Δεκεμβρίου 15, 2018

Ψυχολογία

Jimmy Choo, Louis Vuitton, Oscar de la Renta, Chanel, Manolo Blahnik, bla, bla, bla… Γιατί θαυμάζουμε τα προϊόντα της μόδας και τα προτιμούμε έναντι ενός άνετου ζευγαριού Dexim; Η απάντηση βρίσκεται χωμένη μέσα στα συναισθήματα και τις ορμόνες μας, που επηρεάζουν τις αγοραστικές μας αποφάσεις.

 

Κίνητρα: Άλλο ένα ζευγάρι γόβες!

Η αλλαγή εμφάνισης σημειώνει μια νέα αρχή, μια αναβάθμιση του πώς επικοινωνούμε.Επιλέγουμε το καινούργιο παπούτσι, ρούχο ή τσάντα με σκοπό να διαμορφώσουμε μια νέα εικόνα όταν επικοινωνούμε, που συνδέεται άμεσα με τα κίνητρά μας.

Για παράδειγμα, αν θέλω να είμαι ελκυστική, θα επιλέγω ψηλοτάκουνα και χρωματιστά παπούτσια για να έλκω τα βλέμματα. Γιατί όμως να επιδιώκω τα βλέμματα; Εκεί ακριβώς επεμβαίνουν τα βαθύτερα κίνητρα, που ο φίλος μας ο Φρόϋντ εντοπίζει στο υποσυνείδητο [oiko.wordpress.com]. Είναι ακριβώς ο ίδιος λόγος για τον οποίο τα υψηλά στελέχη επιχειρήσεων επιλέγουν μαύρα γυαλιστερά μεγάλα αυτοκίνητα!

 Ποιότητα: Chanel ή λαϊκή;

Σύμφωνα με έρευνες, η εμφάνισή μας έχει τεράστια βαρύτητα στην όλη εικόνα που θα σχηματίσει κάποιος για εμάς [Naumann et al., 2009].
Είναι φυσιολογικό να επενδύουμε στην ποιότητα της εμφάνισης, αφού αυτή εγγυάται ότι η εξωτερικότητά μας είναι σε αρμονία με την αγάπη προς το είναι μας.

Τι χαρακτηρίζει την ποιότητα; Στη σημερινή εποχή που η αγορά αναφέρεται στο ευρύ αστικό/εργατικό κοινό, η ποιότητα έχει τουλάχιστον τρεις όψεις:
την τεχνογνωσία,
το εύρος ικανοτήτων και
την αγοραστική δύναμη.
Ανάλογα με την εικόνα που θέλουμε να δημιουργήσουμε, επιλέγουμε ένα προϊόν με αυτά τα χαρακτηριστικά ή τις μεταξύ τους μίξεις.

Αν εργαζόμαστε στο χώρο των media ή των δικαστηρίων, “χρησιμοποιούμε” τα brands για να ενισχύσουμε το προφίλ μας, αποδεικνύοντας πως έχουμε άποψη επιλογής στο υψηλό επίπεδο της αγοράς. Έτσι, νιώθουμε πως ο πελάτης θα μας εμπιστευτεί, αφού η αγοραστική δύναμη των προϊόντων που φορούμε αντανακλά μια υφή δύναμης επάνω μας!

Αν εργαζόμαστε στο χώρο των μηχανικών ή γιατρών, επιλέγουμε προϊόντα που φέρουν τεχνογνωσία, καθώς αυτή αντανακλά την εικόνα ότι είμαστε ψαγμένοι γνώστες του state-of-the-art. Πρακτικά, προσδοκούμε να φαινόμαστε ως “κινητή βιβλιοθήκη”, αφού αυτή θα μας εγγυηθεί την αποδοχή/θαυμασμό των πελατών.

Αν εργαζόμαστε στο χώρο της πώλησης, το στυλ και η πληθώρα ικανοτήτων επηρεάζουν τις επιλογές μας. Για παράδειγμα, ένα όμορφο και άνετο ζευγάρι Camper θα μας εγγυηθεί άπειρες ώρες ραντεβού με πελάτες, αποκλείοντας τους κάλους στα πόδια!

Το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό;

Όλα τα παραπάνω είναι μικρομέγαλες αλήθειες. Κάποιος θα έλεγε: “Μα είναι δυνατόν να λειτουργούμε τόσο πολύ με το φαίνεσθαι;”. Προσωπικά, απαντώ “Κανένα πρόβλημα!”

Για μένα, σημαντικό είναι να απομυθοποιήσουμε το πώς επιλέγουμε, ώστε να νιώθουμε σιγουριά με τις αποφάσεις μας και να μην κρίνουμε τις επιλογές των άλλων. Το να επιλέξω classic, drama, natural look ή gamine δεν είναι μόνο καλό ή μόνο κακό. Απλά, ό,τι δίνω παίρνω!


Χαρίκλεια Γεωργοπούλου
Λαμπαterre Βlog

Ψυχολογία

Ο μικρός Νίκος, εδώ με τις μητέρες του Θωμαή και Χέιζελ, στο πρόσφατο Gay Pride στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Δεν διαδηλώνει, αλλά… δηλώνει ευτυχισμένος με την οικογένεια που αποτελείται από τη μαμά, τη μανούλα κι αυτόν

«Την Κυριακή είχα τα γενέθλιά μου. Η μαμά με τη μανούλα μου έφτιαξαν την τούρτα με τα χεράκια τους και ήταν πάρα πολύ νόστιμη. Κάλεσαν όλους μου τους φίλους και τις φίλες μου από το νηπιαγωγείο και μου έκαναν πάρτι. Οι μαμάδες μου με αγαπούν, με λατρεύουν!». Μπορεί ο συνδυασμός κάποιων λέξεων στη φράση που περιγράφει ο μικρός Μανόλης να μην είναι οικείος σαν άκουσμα σε κάποιους από εμάς. Τα συναισθήματα όμως που βγαίνουν από τις λέξεις είναι πραγματικά, γλυκά, έντονα και δηλώνουν ό,τι έχει περισσότερο ανάγκη από τους γονείς του ένα παιδί αυτής της ηλικίας για να είναι ευτυχισμένο.

Ο Μανόλης είναι έξι ετών. Και έχει κάτι διαφορετικό από ό,τι έχουν τα άλλα παιδιά στην τάξη του. Οι γονείς του δεν είναι άντρας και γυναίκα, αλλά γυναίκα και γυναίκα. Δηλαδή, έχει δύο μαμάδες, αλλά όχι μπαμπά. Και μπορεί να είναι αρκετοί αυτοί που σκέφτονται πως αυτό «δεν είναι φυσιολογικό», όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτό που πιστεύουν.

Οι οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου είναι πραγματικότητα ακόμη και στην Ελλάδα, όπου δεν υπάρχουν ακόμη νόμοι για την προστασία τους. Την ίδια ώρα, πάντως, το νομικό πλαίσιο για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών αλλάζει στην υπόλοιπη Ευρώπη, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Ιταλίας.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της οικογένειας της Θωμαής και της Χέιζελ. Οι δύο γυναίκες γνωρίστηκαν στη Βρετανία. Αγαπήθηκαν, έζησαν μαζί και ύστερα από μερικά χρόνια αισθάνθηκαν έτοιμες και ώριμες να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, βάζοντας ένα παιδί στη ζωή τους. «Εχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε οικογένεια διότι ζούσαμε στη Βρετανία, όπου μάς δόθηκε η ευκαιρία να αποκτήσουμε το δικό μας παιδί και βιολογικά και νομικά», μου λέει η Θωμαή, την οποία συνάντησα με τη σύζυγό της Χέιζελ και τον εξάχρονο γιο τους Νίκο στο κέντρο της Αθήνας.

Οι δύο γυναίκες μιλούν πολύ ανοιχτά για τις πτυχές της προσωπικής τους ζωής που αφορούν τον ερχομό του Νίκου. Μου διηγούνται όλη την προσωπική τους ιστορία, δηλαδή πώς βρέθηκαν στην τράπεζα σπέρματος για να αγοράσουν βιολογικό υλικό, τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, την εγκυμοσύνη της Χέιζελ και τελικά την αναγνώριση της οικογένειάς τους και την απόκτηση των αντίστοιχων δικαιωμάτων από το βρετανικό κράτος.

«Υπάρχει ένας καταπληκτικός νόμος στη Βρετανία ο οποίος επιτρέπει στη βιολογική μαμά που είναι η Χέιζελ φυσικά να αναγνωρίσει το παιδί της, αλλά και σε εμένα που είμαστε ζευγάρι να το υιοθετήσω. Χωρίς όμως να παίρνω τα δικαιώματα από τη βιολογική μητέρα αλλά να τα μοιραζόμαστε. Οπότε, μπήκαμε σε μία διαδικασία η οποία περιελάμβανε και δικαστήριο για τη νομική κατοχύρωση. Ετσι, το πιστοποιητικό γεννήσεως του Νίκου έχει δύο ονόματα γονέων, της Χέιζελ και το δικό μου. Πρακτικά με τη συγκατάθεσή της έχω υιοθετήσει το παιδί της συντρόφου μου» εξηγεί η Θωμαή.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ.

Οι δύο γυναίκες πριν από τέσσερα χρόνια άφησαν τη Βρετανία και μετακόμισαν με το παιδί τους στην Ελλάδα σε μία από τις πιο αφιλόξενες ευρωπαϊκές χώρες για τα δικαιώματα των ζευγαριών του ίδιου φύλου. «Αποφασίσαμε να έρθουμε να ζήσουμε στην Ελλάδα διότι θεωρήσαμε ότι είναι καλύτερα για το παιδί. Και μπορεί κάποιοι να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι πίσω σε κάποια πράγματα που αφορούν την οικογένεια, όμως εμείς πιστεύουμε ότι για τον Νίκο είναι πολύ καλύτερα από τη Βρετανία» εξηγεί η Χέιζελ.

«Είμαστε πολύ δεμένοι και με την οικογένειά μου και με τους συγγενείς μου και είναι εξαιρετικά υποστηρικτικό το περιβάλλον. Αυτό που ενδιαφέρει τους γονείς μου είναι να είμαι εγώ ευτυχισμένη. Και μου έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ακούσουν και να νιώσουν τα συναισθήματά μου και ότι δεν πρόκειται ποτέ να με απορρίψουν, επειδή για παράδειγμα η γειτονιά μπορεί να μη συμφωνεί. Κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στις ελληνικές οικογένειες. Είναι τραγικό να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που δεν συζητούνται σε μία οικογένεια, αλλά να συζητείται μόνο τι θα πουν στη γειτονιά…» λέει η Θωμαή.

Δεν τους δίνεται νομικά η ευκαιρία να υιοθετήσουν παιδιά

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι γονείς

Ενα γκέι ζευγάρι με μωρό έκανε φέτος την εμφάνισή του στην ελληνική τηλεόραση, μέσα από τη σειρά «Μοντέρνα οικογένεια» του Mega. Ο Λάμπρος (Γιώργος Τζαβάρας) με τον Δημήτρη (Δημήτρης Μακαλιάς) φέρνουν σπίτι το μωρό που υιοθέτησαν

Η Ελλάδα είναι ακόμη μία χώρα στην οποία θέλει αρκετή προσπάθεια από γονείς του ίδιου φύλου για να είναι ευτυχισμένο το παιδί τους. «Εάν θα είναι ευτυχισμένο ένα παιδί με δύο γονείς του ίδιου φύλου εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, όπως βέβαια συμβαίνει και όταν έχουν μπαμπά και μαμά. Απλώς υπάρχουν κάποιες περισσότερες ιδιαιτερότητες. Για παράδειγμα, τα άτομα του ίδιου φύλου θα πρέπει να έχουν αποδεχθεί πλήρως τον εαυτό τους και την ομοφυλοφιλία τους, κάτι που είναι δύσκολο να γίνει στην ελληνική κοινωνία.

Από εκεί και πέρα όλοι οι άνθρωποι όταν ερωτευτούν λειτουργούν όπως όλα τα άλλα ζευγάρια και μπορούν να γίνουν καλοί γονείς» σημειώνει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος - συγγραφέας.

Μάλιστα, συνεχίζει η κ. Καππάτου, οι επιστημονικές μελέτες που έχουμε αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι ζευγάρια με άτομα του ίδιου φύλου μπορούν να επιτελέσουν τον γονεϊκό ρόλο χωρίς να δημιουργήσουν κάποια σύγχυση στον σεξουαλικό προσανατολισμό των παιδιών τους. Ωστόσο, χρειάζονται περισσότερες μελέτες. Αλλωστε όλοι οι ομοφυλόφιλοι που υπάρχουν σήμερα από τις κοινωνικά λεγόμενες «φυσιολογικές οικογένειες» έχουν προκύψει. «Το πιο σημαντικό πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί στον ψυχισμού του παιδιού είναι η κοινωνική αποδοχή στη χώρα μας.

Δηλαδή τα προβλήματα που θα συναντήσει λόγω διαφορετικότητας το παιδί στο σχολείο, στη γειτονιά, διότι ακόμη θεωρώ ότι η ομοφυλοφιλία είναι ταμπού στην Ελλάδα. Γι' αυτό και κρύβουν τη σεξουαλικότητά τους οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα» επισημαίνει.

Το ίδιο ισχυρίζεται και η Θωμαή, η οποία έχει γνωρίσει αρκετά ζευγάρια του ίδιου φύλου στην Ελλάδα που κρύβονται επειδή φοβούνται μην το μάθουν οι γονείς τους. «Να μη μάθουν τι; Οτι είναι ευτυχισμένοι; Αν είσαι ειλικρινής και ευθύς και βέβαια είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου και τα συναισθήματά σου, τότε αυτό περνάει σαν μήνυμα και στον άλλον και δεν προσπαθεί να σου δημιουργήσει προβλήματα. Το κρυφό δημιουργεί κουτσομπολιό. Οπότε αν οι άνθρωποι που αγαπάς ακούν τα συναισθήματά σου και σε υποστηρίζουν, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα και κανέναν».

Εντούτοις, όσο και εάν αγαπιέται ένα ζευγάρι ατόμων του ίδιου φύλου, όσα χρόνια και να είναι μαζί, στην Ελλάδα δεν του δίνεται νομικά η ευκαιρία να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. «Μπορεί μία γυναίκα να υιοθετήσει ένα παιδί, αλλά δεν μπορεί ένα ζευγάρι δύο γυναικών ή δύο ανδρών να υιοθετήσουν. Αυτό προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.

Θεωρεί δηλαδή ότι είναι καλύτερα το παιδί να βρεθεί σε μονογονεΐκή οικογένεια παρά να έχει δύο γονείς του ίδιου φύλου», εξηγεί η Ειρήνη, η οποία δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να φέρει στον κόσμο ή να υιοθετήσει ένα παιδί μαζί με τη σύντροφό της. «Τώρα είναι αργά. Ούτε βιολογικά μπορώ να κάνω παιδί ούτε νόμοι για υιοθεσία από άτομα του ίδιου φύλου πιστεύω να ψηφιστούν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, καθώς ακόμη και οι βουλευτές δέχονται πιέσεις από αλλού».

Η απαξίωση από το οικογενειακό περιβάλλον

«Όταν η επιθυμία κάποιου να αποκτήσει παιδί είναι πολύ έντονη, θα επικεντρωθεί στον στόχο του, θα μαζέψει την ενέργειά του και θα τα καταφέρει. Ακόμη και εάν οι γονείς του, οι άνθρωποι που υποτίθεται τον αγάπησαν, δεν εγκρίνουν τον τρόπο ζωής του», εξηγεί ο Κωνσταντίνος, ο οποίος παντρεύτηκε πριν από πέντε χρόνια με τον σύντροφό του στην Ελβετία, έχουν υιοθετήσει παιδί και ζουν μόνιμα εκεί.

Ο Κωνσταντίνος δεν έχει επαφή με τους γονείς του. Εχουν διακοπεί οι σχέσεις τους καθώς οι γονείς θεώρησαν ότι «δεν τους αγαπάει, αφού δεν τους κάνει το χατίρι να παντρευτεί γυναίκα και να τους κάνει εγγόνια». «Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα εάν οι γονείς μου με αγάπησαν. Πάντα έκανα αυτό που ήθελαν αυτοί. Και όταν έκανα κάτι που δεν τους άρεσε, με απέρριπταν και με απαξίωναν, χωρίς να μπουν στη διαδικασία να με ρωτήσουν γιατί αισθάνομαι έτσι» λέει με πίκρα ο Κωνσταντίνος.

Η ΟΡΓΗ.

Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου ακόμη και τα παιδιά δεν επιτρέπουν στους γονείς τους να ζήσουν τη ζωή που θέλουν. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Εύης, η οποία είχε παντρευτεί και είχε αποκτήσει δύο κοριτσάκια (δίδυμα) και 15 χρόνια αργότερα αποφάσισε να χωρίσει από τον άνδρα της και να συζήσει με μια γυναίκα. «Είπα στις κόρες μου ότι αγαπάω μια γυναίκα και ότι θα μείνουμε μαζί. 'Εγινε χαμός στο σπίτι. Και δεν ήταν μόνο οι πρώτοι μήνες. Δεν το δέχθηκαν ποτέ» αναφέρει τη δική της εκμυστήρευση η Εύη. «Εντελώς αντίθετη αντιμετώπιση είχαν οι τρεις κόρες της συντρόφου της.

Συζήτησαν με τη μητέρα τους, ενημερώθηκαν, άκουσαν τα συναισθήματά της, τα δέχθηκαν όμορφα. Όμως η σύντροφός μου ήταν από τις Βρυξέλλες. Τα κορίτσια της, αν και ήταν περίπου στην ίδια ηλικία με τα δικά μου, είχαν τελείως διαφορετικά βιώματα και κουλτούρα. Εκεί ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι κάτι φυσιολογικό που γίνεται χρόνια. Τα ομόφυλα ζευγάρια είναι φυσιολογικά μέλη της κοινωνίας. Οι γείτονες δεν θα σχολιάσουν ποτέ κάποιον που θέλει να είναι ευτυχισμένος και δεν τους προκαλεί πρόβλημα»

akappatou.gr

Ψυχολογία

Πώς εκδηλώνεται η απώλεια ελέγχου στο φαγητό που ονομάζεται «διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας»;Η διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας (binge eating disorder) παρουσιάζεται όταν το άτομο βιώνει μια αίσθηση απώλειας ελέγχου απέναντι στο φαγητό.

Η διαφορά με την ψυχογενή βουλιμία είναι ότι δεν καταφεύγει σε ακραίες μεθόδους εξισορρόπησης του βάρους του όπως είναι η πρόκληση εμετού, η κατάχρηση διουρητικών και καθαρτικών ή η ψυχαναγκαστική άσκηση. Το άτομο νιώθει συχνά ντροπή, ενοχή και αηδία μετά την κατανάλωση τροφής και εμφανίζει συχνά συμπτώματα κατάθλιψης.

Η σχέση με το φαγητό είναι καθαρά συναισθηματική και λειτουργεί σαν ένας μηχανισμός εξισορρόπησης βαθύτερων αρνητικών συναισθημάτων. Τρώει ακόμη και όταν δεν πεινάει, ενώ συνήθως τρώει μόνο του.

Η έντονη ενασχόληση με το σχήμα και το βάρος του σώματός είναι χαρακτηριστική. Σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, η διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας έχει μία ευρεία κατανομή στον γενικό πληθυσμό.

Περίπου 2 στους 100 ανθρώπους πάσχουν σήμερα από τη διαταραχή, ενώ με μικρή στατιστική διαφορά υπερέχουν οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Εμφανίζεται στο ηλικιακό φάσμα των 20 έως 50 ετών και είναι συχνότερη σε παχύσαρκα άτομα. Τα άτομα της μαύρης φυλής είναι το ίδιο ευάλωτα με άτομα της λευκής φυλής στην ανάπτυξη της εν λόγω διαταραχής.

Ποια είναι η θεραπευτική πρόταση για τη διαταραχή επεισοδίων υπερφαγίας;

Οι επιπτώσεις της διαταραχής στην υγεία είναι σοβαρές: υψηλή πίεση, ανεβασμένα επίπεδα χοληστερίνης, καρδιακές επιπλοκές, διαβήτης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι εξίσου επώδυνες: ασταθές βάρος, κατάθλιψη, άγχος, απομόνωση, αίσθημα ντροπής με τον εαυτό, χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Τα άτομα με διαταραχή βουλιμίας θα πρέπει να ζητήσουν βοήθεια από ψυχολόγο που ειδικεύεται στη θεραπεία των διαταραχών πρόσληψης τροφής και σε ψυχίατρο εφόσον συνυπάρχουν συμπτώματα κατάθλιψης.

Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία περιλαμβάνει την ενίσχυση του αυτοελέγχου απέναντι στο φαγητό και την αποκατάσταση ενός φυσιολογικού τρόπου λήψης τροφής. Μέρος της θεραπείας είναι ο εντοπισμός και η διόρθωση των αρνητικών αντιλήψεων για τον εαυτό, το σώμα, τη λήψη τροφής και των λανθασμένων συμπεριφορών απέναντι στο φαγητό, που διαιωνίζουν τη διαταραχή.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια (PhD),

tanea.gr

Ψυχολογία

Η διπολική διαταραχή, γνωστή στο παρελθόν με τον όρο «μανιοκατάθλιψη», είναι μια συχνή, χρόνια και υποτροπιάζουσα ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από διαταραχή στη συναισθηματική λειτουργία.

Βασική εκδήλωσή της είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση που συμπαρασύρουν τη σκέψη, τη δραστηριότητα και τη γενικότερη συμπεριφορά: οι εναλλαγές της διάθεσης κυμαίνονται από την υπερβολική ευφορία και τον ανεξέλεγκτο ενθουσιασμό στη φάση της μανίας, έως τη βαθιά, ανείπωτη θλίψη στη φάση της κατάθλιψης.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η διπολική διαταραχή αποτελεί την έκτη κύρια αιτία αναπηρίας παγκοσμίως.
Η διπολική διαταραχή απαντάται στο 1,2 έως 3,4% του πληθυσμού, αλλά αν συνυπολογιστεί όλο το φάσμα των μορφών της, το ποσοστό αγγίζει το 5%.
Προσβάλλει με την ίδια περίπου συχνότητα άνδρες και γυναίκες και εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα υψηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου.

Κατά κανόνα παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο τέλος της εφηβείας ή στην αρχή της ενήλικης ζωής, συνήθως πριν την ηλικία των 30 ετών, αλλά δεν αποκλείεται τα πρώτα συμπτώματα να εμφανιστούν στην παιδική ηλικία ή ακόμη και πολύ αργότερα στην ενήλικη ζωή.

Συχνά η νόσος διαφεύγει της διαγνωστικής προσοχής.

Ένα έτος μετά την εμφάνιση ενός οξέος επεισοδίου, μόνο το 26% των νοσούντων παρουσιάζει πλήρη ύφεση.
Η νόσος έχει βιολογικό υπόβαθρο, με τεκμηριωμένο το ρόλο της κληρονομικότητας.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει απομονωθεί ένας συγκεκριμένος αιτιολογικός παράγοντας. Αντιθέτως, πολλοί παράγοντες, βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους θεωρείται ότι συμβάλλουν στην εμφάνιση της διπολικής διαταραχής.

govastileto.gr

Ψυχολογία

Είναι φυσικό πολλοί να μπερδεύονται με αυτό το είδος χρώματος ματιών, αφού συχνά δίνει την εντύπωση ότι αλλάζει από ανοιχτό καστανό σε χρυσοπράσινο και αντιστρόφως...

Υπάρχει διχρωμία (ή και πολυχρωμία) της ίριδας, όπου το κυρίαρχο χρώμα μπορεί να είναι ή το ανοιχτό καστανό ή το πράσινο.

Μάλιστα τα μάτια αυτού του χρώματος οφείλονται σε συνδυασμό σκέδασης φωτός και σταθερού χρώματος, αποδιδόμενου από μέτρια επίστρωση χρωστικών ουσιών στον βυθό της ίριδας.

Φαίνεται ότι κάποιος θα βολευτεί να πει απλά ότι έχει είτε πράσινα, είτε καστανά μάτια. Δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτό το χρώμα των ματιών μπορεί να είναι δύσκολο να καθοριστεί, επειδή υπάρχει συχνά σημαντική μεταβολή.

Οι άνθρωποι με αυτό το χρώμα των ματιών συνήθως έχουν μια πολύχρωμη ίριδα, με ένα χρώμα που βρίσκεται κοντά στην κόρη και ένα διαφορετικό χρώμα που υπάρχει γύρω από τις άκρες.

Μια μελέτη δείχνει ότι το 74 % των καστανοπράσινων ματιών έχουν απλά ένα καφέ δαχτυλίδι γύρω από την κόρη και γι' αυτό είναι υποκειμενικό, καθώς η αισθητική εντύπωση του χρώματος μπορεί να αλλάξει όσο συχνά αλλάζουν οι συνθήκες φωτισμού.

Κανείς δεν ξέρει πραγματικά πως σχηματίζονται τα καστανοπράσινα μάτια.

Μερικοί ερευνητές, υποθέτουν ότι είναι απλά ένας συνδυασμός καφέ και πράσινων ματιών. Άλλοι, υποψιάζονται ότι μπορεί να υπάρχουν γονίδια - τροποποίητες που προκαλούν το μάτι για να παράγει περισσότερη ή λιγότερη μελανίνη.

Σε μια έρευνα μάλιστα έχει βρεθεί ότι τα καστανοπράσινα μάτια είναι λιγότερο συχνά απ' ό, τι τα καστανά μάτια, αλλά πιο συχνά απ' ό, τι τα πράσινα μάτια.

Συναντώνται συνήθως σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, αλλά ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ είναι σπάνια στην Αφρική και την Ασία, όπου το καφέ είναι συχνά το μόνο χρώμα ματιών που κυριαρχεί.

Λέγεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με καστανοπράσινα μάτια έχουν πιθανώς κάποια Καυκάσια καταγωγή και από τις δύο πλευρές της οικογένειας. Επειδή αυτό το χρώμα των ματιών είναι ασυνήθιστο, είναι πιθανό να προκαλείται από υπολειπόμενα γονίδια που σημαίνει ότι και οι δύο γονείς θα πρέπει να περάσουν το γονίδιο για αυτό το χρώμα ματιών στα παιδιά τους.

Πολλοί άνθρωποι λένε ότι τα καστανοπράσινα μάτια μπορούν να αλλάξουν με τη διάθεση και το περιβάλλον. Αυτός ο μύθος για το χρώμα των ματιών είναι αλήθεια.

Τα καστανοπράσινα μάτια, δρουν σαν καθρέφτης που αντικατοπτρίζει τα κοντινά χρώματα και είναι εύκολο να αλλάξουν την εμφάνιση των ματιών τους, ανάλογα με τα ρούχα ή το μακιγιάζ που φορούν.

Το χρώμα των ματιών τους, μπορεί επίσης να αλλάξει ανάλογα με το φως. Για παράδειγμα, τα καστανοπράσινα μάτια μπορεί να φαίνονται διαφορετικά στο εσωτερικό και διαφορετικά στο εξωτερικό φως.

Η ιδιοσυγκρασία των ατόμων με καστανοπράσινα μάτια

Όπως συχνά λέγεται ότι αλλάζει το χρώμα των καστανοπράσινων ματιών, έτσι και οι άνθρωποι που τα έχουν συνήθως είναι απρόβλεπτοι, αλλά παράλληλα και πολύ αγαπητοί. Αυτό είναι ένα κοινό στερεότυπο που συνδέεται με αυτό το χρώμα των ματιών.

Σε όσους υπερισχύει το πράσινο χρώμα υποσημειώνεται ότι είναι πιο άτακτοι και σκανδαλιάρηδες, ενώ σε αυτούς που υπερισχύει το κάστανο φημολογείται ότι είναι πολύ πιο προσιτοί και φιλόξενοι.

Φαίνονται να ανήκουν στο είδος των ανθρώπων που είναι αξιαγάπητοι και αποτελούν πραγματική απόλαυση το να είσαι κοντά τους. Δεν τους νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι ή τι λένε. Αυτοί είναι πάνω απ' όλα ο τύπος του εραστή και όχι του μαχητή.

Φυσικά αν τους προκαλέσεις, θα ανταποδώσουν το χτύπημα στα ίσα.

Τείνουν να είναι αυθόρμητοι και έτοιμοι να δοκιμάσουν νέα πράγματα. Επίσης, θεωρούνται κτήτορες κινδύνου και είναι ανοιχτοί στις προκλήσεις, ενώ ποτέ δεν θα υποχωρήσουν από έναν αγώνα, αν δεν αποδείξουν ότι είναι οι καλύτεροι.

Όσο τα πράγματα πάνε όπως τα θέλουν, παρουσιάζουν μια πιο γλυκιά, γεμάτη κατανόηση και ευγενική φύση.

Πρόκειται για όμορφους, κομψούς και τρομερά σέξι ανθρώπους. Τους αρέσει να ικανοποιούν και να ευχαριστούν τους άλλους, μάλιστα πολλές φόρες υπερβαίνοντας τα πρότυπα της δική σας ευχαρίστησης.

Είναι πολύ χαλαροί, ενώ όσον αφόρα στις σχέσεις τους, έχουν την τάση να συνάπτουν σύντομης διάρκειας, αν και είναι πολύ ικανοί στο να κάνουν έρωτα εύκολα, χάρη στη ρομαντική προσωπικότητά τους. Αγαπούν να πειραματίζονται και είναι πολύ ενεργητικοί και θαρραλέοι.

Δεν μένει πάρα να ρίξετε μια μάτια γύρω σας και να εξάγετε τα δικά σας αποτελέσματα! Γνωρίστε τους!

plektani.gr

Ψυχολογία

Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να σε γεμίσει με αρνητική ενέργεια και να επιφέρει πολύ άσχημη και φορτισμένη ατμόσφαιρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν θυμώνουν τείνουν να λένε λέξεις που πολλές φορές δεν πιστεύουν. Αφού περάσει ο θυμός όμως, διαπιστώνουν πως έκαναν λάθος, μετανιώνουν, και έρχονται οι τύψεις. Για να αποφύγεις όλη αυτή τη δυσάρεστη διαδικασία, μάθε πώς να καταπολεμήσεις το θυμό σου.Πώς να καταπολεμήσεις το θυμό σου

1. Μη θυμώνεις με το παραμικρό

Εάν είσαι πολύ οργανωτική η αλλαγή ενός προγράμματος μπορεί να σε αποσυντονίσει. Όμως αυτό το γεγονός δε χρειάζεται να γίνει αιτία τσακωμού και κυρίως δε χρειάζεται να σε κάνει να θυμώσεις. Μάθε ποια είναι τα πράγματα που πρέπει όντως να ασχολείσαι μαζί τους και ποια όχι. Δεν είναι όλες οι αφορμές τόσο σημαντικές, και δεν αξίζει να επιφορτίζεσαι με αρνητικά συναισθήματα για κάτι που δεν αξίζει να ασχολείσαι. Εάν γίνει κάτι σκέψου πρώτα εάν υπάρχει κάποια εναλλακτική λύση και εάν μπορέσεις να το λύσεις, πριν προβείς σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια.

2. Πάρε βαθιές αναπνοές
Καταπολέμησε το θυμό σου με αυτήν την παλιά τεχνική. Πάρε βαθιές αναπνοές, και προσπάθησε να ηρεμήσεις. Πριν πεις οποιαδήποτε κουβέντα ή προβείς σε κάποια ενέργεια ακολούθησε αυτή τη συμβουλή. Χρειάζεται κάποιος χρόνος, όμως οι βαθιές αναπνοές θα σε ηρεμήσουν και θα σε κάνουν να χαλαρώσεις. Επίσης οι βαθιές αναπνοές θα οξυγονώσουν τον εγκέφαλο σου και αυτό θα σε βοηθήσει ακόμα περισσότερο. Το πιθανότερο είναι μετά από δύο τρεις αναπνοές ο θυμός σου να έχει υποχωρήσει.

3. Απομακρύνσου από την πηγή του θυμού
Εάν θύμωσες με τη συμπεριφορά ή με την πράξη κάποιου ατόμου, πριν αντιδράσεις και εκφράσεις το θυμό σου, προσπάθησε να τον αποβάλλεις. Ένας απλός τρόπος είναι να απομακρυνθείς από την πηγή του θυμού σου. Πήγαινε λίγο πιο πέρα και ακολούθησε την προηγούμενη συμβουλή με τις αναπνοές. Όταν είσαι μακριά από την εστία που σου προκάλεσε το άσχημο αυτό συναίσθημα θα σου είναι πιο εύκολο να το αποβάλεις από μέσα σου. Έτσι θα μπορέσεις να καταπολεμήσεις το θυμό σου και να είσαι όπως και πριν.

4. Σκέψου κάτι άλλο
Μια ακόμη τεχνική για να καταπολεμήσεις το θυμό σου, είναι να κλείσεις τα μάτια σου και να σκεφτείς κάτι το οποίο σου φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, όπως χαρά και τρυφερότητα. Μπορείς να έχεις πάντα κάτι συγκεκριμένο ως σημείο αναφοράς , όπως το γέλιο ενός μωρού, ή μια ανάμνηση από τις διακοπές σου. Επίσης μπορείς να έχεις μέσα στο πορτοφόλι σου τη φωτογραφία ενός αγαπημένου σου προσώπου, ή μια αστεία σκηνή που σε κάνει πάντα να ξεχνιέσαι. Ακόμη κάποιο μικρό αντικείμενο που σου θυμίζει ένα ταξίδι που έχεις τις ομορφότερες αναμνήσεις, όπως ένα μπρελόκ, που θα μπορείς να έχεις πάντα μέσα στην τσάντα σου, και να το βλέπεις κάθε φορά που ο θυμός σου χτυπάει την πόρτα.

5. Διαχείριση θυμού

Εάν δε μπορείς να καταπολεμήσεις το θυμό μόνη σου, και βλέπεις πως σου στερεί πολλά πράγματα και επηρεάζει την κοινωνική σου ζωή, μπορείς πάντα να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό ψυχολόγο, που ασχολείται με τη διαχείριση θυμού. Μέσω ειδικών ασκήσεων θα δεις τι είναι πραγματικά αυτό που σου προκαλεί αυτά τα συναισθήματα, και θα μπορέσεις να λύσεις το πρόβλημα σου με ειδικές τεχνικές. Η ζωή σου θα αλλάξει προς το καλύτερο και θα είσαι σε θέση να ασχολείσαι με τα πραγματικά προβλήματα της ζωής, και όχι με ασήμαντες καταστάσεις!

dynamikhgynaika.gr

Ψυχολογία

Είναι σπάνιο πράγμα το να έχει φωνή ο άνθρωπος, όχι την ομοφωνία της κοινωνικής μάζας αλλά τη μοναδικότητα της ανθρώπινης έκφρασης. Διότι πρέπει να έχει κάτι να πει, κάτι που να αντικαταστεί τη σιωπή του πόνου. Μέσω του θεάτρου, ο ηθοποιός έχει την ευκαιρία να εκφραστεί, μα σπάνια μπορεί πράγματι να πει κάτι το ουσιαστικό. Και σ’ αυτήν την περίπτωση η φωνή προέρχεται από το έργο του συγγραφέα και του σκηνοθέτη, από την ένωση των δύο δημιουργών. Συνήθως τα άτομα θεωρούν ότι δεν υπάρχει φωνή και επομένως δεν ακούν. Συνεπώς όπως δεν ακούν έχουν τελικά δίκιο.

Η φωνή της ανθρωπιάς λειτουργεί μέσω της σιωπής. Και είναι σπάνιοι οι άνθρωποι που μπορούν ν’ ακούσουν τη σιωπή. Με την καταπίεση του θορύβου έχουν ξεχάσει τον ήχο της σιωπής ακόμα και στη μουσική. Έτσι και πάλι, η όπερα ή το ορατόριο δεν αρκούν για να εκφράσουν τη φωνή της ανθρωπιάς. Διότι εκείνη τη στιγμή τα άτομα ακούν μόνο τη μουσική και όχι τη φωνή της ανθρωπιάς. Το ίδιο ισχύει και για την ανθρώπινη φωνή διότι τις περισσότερες φορές δεν εκφράζει παρά το κοινωνικό πλαίσιο δίχως να εμπεριέχει ίχνος ανθρώπινου στοιχείου και ανθρωπιάς.

Η φωνή της ανθρωπιάς μπορεί να ακουστεί μόνο και μόνο εκτός κοινωνικού και συμβατικού πλαισίου αλλιώς το άτομο καταπατάει τα δικαιώματα του ανθρώπου. Όμως όταν ο άνθρωπος είναι αναγκαστικά ενσωματωμένος σε μια δομή που τον χρησιμοποιεί μόνο και μόνο ως υποδομή, είναι δύσκολο για να μην πούμε ανέφικτο να βρει ένα συνάνθρωπο. Άρα το πρώτο κοινό στοιχείο που έχουν είναι η μοναξιά.

Και η φωνή της ανθρωπιάς πρέπει να δώσει το νόημά της.

Η φωνή της ανθρωπιάς δεν είναι κραυγή ανεξάρτητα αν παρουσιάζεται με αυτόν τον τρόπο στην κοινωνία της ανωνυμίας. Ενοχλεί η ίδια η ύπαρξή της και όχι το μήνυμά της. Διότι κανείς δεν το ακούει. Έτσι η φωνή γίνεται κραυγή. Δεν είναι λοιπόν τυχαία η χριστιανική φράση που εξηγεί ότι αν σωπάσουν οι άνθρωποι θα βγάλουν κραυγή οι πέτρες. Όμως για τους ανθρώπους που ακούν την κραυγή της σιωπής, η φωνή της ανθρωπιάς έχει νόημα και δεν είναι μόνο η ηχώ της προσωπικής κραυγής.

Ως υπόβαθρο φωνητικό της ανθρωπότητας, η φωνή της ανθρωπιάς ξεσπά κάπου κάπου και παρουσιάζεται ως κίνηση της αντίστασης. Είναι η αντίσταση όλων αυτών των ανθρώπων που είναι μόνοι μέσα στο πλήθος των ατόμων. Αν και η ύπαρξή τους είναι ήδη μια πρώτη μορφή αντίστασης, η φωνή δίνει ένα νόημα στη ζωή τους αλλά και στη ζωή των άλλων. Δίχως ελπίδα, οι μη απελπισμένοι συνεχίζουν τον αγώνα της ανθρωπιάς εναντίον του κοινωνικού συστήματος που θέλει να αφοπλίσει και ύστερα να αφανίσει κάθε ανθρώπινο επιχείρημα.

Ο αγώνας είναι άνισος εξ αρχής και αυτό του δίνει μεγαλύτερη σημασία. Μπορεί μάλιστα να πούμε ότι η αξία των ανθρώπων προέρχεται από αυτήν την αρχή. Συνεπώς δεν πρέπει μόνο να μιλούμε αλλά και να ακούμε. Διότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη φωνή της ανθρωπιάς δίχως να ξέρει να τη χρησιμοποιεί.

Νίκος Λυγερός

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Η πιο κοινή επιθυμία των ανθρώπων είναι να τους αγαπάνε. Να κερδίζουν την αποδοχή και τη συμπάθεια αυτών που βρίσκονται κοντά τους κι ύστερα να την ανταποδίδουν. Σε πολύ μεγάλο βαθμό όμως, η αποδοχή που θα κερδίσουμε εξαρτάται όχι τόσο από το ποιοι είμαστε, αλλά από την εντύπωση που θα προκαλέσουμε.

Παρ’ ότι εκείνοι που προσπαθούν να τα έχουν καλά με όλους εμπνέουν μια καχυποψία (η απόλυτη καλοσύνη είναι απόλυτα παρεξηγήσιμη, πολλές φορές δε μας γυρίζει και μπούμερανγκ!), η αλήθεια είναι πως υπάρχουν τρόποι να εμπνέουμε αγάπη και συμπάθεια χωρίς να φαίνεται ότι πασχίζουμε γι’ αυτήν. Είτε γνωρίζουμε τους καινούργιους μας συναδέλφους, είτε φλερτάρουμε στο μπαρ, οι τρόποι να κερδίσουμε πόντους συμπάθειας είναι πολλοί και εύκολοι.

Ακολουθούν δώδεκα από αυτούς:

Xαμογέλα όσο πιο συχνά μπορείς. Το χαμόγελο είναι το μεγαλύτερο όπλο σου!

Θυμήσου ότι το όνομα κάποιου είναι γι’ αυτόν ο πιο γλυκός και σημαντικός ήχος. Ανέφερε τους άλλους με τα ονόματά τους όσο πιο συχνά μπορείς.

Προσπάθησε να είσαι καλός ακροατής. Άκου με ενδιαφέρον τον συνομιλητή σου και θα ανέβεις στα μάτια του.

Κάνε κομπλιμέντα - κοίτα όμως να ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα.

Μην ξεκινάς λογομαχίες. Πρόκειται για μάχες στις οποίες χάνουν και οι δύο.

Προσπάθησε να δεις τα πράγματα από τη σκοπιά του άλλου. Το τοπίο αλλάζει ανάλογα με τη θέση στην οποία βρίσκεσαι.

Δείξε το λάθος του άλλου έμμεσα, χωρίς διδακτισμό.

Παραδέξου το δικό σου λάθος. Όσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερα.

Πρόβαλε το ταλέντο σου. Δεν είναι ντροπή να δείξεις ότι ξέρεις πως έχεις μια ξεχωριστή ικανότητα – όλοι θέλουν ταλαντούχους και ξεχωριστούς ανθρώπους γύρω τους.

Κοίταζε τον άλλον στα μάτια. Θα επικοινωνήσεις μαζί του πολύ πιο ουσιαστικά.

Δώσε προσοχή στα αγγίγματα. Μεγάλη υπόθεση η γλώσσα του σώματος, αλλά κάποιοι θέλουν να τους αγγίζουν και κάποιοι όχι.

Κάνε υπομονή. Από την καλή πρώτη εντύπωση μέχρι τη συμπάθεια, πρέπει να μεσολαβήσει λίγος χρόνος.

Βύρων Κριτζάς

kathimerini.gr

Ψυχολογία

Σε όλη μας τη ζωή, πέραν της βρεφικής και παιδικής ηλικίας μας, πάντα κάτι μας λείπει.Κάτι συγκεκριμένο μερικές φορές, κάτι αόριστο κάποιες άλλες, όμως, πάντα, κάτι μας λείπει.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί πάντα κάτι σου λείπει;

Γιατί πάντα κάτι σου στερεί την ευτυχία;

Και τι είναι αυτό, τέλος πάντων;

Η απάντηση είναι απλή! Εσύ είσαι που στερείς από τον εαυτό σου την ευτυχία.

Την απάντηση σίγουρα την περίμενες πριν την αναφέρω εγώ. Τι είναι αυτό όμως που σε κάνει αυτοσαμποτάρεσαι;

Είναι οι επιλογές σου. Αυτό το είχες σκεφτεί ποτέ κι αν όχι, γιατί;

Τι είναι αυτό που σε κρατούσε τόσα χρόνια από το να το σκεφτείς;

Μα πολύ απλά, ο φόβος σου για το άγνωστο και ο κίνδυνος απώλειας των κεκτημένων σου, η ζωή δηλαδή, όπως μας την μάθανε και όπως μας εξήγησαν ότι πρέπει να είναι.

Ας τα πάρουμε από την αρχή, για να προσδιορίσουμε τι είναι αυτό που μας κάνει δυστυχισμένους, τι είναι αυτό που μας αποστερεί από τη δυνατότητα να αδράξουμε την ευτυχία και να την ενσωματώσουμε μέσα μας και στη ζωή μας;

Το πιο συνηθισμένο είναι ο συμβιβασμός που ο ίδιος έχεις αποδεχτεί και δεν αγωνίζεσαι πλέον για τίποτα που θα σου φέρει την ευτυχία. Δεν αγωνίζεσαι για τίποτα που θα σε ευχαριστούσε πραγματικά.

Είναι σαν να σηκώνεις ένα λευκό πανί στη ζωή και να λες «δεν βαριέσαι, καλά είμαι με αυτά που βρέθηκαν μπροστά μου, πού να ψάξω τώρα να βρώ αυτά που θέλω; Κι αν ψάχνοντας, χάσω και αυτά που έχω; Τότε, δεν θα έχω πια τίποτα».

Εκείνο που σου διαφεύγει είναι ότι, μένοντας εδώ, χάνεις έτσι κι αλλιώς τον εαυτό σου, οπότε, χωρίς εσένα, πάλι δεν έχεις τίποτα!

Ας υποθέσω όμως, ότι πίνεις ένα χλιαρό καφέ κι ας μην σε ικανοποιεί. Δεν σε καίει όμως!

Αρκείσαι στο να πηγαίνεις σε μια εργασία, που απλά, περιμένεις να έλθει η ώρα να τελειώσεις και να φύγεις. Σκέφτεσαι «ποιος βιοπορίστηκε, κάνοντας πραγματικά αυτό που ήθελε; Σπάνιο, σπανιότατο!». Κι ακόμη, «άσε που κι αν ακόμη κάνω αυτό που θέλω, τα χρήματα είναι πολύ λίγα».

Το ξαναζεσταμένο φαγητό;

Εντάξει, τουλάχιστον δεν είναι χαλασμένο.

Και οι μέρες χωρίς ένταση;

Δεν έχουν φασαρία κι εγώ προτιμώ την ησυχία μου!

Και το μεσημεριανό τραπέζι χωρίς μιλιά και βλέμμα;

Τουλάχιστον, έχω κάποιον απέναντί μου και στο κάτω κάτω, την ώρα του φαγητού θέλω ηρεμία.

Και η καληνύχτα που φτάνει από την άλλη μεριά του κρεβατιού στο αυτί;

Ναι αλλά, έχω κάποιον στο κρεβάτι μου να μου τη λέει. Σκέψου να μην είχα κανένα;

Και το να μεγαλώνεις ένα σπόρο που δεν είναι καρπός αγάπης;

Ναι αλλά, έχω ένα παιδί! Όλοι πρέπει να κάνουμε ένα παιδί κάποια στιγμή.

Μα για στάσου! Όλη σου η επιθυμία στηρίζεται στην ανασφάλεια της απώλειας!

Έχεις απαρνηθεί την πραγματική σου επιθυμία, για να πάρεις ψίχουλα!

Αυτά τα ψίχουλα, που μας είπαν ότι είναι ολόκληρο το καρβέλι.

Συγχώρεσέ με, αλλά, εγώ θέλω ολόκληρο το καρβέλι ή τουλάχιστον, να αγωνιστώ για να το πάρω, έστω κι αν, βρεθώ ξαφνικά, με ένα άλλο στο χέρι, που μέχρι εκείνη τη στιγμή, αγνοούσα την ύπαρξή του!

Και γιατί το προτιμώ;

Γιατί, ο καφές σου φίλε μου, σε λίγο θα είναι κρύος και δεν θα θέλεις πλέον να τον πιείς!

Η εργασία σου θα γίνει δουλεία και δεν θα διαπρέψεις ποτέ σ΄αυτήν!

Το φαγητό σου θα το ξεχνάς στο ράφι και θα μουχλιάσει. Και μουχλιασμένο, δεν τρώγεται!

Οι μέρες σου όλες, θα είναι άτονες, ίδιες και αδιάφορες!

Το τραπέζι σου θα είναι τελείως άδειο!

Το κρεβάτι σου θα είναι επίσης άδειο και μερικές φορές, αποκρουστικό!

Το παιδί σου λίγο ή πολύ διαταραγμένο, γιατί δεν γνώρισε ποτέ πραγματική αγάπη και δεν την ένιωσε ποτέ μέσα στο χώρο!

Και κάπου εκεί, θυμάσαι, ότι εσύ γνώριζες το δρόμο της ευτυχίας. Είναι εκείνος που αγνοούσες εδώ και χρόνια! Που σε γέμιζε με φόβο, ο κίνδυνος της απώλειας των κεκτημένων! Ποιων κεκτημένων τελικά;

Επέλεξες το δρόμο της δυστυχίας κι εκείνος αγκάλιασε ολόκληρη τη ζωή σου.

Και τώρα;;;;;;

Η έκρηξη!!!

Τώρα, δεν θέλεις πλέον άλλο. Τώρα δεν φοβάσαι, γιατί κατάλαβες ότι χειρότερη κι από τη δυστυχία είναι η αποδοχή της. Κι έχεις δίκιο. Γιατί, ποτέ δεν είναι αργά για να αδράξεις την ευτυχία και τώρα πια θέλεις…

Να πίνεις καυτό τον καφέ σου, έστω κι αν μερικές φορές θα καείς. Εσύ θα τον απολαμβάνεις.

Να αναγεννιέσαι, δημιουργώντας καθημερινά, στην εργασία σου.

Το φαγητό φρεσκομαγειρεμένο, ζεστό και δικό σου, διαφορετικά, δεν το επιθυμείς.

Οι μέρες σου να είναι μέσα στην ένταση, ζωντανός είσαι, χρειάζεται η ένταση, ο τσακωμός, ο έρωτας, η διεκδίκηση, αλλά δεν θα στερηθείς τίποτα πλέον από αυτά.

Το τραπέζι σου γεμάτο από χαμόγελα, ομιλίες και ματιές, γεμάτο από ανθρώπους που αγαπάς και σε γεμίζει η παρουσία τους κι αν δεν έχει πολλά το τραπέζι αυτό, δεν πειράζει, θα έχει τα απαραίτητα. Τα πιο σημαντικά έτσι κι αλλιώς, υπάρχουν!

Την καληνύχτα θα την έχεις να σου ψιθυρίζεται και να σου καίει το αυτί, διεγείροντας την κάθε σου αίσθηση και θα μοιράζεσαι την ύπαρξή σου και το ναό του πάθους σου, με αυτόν ή αυτή που πραγματικά επιθυμείς.

Ο σπόρος σου θα είναι υγιής και θα ανθίζει διαρκώς γιατί, από μικρός θα έχει γευτεί το μεγαλύτερο αγαθό, την αγάπη σας!

Θ α μεγαλώνει και θα ανθίζει σε ένα χώμα που τον περίμενε καρτερικά, με αγάπη και το ευλογούσε καθημερινά, ο ήλιος και η βροχή.

Εσύ ποια ζωή προτιμάς;

Μήπως είναι ώρα να σπάσεις τα δεσμά της δυστυχίας σου και να απελευθερωθείς από τον μοναδικό δεσμώτη σου, τον εαυτό σου;

enallaktikidrasi.com

 

Ψυχολογία

1. Καθιερώστε μια καθημερινή ρουτίνα.Καθιερώστε μια σειρά δραστηριοτήτων που θα εξασκείτε σε καθημερινή βάση και θα είναι το σημείο αναφοράς της υπόλοιπης μέρας σας. Για παράδειγμα, ξεκινήστε τη μέρα σας, με ξύπνημα μια συγκεκριμένη ώρα, τρέξιμο στο πάρκο, ντους και πρωινό γεύμα. Το πρόγραμμα θα σας «αναγκάσει» να ξεκινήσετε δυναμικά μια μέρα, που αλλιώς θα τη βγάζατε στο κρεβάτι.

2. Βελτιώστε τη διατροφή σας

Όταν δεν τρέφεστε καλά, επηρεάζεται και η σωματική και η ψυχική σας υγεία. Κάντε ένα ξεκαθάρισμα στα ντουλάπια σας και ξεφορτωθείτε όλα τα τρόφιμα που περιέχουν κατά κύριο λόγο ζάχαρη και λίπη. Γεμίστε τον χώρο που άδειασε με προϊόντα ολικής άλεσης, φρούτα, λαχανικά και ο,τιδήποτε θα ενισχύει τη σωματική σας υγεία και εν τέλει θα φτιάξει τη διάθεσή σας.


3. Γυμναστείτε, για την υγεία του πνεύματος και του σώματος

Η φύση του ανθρώπου τον θέλει να κινείται και να μην περνάει τα χρόνια του καθισμένος σε μια καρέκλα γραφείου ή ξαπλωμένος στον καναπέ του σαλονιού. Εντάξτε σταδιακά και με σύστημα τη γυμναστική στην καθημερινότητά σας και θα δείτε άμεσα τα θετικά της αποτελέσματα, σε πνεύμα και φυσική κατάσταση.

4. Αμφισβητήστε τις ίδιες σας τις αρνητικές σκέψεις

Όλοι έχουμε αρνητικές σκέψεις, αλλά εκείνοι που τις αποδέχονται μοιρολατρικά είναι εκείνοι που πέφτουν σε κατάθλιψη. Την επόμενη φορά που θα νιώσετε άσχημα για τον εαυτό σας, αναζητήστε το λόγο που σας κάνει να νιώθετε έτσι και αμφισβητήστε ευθέως την ορθότητά του. Αν η κουβέντα κάποιου τρίτου σας έριξε τη διάθεση, τότε αναρωτηθείτε αν αυτό που ειπώθηκε και σας έπληξε, αναφερόταν εν τέλει σε εσάς ή ουσιαστικά στον ίδιο που τελικά το ξεστόμισε.

5. Δοκιμάστε κάτι καινούριο, πειραματιστείτε

Μην βυθίζεστε στη συνήθεια και να θυμάστε να αναζητάτε διαρκώς νέα πράγματα στη ζωή και την καθημερινότητά σας. Κάθε φορά που δοκιμάζετε κάτι καινούριο, αλλάζει η διάθεσή σας και μαζί με αυτή τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλό σας, κάτι που αντιλαμβάνεται ο οργανισμός σαν ευχαρίστηση.

6. Διασκεδάστε και περάστε καλά

Θυμηθείτε πως διασκεδάζατε όταν ήσαστε παιδιά και προσπαθήστε να αναβιώσετε το συναίσθημα. Ακόμα και αν δεν νιώθετε το ίδιο ανάλαφρα όπως τότε. Πιέστε τον εαυτό σας να βγει από το λήθαργο της κατάθλιψης και να διασκεδάσει με απλά πράγματα όπως είναι μια βόλτα στο πάρκο ή δίπλα στη θάλασσα.

7. Ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό

Το πρώτο και σημαντικότερο στάδιο για τη θεραπεία της κατάθλιψης είναι η αποδοχή της και η αναγνώριση από το άτομο ότι χρειάζεται βοήθεια. Η ντροπή και η προκατάληψη δεν πρέπει να εμποδίζουν τους πάσχοντες να αναγνωρίζουν την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει, καθώς μόνο έτσι θα μπορέσουν να θεραπευτούν από αυτή.


sciencearchives.wordpress.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή