Δεκεμβρίου 15, 2018

Ψυχολογία

Κάθε συναίσθημα επηρεάζεται από τον εγκέφαλο και αντίθετα.... Διαφορετικά συναισθήματα αφορούν διαφορετικές δομές.

Η χαρά λόγω της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης συνδέεται στενά με την ευτυχία. Αν νιώθετε πεσμένοι, ακολουθήστε απλές συνήθειες, όπως περπάτημα στη φύση, κάντε παρέα με ένα σκύλο ή χαμογελάστε- έτσι βοηθάτε τους νευροδιαβιβαστές να κάνουν τη δουλειά τους και να σας ανεβάσουν τη διάθεση.

Όταν συμβαίνει κάτι που θεωρείτε ευτυχία, ο εγκέφαλος λαμβάνει σήμα να απελευθερώσει τις χημικές ουσίες στο ΚΝΣ. Αυτό προκαλεί αντίδραση σε άλλα συστήματα.

Το χαμόγελο ξεγελά τον εγκέφαλο βελτιώνοντας τη διάθεση και μειώνοντας το άγχος. Δεν χρειάζεται να βασίζεται σε αληθινά συναισθήματα-και το ψεύτικο έχει αποτέλεσμα.

Τα θετικά συναισθήματα όχι μόνο δεν επιβαρύνουν, αλλά και ωφελούν τον οργανισμό, καθώς αυξάνουν την έκκριση ορμονών όπως οι ενδορφίνες, οι οποίες έχουν ευεργετική δράση, ενώ αντιρροπούν τις επιπτώσεις των αρνητικών συναισθημάτων. Οι ενδορφίνες, λοιπόν, εξοπλίζουν τον οργανισμό, προσφέροντάς του ισορροπία και ενεργοποιούν την χαρά.

Οι 37 σκέψεις που ενεργοποιούν την χαρά και θα δείτε τεράστια διαφορά!

1. Ξεκολλήστε από το παρελθόν και μην το αναμηρυκάζετε.
Το παρελθόν του καθενός από εμάς είναι γεμάτο με θετικά, με αρνητικά, με ωραία ή άσχημα συναισθήματα, καλές ή κακές εμπειρίες- για τον καθένα οι δόσεις είναι διαφορετικές. Σίγουρα το παρελθόν μας καθορίζει ποιοι είμαστε σήμερα, δε πρέπει όμως να μας περιορίζει. Έτσι, αντί να αναμασάτε τα αρνητικά –ή ακόμα και τα θετικά που κάποτε υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν τώρα-, αποδεχτείτε το, συμφιλιωθείτε μαζί του και ζήστε το παρόν σας δίνοντάς του σημασία.

2. Μάθετε να χαίρεστε με όσα έχετε και μη γκρινιάζετε για όσα δεν έχετε.
Αυτό είναι ένα βασικό μάθημα προσωπικής ευγνωμοσύνης. Η χαρά ξεκινάει με το να εκτιμάει και να χαίρεται κανείς με αυτά που έχει. Εννοείται ότι πάντα θα πρέπει να βάζουμε στόχους και να επιθυμούμε τη βελτίωσή μας, αλλά όχι με το να διαγράφουμε το ‘εδώ και τώρα’ της ζωής μας.

3. Μάθετε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας.
Μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας αντί να ζορίζεστε να σας αγαπήσουν οι άλλοι. Μάθετε να περνάτε όμορφα και όταν είστε μόνοι σας. Αφεθείτε στο να σκεφτείτε, να ονειροπολήσετε, να κάνετε μια βόλτα στη φύση, να διαβάσετε κάτι όμορφο. επενδύοντας θετικά στον εαυτό σας επενδύετε και στην κοινωνικότητά σας. Συνδεθείτε με τον εσωτερικό σας κόσμο!

4. Επενδύστε στην αυτοβελτίωσή σας.
Η αυτοβελτίωση έχει πολλές εκφάνσεις. Καλλιεργήστε αυτά που σας ενδιαφέρουν, που σας αρέσουν και που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το μονοπάτι που οδηγεί στον καλύτερό σας εαυτό, αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας και μαθαίνοντας από τη ζωή σας.

5. Μην αναλώνεστε σε ατελείωτη αρνητική αυτοκριτική.
Μάθετε να αναγνωρίζετε τα θετικά σας και ό,τι κάνετε καλά και να επενδύετε σε αυτά. Μη μειώνετε τις ικανότητες ή τις επιτυχίες σας. Απολαύστε τις και συνεχίστε την πορεία σας.

6. Βρείτε νόημα σε οτιδήποτε κάνετε.
Να θυμάστε πως για οτιδήποτε κάνετε αφιερώνετε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σας και προσωπικό κόπο. Οπότε είναι καλύτερα να βρείτε νόημα σε ότι κάνετε και να δείτε πώς αυτό συνδέεται με τη ζωή σας στο παρόν αλλά και το μέλλον. Έχοντας έναν σκοπό έχετε πλουσιότερη ζωή.

7. Σκεφτείτε θετικά για το σώμα σας.
Η χαρούμενη ψυχή κατοικεί σε ένα χαρούμενο σώμα! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε και να φροντίζετε το σώμα σας, να διατηρείτε την υγεία του και να το αφήνετε να χαλαρώνει όταν κουράζεται!

8. Μάθετε να εκτιμάτε περισσότερο τις εμπειρίες και λιγότερο τα υλικά αγαθά.
Οι ωραίες εμπειρίες –και ακόμα καλύτερα αν τις μοιράζεστε με άλλους- είναι αυτό που μένει και φέρνει ευτυχία, όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και αργότερα, όταν γίνεται όμορφη ανάμνηση.

9. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλους.
Καθένας από εμάς είναι μοναδικός και ιδιαίτερος με τον τρόπο του! Δεν έχει νόημα να κάνουμε συγκρίσεις, γιατί έτσι σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με αρνητική σύγκριση και κριτική. Περιστοιχίστε τον εαυτό σας με θετικούς ανθρώπους που σας αγαπάνε, βλέπουν και εκτιμούν τα προτερήματά σας.

10. Μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας παρασύρουν.
Η ευτυχία και η καλή διάθεση εξαρτώνται από τις σκέψεις που κάνουμε. Οι αρνητικές σκέψεις γεννούν αρνητικά συναισθήματα, αυτά οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές και όλα μαζί παγιώνονται σε έναν κακό χαρακτήρα.

11. Μη φοβάστε τις αλλαγές.
Αποδεχτείτε τις αλλαγές, προετοιμαστείτε –όσο γίνεται-, αποδεχτείτε ότι το σώμα, η όψη, η ζωή μας αλλάζει και ότι όλα βρίσκονται σε μια ροή. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή και να μην πολεμάτε τη φάση ζωής στην οποία βρίσκεστε. Εξασκηθείτε στο να ανακαλύπτετε τα θετικά και τα ωραία σε κάθε αλλαγή.

12. Μη κατηγορείτε τους άλλους για τις δικές σας αποτυχίες.
Πάντα έχουμε μερίδιο στις δικές μας αποτυχίες και προβλήματα και δεν έχει νόημα να αναζητούμε τον ένοχο έξω από εμάς, εφόσον μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μας είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε και να μην επαναλάβουμε το λάθος μας.

13. Μη βάζετε φρένο στην περιέργειά σας.
Προσοχή, δεν εννοώ την περιέργεια-κουτσομπολιό! Μάθετε να ρωτάτε, να αναζητάτε, να μαθαίνετε, να παίρνετε νέες πληροφορίες! Ταξιδέψτε, διαβάστε, επισκεφθείτε μουσεία, δείτε παραστάσεις και έργα τέχνης, ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις αισθήσεις σας.

14. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή.
Μην περιμένετε πότε θα είναι τέλειες οι συνθήκες για να νιώσετε ευτυχισμένοι. Απολαύστε τη στιγμή, αφεθείτε στις μικροχαρές της ζωής και ζήστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, χωρίς σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον.

15. Μάθετε να καλλιεργείτε τις σχέσεις σας.
Δείξτε αγάπη, νοιάξιμο και ενδιαφέρον στα άτομα που αγαπάτε. Αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τα, στηρίξτε τα, δείξτε τους ότι τα θυμάστε με μικρότερους και μεγαλύτερους τρόπους. Να θυμάστε να λέτε κι έναν καλό λόγο και ένα κομπλιμέντο, αφού όλοι τα έχουμε ανάγκη!

16. Μη στεναχωριέστε για τα πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε.
Το να ανησυχείτε και να στεναχωριέστε για πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε, μόνο κακό σας κάνει. Επενδύστε σε όσα είναι στη σφαίρα επιρροής σας, προετοιμαστείτε, αλλά για όσα δεν μπορείτε να κάνετε κάτι αφήστε τα να περάσουν αγγίζοντάς σας όσο το δυνατό λιγότερο.

17. Ποτέ μη μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον.
Μη ξεκινάτε να σκέφτεστε «θα είμαι ευτυχισμένη/ος όταν… χάσω κιλά… γυμναστώ.. παντρευτώ…χωρίσω… βρω καλή δουλειά…» κλπ, κλπ, γιατί έτσι μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον και ίσως να μην έρθει… Ακόμα χειρότερα, με αυτό το σκεπτικό δεν είστε ευτυχισμένοι στο παρόν σας. Επικεντρωθείτε στο τι σας φέρνει ευτυχία και χαρά σήμερα, όσο μικρό και αν είναι.

18. Μη σταματάτε να γνωρίζετε καινούργιους ανθρώπους.
Πάντα θα έχετε τους κολλητούς σας και τον κύκλο σας, αλλά είναι όμορφο να γνωρίζετε διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούτε άλλες απόψεις και να εμπλουτίζετε τη ζωή σας με θετικά άτομα που θα σας διδάξουν κάτι νέο.

19. Μην δράτε εγωιστικά.
Μάθετε να κατανοείτε την οπτική γωνία του άλλου, να ‘μπαίνετε στα παπούτσια’ του, να δείχνετε καλή θέληση και να είστε ανοιχτοί. Όταν κανείς δρα εγωιστικά και δε βάζει κατανόηση, συμπόνια και συγχώρεση στις σχέσεις του, μένει με το θυμό και την ανασφάλειά του και, τελικά, βγαίνει χαμένος.

20. Μην κάνετε το κακό.
Απλώς, επιλέξτε να είστε καλό άνθρωπος!

21. Ποτέ μη πείτε ‘βαριέμαι’ και αποσυρθείτε από τη ζωή.
Μάθετε να ζείτε τη ζωή, να αναμιγνύεστε στα πράγματα, να γνωρίζετε ανθρώπους, να έχετε ενδιαφέροντα, να μαθαίνετε, να αισθάνεστε, να εκπληρώνετε τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, ξεκινώντας με ένα τόσο δα βηματάκι κάθε φορά.

22. Μη ξεχνάτε ότι το χαμόγελο και η καλή διάθεση είναι ανεκτίμητα.
Η καλή διάθεση και το χαμόγελο φτιάχνουν τη ζωή σας αλλά και τη ζωή των γύρω σας! Επενδύστε σε αυτά!

23. Μην περιμένετε κάτι ή κάποιον να σας αλλάξει τη ζωή.
Αν ψάχνετε τον άνθρωπο που θα σας αλλάξει τη ζωή… Κοιτάξτε στον καθρέφτη! Και αποφασίστε να κάνετε τις αλλαγές που επιθυμείτε για να έχει η ζωή σας νόημα και ομορφιά.

24. Μη φοβάστε τη μοναξιά.
Κάντε τον εαυτό σας φίλο και σύμμαχο και δε θα φοβάστε τη μοναξιά! Μάθετε να βρίσκετε χαρά και ευχαρίστηση στο να είστε και με τον εαυτό σας και μην περιμένετε να είστε κάθε φορά με κόσμο για να νιώθετε καλά και να περνάτε όμορφα.

25. Μη ξεχνάτε ότι η ευτυχία είναι η επιλογή.
Εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας καθορίζουμε αν θα είμαστε ευτυχισμένοι .

26. Μη σταματάτε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους.
Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρίζει! Επενδύστε στο να αγαπάτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, το περιβάλλον και κάντε την αγάπη πράξη. Θα δείτε τη διαφορά!

27. Μη σταματάτε να δημιουργείτε θετική ενέργεια γύρω σας
Με τη στάση σας, τη διάθεσή σας και τις πράξεις σας, μάθετε να δημιουργείτε θετική ενέργεια. Ξεχάστε τα κουτσομπολιά, τα αρνητικά σχόλια τις γκρίνιες και επενδύστε σε θετικά λόγια και σχόλια, σε κομπλιμέντα, σε εντοπισμό όμορφων πραγμάτων και ανθρώπων.

28. Μην αφήνετε τα αρνητικά συναισθήματα να σας φάνε ζωντανό.
Θυμός, ζήλεια, φθόνος, μνησικακία, έχθρα, πίκρα, αγανάκτηση το μόνο που κάνουν είναι να σας ‘τρώνε’ την ψυχή και την ποιότητα ζωής σας. Επενδύστε στα θετικά συναισθήματα και τη χαρά της ζωής.

29. Ποτέ μην αφήνετε το χώρο γύρω σας να είναι ένα χάος.
Μάθετε να τακτοποιείτε, να κρατάτε καθαρό και οργανωμένο τον χώρο σας (είτε είναι ολόκληρο σπίτι, είτε δωμάτιο, είτε γραφείο, συρτάρι ή ράφι) γιατί όταν το εξωτερικό σας περιβάλλον είναι τακτοποιημένο και οργανωμένο έτσι είναι και το εσωτερικό σας περιβάλλον και η διάθεσή σας!

30. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να αλλάξετε τη ζωή σας.
Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γκρινιάζει κανείς για τα στραβά και ανάποδα και όσα δεν του αρέσουν στη ζωή του, είτε μπορεί να τα ελέγξει είτε όχι. Με αυτή τη στάση όμως τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο, αντίθετα, όλα γίνονται χειρότερα. Να θυμάστε ότι πάντα έχετε την επιλογή να αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τα πράγματα, να επενδύσετε στα θετικά, να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε για τα πράγματα γιατί, τελικά, η επιλογή του πώς θα είναι η ζωή σας είναι μόνο δική σας!

31. Αντιμετωπίστε τους φόβους σας.
Ότι και αν φοβάσαι, το αντιμετωπίζεις. Οι βιωματικές ασκήσεις μπορούν να μην εξαλείψουν τους φόβους σας γρήγορα, αλλά τουλάχιστον, κάνετε την κίνηση της αντιμετώπισης. Θα διαπιστώσετε πολύ γρήγορα ότι ο φόβος που είχατε είναι παρελθόν.

32. Αγκαλιάστε κάποιον.
Οι αγκαλιές έχουν εκπληκτικά οφέλη για την υγεία. Αγκαλιάστε έναν φίλο, ένα μέλος της οικογένειας, το κατοικίδιο ζώο σας, ή ακόμα και ένα άτομο που μόλις συναντήσατε. Όσο περισσότερο αγκαλιάζετε, τόσο περισσότερο αισθάνεστε καλύτερα.

33. Μείνετε 5 λεπτά στη σιωπή.
Βρείτε ένα μέρος όπου μπορείτε να απολαύσετε λίγη ησυχία. Προσπαθήστε να είστε ακίνητοι και να εστιάσετε σε τίποτα. Η σιωπή μπορεί να ηρεμήσει το συσσωρευμένο μυαλό σας και να σας συνδέσει με τον εσωτερικό σας εαυτό. Προσπαθήστε να αισθανθείτε την ηρεμία της σιωπής. Παρακολουθήστε την εσωτερική φλυαρία σας καθώς αφήνετε τις σκέψεις σας να ηρεμήσουν.

34. Βάλε στόχους.
Όταν γράφεις τα όνειρά σου, τα οράματά σου, τις επιθυμίες σου, και θέτεις στόχους γύρω από αυτά, τότε έχεις ένα δυνατό τρόπο να εξυψώνεις την ενέργειά σου και να εστιάζεις σε όλα τα θετικά γύρω σου. Η ενέργειά σου και ο ενθουσιασμός σου φωτίζονται και ανανεώνεις συνεχώς τα κίνητρα και βρίσκεις περισσότερες ευκαιρίες. Έτσι νιώθεις καθημερινά όλο και μεγαλύτερη χαρά.

35. Η ευγνωμοσύνη θα σου χαρίσει την χαρά.
Όταν νιώθεις ευγνωμοσύνη αναπόφευκτα νιώθεις και χαρά, γιατί απλά αναγνωρίζεις όλα όσα αγαπάς και έχεις στην ζωή σου, όλους τους υπέροχους ανθρώπους, καταστάσεις του παρόντος και του παρελθόντος, και τα δώρα που σου έφεραν. Νιώσε επίσης ευγνωμοσύνη και για τον εαυτό σου, για όλα όσα προσφέρεις σε σένα και στους άλλους, και συνέχισε να προσφέρεις , να αγαπάς, να φροντίζεις. Νιώσε ευγνωμοσύνη για τα ταλέντα σου, για τις ικανότητές σου και για την ύπαρξή σου.

36. Διάβαζε συχνά.
Φρόντισε να διαβάζεις συχνά βιβλία ή περιοδικά με περιεχόμενο θετικών μηνυμάτων και θυμήσου. Ζεις – κατοικείς σε ένα από τα ομορφότερα μέρη του πλανήτη. Το όνειρο πολλών ανθρώπων είναι να επισκεφτούν τον τόπο σου και να γευτούν την γεύση της Χαράς της Ζωής. Αξιοποίησε την μοναδική σου ευκαιρία κάθε μέρα και άρχισε να καταγράφεις τι σημαίνει για σένα "χαρά" της ζωής. Φυσικά υπάρχουν και πιο προφανείς τρόποι για να έχετε περισσότερη χαρά στην ζωή σας, όπως το να πάτε σινεμά και να δείτε μια αστεία ταινία, ή να βγείτε έξω με ευχάριστη παρέα, να πάτε στο πάρκο και να παίξετε με το παιδί σας, εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τι σας δίνει χαρά.

37. Άρχισε να λες τις λέξεις "κλειδιά" που φέρνουν χαρά
Σύμφωνα με τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό [NLP] οι λέξεις επηρεάζουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά

Ποιες είναι οι λέξεις;
Σήμερα ήταν μια «καλή μέρα»: Αρκεί να το πεις έστω μια φορά για να δεις τη ζωή σου πιο αισιόδοξα.
«Καταλαβαίνω»: Πιο σημαντικό από το να έχεις πάντα δίκιο, είναι το να έχεις πάντα επίγνωση.
«Σ’αγαπώ»: Όλοι θέλουν κατά βάθος να το πουν και όλοι θέλουν να το ακούσουν.
«Σε εμπιστεύομαι»: Όλοι χρειαζόμαστε συμμάχους σε αυτή τη ζωή.
«Μπορώ» και καλύτερα: Μόλις το πεις, έχεις κάνει τη μισή διαδρομή για να το κάνεις και πραγματικότητα.
«Έκανα» το καλύτερο που μπορούσα: Αν όντως είναι αλήθεια, θα νιώσεις πολύ περήφανος για τον εαυτό σου και όσα κατάφερες.
«Συγχαρητήρια»: Αν το πεις χωρίς ίχνος ζήλιας, θα σε εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο.
«Συγγνώμη»: Είναι πολύ λυτρωτικό όταν το λες και το εννοείς.
Πήρα μια «απόφαση»: Η ευθύνη που εμπεριέχει αυτή η φράση, μετατρέπει οποιαδήποτε δραστηριότητα από αγγαρεία σε συνειδητή επιλογή.
Δεν «έχω» τελειώσει: Μόνο εσύ αποφασίζεις πότε ένα κεφάλαιο έχει κλείσει στη ζωή σου.
«Αρκετά!»: Χρειάζεται να ξέρεις που να βάζεις ο ίδιος τα όριά σου.
Δεν είναι πολύ «όμορφο;»: Όσο περισσότερο παρατηρείς την ομορφιά του κόσμου που σε περιβάλλει, τόσο πιο ευτυχισμένος νιώθεις.
Είσαι «καταπληκτικός»: Άσε τον εαυτό σου να νιώσει θαυμασμό για κάποιον άλλο και θα νιώσεις πολύ πιο δυνατός.
«Πιστεύω» σε αυτό: Είτε πρόκειται για το θεό, είτε για μια απλή ιδέα, πρέπει να δείξεις πίστη σε κάτι στη ζωή σου.
Δεν ξέρω πως να το «κάνω»: Καλύτερα να παραδεχτείς την άγνοιά σου για κάτι και να μάθεις, παρά να προσποιηθείς ότι γνωρίζεις.
Σε ευχαριστώ που βοήθησες να γίνει «πραγματικότητα» αυτό: Γιατί κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του σε αυτή τη ζωή και χρειάζεται να δείχνει ευγνωμοσύνη σε αυτούς που τον βοηθούν.
Να θυμάστε η χαρά και η ευτυχία δεν είναι κάτι που έρχεται και μας χτυπά την πόρτα, εμείς του ανοίγουμε και το καλωσορίζουμε και αυτό ήταν. Η χαρά και η ευτυχία πηγάζουν από μέσα μας. Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης.

Με πληροφορίες από τα iatronet.gr - boro.gr

Ψυχολογία

Αν φοράς μια μάσκα για πολύ καιρό αρχίζεις να ξεχνάς ποιος κρύβεται πίσω απ’ αυτή. Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας κάποιον εγωκεντρικό τύπο, συνήθως σκεφτόμαστε ένα επηρμένο, αλαζονικό, εγωπαθές άτομο που κοιτάζει υποτιμητικά όλους τους άλλους γύρω του.

Ωστόσο είναι σίγουρο πως το «εγώ» μπορεί να εμφανιστεί σε όλα τα σχήματα και τα μεγέθη. Στην πραγματικότητα, ο καθένας μας έχει ένα «εγώ» που το μόνο στο οποίο διαφέρει από το εγώ του πλησίον του είναι κάποιες μικρές ή μεγαλύτερες λεπτομέρειες.

Το «εγώ» μας δεν είναι παρά η αίσθηση του εαυτού μας, η ιδέα που έχουμε για το ποιοι είμαστε. Για παράδειγμα, ένα άτομο που λέει: «είμαι πολύ θρησκευόμενος, συμπεριφέρομαι πάντα ευγενικά στους συνανθρώπους μου, είμαι έξυπνος, είμαι ενάρετος» λειτουργεί εξίσου εγωκεντρικά με ένα άτομο που ισχυρίζεται πως: «εγώ εργάζομαι σκληρά και δεν ανέχομαι τους τεμπέληδες» ή «εγώ πάντα πετυχαίνω τους στόχους μου γιατί είμαι πειθαρχημένος».

Και οι δύο παραπάνω τύποι ανθρώπων λειτουργούν από μια ψευδαίσθηση για την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η ψευδαίσθηση την οποία όχι μόνο μαθαίνουμε να πιστεύουμε αλλά προσπαθούμε να πείσουμε και τους γύρω μας ότι είναι αληθινή, γίνεται τελικά η στενή φυλακή μας. Για παράδειγμα ένα άτομο που είναι δογματικά προσκολλημένο στη θρησκεία του δε θα είναι πρόθυμο να εξετάσει ιδέες ή έννοιες από άλλες θρησκείες επειδή ήδη έχει στο μυαλό του ότι αυτές οι ιδέες δεν ταιριάζουν με την εικόνα που έχει οικοδομήσει για τον εαυτό του.

Από την άλλη, αυτός που βλέπει τον εαυτό του σαν ένα σκληρά εργαζόμενο και φιλόδοξο άτομο θα πέσει σε κατάθλιψη αν ξαφνικά χάσει τη δουλειά του ή αν η εταιρεία του πτωχεύσει γιατί η πεποίθησή του γι’ αυτό που νομίζει ότι είναι αναπάντεχα θα καταρρεύσει. Αυτό που ονομάσαμε «εγώ» βασίζεται πάντα σε έννοιες και συστήματα πίστης και όχι σε κάτι πραγματικό ή απτό.

Έτσι, τι συμβαίνει όταν σταματήσουμε να πιστεύουμε σ’ αυτό; Όταν αρχίσουμε να εναρμονιζόμαστε περισσότερο με τον αληθινό εαυτό μας, ο οποίος είναι το εσωτερικό εκείνο κομμάτι μας που μπορεί να παρατηρεί το «εγώ», όχι το ίδιο το εγώ, αντιλαμβανόμαστε ότι κάτω από την επιφάνεια της ύπαρξής μας υπάρχει πάντα εκείνη η γλυκύτατη κατάσταση της ειρήνης.

Αυτή η αΐδιος ειρήνη ξεπερνά όλες τις έννοιες και ιδέες που μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι θα πρέπει να είμαστε.

Όσο περισσότερο λοιπόν ένα άτομο έρχεται σε επαφή με την Αλήθεια του, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι όλα όσα πίστευε για τον εαυτό του, για τους άλλους ή για τη ζωή γενικότερα ήταν βασισμένα σε μια μεγάλη παραίσθηση.

Οι πεποιθήσεις του αυτές δημιουργούσαν ισχυρότατους περιορισμούς που τον κρατούσαν φυλακισμένο σε ένα ασφυκτικά στενό και ανήλιαγο κελί. Πως λοιπόν θα διαπιστώσουμε τελικά αν λειτουργούμε από τον εγωκεντρισμό ή από τον αληθινό εαυτό;

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιες ερωτήσεις που μπορείτε να θέσετε στον εαυτό σας και να λάβετε μόνοι σας την απάντηση.

Νιώθω συχνά προσβεβλημένος; Ο αληθινός εαυτός δεν μπορεί να προσβληθεί. Δεν έχει κάποια προκατάληψη για το πώς οι άλλοι άνθρωποι θα πρέπει να του συμπεριφέρονται και για το τι θα πρέπει να αποφεύγουν να του κάνουν.

Δέχεται τα πράγματα κυριολεχτικά έτσι όπως ακριβώς είναι. Οι άνθρωποι που λειτουργούν από τον εγωισμό τους προσβάλλονται συχνά από τους άλλους όταν ο τρόπος που τους φέρονται δεν συμφωνεί με τις προκαταλήψεις τους.

Συνεπώς δε μπορούν να δεχτούν τις καταστάσεις όπως τους εμφανίζονται στη ζωή. Έχω άποψη για τα πάντα; Το εγώ εκλιπαρεί για προσοχή. Θέλει να νιώθει σημαντικό με κάθε τρόπο.

Ακόμα και λέγοντας ανοησίες. Όσο πιο εγωκεντρικό είναι ένα άτομο τόσο περισσότερο θέλει να επιβάλει τη γνώμη του για οποιοδήποτε θέμα άσχετα αν είναι ή όχι της ειδικότητάς του. Δεν έχει σημασία αν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω απ’ τις καλύτερες γαρνιτούρες για μια πίτσα, απ’ τα σπουδαιότερα έργα της όπερας ή τις τελευταίες ανακαλύψεις της αστροφυσικής, το ριζωμένο στο εγώ άτομο θα έχει άποψη για τα πάντα.

Έχω βάλει στον εαυτό μου πολλές ταμπέλες; Από τη στιγμή που το εγώ βασίζεται στην πίστη σ’ αυτό για να επιβιώσει, μεταμφιέζεται με διάφορες ταμπέλες έτσι ώστε να επιβάλει τη νομιμότητά του. Ταμπέλες που μπορεί να λένε οτιδήποτε, όπως: «είμαι ντροπαλός», «είμαι αστείος», «είμαι δυνατός» ή «είμαι αδύναμος», «είμαι μορφωμένος» ή «είμαι πνευματικό άτομο», ότι τέλος πάντων μπορεί να ισχυριστεί ένα άτομο για τον εαυτό του.

Όταν ένα άτομο ταυτίζεται με την ταμπέλα του τότε νιώθει να απειλείται από οποιονδήποτε αμφισβητεί αυτή την ταμπέλα. Φανταστείτε να πείτε σε ένα άτομο που ισχυρίζεται πως είναι πνευματικό (κανένα πραγματικά πνευματικό άτομο δε θα τολμούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο) πως έχει σημαντικά ελαττώματα. Το εγώ του θα πληγωνόταν βαθύτατα κι ίσως να εξοργιζόταν μαζί σας παρότι η ψευδαίσθηση της πνευματικότητάς του θα προσπαθούσε να πνίξει αυτή την οργή. Ο αληθινός εαυτός δεν πιστεύει ποτέ πως είναι κατηγορηματικά κάτι ιδιαίτερο κι έτσι δεν μπορεί να νιώσει προσβολή επειδή κάποιος αμφισβήτησε μια ανύπαρκτη ταμπέλα. Μήπως ασχολούμαι υπερβολικά με το τι σκέφτονται για μένα οι άλλοι;

Όταν οι άλλοι άνθρωποι δεν επικυρώνουν την πίστη μας για το ποιοι είμαστε, το εγώ νοιώθει επίσης να απειλείται. Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι προσπαθούν να έχουν κοντά τους κόλακες και όχι πραγματικούς φίλους που να θέλουν το καλό τους και να τους λένε την αλήθεια.

Αυτά τα άτομα βασίζονται στην γνώμη των άλλων για να τονώσουν την μοναδικότητά τους και την δήθεν εξαιτερικότητά τους σε κάποιους τομείς κι έτσι όταν κάποιος άλλος άνθρωπος ή κάποιο γεγονός δεν ενισχύει αυτή τους την ανάγκη τότε το εγώ τους νοιώθει απογοητευμένο γιατί αντιλαμβάνεται πως δεν είναι τόσο μοναδικό όσο ήθελε να πιστεύει.

Ο αληθινός εαυτός, χωρίς να έχει την ανάγκη να αποδείξει κάτι, δρα πάντα με απόλυτη φυσικότητα, είτε όλοι οι υπόλοιποι τον επιβραβεύουν είτε τον κατηγορούν γι’ αυτή του τη δράση. Μήπως έχω την τάση να χαρακτηρίζω εύκολα τους συνανθρώπους μου;

Το εγώ ενισχύεται όταν κρίνει και όταν συγκρίνει. Έτσι, όπως ακριβώς οι θεατές μιας ταινίας, το εγώ κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους αλόγιστα σε καλούς ή κακούς. Και μόλις αξιολογήσει κάποιον, σχεδόν ποτέ δεν αλλάζει τη γνώμη που έχει γι’ αυτόν.

Ωστόσο, όλοι κάποτε στη ζωή μας, έχουμε πράξει κάτι που κάποιος άλλος θα μπορούσε να το θεωρήσει κακό ή ακόμη και διαβολικό. Είναι όμως αλήθεια αυτό που θα πρέπει να μας χαρακτηρίζει για το υπόλοιπο της ζωής μας; Όταν λειτουργούμε από τον αληθινό μας εαυτό είναι ευκολοδιάκριτο ότι ο καθένας μας ενεργεί κάθε στιγμή από το επίπεδο της συνειδητότητας που βρίσκεται εκείνη ακριβώς την στιγμή και που μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες που θα του παρουσιαστούν να αναδιαμορφωθεί.

Συμπερασματικά θα καταλήξουμε ότι το να προσπαθήσουμε να ξεφορτωθούμε το εγώ μας ίσως να είναι τελικά μια μάταιη προσπάθεια.

Δεν μπορούμε να το διώξουμε με τη βία παρά μόνον να αποκτήσουμε επίγνωση της ύπαρξής του και να αρχίσουμε να γελάμε μαζί του κάθε φορά που το ανακαλύπτουμε. Όταν θα καταφέρουμε να αρχίσουμε να το παρατηρούμε χωρίς να το κρίνουμε αυστηρά, όταν καταφέρουμε να αποκαλύπτουμε τους ύπουλους τρόπους με τους οποίους συμπεριφέρεται, τότε θα μπορέσουμε να χαλαρώσουμε την προσκόλλησή μας επάνω του.

Όταν πάψουμε επιτέλους να πιστεύουμε σε οτιδήποτε το εγώ μας επιμένει πως είμαστε υποχρεωμένοι να πιστέψουμε τότε αντιλαμβανόμαστε ότι τελικά εμείς και μόνον εμείς κατέχουμε το κλειδί που ανοίγει την καγκελένια πόρτα του στενάχωρου κελιού μας.

Τότε γινόμαστε λίγο πιο ελεύθεροι, πιο συνειδητοί και πιο χαρούμενοι σ’ αυτόν αφιλόξενο κόσμο που ζούμε κι όχι ισοβίως κρατούμενοι από τον ίδιο μας του νου.

nekthl.blogspot.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Είναι πολύ πιθανό πως λαχταράς να μάθεις ποιος είναι ο προορισμός σου στη ζωή.

«Πώς μπορώ να βρω τον προορισμό μου;» είναι η πιο συχνή ερώτηση που μου κάνουν.

Αυτός που ρωτά συνήθως διανθίζει το δίλημμά του λέγοντας: «θα ήμουν ευτυχέστερος εάν ζούσα σύμφωνα με τον προορισμό μου στη ζωή, αλλά δεν ξέρω ποιος είναι».

Η απάντησή μου είναι πως έρχεσαι σε αυτόν τον κόσμο χωρίς να έχεις απολύτως τίποτα. Εγκαταλείπεις αυτόν τον υλικό κόσμο με τα ίδια. Δεν μπορείς να πάρεις μαζί σου τίποτα από όσα απέκτησες ή κατάφερες.

Επομένως το μόνο που μπορείς να κάνεις με τη ζωή σου είναι να την προσφέρεις. Θα αισθανθείς ότι έχεις εκπληρώσει τον προορισμό σου εάν βρεις έναν τρόπο να υπηρετείς πάντα τους άλλους.

Ο προορισμός έχει άμεση σχέση με το να προσφέρεις υπηρεσίες. Με το να τραβήξεις την προσοχή σου από τον εαυτό σου και τα προσωπικά σου συμφέροντα και να υπηρετήσεις τους άλλους, με κάποιον τρόπο να δημιουργείς γιατί σου αρέσει να το κάνεις.

Αλλά δημιουργείς και για να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους. Σχεδιάζεις γιατί αυτό σε ωθεί η καρδιά σου να κάνεις. Αλλά τα σχέδιά σου είναι στην υπηρεσία των άλλων. Γράφεις γιατί σου αρέσει να εκφράζεσαι μέσα από λέξεις. Αλλά αυτές οι λέξεις θα βοηθήσουν και θα εμπνεύσουν τους αναγνώστες.

Εάν ακόμα δεν ξέρεις ποιος είναι ο προορισμός σου, θα συνεχίσεις να τον ψάχνεις σε όλα τα στάδια της ζωής σου.

Απόσπασμα από «Τα 10 μυστικά για επιτυχία και εσωτερική γαλήνη του Dr. Wayne Dyer», Εκδόσεις Έσοπτρον

Ψυχολογία

 Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν; Μούτρα. Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.

Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.

Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου. Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.

Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.

Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.

Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα. Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα ‘ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει. (από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)

awakengr.com

Ψυχολογία

Δεν υπάρχει πάθος τόσο βαθιά ριζωμένο στην καρδιά, όσο ο φθόνος – Σέρινταν

Στην καθημερινότητά μας , όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες , έχουμε βιώσει ή έχουμε και εμείς οι ίδιοι προσπαθήσει με λόγια και με πράξεις να μειώσουμε έναν άλλο άνθρωπο. Απαξιωτικά σχόλια για το βάρος μίας γυναίκας, «αθώα» γελάκια για την εμφάνιση κάποιου, υποτίμηση των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου, ειρωνικά σχόλια για τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την καταγωγή κάποιου και άλλα τόσα παραδείγματα.

Λόγια και πράξεις που έχουν ως απώτερο σκοπό να μειώσουν την προσωπικότητα και την ψυχή εκείνου που είναι ο αποδέκτης. Και, φυσικά, η προσπάθεια μείωσης μπορεί πολύ εύκολα να ξεπεράσει μία απλή λεκτική επίθεση και να φτάσει και στο επίπεδο πρόκλησης σωματικών βλαβών.

Το βασικό όμως ερώτημα είναι: Γιατί ένας άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη να μειώσει κάποιον, τι κερδίζει από τη λεκτική ή τη σωματική βία ή τις όποιες απαξιωτικές συμπεριφορές; Μειώνουμε τους άλλους ακριβώς για να νοιώσουμε εμείς καλύτερα με τον εαυτό μας, για να εξυψώσουμε το δικό μας εγώ και να νοιώσουμε ανώτεροι.

Η γυναίκα που ειρωνεύεται μία άλλη γυναίκα με παραπανίσια κιλά μέσω αυτής της ειρωνείας προσπαθεί να νοιώσει εκείνη καλύτερα με το σώμα της και σιγουρεύει περισσότερο τον εαυτό της για τη θηλυκότητά της , μειώνοντας τη θηλυκότητα μίας άλλης γυναίκας.

Με παρόμοιο τρόπο και ο άνδρας που κάνει άσχημα και ομοφοβικά σχόλια για έναν ομοφυλόφιλο με αυτό τον τρόπο μέσω του νοιώθει ακόμα πιο σίγουρος για τη δική του σ3ξουαλικότητα. Η προσπάθεια μείωσης δεν αφορά βέβαια έναν άνθρωπο έξω από εμάς. Αφορά τη δική μας αυτοεκτίμηση, το πόσο καλά νοιώθουμε εμείς με τον εαυτό μας και το πόσο αγαπάμε και αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε.

Όσο πιο χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει κάποιος, τόσο περισσότερο θα επιθυμεί να μειώνει άλλους ανθρώπους.

Στο κείμενό μου: Κανένας υγιής άνθρωπος δεν γίνεται βασανιστής, εξετάζω τους λόγους που ωθούν έναν άνθρωπο να ασκεί σχολικό εκφοβισμό σε άλλους μαθητές.

Η βασικότερη αιτία είναι η πρόκληση της ευχαρίστησης και το αίσθημα ανωτερότητας που νοιώθει ένα άτομο όταν ασκεί βία σωματική και λεκτική σε ένα άλλο άτομο.

Στα παιδιά αυτά διαπιστώνεται ένα μεγάλο πρόβλημα σε σχέση με την αυτοεκτίμησή τους. Η προσπάθεια μείωσης σχετίζεται με την αυτοεκτίμηση και την υγιή σχέση που έχουμε χτίσει με τον εαυτό μας. Όσο πιο καλά νοιώθει κάποιος με τον εαυτό του εκτιμά αυτό που είναι, τόσο λιγότερο θα προβαίνει σε λεκτική, σωματική επίθεση και προσπάθεια μείωσης.

Η σχέση με τον εαυτό μας αποτελεί τη σημαντικότερη σχέση που θα αποκτήσει ένας άνθρωπος, θα διαρκέσει όλη τη ζωή του και θα καθορίσει και τον τρόπο με τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά και επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους.

Πολλές φορές η προσπάθεια μείωσης κρύβει μέσα ακόμα και ζήλεια ή φθόνο για το άτομο το οποίο προσπαθούμε να υποβιβάσουμε.

Όσο πιο μεγάλη αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία διαθέτει ένα άτομο, τόσο λιγότερο θα προσπαθεί να μειώσει τους άλλους για να πείσει τον εαυτό του για την αξία του.

Πηγή: psychology.gr Εικόνα: Zilvinas Valeika

awakengr.com/

Ψυχολογία

Γράφει η Kathy Lau

Οι στιγμές είναι ανεξίτηλες στο δρόμο! Περνούν, αφήνουν σημάδια στην ψυχή, στο μυαλό.. Υπάρχουν φορές που το παρελθόν είναι πιο όμορφο από το παρόν, που φυλακίζει τα πάντα μέσα του και σε προκαλεί να το ζήσεις, ξανά και ξανά.. Υπάρχουν κι εκείνες οι εφιαλτικές στιγμές, εκείνες που η ψυχή σου βίωσε τρόμο, απόρριψη,απόγνωση, μοναξιά..

Εκείνες που εύχεσαι να μην υπήρχαν στην βαλίτσα των αναμνήσεων σου, να τις άδειαζες σε έναν απέραντο ωκεανό και να χάνονταν μέσα στην άβυσσο του βυθού.. Εκείνες λοιπόν οι στιγμές που βιώνει η ψυχή με αγωνία τα δρώμενα, είναι αυτές που δοκιμάζουν τις αντοχές σου, την υπομονή σου, την ανοχή σου.. Και παραδόξως παροτρύνεσαι να τις ζεις στο παρόν σου, μέσα στο μυαλό σου, να τις προσαρμόζεις στη τωρινή σου πραγματικότητα και καθημερινότητα..

Αυτό που προσφέρεις στον εαυτό σου είναι μια σαδιστική συμπεριφορά, μια αυτοτιμωρία, να μην μπορείς, είτε να μην θέλεις στον εαυτό σου να προσφέρεις ηρεμία και ομορφιά.. Ζεις κάθε μέρα που ξυπνάς στο χτες…Το ζεις ξανά και ξανά, το σκέφτεσαι, το προσαρμόζεις με όσα νέα δεδομένα έχεις… Μην υποβάλλεις στο μυαλό σου τι θα σκεφτεί…

Μην επιβάλλεις τη θλίψη στην καρδιά σου!! Δεν αξίζει να πονάς τώρα επειδή πόνεσες χτες… Δεν αξίζει να δείχνεις διαρκώς εξαρτημένη από το παρελθόν σου, μιας και το απέρριψες χάριν του μέλλοντος σου… Δεν πρέπει να φορτώνουμε την ψυχή με βάρη που τα εκτινάξαμε από πάνω μας προ πολλού…

Έρχονται διπλάσια, πιο δυσβάσταχτα, πιο δυσανάλογα με τον όγκο της ψυχής… Το χτες έγινε το παρελθόν σου, απλά κοίταξε πίσω με ευγνωμοσύνη για όσα διδαχτηκες,για όσα έζησες είτε όμορφα είτε άσχημα…

Ζήσε για σένα…

Υπάρχεις…!!

Νιώσε το τώρα σου

!!! Πηγή: eternal-radio.net 

awakengr.com


Ψυχολογία

Ο δονζουανισμός.

Αν έφτανε η αγάπη, τα πράγματα θα ήσαν πολύ απλά. Όσο αγαπάμε, τόσο εδραιώνεται τo παράλογο. Δεν οφείλεται διόλου σε έλλειψη αγάπης το αν ο Δον Ζουάν πηγαίνει από γυναίκα σε γυναίκα. Είναι αστείο να τον παρουσιάζουμε σαν φαντασιόπληκτο πού ζητάει την ολοκληρωτική αγάπη. Είναι, όμως, συνεπής, γιατί τις έχει αγαπήσει το ίδιο παράφορα και κάθε φορά με όλο του το είναι, πράγμα πού του επιτρέπει να επαναλαμβάνει αυτό το δόσιμο κι αυτή την αναζήτηση.

Εκεί στηρίζεται το ότι κάθε μία ελπίζει να του προσφέρει εκείνο πού ποτέ καμιά δεν του πρόσφερε. Κάθε φορά πλανώνται οικτρά και το μόνο πού κατορθώνουν είναι να τον κάνουν να νοιώσει την ανάγκη αυτής της επανάληψης. «Επιτέλους, φωνάζει μια απ’ όλες, σου έδωσα την αγάπη». Εκπλήσσεται κανείς όταν ο Δον Ζουάν γελώντας: «Επιτέλους; όχι, λέει, μα μια ακόμα φορά». Γιατί έπρεπε ν’ αγαπήσει που και που για ν’ αγαπήσει πολύ;

O Δον Ζουάν είναι θλιμμένος; Δεν είναι αλήθεια. Θ’ αναφερθώ αμέσως στο χρονικό. Το γέλιο, η περηφάνια του νικητή, αυτό το σκίρτημα και η θεατρική γεύση, είναι φωτεινά και χαρούμενα. Όλο υγεία τείνουν να πολλαπλασιασθούν. Έτσι κι ο Δον Ζουάν. Οι θλιμμένοι έχουν δύο λόγους ύπαρξης, αγνοούν ή ελπίζουν.

O Δον Ζουάν ξέρει και δεν ελπίζει. Μας αναγκάζει να σκεφτούμε εκείνους τους καλλιτέχνες πού ξέρουν τα όρια τους, δεν τα περνάνε ποτέ, και στο πρόσκαιρο διάλειμμα πού το πνεύμα τους ξεκουράζεται, έχουν την υπέροχη άνεση των κατακτητών. Εκεί βρίσκεται η ικανότητα: στη σκέψη πού ξέρει τα όριά της. Ως τα σύνορα του φυσικού θανάτου ο Δον Ζουάν αγνοεί τη θλίψη. Από τη στιγμή που ξέρει, ξεσπάει το γέλιο του κι όλοι τον συγχωρούν. Ήταν θλιμμένος τον καιρό πού έλπιζε. Σήμερα, πάνω στο στόμα αυτής της γυναίκας, ξαναβρίσκει την πικρή και ενθαρρυντική γεύση της μοναδικής επιστήμης. Πικρή; Ναι: η αναγκαία ατέλεια που κάνει αισθητή την ευτυχία.

Αποτελεί μεγάλο λάθος να προσπαθήσουμε να δούμε τον Δον Ζουάν σαν έναν άνθρωπο επηρεασμένο από τον εκκλησιαστή. Γιατί, τίποτα πιο μάταιο γι’ αυτόν από την ελπίδα μιας άλλης ζωής. Το αποδεικνύει αφού τον εμπαίζει ενάντια στον ουρανό νοσταλγία του πόθου πού χάθηκε μέσα στην απόλαυση, αυτή η κοινοτοπία της αδυναμίας δεν του αρμόζει. Ταιριάζει στον Φάουστ πού πίστευε αρκετά στον Θεό για να πουληθεί στο διάβολο.

Για τον Δον Ζουάν το πράγμα είναι απλούστερο. Ο «Διαφθορέας» του Μολίνα, στις απειλές της κόλασης, απαντάει συνεχώς: «Ας μου δινες μια μεγάλη αναβολή!» Ότι έρχεται μετά το θάνατο είναι μάταιο και για τους ζωντανούς μια ατέλειωτη σειρά ημερών! Ο Φάουστ ζητούσε τα αγαθά αυτού του κόσμου: ο δυστυχής, δεν είχε παρά να απλώσει το χέρι. Την ψυχή του την είχε πουλήσει από τη στιγμή πού δεν ήξερε να τη χαρεί.

Αντίθετα, ο Δον Ζουάν εξουσιάζει τον κόσμο. Όταν εγκαταλείπει μια γυναίκα δεν το κάνει επειδή δεν την επιθυμεί πια. Μια άμορφη γυναίκα είναι πάντα επιθυμητή. Την εγκαταλείπει επειδή επιθυμεί μια άλλη και όχι, δεν είναι το ίδιο.

Αυτή η ζωή τον γεμίζει, τίποτα χειρότερο από το να τη χάσει. Αυτός ο τρελός είναι πολύ λογικός. Αλλά οι άνθρωποι πού ζουν με την ελπίδα δύσκολα συμβιβάζονται μ’ αυτό τον κόσμο όπου η καλοσύνη αντικαθίσταται με τη γενναιότητα, η τρυφερότητα με την ψυχωμένη σιωπή, η επικοινωνία με το θάρρος της μοναξιάς. Και όλοι λένε: «Ήταν συγκαταβατικός, ιδεαλιστής ή άγιος». Πρέπει οπωσδήποτε να ταπεινώσει το μεγαλείο πού χλευάζει.

Αγανακτεί κανείς (όπου αυτό το συνένοχο γέλιο εξευτελίζει ότι θαυμάζει) με τα λόγια του Δον Ζουάν και την ίδια φράση πού επαναλαμβάνει σε όλες τις γυναίκες. Αλλά γι’ αυτόν πού ζητάει την ποσότητα στις ηδονές, το αποτέλεσμα μόνο έχει σημασία. Γιατί να αντικαταστήσουμε με άλλα, τα λόγια πού είπαμε, αφού μ’ αυτά πετύχαμε το σκοπό μας; Κανείς, ούτε γυναίκα ούτε άντρας, τα ακούει, μα πιο πολύ ή φωνή πού τα λέει. Νοιώθουν τον κανόνα, τη συμφωνία και την ευγένεια. Λένε τί πιο ενδιαφέρον μένει να γίνει.

Ο Δον Ζουάν ήδη ετοιμάζεται. Γιατί να τον απασχολούσε ένα πρόβλημα ηθικής; Δε μοιάζει στον Μανιάρα του Μιλόζ πού κολάζεται για να γίνει ένας άγιος. Γι’ αυτόν η κόλαση είναι κάτι πού προκαλεί κανείς. Στη θεία οργή έχει μια απάντηση: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. «Έχω αξιοπρέπεια, λέει στο Διοικητή, κι εκπληρώνω την υπόσχεσή μου γιατί είμαι ιππότης».

Το σφάλμα, όμως, θα ήταν εξ ίσου μεγάλο αν τον παρουσιάζαμε σαν ανήθικο. Από αυτή την άποψη είναι «πως όλος ο κόσμος»: έχει την ηθική της συμπάθειας ή της αντιπάθειας του. Καταλαβαίνουμε εύκολα τον Δον Ζουάν αν τον παρουσιάσουμε όπως συνήθως συμβολίζεται: σαν κοινός διαφθορέας και άντρας με γυναίκες. Είναι ένας κοινός διαφθορέας. Από τη στιγμή πού συνειδητοποιεί αυτόν το χαρακτηρισμό γίνεται παράλογος. Ο διαφθορέας μένει διαφθορέας. Η διαφθορά είναι η συνηθισμένη του κατάσταση και δεν πρόκειται να αλλάξει ή να γίνει καλύτερος.

Μονάχα στα μυθιστορήματα αλλάζει ή γίνεται με πλήρη αίσθηση και με τα ελαττώματα του. Ελαττώματα περιέχονται επίσης και σε μια σωστή στάση, κανείς καλύτερος. Μπορούμε, όμως, να πούμε πώς τίποτα δεν έχει αλλάξει και συγχρόνως όλα είναι αλλαγμένα. Εκείνο πού πραγματοποιεί ο Δον Ζουάν είναι μια ηθική ποσότητας, αντίθετη του αγίου πού τείνει προς την ποιότητα.

Χαρακτηριστικό του παράλογου ανθρώπου, είναι να μην πιστεύει στο βαθύ νόημα των πραγμάτων. Αυτά τα ζεστά και υπέροχα πρόσωπα τα διαπερνάει, τα μαζεύει σωρό και τα καίει. Ο χρόνος βαδίζει μαζί του. Παράλογος είναι ο άνθρωπος πού δε χωρίζεται από το χρόνο. Ο Δον Ζουάν δε σκέφτεται να «κάνει συλλογή» γυναικών. Τις εξαντλεί αριθμητικά και μαζί μ’ αυτές τα περιστατικά της ζωής του. Μια συλλογή θα σήμαινε πώς μπορεί να ζήσει με το παρελθόν. ’Αλλά αρνιέται τη μεταμέλεια την άλλη μορφή της ελπίδας. Δεν ξέρει να κοιτάζει τα πορτραίτα.

Είναι εν τούτοις εγωιστής; Με τον τρόπο του, είναι. Αρκεί όμως να τον κατανοήσουμε. Υπάρχουν εκείνοι πού φτιάχτηκαν για να ζουν κι εκείνοι πού φτιάχτηκαν για ν’ αγαπούν. Ο Δον Ζουάν, τουλάχιστον, το παραδεχόταν. Μα το έκανε όσο μπορούσε πιο γρήγορα αφού είχε τη δυνατότητα της εκλογής. Γιατί η αγάπη για την όποια μιλάμε είναι στολισμένη με τις φαντασίες της αιωνιότητας. Όλοι οι ειδικοί του πάθους μας το μαθαίνουν, μονάχα η απαγορευμένη αγάπη είναι αιώνια. Δεν υπάρχει διόλου πάθος χωρίς αγώνα. Μια τέτοια αγάπη τελειώνει μέσα στην τελευταία αντίφαση πού είναι ο θάνατος.

Πρέπει να είσαι βέβαιος ή τίποτα. Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν πολλοί τρόποι αυτοκτονίας και ένας από αυτούς είναι το ολοκληρωτικό δόσιμο και η λήθη του ίδιου του εαυτού σου. Ο Δον Ζουάν, περισσότερο από κάθε άλλον, ξέρει πώς αυτό μπορεί να είναι συγκινητικό. ’Αλλά είναι ένας από τούς λίγους πού ξέρουν πώς το ενδιαφέρον δε βρίσκεται εκεί εκείνοι πού ένας μεγάλος έρωτας τούς παρεκτρέπει από την προσωπική τους ζωή πλουτίζουν ίσως, αλλά, οπωσδήποτε, φτωχαίνουν εκείνους πού διάλεξαν για ν’ αγαπήσουν. Μια μητέρα, μια γυναίκα γεμάτη πάθος, αναγκαστικά, έχουν σκληρή καρδιά γιατί ή τελευταία έχει απομονωθεί από τον κόσμο. ‘Ένα μονάχα συναίσθημα, μια μονάχα ύπαρξη, ένα μονάχα πρόσωπο, μα ολόκληρο καταβροχθισμένο. Μια άλλη αγάπη συγκινεί τον Δον Ζουάν, κι αυτή τον απελευθερώνει. Κλείνει μέσα της όλα τα πρόσωπα του κόσμου και το ανατρίχιασμά της προέρχεται από τη φθορά. Ο Δον Ζουάν έχει διαλέξει να είναι τίποτα.

Γι’ αυτόν το θέμα είναι να βλέπει σωστά. Δε λέμε αγάπη εκείνο πού μάς συνδέει με μερικές υπάρξεις, παρά ανάγοντας το σε έναν τρόπο να βλέπουμε από κοινού και για τον όποιο είναι υπεύθυνα τα βιβλία και οι θρύλοι. Μα από την αγάπη, δεν ξέρω παρά αυτό το μίγμα πόθου, τρυφερότητας και επικοινωνίας πού με συνδέει με την τάδε ύπαρξη. Αυτό το κράμα δεν είναι το ίδιο για μια άλλη. Δεν έχω το δικαίωμα να δώσω σ’ όλες αυτές τις εμπειρίες το ίδιο όνομα. Αυτό απαλλάσσει από την υποχρέωση να γίνονται με τον ίδιο τρόπο. Εδώ, ο παράλογος άνθρωπος πολλαπλασιάζει αυτό πού δεν μπορεί να ενοποιήσει. Έτσι, ανακαλύπτει έναν καινούργιο τρόπο για να υπάρχει πού τον ελευθερώνει, περισσότερο τουλάχιστον, απ’ όσο ελευθερώνει εκείνους πού τον πλησιάζουν. Δεν υπάρχει πραγματική αγάπη έκτος εκείνης πού ξέρει να είναι συγχρόνως παροδική και μοναδική. Όλοι αυτοί οι θάνατοι κι όλες αυτές οι αναστάσεις αποτελούν για τον Δον Ζουάν το σύνολο της ζωής του. Είναι ο τρόπος του να δίνει και πού τον κάνει να ζει. ’Αφήνω να κριθεί άν μπορούμε να μιλήσουμε για εγωισμό.

Σκέφτομαι όλους αυτούς πού πολύ επιθυμούν να τιμωρηθεί ο Δον Ζουάν. Όχι μόνο σε μια άλλη ζωή αλλά και σ’ αυτή. Σκέφτομαι τους μύθους, τους θρύλους και τα γέλια για το γερασμένο Δον Ζουάν. ’Αλλά ο Δον Ζουάν είναι ήδη έτοιμος. Για έναν άνθρωπο με συνείδηση τα γερατειά και τα επακόλουθά τους δεν είναι έκπληξη. Δεν έχει απόλυτη συναίσθηση παρά στο μέτρο πού δεν κρύβει τη φρίκη.

Στην Αθήνα υπήρχε ένας ναός αφιερωμένος στα γερατειά. Εκεί πήγαιναν τα παιδιά. Για τον Δον Ζουάν, όσο περισσότερο γελάει κανείς μαζί του τόσο πιο πολύ αναγνωρίζει το πρόσωπό του. Αρνιέται ότι του προσάπτουν οι ρομαντικοί. Μ’ αυτόν το βασανισμένο και οικτρό Δον Ζουάν κανείς δε θέλει να γελάσει. Τον λυπούνται, ο ουρανός θα τον λυτρώσει; Δεν είναι αυτό όμως. Στον κόσμο πού ό Δον Ζουάν προαισθάνεται συμπεριλαμβάνεται ακόμα και το γελοίο. Θα το βρίσκε φυσικό να τιμωρηθεί. Είναι ο κανόνας τού παιχνιδιού. Και ακριβώς η γενναιότητά του τον κάνει να δεχτεί όλους τούς κανόνες τού παιχνιδιού. Ξέρει όμως, πώς έχει δίκιο και πώς δεν μπορεί να πρόκειται για τιμωρία. Το πεπρωμένο δεν είναι τιμωρία.

Αυτό είναι το έγκλημά του και, όπως καταλαβαίνει κανείς, γι’ αυτό οι άνθρωποι πού πιστεύουν στην αιωνιότητα επικαλούνται την τιμωρία. Επειδή δέχεται μια γνώση χωρίς αυταπάτες και αρνιέται το κάθε τί πού πρεσβεύουν. Αγάπη και κυριαρχία, κατάκτηση και φθορά, να ο τρόπος πού έχει για να μαθαίνει. (Υπάρχει νόημα σ’ αυτή την αγαπημένη λέξη τού Χειρόγραφου πού αποκαλεί «γνώση» την ερωτική πράξη) . Στο μέτρο πού τούς αγνοεί είναι ο χειρότερος εχθρός τους.

Κάποιος χρονικογράφος αναφέρει πώς ο πραγματικός «Διαφθορέας» πέθανε δολοφονημένος από τούς φραγκισκανούς πού ήθελαν «να θέσουν τέρμα στις ακολασίες και στις βλασφημίες του Δον Ζουάν πού η καταγωγή του εξασφάλιζε την ατιμωρησία». Μετά διέδωσαν ότι ο ουρανός τον είχε κεραυνοβολήσει. Κανένας δεν απέδειξε αυτό το παράξενο τέλος. Κανένας επίσης δεν απέδειξε το αντίθετο. Χωρίς, όμως, να διερωτώμαι αν αυτό είναι αληθοφανές, μπορώ να πω πώς είναι λογικό. Εδώ, θέλω να καταλάβω εντελώς τον όρο «καταγωγή» και να παίξω με τις λέξεις: η ζωή του εξασφάλιζε την αθωότητά του. Ο θάνατος μόνο του προσήψε μια ενοχή ήδη παραδοσιακή.

Τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτός ο πέτρινος ιππότης, αυτός ο ψυχρός ανδριάντας πού πήρε ζωή για να τιμωρήσει το αίμα και το θάρρος πού τόλμησαν να σκεφτούν; Όλες οι δυνάμεις του αιώνιου λόγου, της τάξης, της παγκόσμιας ηθικής, όλο το παράξενο μεγαλείο ενός Θεού ευεπίφορου στην οργή, συγκεντρώνεται σ’ εκείνον. Αυτή η γιγαντιαία κι άψυχη πέτρα συμβολίζει, μονάχα, τις δυνάμεις πού ο Δον Ζουάν αρνήθηκε για πάντα. Μα η αποστολή του διοικητή σταματάει εκεί. Η οργή και ο κεραυνός μπορούν να ξανακερδίσουν τον ψεύτικο ουρανό απ’ όπου τα επικαλούνται.

Αλμπέρ Καμί – Ο μύθος του Σίσυφου (δοκίμιο πάνω στο παράλογο)

Αντικλείδι

Ψυχολογία

Μάθε πώς τα όνειρα έχουν τη δύναμη να αποδυναμώνουν κάθε αρνητικό συναίσθημα που βιώνεις μέσα στην ημέρα.

Richard James Havis, ειδικός σε θέματα ψυχικής υγείας

Credit: Pixabay

Από το 1899 που ο Sigmund Freud έγραψε την “Ερμηνεία των Ονείρων”, τα όνειρα θεωρούνται ότι κρύβουν όσα υπάρχουν στο υποσυνείδητό μας. Σύμφωνα με τη θεωρία του Freud, τα όνειρα λειτουργούν σαν μία ψυχική δικλείδα ασφαλείας, επιτρέποντας έτσι στον καθένα να κατανοεί πώς θα ήταν αν εξωτερίκευε τα αρνητικά του συναισθήματα, τη φαντασία του ή ακόμα και τις παρορμήσεις του σε ένα ασφαλές μέρος και όχι στον πραγματικό κόσμο.

Και ενώ η θεωρία των ονείρων του Freud αποτελεί μεγάλη συνεισφορά στην ιστορία της ψυχολογίας και της ψυχοανάλυσης, θεωρείται αντιεπιστημονική, καθώς υπάρχει η άποψη ότι η ανάλυση των ονείρων μπορεί να αποκαλύψει ένα ψυχικό τραύμα που βίωσε κάποιος ως παιδί.

Ωστόσο τα όνειρα και η σύνδεσή τους με το ασυνείδητο συνεχίζουν να συναρπάζουν τους νευροεπιστήμονες και τους ψυχολόγους.

Δύο πρόσφατες έρευνες των ψυχολόγων και ειδικών του ύπνου Matthew Walker και Rosalind Cartwright αποδεικνύουν ότι τα όνειρα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη πνευματική μας ευεξία, όχι όμως με τον τρόπο που υποδεικνύει ο Freud. Σύμφωνα με τους Walker και Cartwright, τα όνειρα υπάρχουν για να ρυθμίζουν τα συναισθήματά μας, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση τους με τις αναμνήσεις μας. Με άλλα λόγια αποτελούν ένα είδος θεραπείας όταν κοιμάσαι και σε βοηθούν να ρυθμίζεις την διάθεσή σου όταν ξυπνάς.

Σήμερα, δεν αντιμετωπίζουμε τον ύπνο μόνο σαν ένα εργαλείο που μας βοηθάει να χαλαρώσουμε και να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας, αλλά σαν μία διαδικασία, κατά την διάρκεια της οποίας συντελούνται πολλές σημαντικές λειτουργίες του εγκεφάλου.

“Ο ύπνος αποτελεί μία πνευματική διαδικασία, μέσω της οποίας αποθηκεύονται οι σημαντικές πληροφορίες” υποστηρίζει η Cartwright στο βιβλίο της “The Twenty-Four Hour Mind”, που αποτελεί προϊόν 10ετούς έρευνας. Οι ειδικοί του ύπνου υπογραμμίζουν ότι όλοι χρειαζόμαστε 8 ώρες ύπνου για την καλή ψυχική υγεία του οργανισμού. Οτιδήποτε λιγότερο μπορεί να οδηγήσει μεταξύ άλλων σε ένα αδύναμο ανοσοποιητικό, διαβήτη ή ακόμα και σε ψυχικές ασθένειες.

Ο ύπνος έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει την βραχυπρόθεσμη μνήμη σε μακροπρόθεσμη, μία διαδικασία μέσω της οποίας συντελείται η μάθηση. Τα όνειρα αποτελούν ένα κομμάτι της έρευνας για τον ύπνο που, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πολύ σημαντικό.

Όσο και αν αμφισβητούνται οι θεωρίες του, ο Freud έκανε ένα πολύ σημαντικό βήμα, καθώς κατάφερε να εντοπίσει ότι τα όνειρα δημιουργούνται από ένα μέρος του εγκεφάλου. Άλλες θεωρίες υποστηρίζουν ότι αποτελούν κομμάτι του ύπνου, δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα και αποτελούν μία επανάληψη των γεγονότων της ημέρας που πέρασε. Ερευνητές του ύπνου, όπως ο ψυχίατρος Robert Stickgold θεωρούν εσφαλμένες τέτοιου είδους θεωρίες.

"Τα όνειρα αποτελούν ένα είδος θεραπείας όταν κοιμάσαι και σε βοηθούν να ρυθμίζεις την διάθεσή σου όταν ξυπνάς".

Ο Matthew Walker, καθηγητής νευροεπιστήμης και ψυχολογίας του Berkeley, αφιέρωσε πολύτιμο χρόνο προκειμένου να αναλύσει τον ύπνο REM, κατά τη διάρκεια του οποίου υπάρχουν τα όνειρα. Χρησιμοποιώντας μαγνητικές τομογραφίες, ο Walker κατάφερε να αποδείξει ότι τα συναισθήματα και οι αναμνήσεις ενεργοποιούνται κατά την φάση του REM ύπνου, αναπτύσσοντας την θεωρία ότι ο REM ύπνος, μέσω των ονείρων, αποτελεί ένα είδους θεραπεία. Στο βιβλίο του με τίτλο “Why We Sleep: Unlocking the Power of Sleep and Dreams”, υποστηρίζει ότι τα όνειρα στο στάδιο REM ύπνου, αποδυναμώνουν κάθε δύσκολο γεγονός που βίωσες κατά τη διάρκεια της ημέρας, προσφέροντάς σου ψυχική και συναισθηματική ηρεμία το επόμενο πρωί όταν ξυπνήσεις.

Για παράδειγμα, μπορεί να ονειρευτείς ένα τρομακτικό γεγονός που βίωσες στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο να νιώσεις τα ίδια συναισθήματα φόβου. Αυτό συμβαίνει γιατί τα όνειρα του REM ύπνου έχουν τη δύναμη να σβήνουν τη μνήμη των συναισθημάτων που ένιωσες κατά τη διάρκεια του γεγονότος, κάνοντάς σε να το θυμάσαι αποκλειστικά ως γεγονός. Όπως καταλαβαίνεις η ζωή σου θα ήταν πολύ πιο επίπονη χωρίς αυτή την διαδικασία, καθώς κάθε φορά που θα ανακαλούσες κάτι από το παρελθόν, θα βίωνες ξανά τα δύσκολα συναισθήματά του. Συνεπώς τα όνειρα μπορούν να βελτιώσουν την ψυχική σου υγεία.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η Cartwright, ψυχολόγος του Rush University, υποστηρίζει ότι τα όνειρα έχουν τη δύναμη να διώχνουν κάθε αρνητικό συναίσθημα που βιώνεις μέσα στην ημέρα και επηρεάζούν τη διάθεση και την συμπεριφορά σου.

thriveglobal.gr

Ψυχολογία

Το προφίλ του εθισμένου ατόμου και τρόποι αντιμετώπισης αυτής της σύγχρονης νόσου

Αν και βρισκόμαστε σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων και στη ζωή των πολιτών έχουν ενταχθεί όλο και περισσότερες συσκευές υψηλής τεχνολογίας αλλά και «έξυπνες» εφαρμογές που εξυπηρετούν την καθημερινότητα μας, το διαδίκτυο φαίνεται πως αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει σοβαρούς εθισμούς και ψυχικές διαταραχές.

Το παραπάνω συμπεραίνει η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο (ΕΕΜΔΕΔ) κατά την έκθεση των στοιχείων που παρουσίασε ο Λαρισαίος ψυχίατρος και πρόεδρος της Εταιρείας δρ. Κωνσταντίνος Σιώμος σε πρόσφατο συνέδριο για την προώθηση της Καινοτομίας στην Εκπαίδευση που έγινε στη Λάρισα.]

Νόσος ο εθισμός στο διαδίκτυο

Ο κ. Σιώμος, υποστήριξε πως ο εθισμός στο διαδίκτυο αποτελεί μια νόσο η οποία άρχισε να απασχολεί τους ειδικούς από το 2008 και τόνισε πως με βάση μια πρόσφατη έρευνα που έγινε σε συνεργασία της ΕΕΜΔΕΔ με εννέα πανεπιστήμια σε χώρες της Ευρώπης, «η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα μετά την Αγγλία σε εθισμό στο διαδίκτυο».

Μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ είπε πως με βάση τα στοιχεία ερευνών, ο εθισμός στο διαδίκτυο φαίνεται πως έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και στην περιοχή της Θεσσαλίας, ενώ έχει εντοπιστεί διπλασιασμός των ποσοστών στη Λάρισα από 6% το 2006 στο 12 % το 2011.

Επίσης υποστήριξε ότι, με βάση έρευνα που έγινε το 2014 περίπου ένας στους δέκα τεταρτοετείς φοιτητές της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ έχουν εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και αδυναμία στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις, ενώ το ποσοστό στα υψηλόβαθμα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων βρίσκεται στο 7%.

Πρωτιά στον εθισμό για τους Ελληνες χρήστες

Σημειώνεται επίσης πως σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ, ψυχίατρος δρ. Γιώργος Φλώρος, και αφορούσαν έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Computers in Human Behavior τον Ιούλιο του 2018 τα ποσοστά των συμπτωμάτων εθισμού τυπικά κυμαίνονταν περί το 25% πανευρωπαϊκά και στο 37,7% στους Έλληνες χρήστες.

Το προφίλ του εθισμένου ατόμου και οι αιτίες

Σύμφωνα με τον κ. Σιώμο το προφίλ του εθισμένου ατόμου στο διαδίκτυο σχετίζεται με εκείνο το παιδί ή τον έφηβο που κάνει έντονη και πολύωρη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών σε καθημερινή βάση για ψυχαγωγικούς λόγους και εντοπίζονται τα συμπτώματα όπως: η κατάθλιψη, η έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων, η δυσθυμία, η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα αλλά και η δυσκολία προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον κτλ.

«Πρέπει να καταλάβουμε πως στην αλληλεπίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του ηλεκτρονικού παιχνιδιού ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ενεργοποιείται το κύκλωμα της άμεσης ανταμοιβής » είπε ο κ. Σιώμος για να περιγράψει τις επιρροές που έχει στον εγκέφαλο η ιδιαίτερη χρήση του διαδικτύου και συμπλήρωσε :

«Ενα like στο Facebook, ένα καλό ή ένα κακό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και μια επιτυχία στο ηλεκτρονικό παιχνίδι «ανεβάζουν» ή «κατεβάζουν» την ντοπαμίνη (ορμόνη της χαράς) από τον επικλινή πυρήνα του εγκεφάλου και έτσι δουλεύει το μοντέλο της άμεσης ανταμοιβής».

Μεταξύ άλλων ο κ. Σιώμος είπε ότι οι πιο σοβαρές περιπτώσεις εθισμού εντοπίζονται στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια, ενώ επισήμανε πως υπάρχουν μελέτες από το 2011 αλλά και νευροαπεικονιστικές έρευνες που δείχνουν αλλαγές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου, αλλά και αλλαγές σε ποσοστά μεταβολισμού της γλυκόζης στις εγκεφαλικές δομές στα φυσιολογικά άτομα σε σχέση με τα εθισμένα.

Πρόληψη και αντιμετώπιση του εθισμού

Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, η πρόληψη είναι πολύ σημαντικός παράγοντας ώστε να αποφευχθούν τα φαινόμενα εθισμού στα παιδιά και τους εφήβους.

Ο κ. Σιώμος, είπε ότι η «πρόληψη σημαίνει ότι μπαίνουν όρια στη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, κατά τη διάρκεια της συνολικής ψυχαγωγίας του παιδιού». Τόνισε δε, ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο εντοπίζεται εύκολα από τους γονείς, καθώς μπορούν να διαπιστώσουν εάν το παιδί τους χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το διαδίκτυο ή παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια και εγκαταλείπει άλλα αγαπημένα χόμπι και ενδιαφέροντα.

Τρόπος αντιμετώπισης

Τέλος, εξηγώντας τη μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος του εθισμού στα παιδιά και στους εφήβους ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ είπε στο Αθηναϊκό & Μακεδονικό Πρακτορείο πως οι γονείς οι οποίοι έχουν αντιληφθεί πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα θα πρέπει να απευθυνθούν σε παιδοψυχίατρο και να γίνει αξιολόγηση του περιστατικού.

«Θα πρέπει να γίνει έρευνα του περιστατικού ώστε να αξιολογηθεί εάν πρόκειται για μια απλή περίπτωση εθισμού, για να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας του παιδιού αλλά και ψυχοεκπαίδευσης των γονέων για τουλάχιστον 6 μήνες, ή εάν πρόκειται για περιστατικό όπου υπάρχει συνοσηρότητα και με άλλη ψυχική διαταραχή όπως είναι η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα, η δυσθυμία, ή κάποια αγχώδη διαταραχή» τόνισε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψυχολογία

 

Αποδεσμεύσου από αυτούς που ποτέ δεν έκαναν τίποτα για να μείνουν στη ζωή σου, από ανθρώπους με παροδικά συναισθήματα που σε έκαναν να επενδύσεις τον χρόνο σου και να βασίσεις τις ελπίδες σου σ’ αυτούς. Το να απομακρυνθείς θέλει θάρρος, αλλά αφού αποδεχθείς το τέλος της σχέσης, θα διακρίνεις στο βάθος την αρχή κάτι καινούργιου. Ποιος δεν έχει αναγκαστεί κάποια στιγμή να κλείσει ένα κεφάλαιο στη ζωή του; Είναι αυτό που λέμε, πως τα πράγματα ολοκληρώνουν τους κύκλους τους.

Είναι κάτι που θρέφει και την προσωπική μας εξέλιξη. Ενώ αφήνουμε πίσω μας άτομα που μας πληγώνουν, κερδίζουμε κάποιους άλλους. Η ζωή είναι ένα ασταμάτητο ποτάμι που μας κατακλύζει και μας συναρπάζει σε κάθε επόμενη στάση, γι’ αυτό το λόγο δεν αξίζει να μένουμε κολλημένοι σε καταστάσεις ή σε πρόσωπα που μας βυθίζουν και μας καθηλώνουν σε ένα σημείο. Τα πρόσωπα που δεν μας καταλαβαίνουν, που μας πληγώνουν και διαβρώνουν την ύπαρξή και την ψυχή μας, εμποδίζουν την εξέλιξή μας.

Μπορεί να είναι δύσκολο να το παραδεχτούμε ή να θέλουμε να μην το εκδηλώνουμε, αλλά η στενοχώρια είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να κρύψει. Μας πληγώνει, μας εξουθενώνει και σβήνει την ενέργειά μας. Έτσι, κάτι πρέπει να κάνουμε για να τη σταματήσουμε. Στη ζωή φθάνει πάντα εκείνη η στιγμή που έρχεται η χειραφέτηση, η απελευθέρωση από τα βάσανα και η απεμπλοκή από τα λάθος άτομα.

Το να προχωρήσουμε κλείνοντας ένα κεφάλαιο στη ζωή μας, δεν έχει να κάνει μόνο το να πούμε αντίο σε ένα πρόσωπο που μέχρι τώρα μοιραζόμασταν τη ζωή, είναι επίσης και μια πράξη γενναιότητας. Μερικές φορές μπορεί να μην είμαστε τα πρόσωπα που απομακρύνονται, αλλά αυτοί που εγκαταλείπονται από κάποιο άτομο που αισθανόμασταν κοντά. Στην περίπτωση αυτή, η απεμπλοκή από τις άσχημες σκέψεις και η συνέχιση της ζωής μας είναι ζωτικής σημασίας.


Το κλείσιμο αυτού του κύκλου της ζωής μας, ο οποίος εξακολουθεί να μας πληγώνει απαιτεί χρόνο. Η θλίψη πρέπει να βιωθεί, ο θρήνος είναι απαραίτητος κι αργότερα πρέπει να γίνει αποδεκτός, προκειμένου να δώσουμε συγχώρεση.Μόλις η πληγή κλείσει και απελευθερωθούμε από το βάρος, είμαστε σε θέση να συγχωρέσουμε τα άτομα αυτά, έτσι θα αισθανθούμε πολύ πιο ελαφρείς και έτοιμοι για νέα πράγματα.

Πρέπει να ξεχνάμε τα άτομα που μας εγκαταλείπουν, γιατί αν δεν το κάνουμε, θα συνεχίσουμε να παραμένουμε προσκολλημένοι σε μια σειρά από αρνητικά συναισθήματα που θα μας βλάπτουν όλο και περισσότερο κάθε μέρα. Και αυτή τη φορά θα είμαστε εμείς υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάσταση.

Η απομάκρυνση είναι το σπάσιμο του ομφάλιου λώρου που μας συνέδεε με το άλλο άτομο, κι έτσι για να ανακάμψουμε πρέπει να «επιστρέψουμε» στον εαυτό μας. Όταν ο δεσμός αυτός σπάσει πρέπει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και πάλι, να τον φροντίσουμε και να τον βοηθήσουμε να καλλιεργήσει τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθησή του, ώστε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός με σθένος.

Μην ταΐζετε την νοσταλγία σας για το παρελθόν, σταματήστε να παρατηρείτε το χθες, διότι το παρελθόν δεν υπάρχει πια, έφυγε και δεν υπάρχει τίποτα στη θέση του πλέον. Να θυμάστε πως όποιος ζει νοσταλγώντας το παρελθόν μένει στάσιμος, δεν εξελίσσεται και αντιθέτως τροφοδοτεί τη θλίψη και κολλάει σε αυτό εξιδανικεύοντάς το και χάνοντας το παρόν. Η ευκαιρία σας για να είστε ευτυχισμένοι είναι «εδώ και τώρα».

Αυτός που τροφοδοτεί την οργή, την κακία και την μνησικακία αναψηλαφίζοντας το παρελθόν γίνεται δέσμιος αυτού που τον έβλαψε. Το πρόσωπο που σας προκαλεί θυμό και σας εστιάζει στην ανάγκη για εκδίκηση, σας κρατά φυλακισμένους πίσω από τα δικά σας διαρκή αρνητικά συναισθήματα.

Η συγχώρεση δεν είναι κάτι εύκολο να δοθεί. Μερικές φορές νομίζουμε ότι η συγχώρεση είναι μια παραίτηση από τα δίκια του εαυτού μας, σαν να παραδινόμαστε και να κάνουμε τους εαυτούς μας θύματα. Αυτή είναι μια τόσο παραμορφωμένη εικόνα που έχουμε που απέχει παρασάγγας από την αλήθεια.

Για να συγχωρέσουμε θα πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας. Κανείς δεν είναι ψυχικά πιο δυνατός όσο το πρόσωπο που είναι σε θέση να συγχωρήσει αυτόν που τον έβλαψε, γιατί με αυτή του την κίνηση δείχνει πως έχει ξεπεράσει το φόβο του να ζήσει χωρίς το πρόσωπο αυτό και πλέον αισθάνεται ελεύθερος.

Η απεμπλοκή από τη στενοχώρια και το θυμό που νοιώθαμε μας φέρνει πίσω στη θεμελιώδη μας κατάσταση, στην θέση της ψυχικής μας ισορροπίας, όπου οι πληγές της καρδιάς μας επουλώνονται και πάλι και διώχνουμε τα αρνητικά συναισθήματα. Μόνο τότε η ουσιαστική πράξη του να προχωρήσουμε γίνει πιο εύκολο να επιτευχθεί και αισθανόμαστε ελεύθεροι.

Μην επενδύετε το χρόνο σας σε κάποιον που δεν του αξίζει, σε κάποιον που δεν έκανε τίποτα για να σταθεί στο πλευρό σας όταν το είχατε ανάγκη, ή δεν πολέμησε μαζί σας για τους στόχους και τα όνειρά σας. Αλλάξτε δρόμο και δώστε τους το χώρο να πορευθούν πλέον μόνοι τους όπως επέλεξαν και θέλησαν. Κάντε το επειδή δεν αξίζει να βρίσκεστε εκεί που δεν σας θέλουν και επειδή με κάθε πόρτα που κλείνει, ανοίγει μια άλλη με νέες ευκαιρίες.

newsitamea.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή