ή δεν εκφράζεται) κάποιος με τα λόγια. Αν εξέχει, φανερώνει αποφασιστικότητα, ενώ το υπερβολικά προτεταμένο σαγόνι υποδηλώνει αλαζονεία. Αν πηγαίνει προς τα μέσα δείχνει άτομο που δυσκολεύεται να εξωτερικεύσει με λόγια αυτό που νιώθει. Το σφιγμένο σαγόνι προδίνει έντονη προσπάθεια αυτό-λογοκρισίας και καταπιεσμένο θυμό.

Όσα μου λεν τα μάτια σου
Τα μάτια μιλούν πιο εύγλωττα από κάθε άλλο χαρακτηριστικό μας. Αν είναι μεγάλα και στρογγυλεμένα, δείχνουν έναν θερμό, γεμάτο αγάπη άνθρωπο. Αν εξέχουν, φανερώνουν άτομο που κάνει έντονη προσπάθεια να πετύχει πράγματα (εκτός αν έχει προβλήματα με τον θυρεοειδή του). Αν είναι χωμένα στις κόγχες, προδίνουν άνθρωπο με έντονη κριτική διάθεση, που κρατά επιφυλάξεις στο να εκδηλωθεί. Τα γουρλωμένα σαν του μωρού μάτια δείχνουν άτομο που προσπαθεί να τραβήξει και να κρατήσει κοντά του τους άλλους, ενώ είναι και κάπως ανώριμο.

Τα άτομα που αναπτύσσουν μυωπία μπορεί να έχουν κάποιο φόβο που «πάγωσε» μέσα τους από τα παιδικά τους χρόνια, είναι υπερβολικά ορθολογιστές, συχνά εσωστρεφείς, και εστιάζουν άμεσα στα ζητήματα του παρόντος, ενώ δεν βλέπουν εύκολα τις μελλοντικές προοπτικές. Η πρεσβυωπία δείχνει καταπιεσμένο θυμό, αλλά και εστίαση του ατόμου έξω από τον εαυτό του, καθώς αποφεύγει να «ψαχτεί» εσωτερικά.

Τέλος, σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές έρευνες, ακόμα και το χρώμα των ματιών δίνει ορισμένες πληροφορίες για το άτομο, καθώς συνδέεται με γονιδιακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν και διάφορα άλλα μέρη του σώματος. Σύμφωνα με αυτές, τα άτομα που έχουν σκούρα μάτια εμφανίζουν μεγαλύτερη ταχύτητα αντίδρασης στα εξωτερικά ερεθίσματα, πράγμα που τους κάνει καλύτερους στα γρήγορα σπορ. Αντίθετα, όσοι έχουν ανοιχτόχρωμα μάτια έχουν πιο βελτιωμένη απόδοση στις δραστηριότητες που απαιτούν διεξοδικότερο σχεδιασμό. Επίσης, οι γυναίκες με ανοιχτόχρωμα μάτια αντέχουν περισσότερο στον πόνο του τοκετού αλλά και στην κατανάλωση του αλκοόλ, σε σύγκριση με τις καστανομάτες και τις μαυρομάτες.

https://www.myastro.gr/

Ψυχολογία

Αυτή είναι η συμβουλή του κωμικού ηθοποιού Στιβ Μάρτιν στους νέους κωμικούς: «Να είστε τόσο καλοί που να μην μπορούν να σας αγνοήσουν». Μου αρέσει. Η ζωή ευνοεί τους αφοσιωμένους. Όσο πιο πολλά δίνεις στη ζωή, τόσο πιο πολλά σου επιστρέφει εκείνη.

Είναι απλώς αδύνατον να είσαι σπουδαίος σε αυτά που κάνεις, να προσπαθείς να είσαι άψογος και να διακρίνεσαι κάνοντας το τέλειο και τελικά να μη βγεις νικητής. (Ο Τζέρι Γκαρσία, των Grateful Dead, είπε κάποτε: «Δεν αρκεί να είσαι ο καλύτερος ανάμεσα στους καλύτερους. Πρέπει όλοι να θεωρούν πως είσαι ο μοναδικός σε ό,τι κάνεις»).

Μερικές φορές μας πιάνει απογοήτευση. Συμβαίνει σε όλους μας. Προσπαθούμε σκληρά, παραμένουμε αφοσιωμένοι στα όνειρά μας και προωθούμε τα ιδανικά μας. Αλλά δεν συμβαίνει τίποτε. Έτσι φαίνεται, τουλάχιστον.

Όμως η κάθε επιλογή μας έχει σημασία. Κάθε βήμα μετράει. Η ζωή προχωράει σύμφωνα με το δικό της πρόγραμμα, όχι με το δικό μας. Δείξτε υπομονή. Εμπιστοσύνη. Να είστε σαν τον τεχνίτη των διαμαντιών, που κάθε μέρα κόβει σταθερά και από λίγο την πέτρα του.

Κάποια στιγμή, ένα και μοναδικό χτύπημα θα σπάσει την πέτρα και θα αποκαλύψει το διαμάντι. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει έναν ενθουσιώδη και αφοσιωμένο άνθρωπο που είναι ασύλληπτα καλός σε ό,τι κάνει. Το εννοώ σοβαρά. Η διορατικότητα του Στιβ Μάρτιν μιλάει κατευθείαν μέσα μου. «Να είσαι τόσο καλός που να μην μπορούν να σε αγνοήσουν». (Ο Πίτερ Ντράκερ, ο γκουρού του μάνατζμεντ, διατύπωσε την ίδια σκέψη λίγο διαφορετικά με την παρατήρηση: «Κάντε τα καλά ή αφήστε τα»).

Εφαρμόστε αυτή τη φιλοσοφία στη δουλειά. Εφαρμόστε τη στο σπίτι. Εφαρμόστε τη στην κοινότητά σας. Εφαρμόστε τη σε ολόκληρο τον κόσμο σας. Το θάρρος να παρουσιάζετε τα χαρίσματά σας και τις κορυφαίες δυνατότητές σας θα φέρει θαυμαστές ανταμοιβές. Τελικά, η ζωή είναι πάντα δίκαιη. Εμπιστευτείτε την.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Robin Sharma “Για μια υπέροχη ζωή, μέρος 2ο” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Οι αγχώδεις διαταραχές είναι οι πιο συνηθισμένες ψυχικές διαταραχές με 1 στους 4 ανθρώπους να επηρεάζονται κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Το άγχος μπορεί να εμφανιστεί μόνο του με πολλούς τρόπους:

– Νιώθοντας ξαφνικά πανικό πάνω σε μια γέφυρα ή απλά σε ένα εστιατόριο

– Νιώθοντας συνεχώς ανήσυχοι (γενικευμένο άγχος)

– Άγχος για την κριτική των άλλων (κοινωνικό άγχος)

– Τρομακτικές αναμνήσεις που ακολουθούν ένα τραυματικό γεγονός

– Οι επαναλαμβανόμενοι, παράλογοι φόβοι της ψυχαναγκαστικής – καταναγκαστικής διαταραχής

– Φόβος για συγκεκριμένα πράγματα ή καταστάσεις (φοβίες)

Κάθε μία από αυτές τις καταστάσεις περιορίζει σοβαρά την ελευθερία μας, οδηγώντας σε μια ζωή που κυριαρχείται από προσπάθειες να αποφύγουμε το φόβο μας.

Και όλοι έχουμε ακούσει τη φράση «αντιμετώπισε τους φόβους σου», αλλά στην πράξη δεν είναι τόσο εύκολο όσο στα λόγια, σωστά; Το να τους αποφεύγουμε βέβαια επιδεινώνει τα πράγματα, κι όμως είναι πραγματικά δύσκολο να υπερνικήσουμε αυτή τη συνήθεια.

Ευτυχώς υπάρχει ένας επιβεβαιωμένος τρόπος αντιμετώπισης των φόβων μας. Η προσέγγιση ονομάζεται «θεραπεία έκθεσης», επειδή εκθέτουμε τον εαυτό σε αυτό που φοβόμαστε και είναι ένα είδος γνωσιακής συμπεριφοριστικής θεραπείας. Αναπτύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και είναι ένας από τους αποτελεσματικότερους (αν όχι ο αποτελεσματικότερος) τρόπους για να κυριαρχήσουμε στους φόβους μας.

4 αρχές της αποτελεσματικής θεραπείας έκθεσης
Η δομή της γνωσιακής- συμπεριφοριστικής θεραπείας παρέχει έναν ισχυρό τρόπο για να κινηθούμε προς τους στόχους μας και οι παρακάτω αρχές μπορούν να μας βοηθήσουν να κυριαρχήσουμε επί των φόβων μας.

1. Σκόπιμη επαφή με το φόβο
Συχνά ερχόμαστε τυχαία σε επαφή με πράγματα που μας φοβίζουν. Αναγκαζόμαστε να βρεθούμε ανάμεσα σε κόσμο αν έχουμε αγοραφοβία ή συναντάμε κάτι που μοιάζει με αίμα αν έχουμε φοβία με τα σωματικά υγρά. Αυτές οι καταστάσεις ενεργοποιούν τον φόβο μας, αλλά δεν μας βοηθούν να τον θεραπεύσουμε.

Αντιθέτως, η έκθεση στην CBT γίνεται επίτηδες. Σκόπιμα πολεμάμε την επιθυμία μας να αποφύγουμε. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να επιλέξουμε επίτηδες να βρεθούμε με κόσμο (να πάμε για παράδειγμα σε ένα πάρτι), ακριβώς επειδή ξέρουμε ότι αυτό μας αγχώνει. Όταν κινούμαστε αποφασιστικά προς αυτό που φοβόμαστε, το νευρικό μας σύστημα λαμβάνει νέες πληροφορίες που είναι ασύμφωνες με το φόβο.

2. Ακολουθήστε ένα σχέδιο
Στην έκθεση θεραπείας δημιουργούμε μια σειρά βημάτων για να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε σταδιακά τους φόβους μας, κάτι που ονομάζουμε «ιεραρχία έκθεσης». Συχνά το συγκρίνω με το να ανεβαίνουμε μια σκάλα. Όταν ξεκινάμε τη θεραπεία, μας φαίνεται αδύνατο να φανταστούμε τον εαυτό μας να κάνει κάτι τέτοιο. Καθώς ανεβαίνουμε τη σκάλα, η κορυφή όμως αρχίζει να μας φαίνεται πιο εφικτή και προσβάσιμη.

Ξεκινήστε κάνοντας μια λίστα δραστηριοτήτων που θα μπορούσε να πυροδοτήσει το φόβο σας. Ιεραρχήστε από το λιγότερο έντονο προς το περισσότερο και ξεκινήστε από εκείνο που θα σας προκαλέσει τον λιγότερο φόβο. Σταδιακά όμως «ανεβείτε κι άλλα σκαλιά».

3. Εμμείνετε ακόμα κι αν νιώθετε άβολα
Καθώς πλησιάζουμε τα πράγματα που φοβόμαστε, θα νιώθουμε άβολα. Ένα κρίσιμο κομμάτι της έκθεσης είναι να μείνουμε σε αυτή την κατάσταση, ακόμα κι αν νιώθουμε αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα. Αν τρέξουμε μακριά, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να ενισχύσουμε το φόβο και την αποφυγή μας.

4. Σημαντική η επανάληψη
Το να έρθουμε μια φορά αντιμέτωποι με τον φόβο είναι θαρραλέο, αλλά δεν είναι από μόνο του θεραπευτικό. Κυριαρχούμε επί των φόβων μας, επαναλαμβάνοντας τις δραστηριότητες μέχρι ο φόβος να μειωθεί.

Seth J. Gillihan, Ph.D., καθηγητής ψυχολογίας – Τμήμα Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Στον σημερινό κόσμο, με την τεχνολογία να μας συνδέει, η μοναξιά, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, μπορεί εύκολα να αποφευχθεί. Αλλά όσο περισσότερο απορροφόμαστε στον ψηφιακό μας κόσμο, τόσο χειρότερα τείνουμε να νιώθουμε. Μήπως το μέσον είναι το πρόβλημα;

Έχουμε γίνει υπερ- εξαρτημένοι από τις συσκευές μας εις βάρος των πιο παραδοσιακών τρόπων κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αλλά ενώ υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτόν τον ισχυρισμό, εδώ θα αναλύσουμε το επιχείρημα ότι είναι το εσωτερικό κενό, ή η έλλειψη μιας καλά προσδιορισμένης και αποτελεσματικής αίσθησης εαυτού, που αποτελεί τη ρίζα της μοναξιάς που βιώνουμε τόσοι άνθρωποι στις μέρες μας.

Μπορούμε να φανταστούμε ότι η αίσθηση εαυτού είναι σαν ένα σημείο σε ένα φάσμα. Από τη μία πλευρά αυτού του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού• αυτοί οι άνθρωποι μάλιστα νιώθουν πως έχουν βρει τη θέση τους μέσα στον κόσμο, ξέρουν τι θέλουν στη ζωή τους και προχωρούν στις απαραίτητες ενέργειες για να προσεγγίσουν τους στόχους τους.

Από την άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια αδύναμη αίσθηση εαυτού, οι «κενοί» άνδρες και γυναίκες. Τέτοια άτομα δεν έχουν καμία καθαρή εικόνα για το τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους, ούτε μακροπρόθεσμους στόχους και έτσι νιώθουν ανίκανοι να επηρεάσουν θετικά μια κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι τείνουν να πορεύονται παθητικά μέσα στη ζωή, ακολουθούν το μονοπάτι της ελάχιστης αντίστασης και συχνά τρομοκρατούνται από υπαρξιακές αμφιβολίες.

Το πρόβλημα της κενότητας, που τώρα επηρεάζει τόσο πολύ τη Δύση, είναι ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας σε μια περίοδο συνεχών αλλαγών. Γιατί η αίσθηση του εαυτού επηρεάζεται από τις κοινωνικές δομές της εποχής στην οποία ζούμε. Πολλοί από τους θεσμούς που στο παρελθόν βοηθούσαν τους ανθρώπους να βρουν τη θέση τους στον κόσμο έχουν καταρρεύσει.

Η πτώση του Χριστιανισμού, για παράδειγμα, έχει στερήσει από τη Δύση έναν θρησκευτικό ή πολιτισμικό μύθο στον οποίο οι άνθρωποι να μπορούν να στραφούν για να βρουν έναν νόημα στη ζωή τους. Η ανάπτυξη του κράτους αποτελεί επίσης μια δύναμη που έχει συνεισφέρει σε αυτή την παθολογία της κενότητας. Καθώς η ανάδυση του κράτους έχει οδηγήσει στην καταστροφή των μικρότερων κοινοτήτων και στην υποβάθμιση της οικογένειας.

Αλλά αυτό που έχει επιδεινώσει το πρόβλημα είναι οι αφιλόξενες οικονομικές συνθήκες. Γιατί αν κάποιος ήθελε να βρει το νόημα της ζωής του κατά τον 20ο αιώνα, θα μπορούσε αυτό να είναι ένα είδος Αμερικάνικου ονείρου (μια σταθερή καριέρα, ένα σπιτικό, μια δεμένη ευτυχισμένη οικογένεια) και έτσι να οικοδομηθεί μια συμπαγής αίσθηση εαυτού. Αλλά τώρα έως ένα βαθμό αυτό το όνειρο είναι νεκρό και η συμβολή όλων αυτών των δυνάμεων έχει δημιουργήσει μια κοινωνία κενών ανδρών και γυναικών.

Μια κοινωνία κυριευμένη από την παθολογία της κενότητας είναι επίσης μια κοινωνία βυθισμένη στο άγχος. Γιατί αν νιώσουμε ανίκανοι να ελέγξουμε τη ζωή μας και αβέβαιοι να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες του περιβάλλοντός μας, τότε το άγχος είναι η φυσική απόκριση.

Και για τον κενό άνθρωπο, αυτό το άγχος είναι πολύ έντονο κατά τη διάρκεια των περιόδων μοναξιάς. Αν δεν έχουμε άλλον άνθρωπο να βασιστούμε, ή να μας αποσπάσει την προσοχή, τότε οι σκέψεις μας στρέφονται εντός μας και αυτό προκαλεί ένα εσωτερικό κενό. Γι’ αυτό, σε αντίθεση με έναν ισχυρό και εξατομικευμένο εαυτό, για τον οποίο οι περίοδοι της μοναξιάς μπορεί να αποδειχθούν εξαιρετικά αναζωογονητικές, η μοναξιά για έναν κενό άνθρωπο βιώνεται σαν μια επώδυνη μοναχικότητα από την οποία πρέπει να ξεφύγει.

Στις προηγούμενες γενιές, ο κενός άνθρωπος θα στρεφόταν στην ασφάλεια των φίλων και της οικογένειας, ή θα έπαιρνε μέρος σε κοινωνικά γεγονότα, για να αποφύγει το άγχος της μοναξιάς. Αλλά σήμερα δεν χρειάζεται καν να αφήσουμε την άνεση του σπιτιού μας για να βρούμε τις απαραίτητες συνδέσεις για να μπλοκάρουμε την επίγνωση του κενού μας.

Αντιθέτως, χρειάζεται μόνο να στραφούμε στην άνετη χρήση των τηλεφώνων μας και να βυθιστούμε στον ψηφιακό κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μπορούμε να κατασκευάσουμε μέχρι και έναν ψευδο-εαυτό για να κρύψουμε την άδεια φύση μας. Επιλέγοντας κομμάτια πληροφοριών για τη ζωή μας, μπορούμε να υποκριθούμε ότι είμαστε κάποιος άλλος και να τραφούμε από την κοινωνική επιβεβαίωση όσων συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι.

Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται για να αποδράσουμε από το άγχος της μοναξιάς χρησιμοποιείται επίσης από τους προ-ψυχωτικούς σε μια προσπάθεια να αποφύγουν μια κρίση. Στο magnus opus του ο Silvano Arieti (Ερμηνεία της Σχιζοφρένειας) περιγράφει πώς αυτή η διαδικασία ξεδιπλώνεται στην περίπτωση των ψυχωτικών:

«Σε ορισμένες περιπτώσεις (η ψύχωση) ξεκινά με μια περίοδο σύγχυσης, ενθουσιασμού και εκνευρισμού. Ο ασθενής φαίνεται να ανυπομονεί να κάνει επαφές, να πλησιάσει όσους ξέρει, να ξανασυνδεθεί με αυτό που του φαίνεται ένας κόσμος απόδρασης. Αναζητά κάτι που δεν μπορεί να βρει»

Αυτό που ο σχιζοφρενής ψάχνει είναι επίσης αυτό που λείπει στον κενό άνθρωπο – μια ασφαλή αίσθηση εαυτού. «Στην ακραία μορφή του», γράφει ο ψυχολόγος Rollo May, «αυτός ο φόβος απώλειας του εαυτού είναι ο φόβος της ψύχωσης».

Η στροφή προς την ασφάλεια του εξωτερικού κόσμου συνήθως αποτυγχάνει να προστατεύσει από την ψυχωτική κρίση και το ίδιο κάνει και η στροφή προς τον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης• αποτυγχάνει να προστατεύσει τον κενό άνθρωπο από το άγχος και την μοναξιά του.

Αυτή η λύση είναι σαν να βάζουμε έναν επίδεσμο σε μια πληγή από σφαίρα, αφού η κοινωνική επιβεβαίωση που κερδίζουμε μέσω των μέσων είναι τόσο άδεια όσο και οι άνθρωποι που την δίνουν. Γιατί όπως και ο Rollo May έχει γράψει οι κενοί άνθρωποι «θα νιώθουν πιο μόνοι τους ασχέτως του πόσο στρέφονται ο ένας στον άλλο• γιατί οι κενοί άνθρωποι δεν έχουν μια βάση από την οποία να μάθουν να αγαπούν. Αλλά αυτό που καθιστά αυτή την άμυνα ενάντια στην κενότητα ιδιαίτερα βλαβερή είναι ότι εμποδίζει τους ανθρώπους να λάβουν τα απαραίτητα βήματα για να αναγνωρίσουν την έλλειψη εαυτού.

«Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει σε συνθήκες κενότητας για πολύ καιρό: αν δεν εξελίσσεται σε κάτι, δεν βαλτώνει απλά• οι δυνατότητές του μετατρέπονται σε απόγνωση και νοσηρότητα και σύντομα σε καταστροφικές δραστηριότητες» (Rollo May)

Το πραγματικό αντίδοτο στο εσωτερικό κενό είναι να ανακαλύψουμε αυτό που θέλουμε πραγματικά από τη ζωή μας και να γεννήσουμε έναν συμπαγή, αληθινό εαυτό. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε την μοναξιά και το άγχος που την συνοδεύει. Και είναι σε αυτές τις περιόδους της μοναχικότητας που μπορούμε να αρχίσουμε να μαθαίνουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.

Αντιμετωπίζοντας την μοναξιά μας και καλλιεργώντας τους χρυσούς σπόρους του είναι μας δεν αποτελεί μια εύκολη διεργασία, αφού απαιτεί να κάνουμε το βαρύ βήμα να μειώσουμε την ανάγκη μας για κοινωνική επιβεβαίωση. Επειδή για να αναπτύξουμε μια ισχυρή αίσθηση εαυτού πρέπει να διαχωριστούμε ψυχολογικά από τους άλλους. Ο καθένας μας είναι μοναδικός, έχουμε διαφορετικά έμφυτα ταλέντα, συμπάθειες και αντιπάθειες, κι έτσι καθώς ενδυναμώνουμε την αίσθηση εαυτού μας είναι αναπόφευκτο ότι θα γίνουμε κάτι που διαφοροποιείται από τους άλλους.

Αλλά δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι αυτή η διαδικασία θα μας κάνει να απορρίψουμε τον κοινωνικό κόσμο. Το αντίθετο• όσοι καλλιεργούν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού βελτιώνουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες και εμπλουτίζουν τις σχέσεις τους.

Αν τολμήσουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι, δεν θα το εγκρίνουν όλοι και ορισμένοι άνθρωποι που θεωρούμε φίλους μπορεί να μας μεταχειριστούν ακόμα και με περιφρόνηση. Γιατί όταν ένας κενός άνθρωπος βλέπει έναν άλλο να αφήνει πίσω του τις αλυσίδες της κενότητας, συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο την άδεια, ανούσια φύση του.

 

Εναλλακτική Δράση

Ψυχολογία

Δύο άντρες ηλικιωμένοι, με περισσότερη ζωή πίσω τους απ’ όση μπροστά τους, φίλοι από τα βαθιά τους νιάτα, σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο στις Ελβετικές Άλπεις. Επιτυχημένοι, διάσημοι, περιστοιχισμένοι μία ζωή από τους πειρασμούς της ομορφιάς: γυναίκες, μουσική, εικόνες, σενάρια. Ο ένας φανερά παραιτημένος, περιμένει να πεθάνει. Ο άλλος φανερά ακούραστος, ετοιμάζει την νέα του ταινία. Δίπλα τους, ένας Μαραντόνα να ασθμαίνει στη δεύτερη απλωτή στην πισίνα, παχύσαρκο φάντασμα του Θεού που ακόμα είναι για τους όλους τους υπόλοιπους. Αλλά και η Μις Υφήλιος, τόσο απερίγραπτα όμορφη, σφριγηλή και έξυπνη όσο δεν μπορεί πια να είναι η ζωή των δύο φίλων. Σε κάθε καρέ τα αντίθετα: Ένα γερασμένο σώμα μέσα σε μία σφύζουσα ζωής φύση. Ένα νέο κορίτσι που κάνει μασάζ σε ένα σώμα χαλαρωμένο από το πέρασμα του χρόνου. Ένα κόκκινο κραγιόν σε χείλη ηλικιωμένα. Ένα ζευγάρι συνταξιούχων που κάνουν έρωτα στα όρθια, στον κορμό ενός δέντρου μέσα στο δάσος.

Ένας παλιός έρωτας κι ένας καινούργιος. Η πάλη ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, στην υγεία και την αρρώστια, την δέσμευση και την ελευθερία, τον φόβο και την επιθυμία.

«I’m always going home.
Always going to my father’s house.»

Αυτά συμβαίνουν στο Youth. Και είναι αυτά που συμβαίνουν στην ζωή όλων μας, ανεξαρτήτως ηλικίας. Συμβαίνει δε, με έναν τρόπο που ίσως και ο ίδιος ο Sorrentino να μην είχε συνειδητοποιήσει. Διαβάζω σε συνέντευξή του, σχετικά με το γιατί επέλεξε να «εμφανιστεί» ο Μαραντόνα σε αυτή την ταινία. Ως απάντηση λέει ότι κάποτε ο Μαραντόνα του έσωσε τη ζωή. Όταν ήταν μικρός, πολλά καλοκαίρια τα περνούσε με τους γονείς του σε ένα σπίτι στο βουνό. Εκείνη τη φορά επέμεινε να μην πάει μαζί τους, ώστε να παρακολουθήσει έναν αγώνα με τον Μαραντόνα. Οι γονείς του πήγαν στο σπίτι στο βουνό, μία έκρηξη στο σύστημα θέρμανσης, εκείνοι σκοτώθηκαν, εκείνος σώθηκε.

«Fear…That is an amazing feeling too,
you know?»

Θα μπορούσα να ρισκάρω την υπόθεση ότι ο Sorrentino έφτιαξε αυτή την ταινία για να ξορκίσει το παρελθόν του. Ένα παρελθόν νεότητας που κατακλύζεται από το θάνατο – τον τραγικό, σε ένα σπίτι στο βουνό – των γονιών του.

Το δίλημμα λοιπόν είναι τι θα επιλέξεις να αφήσεις πίσω σου και η δυσκολία που το συνοδεύει είναι στο πώς θα το κάνεις αυτό. Πώς να επιλέξεις τα γηρατειά όταν η νεότητα είναι τόσο ποθητή, πώς να επιλέξεις την επιθυμία όταν ο τρόμος είναι τόσο βολικός, πώς να καταφέρεις τελικά να υπερβείς τους φόβους σου και να ανοιχτείς στη ζωή; Δύσκολη επιλογή, ακόμα πιο δύσκολη η σκέψη αυτής, και τρομακτική η προοπτική να την κάνεις πραγματικότητα- να αγκαλιάσεις τους φόβους σου.

Ο άνθρωπος που έμοιαζε περισσότερο ελεύθερος, τρέμει μπροστά στην απειλή της συνταξιοδοτικής ρουτίνας, δεν αντέχει την κατάρρευση της ψευδαίσθησης που χρόνια τον κρατούσε ζωντανό και αυτοκτονεί. Εν ψυχρώ, θα έλεγε κανείς – Ίσως όχι και τόσο, θα σχολίαζε ένας προσεκτικός παρατηρητής. Κι ο παραιτημένος, ο παντελώς παραδομένος στο παρόν της απόσυρσης, του περιθωρίου πλέον της ζωής, ο νωθρός, όπως τον λέει η κόρη του, στέκει στα πόδια του, αντιμετωπίζει τους φόβους και τις ενοχές του και τα τιμάει όπως τους πρέπει. 

Σκέφτομαι πως ίσως η ελευθερία να μας περιμένει στο τέλος του φόβου: του φόβου της αρρώστιας, της φθοράς, του θανάτου. Ίσως ελευθερία να μην είναι τίποτα παραπάνω από την επιθυμία να ζήσεις, να λαχταρήσεις, να νιώσεις, να αγγίξεις τους άλλους.

Να αφεθείς να αιωρηθείς ψηλά σε έναν γκρεμό και να αφεθείς στην – αβέβαιη, φυσικά – εμπιστοσύνη προς εκείνον που σου λέει «κοίταξε εμένα».

Σε αυτή τη στροφή του βλέμματος, είτε πάνω από τον γκρεμό, είτε πάνω στη σκηνή, είτε προς ένα γυμνό σώμα, είτε προς την αλήθεια ενός μικρού παιδιού, είτε (κυρίως) προς τον ίδιο τον εαυτό μας, εκεί που οι φόβοι μας βρίσκονται μισό βλέμμα πίσω μας, ίσως εκεί ακριβώς να υπάρχει αυτό που λέμε «ελευθερία».
Αποστολοπούλου Αντιγόνη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος

to23ogramma.wordpress.com

Ψυχολογία

Πώς θα δουλέψουμε τα αρνητικά συναισθήματα για μια καλύτερη ψυχική υγεία
Το άγχος, η ντροπή, η ζήλια και η λύπη είναι έντονα εν μέσω πανδημίας.
.
Οι άνθρωποι έχουμε μια ευρεία γκάμα συναισθημάτων, όμως δεν απολαμβάνουμε πάντα αυτά που νιώθουμε. Το άγχος, η ντροπή, η ζήλια και η λύπη δεν είναι συναισθήματα που φιλοδοξούμε να αισθανθούμε, οπότε έχουν αρνητική επίπτωση και μας κάνουν να δείχνουμε «κακοί».

Η ανησυχία είναι έντονη και το άγχος βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο αυτές τις μέρες λόγω της επιδημίας του κορονοϊού, όμως δεν έχουμε πάντα τα συναισθήματα που απειλούν να μας καταβάλουν.

«Συχνά αισθανόμαστε ότι θα μας κυριεύσουν αρνητικά συναισθήματα», είπε η ψυχολόγος Περπετούα Νίο στο Insider. Το πρόβλημα είναι ότι δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μπορούμε να ελέγξουμε τον εαυτό μας και αν η κρίση άγχους ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα που νιώθουμε γίνει όλο και πιο έντονο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρει καταστροφική πορεία και το μυαλό μας να σκεφτεί το χειρότερο σενάριο».

Η Νίο ισχυρίζεται ότι οι άνθρωποι συχνά προσπαθούν να σκέφτονται όσο πιο λογικά μπορούν επειδή δεν θέλουν να επιτρέψουν τα συναισθήματά τους να τους κυριεύσουν και να φανούν ως άτομα που αντιδρούν υπερβολικά και κλαίνε όλη την ώρα.

«Πρόκειται για τον φαύλο κύκλο που συμβαίνει όταν καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας. Μια άλλη προοπτική είναι να δουλεύαμε τον τρόπο με τον οποίο τα συναισθήματα μπορούν να “παίξουν” με τη λογική. Αυτό λειτουργεί καλύτερα».

Παρακάτω παρουσιάζουμε πέντε συναισθήματα που αντιλαμβανόμαστε ως αρνητικά και πώς μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά.

Ο θυμός είναι ένα πραγματικά καλό καύσιμο για τη δημιουργία μιας αίσθησης αδικίας.
Θυμός
Αν είμαστε θυμωμένοι, αυτό συχνά αποδίδεται στην αίσθηση αδικίας, είπε η Νίο. Οι νεότεροι τείνουν να έχουν πολύ θυμό, όμως καθώς μεγαλώνουμε, ίσως ανακαλύψουμε ότι δεν έχουμε τόσο δυναμισμό ώστε να νιώθουμε εξοργισμένοι όπως παλιά.

«Ο θυμός είναι ένα πραγματικά καλό καύσιμο για τη δημιουργία μιας αίσθησης αδικίας. Οπότε, ας αναρωτηθούμε, ποια είναι η αδικία σε όλο αυτό. Αν πρόκειται για αληθινή αδικία, τι μπορώ να κάνω γι’αυτό;»

Αγχος
Το άγχος εξελίχθηκε στους ανθρώπους για να μας διδάξει πώς να υποχωρήσουμε από μια κατάσταση στην οποία αντιμετωπίζουμε σύγκρουση. Παλαιότερα ήταν η φυσική αντίδραση του σώματος- η μάχη που μας προειδοποιούσε ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο, όμως αυτή η αντίδραση έχει μεταφερθεί στη σύγχρονη ζωή, παρόλο που δεν έχουμε τόσους πολλούς «κινδύνους» να αντιμετωπίσουμε.

«Τα σώματά μας δεν είναι προσαρμοσμένα στις σύγχρονες πηγές άγχους. Το μυαλό μας τρελαίνεται από άγχος. Πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι εκείνο που μας καλεί να αλλάξουμε τη ζωή μας. Τι υπάρχει μέσα μας που πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτό, τι μας κάνει να αγχωνόμαστε και να φοβόμαστε;».

Το άγχος, όσο δεν είναι μια διαταραχή που παίρνει τον έλεγχο ολόκληρης της ζωής μας, μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ο,τι χρειάζεται να αλλάξουμε.

Ζήλια
Η ζήλια είναι ένα σύνθετο συναίσθημα, όμως βασικά πρόκειται για μια πρόσκληση για να αναρωτηθούμε με τι δεν είμαστε ευτυχισμένοι όσον αφορά την κατάσταση που βιώνουμε, είπε η Νίο.

«Τείνουμε να ζηλεύουμε τους ανθρώπους που είναι όμοιοι με εμάς. Οπότε ζηλεύουμε για παράδειγμα περισσότερο τον φίλο με τον οποίο πήγαμε μαζί σχολείο από μια μεγάλη επιτυχημένη προσωπικότητα, επειδή προερχόμαστε από το ίδιο υπόβαθρο και νομίζουμε ότι έπρεπε να βρισκόμαστε εκεί που είναι και αυτός».

Η ζήλια δεν σημαίνει ότι είμαστε κακοί άνθρωποι, όμως μπορεί να οδηγήσει σε πικρία. Ο καλύτερος τρόπος να πλαισιώσουμε τη ζήλια είναι μέσω της ειλικρίνειας και να αναρωτηθούμε «πώς μπορούμε να πάμε εκεί που θέλουμε;».

Ενοχή
Η ενοχή είναι μερικές φορές συνδεδεμένη με την ενσυναίσθηση. Είναι το συναίσθημα της έντασης για να ολοκληρώσουμε κάτι ή να αποτύχουμε σε κάτι, οπότε συχνά πρόκειται για τις υποχρεώσεις μας.

«Αν δεν έχουμε καταφέρει κάτι που να επιθυμούμε, ας αναρωτηθούμε ποια είναι η ενοχή που μου λέει τι χρειάζεται να αλλάξω στη ζωή μας», είπε η Νιο. «Πιθανόν μας λέει ότι ασχολούμαστε με πολλά πράγματα. Πώς θα μπορούσαμε να πλαισιώσουμε αυτή την ενοχή. Ας αναρωτηθούμε για ποιο λόγο αισθανόμαστε ενοχές, δεν πρέπει να λειτουργεί σαν βάρος».

Η ντροπή μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε πίσω και να δούμε τους διαφορετικούς τρόπους που κάνουμε επίθεση στους εαυτούς μας.
Η ντροπή μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε πίσω και να δούμε τους διαφορετικούς τρόπους που κάνουμε επίθεση στους εαυτούς μας.
Ντροπή
Η ντροπή χωρίς λόγο είναι επικίνδυνη. Σε μερικές περιπτώσεις, η έντονη ντροπή μπορεί να δημιουργήσει σκοτεινές προσωπικότητες όπως οι ναρκισσιστές. Η ντροπή αφορά την ταυτότητά μας και την αίσθηση της έντασης για τον εαυτό μας και το ποιοι είμαστε.

«Συχνά, μεγαλοποιείται στο κεφάλι μας και αισθανόμαστε άσχημα για την ταυτότητά μας. Οπότε όταν αισθανόμαστε ντροπή, είναι μια πρόσκληση να εξετάσουμε τις ζωές μας και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας».

Η ντροπή μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε πίσω και να δούμε τους διαφορετικούς τρόπους που κάνουμε επίθεση στους εαυτούς μας. Για παράδειγμα, ο αγώνας για καλύτερη ψυχική υγεία ή τα προβλήματα στη σχέση μας.

Το χειρότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε με ένα αρνητικό συναίσθημα είναι να το κρατήσουμε. Η Νίο λέει ότι αυτό θα επιδεινωθεί στη συνέχεια.

Αν κρατήσουμε τα συναισθήματά μας μέσα και αυτά εκραγούν, το μόνο που θα γίνει είναι να φοβηθούμε ακόμα περισσότερο να τα αντιμετωπίσουμε.

Πηγή: Insider

Ψυχολογία

1) Μην εξηγείς (άσκοπα)

Καθώς εξηγείς τη θέση σου – άποψη σου σε κάποιον που πρακτικά δεν ακούει τι λες και έχει έτοιμη την απάντηση ή σε κάποιον που καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να σε καταλάβει αλλα δεν μπορεί, πολύ απλά χάνεις άσκοπα τα λόγια σου, τον χρόνο σου, την ηρεμία σου και την ενέργεια σου.

2) Μη διαμαρτύρεσαι

Όταν απλά γκρινιάζεις για το πόσο άσχημη είναι μια κατάσταση δεν τη βελτιώνεις με κανένα τρόπο, αντίθετα χαλάς ακόμα περισσότερο τον εαυτό σου και τη διάθεση σου δίνοντας παράλληλα ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις στο πρόβλημα. Εστίασε απλά στο τι μπορείς να κάνεις για να διορθώσεις τη κατάσταση, χωρίς δράματα και διαμαρτυρίες.

3) Μη διαφωνείς (άσκοπα)

Ο μεγαλύτερος κλέφτης της ηρεμίας σου είναι οι άσκοπες διαφωνίες. Μια στείρα αντιπαράθεση δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να σε ωφελήσει σε κανένα επίπεδο. Δεν χρειάζεται όλοι να συμφωνούν με την άποψη σου, ούτε να την αποδέχονται. Μείνε μακριά απο άσκοπες διαφωνίες. Κέρδισε την ηρεμία σου με τη διπλωματία.

4) Μην παίρνεις τίποτα προσωπικά

Όταν κάποιος σου λέει την άποψη του δεν χαρακτηρίζει εσένα αλλά τον ίδιο. Το να συγχωρήσεις όσους σε πλήγωσαν, για κάποιον μπορεί να είναι ένδειξη μεγαλοψυχίας και δύναμης ενώ για έναν άλλον δείγμα χαζομάρας και αδυναμίας. Μην παίρνεις τίποτα προσωπικά. Μη δίνεις σημασία σε χαρακτηρισμούς.

5) Μην κρατάς μέσα σου αρνητισμό και στεναχώρια.

Καθώς εσωτερικεύεις τη θλίψη, τη μιζέρια, τη γκρίνια, τον θυμό και όλα τα άσχημα συναισθήματα ουσιαστικά δηλητηριάζεις τον εαυτό σου με τα πιο επικίνδυνα χημικά και του στερείς την ηρεμία και τη γαλήνη. Αγάπησε περισσότερο τον εαυτό σου και προστάτεψε τον όσο πιο πολύ μπορείς απο την άσχημη πλευρά της ζωής. Εστίασε στα όμορφα, εστίασε στα καλά.

John Evans – Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης & Προσωπικής Εξέλιξης

Πηγή: aytoveltiosi.wordpress.com

Ψυχολογία

Όνειρο ή εφιάλτης;

Η εποχή του κορωνοϊού φαίνεται ότι εγκαινιάζει και μια νέα εποχή για τα ζευγάρια που συμβιώνουν και περνούν αναγκαστικά λόγω της καραντίνας όλο το 24 ωρο μαζί με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει . Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι αυτή η περίοδος θέλει προσοχή όχι μόνο για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας και τους άλλους από τη μετάδοση του ιού αλλά και για να προστατεύσουμε τη σχέση με τον σύντροφό μας.

Η καραντίνα σκοτώνει τον έρωτα;

Η αναγκαστική εγγύτητα είναι μία τεράστια πρόκληση για όλους, πόσω μάλλον για τα ζευγάρια ειδικά όταν –όπως φαίνεται- θα χρειαστεί να κρατήσει για περισσότερο από τις δύο εβδομάδες που προβλέπονταν αρχικά…

Γιατί μπορεί στην αρχή να ανυπομονούσαμε να είμαστε όλη μέρα με τις πιτζάμες και να βλέπουμε ταινίες τρώγοντας μαζί όμως στην πράξη τα πράγματα σίγουρα διαφέρουν για πολλά ζευγάρια.

Δεν είναι απίθανο η απομόνωση να σας κάνει να αισθανθείτε παγιδευμένοι και να εντείνει το άγχος που όλοι ήδη αναπόφευκτα νιώθουμε σε κάποιον βαθμό.

Εξάλλου, το να περνάει κανείς το ένα 24ωρο μετά το άλλο με τον σύντροφό του μπορεί να κρύβει πολλές παγίδες ειδικά όταν αυτό γίνεται σε μικρότερα σπίτια όπου είναι δύσκολο ο καθένας να έχει τον δικό του χώρο έστω για λίγο μέσα στην ημέρα…

Σε μια τέτοια κατάσταση, όλες οι καθημερινές συνήθειες του συντρόφου μας που πριν ίσως βρίσκαμε «χαριτωμένες» τώρα μπορεί να μας φαίνονται τουλάχιστον ενοχλητικές. Επίσης, μπορεί να ανακαλύψετε πολλά ο ένας για τον άλλον, κάποια ίσως ευχάριστα κάποια άλλα όμως όχι και τόσο.

Οι συνήθειες ατομικής υγιεινής του συντρόφου μας μπορεί τώρα να γίνουν αιτία για καβγά επειδή ίσως μας φαίνονται ανεύθυνες ή ελλιπείς αν π.χ. δεν πλένει τα χέρια του όσο συχνά εμείς νομίζουμε πως θα έπρεπε να το κάνει δεδομένης της κατάστασης. Αιτία για τσακωμό μπορεί να γίνουν ακόμα και τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, το πόσο αγχωμένος είναι ο κάθε σύντροφος για την εξάπλωση του ιού κ.λπ.

Επίσης, αυτές οι συνθήκες είναι ιδανικές για να αποκαλύψουν όλα τα μικρά και μεγάλα πιθανά προβλήματα μιας σχέσης… Έλλειψη επικοινωνίας και κοινών ενδιαφερόντων, έλλειψη σεβασμού και κατανόησης, η αδιαφορία του συντρόφου μας να συμμετέχει στις δουλειές του σπιτιού που παλιότερα ίσως αποδίδαμε στην κούρασή του…

Ένα πάντως είναι βέβαιο: ότι τα ζευγάρια που θα δοκιμαστούν περισσότερο είναι αυτά που δεν έχουν μια φροντισμένη σχέση.

Τα καλά νέα είναι ότι τα ζευγάρια που έχουν γερά θεμέλια, κατά πάσα πιθανότητα θα βγουν από την καραντίνα ακόμα πιο ενωμένα και δυνατά καθώς θα έχουν την ευκαιρία να ξαναανακαλύψουν όλα αυτά που τους έφεραν κοντά.

Αντιμετωπίστε το σαν ομάδα

Μια τέτοια πρωτόγνωρη δοκιμασία, σίγουρα χρειάζεται αποφασιστικότητα και υπομονή από τις δύο πλευρές για να ξεπεραστεί. Τώρα είναι η ώρα να δείτε τη σχέση σας κατάματα και να προσπαθήσετε γι’ αυτήν.

Οι παρακάτω τρόποι ίσως σας βοηθήσουν

-Μοιράστε δίκαια τους χώρους. Αν έχετε π.χ. μόνο ένα υπνοδωμάτιο και ένα σαλόνι, ορίστε ποιος θα χρησιμοποιεί ποιον χώρο για τις ώρες που θέλετε να έχετε χωριστά.

- Αν εργάζεστε από το σπίτι είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να σεβαστείτε ο ένας τα ωράρια και τη φύση της εργασίας του άλλου. Μην κάνετε θόρυβο όταν ο άλλος προσπαθεί να συγκεντρωθεί, μην τον διακόπτετε χωρίς σοβαρό λόγο κ.ο.κ.

-Ενισχύστε την επικοινωνία μεταξύ σας. Ρωτήστε τον σύντροφό σας τι μπορεί να χρειάζεται από εσάς, μιλήστε για κάτι που είδατε στην τηλεόραση, μοιραστείτε ένα αστείο…

- Μοιραστείτε και τους φόβους , την ανασφάλειά σας και την αβεβαιότητά σας . Είτε αυτοί αφορούν όσα συμβαίνουν γύρω μας είτε αφορούν τη σχέση σας, μιλήστε με τον σύντροφό σας και δώστε ο ένας στον άλλον την ευκαιρία να σας καταλάβετε καλύτερα.

- Κρατήστε χρόνο για τον εαυτό σας και επιτρέψτε το ίδιο και στον σύντροφό σας. Ακόμα και το να ορίσετε συγκεκριμένες ώρες κάθε μέρα που θα έχει ο καθένας για τον εαυτό του, δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα.

- Μην κρατάτε πράγματα μέσα σας. Λύνετε τα προβλήματα την ώρα που τα εντοπίζετε και μην τα αφήνετε να μαζεύονται.

- Μην γίνεστε επικριτικοί.

Μη ασκείτε κριτική στο σύντροφό σας με το παραμικρό .

Αποφεύγετε να του λέτε ότι είναι υπερβολικός αν π.χ. φοβάται τον κορωνοιό ούτε ότι είναι ανεύθυνος αν έχει μια πιο χαλαρή στάση απ’ ό,τι εσείς… Γενικά αποφύγετε χαρακτηρισμούς που τώρα μπορεί να πάρουν μεγαλύτερη έκταση απ’ ό,τι συνήθως.

- Προσπαθήστε να ελέγξετε τις αντιδράσεις σας.

Δεν είναι μόνο ο κορωνοϊός που είναι μεταδοτικός αλλά και το άγχος, ο εκνευρισμός, η επιθετικότητα…

-Διαχειριστείτε τις πιθανές μεταπτώσεις στη διάθεσή σας 

Η διακοπή της κανονικότητας της ζωής σας ,το αίσθημα εγκλεισμού αλλά και ο φόβος για το άγνωστο μπορούν να σας πυροδοτήσουν διάφορα συναισθήματα θλίψη , άγχος , απελπισία , επιθετικότητα κλπ. Μην αφήνετε έξω από αυτά που αισθάνεστε το σύντροφό σας και ζητήστε τη συμπαράστασή του προσφέροντας φυσικά κι εσείς τη δική σας.

- Δείξτε κατανόηση.

Όσο δύσκολο είναι για εσάς είναι και για εκείνον. Φερθείτε του όπως θα θέλατε να κάνει και αυτός όταν λέτε και μια κουβέντα παραπάνω. Είναι πολύ σημαντικό να κρατήσετε την αξιοπρέπεια στον τρόπο με τον οποίον απευθύνεστε ο ένας στον άλλον.

- Βρείτε τρόπους να εκτονώνετε το άγχος και την έντασή σας για να μην ξεσπάτε ο ένας στον άλλον.

Από το να δείτε ένα επεισόδιο από την αγαπημένη σας κωμική σειρά μέχρι να κάνετε γυμναστική ή να κλειστείτε στο δωμάτιό σας και να παίρνετε βαθιές εισπνοές ώσπου να ηρεμήσετε.

- Φανείτε δημιουργικοί.

Επιστρατεύστε τη φαντασία σας , διαβάστε βιβλία , διοργανώστε ένα τουρνουά με επιτραπέζια, κάνετε μαθήματα χορού από το διαδίκτυο ή δοκιμάστε να εκτελέσετε συνταγές μαγειρικής, κάνετε γυμναστική ,μάθετε μια ξένη γλώσσα χρησιμοποιώντας κάποια εφαρμογή, δείτε μια θεατρική παράσταση από αυτές που προσφέρονται δωρεάν από διάφορα θέατρα, επισκεφθείτε κάποια μουσεία ή μια έκθεση ζωγραφικής από το διαδίκτυο … Αν το σκεφτείτε, οι επιλογές δεν είναι τόσο περιορισμένες. Και στο διαδίκτυο σίγουρα θα βρείτε αρκετές ακόμα ιδέες.

-Μην ξεχνάτε το σεξ!

Είναι ίσως λογικό η ερωτική σας επιθυμία να μην είναι στα ύψη όμως είναι πολύ σημαντικό να μη χάσετε αυτή την οικειότητα μεταξύ σας. Μην ξεχνάτε επίσης ότι το σεξ είναι και αγχολυτικό! Ο μόνος λόγος για να απέχετε είναι αν ο ένας από τους δύο υποψιάζεται έστω ότι μπορεί να είναι θετικός στον κορωνοϊό.

-Μην αποκλείεστε τελείως από τον έξω κόσμο.

Μιλάτε συχνά με τους φίλους σας, την υπόλοιπη οικογένειά σας, τους συναδέλφους σας , κρατήσετε και το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο είχε συνηθίσει η σχέση σας όσο πιο ζωντανό γίνεται. Κανονίστε να συναντιέστε διαδικτυακά σε τακτική βάση με τους φίλους σας και να συζητάτε, να ανταλάσσετε απόψεις για βιβλία ή παραστάσεις που βλέπετε, να κάνετε μαζί γυμναστική ή να τρώτε μαζί πάλι με τη βοήθεια της τεχνολογίας ο καθένας από το σπίτι του κάνοντας αστεία και περνώντας χρόνο μαζί ..

-Κάντε σχέδια για τη «μετά κορωνοϊό» εποχή.

Μην αφήνετε τη ζωή σας να βουλιάζει στη γκρίνια και την απαισιοδοξία. Σκεφτείτε που θα κάνετε την πρώτη σας μεγάλη βόλτα όταν όλα αυτά τελειώσουν ή φανείτε ακόμα πιο φιλόδοξοι και βάλτε στα πλάνα σας ένα μακρινό ταξίδι.

- Θυμηθείτε όλους τους λόγους για τους οποίους επιλέξατε να είστε με αυτόν τον σύντροφό σας εξαρχής.

Μπορεί τώρα να βλέπετε πρώτα όλα όσα μπορεί να σας ενοχλούν σε αυτόν όμως είναι ακόμα ο ίδιος άνθρωπος που αγαπήσατε και όπως όλοι μπορεί να έχει τα «στραβά» του, έχει όμως και τα καλά του που σας περιμένουν να τα ξανα ανακαλύψετε.

φωτό - https://gr.pinterest.com/pin/754493743809788738/

https://www.akappatou.gr/

https://www.kappatou-psychologos.gr

Ψυχολογία

Ένα από τα πιο αποτελεσματικά όπλα στον άνθρωπο είναι η διαίσθηση και όπως είπε και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν «Το μόνο πραγματικά πολύτιμο πράγμα που έχει ο άνθρωπος είναι η διαίσθηση». Μερικές φορές αναφέρεται ως έκτη αίσθηση, εσωτερική αίσθηση, ένστικτο, εσωτερική φωνή, πνευματικός οδηγός, κλπ. Την συμβουλευόμαστε σε στιγμές κινδύνου και όταν κάποιες αποφάσεις είναι δύσκολες και υποχρεωτικές. Η σημασία της είναι μεγάλη, αλλά της δίνουμε λίγη ή καθόλου προσοχή.

Αν σκεφτούμε τις καταστάσεις στη ζωή μας όπου το ένστικτό μας, μας έσωσε από κάποιον κίνδυνο ή μας εμπόδισε να κάνουμε ένα πολύ μεγάλο λάθος, μπορούμε να σκεφτούμε το ρόλο που διαδραματίζει στη ζωή μας. Η διαίσθηση είναι μια αξιόπιστη πηγή για την επιβίωσή μας, ειδικά σαν προστασία από τους κινδύνους ή σε στιγμές αναποφασιστικότητας. Φαίνεται ωστόσο, ότι όσο πιο εξελιγμένοι επιστημονικά γινόμαστε, τόσο λιγότερο διαισθητικοί είμαστε καθώς βασιζόμαστε περισσότερο σε πιο απτά πράγματα και λιγότερο στην εσωτερική φωνή του εαυτού μας.

Τι είναι όμως η διαίσθηση; Διαίσθηση είναι η κατανόηση, χωρίς την εμπλοκή της λογικής. Είναι μια ενστικτώδης γνώση που δεν χρειάζεται να γνωρίζετε κάτι, ούτε να ανακαλύψετε ή να το αντιληφθείτε. Η διαίσθηση δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων ιδιαίτερων διαδικασιών, δεν είναι κάτι που σας κάνει να σκέφτεστε, όσο κάτι ασυνείδητο που σας κάνει να δράσετε ή να πάρετε μια απόφαση. Όχι ότι η σκέψη δεν εμπλέκεται αλλά η διαίσθηση μπορεί να σας κατευθύνει να σκέφτεστε με ένα συγκεκριμένο τρόπο για κάτι και μπορεί να οδηγήσει σε δράση. Η διαίσθηση είναι η έκτη αίσθησή σας, πηγάζει από την ψυχή σας και την καρδιά σας. Ακριβώς όπως οι αισθήσεις σας είναι απαραίτητες για την ομαλή λειτουργία του σώματός σας, η διαίσθησή σας, σας βοηθά να συνδεθείτε με τον ανώτερο εαυτό σας. Όλοι μας είμαστε πνευματικά όντα που βιώνουμε τη ζωή με το σώμα και το πνεύμα μας.

Ποια είναι όμως τα μυστικά για να συντονιστείτε με τη διαίσθησή σας; Είναι πολύ εύκολο να μη δώσετε σημασία στη διαίσθησή σας αλλά είναι ένα μεγάλο δώρο του σύμπαντος που πρέπει να παρατηρήσετε. Ο καθένας μας έχει διαίσθηση, που βοηθά στο να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις και μας οδηγεί στις βέλτιστες ενέργειες. Ακούστε και εμπιστευθείτε τα προαισθήματά σας, μη τα αγνοείτε. Είναι βέβαια δύσκολο να ακούσετε την εσωτερική σας φωνή, ειδικά αν υπάρχουν γύρω σας άνθρωποι που σας επηρεάζουν. Όμως οι διαισθητικοί άνθρωποι είναι πιο ικανοί να απομονώνουν τη γνώμη των άλλων και να ακούνε περισσότερο την εσωτερική τους φωνή που κατευθύνει τις ενέργειές τους.

Δώστε σημασία στα όνειρα και τα «σημάδια», τα οποία τις περισσότερες φορές μεταδίδουν τα μηνύματα που ζητάτε. Χρειάζεται να είστε δεκτικοί στο να ενεργοποιήσετε το ασυνείδητο μέρος του εγκεφάλου σας για να λάβετε ένα διαισθητικό μήνυμα, να είστε χαλαροί, παθητικοί και ανοικτοί και φυσικά να μην προσπαθείτε να καταλάβετε τα πράγματα βασιζόμενοι στη λογική. Η διαισθητική καθοδήγηση μπορεί να έρθει μέσα από τα λόγια κάποιου ατόμου ή κάτι που διαβάσατε, μέσα από τη μουσική ή ένα απλό καθημερινό γεγονός. Όσο περισσότερο αφήνετε τον εαυτό σας ελεύθερο, τόσο περισσότερο μπορείτε να βγάλετε νόημα από τα διαισθητικά μηνύματά σας.

Η διαίσθηση ως οδηγός σε κάθε τομέα της ζωής σας

Η διαισθητική λήψη αποφάσεων και ενεργειών μπορεί να γίνει κατευθυντήρια γραμμή στη ζωή σας, πολύ περισσότερο από τη χρήση της κοινής λογικής, διότι βασίζεται στην αισθητήρια αντίληψη του πώς θα κινηθείτε, βασιζόμενοι στις πληροφορίες που προέρχονται από το εσωτερικό της ψυχής σας. Συνδέεται με την ανάπτυξη μιας ανώτερης συνείδησης την οποία θα πρέπει να εκπαιδεύσετε.

Μπορείτε να βελτιώσετε τη ζωή σας απλά με το να μάθετε να ακούτε τη φωνή της καρδιάς σας και να την κάνετε οδηγό σας για τη λήψη μιας συγκεκριμένης απόφασης ή ενέργειας. Οι περισσότεροι από εμάς παίρνουμε διαισθητικές αποφάσεις στην καθημερινή μας ζωή. Μόλις εμπλέκονται η υποκειμενική κρίση και ο ορθολογικός συλλογισμός, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί η διαίσθηση. Χαρακτηριστικά παραδείγματα όπου η διαίσθηση μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων είναι τα εξής:

● Δεν θέλετε να κάνετε σχέση με κάποιο άτομο, αν και σας αρέσει πολύ και περνάτε υπέροχα όταν είστε μαζί. Μήπως είναι ο τρόπος που σας κοιτάζει; Ή κάποιο μικρό σχόλιο σας κάνει να νιώθετε άβολα ή σας βάζει σε επιφυλακή;

● Αρνείστε την πρόταση γάμου γιατί γνωρίζετε ελάχιστα το συγκεκριμένο άτομο αν και ενδιαφέρεστε πραγματικά γι’ αυτόν/ην. Τον/ την αγαπάτε τρελά, αλλά κάτι σας λέει μέσα σας ότι αυτά τα μικρά προβλήματα θα γίνουν τεράστια, ακόμη και ανυπέρβλητα με την πάροδο του χρόνου.

● Για κάποιον απροσδιόριστο λόγο, αισθάνεστε ότι η εταιρεία σας μπορεί να βρίσκεται σε οικονομική δυσχέρεια και παρά τις διαβεβαιώσεις των συνεργατών σας, μια φωνή μέσα σας, σας λέει ότι διαφαίνεται κάποιο πρόβλημα στον ορίζοντα. Αν και δεν βλέπετε τίποτα αρνητικό, αισθάνεστε κάτι.

● Αν και η επιλογή μιας συγκεκριμένης πανεπιστημιακής κατεύθυνσης έχει καλύτερο πρόγραμμα σπουδών και καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση, για κάποιο λόγο απλά ξέρετε ότι θα είστε πολύ πιο ευτυχισμένοι ακολουθώντας μια άλλη πανεπιστημιακή κατεύθυνση.

Δεν μπορούμε να πούμε τι είναι καλύτερο, η ορθολογιστική αιτιολόγηση των καταστάσεων ή η διαισθητική διαδικασία λήψης αποφάσεων. Το σίγουρο είναι ότι αν και τα δύο μπορούν να συνδυαστούν, έχουμε τα βέλτιστα αποτελέσματα. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαισθητικοί. Όλοι μας έχουμε τη δυνατότητα να συντονιστούμε με την ενέργεια των άλλων ανθρώπων και των καταστάσεων. Όλοι μας έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε τι είναι στο μυαλό κάποιου ή το αποτέλεσμα πριν αυτό συμβεί. Ακόμα κι αν η ικανότητα αυτή βρίσκεται σε όλους μας, μερικοί από μας έχουμε πιο ανεπτυγμένη διαίσθηση και καθοδηγούμαστε από αυτήν. Τις περισσότερες φορές όμως, η διαίσθηση είναι μια επιλογή και μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της πρακτικής εξάσκησης και της ευαισθητοποίησης. Έτσι συνειδητά να ακούτε και να εμπιστεύεστε την διαίσθησή σας. Όσο περισσότερο χρησιμοποιείτε τη διαίσθησή σας, τόσο ισχυρότερη γίνεται.

Πηγή: astropedia.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Πώς θα διαχειριστούμε το άγχος που μας προκαλούν οι ομαδικές διαδικτυακές συνομιλίες
Και πώς να παραμείνουμε συνδεδεμένοι χωρίς να επηρεαστεί η ψυχική υγεία.
Newsroom, HuffPost Greece

Αφήνουμε για λίγο το κινητό τηλέφωνο και όταν επιστρέφουμε υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός μηνυμάτων στο τσατ του προσωπικού ή εταιρικού e-mail και εφαρμογές όπως το Whatsapp ή το Messenger. Στην εποχή που αλληλεπιδρούμε μόνο διαδικτυακά – κυρίως τώρα που βρισκόμαστε σε καραντίνα λόγω κορονοϊού – οι ομαδικές συνομιλίες στο τσατ λειτουργούν σαν ημερολόγιο, καταγράφοντας τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων ώρα με την ώρα.

Πολλούς τους εξυπηρετεί αυτός ο τρόπος συνομιλίας, για μερικούς όμως αυτές οι μικρής διάρκειας αλλά τακτικές επικοινωνίες με φίλους και συναδέρφους, προκαλούν συναισθήματα άγχους, απομόνωση και δυσανασχέτησης, πόσο μάλλον σε περιόδους απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Ακόμα και με τη συνεχή ροή αμφισβητήσιμων ειδήσεων και αστείων ή τρομακτικών εικόνων για τον κορονοϊό, το άγχος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αγανάκτηση προς εκείνους που θέλουν κατά βάθος να βοηθήσουν.

«Ο τρόπος με τον οποίο οι φίλοι και η οικογένεια χρησιμοποιούν το Whatsapp ή άλλο τσατ, μαζί με τον τρόπο που αντιδρούμε σε αυτό, μπορεί να μας πει κάτι για το πώς καθένας από εμάς διαχειρίζεται την αβεβαιότητα», εξηγεί η ψυχοθεραπεύτρια Λούσι Μπέρεσφορντ. Όταν η ζωή μοιάζει εκτός ελέγχου, η αποστολή πληροφοριών, τα GIFs, τα αστεία και οι περισπασμοί μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά μας.

«O αποστολέας υλικού, πιθανόν να αισθάνεται δυναμικός και ότι έχει τον έλεγχο. Επιπλέον, είναι ακόμα ένας τρόπος να αισθανθεί ότι διατηρεί επαφή, παρόλο που η επαφή είναι απρόσωπη», λέει η Μπέρεσφορντ στη βρετανική έκδοση της HuffPost.

Ωστόσο, αν είμαστε παραλήπτες απροσδόκητου ή ανεπιθύμητου περιεχομένου, αυτό μπορεί να «προκαλέσει την αίσθηση αδυναμίας που προσπαθούμε να αποφύγουμε σε τέτοιους καιρούς».

Oι ομαδικές συνομιλίες στο τσατ λειτουργούν σαν ημερολόγιο, καταγράφοντας τις δραστηριότητες των συμμετεχόντων ώρα με την ώρα.
Κάτι το οποίο πιστεύει ο αποστολέας ότι είναι μια καλή αρχή συνομιλίας μπορεί κατά λάθος να δημιουργήσει ένταση ανάμεσα στα μέλη του γκρουπ.

Ο σύμβουλος σε θέματα διαδικτυακής αποτοξίνωσης Μάρτιν Τολκς λέει ότι αν θεωρούμε τη ροή μηνυμάτων υπερβολική, ας προσπαθήσουμε να περιορίσουμε τη χρήση του τσατ. Πώς θα γίνει αυτό;

«Ας συμμετάσχουμε σε οποιαδήποτε συνομιλία μια φορά την ημέρα και όχι λίγο μετά το πρωινό ξύπνημα ή λίγο πριν τον βραδινό ύπνο. Σίγουρα δεν θέλουμε να ξεκινήσουμε την ημέρα μας με άγχος ή να κοιμηθούμε το βράδυ έχοντας στρες. Το βασικό είναι να απομακρύνουμε τις ηλεκτρονικές συσκευές από το υπνοδωμάτιο, ώστε να μην μπούμε στον πειρασμό να ελέγχουμε το κινητό κάθε λίγο και να βρεθούμε αντιμέτωποι με άσχημα συναισθήματα που θα μας προκαλέσουν οι ιστορίες γύρω από τον κορονοϊό», συμβουλεύει ο Τολκς.

Η απενεργοποίηση των ειδοποιήσεων θα βοηθήσει να μειώσουμε τη χρήση των τσατ. «Είναι αδύνατον να αντισταθούμε στις ειδοποιήσεις και μόνο μια ματιά στο κινητό, μπορεί να οδηγήσει σε κρίση άγχους και συνέχεια της επικοινωνίας με την υπόλοιπη ομάδα».

Η κοινοποίηση χιουμοριστικών ειδήσεων ή σχολίων με έναν φίλο που εμπιστευόμαστε και όχι μέλη μιας μεγάλης ομάδα, όχι μόνο προστατεύει όσους πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή, αλλά επιτρέπει κάποιον να κατανοήσει καλύτερα τις ανάγκες μας. «Η συνομιλία μεταξύ δυο ατόμων είναι πιο εύκολη γιατί είναι περισσότερο προσωπική».

Σε περίπτωση όμως που η επικοινωνία κάθε μορφής είναι απαραίτητη στην εποχή που ζούμε, ο Τολκς συνιστά να προσπαθήσουμε να είμαστε μια θετική επιρροή όταν όλα γύρω μοιάζουν μαύρα. «Θα πρότεινα να ενθαρρύνουμε τα μέλη του γκρουπ να αναρτήσουν περιεχόμενο που ηρεμεί, όπως για παράδειγμα μια φωτογραφία παραλίας, φαγητού, της φύσης γενικότερα».

Αν ένα συγκεκριμένο γκρουπ συνεχίζει να επηρεάζει τη διάθεση αρνητικά, η Μπέρεσφορντ συμβουλεύει να το βάλουμε σε σιγή ή να αποχωρήσουμε τελείως. «Είναι απαραίτητο να θέσουμε όρια για τον εαυτό μας, επειδή μερικοί απολαμβάνουν το δράμα. Στην περίοδο που ζούμε, ας βεβαιωθούμε ότι οι άνθρωποι στη ζωή μας, μεταδίδουν υγιή και χαρούμενη ενέργεια».

Πηγή: HuffPost UK

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή