Φεβρουαρίου 19, 2020

Ψυχολογία

«Να χαίρεσαι τη ζωή σου τη σύντομη και την ανεπίστροφη. Αλλά μέσα στο ρυθμό και την τάξη. Φυσική και ελεύθερη, να κρατάς την εμορφιά των παθών, ένα κύπελλο στο χέρι σου από αγνό ασήμι. Αλλά με γνώση και με πειθαρχία. Εκείνο που θα σε κρίνει δεν είναι η ηθική σου πτώση, αλλά η βούληση για δύναμη που θα βρίσκει το δρόμο να σε ανεβάζει ξανά στην καθαρή σου αρχικότητα.»

«Ο έρωτας είναι γνώση. Ο έρωτας είναι ευγένεια και αρχοντιά. Είναι το μειδίαμα της σπατάλης ενός φρόνιμου Άσωτου, πως η φύση ορίζει το αρσενικό να γίνεται ατέλειωτη προσφορά και θεία στέρηση για το θηλυκό. Το θηλυκό να κυνηγάει τις τύψεις του. Στον έρωτα όλα γίνονται για το θηλυκό. Η μάχη και η σφαγή του έρωτα έχει το νόημα να πεθάνεις το θηλυκό, και να το αναστήσεις μέσα στα λαμπρά ερείπια των ημερών σου. Πάντα σου μελαγχολικός και ακατάδεχτος...»

«Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο. Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά, καταληπτά, και στα μέτρα του ανθρώπου ζει το θαύμα του κόσμου.»

«Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του. Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.»

«Μια είναι η αιτία που κάνει το θάνατο την πικρότερη πίκρα μας. Είναι η γνώση πως το ασώματο ταξίδι μας δεν έχει πηγαιμό. Αλλά ούτε και γυρισμό. Με το θάνατο για στερνή φορά και πρώτη ο άνθρωπος περνά στην πατρίδα του πάντα και του πότε. Το τι θα σε καλωσορίσει εκεί που θα πας είναι ιδέα μηδενική, μπροστά στην άπειρη ιδέα του τι αποχαιρετάς εδώ που φεύγεις. Στο αναποδογύρισμα αυτού του διαλεκτικού σχήματος οι θρησκείες στηρίξανε την πανουργία της κυριαρχίας τους.»

«Το γεγονός του θανάτου είναι για τον καθένα από μας το ατομικό όριο του απόλυτου. Είναι ο βαθμό μείον 273 όχι στην κλίμακα της θερμότητας, αλλά στην κλίμακα του ανθρωπολογικού Μηδέν. Από τη στιγμή που θα πεθάνω περιέρχομαι αστραπιαία στην ίδια κατάσταση, που βρίσκεται εκείνος που δεν εγεννήθηκε ποτές.»

«Νέκυια σημαίνει να ζήσεις ζωντανός σε όλη τη ζωή σου τη γνώση και τη λύπη του θανάτου σου εδώ στον απάνω κόσμο. Νέκυια σημαίνει να στοχαστείς και να ζήσεις τη ζωή σου όχι μισή αλλά ολόκληρη. Με την απλή, δηλαδή και τη βέβαιη γνώση ότι ενώ υπάρχεις ταυτόχρονα δεν υπάρχεις. Ότι ενώ ζεις αυτό που είσαι, δηλαδή ζωντανός του σήμερα, ταυτόχρονα ζείς κι αυτό που δεν είσαι δηλαδή το νεκρός του αύριο. Η ζωή σου στην ουσία της είναι η δυνατότητα και η δικαιοδοσία της φαντασίας σου. Όχι άλλο.»

Δ. Λιαντίνης, «Γκέμμα» (αποσπάσματα)

CoverPhoto: Anja Buehrer

Ψυχολογία

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σʼ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα ʽναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα.

Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ.
Σαν να `μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα `ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

της Ελευθερίας Τελειώνη

________________

Πηγή: protagon.gr

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Σχολή Σπουδών Επικοινωνίας Άνεμπεργκ του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια αποκάλυψε νέους λόγους εξαιτίας των οποίων μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις και να αναλάβουν δράση.

Οι ερευνητές θέλησαν να μελετήσουν αν η νεύρωση συνδέεται περισσότερο με αρνητικές ή θετικές δραστηριότητες. Οι επιστήμονες εξέτασαν αν συναισθήματα όπως το άγχος και η κατάθλιψη μείωναν τις δυναμικές πράξεις.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η αδράνεια όσων πάσχουν από νεύρωση ενεργοποιείται εύκολα από μικροπροβλήματα της ζωής. Τα προβλήματα αυτά οδηγούν σε συμπτώματα όπως άγχος, αυτοσυνείδηση, ευερεθιστότητα και θλίψη. Έτσι, οι άνθρωποι συνήθως αποφεύγουν να ενεργούν όταν πρέπει να λάβουν αποφάσεις επειδή τις αντιλαμβάνονται υπό το πρίσμα της αρνητικής ψυχολογικής τους κατάστασης.
Η ανακάλυψη ενός μπερδεμένου μυαλού…

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσοι πάσχουν από αυτό το είδος νεύρωσης δεν βλέπουν την ανάληψη δράσης ως θετικό βήμα. Αντιθέτως, έχουν θετική στάση απέναντι στην αδράνεια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η εκμάθηση μιας θετικής στάσης απέναντι στη δράση μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων.

Αυτό είναι κάτι που αξίζει να το επαναλάβουμε: σε μια νευρωτική κατάσταση, η αδράνεια γίνεται αντιληπτή ως θετική επιλογή. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η αδράνεια θεωρείται ασφαλής επιλογή. Στην πραγματικότητα, ισχύει το αντίθετο. Η ανάληψη δράσης είναι εκείνη που οδηγεί σε θετικά αποτελέσματα. Η αδράνεια ουσιαστικά είναι αυτοστέρηση.

Μήπως στερείτε πράγματα από τον εαυτό σας;

Η αυτοστέρηση αποτελεί ένα ισχυρό ψυχολογικό κίνητρο. Το να στερείτε από τον εαυτό σας αυτό που θέλετε ή έχετε ανάγκη φαίνεται πιο ελκυστικό από το να το αποκτήσετε.

Για πολλούς ανθρώπους, αυτό οδηγεί σε μια οικεία αλλά κενή κατάσταση ύπαρξης. Η αίσθηση του κενού δεν προσφέρει καμία ικανοποίηση, αλλά τουλάχιστον δεν προκαλεί άγχος όπως συμβαίνει με την ανάληψη δράσης και την ύπαρξη κινδύνου αποτυχίας και απόρριψης.

Κατά ειρωνικό τρόπο, είναι η αδράνεια που οδηγεί στη σίγουρη αποτυχία.

Όταν θέτετε στόχους και προσπαθείτε να τους υλοποιήσετε, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να πετύχετε και η πιθανότητα να αποτύχετε. Όταν αποφεύγετε την ανάληψη δράσης, υπάρχει εγγυημένη αποτυχία και καμία πιθανότητα επιτυχίας.

Αν φοβάστε πραγματικά την αποτυχία, γιατί την πλησιάζετε ακόμα περισσότερο αποφεύγοντας τη δράση; Γιατί δεν ακολουθείτε την επιλογή που θα σας δώσει έστω μία ευκαιρία να επιτύχετε;

Εξοικείωση με το κενό, την αποτυχία και τη στέρηση

Αποδεικνύεται ότι, όταν έρχεται η κρίσιμη στιγμή, πολλοί από εμάς επιλέγουμε την αυτοστέρηση επειδή είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτή. Είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Δεν μας αρέσει, αλλά το ξέρουμε. Έχουμε ζήσει με αυτή το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας. Επομένως, η αυτοστέρηση φαίνεται ασφαλέστερη απ? ό,τι η τεράστια επιτυχία και η εκπλήρωση του στόχου.

Ο Nathaniel Branden, ψυχολόγος και μαθητής της Ayn Rand, χρησιμοποίησε έναν όρο για το φαινόμενο αυτό. Το ονόμασε «άγχος της ευτυχίας». Ο Branden αναφέρει ότι όταν έχετε συνηθίσει σε μια κατάσταση δυστυχίας ή ακόμα και απελπισίας, τότε η ευτυχία σας προκαλεί συχνά φόβο. Οι άνθρωποι φοβούνται ό,τι δεν γνωρίζουν και σε αυτά περιλαμβάνονται ακόμα και θετικές καταστάσεις, όπως η ευτυχία.

Η αυτοστέρηση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σαμποτάζ κατά του εαυτού μας. Σε αυτή την κατάσταση, η πιο υγιής επιλογή είναι αυτή που φοβόμαστε. Η επιλογή που οδηγεί στην επιτυχία είναι εκείνη που προκαλεί άγχος.

Οι άνθρωποι που δεν υιοθετούν την αυτοστέρηση, στην πραγματικότητα φοβούνται την αδράνεια επειδή δεν θέλουν να αποτύχουν. Προτιμούν να διακινδυνεύσουν την πιθανότητα αποτυχίας με την ανάληψη δράσης επειδή αυτή είναι η μόνη ευκαιρία για επιτυχία.

enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Ο Hussain Manawer έχοντας βαρύ ιστορικό κατάθλιψης, ξέρει πολύ καλά πως είναι να νιώθεις μόνος και ανήμπορος να μοιραστείς τα συναισθήματά σου! Οι άνθρωποι, η αλήθεια είναι πολλές φορές, έχοντας συνηθίσει να κρατούν πράγματα για τον εαυτό τους, ξεχνούν πως είναι να μοιράζεσαι κάτι με κάποιον και πολλές φορές, τους φαίνεται εξωφρενικά δύσκολο να το κάνουν!

«Βρήκα ένα κομμάτι χαρτόνι και έγραψα πάνω του ¨πάσχω από κατάθλιψη ή άγχος, αγκάλιασέ με¨, πήρα ένα πανί για να δέσω τα μάτια μου, άφησα το σπίτι μου, μπήκα στο μετρό και κατευθύνθηκα προς τον πιο δημοφιλή προορισμό του Λονδίνου για ψώνια – στην Oxford Street» εξήγησε ο Hussain.

Όταν έστησε την ταμπέλα, οι αγκαλιές δεν άργησαν να έρθουν. Μάλιστα, ένας άνθρωπος τον πήρε αγκαλιά και είπε: «Θα έκανα κάτι πραγματικά άσχημο στον εαυτό μου σήμερα, και ύστερα σε είδα, είμαι τόσο χαρούμενος που καταλαβαίνεις»

«Έμαθα ότι όλοι περπατάμε στον ίδιο δρόμο, ταξιδεύοντας με διαφορετικές ταχύτητες στον ίδιο χρόνο, βιώνοντας παρόμοια πράγματα με πολλούς, διαφορετικούς τρόπους. Έμαθα ότι πρέπει ως κοινωνία να ενωθούμε και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο στις δύσκολες στιγμές».

Ο Hussain από εκείνη τη μέρα, κατάλαβε πόσο σημαντικό είναι να αφουγκραζόμαστε τον πόνο του άλλου και κατέληξε, ότι πρέπει να είμαστε πιο καλοί και ευγενικοί με τον συνάνθρωπό μας!

«Εκείνη η μέρα με δίδαξε τόσα πολλά. Έλαβα τόση αγάπη και βρήκαν τόση δύναμη μέσα στην ευαλωτότητά μου και σε εκείνη των ανθρώπων που με προσέγγισαν», καταλήγει. «Όταν έβλεπα το βίντεο, είχα μείνει άφωνος. Πραγματικά δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυία ή ειδικός για να αλλάξεις τη ζωή κάποιου, απλά χρειάζεται να το κάνεις. Όλοι θα έρθουμε αντιμέτωποι με ψυχικές δυσκολίες κάποια στιγμή – ακόμα και πολλές φορές».

Δείτε το video:

https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Απόσπασμα από το βιβλίο της Ελένης Ιεροδιακόνου “Η καρδιά της γης”, των εκδόσεων Ι.Ε. Αρχέγονο.

Ο Πατάνζαλι, λέει το εξής: «Να αγνοείς το κακό». Το να αγνοείς το κακό είναι ύψιστη παρότρυνση. Ο Πατάνζαλι, δεν λέει να μην το βλέπεις. Δεν λέει να μην το αναγνωρίζεις. Ο Πατάνζαλι, λέει να μην ταυτίζεσαι μαζί του.


Όταν το κακό παρουσιάζεται μπροστά σου μην παρασύρεσαι από το μέγεθος του. Αγνόησε το εντελώς. Εάν του δώσεις σημασία, τότε αυτό θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο. Μην εμπλακείς με την ανάλυση του φαινομένου, αλλά ούτε και με την έκταση του. Αγνόησε το κακό επειδή με αυτό τον τρόπο το αποδυναμώνεις. Εάν ανοίγοντας εσύ σε δυστυχισμένους ανθρώπους, μπολιάζεσαι από τη δυστυχία τους, φαντάσου τα μπορεί να κάνει η αντιπαράθεση σου με το κακό. Είναι καλό να μην έχεις αντιδράσεις εναντιωματικές στο κακό. Είτε το κακό παρουσιάζεται από έναν άνθρωπο είτε από ομάδα ανθρώπων, αγνόησε το. Μέσα στον νου σου μείνε χαλαρός και ήρεμος μέσα σε αυτό. Γνώρισε τις πρακτικές του και διδάξου από τις μεταμορφώσεις του, αλλά μην το πολεμάς. Αν ταυτιστείς με το ίδιο το κακό ή με την ίδια την δυσαρμονία, τότε αυτή μεγαλύνεται ακόμα περισσότερο. Το κακό αποδυναμώνεται, όταν ο φέρων το φως άνθρωπος, μεγαλύνεται ακόμα περισσότερο μέσα στον Θεό. Το κακό αποδυναμώνεται, όταν ο φέρων το φως άνθρωπος, κάνει συνειδητή προσπάθεια να φέρει περισσότερο ακόμα φως μέσα σε αυτόν.

Ο Χριστός, είπε κάτι ξεχωριστό, αναφορικά με το σκοτάδι. Είπε ο Χριστός: «Πολέμησε∙ Μη». Πρόσεξε την άνω τελεία δίπλα στη λέξη πολέμησε. Η άνω τελεία είναι διφορούμενη, όσον αφορά τον πόλεμο ενάντια στο σκοτάδι. Ναι μεν να πολεμήσεις, αλλά… Η λέξη Μη, μετά την άνω τελεία, συνθέτει ένα νόημα ολότελα διαφορετικό. Αυτή η φράση του Χριστού είναι διφορούμενα ξεκάθαρη. «Πολέμησε το σκοτάδι αλλά ταυτόχρονα μην το πολεμήσεις». Αντιμετώπισε το σκοτάδι με εξυπνάδα και καθαρότητα και όχι με πόλεμο. Πολέμησε το, αλλά όχι με τους δικούς του τρόπους. Αγνόησε το σκοτάδι. Κάνε υπέρβαση από το σκοτάδι. Πολέμησε το, αγνοώντας το. Αντιμετώπισε το σκοτάδι κάνοντας υπέρβαση από αυτό. Πολέμησε το σκοτάδι και ταυτόχρονα μην το πολεμάς.

Εξαφάνισε το σκοτάδι, μη εστιαζόμενος σε αυτό. Επειδή το σκοτάδι είναι «αήττητο», ο μόνος τρόπος να το πολεμήσεις είναι μέσα από έξυπνους χειρισμούς καθαρότητας. Η κατά μέτωπον επίθεση του «κακού» είναι μια τεχνική, η οποία ανήκει στο ίδιο το «κακό». Η κατά μέτωπον επίθεση του κακού είναι μια τεχνική της ίδιας της αντίθεσης και φέρει πάντα δύσμοιρα αποτελέσματα. Πολέμησε το, στοχεύοντας 100% μέσα στη δική σου καθαρότητα. Εάν επιθετικά διάκεισαι μέσα σου ενάντια σε αυτό, το μεγαλώνεις. Πολέμησε το μεν, αλλά μην το αφήσεις να σε τραβήξει μέσα σε αυτό. Μείνε ουδέτερος… Αγνόησε το…

Την ίδια στάση θα πρέπει να κρατήσεις και για το «κακό» μέσα σε εσένα. Εάν θέλεις να το εξαφανίσεις, μην εστιάζεσαι σε αυτό. Εάν παρακαλάς τον Θεό, για παράδειγμα, να διορθώσει κάτι μέσα στο δέντρο της δικής σου ζωής, άθελα σου μερικές φορές το επαυξάνεις. Εάν είσαι τοποθετημένος ενάντια στο κακό μέσα σου, (δυστυχία, θυμός, έλλειψη, θλίψη) τότε το επαυξάνεις. Ίσως η προσευχή να φαίνεται να είναι η μόνη λύση, αλλά στη πραγματικότητα εστιαζόμενος επιθετικά σε αυτό, το μεγαλώνεις.

Δέξου το κακό και ταυτόχρονα αγνόησε το. Αποδέξου το και ταυτόχρονα κράτησε αποστάσεις από αυτό. Χρησιμοποίησε την αρσενική σου δύναμη και αντιμετώπισε το, κάνοντας υπέρβαση από αυτό. Χρησιμοποίησε τη δύναμη που ήδη έχεις αλλά κοιμάται, για να εξέλθεις νικητής από αυτό. Εάν πολεμήσεις το κακό αυτό μεγαλώνει. Εάν αγνοήσεις το κακό, μεγαλώνοντας το φως σου, αυτό  μικραίνει. Αυτός είναι ο χρυσός κανόνας και μέσα από αυτόν θα πορευτείς για το φως.

https://www.awakengr.com

Ψυχολογία

Συγχωρώ, ετοιμολογικά σημαίνει κάνω χώρο για να χωρέσουν κι άλλοι.

Όταν δεν συγχωρούμε, αποκοβόμαστε από το όλον, εφόσον δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ένα κομμάτι της δημιουργίας. Η αδυναμία για συγχώρεση είναι η αδυναμία να κατανοήσουμε. Να κατανοήσουμε οτι, όπως εμείς σφάλουμε έτσι και κάποιος άλλος κάνει λάθη, με διαφορετικό ίσως τρόπο…. Στην πραγματικότητα όταν δεν συγχωρούμε δεν βλάπτουμε αυτούς που μας αδικήσανε, αλλά τον ίδιο μας τον εαυτό, αφού κρατάμε μέσα μας αρνητικά συναισθήματα. Ο θυμός, η μνησικακία, η εκδικητικότητα, περιορίζουν την λειτουργία της αναπνοής, με αποτέλεσμα να χάνει τον ρυθμό της και άλλες φορές να βγαίνει εκτός ελέγχου.

Η απορρύθμιση του αναπνευστικού μηχανισμού οδηγεί σε απώλεια της ομοιοστασίας του οργανισμού και σε ασθένειες. Όταν συγχωρούμε γινόμαστε πιο ήρεμοι καθώς σταματά η εσωτερική πάλη και ισχυροποιείται η άμυνα του οργανισμού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είμαστε πιο υγιείς και πιο ευτυχισμένοι!

Παίρνουμε μια αργή, βαθιά αναπνοή εισπνέοντας όσο πιο αργά μπορούμε και κρατάμε την αναπνοή μας για πέντε δευτερόλεπτα. Εκπνέουμε αργά και ταυτόχρονα χαλαρώνουμε το διάφραγμα.

Επαναλαμβάνουμε άλλες δύο φορές την βαθιά, αργή αναπνοή με το ενδιάμεσο κράτημα της αναπνοής. Εστιάζουμε την παρατήρηση μας στην περιοχή της καρδιάς και φανταζόμαστε ένα χρυσό φως να ξετυλίγεται σαν λαμπερή ακτίνα. Κατευθύνουμε την ακτίνα της αγάπης να τυλίξει όλο μας το σώμα. Μπορούμε ακόμη να οδηγήσουμε την χρυσή ακτίνα στο παρελθόν, να συγχωρήσουμε όλους όσους μας αδίκησαν ή μας πλήγωσαν, να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας για τα λάθη μας, να καθαρίσουμε καθετί που μας βαραίνει από την προηγούμενη ζωή μας.

Η ακτίνα της αγάπης είναι ατελείωτη και μπορεί να ταξιδέψει στο παρελθόν, στο παρόν, στο μέλλον , να αγγίξει ανθρώπους στην άλλη άκρη της γης και να θεραπεύσει την καρδιά μας!

Έλενα Παπαϊωάννου

www.pnoibuteyko.gr.

https://www.thessalonikiartsandculture.gr

 

Ψυχολογία

Πάντα να ξαναρχίζεις…
Νικόλ Παπαδοπούλου 
Πάντα να ξαναρχίζεις...

Να ξαναρχίζεις λοιπόν, να κάνεις εκείνο το βήμα, ξεχνώντας ποιος είσαι και το που βρίσκεσαι.
Για να αδιάσει το μέσα σου και να γεμίσει αλλιώς.

Να ξαναρχίζεις, έχοντας όπλο το παρόν και σοφία το παρελθόν.
Και θα δεις ότι μόνο έτσι θα μάθεις την κατανοήση, για να δημιουργήσεις με σιγουριά το μέλλον.

Να ξαναρχίζεις, όσο χαμηλά και αν έχεις πέσει στο τώρα.
Όσες πληγές και αν σου έχουν χαράξει.

Όσο σκοτάδι και αν έχεις βιώσει.
Να μαζεύεις τα κομμάτια σου και να πηγαίνεις στην αρχή σου.

Να ξαναρχίζεις, όσο και αν ο πόνος, σε έχει αποδυναμώσει.
Θυμήσου ότι το αύριο, σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία.
Μια δεύτερη ζωή.

Να ξαναρχίζεις και να χαμογελάς τόσο δυνατά που η σκιά του φόβου να τρομάξει και να φύγει.
Στη θέα του ήλιου ακόμα κι αυτή θα κάνει πιο πέρα.

Να ξαναρχίζεις και να συγχωρείς το παρελθόν σου.
Τους ανθρώπους του, τις επιλογές σου.

Διότι, κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς να παίξει.
Δεν υπάρχει σκηνοθέτης για το έργο μας.
Όλα αυτοσχεδιασμός είναι.
Ό,τι φέρει η στιγμή.

Μονάχα την αδράνεια μην αγαπήσεις.
Διότι, θα σε προδώσει.

Να ξαναρχίζεις και να ερωτεύεσαι με δύναμη.
Να διεκδικείς χωρίς δόση εγωϊσμού αλλά από βαθιά ανάγκη για να νιώσεις επιτέλους.
Να αγαπάς και να μοιράζεσαι.

Όσο και αν πληγώθηκες και προδώθηκες, πάντα υπάρχει χώρος στη ζωή να ξαναζήσεις.
Ποτέ δεν είναι αργά.

Να ξαναρχίζεις και να στοχεύεις όσο πιο ψηλά μπορείς.
Και να δίνεσαι με πάθος σε αυτό που πιστεύεις.
Μόνο έτσι δείχνεις την αλήθειά σου.

Να ξαναρχίζεις, ακόμα και αν νομίζεις πως όλα τελείωσαν.
Πάντα υπάρχει στο βάθος μια πόρτα από φως.
Μην τρέμεις.
Η φλόγα του κεριού δεν θα σβήσει.

Να ξαναρχίζεις και να ποντάρεις στην ελπίδα.
Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό.
Διότι, η ζωή δεν σε ξεχνά.
Εσύ ίσως να αγνοείς εσένα.

Να ξαναρχίζεις και να σε ψάχνεις.
Μπορεί να μην είσαι πια ο άνθρωπος που νόμιζες αλλά ο άνθρωπος που έπρεπες να γίνεις.

Μην παίρνεις στραβά την αλλαγή.
Γιατί όλα τελικά στην ζωή μια αλλαγή είναι.
Δεν υπάρχουν δεδομένα.

Πάντα να ξαναρχίζεις λοιπόν.
Και παίξε όσο πιο δίκαια μπορείς.
Και μην παραιτείσαι ποτέ.
Και αν νομίζεις πως δεν μπορείς να πετάξεις, στην ανάγκη, σύρσου.

Μην ξεχνάς να προσπαθείς για εσένα.
Πάντα να ξαναρχίζεις από το μηδέν ότι και να γίνει.
Με οποιοδήποτε τέλος.
Με οποιαδήποτε αρχή.

Συγγραφέας Νικόλ Παπαδοπούλου
Σπουδές στη Γαλλική Φιλολογία. Μεγάλη αγάπη για το Θέατρο, τον Χορό, την Μουσική και γενικότερα την Τέχνη. Γνώστρια της Ψυχολογίας της Νοημοσύνης, της Ρητορικής και της Δραματοποίησης του ηθοποιού. Η Λογοτεχνία και Ποίηση, από τις ωραιότερες μορφές λόγου και αλήθειας της ζωής. Αγαπημένη μου φράση τα λόγια του Νίτσε: "Αυτοί που έχουν ένα γιατί για να ζουν μπορούν να αντέξουν οποιοδήποτε πως".

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Ας μιλήσουμε επιτέλους για τις άγνωστες λέξεις «παιδεία» και «ευγένεια».
Της Λουκίας Πέτρου

Δεν οδηγώ στις λεωφορειακές γραμμές. Δεν μπαίνω στη Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης χωρίς λόγο. Δεν παίρνω την ουρά των ανθρώπων που περιμένουν, πριν από μένα και προσφέρω τη θέση μου ή τη σειρά μου σε εγκύους ή άτομα που έχουν ανάγκη. Ανάβω φλας για να στρίψω και πάντα παραχωρώ προτεραιότητα στις διαβάσεις πεζών (ως οφείλω άλλωστε). Δεν μιλάω με αγένεια στους ανθρώπους που με εξυπηρετούν και πάντα στο τέλος λέω και ένα ευχαριστώ. Σε καμία περίπτωση δεν έχω χρόνο για χάσιμο, αλλά θεωρώ εξίσου πολύτιμο και το χρόνο των υπολοίπων.

Για μένα, αλλά και για όλους όσους πράττουν τα παραπάνω, αυτό θεωρείται παιδεία. Για τους υπόλοιπους όμως, τουλάχιστον αδυναμία. Έλλειψη θάρρους, για να διεκδικήσεις την πρωτιά. Ατολμία. Να θες να είσαι πρώτος, χωρίς να ενδιαφέρεσαι για τους υπόλοιπους. Για τις ανάγκες τους. Για τα δικαιώματα τους εν τέλει….

Τα οποία όταν παραβιάζονται σε σένα, το θεωρείς τουλάχιστον αγένεια. Έλλειψη τρόπων και ηθικής. Τα δικαιώματα σου θέλεις, να είναι αυτονόητα για τους υπόλοιπους. Υποχρεώσεις τους. Όπως πρέπει άλλωστε. Τα ίδια δικαιώματα, που όταν έρχεται η αντίθετη σειρά ξεχνιούνται. Παραμερίζονται.

Είναι έμφυτη η ευγένεια ή καλλιεργείται; Γεννιόμαστε ή γινόμαστε; Kαι στην τελική, ακόμα κι αν δεν ερχόμαστε με “προεγκαταστημένο” το συγκεκριμένο πρόγραμμα, γιατί δεν προσπαθούμε να “αναβαθμιστούμε”; Να αλλάξουμε συμπεριφορά προς τους γύρω μας κι εν τέλει, αν όχι σεβόμενοι τα αυτονόητα, να πειθαρχήσουμε σε κανόνες. Καλών τρόπων για κάποιους, αρμονικής συνύπαρξης για άλλους.

Και είναι τόσο απλό. Απλές κινήσεις, απλά βήματα κάθε φορά. Φέρσου, όπως θα ήθελες να σου φέρονται. Δε μιλώ για κινήσεις εντυπωσιασμού ή άνευ σημασίας. Δεν θέλω να μου ανοίγεις την πόρτα του αυτοκινήτου γιατί ανήκω στο “ασθενές φύλλο”. Προτιμώ τ΄άλλα, όπως να μην με “κλέβεις” στη σειρά ή να μη καπνίζεις σε χώρους που απαγορεύεται, επιβαρύνοντας ουσιαστικά την υγεία των υπολοίπων. Να οδηγείς προσεχτικά, σεβόμενος τους κανόνες Οδικής Κυκλοφορίας, χωρίς να θέτεις τη ζωή μου και των υπολοίπων σε κίνδυνο. Να ευχαριστείς τους ανθρώπους, που σε εξυπηρέτησαν και να μην το θεωρείς απλά υποχρέωσή τους. Έλα στη θέση τους και φέρσου ανάλογα. Τα δικαιώματα σου, είναι αντίστοιχα και υποχρεώσεις σου…

Η παιδεία δεν είναι θέμα μόρφωσης, είναι θέμα ενσυναίσθησης. Να πράττεις αναλόγως του τρόπου, που θέλεις να πράττουν και οι υπόλοιποι απέναντι σου. Και τότε ίσως, ο κόσμος να γίνει λίγο καλύτερος. Και οι αφορμές εκνευρισμού να γίνουν λιγότερες. Και σιγά-σιγά και λέξεις όπως παιδεία ή ευγένεια, να παύσουν να είναι άγνωστες για κάποιους…

Τι λες;

Tο δοκιμάζουμε;

 

Ψυχολογία

Μέσω της αγάπης θα μπορέσουμε να ανιχνεύσουμε την αιώνια αλήθεια. Από το γλυκό αυτό συναίσθημα των ανθρώπινων συναισθημάτων οφείλεται η ύπαρξη ενός άλλου ιερού δεσμού, με τον οποίο οι άνθρωποι επικοινωνούν μεταξύ τους. Ο Ιερός αυτός δεσμός είναι η φιλία.


Η αγάπη και η φιλία πολλές φορές ταυτίζονται, διότι η φιλία είναι αδύνατο να υπάρξει χωρίς αγάπη, αλλά την ανιδιοτελή αγάπη. Ο φίλος είναι το αγαπημένο πρόσωπο το οποίο επιθυμούμε να το βλέπουμε ευτυχισμένο. Χαιρόμαστε όταν είναι ευτυχισμένο και λυπούμαστε όταν δυστυχεί. Εκεί μάλιστα μετριέται και το μεγαλείο της αγνής φιλίας, της αγνής ψυχής, όταν χαιρόμαστε με την επιτυχία του φίλου μας.

Η φιλία είναι ελεύθερος, σταθερός δεσμός μεταξύ δυο ή περισσοτέρων ανθρώπων στηριζόμενη στην αμοιβαία αναγνώριση της αγάπης, της ελευθερίας, της ειλικρίνειας και διαφέρει από τη φιλία η οποία προέρχεται από συνήθεια, από αποτέλεσμα υλικού κέρδους, από συμφέρον ή εκμετάλλευση. Η ειλικρίνεια είναι η βάση της πραγματικής φιλίας.

Υπάρχουν όμως και οι ψεύτικες φιλίες που προέρχονται από τους ψεύτικους ανθρώπους και που πολλές φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε.

Γι αυτό παρακάτω θα δείτε μερικά χαρακτηριστικά των ψεύτικων φίλων.

Σέβονται μόνο εκείνους που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας

Όταν πρόκειται για σεβασμό, οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν ότι όλοι αξίζουν αυτό το συναίσθημα. Ωστόσο, οι ψεύτικοι άνθρωποι έχουν μια τάση να σέβονται μόνο τους ανθρώπους που έχουν εξουσία.

Δουλεύουν σκληρά για να οικοδομήσουν σχέσεις

Ενώ οι αυθεντικοί άνθρωποι δεν χρειάζεται να καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να αναπτύξουν τον κύκλο των φίλων τους, οι ψεύτικοι άνθρωποι μπορεί να προσπαθήσουν σκληρά για να κερδίσουν την αγάπη των άλλων. Η φιλία και άλλα είδη σχέσεων έρχονται φυσικά σε αυτούς που πραγματικά ενδιαφέρονται.

Αναζητούν την προσοχή

Ένα σημάδι ψεύτικων φίλων είναι ότι αναζητούν συνεχώς την προσοχή. Ενώ ένας αληθινός φίλος πιθανότατα ξέρει πότε να αφήσει άλλους να λάμψουν.

Κουτσομπολεύουν

Το κουτσομπολιό είναι μια δραστηριότητα που μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε ψεύτικους φίλους. Οι ειλικρινείς άνθρωποι είναι πιο πρόθυμοι να μοιραστούν ανοιχτά τις απόψεις τους, ενώ οι ψεύτικοι άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να σχολιάζουν πίσω από την πλάτη σας.

Μιλάνε συνέχεια για επιτεύγματα τους

Το να είσαι περήφανος για τα σκληρά κερδισμένα σου επιτεύγματα είναι φυσιολογικό, αλλά η συνεχόμενη αυτοπροβολή είναι σημάδι ενός ψεύτικου ατόμου. Οι αληθινοί φίλοι και άνθρωποι είναι ταπεινοί και δεν ενδιαφέρονται για τη συνεχή καυχησιολογία.

Κρίνουν συνέχεια τους άλλους

Οι αληθινοί φίλοι σας θαυμάζουν, από την άλλη μεριά οι ψεύτικοι φίλοι έχουν την τάση να σας επικρίνουν για να νιώθουν εκείνοι καλύτεροι.

jenny.gr/ https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Πώς μπορούμε να κάνουμε «δύσκολες» συζητήσεις με τη σχέση μας. Ένας ψυχολόγος εξηγεί
Οι περισσότερες σχέσεις ξεκινούν όταν νιώθουμε ότι εμείς και ο/η σύντροφός μας είμαστε ίδιοι, βρίσκοντας τα κοινά μας σημεία και γιορτάζοντας τους κοινούς μας στόχους, αξίες και όνειρα. Σχεδόν δεν το πιστεύουμε ότι βρήκαμε την τέλεια σχέση.

Αλλά αν και οι σύντροφοι μοιάζουν με κάποιους τρόπους, είναι επίσης πολλοί διαφορετικοί μεταξύ τους, αν και είναι δύσκολο να το δούμε αυτό στην αρχή. Και καθώς η σχέση εξελίσσεται, οι σύντροφοι αλλάζουν, ανακαλύπτουν νέους στόχους και αξίες και εκεί ξεδιπλώνονται οι διαφορές αντί για τις ομοιότητες.

Σε μια μακροχρόνια σχέση, θα υπάρξουν δύσκολες συζητήσεις – εκείνες τις φορές που θα έχετε εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, όταν η άποψή του/της θα απειλεί τη δική σας, όταν θα νιώθετε αμυντικοί, θυμωμένοι ή φοβισμένοι για το τι μέλλει γενέσθαι. Πώς κάνουμε τέτοιες δύσκολες συζητήσεις και παράλληλα διατηρούμε ασφαλή τη σχέση μας; Ποιο είναι το μυστικό για να συζητήσουμε χωρίς να βλάψουμε την αγάπη μας για τον άλλο, χωρίς να πληγώσουμε και να απειλήσουμε τη σταθερότητα της σχέσης μας;

Όπως και με τόσες άλλες πλευρές των σχέσεων, υπάρχει μια περίπλοκη δεξιότητα, που όμως μαθαίνεται. Την αποκαλώ »μαύρη ζώνη των σχέσεων». Υπάρχουν πέντε βήματα στη διαχείριση των δύσκολων συζητήσεων.

1. Πρώτα διαχειριζόμαστε εμάς τους ίδιους
Λάβετε υπόψη σας ότι αυτό που θα πείτε είναι αρκετά δύσκολο για την άλλη πλευρά. Αντί να προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τη δική σας άποψη, σκεφτείτε τους λόγους για τους οποίους αυτό θα είναι επώδυνο για τον/τη σύντροφό σας. Με άλλα λόγια, ξεκινήστε από μια θέση ενσυναίσθησης, αλλά παραμείνετε ήρεμοι για να μην γίνετε αντιδραστικοί.

2. Θέτουμε το σωστό τόνο από την αρχή
Ξεκινήστε με μια πρόσκληση να βρείτε κοινό ελεύθερο χρόνο για να μιλήσετε χωρίς περισπασμούς και άλλα άγχη. Ξεκινήστε τη συζήτηση με θετικό τρόπο. Ξεκινήστε διαβεβαιώνοντας πόσο σημαντική είναι η σχέση σας, αλλά χρειάζεται να συζητήσετε κάτι σημαντικό και είναι σημαντική η ανατροφοδότηση και η άποψή τους.

3. Λέμε την αλήθεια χωρίς να πιέζουμε να το κάνει κι ο άλλος
Αφήστε το συμπέρασμα ακόμα ανοιχτό. Να θυμάστε, η συντροφικότητα είναι αφοσίωση στο άλλο άτομο. Για να το κάνετε, χρειάζεται να κάνετε χώρο στους άλλους – ακόμα κι αν πουν κάτι άβολο για εσάς.

4. Είμαστε παρόντες και ακούμε ό,τι έχει να μας πει ο/η σύντροφός μας
Συλλογιστείτε πάνω σε όσα σας λέει η άλλη πλευρά και δείξτε τους ότι καταλαβαίνετε την άποψή τους. Δώστε τους λίγο χρόνο να σκεφτούν και διαβεβαιώστε τους ότι τα συναισθήματα και η σχέση σας έχει μεγάλη σημασία για εσάς. Υπενθυμίστε τους την αγάπη και την αφοσίωσή σας στη σχέση σας.

5. Γνωρίζουμε πότε να αναζητήσουμε βοήθεια
Μερικές φορές, όσο κι αν προετοιμαστούμε, μια συζήτηση μπορεί να πάρει άσχημη τροπή και κάποιος από τους δύο να θυμώσει, να αμυνθεί ή να πληγωθεί. Αν κλείστε τη συζήτηση «κλειδωμένοι» ο ένας με τον άλλο και περνούν οι μέρες έτσι, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό.

Linda Caroll, θεραπεύτρια ζεύγους και οικογένειας

https://enallaktikidrasi.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή