Ιουλίου 05, 2020

Ψυχολογία

Η προσδοκία για κάτι – όπως διακοπές ή μία οικογενειακή συγκέντρωση – μπορεί συχνά να είναι τόσο ευχάριστη όσο το πραγματικό γεγονός

Η σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε πότε η ζωή θα επιστρέψει στους φυσιολογικούς ρυθμούς της προ πανδημίας εποχής. Ως εκ τούτου, τα σχέδια μας μοιάζουν από δύσκολα έως αδύνατα. Οι διακοπές, ένας γάμος ακόμα και τα πολυπρόσωπα οικογενειακά τραπέζια, έχουν μια γεύση αβεβαιότητας. Το μόνο που έχουμε αυτή την στιγμή είναι το σήμερα, με αποτέλεσμα να ζούμε σε ένα ατελείωτο παρόν, κάτι σαν την «μέρα της μαρμότας».

Η δημοσιογράφος Χέλεν Ρόσνερ, ανέβασε στο λογαριασμό της στο Twitter το θέμα που συζήτησε η ομάδα της στην συνεδρία της ψυχοθεραπείας που συμμετέχει.

Το «ατελείωτο παρόν», εξήγησε η ψυχοθεραπεύτρια της, συμβαίνει καθώς «δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια για το μέλλον, δεν αδημονούμε να ταξιδέψουμε, να πάμε σε παραστάσεις και γιορτές. Είναι ένα ατελείωτο σήμερα χωρίς να υπάρχει το αύριο στην σκέψη μας».

«Έτσι αισθάνομαι κυριολεκτικά συνέχεια, αλλά δεν ήξερα πώς να το περιγράψω», σχολίασε ένα άτομο. «Αισθάνομαι ένοχος αν προσβλέπω στο μέλλον και λέω στον εαυτό μου να σταματήσω να το σκέφτομαι», έγραψε ένας άλλος, αποτυπώνοντας την ψυχολογική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κόσμος τους τελευταίους μήνες.
«Είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθουμε εντελώς άδειοι μέσα μας αφού δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια για το μέλλον», λέει η ψυχοθεραπεύτρια Λούσι Μπέρεσφορντ για το «ατελείωτο παρόν» που κυριαρχεί στην ζωή μας αυτό το διάστημα.

Το να προσβλέπουμε στο μέλλον, δημιουργεί ενθουσιασμό και μας δίνει κίνητρο στην καθημερινότητα μας, οπότε είναι κατανοητό για μερικούς από εμάς, αυτός ο νέος τρόπος ζωής, να είναι εντελώς ξένος και να μην ξέρουμε πως να τον διαχειριστούμε.

«Χωρίς αυτή την κινητήρια ενέργεια -το μέλλον- αρχίζουμε να αισθανόμαστε πως η ζωή μας δεν έχει νόημα. Η επανάληψη μπορεί να μας οδηγήσει σε απώλεια ενδιαφέροντος για ζωή, καθώς ο εγκέφαλος μας αρέσκεται να εξερευνεί νέα πράγματα», σημειώνει η Λούσι Μπέρσφορντ.

Ακούμε συχνά ότι εστιάζοντας στο παρόν μέσα από την εξάσκηση της ενσυνειδητότητας, είναι ένας καλός τρόπος για να καταπολεμήσουμε το άγχος. Το ερώτημα ωστόσο είναι πώς η ενσυνειδητότητα μπορεί να είναι ακόμα χρήσιμη, εάν το παρόν, έχει αρχίσει να γίνεται απελπιστικά βαρετό;

Το να ζούμε το παρόν είναι σημαντικό καθώς ανησυχώντας για πράγματα που δεν έχουν συμβεί ακόμα μπορεί να μας δημιουργήσει άγχος», υποστηρίζει η Λούσι Μπέρεσφορντ.

«Το να βρισκόμαστε στο σήμερα είναι καλό, απλά δεν πρέπει να γίνεται συνέχεια, καθώς έτσι κινδυνεύουμε να χάσουμε τις χαρές, που μας προσφέρουν οι έννοιες του προβληματισμού και της προσδοκίας».

Όπως συμβαίνει σε όλα τα πράγματα της ζωής, η ισορροπία είναι το ιδεατό. Μπορεί να μην έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε πολλά σχέδια για το μέλλον, αλλά μπορούμε να επωφεληθούμε από την ευχαρίστηση της πρόβλεψης, η οποία περιλαμβάνει τη σκέψη όλων εκείνων που θα μας δώσουν χαρά όταν μπορούμε να τα βιώσουμε και πάλι.

Η προσδοκία για κάτι -όπως οι διακοπές ή μία οικογενειακή συγκέντρωση- μπορεί συχνά να είναι τόσο ευχάριστη, όσο το πραγματικό γεγονός, προσθέτει η Λούσι Μπέρεσφορντ.

«Μπορούμε να βρούμε χαρά ακόμα και τώρα, με αυτά τα ασυνήθιστα μέτρα, σκεπτόμενοι πιο μικρά, πιο απλά, πιο καθημερινά πράγματα. Όπως για παράδειγμα ένα παγωτό, το σεξ, ο πρωινός καφές, το αγαπημένο μας φαγητό».

Μπορούμε να απολαύσουμε τις όποιες σκέψεις κάνουμε για το μέλλον διατηρώντας ημερολόγιο, ώστε η ζωή να μην φαίνεται με ατέρμονη, διαρκής επανάληψη.

Θέτουμε λοιπόν μικρούς και βραχυπρόθεσμους στόχους, προτείνει η Λούσι Μπέρεσφορντ, «κοιτώντας την ζωή από μέσα προς τα έξω και σχεδιάζοντας τι μπορούμε να κάνουμε για τους άλλους».

Πηγή: HuffPost UK

Ψυχολογία

Όταν έχετε μια διαφωνία με τον εργοδότη σας, πώς αντιδράτε; Προσπαθείτε να δείτε αν έχετε εσείς άδικο και έτσι εξετάζετε και την άποψη του άλλου; Ή απαιτείτε οι άλλοι να ενστερνιστούν τον δικό σας τρόπο σκέψης; Με άλλα λόγια, παίρνετε σοφές, πρακτικές αποφάσεις, ή είστε ευάλωτοι στο πείσμα και αντιδράτε αμυντικά στην κριτική;

Ένα νέο κύμα ερευνών προσπαθεί να αξιολογήσει αυτές τις διαφορές στην σκέψη και στη συμπεριφορά των ανθρώπων και να κατανοήσει τους λόγους που κρύβονται πίσω από τις σοφές ή μη επιλογές. Αυτοί οι ψυχολόγοι εμπνέονται από φιλοσόφους όπως ο Αριστοτέλης και ο Σωκράτης και υποστηρίζουν ότι οι σοφές αποφάσεις επηρεάζονται από 5 χαρακτηριστικά:

– την διανοητική ταπεινότητα (το να αναγνωρίζουμε δηλαδή τα όρια της γνώσης μας)

– την αναγνώριση της αβεβαιότητας για το γεγονός που ξεδιπλώνεται εκείνη τη στιγμή μπροστά μας

– την εξέταση των άλλων οπτικών

– τη χρήση της άποψης μιας τρίτης πλευράς

– και την αναζήτηση συμβιβασμού.

Σήμερα, υπάρχουν διάφοροι τρόποι μέτρησης αυτών των τρόπων σκέψης, όπως ερωτηματολόγια και εργαστηριακά πειράματα. Και οι ερευνητές έχουν αρχίσει να μελετούν πώς οι σοφές αποφάσεις σχετίζονται με άλλες ατομικές διαφορές, για παράδειγμα γνωστικά χαρακτηριστικά και επίπεδο ψυχικής ευεξίας.

Ο Igor Grossmann πρωτοπορεί σε αυτό τον τομέα ερευνών και μια πρόσφατη μελέτη του εξετάζει αν το επίπεδο ευαισθησίας στην απόρριψη καθορίζει τον βαθμό σοφίας που χρησιμοποιούμε για να πάρουμε μια απόφαση. Αυτός και η επιστημονική του ομάδα υπέθεσαν ότι η απειλή της απόρριψης μας κάνει πιο αμυντικούς, καθώς προσπαθούμε να προστατεύσουμε το εγώ μας. Έτσι, δεν έχουμε καμία προθυμία να παραδεχτούμε τα λάθη μας, να δούμε την πλευρά του άλλου και να στραφούμε στο συμβιβασμό.

Η έρευνα αποτελούταν από 6 πειράματα με 1.617 συμμετέχοντες. Οι ειδικοί εξέτασαν πώς οι συμμετέχοντες αντιδρούσαν σε διάφορες συγκρούσεις στο εργασιακό περιβάλλον, όπως αν λάμβαναν για παράδειγμα ακραία κριτική από συνάδελφο. Στη συνέχεια, απαντούσαν στο κατά πόσο τελικά χρησιμοποίησαν κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω 5 χαρακτηριστικά στην προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος. Επίσης, συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικό με την γενική ευαισθησία στην απόρριψη.

Όπως είχαν υποθέσει οι ερευνητές, όσοι ήταν πιο ευαίσθητοι στην απόρριψη δεν χρησιμοποιούσαν και τα 5 χαρακτηριστικά για να αντιμετωπίσουν σοφά την σύγκρουση: αντιδρούσαν με έναν πιο αμυντικό και «περιοριστικό» τρόπο και έδειχναν ότι ήταν λιγότερο διανοητικά μετριόφρονες. Αυτά τα αποτελέσματα μαρτυρούν ότι όταν φοβόμαστε την απόρριψη είναι λιγότερο πιθανό να βρούμε μια πιο συμφιλιωτική λύση σε τέτοιες καταστάσεις.

Αυτή η αμυντική στάση θέτει σε κίνδυνο την εργασιακή θέση και συνεισφέρει στον περιορισμό των δυνατοτήτων ανέλιξης και εξέλιξης. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μελετηθεί αυτό το φαινόμενο εκτός εργασιακού περιβάλλοντος, ώστε να διερευνηθούν οι συνέπειές του και σε άλλες πλευρές της ζωής μας.

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

«Η αγάπη δεν κοιτάει με τα μάτια, αλλά με το μυαλό και γι’αυτό ο φτερωτός Έρωτας απεικονίζεται τυφλός.[…]Και γι’ αυτό λέγεται ότι είναι η Αγάπη είναι ένα παιδί, επειδή στην επιλογή συχνά ξεγελιέται.» (Shakespear)

Όσοι φιλόσοφοι και ψυχολόγοι, άλλοι τόσοι επιστήμονες έχουν αναλωθεί στην ανακάλυψη αυτού του φευγαλέου συναισθήματος, για το οποίο τόσο μελάνι έχει χυθεί στο πέρασμα των χρόνων. Από τον αρχαίο μύθο του Έρωτα και της Ψυχής, την Ωραία Ελένη και τον Πάρη, μέχρι τους σύγχρονους εραστές της πραγματικής ζωής, πολλοί έχουν προσπαθήσει να αποσαφηνίσουν και να αποκωδικοποιήσουν ποιο είναι αυτό το συστατικό στοιχείο που φέρνει δύο ανθρώπους κοντά και δημιουργεί παράφορους έρωτες και θυελλώδεις σχέσεις.

Όσο κι αν μας ελκύει η ιδέα ενός ρομαντικού και μεταφυσικού στοιχείου, ο μηχανισμός της έλξης στους ανθρώπους αφορά μια προσεκτικά χορογραφημένη ακολουθία ορμονών, που με την έκκρισή τους σε άνδρες και γυναίκες, οδηγούν σ’ αυτό το σμίξιμο των σωμάτων.

Έντονα συναισθήματα που κινούνται από το ένα άκρο στο άλλο με μεγάλη ταχύτητα, πεταλούδες στο στομάχι, αμήχανες κι ασυγχρόνιστες κινήσεις, κοκκίνισμα στα μάγουλα, ανεβασμένη θερμοκρασία κι εφίδρωση, όλα αυτά ξεκινούν από την έκρηξη των ορμονών, στην ανταπόκριση του σώματός μας στη θέα και στη μυρωδιά κάποιου άλλου.

Όσο κι να θέλουμε να το αρνηθούμε και να ντύσουμε το συναίσθημα με μαγικές ιδιότητες, όλα καταλήγουν στη χημεία και ξεκινούν από την αρχαιότερη αίσθηση, την όσφρηση, που φέρνει τη «μαγική» χημεία μεταξύ των δύο και δημιουργεί αυτή την αίσθηση της συμβατότητας.

Ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου μας παύουν να λειτουργούν κι άλλες φαίνεται να εμφανίζουν μια έντονη δραστηριότητα, καθώς δημιουργούν τη φόρμουλα της έλξης και του έρωτα, φέρνοντάς μας κοντά σε κάποιον άλλο. Τα συστατικά αυτής φόρμουλας φαίνεται να είναι η έλξη κι ο δεσμός, που με τη σειρά τους απελευθερώνουν στον οργανισμό ορμόνες όπως η τεστοστερόνη, τα οιστρογόνα, η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη, καθώς και η οξυτοκίνη μεταξύ άλλων. Με κάθε νέα ορμόνη που έρχεται στην επιφάνεια, περνάμε και σ’ ένα επόμενο επίπεδο σύνδεσης με το αντικείμενο του πόθου μας.

Θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε τον μικρό θεό Έρωτα με τον υποθάλαμο στον εγκέφαλό μας, καθώς αυτός στην ουσία ευθύνεται για ένα μεγάλο μέρος αυτής της διαδικασίας. Μας πλημμυρίζει με ορμόνες κι εμείς μαθαίνουμε να κολυμπάμε στα νερά τους, ακολουθώντας τις αρχέγονες ανάγκες μας όπως η αναπαραγωγή και η ασφάλεια των απογόνων μας. Φυσικά εκτός από το βιοχημικό μας αποτύπωμα, άλλα στοιχεία παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία του φλερτ, όπως η ευγένεια κι ορισμένα ακόμα θετικά χαρακτηριστικά, καθώς αυτά διαμορφώνουν τις αντίστοιχες εκφράσεις στο πρόσωπό μας.

Οι προτιμήσεις και η κλίση μας σε κάποιους συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων οριοθετείται σαφώς από ένα «ενσωματωμένο» χάρτη που όλοι έχουμε, που έχει επηρεαστεί από την ανατροφή, τους γονείς και τα άλλα πρόσωπα με τα οποία έχουμε ζήσει διάφορες εμπειρίες από την παιδική μας ηλικία. Όλα μαζί σχηματίζουν τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που αναζητούμε στον άλλο.

Όσο και αν επιθυμούμε να προσδώσουμε μια ρομαντική νότα σε όλη αυτή την διαδικασία, στην ουσία η φύση μας έχει δώσει αυτό τον μηχανισμό όχι τόσο για να νιώσουμε καλά, όσο για να επιβιώσουμε. Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλώς ένα placebo που μας βοηθάει να ξεκινήσουμε τη διαδικασία, δίνοντάς μας ένα κίνητρο και επιβραβεύοντας την καθόλου αυθεντική πρωτοβουλία μας.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι όσο και να θέλουμε να νιώθουμε μοναδικοί κι ελεύθεροι να κάνουμε τις δικές μας, προσωπικές επιλογές, υπάρχουν σημαντικά στοιχεία στη βιολογία μας που τελικά μας κρατούν δέσμιους σε σημαντικό βαθμό μέσω κοινωνικών, ψυχολογικών και βιοχημικών στοιχείων.

Πολύπλοκα όντα καθώς είμαστε, φαίνεται να υπάρχει ένας κώδικας στα γονίδιά μας, μου αποτελεί τον σκληρό δίσκο μας κι οδηγεί τις κινήσεις και τις επιλογές μας. Σύμφωνα με αυτό, επιλέγουμε το αντίθετο από αυτό που εμείς κατέχουμε, ώστε να σχηματίσουμε ένα δεσμό και πιθανούς απογόνους με ισχυρότερα χαρακτηριστικά, από την ένωση των δύο άνισων εκπροσώπων.

Φυσικά η βιολογία δεν είναι απόλυτο πεπρωμένο, αλλά βοηθάει να εξηγήσουμε πολύπλοκες διεργασίες ακόμα και για τα όμορφα πράγματα που μας συμβαίνουν. Και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τη βιολογία για ρομαντισμό.

Όμως ακόμα και έτσι, ποιος μπορεί να ξεχάσει το πρώτο βλέμμα, το πρώτο φιλί, τη φορά εκείνη που ακούσαμε το σ’ αγαπώ από εκείνον ή εκείνη που έκανε την καρδιά μας να σκιρτήσει, τη μυρωδιά στα σεντόνια μας και το πρωινό χαμόγελο μόλις ξυπνούσαμε, την αναζήτηση και τη συνάντηση. Όσο λογική εξήγηση κι αν υπάρχει για αυτό που βιώνουμε, πάντα ο έρωτας θα μας παρασύρει σε πρωτόγνωρα και μαγικά ταξίδια.

Ή παραφράζοντας λίγο τα λόγια του Pascal, «Η καρδιά έχει λόγους που ίσως η λογική δεν μπορεί πάντα να γνωρίζει».

Συντάκτης: Βασιλική Υψηλάντη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

https://www.pillowfights.gr/

Ψυχολογία

Αυτός που σε θυμώνει, σε ελέγχει…
Από την Ηλιάνα Φασόλη.

Εξαπολύεις την οργή σου στον άλλο σε μια προσπάθεια να σε καταλάβει, αλλά το μόνο που κάνεις είναι να σε ελέγχει.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις βρεθεί σε κατάσταση θυμού έστω μια φορά στη ζωή σου. Μπορεί ο λόγος να ήταν ευτελής, μπορεί ο λόγος να ήταν σπουδαίος αλλά όλοι βιώνουν ένα από τα βασικότερα συναισθήματα καθημερινά, το θυμό.

Θυμώνεις γιατί άργησε το λεωφορείο και άργησες κι εσύ στη δουλειά σου. Θυμώνεις γιατί το super market δεν έχει το γιαούρτι που χρειάζεσαι για τη σάλτσα που θες να φτιάξεις. Θυμώνεις γιατί δεν έγραψες καλά σε ένα διαφώνισμα.

Αλλά ας το παραδεχθείς πως τις παραπάνω καταστάσεις ή παρόμοιές τους μπορείς να τις ελέγξεις. Μπορείς να ξυπνήσεις νωρίτερα και να προλάβεις στην ώρα του το λεωφορείο. Μπορείς να δεις από πριν τα υλικά της συνταγής και να πας νωρίτερα στο super market. Μπορείς να διαβάσεις λίγο παραπάνω και να βγεις το Σαββάτο για να γράψεις καλύτερα στο διαγώνισμά σου.

Πολλά μπορείς, αλλά τι κάνεις; Οι καταστάσεις σου ξεφεύγουν και εσύ θυμώνεις. Και τις παραπάνω καταστάσεις μπορείς να τις ελέγξεις εν μέρει. Άλλες όμως δε μπορείς. Γιατί προκύπτουν έτσι ξαφνικά. Και η αντ`ιδρασή σου ποια είναι; Θυμώνεις. Πετούν καπνή από τα αυτιά σου, κοκκινίζεις σαν παντζάρι και δε βρίσκεις και το δίκιο σου.

Εξαπολύεις την οργή σου στον άλλο σε μια προσπάθεια να σε καταλάβει, αλλά το μόνο που κάνεις είναι να σε ελέγχει. Ναι αυτό ακριβώς. Όποιος σε θυμώνει σε ελέγχει. Γιατί; Γιατί του δίνεις αξία και μέσα από τα λόγια του σε χειρίζεται. Μπορεί να σε κατευθύνει όπου επειδιώκει εκείνος και να βγει και από πάνω ακόμα και να έχει άδικο.

Να εκφράζεις το θυμό σου με λόγια και να μην τον κρατάς μέσα σου αλλά φρόντισε να είναι με άτομα που πιστεύεις ότι αξίζει. Να μαλώνεις για να σώσεις κάτι και όχι να μαλώνεις για να μαλώσεις. Γιατί να χαλάσεις τη ζαχαρένια σου για κάποιον που ξύπνησε στραβά;

Σώφρονος ανδρός έχθραν φυλάττεσθαι και οργήν, Πλούταρχος. Κάτι θα ήξερε και ο Πλούταρχος που είχε υποστηρίξει να μένουμε μακριά από την έχθρα και την οργή.

awakengr.

Ψυχολογία

 

O Henry David-Thoreau (1817-1862) ήταν Αμερικάνος συγγραφέας, ποιητής και φιλόσοφος. Υπήρξε συνεπής κήρυκας της κατάργησης της δουλείας στον Νότο, ενώ έγραψε πολλά βιβλία με φυσιοδιφικές παρατηρήσεις, καθώς ο ίδιος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της σύντομης ζωής του κοντά στην φύση. Σε ηλικία μόλις 28 χρονών ξεκίνησε το ριζοσπαστικό κομμάτι της ζωής του, όταν αποφάσισε να αποτραβηχτεί στην λίμνη Walden και να ζήσει σε απόλυτη απομόνωση δίπλα στην φύση για πάνω από 2 χρόνια.

Τις εμπειρίες του από τον απλό βίο που έζησε τις περιέγραψε στο ομώνυμο βιβλίο του , έναν ύμνο στην φύση, στην απλή ζωή και στην εσωτερική ανθρώπινη δύναμη για επιβίωση και ατόφια έμπνευση. Επιστρέφοντας από την λίμνη του ζητήθηκαν φόροι από το κράτος για τα έτη που είχαν περάσει, τα οποία ο Thoreau αρνήθηκε επίμονα να πληρώσει και για αυτό φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε όταν οι συγγενείς του πλήρωσαν τους χρωστούμενους φόρους, αλλά κατέγραψε την αντίρρηση του στο βιβλίο “πολιτική ανυπακοή” (civil disobedience) στο οποίο διεκδικεί το δικαίωμα του ιδιώτη να αρνηθεί να συμμορφωθεί έναντι των νόμων του κράτους όταν θεωρεί ότι το κράτος τον αδικεί, είτε θεωρεί την ακολουθούμενη κρατική πολιτική ως “άδικη”.

Η καλοσύνη
“Όλη η ζωή μας είναι καταπληκτικά ηθική. Δεν σταματάει ποτέ η πάλη ανάμεσα στο κακό και στο καλό. Η καλοσύνη είναι η μόνη επένδυση που θα σου βγει σε καλό. Όσο και αν τα νιάτα σιγά-σιγά αδιαφορούν, οι νόμοι του Σύμπαντος ποτέ δεν παύουν να ισχύουν. Προσέξτε τον Ζέφυρο πως φυσάει και θα τον ακούσετε να σας μαλώνει. Και είναι δυστυχισμένος όποιος δεν ακούει τίποτα. Αισθανόμαστε μέσα μας την ύπαρξη του κτήνους.

Ξυπνάει όταν αποκοιμιέται η υψηλότερη φύση μας. Είναι ερπετό και αισθησιακό και ίσως δεν μπορούμε να το σκοτώσουμε ολότελα, όπως και τα σκουλήκια, που ακόμη και όταν είμαστε ζωντανοί και γεμάτοι υγεία βρίσκονται στο Σώμα μας…”

Για λίγο όμως, το πνεύμα μπορεί να μπει παντού και να έχει στον έλεγχο του κάθε μέλος και κάθε λειτουργία του Σώματος και να μετουσιώσει αυτό, που στην μορφή, είναι ο χονδροειδέστατος αισθησιασμός σε αγνότητα και ευσέβεια. Έχουμε μια τάση μέσα μας που, όταν είμαστε χαλαροί μας διαφθείρει, όταν συγκρατιόμαστε μας δυναμώνει και μας εμπνέει.

Η αγνότητα
Η αγνότητα είναι η άνθηση του ανθρώπου και αυτά που λέμε “μεγαλοφυΐα”, “ηρωισμό”, “αγιότητα” και τα παρόμοια, οι καρποί της.

https://philosophyreturns.gr

Ψυχολογία

«Ευτυχισμένα αηδιασμένος», «δυστυχισμένα θυμωμένος» και άλλα 21 νέα συναισθήματα που ανακαλύφθηκαν
Η ψυχολογία μας είναι πιο combo από όσο νομίζουμε -που δε νομίζουμε, δηλαδή, ξέρουμε καλά το μπέρδεμα μέσα μας.

 

Ένα νέο μοντέλο ηλεκτρονικού υπολογιστή σχεδιασμένο από ερευνητές του Ohio State University μπορεί να αναγνωρίσει 21 εκφράσεις του προσώπου, ακόμα και αυτές που είναι φαινομενικά αντιφατικές, όπως “δυστυχισμένα θυμωμένος” και “ευτυχισμένα αηδιασμένος”.

Το πειραματικό μοντέλο είναι σε θέση να αντιστοιχεί με πολύ μεγάλη ακρίβεια το ανθρώπινο συναίσθημα και ίσως ακόμη και να βοηθήσει στη διάγνωση και στη θεραπευτική υποστήριξη ψυχοπαθολογικών διαταραχών όπως ο αυτισμός και η διαταραχή μετα-τραυματικού στρες.


“Έχουμε προχωρήσει πέρα από τις εκφράσεις του προσώπου για τα απλά συναισθήματα, όπως «ευτυχισμένος» ή «λυπημένος». Βρήκαμε μια ισχυρή συνάφεια στο πώς οι άνθρωποι κινούν τους μύες του προσώπου τους και εκφράζουν 21 νέες κατηγορίες των συναισθημάτων“, δήλωσε ο Aleix Martinez, Ph.D., Γνωστικός Ψυχολόγος και αναπληρωτής καθηγητής των Ηλεκτρικών και Μηχανικών υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Ohio State. “Αυτό που βρήκαμε είναι απλά εκπληκτικό. Μας λέει ότι αυτά τα 21 τα συναισθήματα, εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο σχεδόν από όλους τους ανθρώπους, τουλάχιστον στη δική μας κουλτούρα“.

Για αιώνες, οι μελετητές είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν το πώς και γιατί τα πρόσωπά μας προδίδουν τα συναισθήματά μας, από την ευτυχία στη λύπη αλλά και σε όλη τη διάρκειά τους. Σήμερα, η έρευνα έχει απασχολήσει τους γνωστικούς επιστήμονες που θέλουν να συνδέσουν τις εκφράσεις του προσώπου με τα συναισθήματα, ώστε να εντοπίσουν τα γονίδια και τις νευρικές οδούς που διαχειρίζονται το συναίσθημα στον εγκέφαλο.

“Μέχρι τώρα, οι γνωστικοί επιστήμονες έχουν περιορίσει την έρευνά τους σε έξι βασικά συναισθήματα: χαρά, λύπη, φόβο, θυμό, έκπληξη, αηδία κυρίως επειδή οι ​​εκφράσεις του προσώπου μας πίστευαν ότι έδειχναν το αυτονόητο“, εξήγησε o Martinez. “Αλλά η αποκωδικοποίηση του εγκεφάλου ενός ατόμου λειτουργώντας μόνο με έξι κατηγορίες είναι σαν να ζωγραφίζεις ένα πορτρέτο μόνο με τα βασικά χρώματα. Μπορεί να παρέχει μια αφηρημένη εικόνα του προσώπου, αλλά δεν είναι ρεαλιστική“.


“Στη γνωσιακή επιστήμη, έχουμε αυτή τη βασική υπόθεση ότι ο εγκέφαλος είναι ένας υπολογιστής. Έτσι, θέλουμε να βρούμε τον αλγόριθμο που εφαρμόζεται στον εγκέφαλό μας και που μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε το συναίσθημα στις εκφράσεις του προσώπου“, δήλωσαν οι ψυχολόγοι ερευνητές. “Στο παρελθόν, όταν προσπαθούσαμε να αποκωδικοποιήσουμε αυτόν το αλγόριθμο χρησιμοποιώντας μόνο τα έξι βασικά συναισθήματα, συναντούσαμε τεράστια δυσκολία. Ας ελπίσουμε τώρα ότι με την προσθήκη περισσότερων κατηγοριών , θα έχουμε έναν καλύτερο τρόπο αποκωδικοποίησης και ανάλυσης του αλγορίθμου στον εγκέφαλο“.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, φωτογραφήθηκαν 230 εθελοντές (κυρίως φοιτητές – 130 γυναίκες, 100 άνδρες), κάνοντας γκριμάτσες ως απάντηση σε λεκτικά ερεθίσματα, όπως “έχεις μία μεγάλη απροσδόκητη είδηση” (ευτυχισμένη έκπληξη) ή “μυρίζεις μια άσχημη μυρωδιά ” (αηδία). Καθώς οι ερευνητές ταξινομούσαν τις 5000 εικόνες που προέκυψαν, έβαλαν εμφανή σημάδια-ορόσημα στους μύες του προσώπου, όπως στις γωνίες του στόματος ή στην εξωτερική άκρη του φρυδιού. Τελικά εντόπισαν 21 συναισθήματα: τα έξι βασικά συναισθήματα καθώς και τα συναισθήματα που υπάρχουν ως συνδυασμοί αυτών των συναισθημάτων, όπως “ευτυχισμένη έκπληξη” ή “λυπημένος θυμός”.

Οι ψυχολόγοι ερευνητές αναφέρονται σε αυτούς τους συνδυασμούς ως “ενωτικά” συναισθήματα. Για παράδειγμα, με το συναίσθημα “ευτυχισμένα έκπληκτος” μπορεί να εκφραστεί κανείς όταν λάβει ανέλπιστα καλές ειδήσεις και ο “λυπημένα θυμωμένος” θα μπορούσε να είναι η έκφραση που παίρνουμε όταν μας θυμώνει κάποιος που μας ενδιαφέρει.


Αν και το μοντέλο σχεδιάστηκε για τη βασική έρευνα στη γνωστική ικανότητα, ο Martinez μπορεί να προβλέψει πιθανές εφαρμογές στη θεραπεία των διαταραχών που περιλαμβάνουν συναισθηματικά ερεθίσματα, όπως στη διαταραχή μετατραυματικού στρες ή μια έλλειψη αναγνώρισης των συναισθημάτων άλλων ανθρώπων, όπως στον αυτισμό.

“Για παράδειγμα, αν στη διαταραχή μετατραυματικού στρες οι άνθρωποι είναι πιο εστιασμένοι στο θυμό και φόβο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι θα συντονιστούν με όλα τα ενωτικά συναισθήματα που περιλαμβάνουν θυμό ή φόβο και ίσως να είναι υπερ- συντονισμένοι με κάτι σαν “θυμωμένα φοβισμένοι”; Ποια είναι τα μονοπάτια, οι χημικές ουσίες του εγκεφάλου που ενεργοποιούν αυτά τα συναισθήματα; Μπορούμε να κάνουμε περισσότερες υποθέσεις τώρα και να τις ερευνήσουμε στη συνέχεια” είπε.

“Στη συνέχεια, τελικά μπορούμε να αρχίσουμε να κατανοούμε αυτές τις διαταραχές πολύ καλύτερα και να αναπτύξουμε θεραπείες ή φάρμακα για να ανακουφίσουμε τους ανθρώπους που υποφέρουν από αυτές”.

Πηγή: philosophyreturns.gr

https://www.womantoc.gr/

Ψυχολογία

Κράτα κοντά σου αυτούς που πιστεύουν σε εσένα
Νικόλ Παπαδοπούλου 
Εκείνους τους ανθρώπους που έχουν μάθει να βλέπουν το καλό, ακόμα και αν όλα γύρω τους γίνονται κομμάτια.

Εκείνους τους ονειροπόλους, τους διορατικούς που πάντα θα έρχονται να σου υπενθυμίζουν, ότι τα όνειρα ποτέ δεν έχουν όρια.

Ναι αυτούς κράτα.
Εκείνους τους τυχαίους, τους περαστικούς που χαμογελούν και φωτίζουν την ζωή και δίνουν χρώμα στα χρόνια της.

Και εκείνους που σε πιστεύουν.
Αυτούς που έχουν μάθει ότι η πίστη είναι η θεμελιώδης δύναμη της ζωής.
Και ότι η αλήθειά της μπορεί να φέρει το ωραιότερο θαύμα.

Ναι αυτούς κράτα.
Εκείνους που μπορούν να διαβάσουν την σιωπή.
Να δουν τον πόνο πίσω από το χαμόγελο.
Και το δάκρυ πίσω από την αντοχή.

Δύσκολοι άνθρωποι.
Όχι για την μορφή τους.
Αλλά για την σπανιότητα του χαρακτήρα τους.
Εκείνη την ευγένεια που ομορφαίνει την ψυχή τους.

Ναι λοιπόν, αυτούς κράτα.
Εκείνους που μπορούν και σε ταξιδεύουν, με την ποιότητα του λόγου τους.

Που δεν πληγώνουν τις λέξεις και δεν διεκδικούν στιγμές.

Διότι, πολύ απλά σέβονται την ελευθερία.
Την έννοια και την θυσία της.

Ναι εκείνους κράτα.
Τους αντισυμβατικούς, τους γενναίους που τολμούν να κάνουν το διαφορετικό.

Εκείνους που ξέρουν ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται στην τελειότητα αλλά σε εκείνες, τις απλές καθημερινές στιγμές που μπορείς να θυμάσαι για πάντα.

Αυτούς κράτα λοιπόν.
Εκείνους που μπορούν να διακρίνουν την μοναδικότητά σου.

Να δουν το ταλέντο και την αξία σου.
Να διαβάσουν την ψυχή σου και να γνωρίσουν τον κόσμο σου.
Να πιστέψουν αυτό που μπορείς να γίνεις.

Για αυτό σου λέω.
Κράτα κοντά σου αυτούς που πιστεύουν σε εσένα.

Ανθρώπους που δεν λιποψυχούν και δεν σε παγώνουν.
Αντιθέτως, σε γεμίζουν με ζωή και δίνουν λάμψη στην ύπαρξή σου.
Φως στα σκοτάδια σου.

Αυτούς κράτα λοιπόν.
Μα πάνω από όλα κράτα εσένα.
Την πίστη και την υπομονή σου.
Αυτό που θες να γίνεις.


Για τον συγγραφέα
Τελευταία άρθρα

Συγγραφέας Νικόλ Παπαδοπούλου

Ψυχολογία

Πώς μπορεί να επιτευχθεί η ειρήνη στον κόσμο;

Ας αναρωτηθούμε τι εννοούμε όταν λέμε Ειρήνη και πώς μοιάζει η Ειρήνη; Μπορούμε να πούμε ότι ένα κράτος ζει ειρηνικά επειδή δεν βρίσκεται σε πόλεμο με κανέναν;

Ναι, έχουν λήξει πόλεμοι και έχουμε πετύχει μια μορφή ειρήνης σε διάφορες στιγμές στην Ιστορία. Οι περισσότεροι τονίζουν την ειρήνη μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ενώ ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αυτός που θα έληγε όλουςτους πολέμους, ο κόσμος ή μέρη του κόσμου ενεπλάκησαν και ακόμα εμπλέκονται σε πάνω από 300 πολέμους.

Στην προσπάθειά μας να φέρουμε ειρήνη έχουμε στρέψει όλη την προσοχή μας στη «Σωματική Βία» και όχι αρκετή στην «Παθητική Βία», που όλοι μας ασκούμε καθημερινά, συνειδητά ή υποσυνείδητα.

Στην πραγματκότητα, η «παθητική βία» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μας, πόσο μάλλον στον ψυχισμό μας.

Σωματική βία είναι οι μάχες, οι σκοτωμοί, οι φόνοι, οι ξυλοδαρμοί, ο βιασμός και όλες οι άλλες πράξεις βίας όπου ασκείται σωματική δύναμη, ενώ παθητική βία είναι το είδος των βίαιων πράξεων όπου δεν ασκείται δύναμη κι ωστόσο αυτό που κάνουμε ή δεν κάνουμε κάνει τους άλλους να υποφέρουν άμεσα ή έμμεσα.

Μερικά παραδείγματα παθητικής βίας είναι οι διακρίσεις, η καταπίεση, ο εκφοβισμός, η απληστία, η κατασπατάληση πηγών, η φτώχεια, η αναισθησία, η ψυχολογική κακοποίηση και εκατομμύρια άλλοι τρόποι με τους οποίους πληγώνουμε τους άλλους καθημερινά.

Η παθητική βία έχει διαποτίσει τόσο πολύ τους ανθρώπους, που δεν το θεωρούμε πλέον βία. Ωστόσο, αυτή η εξαπλωμένη άσκηση παθητικής βίας οδηγεί τους ανθρώπους που νιώθουν θύματα στην εκδίκηση.

Δεν είναι το δικαστικό μας σύστημα, ακόμα και στις πιο πολιτισμένες χώρες του κόσμου, βασισμένο στην εκδίκηση, στο οφθαλμόν αντί οφθαλμού, στο να πληρώνει κάποιος γι’αυτό που μας έκανε;

Έτσι είναι η «παθητική» βία, αυτή που πυροδοτεί τη φωτιά της «σωματικής» βίας, οπότε πώς μπορούμε να σβήσουμε τη φωτιά της σωματικής βίας όταν συνεχίζουμε να τροφοδοτούμε και να σκαλίζουμε τις στάχτες της;

Επειδή όλοι διαπράττουμε «παθητική» βία, πρέπει να αναγνωρίσουμε τις αδυναμίες μας και την κακή συμπεριφορά μας και «να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο» για να φέρουμε την ειρήνη.

Η ειρήνη δεν έρχεται απλώς επειδή τη ζητάμε, πρέπει να χτίζεται τούβλο-τούβλο, εντοπίζοντας τα ελαττώματά μας και αλλάζοντάς τα.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Arun Gandhi «Μαχάτμα Γκάντι Περί Ζωής» από τις εκδόσεις Διόπτρα. https://enallaktikidrasi.com/

 

Ψυχολογία

Η ΡΟΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Από Vassiliki Chronopoulou 

Το σπίτι της ψυχής μας είναι η καρδιά που γνωρίζει πώς να μετατρέπει τον πόνο σε συμπόνια και το διαχωρισμό σε σύνδεση.

Η καρδιά είναι ο πλοηγός στην αναζήτηση της εσωτερικής μας δύναμης και μέσα από τη γαλήνη και την αγάπη σηματοδοτεί το δρόμο της ξεχωριστής μας ύπαρξης.

Η ψυχή γνωρίζει το σκοπό της ζωής μας και χρειάζεται να ενθυμηθεί για να μας καθοδηγήσει σε αυτό το δρόμο, χρειάζεται να είναι ελεύθερη να εκφραστεί, να είναι ανοικτή!

Άνοιγμα ψυχής σημαίνει επαναπροσδιορισμός, να ξαναγράψουμε δηλαδή με μικρά γράμματα την ταυτότητα μας, να απαλύνουμε το εγώ μας! Μόνο τότε μπορούμε να ακολουθήσουμε την ψυχή μας και να συντονιστούμε στη συχνότητά της!

Για να εκφράσει η ψυχή την ουσία της χρειάζεται να συγχωρέσουμε, να αθωώσουμε και να συμφιλιωθούμε με την ίδια την ύπαρξη. Χρειάζεται να αποδεχτούμε ότι κάθε μια στιγμή οδηγεί σε αυτοπραγμάτωση, κάθε μια στιγμή χρειάζεται μόνο μια αναπνοή!

Μέσα από την αναπνοή, το διαλογισμό και την εσωτερική παρατήρηση ξεκινάμε ένα ταξίδι αυτογνωσίας που χαλαρώνει και απαλύνει κάθε προσδιορισμό του εγώ που στενεύει και περιορίζει.

Με την αναπνοή συντονιζόμαστε με τις δονήσεις της ψυχής που μας συνδέουν, ειρηνικά και χαρούμενα με τον κόσμο μέσα και έξω, μέσα από την ανιδιοτελή αγάπη!

Ο διαλογισμός μας συνδέει με την εσωτερική μας αλήθεια και μέσα από την αυτο- παρατήρηση απελευθερωνόμαστε από την ανάγκη να έχουμε οπωσδήποτε κάποιο αποτέλεσμα.

Μόλις ξεκινήσουμε να συνδεόμαστε με το ρεύμα της ψυχής, χωρίς αντίσταση, ανοίγουμε τους εαυτούς μας στη φυσική ροή της στιγμής και ενσωματώνουμε στην καθημερινότητά μας αυτό που η ψυχή μας ενθυμάται!

Ακολουθώντας τη ροή καλλιεργούμε την επίγνωση ότι η εναρμόνιση με τους φυσικούς ρυθμούς και κύκλους της γης είναι σημαντική για να ζούμε σε ισορροπία. Σήμερα περισσότερο από ποτέ συνειδητοποιούμε ότι ακολουθώντας τη ροή συνδεόμαστε με τον αέναο ρυθμό του σύμπαντος και αυτός είναι ο κύκλος της ζωής. Και όλα αυτά είναι μόνο μια στιγμή στο χρόνο!

Βασιλική Χρονοπούλου

ThetaHealing Certified Practitioner & Instructor by THINK (R)

Μετεκπαίδευση στην Ανασυνδυασμένη – Εκλεκτική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία

https://ingolden.gr/

Ψυχολογία

Ό,τι υπάρχει μέσα μας ακτινοβολείται προς τα έξω και θα το λάβουν αυτοί που θα το αναζητήσουν 
Γράφει η Χριστίνα Συρακοπούλου


Είμαι στη ζωή περιμένοντας να βρω το νόημα και τον σκοπό μου.

Κάποιος περιμένει κάτι από μένα, για κάποιο λόγο έγιναν όλα αυτά…

Τι ακριβώς περιμένει η ζωή από εμένα;

Θα ήταν πολύ πεζό να είχαν γίνει όλα για το τίποτα.

Να μην υπήρχε τίποτα πριν και τίποτα μετά.

Να μην μάθω ποτέ από που ήρθα και που πάω…

Κι όμως, η αγωνία αυτή ίσως καταστρέφει το τώρα, το ταξίδι και τον σκοπό.

Κι αν πάλι αυτό είναι λάθος, ένα είναι σίγουρο:

«Αναζητώντας το νόημα έξω από εμένα, περνάει ο χρόνος και ξεχνάω να δω την μοναδική αλήθεια, το μέσα μου, το είναι μου…»

Δεν είμαι τίποτα παραπάνω απ’ ό,τι είμαι, αλλά και τίποτα λιγότερο…

Όμως είμαι!

«Υπόσχομαι στον εαυτό μου, να μάθω αυτό που είμαι, να το αγαπάω, να μιλάω μαζί του και να μην το προδώσω ποτέ…»

Η πολλή σε βάθος ανάλυση και η λογική αντιμετώπιση υπαρξιακών ερωτημάτων, οδηγούν τον ανθρώπο συχνά στην ανασφάλεια και στην παραίτηση από τη ζωή.

Η παραίτηση από τη ζωή δεν ξεκινάει όταν αρχίσει να σβήνει το πνεύμα και να μην ακολουθεί το σώμα επειδή πέρασαν τα χρόνια, η παραίτηση από τη ζωή ξεκινάει… – Tη στιγμή εκείνη που παύει κανείς να κάνει όνειρα.


– Τη στιγμή αυτή που θα βάλει φρένο στα όνειρά του.

– Τη στιγμή αυτή που θα αρχίσει ο άρρωστος συμβιβασμός και η παραδοχή της «ανημποριάς» του.

– Τη στιγμή αυτή, που θα πάψει να είναι κύριος του εαυτού του και θα πιστέψει πως κάτι άλλο αξίζει περισσότερο και έχει το προνόμιο να τον ελέγξει και να τον καταστρέψει αργά και βασανιστικά…

– Τη στιγμή αυτή, που, λίγα δευτερόλεπτα χαράς, θα φωτίζουν την μαύρη ζωή του.

– Τη στιγμή αυτή, που θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα το χρόνο γιατί έχει δει το τέλος…

Και η στιγμή αυτή, μπορεί να γίνει δυστυχώς πολύ νωρίς στη ζωή μας…

Τα καλά νέα είναι ότι η πολλή σε βάθος ανάλυση των υπαρξιακών ερωτημάτων, με τη λογική, χωρίς την τυφλή πίστη στο βίωμα που συχνά είναι επηρρεασμένο από το περιεχόμενο του υποσυνείδητου και των ευσεβών πόθων, αφήνει το παράθυρο ανοιχτό ώστε να μπει μέσα το φως της σοφίας.

– Τη στιγμή που θα ξεπεράσουμε τον φόβο της αυτογνωσίας και την τεμπελιά της εσωτερικής αναζήτησης,

– Τη στιγμή που θα αδειάσουμε την κούπα μας από κάθε πεποίθηση και ταμπέλα,

– Τη στιγμή που θα έρθει το βίωμα και εμείς στη συνέχεια θα αφήσουμε τη διαίσθηση και την ενόραση να στείλουν το μήνυμά τους…

– Τη στιγμή που θα καταλάβουμε, ότι κάποια πράγματα υπάρχουν και βιώνονται μόνο με το μάτι της εσωτερικής ανόρασης και όχι με τις αποδείξεις…

– Τη στιγμή εκείνη που θα δώσουμε και θα λάβουμε αγάπη, χωρίς να ζητάμε τίποτα και χωρίς να ψάχνουμε έξω για τις αποδείξεις…

– Τη στιγμή εκείνη που θα είμαστε κύριοι του εαυτού μας, που θα ξέρουμε ότι συνεχώς αλλάζουμε και προχωράμε προς το καλύτερο…

– Τη στιγμή εκείνη, θα έχουμε κάνει μερικά βήματα στο ατέλειωτο ταξίδι της ζωής.

Η ζωή κάνει κύκλους, θα θέλαμε να πιστεύουμε…

Κάνουν κύκλους οι πλανήτες….;

Δεν υπάρχει τέλειος κύκλος στη φύση όμως…

Η αρχή της συμμετρίας είναι η ασυμμετρία!

Η ζωή είναι χάος, και το χάος είναι η μεγαλύτερη έκφραση της τάξης και της αρμονίας στο σύμπαν…

Κι έτσι, έχουμε τη δύναμη να αναγεννηθούμε, να συνεχίσουμε την πορεία μας μέσα στο χάος και, να δούμε ότι τελικά πολλά πράγματα στη ζωή μας είναι δεμένα με «μια αόρατη κλωστή», μια κλωστή ελεύθερη να κινείται μέσα στο χάος και ταυτόχρονα να μας εκπλήσσει ευχάριστα ή δυσάρεστα, όταν δεν είμαστε προετοιμασμένοι ανάλογα και δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή της.

Έτσι, πράγματα από «κλεισμένους» κύκλους επιστρέφουν ξανά και ξανά, μαθήματα ζωής, όχι επειδή είμαστε κακοί μαθητές, αλλά επειδή το χάος τείνει να ενώνει πολλά φαινομενικά αταίριαστα πράγματα μεταξύ τους.

Ξεπερνώντας το φόβο, συνεχίζοντας την αναζήτηση με υγιή τρόπο, θα πετύχουμε την αναγέννηση και τότε η φωνή μας θα γίνεται επανάσταση και έκφραση ελευθερίας…

Όχι για τους «άλλους», αλλά για ΕΜΑΣ!


Και… Ό,τι υπάρχει μέσα μας και είναι δυνατό, ακτινοβολείται με δύναμη προς τα έξω, προς το ΣΥΜΠΑΝ και θα το λάβουν αυτοί που θα το αναζητήσουν.

https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή