Απριλίου 03, 2020

Ψυχολογία

Σκέφτεσαι ότι γερνάς.
Κοιτάς στον καθρέπτη σου και πάντα ανακαλύπτεις μια καινούργια άσπρη τρίχα που δεν την έπιασε καλά η βαφή, μια χαρακιά- επονομαζόμενη ρυτίδα- στις άκρες των ματιών ή στο κούτελο, μια μικρή χαλάρωση στα μάγουλα.

Κοιτάς το κορμί σου και πάντα κάτι αλλάζει. Κάτι που αλλάζει και δεν ξαναφτιάχνεται. Κάτι που για να βελτιωθεί θέλει τη διπλάσια προσπάθεια.

Και μετά βγαίνεις στο δρόμο και παρατηρείς.
Κάτι νέους που δείχνουν πιο γέροι από σένα κι ας μην έχουν ούτε μια ρυτίδα. Κάτι γέρους που δείχνουν πιο νέοι από σένα κι ας μην μπορούν πλέον ούτε καν να τις μετρήσουν.

Κάτι καμπουριασμένα κορμιά με λαμπερά μάτια και κάτι λαμπάδες με θολό βλέμμα. Κάτι πιασμένα σαν κόμπο γερασμένα χέρια και κάτι άλλα λευκά και αδούλευτα που κινούνται μόνα τους κατά μήκος του σώματος.

Μπαίνεις σε σπίτια και βλέπεις.
Σαμπανιέρες γεμάτες ξύδι και ριχτάρια γεμάτα κόμπους.
Πλαστικά ποτήρια γεμάτα με το καλύτερο κρασί και ψωμοτύρι που σε χορταίνει.
Χάπια που συντηρούν το σώμα σου και χάπια που καταστρέφουν το μυαλό σου.
Κρέμες για το γέμισμα των ρυτίδων και κάπου αλλού ευτυχία που τις κάνει να μη φαίνονται.

Γερνάω λες.
Κι όμως, κανείς δεν γερνάει από τα χρόνια που περνάνε από πάνω του.

Κανείς δεν δίνει σημασία αν μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε στα νιάτα του, όταν έχει βρει διαφορετικά πράγματα να κάνει μεγαλώνοντας. Κανείς δεν γερνάει όταν η ζωή του είναι πλημυρισμένη από ευγένεια, αγάπη, αφοσίωση, χαμόγελα, στιγμές ευτυχίας.

Δεν γερνάει όταν τα προβλήματα υγείας του είναι αντιμετωπίσιμα, όταν η ανταμοιβή από αυτά που δίνει στα παιδιά του είναι η βελτίωσή τους, όταν το βράδυ κοιμάται κουμπωμένος σε μια αγκαλιά, όταν το πρωί ξυπνάει θέλοντας να γίνει καλύτερος.

Κανείς δεν γερνάει όταν τρώει από ευχαρίστηση, όταν κοιμάται χωρίς ανάγκη, όταν μιλάει χωρίς προσπάθεια, όταν κάνει πράγματα που τον ευχαριστούν. Κι ας μην τα κάνει τέλεια. Κι ας μην κερδίσει ποτέ βραβείο. Ας μην υπάρχει κανείς να τον χειροκροτήσει. Ας μην υπάρχει κανείς να καταγράψει το γεγονός.

Κανείς δεν γερνάει όταν δεν στάζουν στην καρδιά του φαρμάκι. Όταν εκτιμούν και σέβονται την αγάπη που δίνει. Χωρίς απαραίτητη ανταπόκριση αλλά με την απαραίτητη προσοχή.

Οι λεπτομέρειες γερνάνε.

Εκείνες οι μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες που μένουν χαραγμένες στη ψυχή και μεταφέρονται στο δέρμα και στα όργανα.
Εκείνα τα «δεν θέλω» που έγιναν πραγματικότητα. Εκείνα τα «δεν μπορώ» που έγιναν καθημερινότητα.
Αυτές οι δουλειές που δεν παράγουν έργο. Εκείνες οι φιλίες που υπάρχουν προς εκμετάλλευση.

Οι αναπάντητες λέξεις γερνάνε και όχι αυτές που σου απαντάνε ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που περιμένεις.

Οι αγάπες που σε πρόδωσαν με αντίτιμο.
Οι σχέσεις που κρατήθηκαν χωρίς να υπάρχουν.
Η έλλειψη εμπιστοσύνης. Η ξεφτίλα που ανέχεσαι.
Η ζωή που δεν ζεις.

Τα ξύλινα ή χάρτινα σπίτια.

Η αδιαφορία στο ενδιαφέρον γερνάει. Ο τζάμπα κόπος.
Οι χαμένες ώρες και οι μη αναγνωρίσιμες προσπάθειες.
Οι τοίχοι και τα σίδερα. Οι παγωμένες αντιδράσεις.
Το τρύπημα του στομαχιού από τα οξέα.
Οι χτύποι της καρδιάς από το ανώφελο άγχος.

Η εξάρτιση χωρίς σκοινιά και ο θάνατος χωρίς μαχαίρι.
Η προσπάθεια να αρέσεις εκεί που δεν σου αρέσει.
Η αποδοχή της διαφορετικότητας σου από κάποιους που δεν έχουν δεχθεί ούτε τον εαυτό τους.

Σκέφτεσαι ότι γερνάς.
Κοιτάς στον καθρέπτη σου και επιβεβαιώνεις ότι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αλλάξεις τις αιτίες πρόκλησης των ρυτίδων.

Ας υπάρχουν εκεί.
Απλά φρόντισε οι ιστορίες που κρύβουν μέσα τους, να είναι όλες άξια χαραγμένες


Dimitra Kafromani – https://pulseoflove.blogspot.com/

https://www.healingeffect.gr/

Ψυχολογία

Πρόσεξε. Είναι όμορφο πράγμα και ιδιαιτέρως γοητευτικό να έχεις προσδοκίες από τους ανθρώπους σου. Μιλάω για τους ανθρώπους που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, τους δικούς σου ανθρώπους, ή ιδανικά για τον «έναν», ή τη «μία».

Οι προσδοκίες κινητοποιούν κι εσένα ακόμα, σε κρατούν διαρκώς σε μια γλυκιά τσίτα και βάζουν στον πάγο τις όποιες αμφιβολίες. Οι προσδοκίες, φανερώνουν «θέλω» και τα «θέλω» πηγάζουν μέσα από ισχυρές επιθυμίες, ικανές να σου αλλάξουν οπτική και τελικά ζωή. Δεν αναφέρομαι στις προσδοκίες λοιπόν…

Αναφέρομαι στις καταστάσεις αυτές του «περίμενε», τις τοξικές καταστάσεις που ορισμένες φορές κλινόμαστε να έρθουμε αντιμέτωποι. Αυτήν τη μαρτυρική αναμονή που διαταράσσει τη ψυχική ηρεμία μας και κάνει το μυαλό ένα κυριολεκτικό μπλέντερ.

Αναφέρομαι σε αυτές τις συνθήκες βασανιστήρια που ασυνείδητα όλοι μας σχεδόν έχουμε βαθιά ριζωμένη την πεποίθηση ότι «δεν περνάει απ’ το χέρι μου αυτό, άρα περιμένω, άρα υπομένω, άρα πονάω, άρα εξακολουθητικά τραυματίζομαι, άρα βράζω». Και βράζουμε!

Βράζουμε και χάνουμε εμάς. Τα σενάρια στο μυαλό μας κάνουν παρέλαση, οι αμφιβολίες μας τρώνε το είναι, την ώρα που το «εγώ» μας βουλιάζει και ταυτόχρονα δικαιολογεί διαρκώς αυτούς τους άλλους. Οι συναισθηματικοί και οι αισθηματίες της υπόθεσης, καταλαβαίνουν ακριβώς σε τι αναφέρομαι.

Τρέμουμε την ήττα, φοβόμαστε το χαστούκι που ονομάζεται «απόρριψη» γνωστό ανά τον κόσμο και χαωνόμαστε σε υποθέσεις επι υποθέσεων, που μαντέψτε! Δε μας προσφέρουν τίποτα, απεναντίας μέρα με τη μέρα είναι ικανές να μας τρελάνουν…

Και φυσικά όλο αυτό που περιγράφω είναι μια πλάνη. Ένα παιχνίδι του μυαλού που κινητοποιεί ο φόβος, ο πιο ισχυρός αντίπαλος της ζωής… Φυσικά και υπάρχουν καταστάσεις που δεν περνάνε απόλυτα απ’ το χέρι μας, αυτό όμως δε σημαίνει πως «πρέπει» να είμαστε παθητικοί. Υπάρχουν κι άλλες επιλογές.

Αν κάτι «πρέπει» και οφείλουμε σε εμάς, είναι να αξιολογούμε τις καταστάσεις με επίγνωση όσο μπορούμε και στο φινάλε, όχι να τις περνάμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται –και ο πόνος μέσα στο πρόγραμμα είναι άλλωστε-, αλλά να αντιλαμβανόμαστε το «γιατί» πίσω από αυτές και που και που να κάνουμε μια ουσιαστική ερώτηση στον εαυτό μας «Από το ένα έως το δέκα κατά πόσο αξίζω αυτό που ζω;»

Όχι, δεν είμαστε ψόφια ψάρια να μας πηγαίνει το κύμα όπου θέλει αυτό. Όχι, δεν είμαστε καρέκλες σινεμά που αφήνουν κάποιοι τις ζακετούλες τους στο διάλειμμα για να μην τις πιάσει κανείς άλλος. Όχι, δεν είμαστε δεδομένοι και ναι, έχουμε τη δύναμη να επιλέξουμε το «Όχι» σε όλα αυτά που σίγουρα δε μας αξίζουν, πόσο μάλλον αν μας έφτασαν σε σημείο να μας χάσουμε…


Μάρη Γαργαλιάνου –

https://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

-Συνήθως οι λόγοι που επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας είναι προφανείς και κατανοητοί από το κοινωνικό πλαίσιο: ο χαρακτήρας, η μόρφωση, η εξωτερική εμφάνιση, η σεξουαλική επαφή, λόγοι οικονομικοί ή και κοινωνικοί.

Οι βαθύτεροι όμως λόγοι είναι καλά κρυμμένοι μέσα μας. Η επιλογή συντρόφου την οποία εμείς οι ψυχαναλυτές ονομάζουμε ανακλητική είναι η ωριμότερη, αυτή που οδηγεί στο μικρό ποσοστό του 10 με 20% που είναι οι ευτυχισμένοι γάμοι. εξηγεί ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ, ειδικός σε θέματα γάμου και οικογενειακής θεραπείας.

Τι σημαίνει αυτό; Όταν έχουμε μια καλή μαμά και περάσουμε καλά, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος. Αποδεχόμαστε λοιπόν και τα ελαττώματα του συντρόφου μας και φτιάχνουμε μια καλή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περάσει ομαλά και το οιδιπόδειο, δεν έχουμε μεγάλο άγχος αποχωρισμού, προδοσίας.

Αποδεχόμαστε, π.χ., ότι η μαμά έκανε κι άλλο παιδί. Ή ξέρω ως παιδί ότι μ” αγαπάει, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε! Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με το σύντροφό μου. Οι λόγοι λοιπόν της επιλογής του ερωτικού συντρόφου βασίζονται στη σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα, τη δική τους σχέση και τη σχέση μας μαζί τους.

Αναζητώντας τη ρίζα του προβλήματος
-Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν είναι επαρκείς, με μαμάδες που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού. Και το μωρό επικοινωνεί με μη λεκτική συμπεριφορά για να ζητήσει αυτά που του λείπουν, κλαίει, αρρωσταίνει, γρατσουνάει, κλοτσάει κ.λπ.

Στα ζευγάρια είναι πολύ έντονη αυτή η μεταβίβαση της πρώτης σχέσης, των πρώτων μη λεκτικών φόβων και συναισθημάτων. Γι” αυτό και τα ζευγάρια μαλώνουν, ιδιαίτερα αν ο πρώτος χρόνος δεν ήταν καλός, αν ήταν στερημένος από ζεστασιά, χάδια, αγκαλιές. Ξέρετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να χαϊδέψουν τρυφερά ο ένας τον άλλο; Η επιλογή λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις κουβαλά πάρα πολλά πράγματα που δεν έχουν λυθεί μέσα μας.

Στόχος η επιθυμητή μητέρα

Τα προβλήματα της πρώτης μας σχέσης με τη μητέρα δημιουργούν και τους προβληματικούς έρωτες. Περιμένεις τότε όχι μόνο να βρεις μια κανονική γυναίκα, έναν κανονικό άντρα, αλλά ένα σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση, θέλεις την επιθυμητή μητέρα. Αυτό δημιουργεί τον έρωτα, τον πιο παθιασμένο. Όχι όμως τον πραγματικό έρωτα.

Γιατί σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε ένα ιδανικό που θα μας αγαπήσει, θα μας εκτιμήσει γι αυτό που είμαστε, όπως έπρεπε να το κάνει η μαμά. Κι όσο πιο πολύ περιμένει κανείς την επιθυμητή μητέρα, τόσο πιο πολύ την εξιδανικεύει. Είναι μια ναρκισσιστική ανάγκη. Όταν ακούσετε: Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες… να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο! Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε!

Διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει

Έχετε σκεφτεί γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στην ερωτική μας ζωή; Μήπως δεν φταίνε μόνο οι άλλοι;

-Γιατί δεν τράβηξες κανέναν άλλο; θα ρωτούσα εγώ. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με κάποιον ωριμότερο ψυχικά από εμάς. Δεν θα συντονιστούμε. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την ευφυϊα ούτε με την ικανότητά μας σε άλλους τομείς όπως το εργασιακό. Εκεί μπορεί να διαπρέπουμε. Άλλο όμως είναι η συναισθηματική ωριμότητα!

Ο πραγματικός έρωτας!

-Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο. Ο ανακλητικός έρωτας, ο πρώτος για τον οποίο μιλήσαμε, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτόν λέω εγώ πραγματικό έρωτα. Αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος είναι κάτι εξαιρετικό για μένα, γιατί με έπεισε και τον έπεισα γι αυτό.

Τα στάδια της ψυχικής ανάπτυξης

-Για να έχεις μια καλή σχέση πρέπει να περάσεις τις ανάγκες του πρώτου έτους, τη μεγάλη εξάρτηση. Δεν πήρα πολλά από τη μάνα μου στον πρώτο χρόνο; Τότε ψάχνω μια γυναίκα – μαμά. Δεν δίνω και τόση σημασία στο σεξουαλικό. Κι αυτή η σχέση δεν πάει καλά γιατί διαλέγεις παρόμοιο τύπο συντρόφου. Στην αρχή φαίνεται ότι ο ένας θα φροντίσει τον άλλο και μετά και οι δυο περιμένουν τον άλλο να τους φροντίσει.

Στο δεύτερο έτος, το πρωκτικό στάδιο, το παιδί μαθαίνει με τη μάνα την αυτονομία, είναι η περίοδος της εναντίωσης. Αν δεν πάει καλά, αργότερα στη σχέση ο ένας θα προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλο! Το τρίτο στάδιο είναι το φαλλικό, όπου το σεξ πηγαίνει στα γεννητικά όργανα. Αν πάει κάτι στραβά, διαλέγεις μια γυναίκα που σου αρέσει σεξουαλικά, αλλά αυτό εξαντλείται γρήγορα. Κι από εκεί και πέρα έχεις άλλες ανάγκες που δεν σου τις καλύπτει.

Ο τέταρτος χρόνος που πάλι δεν πάει καλά είναι ο οιδιποδειακός, στάδιο που στην ανάπτυξη αντιστοιχεί γύρω στα 5 χρόνια του παιδιού. Εκεί υπάρχει πρόβλημα γιατί δεν θέλεις πολύ ερωτικά το σύντροφό σου. Αν καταφέρεις και πάρεις κάποιον που σου θυμίζει τη μαμά (ή τον μπαμπά), έχεις προβλήματα σεξουαλικά: στύσης, πρόωρης εκσπερμάτισης κλπ.

Ζήτημα ισορροπίας

-Μια καλή σχέση προϋποθέτει ότι έχουμε περάσει σχετικά ομαλά αυτά τα στάδια: θέλεις να έχεις ένα μίνιμουμ εξάρτησης, να έχεις αυτονομία, αλλά δεν σου αρέσει να πατάς τον άλλο στο λαιμό. Θέλεις να κάνεις σεξ και να σου αρέσει, δεν ικανοποιείσαι όμως μόνο με αυτό. Τότε η σχέση εξελίσσεται σε αγάπη, σε έρωτα και μπορεί να κρατήσει. Δεν περιμένεις τόσο πολλά από τον άλλο, ενώνεις δυο ζωές, οι οποίες όμως δεν γίνονται ποτέ μια!

Και τώρα τι κάνουμε;

-Μπορεί να ακούγονται λίγο απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά είναι η πραγματικότητα. Το πρώτο πράγμα που λέω είναι να βρεις μια καλή μαμά, με την ψυχοθεραπεία, ατομικά ή σε ομάδες, που βοηθούν πάρα πολύ τους ανθρώπους. Λέω επίσης κι έχω παρεξηγηθεί γι αυτό να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του.

Προτείνω συχνά και κάτι που ακόμα μοιάζει ουτοπικό: να γίνονται μαθήματα ζωής από το δημοτικό στα σχολεία, υπό μορφή ομάδας με εκπαιδευμένους δασκάλους. Το άλλο βήμα είναι ο διάλογος, που είναι δύσκολο βέβαια. Πάντα είχαν οι άνθρωποι προβλήματα και πάντα έβρισκαν τρόπους να τα αντιμετωπίσουν. Πρέπει να είμαστε και λιγάκι αισιόδοξοι! ΄

Άλλο έρωτας, άλλο αγάπη

-Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη! Είναι ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα τον/τη δείτε θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση. Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η επαφή όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση. Εκεί εμφανίζεται η εσωτερική παλινδρόμηση, που δηλώνει την τάση του ανθρώπου να υπαναχωρήσει φοβισμένος και να κλείσει τις πόρτες επικοινωνίας για τη νέα σχέση

ihappy.gr https://www.healingeffect.gr

Ψυχολογία

 

Η μοναξιά είναι μία περίοδος της ζωής σου που η μόνη σου συντροφιά είναι τα χιλιάδες συναισθήματά σου. Μπορεί να έχεις χιλιάδες ανθρώπους δίπλα σου και όμως εσύ να νιώθεις μόνος γιατί πολύ απλά αυτοί δεν αγγίζουν την ψυχή σου, δεν μπορούν να σε καταλάβουν.

Είναι κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας που μας κάνουν να νιώθουμε πλήρεις, λες και κρατάμε όλο τον κόσμο στα χέρια μας, που κάνουν ξεχωριστή τη ζωή μας χωρίς καν κάποιες φορές να είναι δίπλα μας και είναι και άλλοι που μας κάνουν να νιώθουμε τόσο μόνοι.

Είναι περίεργο συναίσθημα η μοναξιά, ένα συναίσθημα που κρύβει μέσα της τόσα πολλά άλλα. Σε αυτή τη στιγμή της ζωής σου θα νιώσεις συναισθήματα που οι λέξεις δεν είναι ικανές για να τα περιγράψουν και ίσως η μελαγχολία που θα σε διακατέχει δεν θα σε αφήνει να δεις τίποτα άλλο. Αυτή η μελαγχολία σε αγκαλιάζει τόσο σφιχτά και κοντεύει να σε πνίξει, δεν σε αφήνει να δεις τίποτα πέρα από αυτήν. Μελαγχολείς χωρίς καν κάποιες φορές να ξέρεις τον λόγο, απλά σου έρχονται όλα μαζεμένα και νιώθεις τόσο μόνος που αυτό σε κάνει πιο ευαίσθητο.

Μέσα από αυτή την μοναξιά που νιώθεις, αν την δεις θετικά, μπορεί να κάνει θαύματα. Έχεις όλο το χρόνο τώρα που νιώθεις έτσι να καταλάβεις πόσο σημαντικός είναι ο εαυτός σου και να τον αγαπήσεις, να νιώσεις πλήρης και ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που ξέρει να αγαπάει και τον εαυτό του, που ξέρει να του κάνει παρέα, την καλύτερη παρέα.

Αν μάθεις να αγαπάς εσένα, θα καταφέρεις να αγαπήσεις και τους άλλους πραγματικά και ειδικά αυτούς που αξίζουν την αγάπη σου. Μόνο εσύ ξέρεις ποιοι αξίζουν πραγματικά, ποιοι ήταν εκεί για εσένα, ποιοι σου φέρθηκαν σκάρτα.

Πάρε την μοναξιά και να την κάνεις φίλη σου, μη τη μισήσεις, το αντίθετο αγάπησε την. Μην την αρνηθείς, μπορεί να σε έφερε στο σκοτάδι, σε ένα μονοπάτι με συναισθήματα που σε βύθισαν πιο πολύ στην θλίψη και στην απελπισία αλλά ήταν αυτή που ήταν εκεί σε όλα δίπλα να σου θυμίζει πως κανείς δεν μπορεί να σε σώσει αν δεν θέλεις εσύ ο ίδιος να σωθεί.

Μέσα από αυτήν θα ανακαλύψεις τη δύναμή σου, και να θυμάσαι πως δεν φαντάζεσαι πόση δύναμη κρύβεις στις ρωγμές της ψυχής σου. Αποθέματα δύναμης που ξέρουν και βγαίνουν εκείνη τη στιγμή που αγγίζεις το σκοτάδι, το τίποτα και σε σηκώνουν στο φως, για αυτό να έχεις πίστη στον εαυτό σου, να πιστεύεις στη δύναμη που έχεις ακόμη κι αν δεν την έχεις δει ακόμη, ξέρει αυτήν την κατάλληλη στιγμή για να εμφανιστεί.

Μόνο πρόσεξε όταν βγεις από το σκοτάδι να έχεις αγαπήσει τον εαυτό σου και να ξέρεις ποιοι πραγματικά αξίζουν να πορευτείς μαζί τους στη ζωή. Είναι αυτοί που σε αγάπησαν πραγματικά γι’ αυτό που είσαι, που μερικές φορές σε έκαναν να θυμώσεις μαζί τους όταν σου έλεγαν την αλήθεια κατάμουτρα, την ίδια όμως στιγμή ήταν εκεί για να σε στηρίξουν και μαζί να διορθώσετε τα λάθη σου.

Λοιπόν οφείλεις να κρατήσεις αυτούς τους ανθρώπους στη ζωή σου, αυτούς που σε κάνουν να νιώθεις ότι είναι κοντά σου ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να είναι χιλιόμετρα μακριά σου. Αν δεν έχεις αυτούς τους ανθρώπους ακόμη και αν έχεις «φίλους» όλο τον κόσμο θα νιώθεις μόνος, μόνος με χιλιάδες ανθρώπους γύρω σου και αυτή είναι η χειρότερη μοναξιά και η χειρότερη προδοσία προς τον εαυτό σου επειδή δίπλα μας αξίζουν μόνο οι λίγοι και καλοί.

Μαρία-Ελένη Καραγκούνη

Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.newside.gr

Ψυχολογία

Εσύ σφάζεσαι με τους φίλους σου; Τσακώνεσαι με τη σχέση σου; Παίζεις ξύλο με τον αδελφό σου; Σου φωνάζει η μαμά σου; Νευριάζεις με το κολλητάρι επειδή ξέχασε κάτι, επειδή είπε κάτι που δεν έπρεπε; Ασφαλώς κι όλα τα προαναφερθέντα έχουν συμβεί! Το μετά από όλα αυτά τα σκηνικά ποιο είναι, αυτό αποτελεί θέμα προς συζήτηση.

Οι ευκαιρίες είναι για να δίνονται και οι άνθρωποι για ν’ αγαπιούνται. Ας πάρουμε ως δεδομένο ότι το άτομο που σε καίει -ασφαλώς- δεν είναι τέλειο, μπορεί να πνιγεί στα πάθη του, να πει ψέματα, να κρύψει πράγματα, να σε γράψει κάποια στιγμή, να αδιαφορήσει, να νευριάσει, να φωνάξει. Αποτελούν άραγε όλα αυτά αιτίες να διώξεις κάποιον από τη ζωή σου; Εσύ είσαι τόσο τέλειος κι αψεγάδιαστος που η άριστη συμπεριφορά σου δε σου επιτρέπει να συγχωρέσεις τους ανθρώπους που αγαπάς για κάποια ατοπήματα; Τι πάει να πει «μία, δυο στην τρίτη καίγεσαι»;

Δεν υπάρχει όριο συγχώρεσης. Αν κάποιον τον αγαπάς, τον αγαπάς γι’ αυτό που είναι. Τον αγαπάς για όλες εκείνες τις στιγμές που σε έκανε να γελάσεις. Για όλες εκείνες τις φορές που ήταν δίπλα σου στις κρίσεις πανικού που σε έπιαναν. Τον αγαπάς για όλες τις φορές που σε έβγαλε εκτός εαυτού. Τον έχεις στη ζωή σου για τις αμέτρητες συζητήσεις και τα άπειρα δάκρυα που έριχνες για πάρτη του ή και για κάποιον άλλον κι εκείνος σε άκουγε στωικά, για όλα όσα επένδυσες και συνεχίζεις να επενδύεις.

Όταν αγαπάς, αγαπάς για πάντα. Δεν υπάρχει πολύ και λίγο στην αγάπη. Δεν υπάρχει αγαπώ για έναν μήνα, για δυο χρόνια και μετά δεν αγαπώ. Δεν υπάρχει ξε- αγαπώ! Η αγάπη κάνει κύκλους, όπως και οι ανθρώπινες σχέσεις. Αν αγαπάς κάποιον, δεν παύεις ποτέ να τον αγαπάς. Αν αγαπάς κάποιον, συγχωρείς. Μοιράζεις ευκαιρίες· άλλωστε η συγχώρεση αναζωογονεί κι εσένα. Τον βοηθάς να βελτιωθεί, συνεισφέρεις ώστε να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Να είσαι περήφανος που τον έχεις στη ζωή σου και βελτιώνεται. Να τον καμαρώνεις. Δεν τα παρατάς ποτέ. Του αποδεικνύεις κάθε μέρα ότι νοιάζεσαι έμπρακτα. Σταθμίζεις τις καλές με τις κακές στιγμές και αντιλαμβάνεσαι πως εσύ χωρίς αυτόν δε γίνεται να ζήσεις. Χωρίς την περίεργη συμπεριφορά του στη ζωή σου νιώθεις ένα κενό που δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Δεν τον αφήνεις να φύγει, τον κρατάς, τον βοηθάς, τον αγαπάς!

Αν φύγει κι εσύ μείνεις αδιάφορος, τότε μάλλον δεν τον ήθελες και τόσο στη ζωή σου. Όποιος αγαπά δεν είναι απλώς κάπου εκεί κοντά. Είναι δίπλα αναμφίβολα. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρθηκες και ενδιαφέρεσαι ακόμη να είναι καλά, αλλά δεν τους αγαπάς.

Για τους υπόλοιπους μιλάμε τώρα, τους πολύ σημαντικούς, εκείνους για τους οποίους κάθε μέρα προσπαθείς, κάθε μέρα νοιάζεσαι, κάθε μέρα επικοινωνείς, κάθε μέρα ζητάς συγγνώμη για κάτι που έκανες, που ίσως τους πλήγωσε. Μην ξεχνάς δεν είσαι τέλειος κι εσύ κάνεις σφάλματα και ίσως τους πονάς πολύ, μα εκείνοι δε σου κάνουν ποτέ παρατήρηση. Η παρουσία σου στη ζωή τους είναι αρκετή για να μη δώσουν βάση σ’ αυτά σου τα λάθη.

Άνθρωποι που σ’ αγαπούν αληθινά, άνθρωποι που αγαπάς αληθινά δεν πρέπει να λείπουν από τη ζωή σου. Δεν πρέπει να απουσιάζουν (όσο κι εσύ αντίστοιχα) από τις επιτυχίες, από τις αποτυχίες σου, από τις λύπες και από τις χαρές σου. Μόνο αυτοί σε νοιάζονται πραγματικά και δεν εγκαταλείπουν ό, τι κι αν μάθουν ό, τι κι αν ακούσουν, γιατί σ’ έχουν κοιτάξει στα μάτια, γιατί έχετε μιλήσει πόσες φορές και τους ξέρεις όσο καλά σε ξέρουν κι αυτοί. Μην αφήνεις εγωισμούς και πείσματα να σε κρατούν μακριά από εκείνους που μαζί τους πέρασες τις πιο σκληρές στιγμές και τις πιο μεγάλες χαρές. Ό, τι είμαστε, είναι οι άνθρωποι μας.

Συντάκτης: Μαριλένα Κοντογιάννη Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

pillowfights.gr

https://www.newside.gr

Ψυχολογία

Σίγουρα θα σου έχει συμβεί να ξυπνήσεις το πρωί και να προσπαθείς να θυμηθείς τις λεπτομέρειες από το όνειρο που είδες το προηγούμενο βράδυ ή ακόμη και τι αυτό αφορούσε. Δεν είσαι ο μόνος. Σύμφωνα με ερευνητές από το Ερευνητικό Κέντρο Νευροεπιστήμης στην πόλη Λυόν της Γαλλίας, οι άνθρωποι που θυμούνται πιο εύκολα τα όνειρα που είδαν στον ύπνο τους είναι πιο ευαίσθητοι σε ακουστικά ερεθίσματα κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι η αυξημένη νευρολογική λειτουργία του εγκεφάλου των ατόμων αυτών, τους έκανε με κάποιο τρόπο πιο καλούς στο να ανακαλούν γεγονότα και εικόνες από μνήμης, έστω και αν επρόκειτο για εικονικές καταστάσεις εν ώρα ύπνου.

Επίσης σε περαιτέρω έρευνα που έγινε διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που θυμόντουσαν πιο εύκολα τα όνειρά τους είχαν ισχυρότερη αυθόρμητη δραστηριότητα σε δύο περιοχές του εγκεφάλου. Η μία ήταν ο μέσος προμετωπιαίος φλοιός (υπεύθυνος για την πραγματοποίηση συσχετισμών ανάμεσα σε τοποθεσίες, γεγονότα και προσαρμοστικές αντιδράσεις, όπως τα συναισθήματα). Η άλλη ήταν η κροταφοβρεγματικό διασταύρωση (υπεύθυνη για τη μίμηση και τον σχηματισμό εικόνων του εαυτού μας και άλλων ανθρώπων στον εγκέφαλο).

Από τα αποτελέσματα των ερευνών οι επιστήμονες προτείνουν τα τρία κόλπα για να θυμόμαστε τα όνειρα μας…

Ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι
Σίγουρα με τους ρυθμούς της καθημερινότητας δεν είναι εύκολο αλλά είναι απαραίτητο αν θέλετε να θυμάστε τα όνειρά σας. Όταν ξυπνάμε από τον απότομο ήχο που κάνει το ξυπνητήρι, ο εγκέφαλός μας βγαίνει απότομα και βίαια από το βαθύ στάδιο του ύπνου. Είναι ο λεγόμενος ύπνος REM, όπου είναι και το πιθανότερο να βλέπουμε όνειρα. Αυτό διαταράσσει κάθε ονειρική σκέψη και μας ξυπνάει απότομα. Από την άλλη αν ξυπνάμε από μόνοι μας, χωρίς ξυπνητήρι, ομαλά και σταδιακά, θα είναι πιο εύκολο να θυμόμαστε τι όνειρά είδαμε.

Η θεραπεία του παράθυρου
Ο δεύτερος τρόπος είναι να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλό μας να εστιάζει στις λεπτομέρειες. Τι μπορείτε να κάνετε: Για πέντε λεπτά κάθε μέρα, πηγαίνετε στο παράθυρο του σπιτιού σας και αρχίστε να παρατηρείτε οτιδήποτε συμβαίνει έξω από αυτό. Τα χρώματα, τα κτήρια, τους περαστικούς, τα ρούχα, τα ζώα… τα πάντα. Μείνετε εκεί και παρατηρήστε καλά την κάθε λεπτομέρεια σε οτιδήποτε πέφτει το βλέμμα σας. Σκοπός της άσκησης είναι η παρατήρηση της λεπτομέρειας. Να προσέχετε τι ακριβώς βλέπετε και όχι απλά να έχετε μια γενική ιδέα του τι κοιτάτε. Μόλις το κάνετε αυτό, σημειώστε ό,τι παρατηρήσατε σε ένα τετράδιο. Με την παρατήρηση και την καταγραφή εκπαιδεύετε τον εγκέφαλό σας να θυμάται λεπτομέρειες ασυνείδητα.

Ημερολόγιο ονείρων
Αν τώρα σε ενδιαφέρει πολύ να θυμάσαι τα όνειρά σου, τότε μπορείς να κάνεις το εξής: Πάρε ένα τετράδιο ή σημειωματάριο δίπλα στο κρεβάτι σου όταν κοιμάσαι. Αυτή η τεχνική είναι παρόμοια με την θεραπεία παραθύρου αλλά γίνεται τμηματικά. Γίνεται καταγράφοντας κάθε κομμάτι από πληροφορίες που θυμάσαι από ένα όνειρο.

https://www.baby.gr/

Ψυχολογία

Οι πράξεις μας πολλές φορές μέσα στην πορεία της ζωής μας, μπορεί να πληγώσουν συναισθηματικά άλλους ανθρώπους. Τότε η συνείδησή μας στην προσπάθειά της να διορθώσει την τόσο λυπηρή κατάσταση, αποζητά τη συγχώρεση από τον άνθρωπο που πλήγωσε ώστε να μπορέσει και η ίδια να λυτρωθεί.

Γράφοντας και διαβάζοντας διαρκώς για το πώς μπορούμε να συγχωρέσουμε τους άλλους, είναι σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε και τα δικά μας λάθη και να ζητάμε συγγνώμη όταν αυτό είναι απαραίτητο. Το να ζητάς συγγνώμη από πολλούς αντιμετωπίζεται ως μία ένδειξη αδυναμίας, αφού δείχνεις στον άλλο την τρωτή πλευρά σου. Αρκετοί μάλιστα τη χαρακτηρίζουν και ως μία μάταιη ενέργεια, αφού το κακό έχει γίνει και δε διορθώνεται.

Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτός που ζητάει συγγνώμη, έχει πράξει έναν σπουδαίο άθλο: έχει υπολογίσει περισσότερο εκείνη τη στιγμή έναν άλλο άνθρωπο και έχει νικήσει τον εγωισμό του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί και δείξει την έμπρακτη μεταμέλειά του. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να φέρουμε το χρόνο πίσω ώστε να μην μπορούσαμε να προκαλέσουμε καθόλου τη συναισθηματική πληγή, με το να ζητήσουμε συγγνώμη δείχνουμε στον άλλο πως έχουμε μετανιώσει για αυτό που συνέβη και επιθυμούμε να διορθώσουμε το κακό.

Αν ο άλλος άνθρωπος δεν αποδεχτεί τη συγγνώμη, τότε αυτό αφορά τον ίδιο, εμείς καταβάλαμε την προσπάθεια και είχαμε το θάρρος να παραδεχτούμε ότι σφάλαμε. Και εκείνη τη στιγμή, αυτή η συνειδητοποίηση, μας βοηθάει να ωριμάσουμε περισσότερο πνευματικά και να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία.

Να ζητάμε συγγνώμη όταν σφάλουμε και έχουμε βλάψει πραγματικά κάποιον. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι αδυναμία, δεν είναι έλλειψη αυτοσεβασμού. Είναι δείγμα ενός γενναίου ανθρώπου που υπολογίζει περισσότερο έναν άνθρωπο από τον δικό του εγωισμό.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

https://www.newside.gr/

Ψυχολογία

Ό,τι σου τρώει τη ζωή, μάθε να το διαγράφεις.
Γράφει η Μαριάμ Πολυγένη


Σου έρχεται να τον σπάσεις. Μετά αλλάζεις γνώμη γιατί τον ακριβοπλήρωσες. Είναι ο υπολογιστής σου και με αυτόν κάνεις εκατοντάδες πράγματα καθημερινά. Τελευταία όμως υπολειτουργεί. Κολλάει συνέχεια, σου κλείνει προγράμματα κι αργεί. Αργεί σε όλα.

Σου δυσκολεύει την καθημερινότητα κι εσύ δυσανασχετείς συνέχεια. «Ως εδώ. Δεν πάει άλλο!» λες κι αποφασίζεις να κάνεις αυτό που ακόμη κι ο πιο άσχετος από τεχνολογία γνωρίζει. Reset!

Θα τον επαναφέρεις στη «ζωή» και στις αρχικές του ρυθμίσεις σώζοντας ότι μπόρεσες ν’ αποθηκεύσεις και χάνοντας όλα όσα δεν κατάφερες. Ξέρεις εξ’ αρχής πως το reset λειτουργεί, αλλά δυσκολεύεσαι να πάρεις την απόφαση.

Εξαντλείς κάθε άλλο τρόπο και μόλις δεις πως κανένας δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημα, πατάς το κουμπί. Τώρα, όλα θα δουλέψουν ρολόι κι εσύ δε θα δυσφορείς καθημερινά. Τουλάχιστον, όχι για τον υπολογιστή σου.

Οτιδήποτε άλλο σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα, άβολα ή σου τρώει όλη την ενέργεια, κάνοντάς σε να πιστέψεις πως έχεις φθάσει σε αδιέξοδο κι υπολειτουργείς, πρέπει κι αυτό να πάρει δρόμο, μαζί με τους ιούς του υπολογιστή σου. Πώς;

Χρειάζεται κι ο άνθρωπος reset! Σαν τους υπολογιστές κι εσύ, πρέπει να μαζέψεις όση δύναμη κι ενέργεια σου απέμεινε και ν’ ανασυνταχθείς. Να καταφέρεις να επιβιώσεις στον κόσμο αυτό πολλά χρόνια ακόμη και με υψηλές επιδόσεις.

Όταν νιώθεις πως έχεις κουραστεί ψυχολογικά, όταν τίποτα δεν είναι όπως ήθελες, όταν οι άνθρωποι δίπλα σου δεν είναι εκείνοι που νόμιζες ή όταν εσύ ο ίδιος έπαψες να είσαι ο εαυτός σου πια, τότε είναι που πρέπει να πατήσεις το κουμπί και να βρεθείς μακριά από όλους κι απ’ όλα.

Ν’ αρχίσεις να διαγράφεις σφάλματα δικά σου ή των άλλων απ’ τον «σκληρό δίσκο» και σιγά-σιγά ν’ ανασυγκροτηθείς για να συνεχίσεις.

Θέλεις την αλλαγή, αλλά η αλλαγή δε θα έρθει ποτέ αν δεν αλλάξεις κάτι ο ίδιος. Αν δεν πάψεις να φοβάσαι τις αλλαγές.

Ξεκίνα το reset σε όποιο τομέα χρειάζεται ή κάνε ολικό σε όλους και ξαναγύρνα στις «εργοστασιακές» σου, καθαρός πια από errors. Άλλαξε πόλη, δουλειά, φίλους. Κράτα μόνο ό,τι σε κάνει καλύτερο.

Διέγραψε όσους βρίσκονται στη ζωή σου και δεν ξέρουν καν για ποιο λόγο βρίσκονται εκεί. Φύγε μακριά απ’ όσους σε κάνουν να νιώθεις χάλια, απλά και μόνο, για να μην παραδεχθούν πόσο χάλια χειρίστηκαν εκείνοι τις καταστάσεις.

Παραδέξου σε τι φταις εσύ και σε τι όχι και κάνε χώρο για νέες περιπέτειες. Συνδέσου με νέους ανθρώπους, απέκτησε νέες συνήθειες, δες από άλλη οπτική τα πάντα.

Δέξου ότι η ζωή έχει αποχωρισμούς κι απώλειες. Ότι οι συμπεριφορές κάποιων δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν κι ότι κάποιες καταστάσεις πρέπει πια να τις αφήσεις πίσω. Να χαθείς για λίγο, απ’ όσους δε θα σε ψάξουν ποτέ.

Κάνε την αυτοκριτική σου, αλλά μην τιμωρείς τον εαυτό σου με το να βαλτώνεις στα ίδια, ξανά και ξανά. Εκείνα που όσο κι αν προσπάθησες, ποτέ δεν άλλαξαν.

Κι ούτε και τώρα θ’ αλλάξουν. Μπορείς όμως πάντα ν’ αλλάξεις εσύ. Και θα το κάνεις!

Θα φροντίσεις τον εαυτό σου και θα σεβαστείς τις επιθυμίες σου. Θα σεβαστείς τα θέλω των άλλων και θα δεχθείς πως μπορούν αυτά τα δύο, να μη συμβαδίζουν.

Θα πάψεις να επηρεάζεσαι απ’ τις συμβουλές και τις γνώμες όλων των «καλοθελητών» και θ’ αξιολογείς τα πάντα με τη δική σου κρίση. Για τη δική σου ζωή μιλάμε!

Θα κάνεις το reset σου όπου γουστάρεις. Στο δωμάτιό σου ή στην άλλη άκρη του πλανήτη αν χρειαστεί. Μη βλέπεις την πόλη ή το σπίτι σου, σαν καταφύγιο. Το καταφύγιό σου μπορεί να χτιστεί παντού.

Μπορεί να μη χτιστεί καν. Να ‘ναι μια νέα αγκαλιά. Μια αγκαλιά που θα βρίσκεται στο νέο ξεκίνημα που μετά το reset θα κάνεις.

Ένα ξεκίνημα που κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι θα σε φέρει πιο κοντά στην ευτυχία, αλλά θα σ’ έχει φέρει σίγουρα πιο κοντά στον εαυτό σου.

Ποτέ δεν είναι αργά για reset και νέα ξεκινήματα. Η πιο τρομακτική στιγμή είναι πριν πατήσεις το κουμπί.

Μόλις το πατήσεις, ξεφυσάς ανακουφισμένος. Γιατί κι ο πιο άσχετος ξέρει, πως μπορείς πάντα να διαλέγεις το σημείο επαναφοράς…

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Ένας καλός λόγος σε αυτόν που τον έχει ανάγκη, αξίζει όσο μια καλή πράξη

Είναι κοινή αντίληψη και παραδοχή πως τα έργα μετρούν περισσότερο από τα λόγια. Η αλήθεια είναι πως μέσα από τις πράξεις μας πραγματοποιούμε τις επιθυμίες, τα όνειρα, τις υποχρεώσεις μας, ενώ τα λόγια συχνά «τα παίρνει ο αέρας». Στην καθημερινή ζωή, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι είναι κυρίως τα έργα, είτε τα δικά μας, είτε των άλλων, που επηρεάζουν την πραγματικότητά μας.

Η πράξη διδάσκει μεγαλύτερα και πιο αφομοιώσιμα μαθήματα από τη θεωρία. Μέσα από αυτήν, βιώνουμε καταστάσεις κι αποκτούμε κριτήρια για να διαχωρίζουμε το ορθό από το λανθασμένο και το άξιο από το επιβλαβές. Ο τρόπος που πράττουμε και ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε, εν τέλει, διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας.

Πόσες φορές, όμως, μια κουβέντα δε στάθηκε ικανή να μας πληγώσει ανεπανόρθωτα και να επηρεάσει τις πράξεις μας; «Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει» λέει η γνωστή παροιμία.

Τα λόγια είναι εκείνα που, χωρίς να είναι εμφανές, γίνονται πράξη μέσα στην καρδιά και το μυαλό μας. Προκαλούν πόνο και προβληματισμούς πολύ πιο εύκολα από τις πράξεις, γιατί οι λέξεις έχουν την ιδιότητα να ερμηνεύονται πιο ξεκάθαρα. Φυσικά, είναι δική μας επιλογή το κατά πόσον θα τις αφήσουμε να εισέλθουν σαν εισβολείς στον εσωτερικό μας κόσμο και να μας επηρεάσουν. Τα λόγια των άλλων, εμείς τα κάνουμε πράξη μέσα μας.

Υπάρχει όμως και κάτι που λειτουργεί ως βάλσαμο για τον πόνο της καρδιάς και ως σωσίβιο για το ναυάγιο μυαλού στις σκέψεις του. Αυτό δεν είναι άλλο από τον καλό λόγο, που κάνει άμεσα πράξη την καλοσύνη αυτού που τον εκφέρει.

Είναι εκείνο το «όλα καλά θα πάνε» που έχεις τόσο πολύ ανάγκη να ακούσεις στις δύσκολες στιγμές. Εκείνη η αναγνώριση που εκφράζεται μ’ ένα «πιστεύω σε σένα» και σου υπενθυμίζει πως έχεις κάνει πολύ δρόμο και προσπάθεια για να τα παρατήσεις τώρα. Ένα χτύπημα στην πλάτη να σου λέει παράλληλα «Σε καταλαβαίνω μα θα τα καταφέρεις» κι ένα πολυπόθητο «μπράβο» που έρχεται μόλις έχεις επιτύχει τον στόχο σου.

Με τον καλό λόγο, οι λέξεις γίνονται ισοδύναμες των πράξεων, γιατί το αποτέλεσμά τους το εισπράττουμε άμεσα και το νιώθουμε να μας γεμίζει με ενέργεια και δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα της ζωής. Ο κάλος λόγος, όταν έρχεται από την καρδιά, εμπεριέχει αγάπη. Οι καλές πράξεις ξεκινούν από την ανάγκη μας να δώσουμε αγάπη και καταλήγουν να ξυπνούν την αγάπη στον αποδέκτη τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τον καλό λόγο.

Εξαιρετικά σημαντικός, σε αυτήν την περίπτωση, είναι επίσης ο συγχρονισμός. Ένας καλός λόγος τη στιγμή που ο άλλος τον έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, μπορεί να τον προφυλάξει από πράξεις απελπισίας κι εν γένει πράξεις για τις οποίες θα μετάνιωνε για όλη του τη ζωή. Με αυτόν τον τρόπο, ο καλός λόγος μπορεί να σου ανοίξει τα μάτια, να σου δώσει την ώθηση να πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τη ζωή σου που έχει βαλτώσει ή να σε σώσει ακόμα κι από την αυτοκτονία.

Η αναγνώριση από τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά κι η ανάγκη να βρίσκουμε νόημα στη ζωή μας είναι δύο θεμέλιοι λίθοι για την ύπαρξή μας και δυο βασικά συστατικά του καλού λόγου. Γι’ αυτό, έχε την καρδιά και τα μάτια ανοιχτά κι αν δεις κάποιον να έχει ανάγκη έναν καλό λόγο, πρόσφερε τον ανιδιοτελώς.

Είτε πρόκειται για δικό σου άνθρωπο, είτε για ξένο. Δεν κοστίζει τίποτα. Λίγη αγάπη μόνο. Μα θα δεις πως θα σου επιστραφεί αμέσως μέσα από το χαμόγελο του ανθρώπου απέναντί σου. Κάνε, λοιπόν, την αρχή μ’ εκείνον που έχει την περισσότερη ανάγκη να ακούσει έναν καλό λόγο από την καρδιά σου. Μην ψάξεις γύρω σου για να τον βρεις. Αρκεί μόνο να τον κοιτάξεις στον καθρέφτη.

Συγγραφέας Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου
Ψυχολόγος στις σπουδές, δασκάλα στο επάγγελμα, μαθήτρια στη ζωή. Το γράψιμο (μαζί με τα παιδιά) είναι η ζωή μου όχι μόνο γιατί μέσα από αυτό εκφράζομαι, αλλά και επειδή σκάβοντας για έμπνευση μαθαίνω καλύτερα τον εαυτό μου και τους ανθρώπους. Τα είδη της γραφής πολλά, σαν νησιά που περιμένουν να τα επισκεφθώ στο ταξίδι μου μέσα στον λόγο. Ποίηση, συγγραφή, στιχουργική το καλλιτεχνικό μου κομμάτι.

Όλα σταθμοί στο μονοπάτι της αυτογνωσίας. Αυτοσκοπός μου;

Να παραμείνω μέσα μου παιδί!

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Όσο πιο βαθιά είσαι τόσο πιο δύσκολο είναι να βρεις κάποιον που να θέλει να έχει σχέση μαζί σου. Μπορεί να έχεις πολλά ραντεβού αλλά από ένα σημείο και μετά η σχέση αποτυγχάνει στο να έχει περαιτέρω πρόοδο και αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της έντασης του βάθους σου. Δεν είναι ο κάθε άντρας αρκετά δυνατός ώστε να διαχειριστεί μια γυναίκα με βάθος.

Αυτοί είναι οι λόγοι:

Μια γυναίκα με βάθος ρωτά βαθυστόχαστες ερωτήσεις. Μια γυναίκα με βάθος θα εξερευνήσει περαιτέρω την ζωή σου και θα κάνει ερωτήσεις που ίσως δεν είσαι προετοιμασμένος για να απαντήσεις. Ακόμα και στο πρώτο ραντεβού, θα ψάξει βαθύτερα και θα κάνει προσωπικές και φιλοσοφικές ερωτήσεις- δε θα απολαύσει ποτέ μια ρηχή συζήτηση.

Είναι ειλικρινής. Πολύ ειλικρινής-συχνά απότομη . Μια γυναίκα με βάθος παίρνει την ακεραιότητα της στα σοβαρά και σε ένα πράγμα που πιστεύει είναι η ειλικρίνεια. Αν την ρωτήσεις οτιδήποτε θα σου πει την αλήθεια και θα περιμένει από εσένα να κάνεις το ίδιο.

Ξέρει τι θέλει. Ή ποιον θέλει. Μια γυναίκα με βάθος ξέρει αμέσως αν της αρέσεις και δεν χρειάζεται να βγει άλλα ραντεβού ή να εξερευνήσει τις άλλες επιλογές που έχει ώστε να σιγουρευτεί για τα συναισθήματα της. Η καρδιά της χτυπά μόνο για συγκεκριμένους ανθρώπους τους οποίους καταλαβαίνει κατευθείαν.

Μια γυναίκα με βάθος θέλει μια βαθιά σχέση. Θέλει μεγάλες συζητήσεις για την ζωή σου, θέλει να ακούει ιστορίες για το παρελθόν σου, θέλει να καταλάβει τον πόνο σου και να προσθέσει αξία στην ζωή σου. Θέλει μια αληθινή σχέση που να υπάρχει πέρα από τις εξόδους και την διασκέδαση.

Δε φοβάται την οικειότητα. Δεν φοβάται να δεθεί περισσότερο ή να ρισκάρει να πληγωθεί στη συνέχεια. Δε φοβάται πως θα παγιδευτεί η ελευθερία της ή ότι θα γίνει ευάλωτη. Το βάθος και η οικειότητα πάνε μαζί και πάντα θα διατηρεί την ομορφιά της οικειότητας σε μια σχέση.

Βλέπει μέσα από εσένα. Βλέπει ποιος είσαι πραγματικά και τι μπορεί να σε κάνει ευάλωτο. Δεν είναι αυτή που θα σε κρατήσει πίσω υποδεικνύοντας σου τι βλέπει σε εσένα και το πόσο καλά μπορεί να σε διαβάσει. Ακόμα και αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι άβολα , θέλει να ξέρεις πως σε καταλαβαίνει και ότι μπορείς να είσαι ο εαυτός σου μαζί της.

Επιθυμεί τη σταθερότητα. Χάνει το ενδιαφέρον της από ασυνεπείς ή επιθετικές συμπεριφορές. Επιθυμεί μια δυνατή σύνδεση και ένα στέρεο δεσμό και ξέρει ότι η σταθερότητα είναι το θεμέλιο αυτού του δεσμού. Μια γυναίκα με βάθος δε θα συμμετάσχει σε άστατα ραντεβού.

Είναι έντονη. Μπορεί να είναι ελαφρώς τρομακτική γιατί βάζει ένταση σε οτιδήποτε και αν κάνει. Τα συναισθήματα της είναι γεμάτα ένταση το ίδιο και οι σκέψεις της. Δε θα είναι ποτέ αδιάφορη για τα πράγματα που την ενδιαφέρουν –δεν είναι ο καθένας δυνατός ώστε να διαχειριστεί την ένταση της.

Μια γυναίκα με βάθος ξέρει να αγαπά μόνο βαθιά. Αν δεν την αγαπάς βαθιά, θα φύγει. Δεν ξέρει πώς να βγει ‘τυχαία’ με κάποιον που της αρέσει ή να είναι απλώς φίλη με κάποιον για τον οποίο έχει αισθήματα. Ξέρει πότε κάποιος δεν μπορεί να της δώσει μέρος από αυτό που θέλει και σιγά σιγά θα αποσπαστεί από οποιονδήποτε ο οποίος δεν είναι πρόθυμος να της δώσει αυτή τη βαθιά αγάπη που αναζητά.

Δε θα σε περιμένει. Δε θα περιμένει να φτιάξεις το μυαλό σου ή να σε βλέπει να είσαι διστακτικός μαζί της. Είναι δυνατή και παθιασμένη και δε θα χαραμίσει τα συναισθήματα της σε κάποιον που δεν εκτιμά το βάθος της. Ακόμα και αν αναζητά ένα συγκριμένο είδος αγάπης, μια γυναίκα με βάθος δεν φοβάται να είναι μόνη της. Μετάφραση: awakengr.com

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή