Δεκεμβρίου 15, 2018

Ψυχολογία

Κάθε συναίσθημα επηρεάζεται από τον εγκέφαλο και αντίθετα. Διαφορετικά συναισθήματα αφορούν διαφορετικές δομές. Η χαρά λόγω της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης συνδέεται στενά με την ευτυχία.
Αν νιώθετε πεσμένοι, ακολουθήστε απλές συνήθειες, όπως περπάτημα στη φύση, κάντε παρέα με ένα σκύλο ή χαμογελάστε- έτσι βοηθάτε τους νευροδιαβιβαστές να κάνουν τη δουλειά τους και να σας ανεβάσουν τη διάθεση.

Όταν συμβαίνει κάτι που θεωρείται ευτυχία, ο εγκέφαλος λαμβάνει σήμα να απελευθερώσει τις χημικές ουσίες στο ΚΝΣ. Αυτό προκαλεί αντίδραση σε άλλα συστήματα. Το χαμόγελο ξεγελά τον εγκέφαλο βελτιώνοντας τη διάθεση και μειώνοντας το άγχος.

Δεν χρειάζεται να βασίζεται σε αληθινά συναισθήματα και το ψεύτικο έχει αποτέλεσμα. Τα θετικά συναισθήματα όχι μόνο δεν επιβαρύνουν, αλλά και ωφελούν τον οργανισμό, καθώς αυξάνουν την έκκριση ορμονών όπως οι ενδορφίνες, οι οποίες έχουν ευεργετική δράση, ενώ αντιρροπούν τις επιπτώσεις των αρνητικών συναισθημάτων. Οι ενδορφίνες, λοιπόν, εξοπλίζουν τον οργανισμό, προσφέροντάς του ισορροπία και ενεργοποιούν την χαρά.

1. Ξεκολλήστε από το παρελθόν και μην το αναμηρυκάζετε. Το παρελθόν του καθενός από εμάς είναι γεμάτο με θετικά, με αρνητικά, με ωραία ή άσχημα συναισθήματα, καλές ή κακές εμπειρίες- για τον καθένα οι δόσεις είναι διαφορετικές.

Σίγουρα το παρελθόν μας καθορίζει ποιοι είμαστε σήμερα, δε πρέπει όμως να μας περιορίζει. Έτσι, αντί να αναμασάτε τα αρνητικά –ή ακόμα και τα θετικά που κάποτε υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν τώρα-, αποδεχτείτε το, συμφιλιωθείτε μαζί του και ζήστε το παρόν σας δίνοντάς του σημασία.
2. Μάθετε να χαίρεστε με όσα έχετε και μη γκρινιάζετε για όσα δεν έχετε. Αυτό είναι ένα βασικό μάθημα προσωπικής ευγνωμοσύνης. Η χαρά ξεκινάει με το να εκτιμάει και να χαίρεται κανείς με αυτά που έχει. Εννοείται ότι πάντα θα πρέπει να βάζουμε στόχους και να επιθυμούμε τη βελτίωσή μας, αλλά όχι με το να διαγράφουμε το ‘εδώ και τώρα’ της ζωής μας.
3. Μάθετε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας. Μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας αντί να ζορίζεστε να σας αγαπήσουν οι άλλοι. Μάθετε να περνάτε όμορφα και όταν είστε μόνοι σας. Αφεθείτε στο να σκεφτείτε, να ονειροπολήσετε, να κάνετε μια βόλτα στη φύση, να διαβάσετε κάτι όμορφο. επενδύοντας θετικά στον εαυτό σας επενδύετε και στην κοινωνικότητά σας. Συνδεθείτε με τον εσωτερικό σας κόσμο!
4. Επενδύστε στην αυτοβελτίωσή σας. Η αυτοβελτίωση έχει πολλές εκφάνσεις. Καλλιεργήστε αυτά που σας ενδιαφέρουν, που σας αρέσουν και που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το μονοπάτι που οδηγεί στον καλύτερό σας εαυτό, αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας και μαθαίνοντας από τη ζωή σας.
5. Μην αναλώνεστε σε ατελείωτη αρνητική αυτοκριτική. Μάθετε να αναγνωρίζετε τα θετικά σας και ό,τι κάνετε καλά και να επενδύετε σε αυτά. Μη μειώνετε τις ικανότητες ή τις επιτυχίες σας. Απολαύστε τις και συνεχίστε την πορεία σας.
6. Βρείτε νόημα σε οτιδήποτε κάνετε. Να θυμάστε πως για οτιδήποτε κάνετε αφιερώνετε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σας και προσωπικό κόπο. Οπότε είναι καλύτερα να βρείτε νόημα σε ότι κάνετε και να δείτε πώς αυτό συνδέεται με τη ζωή σας στο παρόν αλλά και το μέλλον. Έχοντας έναν σκοπό έχετε πλουσιότερη ζωή.
7. Σκεφτείτε θετικά για το σώμα σας. Η χαρούμενη ψυχή κατοικεί σε ένα χαρούμενο σώμα! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε και να φροντίζετε το σώμα σας, να διατηρείτε την υγεία του και να το αφήνετε να χαλαρώνει όταν κουράζεται!
8. Μάθετε να εκτιμάτε περισσότερο τις εμπειρίες και λιγότερο τα υλικά αγαθά. Οι ωραίες εμπειρίες –και ακόμα καλύτερα αν τις μοιράζεστε με άλλους- είναι αυτό που μένει και φέρνει ευτυχία, όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και αργότερα, όταν γίνεται όμορφη ανάμνηση.
9. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλους. Καθένας από εμάς είναι μοναδικός και ιδιαίτερος με τον τρόπο του! Δεν έχει νόημα να κάνουμε συγκρίσεις, γιατί έτσι σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με αρνητική σύγκριση και κριτική. Περιστοιχίστε τον εαυτό σας με θετικούς ανθρώπους που σας αγαπάνε, βλέπουν και εκτιμούν τα προτερήματά σας.
10. Μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας παρασύρουν. Η ευτυχία και η καλή διάθεση εξαρτώνται από τις σκέψεις που κάνουμε. Οι αρνητικές σκέψεις γεννούν αρνητικά συναισθήματα, αυτά οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές και όλα μαζί παγιώνονται σε έναν κακό χαρακτήρα.
11. Μη φοβάστε τις αλλαγές. Αποδεχτείτε τις αλλαγές, προετοιμαστείτε –όσο γίνεται-, αποδεχτείτε ότι το σώμα, η όψη, η ζωή μας αλλάζει και ότι όλα βρίσκονται σε μια ροή. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή και να μην πολεμάτε τη φάση ζωής στην οποία βρίσκεστε. Εξασκηθείτε στο να ανακαλύπτετε τα θετικά και τα ωραία σε κάθε αλλαγή.
12. Μη κατηγορείτε τους άλλους για τις δικές σας αποτυχίες. Πάντα έχουμε μερίδιο στις δικές μας αποτυχίες και προβλήματα και δεν έχει νόημα να αναζητούμε τον ένοχο έξω από εμάς, εφόσον μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μας είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε και να μην επαναλάβουμε το λάθος μας.
13. Μη βάζετε φρένο στην περιέργειά σας. Προσοχή, δεν εννοώ την περιέργεια-κουτσομπολιό! Μάθετε να ρωτάτε, να αναζητάτε, να μαθαίνετε, να παίρνετε νέες πληροφορίες! Ταξιδέψτε, διαβάστε, επισκεφθείτε μουσεία, δείτε παραστάσεις και έργα τέχνης, ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις αισθήσεις σας.
14. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή. Μην περιμένετε πότε θα είναι τέλειες οι συνθήκες για να νιώσετε ευτυχισμένοι. Απολαύστε τη στιγμή, αφεθείτε στις μικροχαρές της ζωής και ζήστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, χωρίς σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον.
15. Μάθετε να καλλιεργείτε τις σχέσεις σας. Δείξτε αγάπη, νοιάξιμο και ενδιαφέρον στα άτομα που αγαπάτε. Αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τα, στηρίξτε τα, δείξτε τους ότι τα θυμάστε με μικρότερους και μεγαλύτερους τρόπους. Να θυμάστε να λέτε κι έναν καλό λόγο και ένα κομπλιμέντο, αφού όλοι τα έχουμε ανάγκη!
16. Μη στεναχωριέστε για τα πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε. Το να ανησυχείτε και να στεναχωριέστε για πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε, μόνο κακό σας κάνει. Επενδύστε σε όσα είναι στη σφαίρα επιρροής σας, προετοιμαστείτε, αλλά για όσα δεν μπορείτε να κάνετε κάτι αφήστε τα να περάσουν αγγίζοντάς σας όσο το δυνατό λιγότερο.
17. Ποτέ μη μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον. Μη ξεκινάτε να σκέφτεστε «θα είμαι ευτυχισμένη/ος όταν… χάσω κιλά… γυμναστώ.. παντρευτώ…χωρίσω… βρω καλή δουλειά…» κλπ, κλπ, γιατί έτσι μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον και ίσως να μην έρθει… Ακόμα χειρότερα, με αυτό το σκεπτικό δεν είστε ευτυχισμένοι στο παρόν σας. Επικεντρωθείτε στο τι σας φέρνει ευτυχία και χαρά σήμερα, όσο μικρό και αν είναι.
18. Μη σταματάτε να γνωρίζετε καινούργιους ανθρώπους. Πάντα θα έχετε τους κολλητούς σας και τον κύκλο σας, αλλά είναι όμορφο να γνωρίζετε διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούτε άλλες απόψεις και να εμπλουτίζετε τη ζωή σας με θετικά άτομα που θα σας διδάξουν κάτι νέο.
19. Μην δράτε εγωιστικά. Μάθετε να κατανοείτε την οπτική γωνία του άλλου, να ‘μπαίνετε στα παπούτσια’ του, να δείχνετε καλή θέληση και να είστε ανοιχτοί. Όταν κανείς δρα εγωιστικά και δε βάζει κατανόηση, συμπόνια και συγχώρεση στις σχέσεις του, μένει με το θυμό και την ανασφάλειά του και, τελικά, βγαίνει χαμένος.
20. Μην κάνετε το κακό. Απλώς, επιλέξτε να είστε καλό άνθρωπος!
21. Ποτέ μη πείτε ‘βαριέμαι’ και αποσυρθείτε από τη ζωή. Μάθετε να ζείτε τη ζωή, να αναμιγνύεστε στα πράγματα, να γνωρίζετε ανθρώπους, να έχετε ενδιαφέροντα, να μαθαίνετε, να αισθάνεστε, να εκπληρώνετε τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, ξεκινώντας με ένα τόσο δα βηματάκι κάθε φορά.
22. Μη ξεχνάτε ότι το χαμόγελο και η καλή διάθεση είναι ανεκτίμητα. Η καλή διάθεση και το χαμόγελο φτιάχνουν τη ζωή σας αλλά και τη ζωή των γύρω σας! Επενδύστε σε αυτά!
23. Μην περιμένετε κάτι ή κάποιον να σας αλλάξει τη ζωή. Αν ψάχνετε τον άνθρωπο που θα σας αλλάξει τη ζωή… Κοιτάξτε στον καθρέφτη! Και αποφασίστε να κάνετε τις αλλαγές που επιθυμείτε για να έχει η ζωή σας νόημα και ομορφιά.
24. Μη φοβάστε τη μοναξιά. Κάντε τον εαυτό σας φίλο και σύμμαχο και δε θα φοβάστε τη μοναξιά! Μάθετε να βρίσκετε χαρά και ευχαρίστηση στο να είστε και με τον εαυτό σας και μην περιμένετε να είστε κάθε φορά με κόσμο για να νιώθετε καλά και να περνάτε όμορφα. 25. Μη ξεχνάτε ότι η ευτυχία είναι η επιλογή. Εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας καθορίζουμε αν θα είμαστε ευτυχισμένοι .
26. Μη σταματάτε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους. Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρίζει! Επενδύστε στο να αγαπάτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, το περιβάλλον και κάντε την αγάπη πράξη. Θα δείτε τη διαφορά!
27. Μη σταματάτε να δημιουργείτε θετική ενέργεια γύρω σας Με τη στάση σας, τη διάθεσή σας και τις πράξεις σας, μάθετε να δημιουργείτε θετική ενέργεια. Ξεχάστε τα κουτσομπολιά, τα αρνητικά σχόλια τις γκρίνιες και επενδύστε σε θετικά λόγια και σχόλια, σε κομπλιμέντα, σε εντοπισμό όμορφων πραγμάτων και ανθρώπων.
28. Μην αφήνετε τα αρνητικά συναισθήματα να σας φάνε ζωντανό. Θυμός, ζήλεια, φθόνος, μνησικακία, έχθρα, πίκρα, αγανάκτηση το μόνο που κάνουν είναι να σας ‘τρώνε’ την ψυχή και την ποιότητα ζωής σας. Επενδύστε στα θετικά συναισθήματα και τη χαρά της ζωής.
29. Ποτέ μην αφήνετε το χώρο γύρω σας να είναι ένα χάος. Μάθετε να τακτοποιείτε, να κρατάτε καθαρό και οργανωμένο τον χώρο σας (είτε είναι ολόκληρο σπίτι, είτε δωμάτιο, είτε γραφείο, συρτάρι ή ράφι) γιατί όταν το εξωτερικό σας περιβάλλον είναι τακτοποιημένο και οργανωμένο έτσι είναι και το εσωτερικό σας περιβάλλον και η διάθεσή σας!
30. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να αλλάξετε τη ζωή σας. Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γκρινιάζει κανείς για τα στραβά και ανάποδα και όσα δεν του αρέσουν στη ζωή του, είτε μπορεί να τα ελέγξει είτε όχι. Με αυτή τη στάση όμως τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο, αντίθετα, όλα γίνονται χειρότερα. Να θυμάστε ότι πάντα έχετε την επιλογή να αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τα πράγματα, να επενδύσετε στα θετικά, να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε για τα πράγματα γιατί, τελικά, η επιλογή του πώς θα είναι η ζωή σας είναι μόνο δική σας!
31. Αντιμετωπίστε τους φόβους σας. Ότι και αν φοβάσαι, το αντιμετωπίζεις. Οι βιωματικές ασκήσεις μπορούν να μην εξαλείψουν τους φόβους σας γρήγορα, αλλά τουλάχιστον, κάνετε την κίνηση της αντιμετώπισης. Θα διαπιστώσετε πολύ γρήγορα ότι ο φόβος που είχατε είναι παρελθόν.
32. Αγκαλιάστε κάποιον. Οι αγκαλιές έχουν εκπληκτικά οφέλη για την υγεία. Αγκαλιάστε έναν φίλο, ένα μέλος της οικογένειας, το κατοικίδιο ζώο σας, ή ακόμα και ένα άτομο που μόλις συναντήσατε. Όσο περισσότερο αγκαλιάζετε, τόσο περισσότερο αισθάνεστε καλύτερα.
33. Μείνετε 5 λεπτά στη σιωπή. Βρείτε ένα μέρος όπου μπορείτε να απολαύσετε λίγη ησυχία. Προσπαθήστε να είστε ακίνητοι και να εστιάσετε σε τίποτα. Η σιωπή μπορεί να ηρεμήσει το συσσωρευμένο μυαλό σας και να σας συνδέσει με τον εσωτερικό σας εαυτό. Προσπαθήστε να αισθανθείτε την ηρεμία της σιωπής. Παρακολουθήστε την εσωτερική φλυαρία σας καθώς αφήνετε τις σκέψεις σας να ηρεμήσουν.
34. Βάλε στόχους. Όταν γράφεις τα όνειρά σου, τα οράματά σου, τις επιθυμίες σου, και θέτεις στόχους γύρω από αυτά, τότε έχεις ένα δυνατό τρόπο να εξυψώνεις την ενέργειά σου και να εστιάζεις σε όλα τα θετικά γύρω σου. Η ενέργειά σου και ο ενθουσιασμός σου φωτίζονται και ανανεώνεις συνεχώς τα κίνητρα και βρίσκεις περισσότερες ευκαιρίες. Έτσι νιώθεις καθημερινά όλο και μεγαλύτερη χαρά.
35. Η ευγνωμοσύνη θα σου χαρίσει την χαρά. Όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη αναπόφευκτα νιώθεις και χαρά, γιατί απλά αναγνωρίζεις όλα όσα αγαπάς και έχεις στην ζωή σου, όλους τους υπέροχους ανθρώπους, καταστάσεις του παρόντος και του παρελθόντος, και τα δώρα που σου έφεραν. Νιώσε επίσης ευγνωμοσύνη και για τον εαυτό σου, για όλα όσα προσφέρεις σε σένα και στους άλλους, και συνέχισε να προσφέρεις , να αγαπάς, να φροντίζεις. Νιώσε ευγνωμοσύνη για τα ταλέντα σου, για τις ικανότητές σου και για την ύπαρξή σου.
36. Διάβαζε συχνά. Φρόντισε να διαβάζεις συχνά βιβλία ή περιοδικά με περιεχόμενο θετικών μηνυμάτων και θυμήσου. Ζεις – κατοικείς σε ένα από τα ομορφότερα μέρη του πλανήτη. Το όνειρο πολλών ανθρώπων είναι να επισκεφτούν τον τόπο σου και να γευτούν την γεύση της Χαράς της Ζωής. Αξιοποίησε την μοναδική σου ευκαιρία κάθε μέρα και άρχισε να καταγράφεις τι σημαίνει για σένα «χαρά» της ζωής. Φυσικά υπάρχουν και πιο προφανείς τρόποι για να έχετε περισσότερη χαρά στην ζωή σας, όπως το να πάτε σινεμά και να δείτε μια αστεία ταινία, ή να βγείτε έξω με ευχάριστη παρέα, να πάτε στο πάρκο και να παίξετε με το παιδί σας, εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τι σας δίνει χαρά.
37. Άρχισε να λες τις λέξεις «κλειδιά» που φέρνουν χαρά Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά Ποιες είναι οι λέξεις; Σήμερα ήταν μια «καλή μέρα»: Αρκεί να το πεις έστω μια φορά για να δεις τη ζωή σου πιο αισιόδοξα. «Καταλαβαίνω»: Πιο σημαντικό από το να έχεις πάντα δίκιο, είναι το να έχεις πάντα επίγνωση. «Σ’αγαπώ»: Όλοι θέλουν κατά βάθος να το πουν και όλοι θέλουν να το ακούσουν. «Σε εμπιστεύομαι»: Όλοι χρειαζόμαστε συμμάχους σε αυτή τη ζωή. «Μπορώ» και καλύτερα: Μόλις το πεις, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή για να το κάνεις και πραγματικότητα. «Έκανα» το καλύτερο που μπορούσα: Αν όντως είναι αλήθεια, θα νιώσεις πολύ περήφανος για τον εαυτό σου και όσα κατάφερες. «Συγχαρητήρια»: Αν το πεις χωρίς ίχνος ζήλιας, θα σε εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο. «Συγγνώμη»: Είναι πολύ λυτρωτικό όταν το λες και το εννοείς. Πήρα μια «απόφαση»: Η ευθύνη που εμπεριέχει αυτή η φράση, μετατρέπει οποιαδήποτε δραστηριότητα από αγγαρεία σε συνειδητή επιλογή. Δεν «έχω» τελειώσει: Μόνο εσύ αποφασίζεις πότε ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή σου. «Αρκετά!»: Χρειάζεται να ξέρεις που να βάζεις ο ίδιος τα όριά σου. Δεν είναι πολύ «όμορφο;»: Όσο περισσότερο παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου που σε περιβάλλει, τόσο πιο ευτυχισμένος νιώθεις. Είσαι «καταπληκτικός»: Άσε τον εαυτό σου να νιώσει θαυμασμό για κάποιον άλλο και θα νιώσεις πολύ πιο δυνατός. «Πιστεύω» σε αυτό: Είτε πρόκειται για το θεό, είτε για μια απλή ιδέα, πρέπει να δείξεις πίστη σε κάτι στη ζωή σου. Δεν ξέρω πως να το «κάνω»: Καλύτερα να παραδεχτείς την άγνοιά σου για κάτι και να μάθεις, παρά να προσποιηθείς ότι γνωρίζεις. Σε ευχαριστώ που βοήθησες να γίνει «πραγματικότητα» αυτό: Γιατί κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να δείχνει ευγνωμοσύνη σε αυτούς που τον βοηθούν. Να θυμάστε η χαρά και η ευτυχία δεν είναι κάτι που έρχεται και μας χτυπά την πόρτα, εμείς του ανοίγουμε και το καλωσορίζουμε και αυτό ήταν. Η χαρά και η ευτυχία πηγάζουν από μέσα μας. Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης. Με πληροφορίες από τα iatronet.gr – boro.gr Πηγή: ploumistos.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Ο κορυφαίος ψυχίατρος του κόσμου αποκαλύπτει 22 κανόνες που θα αλλάξουν την ζωή σας ολοκληρωτικά

Με συνολικά 30 βιβλία για το θέμα της πρακτικής και δημοφιλούς ψυχολογίας και με πάνω από 5 εκατομμύρια σε κυκλοφορία μαζί με έναν μεγάλο αριθμό επιστημονικών άρθρων για σημαντικά θέματα στον τομέα της ψυχοθεραπείας και της ψυχολογίας, ο Mikhail Litvak πιστεύεται από πολλούς ότι είναι ένας από τους καλύτερους!

Είναι Ρώσος ψυχολόγος, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Εδώ βρίσκονται 22 συμβουλές του για το πώς να πετύχετε καλύτερα στην ζωή σας και στις σχέσεις σας. Αν όλες οι πράξεις σου είναι καλά προγραμματισμένες, η ευτυχία θα ακολουθήσει φυσικά.

Και οι ανώριμοι και οι ώριμοι άνθρωποι έχουν γνώση. Αλλά για τον ανώριμο, η εφαρμογή της δεν είναι εύκολη ενώ ο ώριμος άνθρωπος την αξιοποιεί και την μετατρέπει σε πράξη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρώτος δεν μπορεί να κάνει πολλά πέρα από το να κριτικάρει όλους τους άλλους. Μάθε να ζεις για σένα. Διαφορετικά, πάντα θα προσπαθείς να αποδείξεις τον εαυτό σου στους άλλους και θα ζεις γι αυτούς. Κανείς δεν απορρίπτει ανθρώπους.

Απλώς δεν κινούνται όλοι με τον ίδιο ρυθμό και κάποιοι προχωρούν πιο γρήγορα. Αν θες να ονειροπολείς, φαντάσου πράγματα ρεαλιστικά και στόχους που μπορούν να επιτευχθούν. Έτσι, δεν θα χάσεις το κίνητρο. Δεν μπορείς ποτέ να ευχαριστείς τον καθένα. Και αν δεν σταματήσεις να το προσπαθείς, τότε ετοιμάσου για μια τεράστια αποτυχία.

Αντί να σπαταλάς τον χρόνο σου με ένα ρηχό άτομο για χάρη μιας παρέας, επένδυσε τον σε ένα βιβλίο. Θα είναι επίσης πιο διασκεδαστικό. Αυτός που δεν μπορεί να επαινέσει τον εαυτό του, αναγκαστικά θα κατακρίνει τους άλλους. Η ιδέα ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της αρσενικής και της γυναικείας λογικής είναι παράλογη από μόνη της. Είτε είσαι σοφός είτε δεν είσαι.

Αν οι άνθρωποι προσπαθούν να σε κάνουν να αισθανθείς ένοχος ή ευγνώμων για την βοήθεια τους, είναι καλύτερο να τους ξεπληρώσεις και να τους αφήσεις να φύγουν. Κάποιος που είναι πραγματικά ευτυχισμένος εσωτερικά, δεν βρίσκει απαραίτητο το να σκέφτονται οι θετικά οι άλλοι γι αυτόν/η.

Ο μεγαλύτερος εχθρός σου δεν είναι κάποιος που παραμονεύει στις σκιές περιμένοντας να γλιστρήσεις. Ο μεγαλύτερος εχθρός σου είναι ο εαυτός σου και η αντιμετώπιση αυτού του εχθρού μπορεί να είναι πολύ σκληρή. Αν πραγματικά έχεις μια ανεξέλεγκτη σφοδρή επιθυμία να εμβαθύνεις σε κάτι, εμβάθυνε στις λεπτομέρειες της επιστήμης ή της φιλοσοφίας, όχι της προσωπικής ζωής κάποιου άλλου.

Μην δίνεις σημασία στις προσβολές και την κριτική. Την μέρα που τελικά θα πετύχεις τους στόχους σας, τίποτα από αυτά δεν θα έχει σημασία. Αν πραγματικά επιθυμείς κάτι στην ζωή, μην περιμένεις και σίγουρα μην ζητήσεις άδεια για να το αποκτήσεις. Καλύτερα προσπάθησε να γίνεις αυτός που θα μπορέσει να το ελέγξει. Η ευτυχία δεν είναι κάτι που κυνηγάς.

Δεν θα βρεθεί κρυμμένη κάπου εξωτερικά, σε κάποια γωνία ή σε κάποια χαραμάδα. Προέρχεται από βαθιά μέσα σου και μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν μάθεις την ικανοποίηση. Η συζήτηση με φίλους είναι σίγουρα κάτι καλό. Αλλά όταν μιλάς με τους εχθρούς σου μαθαίνεις τόσα πολλά καινούργια πράγματα. Τα ελαττώματα σου είναι μόνο μερικά από αυτά.

Είναι καλύτερο να ακούς τους εχθρούς, παρά τους φίλους. Η κατάθλιψη είναι κακή, τρομακτική και δύσκολη. Αλλά είναι επίσης μια ευκαιρία για να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου και να ανακαλύψεις ποια πράγματα σε οδηγούν μπροστά και ποια σε πάνε πίσω. Αν έχεις μια σχέση, είτε πρόκειται για ρομαντικό δεσμό είτε για επιχειρηματική συνεργασία, δεν πρέπει να την τελειώνεις, εκτός αν αισθάνεσαι πως η ανάπτυξη σου περιορίζεται και δεν μπορεί εξελιχθεί λόγω αυτής.

Όταν προσπαθείς να μιλήσεις με κάποιον, μην φοβάσαι μπορεί να σκέφτεται θετικά για σένα. Αν είσαι μόνος, ειδικά αν αντιμετωπίζεις την μοναξιά μετά την αγάπη, σημαίνει ότι είσαι ώριμος και έχεις αναπτυχθεί πνευματικά. Επίσης, το να είσαι μόνος με κάποιον τρόπο ενισχύει την παραγωγικότητα. Ποτέ μην είσαι υπερβολικά εγωιστής με την ευτυχία σου.

Όταν την μοιράζεσαι με τους φίλους σου, την ενισχύεις κάνοντας και αυτούς χαρούμενους. Όταν την λες στους ανταγωνιστές σου απλώς τους κάνεις να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι είσαι καλύτερος τους.

Μάγεια Τ.

awakengr.com

Ψυχολογία

Νόμιζα ότι τοv είχα ξεχάσει και όμως …

«Είχα κάνει μια συμφωνία με τον εαυτό μου, ορκίζοντας ότι δεν θα τον ξανασκεφτώ ποτέ. Έσβησα τον αριθμό του τηλεφώνου του, τον μπλόκαρα στο FB, σταμάτησα να βλέπω τους κοινούς μας φίλους.

Στην αρχή φάνηκε να λειτουργεί: η ηρεμία επέστρεψε στην καρδιά μου και η μνήμη του ξεθώριαζε καθημερινά όλο και περισσότερο. Μέχρις ότου η σκέψη του άρχισε να με κρατά ξύπνια τη νύχτα, προκαλώντας μου απογοήτευση και νέα βάσανα.»

Δεν είμαστε οι μόνοι: το «σύνδρομο του κάβουρα» είναι μια φυσιολογική, σχεδόν υποχρεωτική φάση στο τέλος μιας σχέσης…. Αρκεί να περάσει γρήγορα.

Γιατί γυρνάμε πίσω;

Ο όρος αυτός αναφέρεται στην ψυχολογική διαδικασία που βιώνουν όσοι έχουν αφεθεί από τον/την σύντροφό τους και που αρχίζει κάποια στιγμή μετά τη ρήξη της σχέσης.

Δίνει την εντύπωση ότι, παρά τον χρόνο που περνάει και τις προσπάθειες που κάνει το άτομο για να ξεπεράσει το περιστατικό, δεν μπορεί να γυρίσει τη σελίδα.

Αντιθέτως, φαίνεται να παλινδρομεί σε σύγκριση με την πρόοδο που σημειώθηκε, έστω και μετά από καιρό.

Για παράδειγμα, αρχίζει να ψάχνει τον πρώην σύντροφο, έστω και έμμεσα ζητώντας πληροφορίες σχετικά με αυτόν, ή δοκιμάζοντας μια «ανώδυνη» προσέγγιση, ίσως δημοσιεύοντας ένα σχόλιο στο κοινωνικό προφίλ του.

Εκθέτοντας τον εαυτό του, προσπαθεί να προκαλέσει μια αντίδραση, αλλά το φορτίο των προσδοκιών του ματαιώνεται όπου στο τέλος φτάνει να ζυγίζει σαν ένας βράχος.

Κάθε άρνηση ή έλλειψη ενδιαφέροντος από τον άλλον επιταχύνει την προς τα πίσω κίνηση του κάβουρα και ενισχύει τον πόνο του. Το ρίσκο είναι να πέσει σε μια δίνη αρνητικών συναισθημάτων που θα τον εμποδίζουν να ανοίξει τον εαυτό του σε νέες συναισθηματικές εμπειρίες.

Μια διαδρομή σε 3 φάσεις

♥ Αποδοχή.
Η διαδικασία αποχωρισμού δεν είναι ποτέ γραμμική, αλλά γεμάτη παύσεις, άλματα, στροφές και εμπόδια για να ξεπεραστούν: υπάρχουν στιγμές στις οποίες φαίνεται ότι τα έχουμε καταφέρει, άλλες στις οποίες ο/η αγαπημένος μας λείπει τρομερά.

Είναι αυτή η ασυνέχεια που – παραδόξως- μας επιτρέπει τελικά,να φτάσουμε στην αίσθηση της γαλήνης.

«Ας πάρουμε ως δεδομένο ότι στην πορεία θα έχουμε ένα πισωγύρισμα και ας προσπαθήσουμε να είμαστε επιεικείς με τους εαυτούς μας».

♥ Απομάκρυνση.
Ο χωρισμός γίνεται σε δύο φάσεις: φυσικός και ψυχολογικός. Πρώτον: δεν μπορούμε να διαγράψουμε από το μυαλό ένα άτομο που έχουμε μπροστά μας κάθε μέρα.

Εάν αυτό είναι αναπόφευκτο, ίσως για λόγους εργασίας, πρέπει να βρούμε ορισμένες στρατηγικές (π.χ.να μεταφερθούμε σε άλλο γραφείο, σε άλλη θέση,
να αλλάξουμε ώρες εργασίας).

Προσπαθούμε να κόψουμε τις γέφυρες.

♥ Αντικατάσταση.
Η φάση της ψυχολογικής αποκόλλησης είναι η πιο δύσκολη.
Δεν αρκεί να επαναλαμβάνουμε σαν μάντρα: «Δεν πρέπει να τον σκέφτομαι».

Ο νους δεν καταγράφει αυτές τις επιβολές, αντίθετα, συνεχίζει να αναπαράγει την απαγορευμένη σκέψη. Δεν μπορείτε να αντικαταστήσετε μια σκέψη με μια άλλη σκέψη, αλλά μόνο με μια ενέργεια :
ο νους χρειάζεται να εμπλακεί να κάνει κάτι, που θα σας ικανοποιήσει και θα σας καθησυχάσει.

Προφίλ

Ο κάβουρας μπορεί να είναι είτε άνδρας είτε γυναίκα.

Ο άνδρας έχει διάφορες υποτροπές μες το χρόνο, αλλά ξεπερνάει γρήγορα το τέλος μιας σχέσης, ειδικά όταν βρει άλλο άτομο.

Ενώ για τις γυναίκες ο δρόμος είναι μακρύτερος, αλλά και πιο γραμμικός.

Ο χαρακτήρας έχει επίσης τη σημασία του.

Μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο από άλλους να επεξεργάζονται τις απώλειες και τους αποχωρισμούς: είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό που επιμηκύνει τον χρόνο επούλωσης των τραυμάτων.

Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει ένα είδος άρνησης να προχωρήσουμε, αρχίζει η αναζήτηση του αγαπημένου, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε τη μακρά και οδυνηρή πορεία της απώλειας.

Σε άλλες περιπτώσεις, το «σύνδρομο του πισωγυρίσματος» επηρεάζει εκείνους που έχουν βιώσει μια «νοσηρή» σχέση που βασίζεται στην εξάρτηση.

Για αυτούς είναι πιο δύσκολο να αντιστραφεί η πορεία του κάβουρα, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι και με πραγματικές κρίσεις στέρησης: η ανάγκη να δουν ή να ακούσουν τον πρώην σύντροφο, μπορεί να πάρει ακόμη και τη μορφή του σωματικού πόνου.

https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Ντροπή: Το πιο παρεξηγημένο συναίσθημα
Όσο απειλητική και δυσάρεστη κι αν είναι η ντροπή, αποτελεί ωστόσο ένα από τα πιο δυνατά κίνητρα για να εξελιχθούμε και να αποκτήσουμε αυτονομία. Πώς γεννιέται το συναίσθημα αυτό και για ποιους λόγους ντρεπόμαστε;

Η ντροπή: Ένα συναίσθημα πολύ γνώριμο και ταυτόχρονα ιδιαίτερα οδυνηρό, που αν ψάξουμε λίγο, το βρίσκουμε χωμένο ανάμεσα στις πιο παλιές μας αναμνήσεις. Άμεσα συνυφασμένη με την παιδική ηλικία και την αίσθηση του να είναι κανείς μικρότερος, αδύναμος και ανεπαρκής, που συνοδεύει τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, θα θέλαμε να διαγράψουμε την ντροπή από το συναισθηματικό μας ρεπερτόριο και να μπορούμε να ζούμε χωρίς αυτήν. Είναι όμως τόσο φριχτό και τόσο απορριπτέο αυτό το συναίσθημα ή μήπως είναι απλά παρεξηγημένο;

Να ανοίξει η γη…

Αν κάνουμε μια αναδρομή στις δυσάρεστες αναμνήσεις μας, όλοι έχουμε να θυμηθούμε στιγμές ντροπής, στιγμές που μας «έπιασαν» να κάνουμε κάτι «απαγορευμένο», στιγμές που αποκαλύφθηκε κάτι που θα θέλαμε να μην ξέρει κανείς για μας, στιγμές που νιώσαμε να μας μειώνουν μπροστά σε άλλους, στιγμές που αισθανθήκαμε ότι η συμπεριφορά δικών μας ανθρώπων μας «ρεζιλεύει». Η ζωή είναι γεμάτη με τέτοια βιώματα ντροπής, που είναι από τα πιο οδυνηρά γιατί η ντροπή είναι ένα πολύ δυσάρεστο συναίσθημα. Ίσως γι’ αυτό και η επιστήμη της Ψυχολογίας ποτέ δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ντροπή, σε αντίθεση π.χ. με την ενοχή, το φόβο ή το θυμό. Υπάρχει κάτι το απειλητικό στο συναίσθημα της ντροπής, αν σκεφτεί κανείς ότι τη στιγμή που νιώθουμε ντροπή θέλουμε «να ανοίξει η γη να μας καταπιεί», «να εξαφανιστούμε από προσώπου γης», με λίγα λόγια να σταματήσουμε να υπάρχουμε για τους άλλους, έστω για μερικές στιγμές.

Γιατί ντρεπόμαστε;

Η ντροπή, λοιπόν, είναι ένα κατεξοχήν κοινωνικό συναίσθημα που πηγάζει από την αίσθηση ότι μας βλέπουν και συνδέεται άμεσα με το περιφρονητικό βλέμμα των άλλων, είτε γιατί όντως μας βλέπουν είτε γιατί εμείς το φανταζόμαστε. Άλλα συναισθήματα σχετίζονται συχνά με «πράγματα» (π.χ. φοβόμαστε τους κεραυνούς, τα σκυλιά ή το ύψος, αηδιάζουμε με ένα βρόμικο πιάτο ή μια άσχημη μυρωδιά, χαιρόμαστε με μια ωραία μουσική ή για την προαγωγή που πήραμε), όμως η ντροπή δεν υπάρχει χωρίς την «παρουσία» κάποιου άλλου ανθρώπου, είναι η απειλητική αίσθηση της περιφρόνησης ή της απόρριψης από τους άλλους.

Όταν νιώθω ντροπή είναι γιατί κάποιος με βλέπει όπως είμαι, αλλά δεν θέλω να είμαι, βλέπει κάτι σε εμένα που θα ήθελα να μην υπάρχει και φοβάμαι ότι θα με απορρίψει γι’ αυτό. Ντρέπομαι ή ντροπιάζομαι για στοιχεία μου που υπάρχουν (έστω και στιγμιαία, έστω και σε ελάχιστο βαθμό) και δεν μπορώ να αλλάξω, τουλάχιστον όχι άμεσα. Ντρέπομαι:

• Γιατί έχω μια κρεατοελιά στο πιγούνι, γιατί είμαι χοντρός, γιατί νιώθω άσχημη, γιατί έχω πεταχτά αυτιά.

• Γιατί δεν καταλαβαίνω αυτό που λένε ή διαβάζω, γιατί νιώθω χαζός, γιατί δεν έχω αρκετές γνώσεις, γιατί δεν τα καταφέρνω καλά στο σχολείο…

• Γιατί με είδαν γυμνή, γιατί με έπιασαν να φιλάω ένα αγόρι, να λέω ψέματα, να κλέβω, να κοιτάω από την κλειδαρότρυπα…

• Γιατί με είπαν βρόμικο, ανίκανο, αχάριστο, αμόρφωτο, δειλό…

• Γιατί απέτυχα σε αυτό που είχα αναλάβει, γιατί έκανα ένα αδιόρθωτο λάθος, γιατί «κρέμασα κάποιον που βασιζόταν σε εμένα», γιατί δεν φέρθηκα καλά στο φίλο μου, γιατί έχω πολλά λεφτά ενώ άλλοι πεινάνε…

• Γιατί με το παιδί μου, το γονιό μου, το σύντροφό μου, συμβαίνει κάτι από τα παραπάνω.

Ντροπή και ταπείνωση

Η ντροπή μοιάζει πολύ με την ενοχή κι όμως είναι αρκετά διαφορετική. Η ενοχή προέρχεται από την αίσθηση της παραβίασης μιας απαγόρευσης και το φόβο της τιμωρίας και σχετίζεται άμεσα με την απαγορευμένη πράξη, δηλαδή αυτό που κάναμε ενώ δεν έπρεπε να το κάνουμε. Η ντροπή, από την άλλη, σχετίζεται με αυτό μέσα μας που μας κάνει να κάνουμε κάτι ή να είμαστε κάπως και προέρχεται από την αίσθηση της ταπείνωσης στα μάτια κάποιου ή κάποιων επειδή είμαστε έτσι και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Και τα δύο, όμως, είναι ιδιαίτερα δυσάρεστα συναισθήματα και χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον ως παιδαγωγικά «εργαλεία», με άσχημα πολύ συχνά αποτελέσματα.

Η δυσβάσταχτη και αναγκαία απόρριψη

O θεσμός της οικογένειας και του σχολείου έκανε χρήση των συναισθημάτων αυτών ως μέσο για να επιβάλλει την εξουσία στα μέλη της (ο φόβος της τιμωρίας και του ντροπιάσματος μεγάλωσε γενιές), σε βαθμό που πολύ συχνά ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Εκτός από το ξύλο και τις αμείλικτες τιμωρίες ως τρόπο διαπαιδαγώγησης, πολλοί γονείς ή δάσκαλοι χρησιμοποιούσαν και το διασυρμό ή την απειλή του διασυρμού και του ρεζιλέματος (π.χ. σε ορισμένα σχολεία αυστηρών αρχών, οι «ατίθασοι» μαθητές περιφέρονταν με μια ταμπέλα κρεμασμένη στο λαιμό τους που έγραφε το «παράπτωμά» τους). Αυτή η «εκμετάλλευση» του συναισθήματος της ντροπής ως μέσου εξουσίας -ενός συναισθήματος άλλωστε που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανθρώπινη ύπαρξη και δεν χρειάζεται να το «προκαλέσουμε» για να εμφανιστεί- οδήγησε στη «δυσφήμησή» της και στην αμηχανία των γονιών απέναντι σε καθετί που θα μπορούσε να ντροπιάσει τα παιδιά τους, γεγονός που μοιάζει σήμερα δυσβάσταχτο για πολλούς γονείς. Κι ενώ η πρόθεσή μας είναι να προστατέψουμε τα παιδιά μας από το οδυνηρό συναίσθημα της ντροπής, αλλά και της ταπείνωσης και της κατωτερότητας που μπορεί να το συνοδεύουν, συχνά αυτό που τελικά καταφέρνουμε είναι να τα στερούμε από τις συνέπειες των πράξεών τους και από την επαναξιολόγηση της συμπεριφοράς τους μέσα από την -δυσάρεστη μεν, αναγκαία δε- εμπειρία της απόρριψης.

Oι δύο όψεις της ντροπής

Το συναίσθημα της ντροπής έχει τη ρίζα του στις πρώτες στιγμές της ζωής, όταν βλέπουμε τι είμαστε μέσα στο βλέμμα της μητέρας. Όταν αυτό δηλώνει δυσαρέσκεια και μη αποδοχή, τότε μεγαλώνει μέσα μας η αίσθηση ότι κάτι «δεν πάει καλά», κάτι «στραβό» υπάρχει πάνω μας, κάτι «λάθος», κάτι «μη αγαπητό» (αυτό ακριβώς είναι και το συναίσθημα, κάθε φορά που ένα βλέμμα επιτιμητικό πέφτει πάνω μας). Ταυτόχρονα, αυτή η αίσθηση, όταν εναλλάσσεται με το αίσθημα της αποδοχής και της αγάπης από τους άλλους, είναι ένα από τα πιο δυνατά κίνητρα για να εξελιχθούμε, να αναπτύξουμε τις ικανότητές μας, να γίνουμε αυτόνομοι. Είναι επίσης ακρογωνιαίος λίθος στη διαμόρφωση ενός προσωπικού συστήματος αξιών. Στην πορεία της ζωής, η ντροπή μάς παρακινεί να ξεπεράσουμε ελλείψεις και στενά προσωπικά όρια και ταυτόχρονα περιορίζει την ύβρη και την υπερεκτίμηση του εαυτού μας και μας κάνει καλύτερους (συν)ανθρώπους.

Έχει περάσει η εποχή της ντροπής;

Χρειάζεται βέβαια πολύ συνειδητή προσπάθεια από το γονιό για το παιδί και από τον κάθε ενήλικο για τον εαυτό του, ώστε να πετύχει τη «σωστή δόση» ντροπής. Να καταφέρει, δηλαδή, η ντροπή του να παραμένει μέσα στα όρια της αίσθησης αμοιβαιότητας και της αλληλοεκτίμησης που μας συνδέει με τους άλλους και να μην παραμορφώνεται ούτε σε αίσθημα κατωτερότητας και κοινωνικής ανεπάρκειας ούτε σε κοινωνική αναλγησία, θράσος και έλλειψη σεβασμού. Και πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτό δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο, αφού η ντροπή μοιάζει να έχει αλλάξει πρόσωπο. Αν, για παράδειγμα, αρκετά πρόσφατα ακόμη, η θέα του γυμνού σώματος, η αποκάλυψη οποιουδήποτε «μυστικού» σεξουαλικού περιεχομένου ήταν πηγή απεριόριστης ντροπής, σήμερα οι γονείς παρακολουθούν καθημερινά σίριαλ με σκηνές σεξ (ήπιες έστω) μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους χωρίς να αισθάνεται κανείς τους ούτε καν αμηχανία. Θα μπορούσε σχεδόν να σκεφτεί κανείς ότι η εποχή της ντροπής έχει περάσει. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Μπορεί ένας έφηβος να μην ντροπιάζεται επειδή τον έπιασε ο καθηγητής του να καπνίζει, πόσοι έφηβοι όμως δεν αισθάνονται καθημερινά ντροπή επειδή δεν μπορούν να φορέσουν συγκεκριμένες μάρκες ρούχων ή νέοι άνθρωποι επειδή δεν μπορούν να συμμετέχουν στο λαμπερό life style που βλέπουν γύρω τους; Η ντροπή υπάρχει, είναι αρχέγονο συναίσθημα και η δύναμή της είναι η ίδια όπως ήταν πάντα. Αυτό που δεν είναι ίδιο είναι οι αξίες που την τροφοδοτούν και αυτές ίσως είναι που χρειάζεται να επαναδιαπραγματευτούμε.

Το ελληνικό φαινόμενο της (μη) ντροπής

Oι σχέσεις με τους κοινωνικούς θεσμούς στην Ελλάδα παραδοσιακά μοιάζουν να βασίζονται περισσότερο στην ντροπή παρά στην ενοχή, σε αντίθεση με τις περισσότερες δυτικές χώρες (οι γονείς έλεγαν στα παιδιά τους «Δεν ντρέπεσαι να το κάνεις αυτό και να σε ρεζιλέψουν;» και όχι «Μην το κάνεις αυτό γιατί απαγορεύεται»). Έτσι, ο καθένας ρύθμιζε την κοινωνική του συμπεριφορά (και) με βάση την ντροπή που ένιωθε απέναντι στους συγγενείς, τους φίλους, τους γνωστούς, τους γείτονες, που μπορούσαν κάθε στιγμή να τον «δουν», να τον «τσακώσουν». Στη σημερινή Ελλάδα, που ο καθένας ζει και κινείται σχεδόν ανώνυμα στο περιβάλλον του, δεν υπάρχει το βλέμμα όλων αυτών στους οποίους θα μπορούσε να ρεζιλευτεί, με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε πολύ λιγότερο την υποχρέωση να συμπεριφερθούμε «κόσμια» ή να εμφανίζουμε πρωτοφανή κοινωνική αναλγησία.

Τα reality show και οι πολιτικοί

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρέβλωσης της ντροπής είναι οι διάφορες εκπομπές τύπου reality show, όπου οι άνθρωποι κάνουν ουρές για να βγουν στην τηλεόραση και να βγάλουν σε κοινή θέα τα άπλυτά τους, τα κουσούρια τους και γενικά όλα όσα πριν μερικές δεκαετίες θα ήθελαν να μην ξέρει κανείς. Επίσης, η περίπτωση των πολιτικών που αποδεικνύονται δημοσίως καταφανώς ανίκανοι ή ανεπιτυχείς σε αυτό που κάνουν και συνεχίζουν να το κάνουν χωρίς την παραμικρή ένδειξη ντροπής, ταπείνωσης, μεταμέλειας, απολογίας.

vita.gr

Ψυχολογία

 Ένα αγαπημένο μου βιβλίο έχει τον τίτλο “Μην βασανίζεστε για μικροπράγματα γιατί όλα είναι μικροπράγματα.” Την ημέρα που θα καταλάβεις ότι σπαταλάς ενέργεια και ημέρες από την υπέροχη ζωή σου ανησυχώντας για μικροπράγματα (και για… μικροανθρώπους), θα ξεκινήσεις μια νέα καλύτερη ζωή.

Εδώ είναι 7 πράγματα για τα οποία χρειάζεται να σταματήσεις να ανησυχείς.

Συμπλήρωσε τη λίστα και με δικά σου και στείλτη μας για να τη δημοσιεύσουμε και να ελευθερώσουμε κι άλλους από άχρηστα βαρίδια.

Για όσα θέλουν οι άλλοι από τη δική σου ζωή

Ασφαλώς και θα ακούσεις τη γνώμη των άλλων. Πολλές φορές δίνουν μια διάσταση σε αυτό που σε απασχολεί που δε θα την αντιλαμβανόσουν χωρίς τη βοήθεια τους. Όμως, το να ανησυχείς για το πώς φαίνεσαι στα μάτια τους και για το τι θα ήθελαν εκείνοι από εσένα, είναι μια μεγάλη σπατάλη ενέργειας αλλά και ζωής. Μόλις καταλάβεις τι θέλεις και τι σε κάνει ευτυχισμένο, αγκάλιασε το, ακολούθησε το και σύντομα θα ανοίξουν και οι αγκαλιές αυτών που θέλεις ή αυτών που δε φαντάζεσαι.

Πόσα κιλά είσαι

Και αυτό σου το λέω εγώ που ζυγιζόμουν δυο φορές την ημέρα. Την ημέρα που δε θα σε καθορίζει το πόσα κιλά θα δείξει η ζυγαριά, θα μπορέσεις να συμπεριφερθείς στο σώμα σου με αγάπη. Μην αφεθείς στο φαγητό και στην νευρική απόλαυση. Αφήσου στην αγάπη για το σώμα σου και για την ποιότητα της ζωής σου. Επίλεξε σοφά την τροφή σου, σταμάτα το συναισθηματικό φαγητό, βρες την πείνα σου, ασκήσου, νιώσε χαρά και οι ορμόνες θα κυλήσουν τόσο αρμονικά στο σώμα σου που όλα θα γίνουν σχεδόν από μόνα τους.

Πώς ζουν οι άλλοι

Η σύγκριση είναι μια από τους μεγαλύτερους κλέφτες της ενέργειας σου. Μη συγκρίνεις τον τρόπο που ζεις με αυτόν των άλλων ανθρώπων.

Είναι διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικές ζωές, με διαφορετικά χαρίσματα και ελαττώματα και διαφορετικό σκοπό και κάρμα σε αυτή τη ζωή. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με αυτή των άλλων. Σύγκρινε τη με όσα μπορεί να καταφέρει ο καλός σου εαυτός και τότε θα μπορέσεις να κάνεις βήματα ή και άλματα εμπρός.

Για την τελειότητα

Να σου πω ένα μυστικό; Είσαι ήδη τέλειος. Ναι, απλά δεν το έχεις συνειδητοποιήσει ακόμα. Όλοι παλεύουμε με την τελειότητα. Θέλεις να είσαι ο τέλειος γονιός, ο τέλειος σύντροφος, το τέλειο παιδί, ο τέλειος φίλος, ο τέλειος εργαζόμενος. Και όταν δεν τα καταφέρνεις η απογοήτευση κoλλάει επάνω σου σαν γλίτσα. Να βάζεις τον πήχη ψηλά, να ξεπερνάς τα όρια σου, να γίνεσαι όλο και καλύτερος όμως το κίνητρο σου χρειάζεται να είναι η εξέλιξη σου και η ανακάλυψη των ταλέντων σου και όχι η άπιαστη, αγχωτική τελειότητα.

Για την ηλικία σου

Το να μεγαλώνεις είναι αναπόφευκτο, το να γερνάς είναι προαιρετικό λέει ένα αγαπημένο σλόγκαν. Δεν μπορείς να σταματήσεις τον χρόνο αλλά μπορείς να αγκαλιάσεις την ηλικία σου και όσα έχεις μάθει, πάθει και καταφέρει αυτά τα χρόνια πάνω στη γη μας. Υπάρχουν άνθρωποι που γίνονται όλο και καλύτεροι μεγαλώνοντας και το αντίθετο βέβαια. Εκμεταλλεύσου τα χρόνια που έρχονται για να ζήσεις όπως εσύ θέλεις. Κι αν κάποιος έχει πρόβλημα με τη δική σου ηλικία ξέρεις ασφαλώς ποιο τραγούδι μπορείς να του αφιερώσεις. Σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δε θα μπορέσουμε.

Για όσα δεν μπορείς να ελέγξεις

Αχ, αυτός ο έλεγχος… Αν μπορούσαμε θα ελέγχαμε και το πόσο γρήγορα ή αργά γυρίζει η γη. Πρόκειται για την απόλυτη σπατάλη ενέργειας. Και μάλιστα για μια ανόητη απόλυτη σπατάλη αφού και δεν την ευχαριστιέσαι και κανένα αποτέλεσμα δε βλέπεις τελικά. Αντί να σπαταλάς ενέργεια προσπαθώντας να ελέγξεις τα πάντα, κάνε το καλύτερο που μπορείς γι’ αυτό που θέλεις να πετύχεις και περίμενε τα αποτελέσματα.

Πολλές φορές θα χρειαστεί και υπομονή μέχρι να δεις τα αποτελέσματα αλλά και αυτό είναι μέσα στο ωραίο παιχνίδι της ζωής.

Για το κουτσομπολιό

Σε ένα κόσμο που ασχολείται εντατικά με τις ζωές των άλλων, κάνε τη διαφορά και κάνε ένα βήμα μακριά από το κουτσομπολιό. Ξεκίνα από το να σταματήσεις να κουτσομπολεύεις τον… εαυτό σου. Δε χρειάζεται να ξέρουν πολλοί πολλά. Μπορείς να επικοινωνείς με τους φίλους σου για πιο ουσιώδη πράγματα. Μίλησε για την καλοσύνη αντί για τα λάθη κάποιου, συζήτησε για τη χαρά αντί για τους πόνους σου, δείξε τη γενναιόδωρη και όχι τη μίζερη φύση σου. Υπάρχει ένας πολύ γνωστός τραγουδιστής που απαγορεύει σχεδόν να μιλάνε άσχημα για οποιονδήποτε μπροστά του. Που αρνείται όχι μόνο να μεταφέρει αλλά και να ακούσει πληροφορίες για άλλους. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος της εξέλιξης και της επιτυχίας του. Καθάρισε το εσωτερικό και εξωτερικό σου περιβάλλον από το κουτσομπολιό, ακόμα και από κουτσομπολίστικα sites ή εκπομπές, και θα δεις διαφορά στην ενέργεια, τη διάθεση και τη ζωή σου.

Από την Καίτη Φαρμάκη Πηγή: anewlife.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Όταν οι σύντροφοι πάψουν να σέβονται και να εκτιμούν τις συ­μπληρωματικές τους διαφορές, χάνεται ο ηλεκτρισμός, δηλαδή δεν ξετρελαίνονται πια ο ένας για τον άλλο. Και χωρίς την αυ­τόνομη λειτουργία των δύο πόλων χάνεται η έλξη.

Το χάσιμο της έλξης μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Eίτε καταπιέζοντας τον εαυτό μας για να ευχαριστήσουμε το σύ­ντροφό μας, είτε προσπαθώντας να τον ισοπεδώσουμε για να ταιριάζει με την εικόνα μας. Η στρατηγική να καταπιεστούμε οι ίδιοι ή να αλλάξουμε το σύντροφό μας, σαμποτάρει τη σχέση.

Αν καταφέρουμε να αλλάξουμε το σύντροφό μας, ίσως νιώ­θουμε μια πρόσκαιρη ικανοποίηση, τελικά όμως το πάθος θα χαθεί.

Παράδειγμα: Ο Τομ λέει στη Τζέιν, «Μην είσαι τόσο ευαί­σθητη, αναστατώνεσαι με το παραμικρό». Αν η Τζέιν καταπιέσει τα δικά της συναισθήματα για να ευχαριστήσει τον Τομ και να συμβιβαστεί, θα υπάρχουν λιγότερες προστριβές μαζί του και θα κερδίσει την αγάπη του. Το προσωρινό αποτέλεσμα φαίνεται πως είναι μια καλή και αρμονική σχέση, σίγουρα όμως μεταξύ τους θα υπάρχει λιγότερο ενδιαφέρον, ενθουσιασμός ή έλξη.

Σιγά σιγά, καθώς η διαδικασία καταπίεσης του πραγματι­κού εαυτού τους θα συνεχίζεται, όλο και πιο πολύ το πάθος και το ενδιαφέρον θα χάνονται, μέχρι να καταλήξουν στο σημείο να μη νιώθει τίποτα ο ένας για τον άλλο. Ίσως, γίνουν καλοί φί­λοι, αλλά το πάθος θα... “βγάλει φτερά”. Το ενθαρρυντικό είναι ότι η διαδικασία αυτή μπορεί να αλλάξει. Μπορούμε να μάθου­με να ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας χωρίς να πρέπει οπωσδή­ποτε ν’ αλλάξουμε σύντροφο.
Όταν ο ένας από τους δύο αναγκαστεί να καταπιέσει τον εαυτό του, τα αισθήματα και τη σκέψη του -δεν έχει σημασία σε ποιο βαθμό- για να πάρει αγάπη ή να νιώσει σιγουριά στη σχέση του, τότε το πάθος θα χαθεί. Καθώς προσαρμοζόμαστε ή αλλάζουμε προς αυτή την κατεύθυνση, δεν ελαττώνεται μόνο το πάθος αλλά και η αγάπη.
Κάθε φορά που καταπιέζεστε, συσπειρώνεστε, ή απαρνείστε τον εαυτό σας για να σας αγαπούν, εκείνη τη στιγμή, εσείς οι ίδιοι δεν αγαπάτε τον εαυτό σας.

Του δίνετε το μήνυμα ότι δεν είναι αρκετά καλός έτσι όπως είναι. Κάθε φορά που προσπα­θείτε ν’ αλλάξετε το σύντροφό σας, του δίνετε το μήνυμα ότι δεν αξίζει να τον αγαπούν έτσι όπως είναι. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες η αγάπη Βεβαίως πεθαίνει. Όταν προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη μαγεία της αγάπης, αλλάζοντας τον εαυτό μας ή τον άλλο, χειροτερεύουμε τα πράγματα.

Κάθε φορά που, στο όνομα της αγάπης, προσπαθείτε να καταπιεστείτε ή να αλλάξετε το σύντροφό σας, ρίχνετε πέτρες αντί νερό στο μύλο της αγάπης.

Για Ποιους Λόγους Αλλάζουμε και Συμβιβαζόμαστε
Όταν ένας άντρας έλκεται από μία γυναίκα, δημιουργείται μια ένταση. Και οι δύο, ο καθένας ξεχωριστά, προσπαθούν να ταιριάξουν. Με τη σχέση τους, πλησιάζουν ο ένας τον άλλο, είναι μαζί, κάνουν πράγματα μαζί, επικοινωνούν, μοιράζονται χαρές και λύπες, αγγίζονται και κάνουν έρωτα, κι έτσι η ένταση φεύ­γει και τη διαδέχεται η ευδαιμονία, η ευτυχία, η γαλήνη, η έμπνευση, η ελευθερία, η εμπιστοσύνη, η ολοκλήρωση.

Αυτά τα θαυμάσια συναισθήματα είναι το αποτέλεσμα εγρή­γορσης στις εσωτερικές μας ιδιότητες, που, σε ανταπόδοση, μας κάνουν να νιώθουμε ολοκληρωμένοι. Δυστυχώς, αυτή η μα­γεία δεν κρατάει πολύ, βίναι μόνο μια αναλαμπή που μας δεί­χνει πώς θα νιώθουμε όταν είμαστε πραγματικά ολοκληρωμένοι και εξισορροπημένοι.

Για να ολοκληρωθεί κανείς πραγματικά, πρέπει αυτές οι δυναμικές ιδιότητες ν’ αρχίσουν να αναδύονται στο συνειδητό. Όσο αντιστεκόμαστε, ασυνείδητα βέβαια, σ’ αυ­τές τις ιδιότητες για να μην έρθουν στην επιφάνεια, τόσο χά­νουμε την ευχαρίστηση, και ίσως βιώσουμε το αντίθετο.

Παράδειγμα: Όταν ο Τομ αγαπάει τη Τζέιν γίνεται πιο περι­ποιητικός, ευγενικός, με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και πιο συ­ναισθηματικός. Στην αρχή είναι ευχαριστημένος και νιώθει εμπιστοσύνη. Αλλά οι παλιές του εμπειρίες τού λένε: “Δεν εί­ναι σωστό οι άντρες να είναι συναισθηματικοί ή περιποιητικοί”. Έτσι, αυτόματα, το υποσυνείδητό του αντιστέκεται στις ανα- δυόμενες θηλυκές του ιδιότητες.
Ένας εσωτερικός συναγερμός αρχίζει να χτυπάει προειδο­ποιώντας: “Κίνδυνος, κίνδυνος! Κοντεύεις να γίνεις λαπάς. Πρόσεξε πώς λειτουργείς. Συγκρατήσου....”. Η εσωτερική αυτή αντίσταση γεννάει διάφορα αρνητικά συμπτώματα. Μπορεί, ξαφ­νικά, να νιώσει τη διάθεση ν’ αντισταθεί στη σύντροφό του, να αισθάνετα ανικανοποίητος, δυστυχισμένος, λυπημένος, κατα­πιεσμένος, να πνίγεται, να νιώθει ανήσυχος ή κενός.

Ό,τι υπήρξε τόσο όμορφο, τώρα γίνεται επώδυνο. Για να ξεφύγει απ’ αυτά τα -αναπόφευκτα όταν ωριμάζουμε- οδυνηρά συμπτώματα, ο Τομ θα προσπαθήσει να “αποφύγει τη σχέση” ή θα προσπαθήσει ν’ αλλάξει την σύντροφό του, ή θα πάψει να είναι ο εαυτός του. Το πιθανότερο είναι να βρει κάποια προ­σωρινή ανακούφιση. Μακροπρόθεσμα όμως η σχέση θα γίνει λιγότερο ερωτική, λιγότερο θερμή.

Όταν ένας άντρας έλκεται από μια γυναίκα, σ’ ένα Βαθμό αντιστέκεται στην επίδρασή της. Κι αυτή η αντίστασή του εκ­φράζεται με δύο τρόπους: ή προσπαθεί να την αλλάξει ή απαρ- νιέται τον εαυτό του για να βρεί ανακούφιση. Υπάρχουν ασφα­λώς κι άλλοι τρόποι για να νιώσει κανείς καλύτερα: ν’ αλλάζει συνέχεια σύντροφο, να δημιουργεί κρυφές σχέσεις, ή να ανα­πτύξει κάποια εξάρτηση που θα μουδιάσει λίγο τον πόνο της αντίστασης που όλο και μεγαλώνει.

Σε κάθε περίπτωση, σ’ όποιο Βαθμό κι αν αντιστέκεται στην πλημμυρίδα των πραγμα­τικών λόγων που τον τράβηξαν σ’ αυτή τη γυναίκα, θα προ­σπαθήσει ν’ αποφύγει την ουσιαστική σχέση.

Μία από τις συνηθισμένες μεθόδους για ν’ αποφύγει κανείς τον πόνο που φέρνει η εσωτερική αντίσταση, είναι η διαρκής αυξανόμενη απαίτηση να αλλάξει η σύντροφός του, να γίνει όπως αυτός. Έχει την απαίτηση να θέλει κι εκείνη ό,τι θέλει αυτός, να αισθάνεται όπως αυτός και να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο. 6κτός από την ανάγκη του να την ελέγχει ή να την αλ­λάξει, άθελά του την πληγώνει και μειώνει την αρχική έλξη και “χημεία” που είχε δημιουργηθεί.
Eκείνη, μπορεί να συμβάλει εξίσου σ’ αυτή τη διαδικασία! Δεν είναι όλο το λάθος δικό του. Όπως λέει κι η παροιμία, “μονός καβγάς” δεν γίνεται. Καθώς αρχίζει να εμφανίζεται η δική της αντίδραση στη στενή σχέση, ίσως προσπαθήσει να δι­ευκολύνει την αμηχανία της, απαρνούμενη τον εαυτό της.

Οι γυναίκες που έχουν την τάση να ελέγχουν και να αλλά­ξουν τους άντρες είναι εξίσου ικανές να προσαρμόζονται, να υποχωρούν και να απαρνούνται τον εαυτό τους. Εξαρτώνται υπερβολικά από το σύντροφό τους για να βρουν μια αίσθηση ταυτότητας. Με τη θέλησή τους προσφέρουν στο σύντροφό τους ακόμα και τον εαυτό τους, προκειμένου να κερδίσουν την αγάπη του και να δημιουργήσουν αρμονία.

Παράδειγμα: Αν ο Τομ πιστεύει ότι η Τζέιν είναι εγωίστρια ή ανίκανη, εκείνη απαρνείται την προσωπικότητά της και συμ­φωνεί μαζί του. Αν αυτός θέλει να της αρέσουν τα έργα που αρέσουν σ’αυτόν, εκείνη εγκαταλείπει τις προσωπικές της προ­τιμήσεις. Αν εκείνος πιστεύει ότι δεν είναι ρεαλίστρια ή ότι εί­ναι απαιτητική, αυτή συμφωνεί μαζί του, χάνοντας έτσι την επαφή με τις δικές της ανάγκες και αξίες. Αν προσπαθεί να την αλλάξει, αυτή ενδίδει στον έλεγχό του για να τον κάνει να την αγαπάει και να νιώσει αξιαγάπητη.

Μπορεί, όμως, να συμβεί και το αντίθετο. Ένας άντρας με αναπτυγμένα θηλυκά χαρακτηριστικά μπορεί να ενδώσει από­λυτα στις επιθυμίες της συντρόφου του. Αυτός ο τύπος του άντρα θεωρείται γενικά “ευαίσθητος”. Το συνηθισμένο πρόβλη­μα τέτοιων ανδρών είναι ότι οι γυναίκες τούς “αγαπούν” αλλά δεν νιώθουν έλξη γι’ αυτούς. Γίνονται πολύ καλοί φίλοι, οι γυ­ναίκες, όμως, δεν τους προτιμούν για στενές σχέσεις.

Μια γυναίκα που αρχικά έλκεται απ’ αυτό τον τύπο του άντρα έχει περισσότερο αναπτυγμένη την αντρική της πλευρά. Υποσυνείδητα, αρχίζει να τον εξουσιάζει και να τον ελέγχει και σιγά σιγά, ενώ αυτός συμρορφώνεται, εκείνη χάνει το ενδιαφέρον της γι’ αυτόν.

Όταν ο ανεξάρτητος τύπος γυναίκας αρχίσει μια σχέση μ’ έναν ευαίσθητο άντρα, μετά από λίγο η καταπιεσμένη γυναικεία της πλευρά αρχίζει να προβάλει. Όσο έχει απορρίψει τη γυναι­κεία της πλευρά, τόσο θα προσπαθήσει να απορρίψει και τον σύντροφό της. Ίσως αρχίσει να σκέφτεται: «Χρειάζομαι έναν πραγματικό άντρα», ενώ εκείνο που στην πραγματικότητα χρει­άζεται είναι ν’ αρχίσει ν’ αναπτύσσει τη δική της γυναικεία πλευρά. Δεν απορρίπτει εκείνον, αλλά τη δική της γυναικεία πλευρά, που εκείνος έχει ήδη αναπτύξει.

Με τον ίδιο τρόπο, όταν ένας ευαίσθητος άντρας απορρί­πτει μια επιθετική γυναίκα, εκείνο που χρειάζεται είναι να ανα­πτύξει περισσότερο την αντρική του πλευρά. Απορρίπτοντάς την ίσως να λέει ότι του χρειάζεται μια γλυκειά κι ευαίσθητη γυναίκα. Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται μια γυναίκα για να νιώσει άντρας, του χρειάζεται δουλειά για να αναπτύξει τον αντρισμό του που θέλει να βγει στην επιφάνεια, και εκείνη, με την παρουσία της, τον βοηθάει να ανακαλύψει.

Kείμενο του συγγραφέα και ψυχοθεραπευτή John Gray

Ψυχολογία

Όταν συγχωρείς κάποιον, γαληνεύεις. Κάνεις χάρη σ’ εσένα και όχι σ’ εκείνον
Νικόλας Σμυρνάκης 

Ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά

Θυμώνεις; Είναι εντάξει. Είναι φυσιολογικό. Είσαι άνθρωπος! Μην αισθάνεσαι τύψεις που έχεις αληθινά συναισθήματα. Ταυτόχρονα όμως, μην επαναπαύεσαι. Τα συναισθήματα μέσα μας δεν τα δημιουργούν τα αντικείμενα, οι άλλοι άνθρωποι ή τα γεγονότα. Τα συναισθήματα ενυπάρχουν κι εμείς αποφασίζουμε να τα ενεργοποιήσουμε. Η ενεργοποίηση γίνεται μέσω της «μετάφρασης» που κάνουμε, δηλαδή του νοήματος που συνειδητά προσδίδουμε σε όσα μας συμβαίνουν.

Αν κάποιος οδηγός εκνευριστεί μαζί σου και σε βρίσει, είναι εύκολο να αντιδράσεις κάνοντας το ίδιο κι εσύ. Να νιώσεις το ίδιο μ’ αυτόν. Ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά. Ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος ότι δεν αγαπιέσαι αρκετά. Όπως όλα τα αρνητικά συναισθήματα. Αν όμως ξέρεις ότι αυτός που σε βρίζει πάσχει από μια βαριά ασθένεια, που τον κάνει να φέρεται έτσι, πόσο αλλάζουν τα πράγματα;

Στοιχηματίζω ότι δεν θα σε εκνεύριζε τόσο πολύ ένας άρρωστος αγενής άνθρωπος. Την επόμενη φορά που θα σου μιλήσει κάποιος εκνευρισμένος, σκέψου το εξής: «Τον καημένο. Πάσχει από βαριά μορφή έλλειψης αγάπης. Τον καταλαβαίνω». Χαμογέλα και συνέχισε.

Πιστεύω βαθιά ότι ένα συναίσθημα υπάρχει: αυτό της αγάπης. Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι παραλλαγές του. Και ένας φόβος υπάρχει: Ο φόβος μήπως δεν αγαπηθούμε. Το μίσος, η οργή, η λύπη, ο θυμός, όλα τα άλλα αρνητικά συναισθήματα έχουν να κάνουν με την απώλεια της αγάπης ή με το φόβο ότι δεν αγαπιόμαστε αρκετά.

Δεν τιμωρείς λοιπόν κάποιον όταν τον σκέφτεσαι συνεχώς θυμωμένος. Έστω ότι σε εκνευρίζει ένας περαστικός που δεν κάνει στην άκρη και πέφτει άτσαλα πάνω σου. Σκέψου ότι εκείνος συνεχίζει τη ζωή του, δεν ξέρει καν το όνομά σου, δεν θυμάται το πρόσωπό σου, δεν γνωρίζει ότι είσαι θυμωμένος, δεν επηρεάζεται καθόλου απ’ αυτό, κι εσύ τον κουβαλάς μέσα σου για ώρες, ίσως και για όλη τη μέρα. Και σου χαλάει τη διάθεση. Σε ποιον κάνεις τη χάρη; Ποιος χάνει; Εκείνος ή εσύ;

Η λύση επομένως, Συνοδοιπόρε, είναι η συγχώρεση. Κάπου άκουσα, δεν ξέρω αν ισχύει ή όχι, ότι η τοξικότητα του σάλιου σου όταν είσαι θυμωμένος σκοτώνει ποντίκι. Το μίσος σκοτώνει. Ο θυμός είναι ένας αμυντικός μηχανισμός. Είναι ένας τρόπος να νιώσεις δυνατός όταν πονάς. Εσύ πώς νιώθεις κάθε φορά που θυμώνεις; Κι όταν περνάει ο θυμός, τι μένει; Πιθανότατα να νιώθεις άδειος, αλλά και τύψεις, τύψεις και λύπη για το πόσο πολύ εξαρτάσαι από τα αρνητικά συναισθήματά σου και από αυτά των άλλων. Έτσι ήμουν κι εγώ κάποτε. Εξαρτώμενος.

Η λύση είναι η συγχώρεση. Η συγχώρεση είναι δύναμη. Δούλευα με μια κοπέλα που ο αδελφός της την υποτιμούσε από τότε που θυμόταν τον εαυτό της. Την εκμεταλλευόταν όταν την είχε ανάγκη, δανειζόταν χρήματα από αυτή, που δεν τα επέστρεφε ποτέ και όταν δεν την είχε ανάγκη, ικανοποιούσε το δικό του αίσθημα σπουδαιότητας κάνοντάς τη να νιώθει σαν σκουπίδι. Έτσι ένιωθε δυνατός.

Τη ρώτησα: «Γιατί του είσαι ευγνώμων;» Στην αρχή σάστισε. Με τις κατάλληλες ερωτήσεις σιγά σιγά άρχισε να ανοίγεται. Έτσι μπήκε στη διαδικασία να σκεφτεί ότι ένας από τους λόγους που είναι συναισθηματικός άνθρωπος και θέλει να δώσει αγάπη στους γύρω της είναι γιατί δεν πήρε αγάπη από τον αδελφό της. Ένας από τους λόγους που θα γίνει καλή μαμά και θα προστατεύσει τη σχέση των παιδιών της είναι γιατί οι γονείς της δεν προστάτευσαν εκείνη σε σχέση με τον αδελφό της.

«Είμαι ευγνώμων γιατί με δίδαξες ποιες συμπεριφορές να αποφεύγω και τι άνθρωπος να μη γίνω», άρχισε να επαναλαμβάνει. «Σε συγχωρώ. Σε αγαπώ που είσαι αδελφός μου. Δεν σε χρειάζομαι όμως άλλο στη ζωή μου. Όχι όσο είσαι έτσι». Του τηλεφώνησε, του είπε ότι τον αγαπά, ότι τον συγχωρεί για όσα της έχει κάνει, αλλά ότι δεν θα ανεχτεί ποτέ ξανά αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι δεν είχε ξανανιώσει πιο δυνατή στη ζωή της, πιο γεμάτη και πιο ελεύθερη. Είχε εκπλαγεί με τον εαυτό της, είχε ξεπεράσει τις προσδοκίες της και ήταν βαθιά συγκινημένη γι’ αυτό.

Πες ευχαριστώ σε όσους σε πρόδωσαν. Αποκαλύπτοντας το πραγματικό τους πρόσωπο, σε προστάτεψαν από εκείνους στο μέλλον, σπρώχνοντάς σε να τους βγάλεις από τη ζωή σου στο παρόν. Έπειτα, συγχώρεσέ τους. Όταν συγχωρείς κάποιον, γαληνεύεις. Κάνεις χάρη σ’ εσένα και όχι σ’ εκείνον.

Ψυχολογία

Όλοι λένε να εμπιστεύεστε το ένστικτο σας, αλλά κανείς δεν φαίνεται να ξέρει τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Υπάρχουν πολλές φράσεις για το ένστικτο και την διαίσθηση. Οι άνθρωποι συνηθίζουν να λένε πως «είχα μια αίσθηση» ή σας λένε «πάντα να εμπιστεύεσαι το ένστικτο σου» όταν πρόκειται να πάρετε σοβαρές αποφάσεις.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Έχουμε τόσους πολλούς τρόπους συζήτησης και πληροφορίες αυτή την εποχή.

Οπότε δεν υπάρχει ανάγκη να βασιζόμαστε αποκλειστικά στα αισθήματα μας πλέον. Κι όμως, οι άνθρωποι συνεχίζουν να εμπιστεύονται το ένστικτο τους παρά άλλες προσιτές πληροφορίες. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι αυτό, αλλά ο βασικός είναι πως οι άνθρωποι τείνουν να είναι πιο ευαίσθητοι από όσο συνειδητοποιούν. Διαλέγουμε πράγματα πέρα από το επίπεδο της συνειδητής σκέψης, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τις πράξεις και τις αποφάσεις μας. Αν ανησυχείτε πως αφήνετε τον βιολογικό σας προγραμματισμό να αναλάβει τα ηνία, μην ανησυχείτε.

Δεν είναι απαραίτητο να ακούτε κατευθείαν μόνο το ένστικτο σας για μεγάλες αποφάσεις. Αρχίστε πρώτα με μικρές. Μόλις δείτε τα αποτελέσματα και ξέρετε ότι μπορείτε να εμπιστευθείτε πλήρως τον εαυτό σας, μπορείτε πάντα να εμπιστεύεστε το ένστικτο σας για μεγαλύτερες αποφάσεις.

Πάντα να ακούτε το ένστικτο σας για θέματα υγείας Πολλοί άνθρωποι «απλώς ξέρουν» πως κάτι πάει λάθος, ακόμα και αν φαίνονται υγιείς. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πηγαίνουν στον γιατρό με τις υποψίες τους, μόνο για να αποδειχθεί ότι είχαν δίκιο! Υπάρχει ένας πολύ απλός λόγος γι αυτό και όταν το σκεφτείτε, βγάζει νόημα! Ξέρετε πως λειτουργεί το σώμα σας και πως το αισθάνεστε όταν είναι υγιές.

Όταν κάτι δεν είναι όπως συνήθως, θα το ξέρετε επειδή θα το αισθάνεστε διαφορετικά. Μην αγνοήσετε αυτό το συναίσθημα! Πάντα να εμπιστεύεστε το ένστικτο σας όσον αφορά τον κίνδυνο Κάποτε είχα διαβάσει πως ένας πυροσβέστης ήταν σε ένα φλεγόμενο κτίριο με την ομάδα του.

Όλα πήγαιναν κανονικά. Ξαφνικά άρχισε να αισθάνεται πως όλοι ήταν σε κίνδυνο και πως έπρεπε να φύγουν από εκεί αμέσως. Μόλις έφυγαν από το κτίριο, η οροφή κατέρρευσε. Αν οι πυροσβέστες καθόταν για λίγο παραπάνω μέσα, θα είχαν πεθάνει.

Λίγο αργότερα, όταν διαπιστώθηκε η αιτία της φωτιάς, ο συγκεκριμένος πυροσβέστης συνειδητοποίησε ότι είχε ξανά δει τις ίδιες ακριβώς συνθήκες σε μια άλλη φωτιά, λίγο καιρό πριν. Δεν πρέπει ποτέ να αγνοείτε το ένστικτο σας όταν σας λέει πως βρίσκεστε σε κίνδυνο.

Εν τέλει είμαστε ζώα και εξακολουθούμε να έχουμε τα ένστικτα και τις αντιδράσεις των ζώων, ακόμα και αν βρίσκονται σε σχετική αδράνεια μετά από τα τόσα χιλιάδες χρόνια εξέλιξης. Αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα είναι σωστά βέβαια. Για παράδειγμα, σε καταστάσεις βίας είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας σε συνδυασμό με το ένστικτο μας.

Πάντα να ακούτε το ένστικτο σας για να διευρύνετε το δυναμικό σας Και πάλι, οι άνθρωποι που το κάνουν αυτό πρέπει πάντα να χρησιμοποιούν μια υγιή δόση κριτικής σκέψης πριν προχωρήσουν σε κάτι δραστικό. Αλλά υπάρχουν πολλά να πούμε για τις μεγάλες αλλαγές στην ζωή.

Εμπιστευθείτε το ένστικτο σας όταν σας λέει πως μπορείτε να διευρύνετε το δυναμικό σας και να αποκτήσετε καινούργιους στόχους στην ζωή. Αυτό μπορεί να είναι τόσο απλό όσο το να κάνετε μαθήματα μαγειρικής ώστε να βελτιώσετε τα φαγητά σας. Μπορεί όμως να είναι και τόσο περίπλοκο όσο το να μάθετε μια καινούργια ξένη γλώσσα για ένα ταξίδι. Δεν έχει βέβαια σημασία.

Αυτό που έχει σημασία είναι η προθυμία σας να ακολουθήσετε το ένστικτο σας όταν σας λέει πως θα διευρύνετε τις ικανότητες σας σε οποιονδήποτε τομέα. Το να επεκτείνετε τις ικανότητες σας αξίζει πολύ, και μερικές φορές χρειάζεται αυτή η ώθηση από το ένστικτο σας για να πειστείτε. Πάντα να ακούτε το ένστικτο σας όταν σας λέει πως μπορείτε να κάνετε κάτι Αυτό εφαρμόζεται σε δύο διαφορετικούς τομείς. Αν είστε εκπαιδευμένοι σε έναν τομέα, τον γνωρίζετε καλά και ξέρετε πώς να τον διαχειριστείτε, μην το βάζετε κάτω. Σηκωθείτε και σιγουρευτείτε πως οι άλλοι ξέρουν ότι μπορείτε να το κάνετε. Αυτό έχει να κάνει με τις συνηθισμένες δουλειές και χόμπι σας, σε οποιεσδήποτε καινούργιες ή επείγουσες καταστάσεις. Μην παραμερίσετε τον εαυτό σας. Βεβαιωθείτε ότι υπερασπίζεστε αυτόν και τις ικανότητες σας.

Μερικές φορές, βρισκόμαστε σε καταστάσεις που έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε καινούργια πράγματα. Και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να εμπιστευθείτε το ένστικτο σας. Δοκιμάστε κάτι καινούργιο και μπορεί να ανακαλύψετε ότι σας αρέσει!

Δεν χρειάζεται να είναι κάτι τρομακτικό όπως η πτώση με αλεξίπτωτο. Μπορεί να είναι η κηπουρική ή η ζωγραφική. Αν σας το λέει το ένστικτο σας, απλώς κάντε το. Μπορεί να εκπλαγείτε από το αποτέλεσμα. Πάντα να εμπιστεύεστε το ένστικτο σας για την αγάπη

Σημειώστε πως δεν αναφέρομαι στον έρωτα με την πρώτη ματιά, που είναι το αγαπημένο σενάριο πολλών ταινιών. Μπορεί να συμβεί και αυτό, αλλά δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Όχι, όταν λέω να εμπιστεύεστε το ένστικτο σας για την αγάπη, εννοώ να αναθεωρήσετε μια πιθανότητα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα το κάνατε.

Οι άνθρωποι είναι πολύ προσεκτικοί στα θέματα που αφορούν την καρδιά για έναν πολύ καλό λόγο. Εν τέλει, είναι εύκολο να πληγωθείτε.

Αλλά το να εμπιστευθείτε το ένστικτο σας μπορεί να σας οδηγήσει σε σπουδαία πράγματα. Και ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει μετά; Μάγεια Τ.

awakengr.com

Ψυχολογία

Δεν γνωρίζετε τον εαυτό σας τόσο καλά όσο νομίζετε. Μερικοί έξυπνοι κανόνες μπορούν όμως να βοηθήσουν – εσάς και τους γύρω σας – να καταλάβετε καλύτερα την αληθινή σας φύση Πιστεύετε ότι είστε ένας σπάνιος φίλος, ένας καταπληκτικός μάγειρας ή ένας εξαιρετικός τραγουδιστής

Για σκεφτείτε το λίγο καλύτερα. Οι περισσότεροι νομίζουμε ότι γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας, όπως αποδεικνύεται όμως πολύ συχνά η εντύπωση αυτή απέχει από την πραγματικότητα.

Κάποιοι υπερτιμούμε τις ικανότητές μας – μια ιδιαίτερα διαδεδομένη στον δυτικό κόσμο ψευδαίσθηση είναι η λεγόμενη «πλασματική υπεροχή» – και άλλοι τις υποτιμούμε ενώ εξίσου εσφαλμένη είναι η εικόνα που θεωρούμε ότι έχουν οι άλλοι για εμάς.

Αυτά και άλλα πολλά αποκαλύπτουν τα τελευταία ευρήματα των επιστημόνων, τα οποία φέρνουν στην επιφάνεια άγνωστες πτυχές του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η αυτοαντίληψή μας και μπορούν να αποτελέσουν έναν οδηγό στον δρόμο μας προς την αυτογνωσία.

Ποιος είμαι; Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση αρκετά καλά. Παρ’ όλα αυτά μάλλον γνωρίζετε τουλάχιστον ένα πρόσωπο που τρέφει αυταπάτες σχετικά με τον εαυτό του, γεγονός το οποίο εγείρει τη δυσάρεστη πιθανότητα ότι ίσως κάτι ανάλογο να συμβαίνει και σε εσάς. Πώς μπορείτε να ξέρετε; Στην πραγματικότητα όσο περισσότερα μαθαίνουμε για την αυτογνωσία τόσο σαφέστερο γίνεται ότι όλοι υστερούμε όσον αφορά την αντίληψή μας για τον εαυτό μας και το πώς μας βλέπουν οι άλλοι.

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είχε δίκιο όταν έγραφε: «Υπάρχουν τρία πράγματα που είναι υπερβολικά σκληρά: το ατσάλι, το διαμάντι και το γνώθι σαυτόν». Η ανθρώπινη φύση δεν έχει αλλάξει στα 250 χρόνια που έχουν περάσει από τότε, όμως σήμερα γνωρίζουμε περισσότερα σχετικά με το γιατί και πότε δυσκολευόμαστε να δούμε καθαρά τον εαυτό μας. Αυτό με τη σειρά του υποδηλώνει ότι ίσως υπάρχουν τρόποι για να βελτιώσουμε την αυτογνωσία μας. Ιδού ο οδηγός μας.

ΚΑΝΟΝΑΣ 1ος

Σκεφθείτε ταπεινά Βλέπετε τον εαυτό σας σαν έναν υπέροχο φίλο, εξαιρετικό μάγειρα, εκπληκτικό τραγουδιστή ή το εξυπνότερο άτομο στο γραφείο σας; Αν ναι, μάλλον έχετε «πλασματική υπεροχή» – η πεποίθηση την οποία τρέφουν πολλοί, τουλάχιστον στη Δύση, ότι είναι πάνω από τον μέσο όρο στα πάντα, από την οδήγηση ως τις επιδόσεις στη δουλειά.

Μελέτες σχετικά με το φαινόμενο αυτό δείχνουν ότι ξεγελιόμαστε σε πολύ μεγάλο βαθμό όταν πρόκειται να κρίνουμε χαρακτηριστικά τα οποία μας ενδιαφέρουν περισσότερο – εκείνα τα οποία θεωρούμε εξαιρετικά επιθυμητά ή εξαιρετικά ανεπιθύμητα. Για παράδειγμα η Σιμίνε Βαζίρε, διευθύντρια του Εργαστηρίου Προσωπικότητας και Αυτογνωσίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις, και η συνάδελφός της Ερικα Κάρλσον διαπίστωσαν ότι οι αναφορές των φοιτητών περί της ευφυΐας τους δεν είχαν σχεδόν καμία σχέση με τα αποτελέσματα των τεστ IQ.

Οσοι είχαν υψηλή αυτοεκτίμηση υπερτιμούσαν την εξυπνάδα τους, ενώ όσοι είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση την υποτιμούσαν, γεγονός το οποίο υποδηλώνει πως όταν πρόκειται για τις ιδιότητες τις οποίες συνδέουμε περισσότερο με την αξία του εαυτού μας οι κρίσεις μας βασίζονται περισσότερο στην αυτοπεποίθηση παρά στην αντικειμενικότητα. Η εξωτερική εμφάνιση, μια άλλη ιδιότητα για την οποία πολλοί ενδιαφερόμαστε, είναι πολύ δύσκολο να κριθεί από το ίδιο το άτομο για τον ίδιο λόγο.

«Η ακρίβειά μας δεν είναι μηδενική αλλά είναι κοντά στο μηδέν» λέει η κυρία Βαζίρε.

Η πλασματική υπεροχή μπορεί να έχει και ορισμένα πλεονεκτήματα. Τείνουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τον μέσο όρο επειδή αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε καλά, το οποίο με τη σειρά του προστατεύει την ψυχική υγεία μας, λέει ο Ντέιβιντ Ντάνινγκ από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ στην Ιθακα της Νέας Υόρκης, πρωτοπόρος στην έρευνα που μελετά το συγκεκριμένο φαινόμενο. Η παραπανίσια αυτοπεποίθηση μπορεί επίσης να ενισχύσει την κοινωνική θέση σας.

Στον αντίποδα, η υποτίμηση των ικανοτήτων σας μπορεί να σας προστατεύει από την αποτυχία αν μειώνει τις πιθανότητες να δοκιμάσετε τον εαυτό σας.

«Το οποιοδήποτε όφελος όμως ωχριά σε σχέση με το κόστος που επιφέρει η λανθασμένη αντίληψη του εαυτού» λέει ο ψυχολόγος Ζλάταν Κριζάν από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊοβα.

Υπογραμμίζει ότι για να προχωρήσουμε στη ζωή και στην κοινωνία πρέπει να κάνουμε επιλογές σχετικά με το πού θα επενδύσουμε τις προσπάθειές μας και το σε ποια αποτελέσματα θα ποντάρουμε την αυτοεκτίμησή μας. Η ανακριβής γνώση του εαυτού μας μάς οδηγεί σε κακές επιλογές και τελικά μας κάνει να αποτυγχάνουμε στα εγχειρήματά μας.

 Πώς μπορείτε να δείτε αν είστε υπόδουλος σε ένα σύμπλεγμα ανωτερότητας; Υπάρχουν κάποιοι δείκτες. Αν κρίνετε ένα χαρακτηριστικό στο οποίο έχετε ειδικότητα ή εμπειρία, τότε η αυτογνωσία σας είναι μάλλον καλή. Για παράδειγμα, οι επαγγελματίες αθλητές μπορούν να αντιληφθούν καλύτερα τα ταλέντα και τις αδυναμίες τους από τους ερασιτέχνες, ενώ οι γιατροί κρίνουν πιο σωστά την έκταση της ιατρικής γνώσης τους από ό,τι οι μη γιατροί. Αντιστρόφως οι νέοι και οι άπειροι έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιδείξουν κακή γνώση του εαυτού τους σε τομείς στους οποίους δεν έχουν ακόμη αποκτήσει εμπειρία. Επίσης τα άτομα με κατάθλιψη δεν τείνουν να έχουν πλασματική υπεροχή, επομένως είναι πιο σωστοί κριτές του εαυτού τους – τουλάχιστον όσον αφορά πράγματα όπως η ευφυΐα, η φήμη και η ικανότητά τους να ελέγχουν τα γεγονότα. Φυσικά ορισμένοι άνθρωποι είναι εξυπνότεροι από τον μέσο όρο. Σε περίπτωση όμως που θέλετε να ξέρετε αν εσείς είστε ένας από αυτούς, ίσως θα ήταν σοφότερο να κάνετε ένα τεστ online από το να εμπιστευθείτε την κρίση σας.

ΚΑΝΟΝΑΣ 2ος Να θυμάστε ότι η εμφάνιση μετράει

Δεν γίνεται να το αποφύγουμε, η εμφάνιση των ανθρώπων επηρεάζει τις κρίσεις μας για αυτούς. Κάνουμε όλοι κρίσεις για τον χαρακτήρα με βάση την εμφάνιση μέσα σε δευτερόλεπτα από τη στιγμή που θα συναντήσουμε κάποιον. Τα άτομα με γοητευτικό πρόσωπο αξιολογούνται ως περισσότερο φιλικά, κοινωνικά ικανά, έξυπνα ή ακόμη και σεξουαλικά διαθέσιμα από τον μέσο όρο. Οι άνδρες με μεγάλα μάτια, μικρότερη «γέφυρα» στη μύτη και πιο στρογγυλό πρόσωπο εκλαμβάνονται ως υποχωρητικοί και αφελείς. Οσοι έχουν μεγάλο, έντονα σχηματισμένο πιγούνι θεωρείται ότι διαθέτουν στερεοτυπικά αρσενικά χαρακτηριστικά όπως η επιθετικότητα. Τα άτομα που οι γωνίες του στόματός τους κατεβαίνουν προς τα κάτω ή έχουν σμιχτά φρύδια που σχηματίζουν ένα V θεωρούνται ανάξια εμπιστοσύνης. Τ

α γοητευτικά άτομα έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στις συνεντεύξεις για δουλειά και πληρώνονται καλύτερα από τους λιγότερο εμφανίσιμους συναδέλφους τους, για παράδειγμα. Οι πολιτικοί που κρίνονται ότι φαίνονται πιο ικανοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν τις εκλογές. Επίσης είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να εμπιστευθούμε άτομα που έχουν «πρόσωπο που εμπνέει εμπιστοσύνη» ακόμη και αφού μας έχουν πει ότι έχουν «ιστορικό» στην απάτη.

Αντίστροφα, αν φαίνεστε αναξιόπιστος, αυτό θα έχει κόστος. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι όταν τους έδιναν περιγραφές εγκλημάτων και φωτογραφίες «ενόχων» οι εθελοντές χρειάζονταν λιγότερα στοιχεία για να καταδικάσουν ως ενόχους τους κατηγορουμένους που είχαν κρίνει ότι έδειχναν αναξιόπιστοι – ενώ παράλληλα ήταν επίσης πιο σίγουροι για τις αποφάσεις τους.

Υπάρχει ωστόσο τρόπος να βοηθήσετε τους άλλους να δουν πέρα από την επιφάνεια και να βελτιώσετε ταυτόχρονα την αυτογνωσία σας. Μπορεί να φαίνεται προφανές, όμως τα άτομα που είναι πιο εκφραστικά και καλύτερα στο να τραβήξουν την προσοχή των άλλων τείνουν να κρίνονται με μεγαλύτερη ακρίβεια – είτε καλά είτε κακά. Μπορούμε επίσης να αντισταθμίσουμε το γεγονός ότι οι κρίσεις των άλλων για εμάς επηρεάζονται από την εμφάνισή μας: αν είστε γοητευτικοί, για παράδειγμα, το να ρωτάτε τους άλλους πόσο έξυπνος ή ικανός είστε, ίσως να μην είναι η καλύτερη οδός για το γνώθι σαυτόν.

Επίσης θα πρέπει να αποφεύγουμε να ζητάμε πληροφορίες από ανθρώπους με τους οποίους μοιάζουμε εμφανισιακά γιατί τείνουμε να εκτιμούμε περισσότερο τους ανθρώπους που μας μοιάζουν.

ΚΑΝΟΝΑΣ 3ος Δείτε αυτά που βλέπουν οι άλλοι

Είμαι το πρόσωπο που νομίζω ότι είμαι ή εκείνο που βλέπουν οι άλλοι; Αυτό μπορεί να είναι ένα περισσότερο φιλοσοφικό παρά επιστημονικό ερώτημα, αλλά η προσωπική ταυτότητά σας είναι «δεμένη» με τις σχέσεις σας με τους άλλους – τα άτομα με τα οποία αλληλεπιδράτε κρατούν έναν καθρέφτη μέσα στον οποίο βλέπετε τον εαυτό σας.

Πόσο καθαρό είναι αυτό το είδωλο;

Το καλό νέο είναι ότι οι περισσότεροι έχουμε αρκετά καλή επίγνωση του πώς μας βλέπουν οι άλλοι σε γενικές γραμμές.

Το κακό νέο είναι ότι δεν έχουμε σχεδόν καμία επίγνωση όσον αφορά το τι σκέφτεται για εμάς ένα συγκεκριμένο άτομο. Μια αιτία γι’ αυτό είναι ότι υποθέτουμε πως οι άλλοι γνωρίζουν για εμάς περισσότερα από όσα πραγματικά γνωρίζουν

Μια ομάδα με επικεφαλής τον Τζον Τσέιμπερς από το Πανεπιστήμιο της Φλόριδας διαπίστωσε πως όταν ζητήθηκε από τους εθελοντές να σκεφθούν πώς ξένοι έκριναν την ικανότητά τους στα βελάκια, οι συμμετέχοντες κατέληγαν σε ένα συμπέρασμα χρησιμοποιώντας αναμνήσεις από επιδόσεις που είχαν στα βελάκια στο παρελθόν, τις οποίες οι ξένοι δεν γνώριζαν.

Αυτό είναι ένα απλό λάθος, αλλά κοινό. «Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να ξέρουν πώς τους βλέπουν οι άλλοι απλώς επειδή οι ίδιοι γνωρίζουν πάρα πολλά για τον εαυτό τους».

Κάτι άλλο που πρέπει να έχετε κατά νου είναι ότι το πώς σας βλέπουν οι άλλοι εξαρτάται από το πώς είναι οι ίδιοι. Μελέτες από τη Λόρεν Χιούμαν από το Πανεπιστήμιο Μακ Γκιλ στο Μόντρεαλ του Καναδά δείχνουν ότι τα άτομα που είναι καλά προσαρμοσμένα – που βλέπουν θετικά διάφορες πλευρές της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένων του εαυτού τους και των σχέσεών τους – είναι περισσότερο ακριβή στις αξιολογήσεις που κάνουν για τους άλλους από ό,τι εκείνα που είναι λιγότερο καλά προσαρμοσμένα.

Επειδή ανήκουν στον μέσο όρο βλέπουν και τους άλλους σαν τον μέσο όρο και οι περισσότεροι εκεί ακριβώς είμαστε. «Ωστόσο μπορεί να είναι λιγότερο ακριβή όταν πρόκειται για ένα συγκεκριμένο άτομο το οποίο προσομοιάζει λιγότερο στο προφίλ προσωπικότητας του μέσου όρου» λέει η κυρία Χιούμαν.

Αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουν ιδιαίτερες γνώσεις σχετικά με τις ιδιότητες που κάνουν ένα άλλο άτομο μοναδικό – στην πραγματικότητα, όπως όλοι, θεωρούν ότι οι άλλοι μοιράζονται τις δικές τους μοναδικές ιδιότητες. Τα λιγότερο καλά προσαρμοσμένα άτομα κάνουν το ίδιο, ενώ επιπλέον τείνουν να έχουν στρεβλές αντιλήψεις για την ανθρωπότητα εν γένει.

Οταν υπάρχουν άνδρες στην παρέα οι γυναίκες παίρνουν μηδέν στην αντίληψη του πώς τις κρίνουν οι άλλες γυναίκες – πιθανώς επειδή εστιάζουν την προσοχή τους στους άνδρες. Φωτογραφία:Ευγενία Λώλη Η κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκετε μπορεί επίσης να επηρεάσει την αντίληψή σας σχετικά με το πώς σας βλέπουν οι άλλοι. Η Αλέσια Σαντούτσι από το Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόι έκανε αυτή την ανακάλυψη όταν ζήτησε από μικρές ομάδες ανδρών και γυναικών να αλληλεπιδράσουν κοινωνικά. Στη συνέχεια τους έβαλε να αξιολογήσουν ο ένας τον άλλο σε σχέση με διάφορα χαρακτηριστικά, μεταξύ των οποίων ο αυτοέλεγχος, η ωριμότητα, η ειλικρίνεια και η δολιότητα.

Στη συνέχεια όλοι έπρεπε να προβλέψουν πώς τους είχε αξιολογήσει το καθένα από τα άτομα της ομάδας τους. Αυτό αποκάλυψε ότι όταν οι γυναίκες αποτελούσαν την πλειονότητα στην ομάδα ήταν χειρότερες στο να κρίνουν πώς τις έβλεπαν οι άνδρες. Και όταν ήταν μειονότητα η ακρίβειά τους στο να κρίνουν πώς τις αξιολογούσαν οι άλλες γυναίκες έπεφτε κάθετα, σχεδόν στο μηδέν. Αντίστοιχα φαινόμενα δεν παρατηρήθηκαν στους άνδρες.

Η κυρία Σαντούτσι υποπτεύεται ότι αυτό ίσως αντανακλά το σε ποιους εστιάζουν την προσοχή τους οι γυναίκες σε κάθε περίσταση. Κάτι τέτοιο ταιριάζει με μια άλλη ανακάλυψη που έκανε η κυρία Χιούμαν εξετάζοντας τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να βελτιωθεί η αντίληψη των ανθρώπων για τους άλλους. «Απλώς το να ζητήσει κάποιος από τους συμμετέχοντες να προσπαθήσουν να σχηματίσουν πιο ακριβείς εντυπώσεις αυξάνει πραγματικά την ακρίβεια, προφανώς επειδή αυξάνει την προσοχή που αφιερώνουν στους άλλους» λέει.

ΚΑΝΟΝΑΣ 4ος Ξεχάστε αυτά που ξέρετε Το ότι έχετε περισσότερες πληροφορίες για τον εαυτό σας από ό,τι οι άλλοι μπορεί πραγματικά να αποτελέσει εμπόδιο για την αυτογνωσία. Αυτό ισχύει ακόμη και στην παιδική χαρά. Μια μακροπρόθεσμη μελέτη, γνωστή ως Concordia Longitudinal Risk Project, ζήτησε από παιδιά ηλικίας 6-14 ετών να αξιολογήσουν σε κλίμακες τους εαυτούς τους και τους συμμαθητές τους ως προς το αν είναι επιθετικοί, συμπαθητικοί και κοινωνικά απομονωμένοι.

Δύο δεκαετίες μετά οι αξιολογήσεις από τους συνομηλίκους συνδέονταν περισσότερο με την προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων στην ενήλικη ζωή τους από ό,τι οι αυτοαξιολογήσεις τους. Τι συμβαίνει εδώ; Το ότι είστε βυθισμένοι καθημερινά, επί είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, στα συναισθήματα και στις σκέψεις σας ίσως σας δίνει καλύτερη γνώση για εσωτερικά χαρακτηριστικά σας όπως ο νευρωτισμός ή η ευσυνειδησία, αλλά αποτελεί εμπόδιο όταν πρόκειται να αξιολογήσετε πλευρές της προσωπικότητάς σας που παρατηρούνται σχετικά εύκολα από τους άλλους.

«Αν με ρωτήσετε πόσο καλή και συμπονετική είμαι, το πιθανότερο είναι ότι θα ενσωματώσω στην κρίση μου και το πόσο καλή και συμπονετική θέλω να είμαι, καθώς και το πόσο συμπονετική νιώθω μέσα μου, αντί να εστιάσω την προσοχή μου στο πόσο καλά και συμπονετικά τείνω να ενεργώ» λέει η κυρία Βαζίρε.

Οι άλλοι απλώς μας κρίνουν από αυτό που βλέπουν, κάνοντας τουλάχιστον μερικές από τις αξιολογήσεις τους με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι εμείς. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά τις δεξιότητες και ικανότητές μας. Μια μεταανάλυση προηγούμενων μελετών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχουμε μόνο «μέτρια» αυτογνωσία σε τομείς όπως η ακαδημαϊκή ικανότητα, τα ταλέντα και οι αθλητικές επιδόσεις. Ωστόσο αποκάλυψε επίσης μια εξαίρεση: την ικανότητα στις ξένες γλώσσες.

Η καλύτερη αυτογνωσία μας εδώ οφείλεται μάλλον σε μεγάλο βαθμό στη συχνή «λήψη» πληροφοριών, λέει ο κ. Κριζάν, ο οποίος ήταν ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Αν η προσπάθειά μας να μιλήσουμε μια ξένη γλώσσα οδηγεί σε απορημένα βλέμματα και εκφράσεις σύγχυσης, οι πληροφορίες αμετάκλητα υποδεικνύουν ότι δεν τα πάμε καλά» σημειώνει.

Σε άλλους τομείς της ζωής μας οι χρήσιμες πληροφορίες δεν τείνουν να είναι ο κανόνας. Πληροφορίες μπορεί να έρχονται π.χ. από το αφεντικό μας, όμως οι γνώσεις του είναι συχνά ασαφείς. Εκτός δουλειάς ίσως θα πρέπει να αναζητήσετε ενεργά πληροφορίες αν θέλετε να ωφεληθείτε από τη σοφία των άλλων για να βελτιώσετε την αυτογνωσία σας. Να θυμάστε όμως ότι οι εντυπώσεις των άλλων σχετικά με εσάς μπορεί να έχουν στρεβλωθεί από τις κοινωνικές καταστάσεις και τα ίδια τα χαρακτηριστικά του καθενός. Ποιους λοιπόν θα πρέπει να εμπιστεύεστε για να σας δώσουν ειλικρινείς πληροφορίες; Αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο η κυρία Βαζίρε θα ήθελε πολύ να είναι σε θέση να απαντήσει – αρκεί να μπορούσε να βρει έναν τρόπο να δοκιμάσει πώς η προσωπικότητα επηρεάζει αυτού του είδους τις κρίσεις.

Εν τω μεταξύ έχει διαπιστώσει ότι τα άτομα που έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να κρίνουν τους άλλους είναι πραγματικά καλύτερα σε αυτό. Εχει επίσης να δώσει μία ακόμη συμβουλή. «Τα πιο κοντινά μας άτομα έχουν πολλές πληροφορίες αλλά συχνά είναι επίσης και τα πλέον προκατειλημμένα» λέει, επισημαίνοντας ότι αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους γονείς μας.

«Δεν θα εμπιστευόμουν πραγματικά τίποτε από αυτά που λένε». Η ουσία του εαυτού σας

Η ταυτότητά σας αποτελείται από μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών χαρακτηριστικών – πράγματα όπως προσωπικότητα, η ευφυΐα, η εμπειρία, οι δεξιότητες, οι συνήθειες, η σεξουαλικότητα και η γοητεία. Τι όμως είναι αυτό που πραγματικά σας κάνει «εσάς»;

Αν τους ζητήσει κάποιος να εντοπίσουν την ουσία της ατομικότητας, πολλοί ψυχολόγοι υποδεικνύουν την προσωπικότητα, τον μοναδικό συνδυασμό που έχει ο καθένας μας από τα πέντε βασικά χαρακτηριστικά της: δεκτικότητα, ευσυνειδησία, εξωστρέφεια, συγκαταβατικότητα και νευρωτισμός.

Παρ’ όλα αυτά έρευνες από τη Νίνα Στρόμινγκερ από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ αμφισβητούν αυτή την αντίληψη. «Αυτό που δείχνουν οι μελέτες μας είναι ότι η ηθική είναι ουσιώδης για το πώς σας βλέπουν οι άλλοι και πώς συνθέτουν την ταυτότητά σας» λέει. Τα πρώτα στοιχεία για κάτι τέτοιο ήρθαν όταν η κυρία Στρόμινγκερ και ο Σον Νίκολς από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έδωσαν σε εθελοντές περιγραφές ατόμων και στη συνέχεια άλλαξαν διάφορες πλευρές της ταυτότητάς τους. Τα άτομα αξιολογήθηκαν ότι έχουν αλλάξει περισσότερο όταν ηθικά χαρακτηριστικά όπως η εντιμότητα και η πίστη είχαν μεταβληθεί ή αφαιρεθεί παρά όταν άλλαξαν ψυχολογικά χαρακτηριστικά όπως η ευφυΐα ή η αίσθηση του χιούμορ.

Προκειμένου να εξετάσει αυτή την ιδέα στον πραγματικό κόσμο η ομάδα της κυρίας Στρόμινγκερ άρχισε να εργάζεται με τις οικογένειες ατόμων με άνοια. Πέρυσι δημοσίευσε τα αποτελέσματά της δείχνοντας ότι οι ασθενείς μπορεί να εμφάνιζαν κατάθλιψη, μεταβολές στην προσωπικότητά τους ή και απώλεια μνήμης, αλλά παρ’ όλα αυτά τα μέλη της οικογένειάς τους εξακολουθούσαν να θεωρούν ότι ουσιαστικά είναι «το ίδιο πρόσωπο».

Οταν όμως άλλαζε η ηθική συμπεριφορά τους – αν γίνονταν π.χ. ανέντιμοι –, τους έβλεπαν σαν ένα αλλαγμένο πρόσωπο. «Παραδοσιακά η ηθική δεν έχει προσελκύσει ιδιαίτερα την προσοχή των μελετητών που έχουν ασχοληθεί με τη φύση της προσωπικής ταυτότητας» λέει η κυρία Στρόμινγκερ.

«Θεωρούσαν περισσότερο ότι η μνήμη και τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της προσωπικότητάς μας, ήταν αυτά που μας έκαναν να είμαστε “εμείς”». 

Πηγή: tovima.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Οι άνθρωποι που έχουν καλούς φίλους ζουν περισσότερο, γελούν περισσότερο και στενοχωριούνται λιγότερο  Η καλλιέργεια στενών φιλικών σχέσεων είναι ένας από τους πιο σίγουρους τρόπους για να γνωρίσεις μεγαλύτερη ευτυχία και χαρά στη ζωή σου.

Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι οι άνθρωποι με ευρύ φιλικό και οικογενειακό κύκλο ζουν περισσότερο, γελούν περισσότερο και στενοχωριούνται λιγότερο. Οι φιλίες, όπως όλα τα καλά πράγματα στη ζωή, απαιτούν χρόνο, ενέργεια και δέσμευση. Όμως, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να σου προσφέρουν μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Όπως έγραψε ένας φιλόσοφος πριν από πολλούς αιώνες, “τίποτα στον κόσμο δεν αξίζει περισσότερο από τη φιλία. Αυτοί που την εξορίζουν από τις ζωές τους είναι σαν να αποδιώχνουν το φως του ήλιου από τη Γη, καθώς, από όλα τα δώρα που μας έχει χαρίσει η φύση, είναι το πιο όμορφο, το πιο τερπνό”. Καθώς μεγάλωνα, ο πατέρας μου μου έλεγε συχνά ότι ο άνθρωπος που έχει τρεις αληθινούς φίλους είναι ένας πραγματικά πλούσιος άνθρωπος.

Δεν ξέχασα ποτέ αυτή τη συμβουλή και σε παροτρύνω κι εσένα να την πάρεις στα σοβαρά. Για να χτίσεις πιο βαθιές φιλίες, θα πρέπει να είσαι διατεθειμένος να απομακρυνθείς από τον κλοιό ασφαλείας σου, να σπάσεις τον πάγο με τους ανθρώπους που ίσως δεν γνωρίζεις τόσο καλά και να δείξεις αληθινή ζεστασιά. Αν σπείρεις τους σπόρους της φιλίας, σίγουρα θα θερίσεις μια πλούσια σοδειά. Αν βρεθείς σε ένα πάρτι, βρες το κουράγιο να πλησιάσεις κάποιον που θα ήθελες να γνωρίσεις καλύτερα και συστήσου μόνος σου. Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη έχει μια βαθιά ανάγκη για στοργή, και οι περισσότεροι θα είναι ευτυχείς που πήρες αυτή την πρωτοβουλία.

Αλλά τι έγινε ακόμη κι αν δεν βρεις ανταπόκριση; Αντί να το δεις σαν απόρριψη, δες το σαν απώλεια του άλλου και προχώρησε ευγενικά στο επόμενο άτομο που ίσως θελήσει να επωφεληθεί από όλα όσα έχεις να του προσφέρεις.

Πριν από λίγο καιρό, η μητέρα μου, πηγαίνοντας σε μια δουλειά, διαπίστωσε ότι είχε σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου της. Ρώτησε μια άγνωστη γυναίκα, που πότιζε το γρασίδι μπροστά στο σπίτι της, αν θα μπορούσε να αφήσει το αυτοκίνητο στο γκαράζ της μέχρι να περπατήσει ως το πλησιέστερο βενζινάδικο και να φέρει βοήθεια.

Η γυναίκα αποκρίθηκε πως δεν είχε κανένα πρόβλημα, κι έτσι η μητέρα μου άφησε το αυτοκίνητό της κι έφυγε. Όταν επέστρεψε με το παιδί από το βενζινάδικο που άλλαξε το λάστιχο, η μητέρα μου χτύπησε την μπροστινή πόρτα του σπιτιού κι ευχαρίστησε θερμά τη γυναίκα για την καλοσύνη της.

Η γυναίκα προσκάλεσε τη μητέρα μου για ένα φλιτζάνι τσάι. Προτού περάσει μία ώρα, οι δύο γυναίκες είχαν ανακαλύψει πως είχαν μεγαλώσει στην ίδια πόλη, είχαν πάει στο ίδιο σχολείο και είχαν πολλούς κοινούς γνωστούς.

Μια όμορφη φιλία άρχισε να αναπτύσσεται απλώς επειδή η μητέρα μου πήρε την πρωτοβουλία να αποκτήσει μια καινούρια φίλη.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Robin Sharma “Ποιος θα κλάψει όταν πεθάνεις;” από τις εκδόσεις Διόπτρα enallaktikidrasi.com

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή