Φεβρουαρίου 19, 2020

Ψυχολογία

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά, δεν έπιανε τίποτα. Όταν ο άνεμος ερχόταν από τα βάθη της θάλασσας, τότε τα δίχτυα του γέμιζαν χιλιάδες ψάρια.

Ένα βράδυ τα δίχτυα του ήταν τόσο βαριά που δεν μπορούσε να τα τραβήξει πάνω στη βάρκα του. «Πω! Πω! Σίγουρα έχω πιάσει όλα τα ψάρια της θάλασσας ή κανένα μεγάλο τέρας από αυτά που μόνο σε απέραντους ωκεανούς μπορείς να βρεις».

Όταν με τα πολλά κατάφερε να φέρει το δίχτυ στην επιφάνεια, δεν είδε τίποτε άλλο παρά μια μικρή Γοργόνα που κοιμόταν, χωρίς να έχει καταλάβει τίποτα. Ο ψαράς μόλις την είδε έχασε τη λαλιά του. Ήταν τόσο όμορφη, που άλλη γυναίκα δεν είχε δει πουθενά να έχει τη δική ης ομορφιά. Τα μαλλιά της υγρά και ξανθά σαν το χρυσάφι έπεφταν στους ώμους της. Το κορμί της ήταν ολόλευκο και η ουρά της σαν να ήταν καμωμένη από χιλιάδες μαργαριτάρια. Πράσινα πέπλα της θάλασσας τυλίγονταν γύρω της και σαν κοράλλια ήταν τα μάτια και τα χείλη της.

Ο ψαράς δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άπλωσε τα χέρια του κρατώντας την σφιχτά στην αγκαλιά του. Η Γοργόνα ξύπνησε και τρόμαξε τόσο πολύ, που παρακαλούσε τον ψαρά να την αφήσει να φύγει, γιατί ήταν η μοναχοκόρη του βασιλιά του θαλασσόκοσμου. Τότε ο μικρός ψαράς, αφού σκέφτηκε λίγο και επειδή δε ήθελε να τη χάσει, της είπε ότι θα την άφηνε να φύγει, αρκεί, όποτε την φώναζε, να έβγαινε πάνω στον αφρό της θάλασσας και να του σιγοτραγουδούσε. Η Γοργόνα του το υποσχέθηκε και έτσι και έγινε.


Κάθε βράδυ ο μικρός ψαράς πήγαινε στο ίδιο σημείο και την καλούσε. Έβγαινε τότε εκείνη και τραγουδούσε τόσο γλυκά, που όλα τα ψάρια μαζεύονταν γύρω της για να την ακούσουν και τα δελφίνια χόρευαν πάνω στον αφρό. Ο Ψαράς μαγεμένος ξεχνούσε τα δίχτυα του και τα ψάρια του και ερωτευμένος καθώς ήταν, καθόταν μόνο και κοιτούσε την όμορφη Γοργόνα, ακούγοντας το τραγούδι της. Ώσπου ένα βράδυ δεν άντεξε άλλο να κοιτάει μόνο τη Γοργόνα χωρίς να την αγγίξει και να ζήσει μαζί της που της είπε:

«Γοργόνα, Γοργονίτσα σ’ αγαπάω και θέλω να γίνω άντρας σου. Θέλω τη ζωή μου να την περάσω μαζί σου». Η μικρή Γοργόνα όμως κούνησε το κεφάλι της.

«Έχεις ανθρώπινη ψυχή. Αν τα καταφέρεις να διώξεις την ψυχή σου, τότε θα μπορέσω να σε αγαπήσω και να έρθεις μαζί μου στο θαλασσόκοσμο και το βασίλειο μου». Αυτά είπε η Γοργόνα και έφυγε. Τότε ο Ψαράς σκεφτόμενος μονολογούσε: «Τι είναι αλήθεια η ψυχή και σε τι μας χρησιμεύει; Εγώ δεν την έχω δει ποτέ και δεν την έχω αγγίξει. Άρα θα είναι κάτι περιττό μάλλον που έχουμε μέσα μας. Και βέβαια θα το διώξω, αν πρόκειται να κερδίσω την ευτυχία που αποζητάω, παίρνοντας για γυναίκα μου την πεντάμορφη Γοργόνα».

Χωρίς να σκεφτεί παραπάνω, τρέχει στον παπά τρομαγμένος από τα λόγια αυτά και θυμωμένος του λέει: «Αλίμονο! Ποιος σε μάγεψε και λες τέτοια λόγια; Την ψυχή μας την έχει δώσει ο Θεός για να είμαστε άνθρωποι καλοί και ευγενικοί. Να σκεφτόμαστε και να κάνουμε πάντα το σωστό. Χωρίς την ψυχή και την βοήθεια της καρδιάς ο άνθρωπος κάνει τις χειρότερες πράξεις και τίποτα δεν έχει μέσα του, γιατί δεν ξεχωρίζει το καλό από το κακό. Τίποτα δεν αξίζει όσο αυτή και δεν υπάρχει μεγαλύτερη θυσία από αυτή που έκανε ο ίδιος ο Θεός για την ψυχή. Μόνο φύγε τώρα από ‘δω και μη σε ξανακούσω να λες τέτοια πράγματα.».

Όμως ο μικρός Ψαράς μαγεμένος από τη Γοργόνα του, το είχε πάρει απόφαση. Θα έδινε την ψυχή του και αυτά που του είπε ο παπάς καθόλου δεν τα σκέφτηκε, γιατί δεν τα καταλάβαινε. Θυμήθηκε τότε πως παλιότερα είχε ακούσει για μια μάγισσα που ζούσε σε μια σπηλιά πάνω σε ένα ψηλό βουνό και όλα μπορούσε να τα καταφέρει.

Πήρε το δρόμο ο μικρός ψαράς για το βουνό και, αφού περπάτησε πολύ, βλέπει από μακριά μια γυναίκα με κόκκινα μαλλιά κρατώντας στα χέρια της πολλά περίεργα βότανα. Κατάλαβε ότι ήταν η μάγισσα και έτρεξε κοντά της. «Θέλω να διώξω την ψυχή μου», της είπε με φωνή που έτρεμε από την κούραση και την αγωνία. Η μάγισσα ποτέ δε φανταζόταν ότι θα της ζητούσε κάποιος κάτι τόσο τρομερό. Χλόμιασε όταν το άκουσε, και στην αρχή αρνήθηκε. Προσπάθησε να του δείξει τη δική της ομορφιά, γιατί στ’ αλήθεια ήταν και εκείνη πολύ όμορφη, όμως ο ψαράς καμία άλλη δεν ήθελε, από την μικρή του Γοργόνα.

Και όταν πια η μάγισσα έβλεπε ότι τίποτα δεν του άλλαζε γνώμη και ότι την παρακαλούσε με δάκρυα στα μάτια, βγάζει από τη ζώνη της ένα στιλέτο και του λέει: «Εκείνο που οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι η σκιά τους δεν είναι…. Είναι το σώμα της ψυχής. Πρέπει να σταθείς στην ακροθαλασσιά με την πλάτη στο φεγγάρι και να κόψεις γύρω από τα πόδια σου τη σκιά σου, προστάζοντας την να φύγει. Έτσι μόνο μπορείς να διώξεις την ψυχή σου».

Και πριν προλάβει να του πει τίποτε άλλο, ο μικρός ψαράς είχε ήδη φτάσει στην ακροθαλασσιά και έκανε αυτό που του είπε η μάγισσα. Η ψυχή του, που ένιωσε ότι ήθελε να την διώξει άρχισε να τον παρακαλάει, όμως αυτός είχε κλείσει τα αυτιά του και το μόνο που σκεφτόταν ήταν η στιγμή που θα συναντούσε επιτέλους την αγαπημένη του.

«Φύγε» της λέει «δεν σε χρειάζομαι. Δεν μου έχεις κάνει κανένα κακό, όμως δεν μου έχεις προσφέρει και τίποτα. Δε σε θέλω λοιπόν μέσα μου». «Σε παρακαλώ!» Του φώναξε η ψυχή. «Τουλάχιστον δώσε μου και την καρδιά σου να μου κρατάει συντροφιά, γιατί ο κόσμος είναι πολύ σκληρός». «Αν σου δώσω την καρδιά μου, πως θα αγαπάω την γλυκιά μου Γοργόνα; Η καρδιά μου είναι η αγάπη μου. Μη με καθυστερείς λοιπόν και φύγε αμέσως!». «Καλά» του λέει. «Θα φύγω. Θα έρχομαι όμως κάθε χρόνο εδώ στην ακροθαλασσιά και θα σε καλώ. Μπορεί να με έχεις ανάγκη» του είπε και έφυγε. Ο μικρός ψαράς ελεύθερος πια βούτηξε στα καταγάλανα νερά και έτρεξε να βρει την αγαπημένη του ακούγοντας τις τρομπέτες στο θαλασσόκοσμο να πανηγυρίζουν τον ερχομό του.

Αφού πέρασε ένας χρόνος, η ψυχή ήρθε στην ακροθαλασσιά και φώναξε το μικρό ψαρά. Εκείνος βγήκε στην επιφάνεια, την πλησίασε και τη ρώτησε τι τον ήθελε. «Πήγα σε κόσμους θαυμαστούς, όταν με άφησες» του λέει « και ήρθα τώρα εδώ, γιατί ένα δώρο έχω για σένα. Σου φέρνω από την Ανατολή τον καθρέφτη, της Σοφίας. Όποιος έχεις αυτόν τον καθρέφτη είναι ο πιο σοφός από όλους τους σοφούς και όλα τα μυστικά του κόσμου είναι διά του. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έρθεις μαζί μου». «Η Αγάπη είναι πιο σημαντική από ην Σοφία» λέει ο μικρός ψαράς «και η Γοργόνα με αγαπάει» είπε και χάθηκε μέσα στο βυθό της θάλασσας.

Ο επόμενος χρόνος ήρθε και μαζί του ήρθε και η ψυχή. Κάλεσε πάλι το μικρό ψαρά και αφού την πλησίασε, του είπε: «Όταν με έδιωξες την προηγούμενη φορά ταξίδεψα στο Νότο και σου φέρνω από εκεί το δαχτυλίδι του Πλούτου. Όποιος έχει αυτό το δαχτυλίδι, είναι ο πιο πλούσιος από όλους τους Βασιλιάδες του κόσμου και όλα τα πλούτη που υπάρχουν είναι δικά του. Το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να έρθεις μαζί μου». «Η Αγάπη είναι καλύτερη από όλα τα πλούτη του κόσμου», απάντησε ο ψαράς «και η γοργόνα με αγαπάει», είπε και πάλι χάθηκε στα βαθιά νερά της θάλασσας.

Τον τρίτο χρόνο η ψυχή ήρθε πάλι στην ακροθαλασσιά και του είπε για μια χορεύτρια, που είχε δυο κατάλευκα πόδια και χόρευε τόσο όμορφα, που έμοιαζαν σαν δυο περιστέρια που πετάνε στον ουρανό. Και αυτή τη φορά, επειδή η Γοργόνα δεν είχε πόδια αλλά ουρά, ο μικρός ψαράς λαχταρούσε να δει μια γυναίκα με πόδια να χορεύει και έτσι τον έπεισε η ψυχή και την ακολούθησε.

Όμως η ψυχή τον ξεγέλασε και τον πήρε μαζί της στις πόλεις που πήγαινε, όταν ήταν μόνη της και τον έβαζε μα κάνει άσχημα πράγματα. Γιατί όταν την είχε διώξει δεν της είχε δώσει καρδιά. Και η ψυχή, όταν δεν είναι μέσα στον άνθρωπο και δεν έχει την καρδιά για συντροφιά, δεν ξέρει μόνη της να κάνεις τα σωστά. Και έμαθε στον κόσμο, που πήγε, να κάνει τα κακά κι να τα ευχαριστιέται. Ο μικρός ψαράς δεν ήθελε να κάνει τις πράξεις αυτές, όμως δεν μπορούσε να ξεφορτωθεί την ψυχή του, γιατί η μάγισσα δε του είχε πει πω, αν έμπαινε πάλι μέσα του η ψυχή, δεν θα μπορούσε ποτέ πια να τη διώξει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να δέσει τα χέρια του και να κλείσει τα αυτιά του, για να μην ακούει τις εντολές αυτής της διεφθαρμένης ψυχής.

Πήγε στην ακροθαλασσιά, έχτισε ένα σπιτάκι και καθόταν εκεί φωνάζοντας μάταια την αγαπημένη του να βγει λίγο για να την δει. Τα χρόνια περνούσαν και η Γοργόνα δεν έβγαινε. Αυτός όμως τη φώναζε πρωί βράδυ, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα την έβλεπε. Η ψυχή, που ήταν μαζί του και έβλεπε πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του, τον παρακάλεσε με δάκρυα στα μάτια να την αφήσει να μπει πάλι μέσα του και να νιώσει στα μάτια να την αφήσει να μπει πάλι μέσα του και να νιώσει και αυτή την καλοσύνη του.

Ο μικρός που είχε καταλάβει το κακό που της είχε κάνει, όταν την έδιωξε, προσπάθησε να την αφήσει να μπει, όμως η καρδιά του ήταν τόσο γεμάτη από αγάπη που δεν έβρισκε χώρο. Και όταν η ψυχή άρχισε να μπαίνει μέσα του, μια δυνατή βοή ακούστηκε και η θάλασσα έγινε μαύρη και θεόρατα κύματα απλώθηκαν πάνω της. Η μικρή Γοργόνα είχε πεθάνει και ο θαλασσόκοσμος θρηνούσε.

Ο Ψαράς πήγε τότε κοντά στη θάλασσα και φώναξε: «Μπορεί να σε πρόδωσα και να έφυγα γλυκιά μου Γοργόνα, όμως η αγάπη μου για σένα γέμιζε πάντα την καρδιά μου και, αφού εσύ δεν υπάρχεις πια, δεν μπορώ και ‘γω να ζω, γιατί υποσχέθηκα να είμαι πάντα μαζί σου», είπε και έπεσε στα μαυρισμένα νερά της θάλασσας μαζί με την ψυχή του που είχε βρει πια το δρόμο της και είχε γίνει ξανά ένα μαζί του.

Είχε δίκιο λοιπόν ο μικρός ψαράς. Η Αγάπη είναι πιο πολύτιμη από όλα όσα του είχε προσφέρει η ψυχή από τα ταξίδια της. Δεν είχε όμως καταλάβει ότι χωρίς την ψυχή του μέσα του ότι και να ένιωθε, θα ήταν μισό. Γιατί η ψυχή το κάνει μεγάλο και ζωντανό.

Όσο για τους δυο ερωτευμένους εκεί που τους βρήκαν, είχαν ανθίσει υπέροχα λουλούδια και πρώτη φορά είχαν δει οι κάτοικοι του χωριού τέτοια λουλούδια να φυτρώνουν στην ακροθαλασσιά.https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας (ΣΔΠ, Schizoid personality disorder/SPD) είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από την απουσία ενδιαφέροντος για κοινωνικές σχέσεις, τη ροπή στη μοναχικότητα, τη συναισθηματική ψυχρότητα και την απάθεια. Τα άτομα τα οποία επηρεάζονται μπορεί ταυτόχρονα να έχουν πλούσιο εσωτερικό κόσμο γι'αυτό και έρευνες συσχετίζουν τη διαταραχή αυτή με τις δημιουργικές ιδιοφυίες.

H σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη σχιζοφρένεια ή την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Ορισμένοι ψυχολόγοι διατείνονται ότι ο ορισμός της ΣΔΠ δεν είναι ακριβής λόγω των πολιτισμικών προκαταλήψεων.

Συμπτώματα
Τα άτομα με ΣΔΠ φαίνονται συχνά αποστασιοποιημένα, ψυχρά και αδιάφορα, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Τα περισσότερα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με ΣΔΠ δυσκολεύονται να δημιουργήσουν προσωπικές σχέσεις ή να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Παραμένουν παθητικά μπροστά σε δυσάρεστες γι' αυτά καταστάσεις. Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους μπορεί να χαρακτηρίζεται από απάθεια και λακωνικότητα. Λόγω της απουσίας ουσιώδους επικοινωνίας, τα άτομα με ΣΔΠ δεν μπορούν να αναπτύξουν ακριβή αίσθηση του πόσο καλά τα πηγαίνουν με τους άλλους ανθρώπους.

Οι προβολές αυτές πιστεύεται ότι είναι πολύ σημαντικές για την αυτοεπίγνωση του ατόμου και την ικανότητά του να αξιολογήσει το αντίκτυπο των πράξεων του σε κοινωνικές περιστάσεις. Ο R.D. Laing διατείνεται ότι όταν κάποιος δεν εμπλουτίζεται με εισροή διαπροσωπικών δεδομένων, η εικόνα για τον εαυτό του γίνεται ολοένα και πιο κενή και σταδιακά εξαερώνεται, κάτι που οδηγεί το άτομο να νιώθει απόκοσμο.

Όταν ο προσωπικός χώρος των ατόμων παραβιάζεται, αυτά νιώθουν ασφυξία και την ανάγκη να ελευθερωθούν και να είναι ανεξάρτητα. Άτομα με ΣΔΠ τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένα όταν βρίσκονται σε μια σχέση όπου ο σύντροφός τους έχει λίγες απαιτήσεις για οικειότητα και συναισθηματισμό.

Δεν επιθυμούν να αποφεύγουν τέτοιου τύπου άτομα, αλλά τα ίδια τα συναισθήματα (θετικά ή αρνητικά), τη συναισθηματική εγγύτητα και την αποκάλυψη του εαυτού τους.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό για τα άτομα με ΣΔΠ να αναπτύξουν σχέσεις βασισμένες σε διανοητικές, σωματικές, οικογενειακές, επαγγελματικές ή ψυχαγωγικές δραστηριότητες, αρκεί αυτός ο τύπος σχέσης να μην απαιτεί ή επιβάλλει τη συναισθηματική εγγύτητα, την οποία το άτομο με ΣΔΠ θα απορρίψει.

Ο Ντόναλντ Γουίνικοτ εξηγεί αυτή την ανάγκη να ρυθμίζεται η συναισθηματική αλληλεπίδραση λέγοντας ότι τα άτομα με ΣΔΠ "προτιμούν να κάνουν σχέσεις με τους δικούς τους όρους και όχι με τους όρους των παρορμήσεων των άλλων ανθρώπων." Εφόσον αυτό αποτυγχάνουν να το υλοποιήσουν, προτιμούν την απομόνωση

Ψυχολογία

Ως άνθρωποι περνάμε φάσεις στην ζωή μας με περίπλοκες και προβληματικές σκέψεις, οπότε το να έχεις έναν άνθρωπο που μπορείς να εμπιστευτείς τα πάντα είναι πολύ καθησυχαστικό.

Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα που είναι καλύτερα να μην λες.

Μην με παρεξηγείς, δεν προτείνω να απομονωθείς σε έναν κόσμο μακριά από τους ανθρώπους και να περιοριστείς.

Βλέπεις, ανεξάρτητα από το πόσο ευγενικοί και αν είναι οι άνθρωποι, είναι απρόβλεπτοι. Και ανεξάρτητα από το πόσους φίλους έχουμε, στο τέλος μένουμε μόνοι. Οπότε, γι αυτό πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας.

Μερικά από τα βαθύτερα μυστικά μας, όπως και κάποιες επιθυμίες και πράξεις μας δεν πρέπει να γίνονται γνωστές στους υπόλοιπους.

Το να μοιράζεσαι υπερβολικές πληροφορίες δεν είναι απαραίτητο για να συνδεθείς με κάποιον. Αντιθέτως δημιουργεί ένα μπέρδεμα.

Παρακάτω βρίσκονται 8 πράγματα που πρέπει πάντα να κρατάς για τον εαυτό σου.

Τα θέματα της σχέσης σου.
Ό, τι και αν περνάς στην σχέση σου πρέπει να λυθεί από εσένα και τον σύντροφο σου αποκλειστικά. Το να μοιράζεσαι πράγματα της καθημερινής ζωής σου σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εντάξει, αλλά μην αρχίσεις να παραπονιέσαι για τον σύντροφο σου στους άλλους.

Όλα όσα έχεις να πεις πες τα στον ίδιο. Δεν υπάρχει λόγος να ξέρουν οι άλλοι για τα προσωπικά σας. Κράτα τα για τον εαυτό σου.

Τις καλές πράξεις σου.
Αν έκανες κάτι τίμιο και ευγενικό μην υπερηφανεύεσαι γι αυτό. Το να το πεις σε κάποιους ανθρώπους είναι εντάξει αλλά δεν χρειάζεται να το μάθει όλος ο κόσμος. Η ταπεινότητα είναι σπάνια αρετή. Δεν χρειάζεσαι την αναγνώριση από όλους.

Κάθε πτυχή της προσωπικής σου ζωής.
Το να μοιράζεσαι ένα συγκεκριμένο γεγονός με τους φίλους σου είναι εντάξει αλλά δεν χρειάζεται να λες κάθε πρόβλημα υγείας ή ζήτημα της προσωπικής ζωής σου. Ό, τι συμβαίνει στην ζωή σου είναι μόνο δική σου ανησυχία.

Να μιλάς μόνο για όσα νιώθεις άνετα και να θέτεις όρια. Μην αφήνεις τους ανθρώπους να εισέρχονται στον ιδιωτικό σου χώρο.

Τα οικονομικά σου.
Τα οικονομικά σου είναι κάτι που επηρεάζει μόνο εσένα. Κράτα τα για τον εαυτό σου και απόφυγε τα σχόλια απληστίας και ζήλιας από ανθρώπους που δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ζήλεια τους.

Τα οικογενειακά σου προβλήματα.
Παρά το ότι είναι αμήχανο, το να μοιράζεσαι τα οικογενειακά σου προβλήματα δεν είναι καλό και για την σχέση με την οικογένεια σου. Οι φίλοι σου, ανεξάρτητα από το πόσο κοντά είστε, δεν πρέπει να ξέρουν για όλα όσα συμβαίνουν σε αυτή.

Όλοι έχουμε τον δικό μας τρόπο αντίληψης και σκέψης που μας διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους. Το να αποκαλύπτεις πάρα πολλά μπορεί μερικές φορές να δημιουργήσει μια ανεπιθύμητη εικόνα και περισσότερα προβλήματα.

Τα υπάρχοντα σου.
Ο λόγος για τον οποίο είναι καλύτερο να μην μιλάς γι αυτά είναι επειδή εύκολα μπορεί να θεωρηθεί πως περηφανεύεσαι γι αυτά που έχεις.

Και ενώ εσύ δείχνεις αυτά που έχεις, κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει ούτε τα μισά. Πάντα να δείχνεις σεμνότητα. Είναι μια διαχρονική αρετή.

Τις αδυναμίες σου.
Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα. Να κρίνεις προσεκτικά σε ποιον μπορείς να εμπιστευτείς τις μεγαλύτερες αδυναμίες και τα προβλήματα της ζωής σου. Δεν είναι όλοι τόσο ευγενικοί και ειλικρινείς όσο φαίνονται.

Τους στόχους σου.
Το ίδιο ισχύει και για τους πιο επιθυμητούς στόχους σου. Έχεις νιώσει ποτέ πως όσο περισσότερα αποκαλύπτεις για έναν στόχο σου, χάνεις το κίνητρο για να τον φτάσεις; Εγώ σίγουρα.

Βασικά, μάθε πώς να συγκεντρώνεσαι στον εαυτό σου και σε αυτά που θέλεις να πετύχεις. Και τότε, όταν πραγματοποιήσεις αυτό που θες, αποφάσισε σε ποιον θες να το πεις. Αλλά, ό, τι και αν επιλέξεις να κάνεις, κράτα τα πιο προσωπικά σου θέματα για τον εαυτό σου.

awakengr.com

Ψυχολογία

Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν λέμε «εγώ», αυτό που μιλάει είναι το εγώ κι όχι εμείς. Απαρτίζεται από σκέψη και συναίσθημα, από μια δέσμη αναμνήσεων με την οποία ταυτιζόμαστε υπό το σχήμα «εγώ και η ιστορία μου», από ρόλους που μας έγιναν συνήθεια και τους υποδυόμαστε χωρίς να το συνειδητοποιούμε, από συλλογικές ταυτίσεις όπως η εθνότητα, η θρησκεία, η φυλή, η κοινωνική τάξη και η πολιτική τοποθέτηση.

Το εγώ περιλαμβάνει επίσης προσωπικές ταυτίσεις όχι μόνο με τα υπάρχοντα, αλλά και με απόψεις, εξωτερική εμφάνιση, μακροχρόνιες πικρίες ή θεωρήσεις του εαυτού μας ως καλύτερου ή όχι εξίσου καλού με τους άλλους, ως επιτυχημένου ή αποτυχημένου.

Το περιεχόμενο του εγώ διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά σε κάθε εγώ λειτουργεί η ίδια δομή. Με απλά λόγια, τα εγώ διαφέρουν μόνο επιφανειακά. Στο βάθος τους είναι όλα όμοια.

Με ποιον τρόπο;

Ζουν χάρη στην και μέσα από την ταύτιση και τον διαχωρισμό.

Όταν ζούμε μέσα από έναν νοητικά δημιουργημένο νου, ο οποίος περικλείει σκέψη και συναίσθημα και είναι το εγώ, τότε το θεμέλιο της ταυτότητάς μας είναι σαθρό, γιατί η σκέψη και το συναίσθημα είναι εκ φύσεως πρόσκαιρα, παροδικά.

Οπότε κάθε εγώ μάχεται διαρκώς για την επιβίωσή του, προσπαθώντας να προστατεύσει και να γιγαντώσει τον εαυτό του. Προκειμένου να επικυρώσει την εγώ-σκέψη, χρειάζεται την αντίρροπη σκέψη του «άλλου». Το εννοιολογικό εγώ δεν είναι σε θέση να επιβιώσει χωρίς το «εννοιολογικό άλλο». Οι άλλοι γίνονται ακόμα περισσότερο άλλοι όταν τους θεωρώ εχθρούς μου. Στο ένα άκρο της κλίμακας του υποσυνείδητου εγωτικού μοντέλου βρίσκεται το εγωτικό ψυχαναγκαστικό έθος της επίκρισης και της καταγγελίας.

Σε αυτό αναφερόταν ο Χριστός όταν έλεγε:

«Τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε δοκόν την εν τω ιδίω οφθαλμώ ου κατανοείς;»

Στο άλλο άκρο της κλίμακας βρίσκονται η σωματική βία μεταξύ ανθρώπων και ο πόλεμος μεταξύ εθνών.

Στη Βίβλο, το ερώτημα του Χριστού παραμένει αναπάντητο, αλλά η απάντηση είναι με βεβαιότητα η εξής: Γιατί όταν είμαστε επικριτικοί απέναντι στους άλλους, αισθανόμαστε σπουδαιότεροι, ανώτεροι.

Απόσπασμα απο το βιβλίο του Eckhart Tolle «Μια Νέα Ζωή» από τις εκδόσεις Πεδίο

Ψυχολογία

Μπορείς να έχεις άποψη για όλα, εκτός από τις σχέσεις των άλλων!

Ξετυλίγοντας το κουβάρι μίας σχέσης νομίζουμε ότι μπορούμε να προβλέψουμε αυτά που θα συμβούν στο μέλλον και αποκτούμε μία καλύτερη κατανόηση των σχέσεων. Με αυτόν τον τρόπο, αποκτούμε μία αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς.
Κατερίνα Νανοπούλου

«Αυτοί είναι πολύ ωραίο ζευγάρι», «η Μαρία και ο Νίκος δεν τα πάνε καθόλου καλά», «σίγουρα θα χωρίσουν». Φράσεις που έχεις ακούσει ή φράσεις που έχεις ξεστομίσει ο ίδιος σε κάποια φάση της ζωής σου. Σε κάθε περίπτωση το να έχουμε άποψη για τις σχέσεις των φίλων, των συγγενών μας, των γνωστών μας ή ακόμα και για την κόρη του περιπτερά δεν μας είναι κάτι άγνωστο.

Αυτό που ίσως δεν είχατε σκεφτεί μέχρι τώρα είναι ότι δεν σημαίνει ούτε ότι πέφτουμε πάντοτε μέσα, ούτε ότι είναι ανάγκη να έχουμε άποψη για τα πάντα. Φυσικά, το έχω κάνει κι εγώ, αλλά όσο περνούν τα χρόνια βρίσκω εξοργιστικό το γεγονός ότι όλοι σχηματίζουν γνώμη και άποψη, με το που συναναστραφούν με ένα ζευγάρι και, χωρίς δισταγμό, είναι έτοιμοι να προσδιορίσουν κάθε σχέση που υπάρχει γύρω τους.

Γιατί; Γιατί; Γιατί;

Αρχικά, ας αναλύσουμε γιατί νιώθουμε όλοι τόσο πολύ την ανάγκη να εξηγήσουμε και να κατανοήσουμε τις σχέσεις των γύρω μας. Να τις βάλουμε σε καλούπια και να τοποθετήσουμε από πάνω τους μία φωτεινή ταμπέλα που θα γράφει «ευτυχισμένοι», «δυστυχισμένοι», «επιτυχημένο ζευγάρι» ή «την/τον απατά». Πάνω σε αυτό δεν έχω μία ξεκάθαρη απάντηση. Πιστεύω ότι είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης να θέλουμε να εξηγήσουμε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ξετυλίγοντας το κουβάρι μίας σχέσης νομίζουμε ότι μπορούμε να προβλέψουμε αυτά που θα συμβούν στο μέλλον και αποκτούμε μία καλύτερη κατανόηση των σχέσεων. Με αυτόν τον τρόπο, αποκτούμε μία αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς.

Οι σχέσεις, όμως, είναι κάτι προσωπικό. Ακόμα και εκείνοι που τα λένε όλα στους κολλητούς τους αφήνουν κάποια πράγματα κρυφά. Όχι εσκεμμένα, ούτε επειδή έχουν κάτι να κρύψουν, αλλά επειδή μερικά πράγματα πρέπει να παραμένουν ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Άλλωστε, πώς μπορείς να εξηγήσεις σε έναν φίλο σου τα βλέμματα, τις αγκαλιές, το χάδι που είχες ανάγκη εκείνη τη στιγμή, τους τσακωμούς που έγιναν επειδή κάποιος δεν έπλυνε τα πιάτα ή ένα άσχημο σχόλιο που έγινε εν βρασμώ ψυχής;

Παρ' ολ' αυτά, όλοι θα σπεύσουν να σχολιάσουν όταν εκείνος θα σου μιλήσει άσχημα μπροστά τους, όταν εκείνη θα γκρινιάξει ή όταν εκείνος θα εμφανιστεί στην πόρτα σου με λουλούδια. Δεν έχει σημασία εάν θα σχηματίσουν καλή ή κακή γνώμη, σημασία έχει ότι άπαξ και την σχηματίσουν, κανείς δεν θα μπορεί να τους την αλλάξει και όσο κι αν πασχίζεις να τους πείσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, εκείνοι το μόνο που μπορούν να δουν όταν σε αντικρίζουν είναι ένα μεγαλόσωμο, γκρι ζώο με προβοσκίδα.

Έχεις άποψη; Κακώς!

Πόσες φορές έχει σχολιάσει για ένα ζευγάρι ότι τσακώνεται συνέχεια και κατά συνέπεια δεν τα πηγαίνουν καλά ή για ένα ζευγάρι ότι είναι τόσο ευτυχισμένο που το ζηλεύεις (με την καλή έννοια πάντα). Μήπως θυμάσαι, πόσες φορές έχεις πέσει έξω; Και τελικά το ζευγάρι που δεν ήταν στα δικά σου μέτρα και δεν έμοιαζε ιδανικό παρέμεινε μαζί, ενώ η είδηση του χωρισμού για το πολύ «ευτυχισμένο ζευγάρι», έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα σημάδια που θα έπρεπε να σου έχουν δείξει έως τώρα ότι εάν έχεις άποψη, δεν σημαίνει ότι είναι και η σωστή. Και ο λόγος; Αρχικά, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες ενός σπιτιού, και πόσω μάλλον μίας κρεβατοκάμαρας.

Όταν η φίλη σου, σου έχει πει πάνω από 100 φορές τι καλός που είναι ο σύντροφός της, πόσο ωραία περνάνε μαζί και τι φανταστικό που είναι το σεξ, ίσως, δεν πρέπει να πέσεις στην παγίδα να εξιδανικεύσεις αυτή τη σχέση, αλλά να αναρωτηθείς, για ποιο λόγο νιώθει την ανάγκη να σου το λέει ξανά και ξανά.

Έπειτα, το ζευγάρι των φίλων σου που φωνάζει και γκρινιάζει συνέχεια, μπορεί να μην έχει τη σχέση που θα ήθελες εσύ να έχεις, επειδή δεν αντιδράς καλά στις φωνές και τις γκρίνιες, αλλά για εκείνους αυτό μπορεί να λειτουργεί πολύ καλά και να είναι ο τρόπος τους για να βγάζουν την ένταση από πάνω τους και να αποσυμπιέζονται.

Μη βιαστείς να πεις για τον σύντροφο της κολλητής σου ότι «σίγουρα την απατά» επειδή είναι κοινωνικός και μιλάει σε όλους (και όλες), επειδή μπορεί να πέσεις από τα σύννεφα όταν μάθεις ότι το «καλό παιδί που κοιτούσε στα μάτια την Ελένη», έχει εδώ και χρόνια παράλληλη σχέση. Με άλλα λόγια, μην προσπαθείς να χωρέσεις στο δικό σου καλούπι και στα πρότυπα που έχεις εσύ για μία σχέση, τις σχέσεις όλων των ανθρώπων γύρω σου.

Όχι, δεν είναι τόσο φοβερό, ούτε θα γίνει κάτι τόσο τραγικό εάν το κάνεις, αλλά σε καμία περίπτωση μη θεωρήσεις ότι η άποψή σου ισοδυναμεί με την απόλυτη και μοναδική αλήθεια και μην αντιμετωπίζεις όλα τα ζευγάρια γύρω σου, σαν να έχεις λύσει τον γρίφο της σφίγγας.

Συμφωνώ, ότι πολλές φορές είναι δύσκολο να μην έχεις άποψη, ειδικά όταν κάποιος μοιράζεται μαζί σου την ιστορία του και λεπτομέρειες από τη σχέση του και ζητάει τη γνώμη σου ή όταν τσακώνονται μπροστά στα μάτια σου, βγάζοντας τα άπλυτά τους στην φόρα.

Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως, καλό θα ήταν να την κρατήσεις για τον εαυτό σου, γιατί αν την μοιραστείς σε μία στιγμή αδυναμίας, αν προτείνεις στη φίλη σου να χωρίσει, αν πεις ότι είναι το καλύτερο ζευγάρι που έχεις δει στη ζωή σου ή αν γυρνάς αριστερά και δεξιά και λες ότι εκείνος δεν την θέλει και εκείνη τον απατά, να είστε σίγουροι ότι η άποψη που θα σχηματίσουν όλοι για εσένα θα είναι ότι «χώνεις τη μύτη σου παντού» και ότι έχεις μπει «σε ξένα χωράφια». Και ξέρεις κάτι; Θα έχουν δίκιο!

https://www.huffingtonpost.gr

Ψυχολογία

Ακόμα θυμάμαι μια άσκηση που κάναμε στην πρώτη συνεδρία που παρακολούθησα για προσωπική ανάπτυξη, στην οποία έπρεπε να γράψουμε τα λάθη και τις αδυναμίες μας, εκείνα που δε μας άρεσαν στον εαυτό μας.

Κανένα πρόβλημα!

Αμέσως το δωμάτιο άρχισε να βουίζει από δραστηριότητα, καθώς όλοι γράφαμε γρήγορα δεκάδες σημειώσεις. Μετά, όταν έπρεπε να γράψουμε τα δυνατά μας σημεία, εκείνα που πραγματικά μας άρεσαν στον εαυτό μας, σιγή έπεσε μέσα στην αίθουσα. Τα μέτωπα ρυτίδιασαν και δαγκώναμε τα μολύβια μας από αμηχανία καθώς αγωνιζόμασταν πάνω στα άδεια χαρτιά.

Μέσα σε μια ατμόσφαιρα εκνευρισμού γράφαμε διστακτικά ένα ή δύο σημεία, ανησυχώντας μήπως θεωρηθούμε υπερόπτες ή ναρκισσιστές. Έχουμε διδαχτεί να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, ότι η αγάπη γι’αυτόν είναι ματαιοδοξία, εγωπάθεια ή εγωισμός και υπάκουα μαθαίνουμε να τον κριτικάρουμε και να μη μας αρέσει.

Όπως τονίζει η Λουίζ Χέι, αυτό είναι κάτι που το κάνουμε συνέχεια και δεν μας οδηγεί πουθενά.

Άσκηση
1.Τι σε κάνει να νιώθεις ότι δεν αξίζεις να αγαπηθείς;

Ποια είναι τα λάθη, τα χαρακτηριστικά, οι αποτυχίες και οι ατέλειες τις οποίες χρησιμοποιείς σαν δικαιολογίες για να μην αγαπάς τον εαυτό σου; Κάνε έναν κατάλογο. Αν ένας φίλος σου έδειχνε αυτόν τον κατάλογο με τους λόγους για τους οποίους δεν αγαπά τον εαυτό του εσύ τι θα του έλεγες; Τώρα γράψε τις αντίστοιχες θετικές δηλώσεις στον κατάλογο των «λαθών» σου:

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν είναι σκυθρωπός και κακότροπος».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν είναι επικριτικός και κατακριτικός».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν νευριάζει ή δειλιάζει».

«Αγαπώ τον εαυτό μου ακόμα κι όταν τεμπελιάζει».

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάς τον εαυτό σου επειδή είναι νευρικός ή επικριτικός, αλλά απλά ότι πρέπει να τον αγαπάς οτιδήποτε κι αν κάνει το εγώ σου.

2. Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σου αν ήσουν ο καλύτερός σου φίλος, αν δηλαδή αγαπούσες τον εαυτό σου χωρίς όρους;

Με ποιους τρόπους μπορείς να αλλάξεις αυτό που κάνεις, που λες, που σκέπτεσαι, που νιώθεις και που πιστεύεις;

Μήπως θα έκανες διαφορετικές επιλογές και θα έπαιρνες διαφορετικές αποφάσεις για το πώς να οργανώσεις την καθημερινή σου ζωή; Ή να έχεις διαφορετικά όνειρα για το μέλλον; (Δώσε χρόνο σ’αυτήν την άσκηση. Μην προσποιηθείς ότι αγαπάς κιόλας τον εαυτό σου ολοκληρωτικά. Αν τον αγαπούσες δεν θα ήσουν σ’αυτό το σημείο!)

Από τώρα και στο εξής, με όποιους τρόπους εσύ επιθυμείς, άρχισε να φέρεσαι «σαν να» ήσουν ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου.

Αγάπη για τον εαυτό σου δε σημαίνει να αγαπάς μόνον τα καλά σημεία σου ή να αγαπάς το άτομο που θα γίνεις ή μόνον αν πιστεύεις ότι είσαι τέλειος.

Απλά σημαίνει να αγαπάς και να δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είναι, χωρίς όρους, τώρα, συμπεριλαμβάνοντας κα το γεγονός ότι δεν τον αγαπάς ακόμα!

Απόσπασμα από το βιβλίο της Gill Edwards «Ζώντας Μαγικά» από τις εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας

https://enallaktikiagenda.gr

Ψυχολογία

Ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση σε κυριεύει ο Κρίση πανικού: ο αόρατος εχθρός. Δεν φοβάσαι απλά, νιώθεις πως δεν μπορείς να ανασάνεις, να κινηθείς, πως τρελαίνεσαι, πως ασφυκτιάς και -το πιο τρομακτικό όλων- πως πεθαίνεις!».

Αν ακούγεται τρομακτικό, φανταστείτε να το ζήσετε. Αν πάλι το έχετε βιώσει, εύχεστε να μην ξανασυμβεί ποτέ, κυρίως γιατί εμφανίζεται ύπουλα, σε χρόνο ανύποπτο και χωρίς προφανή αιτία.

Οι κρίσεις πανικού μπορεί να ποικίλουν από άτομο σε άτομο, όμως τα βασικότερα και συνηθέστερα συμπτώματά είναι: ίλιγγοι, μούδιασμα, ναυτία, δύσπνοια, ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο, εξάψεις, κοιλιακές κράμπες, σφίξιμο στο στήθος και το λαιμό, βουητό στα αφτιά και μια αίσθηση πως σας «λούζει κρύος ιδρώτας».

Τα συμπτώματα είναι τόσο έντονα και επώδυνα, που οι περισσότεροι άνθρωποι όταν το βιώνουν για πρώτη φορά πιστεύουν ότι πεθαίνουν, ότι παθαίνουν καρδιακή προσβολή ή ακόμα και ότι χάνουν το μυαλό τους, ενώ αν το πρόβλημα δεν εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση πιο γενικευμένων φοβιών, όπως κλειστοφοβία, αγοραφοβία, υψοφοβία ή ακόμη και κατάθλιψη, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωή σας.

«Το χειρότερο δεν είναι η κρίση αυτή καθ’ εαυτή», μας αναφέρει άτομο που έχει βιώσει επανειλημμένα τον τρόμο μιας κρίσης πανικού, «είναι ο φόβος που σου δημιουργείται για το πότε θα ξαναχτυπήσει».

Οι γιατροί μάλιστα εξηγούν, πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας, είναι ο φαύλος κύκλος «προσμονής-αποφυγής» που δημιουργείται μεταξύ των κρίσεων και του φόβου για το πότε θα «χτυπήσει» το επόμενο επεισόδιο, ο οποίος από μόνος τους είναι ένας εξαιρετικά στρεσογόνος παράγοντας που υποδαυλίζει την ψυχολογία του πάσχοντα.

Αν σκέφτεστε «Μα γιατί τώρα; Αφού δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να με απασχολεί αυτή τη στιγμή», τότε μάλλον θα πρέπει να ψάξετε πιο βαθιά. Σύμφωνα με έρευνες, τουλάχιστον ένας στους 10 ανθρώπους θα βιώσει περιστασιακά κρίσεις πανικού, που συνήθως συνδέονται με κάποιο έντονο γεγονός της ζωής του που καταπιέστηκε και «θάφτηκε» στο υποσυνείδητο (όπως παιδικά τραύματα), με χρόνιο στρες, ή μια αρκετά «πιεσμένη» περίοδο, από οικονομικές δυσκολίες, εσωτερικές συγκρούσεις, διαζύγια, άγχος και πίεση στον εργασιακό χώρο, έντονες αλλαγές στη προσωπική ζωή ή το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.

Στις περιπτώσεις βέβαια που μιλάμε για επαναλαμβανόμενες και απροσδόκητες κρίσεις πανικού για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ακολουθουμένες από τουλάχιστον 1 μήνα συνεχούς ανησυχίας σχετικά με το ενδεχόμενο νέων κρίσεων, τότε πρόκειται για μια σοβαρότερη κατάσταση, που ονομάζεται «διαταραχή πανικού» (panic disorder). Περίπου 1/100 άτομά από «διαταραχή πανικού» η οποία συνήθως κάνει την εμφάνιση της στην ηλικία των 20-25ετών και είναι περίπου 2 φορές πιο συχνή στις γυναίκες απ’ ό, τι στους άντρες.

Υπάρχει θεραπεία; Πριν πανικοβληθείτε, θυμηθείτε πως το μισό μέρος της θεραπείας, είναι η αναγνώριση του προβλήματος. Έχοντας πει αυτό, η καλύτερη μέθοδος θεραπείας είναι να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό. Οι κρίσεις πανικού, όπως κάθε αγχώδης διαταραχή, μπορούν να θεραπευτούν και δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποφέρετε χρόνια από αυτές, πιστεύοντας ότι θα φύγουν από μόνες τους ή θα καταφέρετε να τις καταπολεμήσει μόνες. Οι δύο κύριοι (αλλά αδιαχώριστοι) τύποι θεραπείας είναι η ψυχοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή.

Όσον αφορά στην φαρμακευτική αγωγή, η χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων για μικρές περιόδους χρόνου, χορηγούμενων από κάποιον ειδικευμένο ψυχίατρο, μπορούν να βοηθήσουν στην μείωση των κρουσμάτων και την έντασή με την οποία εκδηλώνονται.
Οι συμπεριφοριστικές- γνωσιακές ψυχοθεραπείες αποσκοπούν στο να σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε και να αποδυναμώσετε την πηγή του στρες και του φόβου καθώς και τις αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές που το προκαλούν, εστιάζοντας παράλληλα σε τεχνικές χαλάρωσης.
Άλλες ψυχοθεραπείες, όπως είναι η αναλυτική, η προσωποκεντρική κλπ., εστιάζουν περισσότερο σε εμάς τους ίδιους, τα συναισθήματα, τις συνθήκες ζωής και τις σχέσεις με το περιβάλλον μας, αποσκοπώντας στο να φωτίσουν και να αποδυναμώσουν τις εσωτερικές και εξωτερικές μας συγκρούσεις, οι οποίες μπορεί να δημιουργούν στρες.

Εξαιρετικές επίσης έχουν φανεί και οι διάφορες τεχνικές χαλάρωσης που προσφέρει η yoga, ο διαλογισμός, η ύπνωση, το χαλαρωτικό μασάζ και οι ασκήσεις αναπνοής.

Όταν σε λούζει κρύος ιδρώτας: Αν έχετε την αίσθηση πως μια κρίση πανικού σας χτυπά την πόρτα υπάρχουν μερικές έξυπνες τεχνικές που θα σας βοηθήσουν:

1. Αναπνεύστε βαθιά και αργά, εισπνέοντας από τη μύτη και εκπνέοντας από το στόμα, επικεντρώνοντας την προσοχή σας σε κάθε ανάσα. Μπορείτε επίσης να τις μετράτε (ξεκινώντας από 1 μέχρι το 10 και ξανά από την αρχή).
2. Στρέψτε την προσοχή σας σε κάτι άλλο (όπως τους δείκτες του ρολογιού), ακούστε μουσική, διαβάστε ένα βιβλίο ή τηλεφωνήστε σε ένα φίλο.
3. Αποβάλετε τις αρνητικές σκέψεις που σας κατακλύζουν αντικαθιστώντας τες με άλλες χαλαρωτικές (όπως ένα μέρος ή μια κατάσταση που σας φέρνει γαλήνη και ηρεμία) μέσω οπτικοποίησής της.
4. Ασκηθείτε. Αν μπορείτε διαλέξτε μια άσκηση (όπως κοιλιακούς, jumping jacks, γρήγορο περπάτημα σε ανηφορικό έδαφος) και εκτελέστε την μετρώντας δυνατά κάθε επανάληψη.
5. Επαναλάβετε (σχεδόν σαν μάντρα) στο πρώτο πρόσωπο μια φράση που θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε, όπως «Είμαι ήρεμή», ή «Δεν ανησυχώ, θα περάσει», κάνοντας παράλληλα τις προαναφερθείσες ασκήσεις αναπνοής.

kathimerini.gr

Ψυχολογία

Μερικοί άνθρωποι είναι σαν τα βιβλία: Με ωραίο εξώφυλλο αλλά χωρίς περιεχόμενο

Είναι εκπληκτικό το πόσο ευάλωτοι είμαστε στην εξωτερική εμφάνιση. Κοιτάμε το μπουκάλι και δεν μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο. Ο κόσμος βασίζεται στα όμορφα χαμόγελα, στο καθαρό δέρμα, στα μεταξένια μαλλιά…

Συνήθως το μόνο που επιδιώκουμε είναι η εξωτερική ομορφιά, σαν αυτό να είναι η εγγύηση μιας πιο ευτυχισμένης ζωής. Πόσο λάθος. Συχνά παρασυρόμαστε από την εξωτερική εμφάνιση, με αποτέλεσμα να προσελκύουμε ανθρώπους που εκκρίνουν δηλητήριο, χρησιμοποιώντας ένα τέλειο κέλυφος για να μας εξαπατήσουν και να μας προσελκύσουν.

Στη σημερινή εποχή οι άνθρωποι έλκονται από ασταθή ιδεώδη ομορφιάς. Τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια προσπαθούν να προσαρμοστούν στις προσδοκίες μας κοινωνίας που επιβάλει τέλεια σώματα χωρίς ίχνος κυτταρίτιδας και λίπους.

Εσωτερικά είμαστε άδειοι.

Καταλήγουμε να περνάμε όλη μας τη ζωή κυνηγώντας ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό, χωρίς να μπορούμε να το φτάσουμε ποτέ. Ίσως είναι καιρός να δώσουμε κάποια προσοχή σε αυτό που συμβαίνει μέσα μας…

Ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να είμαστε ματαιόδοξοι. Ίσως έφτασε ο καιρός να γίνουμε σαν τα βιβλία που παρόλο το όχι και τόσο όμορφο εξώφυλλο, έχουν περιεχόμενο.

Ο κόσμος είναι γεμάτος ψεύτικα κοσμήματα, όμως υπάρχουν και εκείνοι που η απλή και προφανώς ανεπαρκής εμφάνισής τους κρύβει πραγματικούς θησαυρούς. Jenny.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

Να βοηθατε τους γυρω σας!
Γράφει ο Παύλος Κετσιτζόγλου – Παπαδημητρόπουλος

 Η πιο σημαντικη πραξη ενος ανθρωπου ειναι να βοηθαει τους ανθρωπους γυρω του. Δεν χρειαζεται να κανεις την απιστευτη πραξη οι μικρες καθημερινες βοηθειες ειναι που μετραν και κανουν την διαφορα.

Ο καθενας μας εχει τον δικο του μοναδικο τροπο να βοηθησει. Πολλοι νιωθουν οτι δεν μπορουν προσφερουν σε καποιο σημαντικο βαθμο με αποτελεσμα να μη δινουν τις μικρες καθημερινες βοηθειες που μπορει πραγματικα να αλλαξουν και να βελτιωσουν την ημερα καποιου. Η κοινωνια μας σημερα προβαλλει καποιους διασημους ηθοποιους, γιατρους ή οργανωσεις οι οποιες βοηθουν προσφεροντας πολλα χρηματα η σωζωντας ζωες. Αυτο συχνα εχει ως αποτελεσμα να αποθαρρυνει εμας τους καθημερινους απλους ανθρωπους να προσφερουμε λογω του οτι νοιωθουμε οτι η βοηθεια μας δεν ειναι αρκετη ή ειναι αρκετα ασημαντη. Ξερω οτι η πραξη της αγαπης και της μεριμνας για τον συνανθρωπο ειναι μια αλυσιδα.

Σημερα θα βοηθησεις εναν αστεγο δινοντας του ενα μπουκαλι νερο και λιγο φαγητο με τη σειρα του ο αστεγος την επομενη στιγμη θα δωσει μια συμβουλη σε εναν νεο ο οποιος ειχε ενα μεγαλο προβλημα εκεινη τη μερα, ο νεος με την σειρα του θα βοηθησει μια γυναικα να κουβαλησει τις σακουλες μεχρι το σπιτι της. Απλες καθημερινες πραξεις οι οποιες μπορουν πραγματικα να φτιαξουν την ημερα καποιου, βοηθηστε!

Καντε καθημερινα ολο και περισσοτερους ανθρωπους να πιστεψουν πως υπαρχει καλοσυνη σε αυτο το κοσμο και δεν ειναι ο καθενας για τον εαυτο του και για κανεναν αλλο… αλλα ολοι μαζι ως μοναδα “

 https://www.awakengr.com

Ψυχολογία

Υπάρχει συνήθως κάποιος καταλύτης (ή και περισσότεροι) που οδηγεί κάποιον στην απόφαση ότι πρέπει να κάνει κάποια σοβαρή αλλαγή στην ζωή του. Δυστυχώς πριν τα αντιληφθείς, είναι εύκολο να ζεις με αυτά τα σημάδια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το κλειδί για την κατανόηση του τι συμβαίνει στη ζωή σου, είναι η αναγνώριση του πώς ακριβώς αισθάνεσαι. Αν έχεις άγχος, δυσαρέσκεια ή πικρία, θα μπορούσε να είναι ο τρόπος του σώματός σου, που σου λέει ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσεις κάτι νέο.

Φοβάσαι να πας στην δουλειά, περισσότερες ημέρες από ό, τι συνήθιζες

Μεγάλο μέρος της ημέρας και της εβδομάδας σου την περνάς στην εργασία, αυτό το αίσθημα φόβου όταν ξυπνάς για να πας ή καθώς το Σαββατοκύριακο πλησιάζει στο τέλος του, είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Αφιέρωσε λίγο χρόνο για να καταλάβεις τι είναι αυτό στη δουλειά σου που φοβάσαι και να φτιάξε ένα σχέδιο για να το αλλάξεις.

Ζεις στο παρελθόν ή στα όνειρα για το μέλλον σου

Μένοντας επικεντρωμένος σε καλύτερες εποχές, είτε πρόκειται για το παρελθόν ή το μέλλον, θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι που σου δείχνει οτι προσπαθείς να ξεφύγεις από το τώρα. Δεν είναι ασυνήθιστο να ονειρεύεσαι μια καλύτερη ζωή και τα όνειρα σίγουρα είναι όμορφα, είναι η κινητήριος δύναμη σου. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν τα όνειρο παραμένουν όνειρα και δεν παίρνεις απόφαση να τα υλοποιήσεις.

Οι άνθρωποι σου λένε συνεχώς να χαλαρώσεις

Αν το ίδιο μήνυμα συνεχίζει να εμφανίζεται τόσο από φίλους όσο και από γνωστούς, ίσως ήρθε η ώρα να καταλάβεις τι κρύβεται πίσω από αυτό. «Θα πρέπει να χαλαρώσεις» είναι ίδιο με το «ξεπέρασε το». Έτσι, όταν το ακούς ξανά και ξανά, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα να κρατάς μέσα σου, κάτι που πρέπει να το προσπεράσεις.

Ζηλεύεις τις επιτυχίες των άλλων ανθρώπων

Η ζήλια είναι ένα σημάδι της δυσαρέσκειας με τη ζωή που ζεις και δεν έχει να κάνει με την επίτευξη στόχων του άλλου ατόμου. Είναι δύσκολο να είσαι χαρούμενος για τις επιτυχίες των άλλων ανθρώπων όταν αισθάνεσαι ότι έχει κολλήσει η δικιά σου ζωή. Είναι καιρός να αναρωτηθείς λοιπόν, τι θέλει πραγματικά το συναίσθημα της ζήλιας που νιώθεις να σου πει.

Ξυπνάς κουρασμένος

Όταν ξυπνάς και νιώθεις κουρασμένος είναι ένα σημάδι της δυσαρέσκειας, όχι απαραίτητα με την εργασία, αλλά με τη ζωή σου γενικότερα. Είναι δύσκολο να ξεκουραστείς σωστά όταν ταυτόχρονα νιώθεις ανησυχία και το άγχος στη ζωή σου. Όταν ζεις σε μια διαρκή κατάσταση της κούρασης, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι βιώνεις μια συνεχή πάλη και σύγκρουση στη ζωή σου. Δείχνει, επίσης, ότι είσαι κουρασμένος να μάχεσαι και είσαι ένα βήμα πριν και έτοιμος να παραδεχτείς την ήττα. Αντί να τα παρατήσεις, κατανόησε τι μπορείς να κάνεις για να ξαναμπείς στην τροχιά σου. Η ζωή είναι ένα δώρο που σου δίνεται για να ζήσεις ευτυχισμένος και χαρούμενος και όχι να είσαι κουρασμένος.

Είσαι ανυπόμονος και νευρικός

Η συνεχής αίσθηση της ανάγκης να κάνεις κάτι ή να πας κάπου είναι ένα σαφές σημάδι ότι η δημιουργικότητα σου είναι να καταπιεσμένη, και κάτι πρέπει να αλλάξεις. Η αδυναμία να είσαι ευχαριστημένος και καθίσεις ήρεμος, υποδηλώνει ότι υπάρχει κάτι άλλο που προορίζεσαι να κάνεις. Εάν είναι ανυπόμονος και νευρικός, προσπάθησε να καταλάβεις τι θέλει να σου πει το σώμα σου.

Κουτσομπολεύεις

Το κουτσομπολιό είναι ένας τρόπος να εκτρέπεις τις δουλειές που πρέπει να κάνεις στη ζωή σου, σε κάποιον άλλο. Είναι η αποφυγή στα καλύτερα της. Όταν κουτσομπολεύεις, είναι σημαντικό να ρωτάς τον εαυτό σου, τι αποφεύγεις στη ζωή σου και στη συνέχεια να συνειδητοποιείς ότι αντιμετωπίζοντας αυτό που θες να αποφύγεις, είναι το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις.

Σε ενοχλούν τα πάντα

Δίνοντας την ενέργεια σου στο να απωθείς όσους σε ενοχλούν, μπορεί να δώσει επιπλέον άγχος και την αρνητικότητα γύρω σου. Προσπαθώντας πάντα να βρεις κάτι λάθος με αυτό που ο καθένας κάνει, είναι ένα σημάδι που σου δείχνει ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά εσωτερικά ζητήματα που πρέπει να λύσεις. Τα θέματα μπορεί να είναι οτιδήποτε, αλλά αυτό συνήθως δείχνει δυσαρέσκεια με τη ζωή σου.

Έχεις ένα σταθερό κακό προαίσθημα

Η συνεχής αναμονή οτι κάτι κακό θα συμβεί, θα σε οδηγήσει σταδιακά σε κάτι κακό και στην πραγματικότητα. Σταμάτα να έχεις άγχος και να κάνεις προβλέψεις και άρχισε να εστιάζεις σε αυτό που κάνεις τώρα.

Να ζητάς συνέχεια το κάτι παραπάνω

Ο προβληματισμός ότι υπάρχει πάντα κάτι περισσότερο ή κάτι μεγαλύτερο που συνήθως σημαίνει ότι υπάρχουν νέες ευκαιρίες στον ορίζοντα. Να είσαι ανοιχτός σε πράγματα που σου αναμοχλεύουν το πάθος και τη δημιουργικότητα σου και να τα ακολουθείς. Ο προορισμός πιθανότατα θα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι.

Η απόφαση να κάνει αλλαγές μπορεί να είναι άμεση, αλλά η ίδια η αλλαγή δεν συμβαίνει πάντα τόσο γρήγορα. Μην αφήνεις αυτό να σε σταματήσει από το να κινείσαι προς τα εμπρός. Ακόμη και το μικρότερο της βήμα μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των αρνητικών συναισθημάτων και να κρατήσει το κίνητρο για την μεγάλη αλλαγή.

Μανώλης Ισχάκης – manolisischakis.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή