Φεβρουαρίου 19, 2020

Ψυχολογία

Καθένας τους έπρεπε να γράψει μια ερώτηση σ΄ένα χαρτάκι κι ύστερα να τραβήξουν τα χαρτάκια στην τύχη.

Έπρεπε ν΄απαντήσουν με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ειλικρίνεια, σε όποια ερώτηση τους τύχαινε, γράφοντας την απάντησή τους κάτω από την ερώτηση και βάζοντας το χαρτάκι πίσω στον σωρό.
Τέλος, θα διάβαζαν μεγαλόφωνα όλες τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις.

Τι είναι αυτό που φωτίζει το μέλλον σας;
Αυτό που καταύγαζε το παρελθόν μου.

Τι είναι αυτό που κάνει την αγάπη και το μίσος να μοιάζουν τόσο;
Αρκεί ένα βλέμμα για να ζωντανέψουν και τα δύο.

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή ν΄αξίζει;
Αυτό που κάνει το θάνατο ανεκτό.

Γιατί τα ψέματα είναι ελκυστικά;
Επειδή η αλήθεια κλείνει πάρα πολλές πόρτες.

Ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό της ελπίδας;
Ότι μπορεί να ξεγελάει.

Εύα Στάχνιακ – Ο κήπος της Αφροδίτης

Ψυχολογία

Στην Ισλανδία τα Χριστούγεννα κάνουν δώρα μόνο βιβλία. Διαβάστε περισσότερα για αυτό το υπέροχο έθιμο

Oι λάτρεις του βιβλίου θα ζηλέψουν σίγουρα αυτή την υπέροχη χριστουγεννιάτικη παράδοση στην Ισλανδία, καθώς αυτή τη μέρα του χρόνου οι οικογένειες και οι φίλοι συνηθίζουν να κάνουν δώρα βιβλία ο ένας στον άλλον και να περνούν τη νύχτα με διάβασμα.

Το έθιμο αυτό είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα τους, που κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τα σπίτια πλημμυρίζουν βιβλία. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ισλανδία, τα περισσότερα βιβλία πωλούνται μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου και αυτό περιγράφεται ως ραχοκοκαλιά της εκδοτικής βιομηχανίας.

Μία ξεχωριστή αναφορά αξίζει να γίνει στο μικρό νησί με μόλις 329.000 κατοίκους το όποιο έχει μία ιδιαίτερη λογοτεχνική αύρα. Σύμφωνα με άρθρο του BBC, η χώρα έχεις τους περισσότερους συγγραφείς, τα περισσότερα βιβλία που έχουν εκδοθεί και περισσότερα βιβλία διαβάζονται από ότι οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Ένας στους 10 Ισλανδούς θα δημοσιεύσει κάποια στιγμή στη ζωή του ένα βιβλίο.

Ένα ακόμα ιδιαίτερο γνώρισμα της σχέσης των ισλανδών με το βιβλίο, είναι η αξία που αποδίδεται στο χαρτί, αφού τα e – books δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή. Ένας ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου ανέφερε ότι το βιβλίο είναι ένα τεράστιο δώρο για τη χώρα.

Ο συνδυασμός των γιορτών με ένα καλό βιβλίο είναι σίγουρα μία πολύ ελκυστική πρόταση για αυτούς που το αγαπάνε πολύ.

koutipandoras.gr

Ψυχολογία

Χωρισμός: Οι πέντε καταστάσεις που βιώνουμε όταν τελειώνει μία σχέση |

Κατά βάση τα στάδια που περνάει κάποιος όταν χωρίζει είναι 5. Αυτά έρχονται είτε με ένταση, είτε σταδιακά και όχι απότομα. Κάποιες φορές μπορεί να έρθουν και μερικά από αυτά ταυτόχρονα. Το θέμα είναι ότι ο χωρισμός ξεπερνιέται σίγουρα.

Άρνηση
Τις πρώτες μέρες μετά από το χωρισμό συνήθως νιώθεις σαν να έχει περάσει από πάνω σου οδοστρωτήρας. Τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα, αλλά ευτυχώς ο οργανισμός ενεργοποιεί έναν προστατευτικό μηχανισμό εκείνη την περίοδο, έτσι ώστε να έρθεις σε επαφή με τόσα συναισθήματα, όσα μπορείς να αντέξεις.

Κατά το στάδιο αυτό, λοιπόν, είναι πιθανό να αρνείσαι να παραδεχτείς πως η σχέση σου έχει τελειώσει. Ελπίζεις πως ο πρώην αγαπημένος σου θα επιστρέψει μετανιωμένος ζητώντας σου να τα ξαναβρείτε.

Δεν είναι κακό να ελπίζεις, αλλά προσπάθησε να σκέφτεσαι ρεαλιστικά, γιατί διαφορετικά θα πληγωθείς διπλά. Όσο πιο γρήγορα αποδεχτείς πως τελείωσε αυτό που είχες, τόσο πιο γρήγορα θα μάθεις να ζεις χωρίς αυτό!

Θυμός
Ο χωρισμός σε κάνει να χάνεις το οικείο και να χάνεσαι στο άγνωστο, γεγονός που μπορεί να πυροδοτήσει έντονο στρες και φόβο. Τα συναισθήματα αυτά, όμως, γρήγορα δίνουν τη θέση τους στο θυμό. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί η σχέση οδηγήθηκε στη διάλυση, τι έφταιξε, τι δεν έκανες αρκετά, τι δεν εκτίμησε ο σύντροφός σου σε σένα.

Μέσα από αυτήν τη διαδικασία αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι συνέβαινε τόσο καιρό, αλλά εσύ αρνιόσουν να το παραδεχτείς και τότε είναι που θα αναζητήσεις κάποιον για να τον καταστήσεις υπαίτιο για όλο αυτό που βιώνεις.

Δεν είναι κακό να θυμώνεις. Ίσα – ίσα. Το συναίσθημα αυτό θα σε κινητοποιήσει να ξεπεράσεις το χωρισμό και να βρεις κάτι καλύτερο στην προσωπική σου ζωή. Ωστόσο, μην ξεχνάς πως σε έναν χωρισμό ποτέ δεν φταίει μόνο ο ένας!

Διαπραγμάτευση
Είσαι πρόθυμη να κάνεις τα πάντα προκειμένου να αποφύγεις την παραδοχή του χωρισμού. Εύχεσαι να μπορούσες να γυρίσεις πίσω για να διορθώσεις κάθε τι που πήγε λάθος ή να ζητήσεις από τον πρώην σου μια τελευταία ευκαιρία επανασύνδεσης. Σκέφτεσαι: «Τι θα είχε γίνει αν…», «Μακάρι να…». Είναι η περίοδος που ο πόνος είναι δυσβάσταχτος και θεωρείς πως το μόνο που μπορεί να σε βοηθήσει είναι να «κερδίσεις» και πάλι τον πρώην σου, με κάθε κόστος. Βέβαια, δεν σκέφτεσαι λογικά, αλλά παρασυρμένη από το συναίσθημα!

Δεν γίνεται να προχωρήσεις εάν δεν βιώσεις τον πόνο της απώλειας. Όσο τον αποφεύγεις, τόσο επιτείνεις τη διαδικασία του πένθους. Ο πόνος οδηγεί στην επούλωση των πληγών, όσο δυνατός κι αν είναι. Αφέσου! Μάθε από αυτό! Νιώσε αδύναμη! Φώναξε! Κλάψε!

Κατάθλιψη
Εκεί που νομίζεις πως έχεις αρχίσει να ξεπερνάς τον πρώην σου, βυθίζεσαι στη θλίψη. Δυσκολεύεσαι να σηκωθείς από το κρεβάτι, γιατί σου μοιάζει δύσκολο να ανταπεξέλθεις στις απαιτήσεις της ημέρας μιας και είσαι μόνη πια, έχοντας χάσει την ασφάλεια και την παρέα του συντρόφου σου.

Νιώθεις πως οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείπουν, δεν έχεις διάθεση για εξόδους και μέσα σου κυριαρχεί η πεποίθηση πως δεν θα βρεις ποτέ κάποιον να καλύψει το συναισθηματικό κενό που βιώνεις. Ίσως να αναρωτιέσαι τι θα συμβεί εάν ο πρώην σου σε δει να υποφέρεις τόσο. Θα αλλάξει άραγε γνώμη και θα σταθεί πλάι σου για να ανακουφίσει τη θλίψη σου;

Πάτα γερά στα πόδια σου και στήριξε τον εαυτό σου. Αναζήτα την αγάπη που σου λείπει στους φίλους και την οικογένειά σου, μέχρι να νιώσεις έτοιμη να κάνεις το επόμενο βήμα. Χαμογέλα πλατιά! Δείξε του πως είσαι ευτυχισμένη και δίχως εκείνον. Αυτό, άλλωστε, θα μπορούσε να είναι η καλύτερη εκδίκηση!

Αποδοχή
Είναι η στιγμή που καταφέρνεις να γυρίσεις τη σελίδα στο βιβλίο της ζωής σου. Αποδέχομαι δεν σημαίνει ξεχνάω, αλλά μαθαίνω να ζω με τον πόνο και την απώλεια της σχέσης. Εάν έχεις αγαπήσει κάποιον πραγματικά, αυτός θα έχει πάντα μία θέση στην καρδιά σου.

Όμως, θα καταλάβεις ότι τον έχεις ξεπεράσει όταν θα τον αντικρίζεις και η επιθυμία σου για αυτόν, ο πόνος που δεν είστε πια μαζί και ο θυμός για όσα έκανε ή που δεν έκανε, θα είναι πια αμελητέα

 in.gr

Ψυχολογία

Είμαι το συναίσθημα της απόρριψης… για τον εαυτό σου – Χόρχε Μπουκάι

«Εγώ σου έφερα τα συναισθήματα της ντροπής, σου έδειξα όλα τα μειονεκτήματα σου, τις ασχήμιες σου, τις ανοησίες σου, τα δυσάρεστα όλα. Εγώ σου κρέμασα την ταμπέλα «διαφορετικός» όταν σου είπα για πρώτη φορά στο αφτί ότι κάτι δεν πήγαινε εντελώς καλά σ’ εσένα (…).

Είμαι ο απρόσκλητος μουσαφίρης, ο ανεπιθύμητος επισκέπτης, και ωστόσο, είμαι ο πρώτος που ήρθα κι ο τελευταίος που θα φύγω.

Έγινα ισχυρός με τον καιρό ακούγοντας τις συμβουλές των γονιών σου για το πώς να θριαμβεύσεις στη ζωή. Παρατηρώντας τις αντιλήψεις της θρησκείας σου, που σου λέει να τι να κάνεις και τι να μην κάνεις, για να σε δεχτεί ο Θεός στις αγκάλες του.

Υποφέροντας απάνθρωπα αστεία των συντρόφων σου στο σχολείο όταν γελούσαν με τις δυσκολίες σου. Υπομένοντας τις ταπεινώσεις από τους ανώτερους σου. Παρατηρώντας την άχαρη μορφή σου στον καθρέφτη και συγκρίνοντας τη μετά με την εικόνα των «διασήμων» που βγαίνουν στην τηλεόραση.

Και τώρα, επιτέλους, έτσι όπως είμαι δυνατός, και για τον απλό λόγο ότι είμαι γυναίκα, ότι είμαι νέγρος, ότι είμαι Εβραίος, ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ότι είμαι ανατολίτης, ότι είμαι ανάπηρος, ότι είμαι ψηλός, κοντός ή χοντρός… μπορώ να σε μεταμορφώσω σ’ ένα σωρό σκουπίδια, σε παλιοσίδερα, σε αποδιοπομπαίο τράγο, στον παγκόσμια υπεύθυνο, σ’ έναν καταραμένο μπάσταρδο μιας χρήσης.

Γενεές και γενεές ανδρών και γυναικών με υποστηρίζουν .Δεν μπορείς να ξεφύγεις από μένα.

Η θλίψη που προξενώ είναι τόσο ανυπόφορη που για να με αντέξεις πρέπει να με μεταδώσεις στα παιδιά σου, ώστε εκείνα να με περάσουν στα δικά τους παιδιά, στους αιώνες των αιώνων. Για να βοηθήσω εσένα και τους απογόνους σου θα μεταμφιεστώ σε τελειομανία, σε υψηλά ιδανικά, σε αυτοκριτική, σε πατριωτισμό, σε ηθικές αξίες, σε καλές συνήθειες, σε αυτοέλεγχο.

Η θλίψη που σου προξενώ είναι τόσο έντονη που αν θελήσεις να με αρνηθείς και, για αυτό, θα προσπαθήσεις να με κρύψεις πίσω από τα πρόσωπα σου, πίσω από τα ναρκωτικά, πίσω από τη μάχη σου για το χρήμα, πίσω από τις νευρώσεις σου, πίσω από την απρόσωπη σεξουαλικότητα σου.

Δεν έχει σημασία τι κάνεις, όμως, δεν έχει σημασία που πηγαίνεις. Εγώ θα είμαι πάντα εκεί, πάντοτε παρών. Γιατί ταξιδεύω μαζί σου μέρα και νύχτα, ακούραστα, δίχως όρια.

Εγώ είμαι η βασική αιτία της εξάρτησης, της κτητικότητας, της πίεσης, της ανηθικότητας, του φόβου, της βίας, του εγκλήματος, της τρέλας. Εγώ σου δίδαξα το φόβο της απόρριψης κι εγώ περιόρισα την ύπαρξη σου σ’ αυτό το φόβο.

Από εμένα εξαρτάται το αν θα εξακολουθήσεις να είσαι αυτό το άτομο που το γυρεύουν, το λατρεύουν, το χειροκροτούν, ο ευγενικός και ο ευχάριστος που είσαι σήμερα για τους άλλους.

Από εμένα εξαρτάσαι, γιατί εγώ είμαι το μπαούλο όπου έχεις κρύψει εκείνα τα πιο δυσάρεστα πράγματα, τα πιο γελοία, τα λιγότερο επιθυμητά κι από σένα τον ίδιο.

Χάρη σ’ εμένα έμαθες να συμβιβάζεσαι με αυτά που σου δίνει η ζωή, γιατί τελικά, οτιδήποτε και αν ζήσεις θα είναι πάντοτε παραπάνω απ’ αυτό που νομίζεις ότι αξίζεις. Το μάντεψες, έτσι δεν είναι; Είμαι το συναίσθημα της απόρριψης που νιώθεις για τον ίδιο σου τον εαυτό».

Όλα άρχισαν εκείνη τη γκρίζα μέρα που αφέθηκες να πεις περήφανος

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ !»

Και, ντροπιασμένος και φοβισμένος, κατέβασες το κεφάλι κι άλλαξες τα λόγια και τις πράξεις σου με ένα καλό συλλογισμό:

«ΕΓΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΗΜΟΥΝ…»

_______________________

~ Απόσπασμα από το βιβλίο του Jorge Bucay με τίτλο «Να σου πω μια ιστορία» (εκδ. Opera).

Πηγή: papadopsixologos.blogspot.gr

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Ο Μάρκος Αυρήλιος αναφέρει τρεις πηγές έλλογης χαράς. Η πρώτη και πιο σημαντική είναι η χαρά που βιώνουν οι Στωικοί βλέποντας την πρόοδό τους προς τη σοφία και την αρετή και άρα εκπληρώνοντας τις δυνατότητές τους στη ζωή.

Εκτός από την αντικατάσταση των ανθυγιεινών συνηθειών με πιο εγγενώς πολύτιμες δραστηριότητες, μπορούμε να προγραμματίσουμε επωφελείς δραστηριότητες σε καθημερινή βάση. Για παράδειγμα, μπορούμε να αφιερώσουμε δέκα λεπτά κάθε μέρα για να γράφουμε ιστορίες για τα παιδιά μας. Αν και αυτό μπορεί να μην αντικαθιστά κάποια κακή συνήθεια, εισάγει μια καλή συνήθεια, αν πρόκειται για κάτι που μας δίνει μια αίσθηση εκπλήρωσης. Είναι σαν να αφιερώνουμε χρόνο κάθε μέρα για να ασκήσουμε τις στωικές αρετές και να γινόμαστε όλο και πιο πολύ οι άνθρωποι που θαυμάζουμε.

Και η χαρά που ο Μάρκος Αυρήλιος λέει ότι μπορούμε να κατακτήσουμε παρατηρώντας την αρετή των άλλων; Αυτή σχετίζεται με όσα λέγαμε για τα πρότυπα στάσεων και συμπεριφοράς των άλλων. Ίσως να θέλουμε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να γράψουμε μια περιγραφή των χαρακτηριστικών που θαυμάζουμε περισσότερο στους άλλους ανθρώπους, όπως κάνει και ο Μάρκος στο πρώτο βιβλίο των Εις Εαυτόν, ή να τις φανταστούμε με τον νου μας. Η σκέψη των αρετών των ανθρώπων που μας περιβάλλουν ίσως έχει το πρόσθετο όφελος ότι μας βοηθάει να βελτιώσουμε τη σχέση μας μαζί τους.

Επίσης, πώς μας επηρεάζει ο στοχασμός των χαρακτηριστικών των άλλων και πώς μπορούμε να μάθουμε και να επωφεληθούμε από αυτή την εμπειρία; Τέλος, ας μην ξεχνάμε τι είπε ο Μάρκος Αυρήλιος σχετικά με το αίσθημα της ευγνωμοσύνης σε αντιπαραβολή με εκείνο της επιθυμίας. Κατά μία έννοια, το να επιθυμούμε κάτι είναι να φανταζόμαστε ότι έχουμε κάτι που δεν έχουμε, την παρουσία κάποιου πράγματος που είναι απόν.

Η ευγνωμοσύνη, από την άλλη πλευρά, προκύπτει όταν φανταζόμαστε την απουσία πραγμάτων που είναι αυτή τη στιγμή παρόντα: Τι θα συνέβαινε αν δεν είχαμε αυτό το πράγμα; Αν δεν οραματιζόμαστε κάθε τόσο την απώλεια, υπενθυμίζοντας στον εαυτό μας πώς θα ήταν η ζωή χωρίς τα πράγματα και τους ανθρώπους που αγαπάμε, θα τα θεωρούσαμε δεδομένα. Κρατήστε ένα ημερολόγιο των ανθρώπων και των πραγμάτων για τους οποίους είστε ευγνώμονες, ίσως εστιάζοντας σε ό,τι μαθαίνετε από αυτούς και αυτά.

Ωστόσο, όπως λέει ο Μάρκος Αυρήλιος, είναι σημαντικό να το κάνουμε αυτό με τον κατάλληλο τρόπο, ώστε να μην προσκολληθούμε υπερβολικά στα εξωτερικά πράγματα. Oι Στωικοί προσπαθούν να το αποφεύγουν υπενθυμίζοντας στον εαυτό τους ότι τα εξωτερικά πράγματα, και οι άλλοι άνθρωποι, δεν είναι απόλυτα υπό τον έλεγχό μας και κάποτε θα φύγουν. O σοφός άνθρωπος είναι ευγνώμων για τα δώρα που του έχει δώσει η ζωή, αλλά επίσης υπενθυμίζει στον εαυτό του ότι είναι απλώς δανεικά – όλα αλλάζουν και τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.

O Επίκτητος έλεγε στους Στωικούς μαθητές του να φαντάζονται ότι είναι καλεσμένοι σε ένα συμπόσιο και τους προσφέρουν φαγητό από έναν δίσκο, και ότι δεν τον κρατούν όλο δικό τους με απληστία χλευάζοντας τους υπόλοιπους, αλλά παίρνουν ευγενικά τη μερίδα που τους αναλογεί κι έπειτα παραδίδουν το υπόλοιπο στον επόμενο. Με τον ίδιο τρόπο οι Στωικοί σκέφτονται τη ζωή γενικότερα: έχουν ως σκοπό να είναι ευγνώμονες για τα εξωτερικά πράγματα χωρίς να προσκολλώνται υπερβολικά σε αυτά.

Είδαμε, λοιπόν, πώς οι Στωικοί φιλοδοξούσαν να βρουν την ευτυχία με υγιείς τρόπους, μέσα από την ευγνωμοσύνη για τα πράγματα που είχαν, τον θαυμασμό για τις δυνάμεις των άλλων ή την περηφάνια για τη δική τους ικανότητα να ενεργούν με αξιοπρέπεια, εντιμότητα και ακεραιότητα. Επίσης, μην ξεχνάτε ότι για τους Στωικούς η συνήθης ευχαρίστηση και ο πόνος δεν είναι κάτι καλό ή κακό αλλά απλώς κάτι αδιάφορο.

Το βασικό τους μέλημα είναι να αποφύγουν να γίνουν ηδονιστές προσδίδοντας υπερβολική αξία στις σωματικές απολαύσεις, ενδίδοντας σε αυτές και ποθώντας τες με υπερβολικό τρόπο. Η προτίμηση, ή «ελαφριά» επιθυμία, για τα ευχάριστα πράγματα και η αποφυγή του πόνου και της κακουχίας είναι κάτι το φυσικό για τους Στωικούς, εντός λογικών ορίων. Μπορούμε σήμερα να εφαρμόσουμε ένα μέρος της καθοδήγησης που μας άφησαν ως παρακαταθήκη σχετικά με το πώς να κυριαρχούμε στις επιθυμίες μας χρησιμοποιώντας το πλαίσιο που περιέγραψα.

Αξιολογούμε κάποιες συνήθειες ή επιθυμίες με ορθολογικό τρόπο και με κριτήριο τις συνέπειές τους. Καταγράφουμε τα μακροπρόθεσμα υπέρ και κατά σε περίπτωση που ενδώσουμε στη συνήθεια και σε περίπτωση που την υπερνικήσουμε. Κλείνουμε τα μάτια και οραματιζόμαστε μια διχάλα στον δρόμο μας που αντιπροσωπεύει δύο μονοπάτια, φανταζόμαστε με τη μεγαλύτερη δυνατή λεπτομέρεια πρώτα το μέλλον με τα ανθυγιεινά πάθη κι έπειτα το μέλλον με πράξεις σοφές και λογικές. Μπορούμε να προσαρμόσουμε την καθημερινή ρουτίνα που ανέφερα παραπάνω ως εξής:

1. Πρωινός διαλογισμός
Σκεφτείτε τον ήλιο που ανατέλλει, τα αστέρια και τη δική σας μικροσκοπική θέση μέσα σε ολόκληρο το σύμπαν. Κάντε μια νοητή δοκιμή των σημαντικών γεγονότων της ημέρας και φανταστείτε πώς ο Σωκράτης, ο Ζήνων, ο Μάρκος Αυρήλιος ή το δικό σας πρότυπο θα αντιμετώπιζαν τις συνήθειες ή τις επιθυμίες. Oραματιστείτε πώς σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε τις όποιες προκλήσεις και ποιες εσωτερικές δεξιότητες ή αρετές μπορείτε να εφαρμόσετε.

2. Κατά τη διάρκεια της ημέρας
Εφαρμόστε τη στωική ενσυνειδητότητα παραμένοντας σε εγρήγορση για τυχόν πρώιμες προειδοποιητικές ενδείξεις των συνηθειών ή επιθυμιών που θέλετε να υπερνικήσετε. Προσπαθήστε να τις αντιληφθείτε από νωρίς και να τις καταστείλετε εν τη γενέσει τους. Κάντε μια παύση και προσπαθήστε να αποδεχτείτε οποιαδήποτε συναισθήματα ανησυχίας με στωική αδιαφορία. Αποκτήστε γνωσιακή αποστασιοποίηση από τις σκέψεις σας και απέχετε από οποιαδήποτε ενέργεια βασίζεται στα συναισθήματά σας. Αντίθετα, επιδοθείτε σε υγιεινές υποκατάστατες συμπεριφορές που συμβάλλουν σε μια γνήσια αίσθηση εκπλήρωσης. Επίσης, μπορείτε να κρατήσετε ένα γραπτό αρχείο ή ημερολόγιο για κάποιες συνήθειες, όπως περιγράψαμε σε αυτό το κεφάλαιο.

3. Βραδινός διαλογισμός
Στο τέλος της ημέρας, επιθεωρήστε πόσο καλά συμπεριφερθήκατε σε ό,τι αφορά τις ενέργειες σύμφωνα με τις αξίες σας – δηλαδή, τις αρετές. Σε σχέση με τις επιθυμίες, σκεφτείτε τι κάνατε καλά, τι άσχημα και τι θα μπορούσατε να κάνετε διαφορετικά αύριο. Αν αυτό βοηθάει, φανταστείτε ότι απαντάτε σε αυτές τις περιπτώσεις ενώπιον ενός σοφού Στωικού μέντορα ή ακόμα και ενώπιον μιας ομάδας σοφών, και σκεφτείτε τι συμβουλές θα σας έδιναν. Χρησιμοποιήστε ό,τι μάθατε για να βοηθηθείτε στην προετοιμασία για τον πρωινό διαλογισμό της επόμενης ημέρας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Donald Robertson με τίτλο «Μάρκος Αυρήλιος: Σκέψου σαν Ρωμαίος αυτοκράτορας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. 

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η αυτο-φροντίδα είναι αυτό που θέλεις να είσαι. Υπάρχει μια εσφαλμένη αντίληψη, βέβαια, ότι η αυτο-φροντίδα έχει να κάνει με το διαλογισμό και το να λες δυνατά στον εαυτό σου θετικές προτάσεις. Μπορεί να είναι και αυτά, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι να καλλιεργήσεις και να φέρεις σε αρμονία το μυαλό, το σώμα και την ψυχή σου, τους οποίους ξεχνάς.


Δεν μιλάμε για το happy hour που πας με τους φίλους σου και πίνετε μέχρι λιποθυμίας. Όχι, αυτό σίγουρα δεν είναι αυτο-φροντίδα. 1-2 κοκτέιλ, όμως, σε καλή τιμή σε συνδυασμό με ένα catch up με τους φίλους σου, όπου θα μιλήσετε για τη δουλειά, για νέες κυκλοφορίες στη μουσική και στον κινηματογράφο είναι κάτι που χρειάζεσαι πότε, πότε.

Μίλα στο τηλέφωνο με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο

Ένα τηλεφώνημα, αντί για ένα κατεβατό μηνυμάτων είναι πάντα καλύτερο. Αν αυτό το πρόσωπο που απολαμβάνεις να μιλάς με τις ώρες για τη ζωή και τα προβλήματά σου είναι οι γονείς σου, τότε οκ. Αλλά αυτό λειτουργεί με οποιοδήποτε αγαπημένο σου πρόσωπο.

Πήγαινε kick-boxing (ή άλλη πολεμική τέχνη)

Ενώ η γιόγκα είναι από τα πιο must στάδια της αυτο-φροντίδας, υπάρχει κάτι στο να χτυπάς τις γροθιές σου στον αέρα που είναι απολύτως αναζωογονητικό και αγχολυτικό.

Βρες ένα νέο, όμορφο καφέ στη γειτονιά σου

Η πόλη σου είναι γεμάτη με όμορφα spot για καφέ, φαγητό ή ποτό, με ονειρεμένη διακόσμηση. Πιάσε το λάπτοπ, το βιβλίο σου ή απλά την τσάντα και το μπουφάν σου και πήγαινε να απολαύσεις τον καφέ σου σε ένα από αυτά.

Κάνε ένα κομπλιμέντο

Το να κάνουμε τους άλλους να αισθάνονται όμορφα, επηρεάζει θετικά κι εμάς. Κάνε ένα όμορφο σχόλιο σε κάποιον στο δρόμο, είτε για το ντύσιμο του, είτε για κάποιο χαρακτηριστικό του προσώπου του (μάτια, χαμόγελο). Φτιάχνοντας τη μέρα κάποιου, παίρνεις δύναμη κι επίσης, προκαλείς το σύμπαν να σου συμβεί το ίδιο.

Πλύνε τα πιάτα

Αυτό είναι περισσότερο μια προληπτική πρακτική. Το να πλύνεις τα πιάτα, από μόνο του, δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικό. Το να πλένεις, όμως, το πιάτο σου κατευθείαν, κάθε φορά που το χρησιμοποιείς, προλαμβάνει το δυσάρεστο mood που προκαλείται όταν δημιουργείται η στοίβα με τα πιάτα που περιμένουν να πλυθούν …

Κάλεσε τους φίλους σου για κρασί

Δεν είναι απαραίτητες οι επισημότητες για να γιορτάσεις με τους φίλους σου μια μικρή σου «νίκη». Κάλεσε τους φίλους σου ένα βράδυ για κρασί, μουσική κι επιτραπέζια ή ταινία και ποπ-κορν, για να γιορτάσεις μαζί τους την αύξηση που πήρες στη δουλειά ή οτιδήποτε άλλο.

Οργάνωσε ένα ταξίδι

Η διαδικασία του να προγραμματίσεις ένα ταξίδι -να κλείσεις εισιτήρια, δωμάτια, να βρεις που θα πας, τι θα δεις, τι θα φας- είναι ένας τρόπος να ανακαλύψεις τη σημαντικότητα του να ταξιδεύεις, να αλλάζεις παραστάσεις, να γνωρίζεις ανθρώπους και κατ’ επέκταση να ..ξεβολεύεσαι.

Διάβασε ειδήσεις

Το να ενημερώνεσαι για το τι συμβαίνει στον κόσμο είναι ένας τρόπος να συνδεθείς με τους άλλους ανθρώπους συζητώντας για άλλα πράγματα πέρα από τον καιρό. Οξύνει τη διανόηση μας, κάτι το οποίο είναι πολύ βασικό για την αυτο-φροντίδα. Μπορείς να κάνεις εγγραφή στο newsletter μεγάλων κι έγκυρων ιστοσελίδων και να τσεκάρεις καθημερινά τα πρωτοσέλιδα του Facebook και Twitter feed.

Κάνε μάσκα προσώπου

Μια φορά την εβδομάδα, το να αφιερώνεις περίπου μισή ώρα για τον καλλωπισμό του προσώπου σου είναι σημαντικό. Αγόρασε μια καλή μάσκα από το φαρμακείο ή φτιάξε μια δική σου με υλικά που έχεις στην κουζίνα. Θα βρεις πολλές συνταγές στο διαδίκτυο για να καταλήξεις σε αυτή που προτιμάς.

Φτιάξε μια λίστα

Καμιά φορά, το να αποτυπώνεις στο χαρτί τις σκόρπιες σκέψεις σου, μπορεί να περιορίσει το άγχος. Το να φτιάξεις μια λίστα με τις υποχρεώσεις σου είναι κάτι συνηθισμένο. Μπορείς, όμως, να φτιάξεις μια λίστα με διάφορα πράγματα, όπως τις ταινίες που θέλεις να δεις, τα μέρη που θες να ταξιδέψεις, τα εστιατόρια που θέλεις να πας, κ.α.

Ζωγράφισε ( ή κάνε κάτι δημιουργικό)

Η δημιουργία βοηθάει στην αυτοσυγκέντρωση και στον περιορισμό του άγχους. Βγάλε τα πινέλα σου, τα χρώματα και τον καμβά (μπορεί να είναι και τοίχος σου, αν δεν φοβάσαι) και απελευθέρωσε το ανήσυχο πνεύμα που κρύβεται μέσα σου.

Ξύπνα νωρίς

Πολλές φορές λέμε πως έχουμε ανάγκη περισσότερες ώρες μέσα στην ημέρα. Υπάρχουν αυτές οι ώρες, απλά εμείς προτιμάμε να κοιμόμαστε. Ξυπνώντας πολύ νωρίς το πρωί, μπορείς να έχεις πιο παραγωγική και ήρεμη ημέρα. Μπορείς, όσο ο περισσότερος κόσμος ακόμα κοιμάται, να πας μια βόλτα μέσα στην πόλη ή δίπλα στη θάλασσα και να απολαύσεις τη γαλήνη της στιγμής.

Δες μια ταινία από την παιδική σου ηλικία

Διάλεξε μια ταινία, από αυτές που έβλεπες στην εφηβεία και σε πιο μικρή ηλικία, πάρε ποπ κορν και απόλαυσέ την. Δώσε έμφαση στα αστεία που τότε δεν καταλάβαινες. Είναι, σίγουρα, πολλά!

Πάρε φρέσκα φρούτα και λαχανικά

Όταν η κουζίνα σου είναι γεμάτη από φρέσκα προϊόντα, κάθε σνακ μοιάζει με βόλτα στο πάρκο. Το ψυγείο μοιάζει πολύχρωμο και γεμάτο υγεία. Φυσικά, αυτό αντανακλάται και σε σένα που μόλις αρχίσεις να γεμίζεις το στομάχι σου με υγιεινές τροφές θα αποκτήσεις περισσότερη ενέργεια και λάμψη.

https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Μπορείτε να ακολουθήσετε τη μέθοδο του Καϊζέν ακόμα και από αυτή τη στιγμή. Βάλτε το στόχο και ξεκινήστε, κάνοντας ένα μικρό βήμα κάθε φορά. Στο τέλος θα διαπιστώσετε ότι εκείνο το μικρό βήμα με το οποίο ξεκινήσατε έχει γίνει ένα τεράστιο άλμα!

Όταν η ναζιστική Γερμανία κατέλαβε τη Γαλλία το 1940, η αμερικανική ηγεσία συνειδητοποίησε ότι φτάνει η ώρα της εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο αλλά και ότι η Ευρώπη χρειάζεται άμεσα μεγάλες ποσότητες πολεμοφοδίων και στρατιωτικού υλικού. Η αμερικανική κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ανάγκες αυτές σε μια περίοδο που υπήρχε έντονη έλλειψη προσωπικού και πίεση χρόνου, συγκρότησε τα λεγόμενα Τμήματα Ενδοβιομηχανικής Κατάρτισης, επανδρώνοντας με αυτά όλες τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες της χώρας.

Στόχος των διοικητικών αυτών τμημάτων ήταν να διδάξουν στους προϊσταμένους των επιχειρήσεων να επικεντρώνονται στη «συνεχή βελτίωση» και όχι να τους ενθαρρύνουν σε ριζικές αλλαγές και καινοτομίες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα αποτελέσματα που επεδίωκαν. Ένας ένθερμος υποστηρικτής της «συνεχούς βελτίωσης» εκείνη την εποχή ήταν και ο πανεπιστημιακός καθηγητής της Στατιστικής και συγγραφέας Ουίλιαμ Έντουαρντς Ντέμινγκ.

Καθώς η κατάσταση του επείγοντος πίεζε τους πάντες να βρίσκουν τρόπους για να αυξάνουν την αποδοτικότητα και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων, στα εργοστάσια τοποθετήθηκαν κουτιά μέσα στα οποία οι εργαζόμενοι οποιασδήποτε ειδικότητας έριχναν τις προτάσεις τους για τη βελτίωση της παραγωγικότητας, οι δε προϊστάμενοι υποχρεώνονταν να εξετάζουν σχολαστικά τις προτάσεις αυτές, όσο ασήμαντες κι αν φαίνονταν, όσο μικρά ή μηδαμινά κι αν θεωρούνταν τα αποτελέσματά τους.

Το σύστημα αυτό είχε τέτοια επιτυχία ώστε, σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Ρόμπερτ Μάουρερ, τόσο η ποιότητα όσο και η ταχύτητα παραγωγής των αμερικανικών πολεμοφοδίων υπήρξαν καθοριστικοί παράγοντες της νίκης των Συμμάχων επί της Ναζιστικής Γερμανίας. Το μάθημα αυτό, που προέτρεπε στη στόχευση της συνεχούς βελτίωσης, έγινε αργότερα γνωστό ως «μέθοδος Καϊζέν». Μετά τη λήξη του πολέμου και την άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας, οι Αμερικανοί, πιστεύοντας ότι ήταν προς το συμφέρον όλων η άνοδος της ιαπωνικής οικονομίας, έστειλαν στην Ιαπωνία ειδικούς της Ενδοβιομηχανικής Κατάρτισης για να βελτιώσουν την αποδοτικότητα των ιαπωνικών επιχειρήσεων.

Χιλιάδες Ιάπωνες επιχειρηματίες γράφτηκαν στο πρόγραμμα, που ονομάστηκε Πρόγραμμα Διοικητικής Κατάρτισης και είχε τέτοια επιτυχία ώστε στα τέλη του 1950 η Ιαπωνική Ένωση Επιστημόνων και Μηχανολόγων κάλεσε τον Ντέμινγκ για να τους συμβουλεύσει πάνω στην οικονομική αποδοτικότητα και παραγωγικότητα της χώρας τους. Αντίθετα με τους Αμερικανούς, που μετά το τέλος του πολέμου σταδιακά ξέχασαν τα προγράμματα ενίσχυσης της παραγωγής, τα μικρά βήματα της συνεχούς βελτίωσης είχαν τέτοια επιτυχία στην Ιαπωνία ώστε οι Ιάπωνες τους έδωσαν ένα δικό τους όνομα, το όνομα «Καϊζέν».

«Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων ξεκινά πάντα με το πρώτο βήμα». Το Καϊζέν δεν παροτρύνει σε δραστικές αλλαγές. Αντίθετα, προτρέπει να κάνει κανείς μικρά βήματα, έχοντας στόχο τη συνεχή βελτίωσή του

Ποια είναι η φιλοσοφία του Καϊζέν
Ολόκληρη η φιλοσοφία του Καϊζέν βρίσκεται μέσα στη γνωστή φράση του Λάο Τσε: «Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων ξεκινά πάντα με το πρώτο βήμα». Το Καϊζέν δεν παροτρύνει σε δραστικές αλλαγές. Αντίθετα, προτρέπει να κάνει κανείς μικρά βήματα, έχοντας στόχο τη συνεχή βελτίωσή του. Σταδιακά, καθώς το ένα μικρό βήμα διαδέχεται το άλλο, διαπιστώνει κάποια στιγμή ότι, έχοντας πριν καιρό ξεκινήσει με ένα μικρό βήμα, έχει κάνει πλέον ένα τεράστιο άλμα.

Η επιτυχία του Καϊζέν
Ο φόβος της αλλαγής είναι βαθιά ριζωμένος στον εγκέφαλό μας. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι κάθε φορά που προσπαθούμε να αλλάξουμε μια συμπεριφορά, μια συνήθεια ή μια ρουτίνα μας, η αμυγδαλή (μια ομάδα νευρώνων κοντά στο εγκεφαλικό στέλεχος που παίζει ρυθμιστικό ρόλο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στις συναισθηματικές αντιδράσεις) σημαίνει συναγερμό, θεωρώντας ότι κάθε νέα κατάσταση μας βγάζει από την ασφάλειά μας και ειδοποιεί σημεία στο σώμα μας να ετοιμαστούν για δράση, περιορίζοντας ή ακόμη και αδρανοποιώντας την πρόσβαση στον φλοιό, που είναι το μέρος του εγκεφάλου μας που σκέφτεται. Τα μικρά βήματα του Καϊζέν ξεγελούν την αμυγδαλή χωρίς να την αφυπνίζουν ώστε να σημάνει συναγερμό. Έτσι καταφέρνει κάποιος να αλλάξει μια συνήθεια, για παράδειγμα, χωρίς να συναντήσει την αντίδραση της αμυγδαλής.

Λάο Τσε: «Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων ξεκινά πάντα με το πρώτο βήμα»

Όλοι μπορούν να εφαρμόσουν το Καϊζέν
Το Καϊζέν μπορεί να εφαρμοστεί από όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Για να απολαύσετε τα οφέλη του δεν χρειάζεται να δαπανήσετε χρήματα, κόπο ή χρόνο. Είναι μια απόλυτα ασφαλής μέθοδος, που μπορεί να σας βοηθήσει να πετύχετε τους στόχους σας, να απαλλαγείτε από βλαβερές συνήθειες και να βελτιώσετε τη ζωή σας σε όλα τα επίπεδα. Μπορείτε να ακολουθήσετε τη μέθοδο του Καϊζέν ακόμα και από αυτή τη στιγμή. Βάλτε το στόχο και ξεκινήστε κάνοντας ένα μικρό βήμα κάθε φορά. Στο τέλος θα διαπιστώσετε ότι εκείνο το μικρό βήμα με το οποίο ξεκινήσατε έχει γίνει ένα τεράστιο άλμα!

Κάντε στον εαυτό σας μικρές ερωτήσεις Καϊζέν
Το μυαλό σας αγαπά τις ερωτήσεις, γιατί του αρέσει να βρίσκει απαντήσεις. Δώστε του την ευκαιρία να σας βοηθήσει να κόψετε μια κακή συνήθεια, να υιοθετήσετε μια καλή ή να κάνετε όποια αλλαγή θέλετε στη ζωή σας, ρωτώντας απλά τον εαυτό σας: Τι θα μπορούσα να κάνω ώστε να βάλω «αυτό» ή «εκείνο» στον καθημερινό μου πρόγραμμα; Πώς θα μπορούσα να βοηθήσω τον εαυτό μου να «κόψει» αυτή τη συνήθεια; Τι θα μπορούσα να κάνω για να βελτιώσω την οικονομική μου κατάσταση; Τι θα μπορούσα να κάνω για να βελτιώσω τη ζωή μου; Θα εκπλαγείτε από το πόσες απαντήσεις θα πάρετε στις ερωτήσεις που θα κάνετε στον εαυτό σας. Και από εκεί, ξεκινήστε!

Κάντε μικρές σκέψεις Καϊζέν
Αφού κάνατε τις μικρές ερωτήσεις στον εαυτό σας και πήρατε τις απαντήσεις σας, μπορείτε να προχωρήσετε, κάνοντας μικρές σκέψεις. Για παράδειγμα, μπορείτε να φαντάζεστε για 10-15 δευτερόλεπτα ότι κάνετε μια άσκηση και ότι τον διασκεδάζετε! Όταν αυτό που φαντάζεστε σας γίνει πραγματικά διασκεδαστικό, αυξήστε το χρόνο του οραματισμού σας στα 20-25 δευτερόλεπτα κ.ο.κ.. Για να πετύχετε τα καλύτερα αποτελέσματα σε αυτή την πρακτική, εφαρμόστε τη στρατηγική της Σμίλευσης του Νου.

Η Σμίλευση του Νου είναι μια πρακτική που αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Ψυχολογίας Ίαν Ρόμπερτσον, κατά την οποία οραματιζόμαστε αυτό που θέλουμε να κάνουμε ή να αλλάξουμε ή να επιτύχουμε, συμμετέχοντας με όλες τις αισθήσεις μας. Αν, για παράδειγμα, οραματιζόμαστε ότι ασκούμαστε, βλέπουμε την προσπάθεια των μυών μας, τις κινήσεις μας κλπ., αλλά βιώνουμε και τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτό που κάνουμε καθώς και εκείνα που νιώθουμε όταν επιτυγχάνουμε αυτό που θέλουμε. Ο καθηγητής Ρόμπερτσον αναφέρει στο βιβλίο του «Σμίλευση του Νου» ότι κατά τη διάρκεια της άσκησης, ο εγκέφαλός μας δεν αντιλαμβάνεται ότι η πράξη που οραματίζεται δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Αντίθετα, γι’αυτόν, αυτό που συμβαίνει κατά τη διάρκεια της άσκησης είναι η πραγματικότητα. Έτσι, μπορούμε να συνέλθουμε γρηγορότερα από έναν τραυματισμό, να γυμναστούμε καλύτερα, να μάθουμε γρηγορότερα ένα μουσικό όργανο, αλλά και να εξουδετερώσουμε τους φόβους μας.

Κάντε μικρές πράξεις Καϊζέν

Αφού κάνατε τις μικρές ερωτήσεις σας και αφού προχωρήσατε κάνοντας τις μικρές σκέψεις σας, είναι η ώρα να κάνετε και τις μικρές πράξεις Καϊζέν. Επιλέξατε αυτό που θέλετε να κάνετε και τώρα είστε έτοιμοι/ες για να το κάνετε. Μια μικρή πράξη Καϊζέν μπορεί να γίνει εύκολα και ευχάριστα, ακόμη κι αν δεν φημίζεστε για τη δύναμη της θέλησής σας. Κάντε ένα πολύ μικρό βήμα. Θα διαπιστώσετε ότι αισθάνεστε καλά. Το μυαλό σας δεν θα νιώσει ότι υπάρχει κάποιος κίνδυνος. Ο φόβος δεν θα κάνει την εμφάνισή του. Μόλις η μικρή σας πράξη αρχίσει να γίνεται με ευκολία, ανεβάστε τον πήχυ. Με αυτό τον τρόπο, οι μικρές πράξεις Καϊζέν καταφέρνουν να κρατούν μακριά τον φόβο και έτσι να αναπτύσσουμε νέες και μόνιμες καλές συνήθειες, να απομακρύνουμε τις βλαβερές και να κρατάμε τη ζωή μας στα δικά μας χέρια!

[Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Open Life, που κυκλοφόρησε με το Έθνος της Κυριακής, 24 Νοεμβρίου]

https://www.ethnos.gr

Ψυχολογία

Ζούμε στον Κόσμο ή στον “κόσμο μας”;

Η σύγχυση

Φαντασθείτε ότι γεννηθήκατε σε ένα βαθύ πηγάδι. Όταν θα αρχίσετε να καταλαβαίνετε, θα νομίζετε ότι ο κόσμος όλος συνοψίζεται σε εκείνο το μικρό κομμάτι του ουρανού που φαίνεται πάνω από το στόμιο του πηγαδιού. Θα αισθάνεστε μάλιστα ότι ξέρετε τον κόσμο, τα ξέρετε σχεδόν όλα, αφού (στο μυαλό σας) ο κόσμος είναι τόσο μικρός.

Αν αποφασίσετε να γνωρίστε αυτόν τον κόσμο από κοντά και αρχίσετε να σκαρφαλώνετε στα τοιχώματα του πηγαδιού, θα βλέπετε όλο και περισσότερο ουρανό, όσο θα ανεβαίνετε. Τότε θα καταλάβετε ότι είχατε υπερεκτιμήσει τις γνώσεις σας.

….Και όταν πλέον βγείτε από το πηγάδι, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο κόσμος είναι απέραντος και γι’ αυτό οι γνώσεις σας ασήμαντες.

Με λίγα λόγια, γνωρίζουμε ελάχιστα τον κόσμο στον οποίο ζούμε, γι’ αυτό χρειαζόμαστε πάντοτε τις απόψεις των άλλων για να προσεγγίζουμε την αλήθεια. Παρ όλα αυτά εμείς πιστεύουμε συχνά ότι μπορούμε να αποκωδικοποιούμε όσα συμβαίνουν γύρω μας, ίσως γιατί περιορίζουμε τις πραγματικές τους διαστάσεις στα μέτρα του δικού μας ορίζοντα.

Αυτή όμως η ψευδαίσθηση της πολυγνωσίας, προφανώς μας οδηγεί σε σύγχυση, αφού εκείνα που πιστεύουμε συνήθως αποκλίνουν σημαντικά από την πραγματικότητα. Συγχέουμε πολλά και διάφορα πράγματα. Από απλές και καθημερινές καταστάσεις, μέχρι σύνθετα θέματα και διαχρονικούς προβληματισμούς. Εκεί όμως που “το τερματίζουμε”, είναι τα πεδία της πολιτικής και της ιδεολογίας, με αρνητικές συνέπειες για την ποιότητα της δημοκρατίας.

Δεν φταίει όμως μόνο η ημιμάθεια μας. Φταίει κυρίως το γεγονός ότι η σύγχυσή μας είναι ιδιαιτέρως αποδοτική για κάποιες τυχοδιωκτικές ομάδες, κύρια για λαϊκιστές και εθνικιστές. Αυτοί φροντίζουν να την ανατροφοδοτούν και να τη διαιωνίζουν, εγκλωβίζοντάς μας στον γνωστό “θάλαμο αντήχησης” (“echo chamber”), έναν μηχανισμό τον οποίο εμείς οι ίδιοι θέτουμε σε λειτουργία, οδηγημένοι από τις ψευδαισθήσεις μας.

Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει άλλωστε, με τα εκατομμύρια των οπαδών του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπόρις Τζονσον; Αμφιβάλλει κανείς ότι, μέσα στους αναρίθμητους θαλάμους αντήχησης που είναι κλεισμένοι, διαβεβαιώνουν ο ένας τον άλλον ότι η μοίρα τους θα αλλάξει χάρις σε αυτούς τους άθλιους λαϊκιστές; Βέβαια, την ανάγκη των ψευδαισθήσεων τη δημιουργούν οι μεγάλες ανισότητες, η περιθωριοποίηση, η απουσία ελπίδων. Γι’ αυτό, τη μεγάλη ευθύνη την έχουν εκείνοι που ασκούν μακροπρόθεσμα την εξουσία. Αυτοί φέρνουν τους λαϊκιστές στο προσκήνιο και βάζουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία.

Η ταύτιση

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά, για να δούμε πως λειτουργούν οι θάλαμοι αντήχησης.

Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε, συναισθηματικά, πιο κοντά στο Α ή το Β πολιτικό κόμμα (και την αντίστοιχη ιδεολογία). Η σύνδεση αυτή μπορεί να εκτείνεται από την απλή συμπάθεια, μέχρι τον τυφλό φανατισμό. Μπορεί να ξεκίνησε από την ακούσια μύηση από το οικογενειακό μας περιβάλλον, μέχρι τη στρατολόγηση μας στα κομματικά όργανα ή τη φανατική αποδοχή κάποιων θεωριών που το κόμμα πρεσβεύει. Μπορεί ακόμη να οφείλεται στο ότι αντιπαθούμε ή μισούμε (για διάφορους λόγους) το αντίπαλο κόμμα.

Αν η σχέση μας είναι χαλαρή, τότε μπορούμε να κρίνουμε καλύτερα, να αλλάξουμε απόψεις αν χρειαστεί, να αξιολογούμε πρόσωπα και πράγματα σε μια βάση αντικειμενικών (κατά το δυνατόν) δεδομένων και επιχειρημάτων. Αυτό είναι καλό για εμάς τους ίδιους αλλά και για τους γύρω μας και τελικά για την ίδια τη δημοκρατία, αφού θα επιλέγουμε καταλληλότερους εκπροσώπους.

Όμως, στην περίπτωση μιας ισχυρής σχέσης, δεν θέλουμε να ακούσουμε οτιδήποτε άλλο παρά μόνο την επιβεβαίωση ότι αυτό που πιστεύουμε είναι το σωστό.

Σε μια τέτοια περίπτωση, έχουμε προσχωρήσει στην ταύτιση με το κόμμα και συνήθως επιδιώκουμε να μετέχουμε σε ένα “κλειστό” κύκλωμα πληροφόρησης (τηλεοπτικά μέσα, έντυπες και ηλεκτρονικές εφημερίδες, blogs, social media κλπ), το οποίο μας προσφέρει τις πληροφορίες που θέλουμε να ακούσουμε. Με τον καιρό εμπιστευόμαστε το πιο πάνω σύστημα πληροφόρησης σαν να ήταν ανοιχτό και αντικειμενικό, οπότε θεωρούμε την κομματική προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση, που διοχετεύονται σε αυτό, ως δεδομένες αλήθειες. Έτσι, “επιβεβαιώνουμε” τις αρχικές μας θέσεις και πρόθυμα επιδοκιμάζουμε, ανακυκλώνουμε και διαιωνίζουμε το περιεχόμενο του, χάνοντας την ικανότητα να διακρίνουμε την αλήθεια από το ψέμα. Ακόμη χειρότερα, η σύγκληση των απόψεων των μελών της “ομάδας μας”, ισχυροποιεί την πεποίθηση μας ότι αυτό που επαναλαμβάνουμε ο ένας στον άλλο, είναι η μόνη αλήθεια.

Από ένα σημείο και μετά, μάλιστα, δεν μας ενδιαφέρει η αλήθεια, όταν αυτή θέτει σε αμφισβήτηση τις πεποιθήσεις μας και μας βγάζει από τις βολικές ψευδαισθήσεις μας. Γινόμαστε δηλαδή σαν τους φανατικούς οπαδούς μιας ομάδας που θέλουν να την βλέπουν να νικά, έστω και αν χρειαστεί να παίζει αντιαθλητικά ή να αγοράζει τα παιχνίδια.

Όταν φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, ορθώνουμε τείχη γύρω μας, για να μην περάσουν “αιρετικές” πληροφορίες ή απόψεις. Π.χ. στο Facebook, μπλοκάρουμε τους φίλους που έχουν διαφορετικές απόψεις και επικοινωνούμε μόνο με τους “ομοϊδεάτες” μας, διαβάζοντας στις αναρτήσεις τους μια παραλλαγή των δικών μας πεποιθήσεων. Δημιουργούμε δηλαδή μια ομάδα, όπου ο καθένας αναμασά, σαν αντήχηση, τα λόγια του άλλου.

Η κάλπικη επιβεβαίωση

Το πιο πάνω νοσηρό περιβάλλον τροφοδοτείται με “μεροληπτικές επιβεβαιώσεις” (“confirmation bias”), που συνίστανται στην παραγωγή ψεύτικων πληροφοριών, στην απόκρυψη ή την επιλεκτική παρουσίαση γεγονότων, στην απατηλή συσχέτιση και ερμηνεία τους, στη διακίνηση σεναρίων συνωμοσίας, στη δημιουργία ουτοπικών προσδοκιών κλπ, με βασικό στόχο την επιβεβαίωση των σερβιρισμένων βασικών αφηγημάτων. Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι τα ίδια τα “θύματα” διευκολύνουν αυτή τη διαδικασία, γιατί κολακεύονται να βλέπουν ότι οι “πεποιθήσεις τους” (που τις διαμόρφωσαν μετά από πλύση εγκεφάλου στο “θάλαμο αντήχησης” -“echo chamber”), “επαληθεύονται” από την πιο πάνω μεροληπτική επιβεβαίωση.

Οι κίνδυνοι για την κοινωνία και τη δημοκρατία

Η πιο πάνω διαδικασία δεν ισχύει μόνο για όσους συσπειρώνονται γύρω από ένα κόμμα. Λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο για πολίτες που δεν ασχολούνται με την πολιτική. Τα “απολιτικά” μέλη αυτών των ομάδων, συνήθως αφήνουν έξω από τον “θάλαμο αντήχησης” τις ειδήσεις που συνδέονται με την πολιτική κατάσταση αλλά και με τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.

Παύουν επίσης να τροφοδοτούν το μυαλό τους με τους υγιείς προβληματισμούς που απασχολούν την κοινωνία και το αναγκάζουν να λειτουργεί στατικά, κάνοντας κύκλους γύρω από τις ίδιες σκέψεις και πεποιθήσεις, δημιουργώντας εμμονές και στερεότυπα. Λειτουργώντας σε ένα τέτοιο πλαίσιο, γίνονται εύκολα θηράματα για τον λαϊκισμό και τον εθνικισμό και παράλληλα δεν είναι σε θέση να αντικρούσουν πολλές άλλες μορφές ομαδοποίησης, που τους οδηγούν σε αντίστοιχους “θαλάμους αντήχησης”. Τελικός χαμένος αυτής της διεργασίας η ίδια η δημοκρατία.

Η αλήθεια είναι ότι, για τους “θαλάμους αντήχησης”που δημιουργούνται στα social media, έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες να αμβλυνθεί αυτή η κατάσταση. Για παράδειγμα, το Facebook διευκολύνει τη διατύπωση εναλλακτικών απόψεων μέσω των σχολίων και παράλληλα έχει διαφοροποιήσει τον αλγόριθμο trending για να εμφανίζονται πολλές πηγές πληροφοριών για κάθε συμβάν.Επίσης, το Buzz Feed News δημιούργησε την εφαρμογή “OutsideYour Bubble”, που στοχεύει στην εμφάνιση ενός ευρέως φάσματος απόψεων για τα επιμέρους θέματα.

Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, το 8% των χρηστών των social media, δείχνει να έχει παγιδευτεί στους πιο πάνω “θαλάμους”. Το κακό είναι ότι το ποσοστό αυτό αυξάνεται διαρκώς. Επίσης, ότι δεν είναι μόνο τα social media που δημιουργούν το πρόβλημα της απομόνωσης μέσω αυτής της μορφής ομαδοποίησης. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι αρκετοί εκείνοι που, από επιλογή τους, περιορίζουν την ενημέρωση τους σε ηλεκτρονικά sites ή εφημερίδες που παρέχουν μονόπλευρη ενημέρωση.

Επίλογος

Όταν ζούμε μέσα στον Κόσμο και να τον αφουγκραζόμαστε με σεβασμό, δεν μπορεί παρά να καταλαβαίνουμε ότι ο δρόμος της γνώσης δεν έχει τέλος, ότι η ενημέρωση μας πρέπει να είναι πολύπλευρη, ότι οι διαφορετικές γνώμες μας δίνουν την ευκαιρία να προσεγγίσουμε περισσότερο την αλήθεια.

Αν θεωρούμε ότι κατέχουμε αρκετή γνώση ώστε να μπορούμε να αποφαινόμαστε για όλα, αν πιστεύουμε ότι δεν χρειαζόμαστε τις απόψεις των άλλων γιατί οι δικές μας είναι σωστές “εξ ορισμού”, αν συνασπιζόμαστεσε ομάδες μεροληπτικής θεώρησης των πραγμάτων για να αυτοεπιβεβαιωθούμε, τότε ζούμε “στον κόσμο μας”, ζούμε σε “θαλάμους αντήχησης”, είμαστε τα ιδανικά θύματα του λαϊκισμού και του εθνικισμού, ρίχνουμε νερό στον μύλο εκείνων που σκάβουν τα θεμέλια της Δημοκρατίας.

_______________________

~ Μιχάλης Γκλεζάκος, Καθηγητής Χρηματοοικονομικής

Πηγή: capital.gr

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Αρκετές φορές παρατηρούμε στο περιβάλλον μας ανθρώπους που με μια λέξη θα τους χαρακτηρίζαμε αρνητικούς. Ανθρώπους που με την συμπεριφορά τους απαξιώνουν την ίδια τους την ζωή αλλά και τους ανθρώπους που τους περιβάλουν.

Είναι οι ίδιοι που ξεχνάνε ότι οι άνθρωποι γύρω τους αλλά και η ζωή τους όπως διαμορφώθηκε είναι η δική τους επιλογή. Παραμένουν στην εξωτερική εικόνα ενός ανθρώπου, βρίσκοντας πάντα κάτι μεμπτό , κάτι λάθος ώστε συγκρίνοντας τον εαυτό τους να νιώσουν ότι υπερέχουν έναντι των άλλων.

Αυτοί οι άνθρωποι ως κοινό χαρακτηριστικό έχουν την αρνητικότητα, την κριτική και την απαξίωση .Δεν συνδέονται επί της ουσίας με κανέναν, φαινομενικά δείχνουν ότι μπορούν να συνδεθούν, είναι όμως επιφανειακό και προσωρινό.

Συνήθως είναι μοναχικοί και απομονωμένοι με βασική πεποίθηση ότι η ζωή είναι άδικη μ αυτούς και δίνει απλόχερα σε κάποιους λιγότερο έξυπνους ή άξιους . Με τον μοναδικό τους τρόπο προκαλούν φόβο με την παρουσία τους , αλλά ουσιαστικά αυτό που προκαλεί τον φόβο στους άλλους ,είναι ο σκοτεινός τρόπος που βλέπουν τα πάντα γύρω τους, όμως τα βλέπουν ακριβώς όπως τον εαυτό τους .

Παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα απ ότι στην ουσία νιώθουν για τον εαυτό τους. Φαίνονται αλλά δεν είναι.

Είναι παρεμβατικοί και ελεγκτικοί στις ζωές των άλλων ,αναλύουν την κάθε σκέψη τους και πάντα βρίσκουν αποδείξεις και τεκμήρια για να πιστοποιήσουν το δίκιο τους.

Στην πραγματικότητα όμως είναι άνθρωποι που δεν αγαπηθήκαν επαρκώς ή τουλάχιστον έτσι όπως θα ήθελαν.

Είναι άνθρωποι που πάγωσαν το συναίσθημα τους γιατί κανείς δεν τους πλησίασε αρκετά για να τους το ζεστάνει. Βαθιά και υποσυνείδητα πιστεύουν ότι είναι ανάξιοι για να αγαπηθούν .

Φοβούνται την οικειότητα με τους άλλους γιατί ουσιαστικά φοβούνται την απόρριψη. Είναι καλύτερο να απαξιώνουν παρά να απαξιωθούν.

Αληθινά αν μπορέσεις να αποφύγεις την πρώτη εντύπωση που σου δίνει ένας τέτοιος άνθρωπος που είναι συνήθως η αρνητικότητα και δεις λίγο πιο βαθιά, θα τον συμπονέσεις γιατί υποφέρει. Θα δεις απλά ότι ο επικριτικός του λόγος κρύβει φόβο και νιώθει έλλειψη αγάπης.

Το σκοτάδι που απλώνεται και το νιώθεις στην αύρα του δεν είναι παρά ο φόβος του για την μοναξιά και την εγκατάλειψη.

Οποιοσδήποτε ή οτιδήποτε τον φέρει σε επαφή με αυτό τον φόβο μπορεί να τον κάνει να γίνει κακός, πολύ κακός.

Ο αρνητικός άνθρωπος είναι εκείνο το παιδί που δεν αγκαλιάστηκε αρκετά , δεν ακούστηκε και δεν του δόθηκε ίσως η ανάλογη προσοχή. Το στερημένο παιδί που έγινε ένας μίζερος αρνητικός ενήλικας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κακός άνθρωπος , υπάρχει όμως πληγωμένος άνθρωπος που αντιδρά με κακό τρόπο.

Σε οποιοδήποτε όμως σκοτεινό, αρνητικό και επικριτικό άνθρωπο υπάρχουν και σημεία πολύ φωτεινά που ενδεχόμενος αυτός δεν τα βλέπει καθώς βυθίζεται στα σκοτάδια του.

Η αλχημεία συμβαίνει όταν ένας θετικός άνθρωπος μπορεί να εστιάσει στα θετικά ενός τέτοιου ανθρώπου κι όχι μόνο στα αρνητικά.

Για να κρίνουμε έναν άνθρωπο αντικειμενικά χρειάζεται να συμπεριλάβουμε και να αποδεχτούμε τα αρνητικά και τα θετικά του.

Αυτή την διαδικασία όμως πρέπει πρώτα να την αναπτύξουμε στον εαυτό μας.

Η αποδοχή και η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι η πιο σημαντική εργασία μας στην ζωή μας, γιατί πολύ απλά αυτή η εργασία θα καθρεφτιστεί και στο περιβάλλον μας και στην κοινωνία όπου ζούμε.

Με τα μάτια που βλέπουμε τον εαυτό μας, με τα ίδια μάτια θα δούμε και τους άλλους.

Η επιλογή είναι δική μας.

Δεν αρκεί να φαίνεσαι αλλά και να είσαι .Δεν αρκεί να λέγεσαι θετικός αλλά και να είσαι.

Γιατί η συνειδητότητα και η πνευματικότητα ενός ανθρώπου φαίνεται και διακρίνεται στην ζωή από τις ίδιες του τις πράξεις, την ίδια του την στάση στην ζωή.

Όταν μπορεί να είναι παράδειγμα μέσα σε ένα ολόκληρο σύστημα γεμάτο από παλιές πεποιθήσεις που διαιωνίζονται με τον χρόνο και ψεύτικα εγώ που θέλουν να αυτοαποκαλούνται ανώτεροι άνθρωποι.

Ανωτερότητα είναι να μπορείς να είσαι συνδεδεμένος με ότι υπάρχει στην ζωή, με κάθε πλάσμα και μπορείς να νιώθεις αλλά και να βλέπεις την ομορφιά του!

Γιατί οι ψυχές είναι όμορφες, η προσωπικότητα που αναπτύσσουμε κρύβει την ομορφιά της ψυχής.

Γιατί η μονάδα μπορεί να δημιουργήσει μια ομάδα , πολλές ομάδες ένα σύστημα και μια ολόκληρη κοινωνία αλλά και έναν ομορφότερο κόσμο, με περισσότερη συνειδητότητα!

ΖΩΗ - roifotos.wordpress.com
healingeffect.gr

https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή