Φεβρουαρίου 19, 2020

Ψυχολογία

Δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιστημονική εξήγηση γι' αυτό το «βάρος» που σηκώνει η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου.

Η Blue Monday, η τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου, θεωρείται η πιο καταθλιπτική μέρα της χρονιάς. Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιστημονική εξήγηση που να το υποστηρίζει και επιπλέον η μέρα από μόνη της υποβαθμίζει την διαταραχή της κατάθλιψης, σύμφωνα με τους ειδικούς σε θέματα ψυχικής υγείας.

Η ιδέα της Blue Monday, προέκυψε αρχικά από ένα ταξιδιωτικό γραφείο που προσπαθούσε να πουλήσει πακέτο διακοπών τον Ιανουάριο και πολύ σύντομα διαδόθηκε σε μια παγκόσμια επιτυχία του μάρκετινγκ. Πλέον αποτελεί ακόμα έναν λόγο για να πουληθούν προϊόντα και υπηρεσίες που υποτίθεται ότι θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης.

Ομως αυτός ο λόγος μπορεί να είναι καταστροφικός, λένε οι ειδικοί. «Η ιδέα το ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη μέρα στην οποία είναι πολύ πιθανόν να είμαστε καταθλιπτικοί, είναι στην καλύτερη περίπτωση αντιεπιστημονική και στη χειρότερη ευτελίζει μια σοβαρή και πιθανόν απειλητική κατάσταση», εξηγεί ο Στίβεν Μπάκλεϊ, επικεφαλής της κλινικής Mind.

Ενας στους έξι ανθρώπους αντιμετωπίζει κατάθλιψη κάποια στιγμή της ζωής τους. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι η ανικανότητα να κοιμηθείτε, το να μην βλέπετε κάποιο σκοπό στη ζωή σας στο μέλλον, το να αισθάνεστε αποκομμένος από τους ανθρώπους γύρω σας, ακόμα και οι σκέψεις για απόπειρα αυτοκτονίας.

Ο Δρ.Κλιφ Αρνάλ, ο άνθρωπος που επινόησε τον όρο «Blue Monday», έχει απολογηθεί από τότε και έχει δηλώσει ότι δεν είχε ποτέ την πρόθεση να αναστατώσει τον κόσμο. Μάλιστα, ισχυρίζεται ότι ο λόγος που «βάφτισε» έτσι την μέρα είναι για να ενθαρρύνει τον κόσμο να τη δει με μια θετική ματιά και ως ευκαιρία για νέα ξεκινήματα και αλλαγές στη ζωή.

Οπότε γιατί είναι η Blue Monday τόσο δημοφιλής μέρα; «Οπως κάθε καλός μύθος, η μέρα βασίζεται σε μια μικρή δόση αλήθειας. Οι διαθέσεις και η ευεξία επηρεάζεται από το περιβάλλον μας και οι σκοτεινοί χειμερινοί μήνες μπορούν να οδηγήσουν μερικούς ανθρώπους σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση».

Για έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων, η Blue Monday δεν έχει αρνητική έννοια, αλλά θετική. Συγκεκριμένα, αποτελεί μια καλή ευκαιρία για συγκέντρωση χρημάτων σε κλινικές και καμπάνιες με θέμα την ψυχική υγεία.

Πηγή: HuffPost UK

Ψυχολογία

Το τρικ των 5 δευτερολέπτων που πρέπει να δοκιμάσεις αν έχεις άγχος όταν μιλάς δημόσια

Προσωπικά και επαγγελματικά, θέτουμε νέους στόχους για το πώς να είμαστε παραγωγικοί και να βελτιωνόμαστε συνεχώς.

Ειδικά, όσον αφορά στην εργασία, αναλαμβάνουμε νέα project, παρουσιάσεις και αρκετές υποχρεώσεις.

Οι παρουσιάσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι των περισσότερων δουλειών. Δεν είναι πάντα εύκολες, αντίθετα, μπορούν να γίνουν πολύ απαιτητικές και στρεσογόνες.

Το άγχος κάποιου που μιλά δημόσια είναι πολύ σύνηθες, με το 73% των ανθρώπων να αναφέρουν ότι αγχώνονται όταν μιλούν μπροστά σε κόσμο, σύμφωνα με έρευνα.

Δεν θα ήταν υπέροχο ένα τρικ, που να μειώνει το άγχος σου και παράλληλα να βελτιώνει την ικανότητά σου να μιλάς δημόσια;

Σύμφωνα με το Forbes, υπάρχει

Η Alison Wood Brooks, καθηγήτρια στο Harvard Business School, όταν ήταν φοιτήτρια, ανακάλυψε ένα τρικ που μετατρέπει το άγχος σε κάτι πιο ευεργετικό και παραγωγικό: τον ενθουσιασμό.

Οι περισσότεροι, όταν νιώθουν στρες, λένε στον εαυτό τους να ηρεμήσει. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να αλλάξεις την ψυχολογία σου τόσο γρήγορα και εύκολα. Είναι πιο εύκολο να μην πολεμάς την φυσιολογική σου αντίδραση αλλά αντίθετα να την μετατρέψεις σε κάτι πιο θετικό.

Η Alison Wood Brooks προτείνει όταν νιώθεις άγχος, να λες στον εαυτό σου: «Είμαι ενθουσιασμένος!»

Το να το επαναλάβεις αρκετές φορές στη δουλειά σου με χαρά από το να προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου να μείνει ήρεμος, λειτουργεί πολύ καλύτερα.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα έχεις άγχος πριν μια ομιλία ή παρουσίαση, από το να παίρνεις βαθιές ανάσες για να μειώσεις τους καρδιακούς παλμούς, προτίμησε έναν θετικό λόγο με τον εαυτό σου.

https://www.bovary.gr

Ψυχολογία

Το δώρο του θυμού – 11 μαθήματα ζωής από τον παππού μου Μαχάτμα Γκάντι»

 Ο θυμός για τους ανθρώπους είναι ό,τι η βενζίνη για το αυτοκίνητο – σε βοηθά να προχωράς και να φτάνεις σε ένα καλύτερο μέρος. Ο θυμός για τους ανθρώπους είναι ό,τι η βενζίνη για το αυτοκίνητο – σε βοηθά να προχωράς και να φτάνεις σε ένα καλύτερο μέρος. Δίχως αυτόν δεν θα είχαμε κίνητρο να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις. Είναι μια ενέργεια που μας ωθεί να ξεχωρίζουμε το δίκαιο από το άδικο.

Μερικές φορές νομίζουμε ότι θέλουμε να επιλύσουμε διαμάχες, αλλά οι μέθοδοί μας επιδεινώνουν την κατάσταση. Θυμώνουμε και φωνάζουμε, πιστεύοντας ότι έτσι θα αναγκάσουμε τον άλλον να πάει με τα νερά μας. Όμως η επίθεση, η κριτική και οι απειλές τιμωρίας γυρνούν μπούμερανγκ τόσο απέναντι στα παιδιά όσο και στους ενηλίκους. Οι αντιδράσεις θυμού κλιμακώνουν μια διαφωνία. Γινόμαστε τρομοκράτες οι ίδιοι και δεν καταλαβαίνουμε ότι οι τρομοκράτες, στην ουσία, δεν είναι καθόλου δυνατοί.

Αυτοί που συμπεριφέρονται με κακία και θυμό στο προαύλιο, στη δουλειά ή στις πολιτικές καμπάνιες είναι συνήθως οι πιο αδύναμοι και πιο ανασφαλείς. Ο Μαχάτμα Γκάντι μού έμαθε ότι σημάδι πραγματικής δύναμης είναι η κατανόηση της άποψης των άλλων και η συγχώρεση.

Ο Μαχάτμα Γκάντι μού εξήγησε ότι ξοδεύουμε πολύ χρόνο στο να χτίσουμε γερά και υγιή κορμιά, μα ελάχιστο χρόνο στο χτίσιμο ενός δυνατού και υγιή νου. Όταν δεν μπορούμε να ελέγχουμε τον νου μας, θυμώνουμε και ξεσπάμε και λέμε ή κάνουμε πράγματα για τα οποία έπειτα μετανιώνουμε. Κάθε μέρα ίσως νιώθουμε δεκάδες φορές να μας κατακλύζει κύμα θυμού ή σύγχυσης και πρέπει να αποφασίζουμε πώς θα αντιδράσουμε.

Ένας συνάδελφος στη δουλειά μάς λέει κάτι και απαντάμε κοφτά και απότομα, ή λαμβάνουμε ένα εκνευριστικό μήνυμα και κάνουμε αντεπίθεση χωρίς να σκεφτόμαστε. Αφήνουμε τον θυμό μας να πληγώνει ακόμα και ανθρώπους που αγαπάμε πολύ, τα παιδιά ή τους συντρόφους μας. Μας απογοητεύουν ή λένε κάτι με το οποίο διαφωνούμε, και ξεσπάμε πάνω τους. Τα λόγια μπορούν να πληγώσουν ανεπανόρθωτα τους ανθρώπους που θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε με τρυφερότητα και αγάπη, και δεν συνειδητοποιούμε ότι ο θυμός πληγώνει ακόμα κι εμάς τους ίδιους.

Σκεφτείτε πόσο άσχημα νιώθετε όταν προσβάλλετε ή συμπεριφέρεστε σκληρά σε κάποιον. Το σώμα σας σφίγγεται και το μυαλό σας μοιάζει να φλέγεται. Το ξέσπασμά σας σας απορροφά και δεν μπορείτε να συγκεντρωθείτε σε τίποτε άλλο. Ο θυμός στενεύει τα όρια του κόσμου σας έτσι ώστε το μόνο που βλέπετε είναι η προσβολή της στιγμής. Ίσως αργότερα ηρεμείτε και ζητάτε συγγνώμη, αλλά το κακό έχει ήδη γίνει.

Όταν αντιδρούμε απερίσκεπτα κι επιθετικά, είναι σαν να έχουμε εκτοξεύσει σφαίρες που δεν επιστρέφουν ξανά στο όπλο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι έχουμε την επιλογή να αντιδρούμε διαφορετικά
Πηγή: cityportal.gr

Ψυχολογία

Η καλή στάση του σώματος έχει ζωτική σημασία για την πρόληψη των πόνων στον αυχένα και στην μέση αλλά νέες μελέτες δείχνουν ότι επηρεάζει ακόμα και την ψυχολογία σας.

Όταν περπατάτε και το σώμα σας κάνει καμπούρα μπορεί να “πέσει” η ψυχική σας διάθεση, σύμφωνα με μία μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Health Psychology.

Δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι το καμπούριασμα προκαλεί αρνητικά συναισθήματα. Είναι γνωστό πως όποιος έχει κακή ψυχική διάθεση περπατάει ή κάθεται σκυφτός. Η στάση όμως του σώματος που προκαλείται από ένα συγκεκριμένο συναίσθημα μπορεί να προκαλέσει το ίδιο το συναίσθημα, όταν υιοθετηθεί για τυχαίο λόγο. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι ηθοποιοί που έχουν διδαχτεί το σύστημα Στανισλάφσκι.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης Κονσταντίν Στανισλάφσι ήταν σκηνοθέτης και πρωτοπόρος της υποκριτικής τέχνης. Δίδασκε στους ηθοποιούς να να “ζουν το ρόλο” τους, δηλαδή να έχουν πραγματικά συναισθήματα επί σκηνής. Είχε την πεποίθηση ότι ο ηθοποιός μπορούσε να προκαλέσει συναισθήματα στο εαυτό του λαμβάνοντας με το σώμα του συγκεκριμένες στάσεις. Οι στάσεις αυτές ήταν ίδιες με εκείνες που προκαλούσαν τα αντίστοιχα συναισθήματα. Για παράδειγμα αν κάποιος περπατάει σαν άρχοντας μπορεί να νιώσει το συναίσθημα της “αρχοντιάς” ενώ αν κάποιος περπατάει σκυφτός μπορεί να νιώσει το συναίσθημα της θλίψης.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει πως όσοι καμπουριάζουν εκδηλώνουν αρνητικά συναισθήματα και ασχολούνται περισσότερο με τον εαυτό τους.

Στη μελέτη συμμετείχαν 74 εθελοντές από τη Νέα Ζηλανδία,οι μισοί εκ των οποίων κάθισαν με καμπουριασμένη πλάτη και οι υπόλοιποι με ίσια. Η πλάτη τους είχε δεθεί με ταινίες φυσιοθεραπείας για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα άλλαζαν στάση έως το τέλος του πειράματος.

Οι εθελοντές συμπλήρωσαν μία σειρά από τεστ ανάγνωσης και στη συνέχεια ένα τεστ κοινωνικού στρες που λέγεται Trier Social Stress Test, το οποίο περιλαμβάνει μια διάλεξη και είναι ειδικά σχεδιασμένο για να αυξάνει το στρες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των τεστ, οι εθελοντές ήταν συνδεδεμένοι με συσκευές μέτρησης του καρδιακού παλμού τους και της αρτηριακής πίεσης τους, ενώ οι απαντήσεις τους στα διάφορα τεστ χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η ψυχική διάθεση, η αυτοεκτίμηση και η αντίληψη της απειλής που συνιστούσε η διάλεξη του Social Stress Test.

Οι εθελοντές που κάθονταν με ίσια πλάτη έδειξαν πως είχαν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, πιο θετικά συναισθήματα, και ένιωθαν μικρότερο φόβο όταν υποβάλλονταν στο τεστ Social Stress Test.

Η ανάλυση της διάλεξης των εθελοντών έδειξε πως όσοι κάθονταν καμπουριασμένοι, μιλούσαν λιγότερο (ένδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης), χρησιμοποιούσαν περισσότερες αρνητικές λέξεις (ένδειξη κακής ψυχικής διάθεσης) και περισσότερες λέξεις στο πρώτο ενικό πρόσωπο (ένδειξη πως είχαν εστιαστεί στον εαυτό τους).

Επιπλέον, χρησιμοποιούσαν περισσότερες λέξεις που σχετίζονται με την θλίψη και λιγότερες λέξεις που περιγράφουν θετικά συναισθήματα, σε σύγκριση με όσους κάθονταν με ίσια πλάτη.

Όπως γράφουν οι ερευνητές , η στάση του σώματος μπορεί να επηρεάσει τα συναισθήματά μας.

healthyliving.gr

Ψυχολογία

Χ. Μπουκάι: Για να πετάξεις, πρέπει να πάρεις ρίσκα. Αν δεν θες να τα πάρεις, συνέχισε απλά να περπατάς

«Ο ελεύθερος άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του είναι γενναιόδωρος, αλληλέγγυος, ευγενικός και ικανοποιείται εξίσου όταν δίνει όπως και όταν παίρνει.


Για αυτό, κάθε φορά που συναντάς ανθρώπους που κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους, μην τους μισείς. Αρκετά προβλήματα έχουν με τον εαυτό τους»

«Η ελευθερία συνίσταται στο να είμαι σε θέση να επιλέγω ανάμεσα σε ό,τι είναι δυνατόν για μένα και να είμαι υπεύθυνος για την επιλογή μου»

«Η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο όταν έχουμε συναίσθηση της παρούσας κατάστασης»

«Οι άνθρωποι είμαστε τόσο ξεροκέφαλοι που υποφέρουμε περισσότερο να πέσουμε έξω σε μια δυσοίωνη προφητεία μας, παρά αν πράγματι πάθουμε αυτό που προβλέψαμε»

«Η ελευθερία συνίσταται στην ικανότητα μου να επιλέγω στο μέτρο του εφικτού»

«Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μην τους κοστίσει τίποτα, και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν και άλλοι που βιάζονται να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς κι αυτοί να ευχαριστηθούν. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν το χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Απολαμβάνουν κάθε γωνιά. Ξέρουν ότι δεν θα είναι δωρεάν αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις αξίζει τον κόπο»

«Η αναποφασιστικότητα είναι μια από τις καλύτερες αιτίες των χειρότερων προβλημάτων, πολύ περισσότερο από τις λάθος αποφάσεις»

«Για να πετάξεις, πρέπει να πάρεις ρίσκα. Αν δεν θες να τα πάρεις, το καλύτερο πράγμα που σου μένει να κάνεις είναι να τα παρατήσεις και να συνεχίσεις απλά να περπατάς για πάντα»

«Η μνήμη είναι πολλές φορές μεροληπτική και άδικη, όταν κρίνει τα γεγονότα λαμβάνοντας υπόψιν μόνο τις πληροφορίες που οδηγούν στο συμπέρασμα που είχαμε ήδη διαλέξει από πριν»

«Πάντοτε κάτι μας λείπει για να νιώσουμε ικανοποιημένοι και μόνο αν είσαι ικανοποιημένος μπορείς να απολαύσεις όσα έχεις. Γι αυτό μαθαίνουμε ότι η ευτυχία θα έρθει όταν ολοκληρώσουμε αυτό που μας λείπει. Κι επειδή πάντα κάτι λείπει, ξαναγυρίζουμε στην αρχή και δεν απολαμβάνουμε ποτέ τη ζωή»

«Ο πιο απλός αλλά παραπλανητικό τρόπος να πετύχω τον στόχο μου είναι να ρίξω πρώτα το βέλος στο δέντρο και μετά να ζωγραφίσω τους κύκλους γύρω του»
«Η τύχη ποτέ δεν πλησιάζει αυτούς που ασχολούνται χλιαρά και περιστασιακά με αυτό που αγαπούν»

«Η ζωή δεν μπορεί να βασισθεί παρά μόνο πάνω σε αυτή τη στιγμή που ονομάζουμε «παρόν»»

«Κανένας δεν έχει περισσότερες πιθανότητες να εξαπατηθεί από αυτόν για τον οποίο το ψέμα εξυπηρετεί τις επιθυμίες του»

«Ο ψεύτης δεν είναι κάποιος που φοβάται το αποτέλεσμα της κρίσης των άλλων. Ο ψεύτης έχει ήδη κρίνει και καταδικάσει τον εαυτό του»

«Υπάρχουν μονάχα στιγμές πληρότητας. Εκείνοι που δεν το ξέρουν κι επιμένουν να θέλουν να ζουν διαρκώς, θα μείνουν καταδικασμένοι στον γκρίζο και επαναληπτικό βηματισμό της καθημερινότητας»

«Η παγίδα: Πόσο ευτυχής θα ήμουν αν είχα αυτό που δεν έχω»

«Αν ό,τι βλέπεις ταιριάζει γάντι με την πραγματικότητα που σε βολεύει, τότε μην πιστεύεις στα μάτια σου»

«Αν νιώθεις ικανός να δίνεις χωρίς να περιμένεις πληρωμή, ποτέ κανένας δεν θα σου αφήσει απλήρωτο χρέος, διότι απλά κανένας δεν θα σου χρωστάει τίποτα.»

«Ζούμε πιστεύοντας ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ένα σωρό πράγματα, απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν ήμασταν μικροί, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε»

dinfo.gr https://www.newsitamea.gr/

Ψυχολογία

Τα κενά μου.
Του Στέφανου Ξενάκη

Να αγαπάς τα κενά σου. Αυτό είναι αυτοεκτίμηση. 
Η ανεπάρκειά σου είναι τα χρώματα στον πίνακά σου. Οι αφροί στη θάλασσά σου. Οι ραγάδες στο κορμί σου. Οι ρυτίδες στο πρόσωπό σου. Μην πας να τις καλύψεις. Μόνο να τις αγαπήσεις.
Αγαπημένη φίλη από το δημοτικό. Η πιο όμορφη της τάξης μας. Με το που σε έβλεπε, σου κόβονταν τα πόδια. Ακόμα το θυμάμαι το συναίσθημα. Εδώ και χρόνια βρεθήκαμε στο FB κι έχουμε γίνει ξανά κολλητοί. Με παίρνει χθες τηλέφωνο. Για κάποιον λόγο δεν απάντησα. Όταν είμαι διακοπές με τα κορίτσια, συνήθως το τηλέφωνο είναι χαμηλωμένο. Μου πήρε χρόνια να μάθω να χαμηλώνω το τηλέφωνο όταν οι στιγμές είναι ιερές. Της στέλνω μήνυμα ότι θα την πάρω σήμερα.

Στον γυρισμό από τα Ζαγοροχώρια την πήρα. Απάντησε. «Τι κάνεις, αγάπη μου;» Η γλώσσα πλάθει το συναίσθημα, αλλά και τα συναίσθημα τη γλώσσα. Κάτι σαν την κότα και το αυγό. Ποτέ δεν θα μάθεις ποιο βγήκε πρώτο.
«Σε είδε ένας μαθητής μου έξω από τον Ναό της Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι. Αυτό πήρα να σου πω».
«Ρε Σοφάκι, με τόσους μαθητές που έχεις, δεν γίνεται να μην πέσω πάνω και σε κάποιον» της κάνω χαμογελώντας. Με γουστάρω όπως είμαι.

Μεγάλη ιστορία να σε γουστάρεις όπως είσαι. Τότε μόνο σε γουστάρεις. Τότε μόνο είσαι φιλαράκι σου. Διαφορετικά, είσαι εχθρός σου. Κι άμα είσαι εχθρός σου, χέσ' τα κι άσ' τα, φιλαράκι. Η Σοφία, εκπαιδευτικός. Όταν είχα πάει στην Κω να τη βρω, όπου κι αν πηγαίναμε, παιδιά την αγκάλιαζαν. Κυρία, κυρία! Τη ζήλεψα.

Το ζηλεύω το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Δεν είναι επάγγελμα. Λειτούργημα είναι. Διαμορφώνει ψυχές. Πλάθει χαρακτήρες. Σμιλεύει ζωές. Το θεωρώ ιερό κι έχουμε πολλούς εκπαιδευτικούς στη χώρα μας που το τιμούν. «Τι σκαρώνεις, Σοφάκι;» συνεχίζω. Η Σοφία, από τα πιο δραστήρια άτομα που θα συναντήσεις. «Πολλά. Όσον αφορά την πεζοπορία αυτό, όσον αφορά τη φωτογραφία το άλλο, όσον αφορά το άλλο εκείνο». Ατέλειωτη η λίστα. «Σοφάκι, είσαι παράδειγμα για όλους μας». «Μου αρέσει αυτό που κάνω. Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες καλύπτω τα κενά μου». «Πώς το είπες το τελευταίο, Σοφάκι

Καλά, λέω. 

Αυτές τις ατάκες τις τσακώνω σαν κομμάτια από χρυσάφι στην άμμο. Αυτά που σκαλώνουν στο κόσκινο. «Καλύπτω τα κενά μου». Τέσσερις λέξεις, μια ζωή. Μπορεί και περισσότερες.
Δεν ξέρω κανέναν που να μην έχει κενά. Ξέρω όμως κάποιους που τα αποδέχονται και άλλους που δεν τα αποδέχονται. Οι πολλοί δεν τα αποδέχονται. Για την ακρίβεια, τα πολεμάνε. Τα ξορκίζουν. Μαζί και τον εαυτό τους. Βλέπεις, τα κενά σου είναι ο εαυτός σου. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Τα κενά σου είσαι εσύ. Εσύ, χωρίς κενά, δεν είσαι εσύ. Θα ήσουν άλλος. Οι πολλοί τα θεωρούν σκουπίδια στο σαλόνι τους. Λεκέ στα γυαλιά τους. Ξεραμένες βρομιές στη λεκάνη τους.
Νομίζω ότι η μεγαλύτερη ανεπάρκεια με την οποία μας μεγάλωσαν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Μας έμαθαν ότι είναι το τρωτό μας σημείο. Η αχίλλειος πτέρνα μας. Κι όμως, είναι το ομορφότερο σημείο μας. Αυτό που θα πλήρωνες όλα τα λεφτά του κόσμου για να σου χαρίσουν. Για να ξεχωρίζεις.

Η ανεπάρκειά σου είναι τα χρώματα στον πίνακά σου. Οι αφροί στη θάλασσά σου. Οι ραγάδες στο κορμί σου. Οι ρυτίδες στο πρόσωπό σου. Μην πας να τις καλύψεις. Μόνο να τις αγαπήσεις. Στα δικά μου χρόνια μας μάθαιναν ότι αυτοεκτίμηση είναι η ανάγκη μας να είναι όλα τέλεια. Να είμαστε αψεγάδιαστοι. Να μην κάνουμε λάθη. Να είναι κάτασπρο το πανί μας. Αστραφτερό. Χωρίς ούτε ίχνος από λεκέ. Ούτε τόσο δα μικρό. Να είμαστε μονίμως ο Σούπερ Γκούφη.

Να βρίσκουμε συνέχεια μαγικά φιστίκια. Και πού διάολο να τα βρεις τα ρημάδια. Όλα τα φιστίκια του κόσμου δεν θα σου έφταναν να καλύψεις την τελειομανία σου. Εξάρτηση είναι η τελειομανία. Ρουφήχτρα. Σ' τα ρουφάει όλα. Εθισμός. Ηρωίνη. Σου κλέβει τη χαρά, μαζί και τη ζωή σου.
Κι όμως, αυτοεκτίμηση είναι να με αποδεχτώ όπως είμαι. Ατελή. Εννοείται, θέλω το καλύτερο. Δεν το έχω όμως ανάγκη. Με γουστάρω όπως είμαι. Μεγάλη ιστορία να σε γουστάρεις όπως είσαι. Τότε μόνο σε γουστάρεις. Τότε μόνο είσαι φιλαράκι σου. Διαφορετικά, είσαι εχθρός σου. Κι άμα είσαι εχθρός σου, χέσ' τα κι άσ' τα, φιλαράκι. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από την αυτοεκτίμηση.
Τίποτα. Και τι είναι τελικά αυτοεκτίμηση;

Να αγαπάς τα κενά σου.
Αυτό είναι αυτοεκτίμηση. Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

 

Ανακαλέστε μια πραγματικά ζωντανή ανάμνηση. Τη βρήκατε; 

Ωραία, τώρα προσπαθήστε να θυμηθείτε τι φάγατε πριν από τρεις εβδομάδες.
Αυτή η ανάμνηση μάλλον δεν είναι εξίσου ζωντανή, αλλά γιατί όχι;
Γιατί θυμόμαστε κάποια πράγματα και κάποια άλλα όχι; Και γιατί οι αναμνήσεις μας τελικά ξεθωριάζουν; Η Κάθριν Γιάγκ δίνει τα βασικά για τη μνήμη και την απώλεια της.

Μάθημα απο την Κάθριν Γιάγκ, σχεδίαση κινουμένων σχεδίων από τον Πάτρικ Σμιθ.

https://www.youtube.com

Ψυχολογία

Για να δημιουργήσουμε αυτό τον τόσο ωραίο κήπο με τις περιποιημένες αλέες και τους καλοκλαδεμένους θάμνους, πρέπει να σκαλίσουμε πολύ, να κλαδέψουμε, να κόψουμε. Η προβολή του ενός ή του άλλου συγγραφέα, μιας σκέψης περισσότερο από μια άλλη, η ανάδειξη ενός ρεύματος, η αξιοποίηση όλου του χρήσιμου εξοπλισμού για το θρίαμβο μιας θέσης, μας υποχρεώνουν να θάψουμε ονόματα, διατριβές, βιβλία, έννοιες στα υπόγεια…

Το να φέρουμε κάποια πράγματα στο φως προϋποθέτει το καταχώνιασμα μερικών άλλων στο σκοτάδι: σ’ αυτές τις αποθήκες όμως υπάρχει ένα σημαντικό ανεκμετάλλευτο υλικό.

Η ιστοριογραφία λοιπόν λησμόνησε, παραμέλησε στην καλύτερη περίπτωση, αποσιώπησε, ηθελημένα ή άθελά της, οργάνωσε μερικές φορές αυτό τον παραμερισμό· κατά καιρούς, λόγω της προκατάληψης, δεν υπάρχει καν προβληματισμός: δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους κυνικούς σαν φιλοσόφους, εξάλλου ο Χέγκελ το γράφει ξεκάθαρα: γι’ αυτούς το μόνο που έχουμε είναι ανέκδοτα…

Οι σοφιστές; Μέχρι την πρόσφατη αποκατάστασή τους αντιμετωπίζονταν με την οπτική του Πλάτωνα: ως μισθοφόροι της φιλοσοφίας για τους οποίους δεν υπάρχει αλήθεια και στα μάτια των οποίων το μόνο που μετράει είναι η επιτυχία! Κι όλα αυτά για ν’ αποφύγει κανείς να δει πόσο σύγχρονη είναι αυτή η σκέψη του σχετικισμού, του περσπεκτιβισμού, της ονοματοκρατίας, με μια λέξη: του αντιπλατωνισμού!

Οι παράγοντες της παραδοσιακής ιστοριογραφίας εκπληρώνουν το απίστευτο όνειρο του Πλάτωνα: τα γεγονότα αναφέρονται από τον Διογένη Λαέρτιο -Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων και των εκάστη αιρέσει αρεσκόντων εν επιτόμω συναγωγή (IX, 40)- και μου φαίνεται περίεργο το ότι κανείς δεν αντιμετώπισε ποτέ φιλοσοφικά αυτή την ιστορία.

Πράγματι, ο Πλάτων επιθυμούσε να ρίξει σε μια μεγάλη πυρά όλα τα βιβλία του Δημόκριτου! Λόγω του μεγάλου αριθμού των έργων, της επιτυχίας του, της παρουσίας των κειμένων του σε πολλά μέρη, δύο πυθαγόρειοι -ο Αμύκλας και ο Κλεινίας- κατάφεραν να αποθαρρύνουν τον Πλάτωνα από το να διαπράξει ένα παρόμοιο έγκλημα. Ένας φιλόσοφος εφευρέτης της σύγχρονης auto- da- fe

Έτσι καταλαβαίνουμε γιατί σε κανένα έργο του Πλάτωνα δεν αναφέρεται ούτε μία φορά το όνομα του Δημόκριτου! Αυτή η παράλειψη ισοδυναμεί με μια εννοιολογική auto-da -fe: γιατί η σπουδαιότητα του έργου, και ακόμα περισσότερο της διδασκαλίας που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να φέρει σε δύσκολη θέση, ή ακόμα και να θέσει σε κίνδυνο, τις μυθοπλασίες του Πλάτωνα, προϋπέθετε μια ερμηνεία ξεκάθαρη και ειλικρινή, έντιμη και διανοητική.

Η αντι-υλιστική προκατάληψη του πλατωνισμού εκδηλώνεται ήδη όσο ο φιλόσοφος είναι εν ζωή: η λογική της κλασικής και κυρίαρχης ιστοριογραφίας επαναλαμβάνει αυτό τον τροπισμό: δεν τίθεται θέμα παραχώρησης οποιοσδήποτε αξίας σ’ αυτή τη διαφορετική φιλοσοφία, τη λογική, ορθολογική, αντιμυθολογική και επαληθεύσιμη μέσω της κοινής λογικής – που τόσο συχνά απουσιάζει από τους φιλοσόφους…
Η συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη: ο Επίκουρος και οι επικούρειοι, καθώς επαναφέρουν τον υλισμό του Αβδηρίτη, προκαλούν την αντεπίθεση των θιασωτών του ιδεαλισμού. Οι συκοφαντίες κατά του φιλοσόφου του Κήπου δεν λείπουν, και μάλιστα όσο είναι εν ζωή: πρόστυχος, ακόλαστος, τεμπέλης, φαγάς, πότης, αχόρταγος, ανέντιμος, σπάταλος, κακόβουλος, μοχθηρός, κλέφτης των ιδεών των άλλων, αλαζόνας, επηρμένος, κενόδοξος, ακαλλιέργητος κ.λπ. Με δυο λόγια: ένας χοίρος που δεν αξίζει να συγκαταλέγεται, αυτός και οι μαθητές του, στο Πάνθεον των φιλοσόφων.

Η συκοφαντία συνεχίζεται και ως προς το έργο: η αταραξία που προσδιορίζει την ηδονή, δηλαδή η απουσία ταραχής που κατακτάται μέσω μιας συνετής χρήσης των φυσικών και απαραίτητων επιθυμιών, γίνεται ζωώδης ηδονή που παραδίδεται στην πιο κτηνώδη απόλαυση. Η ατομοκρατία που ανάγει τον κόσμο σ’ ένα συνδυασμό ατόμων μέσα στο κενό θεωρείται ως ανικανότητα απόκτησης μιας διανοητικότητας αξίας αυτού του ονόματος. Η αποδοχή σκλάβων, γυναικών και ξένων στον Κήπο του στοίχισε τη φήμη ότι παρέσυρε εκεί τα θύματα της αχαλίνωτης σεξουαλικότητάς του κ.λπ. Και είκοσι αιώνες σκέψης ενστερνίζονται αυτές τις συκοφαντίες χωρίς ν’ αλλάξουν ούτε κόμμα.

Στην αρχαιότητα και μόνο η αντι-ιστορία της φιλοσοφίας μοιάζει πανεύκολη: συγκεντρώνει όλους τους εχθρούς του Πλάτωνα! Η σχεδόν όλους… Τον Λεύκιππο, τον ιδρυτή της ατομικής θεωρίας, τον Δημόκριτο βέβαια, έπειτα τον Αντισθένη, τον Διογένη και τους άλλους κυνικούς, τον Πρωταγόρα, τον Αντιφώντα και μια χούφτα σοφιστές, τον Αρίστιππο τον Κυρηναίο και τους κυρηναϊκούς, τον Επίκουρο και τους δικούς του – όλος ο καλός ο κόσμος.

Αργότερα, παράλληλα με τη χριστιανική μυθοπλασία που επινοήθηκε βάσει ενός εννοιολογικού προσώπου με το όνομα Ιησούς, με τους πατέρες της Εκκλησίας που φρόντιζαν για την παροχή του ιδεολογικού υλικού στο χριστιανικό γίγνεσθαι της Αυτοκρατορίας, και τους σχολαστικούς του Μεσαίωνα, μπορούμε να βγάλουμε από τη σκιά όπου είναι βυθισμένοι τους ακόλαστους γνωστικούς -τον Καρποκράτη, τον Επιφάνιο, τον Σίμωνα, τον Βαλεντίνο…- που ακολουθούνται από τους Αδελφούς και τις Αδελφές του Ελεύθερου Πνεύματος — τον Μπεντιβένγκα ντα Γκούμπιο, τη Χάιλβιγκε Μπλουμαρντίν, τους αδελφούς της Μπρυν και άλλους πεφωτισμένους… Τόσοι αινιγματικοί άγνωστοι, πολύ πιο ελκυστικοί ωστόσο, με τον θεωρητικό τους πανθεϊσμό και τα όργια της πρακτικής φιλοσοφίας τους, όσοι και οι μοναχοί της ερήμου, οι συντετριμμένοι επίσκοποι και οι άλλοι κοινοβίτες των μοναστηριών…

Οι ίδιες παρατηρήσεις ισχύουν και για την πλειάδα του χριστιανικού επικουρισμού, που εγκαινιάστηκε από τον Λορέντσο Βάλα του 15ου αιώνα -ένα de volurtate που είχε μείνει αμετάφραστο στα γαλλικά επί τέσσερις αιώνες, προτού επανορθώσουν κάποιοι φίλοι, τους οποίους φρόντισα να ενημερωσω- και κορυφώθηκε με τον Πιερ Γκασαντί, περνώντας από τον Έρασμο, τον Μοντέν και μερικούς άλλους, τους Γάλλους λιμπερτίνους του μπαρόκ -Πιερ Σαρόν, Λα Μοτ Λε Βεγιέ, Σεντ-Εβρεμόν, Σιρανό ντε Μπερζεράκ…-τους Γάλλους υλιστές -Αβά Μεσλιέ, Λα Μετρί, Ελβέτιο, ντ’ Ολμπάκ.. .τους Αγγλοσάξονες ωφελιμιστές -Μπένθαμ, Στιούαρτ Μίλ, τους ιδεολόγους που ενδιαφέρονται για τη φυσιολογία -Καμπανί- τους επικούρειους υπερβατικούς – Έμερσον, Θόρο-τους αποδομιστές γενεαλόγους -Πάουλ Ρέε, Λου Σαλομέ, Ζαν-Μαρί Γκιγιό· τους αναρχικούς σοσιαλιστές, τους νιτσεϊστες της Αριστερός -Ντελέζ, Φουκό- και τόσους άλλους οπαδούς της ηδονής, της ύλης, της σάρκας, του σώματος, της ζωής, της ευτυχίας, της χαράς, τόσων ένοχων εμμονών!

Τι προσάπτουν στον κόσμο αυτόν; Το ότι επιζητά την επίγεια ευτυχία, εδώ και τώρα, και όχι αργότερα, υποθετικά, σ εναν άλλο, απρόσιτο κόσμο που επινοήθηκε σαν παραμύθι για παιδιά. Η ενδοκοσμικότητα, αυτή είναι ο εχθρός, η ύβρις!

Οι επικούρειοι οφείλουν το παρωνύμιο του χοίρου στο γεγονός ότι τους καθορίζει η φυσική τους κράση: η ύπαρξή τους δημιουργεί την ουσία τους. Μην μπορώντας να ενεργήσουν διαφορετικά, παρά μόνο ως φίλοι της γης -κατά την επιτυχημένη έκφραση του Τίμαιου του Πλάτωνα…- αυτοί οι υλιστές είναι καταδικασμένοι να σκαλίζουν με τα ρύγχη τους χωρίς καν να αντιλαμβάνονται ότι πάνω απ’ τα κεφάλια τους υπάρχει ένας Ουρανός γεμάτος Ιδέες.

Το γουρούνι αγνοεί για πάντα την αλήθεια, καθώς μόνο η υπερβατικότητα μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτήν, και οι επικούρειοι είναι βυθισμένοι, από οντολογική άποψη, στην πιο ολοκληρωτική ενδοκοσμικότητα. Όμως δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό: το πραγματικό, η ύλη, η ζωή, το ζωντανό ον. Και ο πλατωνισμός κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον όλων αυτών και καταδιώκει καθετί που εξυμνεί την ενόρμηση ζωής.

Ποιο είναι το κοινό σημείο αυτής της πλειάδας των ακαταμάχητων στοχαστών και σκέψεων; Ένας αξιοθαύμαστος ζήλος για την αποδόμηση των μύθων και των θρύλων ούτως ώστε να καταστήσουν αυτό τον κόσμο φιλόξενο και επιθυμητό.

Να συμβάλουν στην αναγωγή των θεών και των φόβων, του τρόμου και του υπαρξιακού άγχους σε συνειρμούς υλικών αιτιοτήτων στην εξοικείωση με το θάνατο μέσω μιας ενεργητικής θεραπείας εδώ και τώρα, και όχι στην παρότρυνση προς το θάνατο ενώ είμαστε ακόμα ζωντανοί, προκειμένου να φύγουμε καλύτερα όταν έρθει η ώρα- στην επινόηση λύσεων με βάση τον υπαρκτό κόσμο και τους ανθρώπους· στην προτίμηση σεμνών και βιώσιμων φιλοσοφικών προτάσεων αντί υψηλών αλλά αφιλόξενων εννοιολογικών κατασκευών στην άρνηση της μετατροπής του πόνου και της οδύνης σε τρόπο πρόσβασης στη γνώση και στην ατομική σωτηρία· στην επιθυμία της ηδονής, της ευτυχίας, της κοινής ωφέλειας, του ηδονικού συμβολαίου- στη συμφιλίωση με το σώμα και όχι στο μίσος για το σώμα· στη χαλιναγώγηση των παθών και των ορμών, των επιθυμιών και των συναισθημάτων, και όχι στο βίαιο ξεριζωμό τους.

Η προσδοκία του σχεδίου του Επίκουρου; Η καθαρή απόλαυση της ύπαρξης… Σχέδιο πάντα επίκαιρο.

Michel Onfray – “Η δύναμη της ύπαρξης” από τις Εκδόσεων Εξάντας

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Το σώμα μας είναι ένα εκπληκτικό σύστημα, το οποίο γνωρίζει ακριβώς πότε χρειάζεται να κοιμηθούμε, να ξυπνήσουμε, να πάμε στην τουαλέτα. Διατηρεί σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου, θεραπεύεται μόνο του όταν τραυματίζεται και διασπά τα τρόφιμα σε χρήσιμη ενέργεια και θρεπτικά συστατικά.

H καρδιά μας δεν χάνει ποτέ χτύπο και οι πνεύμονες δεν ξεχνούν να αναπνεύσουν. Το σώμα μας επεξεργάζεται συνεχώς τις πληροφορίες και παρακολουθεί το περιβάλλον μας για να κάνει τις απαραίτητες εσωτερικές ρυθμίσεις, ώστε να βρισκόμαστε σε ισορροπία. Όταν υπάρχει ανισορροπία είμαστε ευάλωτοι σε ασθένειες και κυρίως δεν είμαστε ευτυχισμένοι! Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τις λιγούρες ως αδυναμία, αλλά στην πραγματικότητα είναι σημαντικά μηνύματα από το σώμα μας για να μας καθοδηγήσουν στη διατήρηση της ισορροπίας.

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε μια λιγούρα, ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι προσπαθεί να μου πει το σώμα μου;» Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε τις 8 βασικές αιτίες που οδηγούν σε λιγούρες και πως να τις αντιμετωπίσετε.

Έλλειψη συναισθηματικής «τροφής» (Primary Food) Αν είμαστε δυσαρεστημένοι σε μια σχέση, αν κάνουμε πολύ καθιστική ζωή, αν νιώθουμε πλήξη, είμαστε αγχωμένοι ή δε μας εμπνέει η δουλειά μας είναι πολύ πιθανό να στραφούμε στο φαγητό προσπαθώντας να ανακουφιστούμε από τα δυσάρεστα συναισθήματα που μας προκαλούν αυτές οι καταστάσεις. Το φαγητό μπορεί να αποτελέσει ένα μέσο ανακούφισης, ή ακόμα και μια απόδραση, σε καταστάσεις στρες κι έτσι συχνά το χρησιμοποιούμε για να καλύψουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες που δεν ικανοποιούνται αλλιώς. Μια τέτοια κατάσταση όμως είναι επικίνδυνη, γιατί δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο προσωρινής ικανοποίησης και ενοχών, και είναι πολύ πιθανό να μας οδηγήσει σε παχυσαρκία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλλειψη στόχων, κοινωνικό αποκλεισμό και άλλες δυσάρεστες ή σοβαρές καταστάσεις. Χρειάζεται λοιπόν να εντοπίσουμε τους τομείς της ζωής μας στους οποίους δεν είμαστε ικανοποιημένοι και να βρούμε λύσεις προκειμένου να δημιουργήσουμε τη ζωή που θέλουμε. Πάντα υπάρχουν τρόποι να βελτιώσουμε τη ζωή μας, ακόμα κι όταν κάτι τέτοιο μας φαίνεται απίθανο. Αν νιώθουμε πως δεν μπορούμε να το καταφέρουμε μόνοι μας, μπορούμε να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό.
2. Ενυδάτωση Το να παραμένουμε ενυδατωμένοι είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να μειώσουμε τις λιγούρες και μπορεί να βοηθήσει επίσης στη ρύθμιση της ποσότητας φαγητού που καταναλώνουμε, ώστε να καλύπτουμε τις προσωπικές μας ανάγκες χωρίς να ξεφεύγουμε. Ένα ποτήρι νερό πριν από το φαγητό έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ποσότητα φαγητού που καταναλώνουμε κατά τη διάρκεια του γεύματος. Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να λάβετε υπόψη σας είναι ότι η ποσότητα νερού που πίνετε επηρεάζει τις ποσότητες ηλεκτρολυτών του σώματος σας. Όταν ιδρώνετε και χάνετε νερό, χάνετε επίσης ηλεκτρολύτες, όπως το νάτριο. Αυτό μπορεί να σας οδηγήσει στην αναζήτηση αλμυρών τροφών μετά από έντονη προπόνηση. Οπότε φροντίστε να πίνετε αρκετό νερό μέσα στη μέρα, ώστε να ενυδατώνετε σωστά το σώμα σας. Δύο λίτρα τη μέρα είναι η συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα, αλλά ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και οι δικές σας ανάγκες μπορεί να διαφέρουν. Συνήθως όταν διψάμε το σώμα μας προσπαθεί να μας πει ότι έχει αρχίσει να αφυδατώνεται. Μη περιμένετε λοιπόν να διψάσετε για να πιείτε νερό.
3. Ανισορροπία Yin – Yang Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική, ορισμένα τρόφιμα είναι περισσότερο yin ενώ άλλα είναι περισσότερο yang. Με βάση αυτή τη θεωρία, αν καταναλώνετε τρόφιμα που είναι πολύ yin ή πολύ yang μπορεί να σας δημιουργήσουν έντονη επιθυμία για το αντίθετο, προκειμένου να διατηρήσετε ισορροπία. Έτσι λοιπόν είναι προτιμότερο να καταναλώνετε τρόφιμα που είναι πιο ουδέτερα (όπως σιτηρά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και όσπρια) και να αποφεύγετε τα άκρα, που μπορεί να οδηγήσουν σε λιγούρες. Για παράδειγμα, η κατανάλωση μιας δίαιτας πλούσια σε ζάχαρη (yin) μπορεί να προκαλέσει μια έντονη επιθυμία για κρέας (yang) και μια ωμοφαγική διατροφή (yin) μπορεί να σας κάνει να επιθυμήσετε βαριά μαγειρεμένα φαγητά (yang).
4. Επεξεργασμένα τρόφιμα
Επειδή ζούμε σε μια εποχή με γρήγορους και έντονους ρυθμούς, και οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή μας, τείνουμε πολλές φορές να τρεφόμαστε με έτοιμα γεύματα και επεξεργασμένα τρόφιμα όπως, τα έτοιμα δημητριακά, το ψωμί του τοστ, τυριά και αλλαντικά, έτοιμες σάλτσες, κατεψυγμένες πίτσες, αναψυκτικά, μπισκότα και πολλά άλλα. Στην πραγματικότητα το 80% των τροφίμων ενός σούπερ μάρκετ αποτελείται από επεξεργασμένα τρόφιμα, άλλα με λιγότερη επεξεργασία και άλλα με περισσότερη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι ότι συνήθως έχουν χαμηλή διατροφική αξία ενώ περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης και αλατιού, κορεσμένα και τρανς λιπαρά, συντηρητικά, χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης και άλλα ανεπιθύμητα και βλαβερά συστατικά, που όχι μόνο μπορούν να προκαλέσουν διάφορες ασθένειες, όπως διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, ακόμα και καρκίνο, αλλά επηρεάζουν και τη γεύση μας και μας κάνουν να επιθυμούμε αυτές τις πολύ έντονες γεύσεις (πολύ γλυκό, πολύ αλμυρό κλπ.). Με αυτό τον τρόπο εθιζόμαστε σε αυτές τις τροφές και τις επιθυμούμε έντονα και συχνά ενώ πολλές φορές οι φυσικές τροφές που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας για να είναι υγιής, όπως φρούτα, λαχανικά, όσπρια κλπ. μας φαίνονται άνοστα. Τα καλά νέα είναι πως η γεύση μας προσαρμόζεται ανάλογα με τις τροφές που τρώμε, οπότε αν περιορίσετε τα επεξεργασμένα προϊόντα και τρώτε περισσότερες φυσικές τροφές όχι μόνο θα νιώθετε καλύτερα, αλλά θα αρχίσουν να σας αρέσουν και περισσότερο. Ο πιο εύκολος τρόπος να το κάνετε αυτό είναι να αρχίσετε να διαβάζετε τα συστατικά πριν αγοράσετε οτιδήποτε και να προτιμάτε όσα προϊόντα έχουν λιγότερα συστατικά και τα οποία γνωρίζετε. Οι άγνωστες λέξεις είναι σχεδόν πάντα κάτι που καλό θα ήταν να αποφύγουμε.
5. Νοσταλγία
Οι λιγούρες συχνά συνδέονται με τρόφιμα που φάγαμε πρόσφατα ή τρόφιμα από την παιδική μας ηλικία. Τα πρόσφατα τρόφιμα είναι ακόμα έντονα στη μνήμη μας για μερικές μέρες, οπότε είναι πιο πιθανό να τα επιζητήσουμε σε μια προσπάθεια να αναβιώσουμε μια θετική εμπειρία. Ομοίως, όταν λαχταράμε τρόφιμα που τρώγαμε σαν παιδιά, μπορεί στην πραγματικότητα να νοσταλγούμε τα συναισθήματα ξεγνοιασιάς που μας προκαλούσαν. Γι’ αυτό είναι καλό να παρατηρούμε ποιες βασικές ανάγκες μας κρύβονται πίσω από τις λιγούρες και να προσπαθούμε να τις ικανοποιούμε με καλύτερους τρόπους. Αν για παράδειγμα βγήκατε με καλή παρέα για φαγητό και περάσατε όμορφα, είναι πολύ πιθανό να επιθυμήσετε να φάτε το ίδιο φαγητό την επόμενη μέρα ενώ είστε στη δουλειά κι ανυπομονείτε να σχολάσετε. Στην πραγματικότητα όμως αναζητάτε την παρέα και τα όμορφα συναισθήματα που νιώσατε. Είναι πολύ πιθανό ακόμα κι αν ξαναπάτε στο ίδιο εστιατόριο και φάτε το ίδιο φαγητό να μη σας φανεί τόσο νόστιμο όσο την προηγούμενη φορά.
6. Εποχιακές λιγούρες
Το σώμα συχνά λαχταράει τρόφιμα σύμφωνα με την εποχή. Την άνοιξη, συνήθως επιθυμούμε ελαφρύτερα τρόφιμα, όπως οι πράσινες σαλάτες ή τα εσπεριδοειδή. Το καλοκαίρι, αναζητάμε δροσιστικές τροφές, όπως ωμά φρούτα και λαχανικά ή παγωτό. Το φθινόπωρο, προτιμάμε τρόφιμα της γης όπως γλυκοπατάτες, κρεμμύδια και ξηρούς καρπούς, ενώ το χειμώνα επιζητούμε συνήθως πιο λιπαρά και βαριά φαγητά. Οι λιγούρες μπορούν επίσης να συνδεθούν με τις γιορτές και τις παραδόσεις και τα τρόφιμα που έχουμε συνδυάσει με αυτές. Πριν όμως σπεύσουμε να ικανοποιήσουμε μια λιγούρα, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ποια ανάγκη κρύβεται από πίσω και αν τελικά αξίζει τον κόπο. Πολλές φορές η απόλαυση είναι στιγμιαία, ενώ οι τύψεις και οι ενοχές που ακολουθούν διαρκούν πολύ περισσότερο.
7. Έλλειψη θρεπτικών ουσιών
Εάν έχουμε έλλειψη βιταμινών, μετάλλων ή άλλων θρεπτικών συστατικών, μπορεί να νιώθουμε λιγούρες για ασυνήθιστα τρόφιμα. Ένα ακραίο παράδειγμα είναι μια διαταραχή που ονομάζεται pica, η οποία οδηγεί σε έντονες λιγούρες μη βρώσιμων ουσιών, όπως ο πηλός. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκύψει λόγω χρόνιας ανεπάρκειας σιδήρου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καταναλώνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα φυσικά τρόφιμα (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, σιτηρά ολικής, ξηρούς καρπούς) σε ποικιλία και ανάλογα με την εποχή τους. Με αυτό τον τρόπο παίρνουμε όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε για να είμαστε υγιείς και γεμάτοι ενέργεια.
8. Ορμόνες
Η εμμηνόρροια, η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση ή η διακύμανση των επιπέδων τεστοστερόνης και οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσουν έντονες λιγούρες στις γυναίκες. Επίσης έχει αποδειχθεί πως το στρες μεταβάλλει τις ορμόνες και προκαλεί λιγούρες. Κάποιες φορές μπορεί να μην μπορούμε να τους αντισταθούμε. Το σημαντικό είναι όμως να μην θυσιάζουμε γεύματα και απαραίτητα τρόφιμα, όπως λαχανικά και φρούτα, για να φάμε μία σοκολάτα για παράδειγμα, αλλά να δίνουμε βάση στα φυσικά τρόφιμα που μας κάνουν καλό και επηρεάζουν θετικά τις ορμόνες μας και την ψυχολογία μας. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να παρατηρήσουμε ότι δεν έχουμε πια λιγούρες ή δεν είναι τόσο έντονες. Να έχετε στο νου σας πως οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή κάνετε στη διατροφή σας ή σε οποιοδήποτε άλλο τομέα δεν πρόκειται να συμβεί σε μια μέρα. Μερικές φορές, μπορεί να επιστρέψετε προσωρινά στις παλιές σας συνήθειες επειδή σας είναι πιο οικίες ή δεν είστε ακόμα εντελώς έτοιμοι να τις αλλάξετε. Εάν συμβεί αυτό, θυμηθείτε να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας – κάντε ένα βήμα πίσω και αναγνωρίστε ότι ακόμα και αν ξεφύγατε προσωρινά από την πορεία σας, δεν χρειάζεται να τα παρατήσετε!

Αιτίες Λιγούρας αυτό είναι συχνά μέρος της διαδικασίας, όταν προσπαθείτε να κάνετε ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή σας. Πηγές 1. Crockett, A. C., Myhre, S. K., & Rokke, P. D. (2015). Boredom proneness and emotion regulation predict emotional eating. J Health Psychol 20(5), 670–680. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25903253 2. Sinha, R., & Jastreboff, A. M. (2013). Stress as a common risk factor for obesity and addiction. Biol Psychiatry 73(9), 827–835. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23541000 3. Corney, R. A., Sunderland, C., & James, L. J. (2016). Immediate pre-meal water ingestion decreases voluntary food intake in lean young males. Eur J Nutr 55(2), 815–819. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25893719 4. McVay, M. A., Copeland, A. L., Newman, H. S., & Geiselman, P. J. (2012). Food cravings and food cue responding across the menstrual cycle in a non-eating disordered sample. Appetite 59(2), 591–600. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22824054 5. Hill, A. J., Cairnduff, V., & McCance, D. R. (2016). Nutritional and clinical associations of food cravings in pregnancy. J Hum Nutr Diet 29(3), 281–289. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26400798

 Ελεάνα Κανέλλου Ως Σύμβουλος Ολιστικής Διατροφής & Υγείας 

https://www.omorfizoi.gr/8-logoi-poy-mas-prokaloyn-ligoyres-kai-pos-na-tis-antimetopisoyme

Ψυχολογία

Οι σύγχρονες συνθήκες ζωής μας έχουν προικίσει μεταξύ άλλων με ένα δώρο: τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και την αύξηση του προσδόκιμου τη ζωής. Το γεγονός είναι ότι ζούμε περισσότερο από τους προγόνους μας. 

Tο δώρο όμως του πολιτισμού κρύβει έναν κίνδυνο ολοένα και πιο ορατό: την παθολογική γήρανση. Γενικότερα, υπάρχει η τάση από τις πιο νέες ηλικίες για αποφυγή της «γήρανσης» ακόμα και σαν ιδέα.

Η αποφυγή όμως δε μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Το ζητούμενο δεν είναι να μη γεράσουμε αλλά να γεράσουμε ομαλά παρά τις όποιες δυσκολίες. Το «ευ γηράσκειν» αποτελεί περισσότερο από ποτέ ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα ζωής. Μπορούμε να το κερδίσουμε;

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή