Ακόμα θυμάμαι μια άσκηση που κάναμε στην πρώτη συνεδρία που παρακολούθησα για προσωπική ανάπτυξη, στην οποία έπρεπε να γράψουμε τα λάθη και τις αδυναμίες μας, εκείνα που δε μας άρεσαν στον εαυτό μας.

Κανένα πρόβλημα!

Αμέσως το δωμάτιο άρχισε να βουίζει από δραστηριότητα, καθώς όλοι γράφαμε γρήγορα δεκάδες σημειώσεις. Μετά, όταν έπρεπε να γράψουμε τα δυνατά μας σημεία, εκείνα που πραγματικά μας άρεσαν στον εαυτό μας, σιγή έπεσε μέσα στην αίθουσα. Τα μέτωπα ρυτίδιασαν και δαγκώναμε τα μολύβια μας από αμηχανία καθώς αγωνιζόμασταν πάνω στα άδεια χαρτιά.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα εκνευρισμού γράφαμε διστακτικά ένα ή δύο σημεία, ανησυχώντας μήπως θεωρηθούμε υπερόπτες ή ναρκισσιστές. Έχουμε διδαχτεί να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, ότι η αγάπη γι’αυτόν είναι ματαιοδοξία, εγωπάθεια ή εγωισμός και υπάκουα μαθαίνουμε να τον κριτικάρουμε και να μη μας αρέσει.

Όπως τονίζει η Λουίζ Χέι, αυτό είναι κάτι που το κάνουμε συνέχεια και δεν μας οδηγεί πουθενά.

Άσκηση
1.Τι σε κάνει να νιώθεις ότι δεν αξίζεις να αγαπηθείς;

Ποια είναι τα λάθη, τα χαρακτηριστικά, οι αποτυχίες και οι ατέλειες τις οποίες χρησιμοποιείς σαν δικαιολογίες για να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Κάνε έναν κατάλογο. Αν ένας φίλος σου έδειχνε αυτόν τον κατάλογο με τους λόγους για τους οποίους δεν αγαπά τον εαυτό του εσύ τι θα του έλεγες; Τώρα γράψε τις αντίστοιχες θετικές δηλώσεις στον κατάλογο των «λαθών» σου:

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν είναι σκυθρωπός και κακότροπος».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν είναι επικριτικός και κατακριτικός».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν νευριάζει ή δειλιάζει».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν τεμπελιάζει».

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου επειδή είναι νευρικός ή επικριτικός, αλλά απλά ότι πρέπει να τον αγαπάς οτιδήποτε κι αν κάνει το εγώ σου.

2. Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σου αν ήσουν ο καλύτερός σου φίλος, αν δηλαδή αγαπούσες τον εαυτό σου χωρίς όρους;

Με ποιους τρόπους μπορείς να αλλάξεις αυτό που κάνεις, που λες, που σκέπτεσαι, που νιώθεις και που πιστεύεις;

Μήπως θα έκανες διαφορετικές επιλογές και θα έπαιρνες διαφορετικές αποφάσεις για το πώς να οργανώσεις την καθημερινή σου ζωή; Ή να έχεις διαφορετικά όνειρα για το μέλλον; (Δώσε χρόνο σ’αυτήν την άσκηση. Μην προσποιηθείς ότι αγαπάς κιόλας τον εαυτό σου ολοκληρωτικά. Αν τον αγαπούσες δεν θα ήσουν σ’αυτό το σημείο!)

Από τώρα και στο εξής, με όποιους τρόπους εσύ επιθυμείς, άρχισε να φέρεσαι «σαν να» ήσουν ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου.

Αγάπη για τον εαυτό σου δε σημαίνει να αγαπάς μόνον τα καλά σημεία σου ή να αγαπάς το άτομο που θα γίνεις ή μόνον αν πιστεύεις ότι είσαι τέλειος.

Απλά σημαίνει να αγαπάς και να δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είναι, χωρίς όρους, τώρα, συμπεριλαμβάνοντας κα το γεγονός ότι δεν τον αγαπάς ακόμα!

Απόσπασμα από το βιβλίο της Gill Edwards «Ζώντας Μαγικά» από τις εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας

https://enallaktikiagenda.gr