Σεπτεμβρίου 19, 2019

Ψυχολογία

Ένα αγαπημένο μου πρόσωπο περνά μια δύσκολη περίοδο στη ζωή της. Παλεύει με την κούραση, το στρες και τη μοναξιά. Η σκέψη μου είναι μαζί της, όπως θα ήταν με τον καθένα που αγωνίζεται απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής.

Ηαλήθεια είναι ότι αυτά τα δύσκολα συναισθήματα μπορούν να σου ραγίσουν την καρδιά.

Πέρα όμως από τη συμπόνοια μου, προσπάθησα να την βοηθήσω με μια απλή μέθοδο αντιμετώπισης των δύσκολων καταστάσεων. Αυτή τη μέθοδο μοιράζομαι μαζί σας, για να την δοκιμάσετε στη πράξη, αν αποδίδει και για εσάς τα αναμενόμενα.

«Ανακάλυψα ότι όταν πίστευα τις σκέψεις μου, υπέφερα. Αλλά όταν δεν τις πίστευα, δεν υπέφερα και αυτό είναι αλήθεια για όλους τους ανθρώπους. Η ελευθερία είναι τόσο απλή. Βρήκα τη χαρά μέσα μου που ποτέ δεν είχε εξαφανιστεί, ούτε για ένα λεπτό. Αυτή η χαρά υπάρχει μέσα σε όλους μας, πάντα»-Byron Katie

Κατά τη γνώμη μου η μέθοδος αυτή είναι κατάλληλη για όσους αισθάνονται στρεσαρισμένοι, απογοητευμένοι, μόνοι, θλιμμένοι και κουρασμένοι. Τα βήματα της έχουν ως εξής:

Δώστε σημασία στο δύσκολο συναίσθημα που νιώθετε και παρατηρήστε τι αντίκτυπο έχει στο σώμα σας. Γίνεται περίεργοι για όλα όσα νιώθετε μέσα σας και για όλα όσα αισθάνεστε πάνω σας.

Παρατηρήστε ποιες σκέψεις στο μυαλό σας προκαλούν αυτό το αίσθημα. Για παράδειγμα μπορεί να σκέφτεστε: «δεν θα έπρεπε να μου φέρονται έτσι». «Γιατί η δουλειά μου είναι τόσο δύσκολη» ή «αυτοί οι άνθρωποι με στρεσάρουν. Τα πράγματα θα έπρεπε να έχουν περισσότερη τάξη», είναι μερικές ακόμα σκέψεις με αρνητικό αντίκτυπο. Γι’ αυτό και πρέπει να δώσετε σημασία στις σκέψεις σας, ενώ μια καλή ιδέα θα ήταν να τις καταγράψετε σε ένα χαρτί.

Παρατήστε ότι οι σκέψεις είναι αυτές που σας προκαλούν τη δυσκολία. Όχι η κατάσταση, αλλά οι δικές σας σκέψεις. Μπορεί να μην το πιστεύετε αυτό, αλλά αν προσέξετε ακριβώς τι σας συμβαίνει θα δείτε ότι είναι αλήθεια.
Ρωτήστε τον εαυτό σας. «Τι θα μου συνέβαινε αν δεν είχα αυτές τις σκέψεις τη δεδομένη χρονική στιγμή; Ποιά θα ήταν η εμπειρία μου τώρα;». Η απλή απάντηση είναι ότι απλά είχατε μια εμπειρία. Και αυτή η εμπειρία προκάλεσε κάποια συναισθήματα στο σώμα σας. Αλλά γύρω σας υπήρχαν και άλλα πράγματα, φως, χρώματα, ήχοι. Ήταν συνεπώς απλά μια εμπειρία, μεμονωμένη στο χρόνο, ούτε καλή ούτε κακή.

Στην πραγματικότητα έχοντας συνειδητοποιήσει πια ότι πρόκειται απλά για μια μεμονωμένη εμπειρία, μπορείτε να την εκτιμήσετε γι’ αυτό που είναι πραγματικά. Μπορείτε δηλαδή να αφαιρέσετε τις σκέψεις από το σύνολο και να τη δείτε μόνη της γι’ αυτό που είναι. Και ίσως έτσι εκτιμήσετε και την ομορφιά της στιγμής.

Προφανώς όλα αυτά χρειάζονται κάποια εξάσκηση. Ωστόσο αξίζει να τα εφαρμόσετε στην πράξη. Κι αυτό γιατί μπορεί να μην καταφέρετε να αποτινάξετε από πάνω σας την κούραση (μόνο η ξεκούραση βοηθάει σε αυτό), μπορείτε όμως να αφήσετε στην άκρη όλες αυτές τις σκέψεις περί κούρασης που σας δυστυχούν. Σαφώς και δεν θα ξεφορτωθείτε τη μοναξιά έτσι απλά, αλλά θα ξεπεράσετε τις αρνητικές σκέψεις και τα ζοφερά συναισθήματα που κάνουν την κατάσταση πολύ χειρότερη.

Και ίσως με αυτό τον τρόπο καταφέρετε να αγαπήσετε την κάθε μία εμπειρία σας ξεχωριστά.

Συγγραφέας: Leo Babauta

Πηγή: zenhabits.net

omorfizoi.gr

Ψυχολογία

Μπέντζαμιν Ντισραέλι: «Ποτέ δεν πρόκειται να φτάσετε ψηλότερα από όσο σκέφτεστε» (ROBIN SHARMA)

Διαβάζω τη Συνωνυμία, της Τζούμπα Λαχίρι. Όμορφα γραμμένο. Και μου έφερε μια ιδέα: Γίνετε ένας Θαυμάσιος Στοχαστής. Δεσμευτείτε να κάνετε κάθε σκέψη σας μία πανέμορφη πραγματικότητα. Αφιερωθείτε στο να βρίσκετε εντυπωσιακές έννοιες και ιδέες και σκέψεις που να είναι ξεκάθαρα αριστουργήματα.


Το έχετε ακούσει εκατοντάδες φορές με άλλους τόσους διαφορετικούς τρόπους: Γίνεστε αυτό που σκέφτεστε. Και οι σκέψεις που χρησιμοποιείτε μετατρέπονται σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Να περιμένετε να σας συμβούν εξαιρετικά πράγματα και θα σας συμβούν. Το λένε οι εμψυχωτές. Το λένε οι δάσκαλοι. Το λένε οι σοφοί. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί;

Νομίζω ότι τελικά κατανοώ γιατί είναι ακριβής αυτή η ιδέα. Δεν είναι κάποια μυστικιστική φιλοσοφία. Είναι απλή λογική. Ορίστε, λοιπόν: Οι ενέργειές σας κάθε μέρα δημιουργούν τα αποτελέσματα της ζωής σας. Κι αφού πριν από κάθε ενέργειά σας υπήρξε μια σκέψη (η σκέψη είναι πράγματι ο πρόγονος της απόδοσης), αυτά στα οποία επικεντρώνεστε καθοδηγούν την πραγματικότητά σας.

Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Ντισραέλι το είχε διατυπώσει πολύ εύστοχα όταν έγραψε: «Ποτέ δεν πρόκειται να φτάσετε ψηλότερα από όσο σκέφτεστε»

Ως ανθρώπινο ον ποτέ δεν θα δράσετε με τρόπο σπουδαιότερο από τις σκέψεις σας. Αν έχετε σπουδαία όνειρα, η συμπεριφορά σας θα ακολουθήσει. Αν σκέφτεστε μικροπράγματα, θα κάνετε και μικροπράγματα.

Η έννοια αυτή εξαπλώνεται ορμητικά σε κάθε διάσταση της ζωής μας.

Αν σκέφτεστε ότι οι άνθρωποι είναι καλοί, οι μέρες σας θα περνούν ανοιχτόκαρδα. Και αυτή η συγκεκριμένη συμπεριφορά αληθινά δημιουργεί την πραγματικότητά σας, επειδή οι άνθρωποι κάνουν καλά πράγματα για τους καλούς ανθρώπους.

Αν σκέφτεστε ότι σας αξίζουν τα καλύτερα, οι ενέργειες σας θα αντανακλούν αυτή την εμπιστοσύνη. Οι καλύτερες ενέργειες θα οδηγήσουν τότε σε καλύτερα αποτελέσματα.

Αν περιμένετε ότι στη σταδιοδρομία σας ή στην κοινότητά σας θα φτάσετε σε επίπεδο παγκόσμιας κλάσης, τότε αυτός ο λαμπρός τρόπος σκέψης θα διαμορφώσει τον τρόπο που εργάζεστε καθώς και τον τρόπο που ζείτε. Και αυτή η εξαιρετική συμπεριφορά θα προκαλέσει εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ελπίζω ότι μπόρεσα να διατυπώσω αυτή την ιδέα με σαφήνεια. Επειδή πιστεύω ότι είναι μια πολύ μεγάλη ιδέα που όμως την αγνοούμε. Οι σκέψεις σας πραγματικά διαμορφώνουν την πραγματικότητα. Η μόρφωσή σας διαμορφώνει τον κόσμο σας. Εκείνα στα οποία εστιάζετε θα επεκταθούν. Κι εκείνα με τα οποία ασχολείστε είναι αδιαμφισβήτητο ότι θα καθορίσουν τη μοίρα σας.

https://www.robinsharma.com/
ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ
ΜΕΡΟΣ 2ο
ROBIN SHARMA
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ
lecturesbureau.gr

awakengr.com

Ψυχολογία

3 βήματα για να «χτίσεις» την αυτοπεποίθησή σου μέσα σε 3 μήνες
Η αυτοπεποίθηση είναι από τα καλύτερα δώρα που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου - μια πράξη αγάπης προς τον εαυτό σου.

H αυτοπεποίθηση είναι σημαντικός παράγοντας στις σχέσεις, στη δουλειά, στην υγεία. Ισως αυτό να είναι το μυστικό για να προχωράμε πάντα μπροστά στη ζωή και να υλοποιούμε κάθε μας στόχο.

Η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου είναι η δύναμη που σε κάνει να πατάς γερά στα πόδια σου και κρατά το κεφάλι σου ψηλά. Είναι το καύσιμο σε ένα «όχημα» που σε πάει παντού.

Αυτοπεποίθηση σημαίνει πίστη στον εαυτό μου. Σε ελάχιστες περιπτώσεις είναι έμφυτο, αλλά συνήθως μπορείς να αναπτύξεις την αυτοπεποίθηση σου όσο εξελίσσεσαι.

Η κατάκτηση της αυτοπεποίθησης δεν είναι μια εύκολη υπόθεση για πολλούς από εμάς. Δεν είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε, αλλά χρειάζεται συνεχή προσπάθεια για να χτιστεί και να κατακτηθεί.

Τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, καταρρακώνονται όταν κάνουν ένα λάθος ή οι υπολογισμοί τους πάνε στραβά. Συνήθως αποφεύγουν τις νέες εμπειρίες, είναι πιο διστακτικοί και δειλοί και πιστεύουν ότι τα καλά που τους συμβαίνουν οφείλονται σε τυχαίους παράγοντες, ενώ κατηγορούν τον εαυτό τους για οτιδήποτε αρνητικό τους συμβεί. Η υπερ-ευαισθησία τους καταλήγει στο να κάνει αυτά τα άτομα να αμφιβάλουν για τον εαυτό τους και την αξία τους.

Ας δούμε τα 3 βήματα για να μπορέσεις να βελτιώσεις την αυτοπεποίθησή σου μέσα σε 3 μήνες, όπως διαβάζουμε στο inc.com:

1. Υιοθέτησε μια θετική εικόνα για τον εαυτό σου

Η αυτοπεποίθηση ή το πώς σκέφτεται κανείς για τον εαυτό του και την αξία που του προσδίδει σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο ζωής του. Έτσι, τα άτομα που έχουν μια θετική εικόνα για τον εαυτό τους μπορεί να ερμηνεύουν την κριτική των άλλων ως «εποικοδομητική» και να τη χρησιμοποιούν για την αυτοβελτίωσή τους. Αναγνώρισε ότι η αξία σου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από εξωτερικούς παράγοντες, όπως το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, ο μισθός σου, η εμφάνισή σου ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό.

2. Εστίασε στα θετικά πράγματα

Διαχειρίσου τη αρνητική φωνή που έχεις μέσα σου και εστίασε περισσότερο στα θετικά πράγματα. Κάθε φορά που σκέφτεσαι κάτι αρνητικό, π.χ. «Δεν κάνω τίποτα καλά», επαναδιατύπωσε τις αρνητικές σκέψεις με πιο χρήσιμες και ρεαλιστικές σκέψεις όπως «Δεν χρειάζεται να είμαι καλή σε όλα, αρκεί η ειλικρινής προσπάθεια». Την επόμενη φορά που θα πιάσεις τον εαυτό σου να παραπονιέται, βρες κάτι θετικό σε εσεένα ή την ημέρα σου. Πες για παράδειγμα «Είμαι υγιής!» , «Εχω κάποιον να με αγαπάει», «Σήμερα γελάσαμε πολύ με τους φίλους μου».

3. Απέκτησε μια νοοτροπία εξέλιξης και βάλε στόχους

Αυτό έρχεται σε συνδυασμό με την οργάνωση. Κάτσε και σκέψου ποιες είναι οι βαθύτερες επιθυμίες, τα όνειρά σου και προσπάθησε εκμεταλλευόμενη τα δυνατά σου σημεία και τα προτερήματά σου, να εκπληρώνεις όσο περισσότερους στόχους μπορείς. Η εκπλήρωση κάθε μικρού ή μεγάλου στόχου θα σε γεμίζει με αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Κοίτα μπροστά και βάλε στόχο κάθε μέρα να εξελίσσεσαι όλο και περισσότερο. Μάθε καινούργια πράγμτα, βγες από την ρουτίνα σου και κάνε κάτι διαφορετικό. Η συνεχής αναβολή για κάτι που θέλεις και μπορείς, συνήθως συμβάλλει στην μείωση της αυτοπεποίθησης.

bovary.gr

 

Ψυχολογία


«Όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι μια προσπάθεια να θρυμματίσει την μοναξιά του» – Norman Cousins

Στον σημερινό κόσμο, με την τεχνολογία να μας συνδέει, η μοναξιά, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, μπορεί εύκολα να αποφευχθεί. Αλλά όσο περισσότερο απορροφόμαστε στον ψηφιακό μας κόσμο, τόσο χειρότερα τείνουμε να νιώθουμε. Μήπως το μέσον είναι το πρόβλημα;

Έχουμε γίνει υπερ- εξαρτημένοι από τις συσκευές μας εις βάρος των πιο παραδοσιακών τρόπων κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αλλά ενώ υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτόν τον ισχυρισμό, εδώ θα αναλύσουμε το επιχείρημα ότι είναι το εσωτερικό κενό, ή η έλλειψη μιας καλά προσδιορισμένης και αποτελεσματικής αίσθησης εαυτού, που αποτελεί τη ρίζα της μοναξιάς που βιώνουμε τόσοι άνθρωποι στις μέρες μας.

Μπορούμε να φανταστούμε ότι η αίσθηση εαυτού είναι σαν ένα σημείο σε ένα φάσμα. Από τη μία πλευρά αυτού του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού• αυτοί οι άνθρωποι μάλιστα νιώθουν πως έχουν βρει τη θέση τους μέσα στον κόσμο, ξέρουν τι θέλουν στη ζωή τους και προχωρούν στις απαραίτητες ενέργειες για να προσεγγίσουν τους στόχους τους.

Από την άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια αδύναμη αίσθηση εαυτού, οι «κενοί» άνδρες και γυναίκες. Τέτοια άτομα δεν έχουν καμία καθαρή εικόνα για το τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους, ούτε μακροπρόθεσμους στόχους και έτσι νιώθουν ανίκανοι να επηρεάσουν θετικά μια κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι τείνουν να πορεύονται παθητικά μέσα στη ζωή, ακολουθούν το μονοπάτι της ελάχιστης αντίστασης και συχνά τρομοκρατούνται από υπαρξιακές αμφιβολίες.

Το πρόβλημα της κενότητας, που τώρα επηρεάζει τόσο πολύ τη Δύση, είναι ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας σε μια περίοδο συνεχών αλλαγών. Γιατί η αίσθηση του εαυτού επηρεάζεται από τις κοινωνικές δομές της εποχής στην οποία ζούμε. Πολλοί από τους θεσμούς που στο παρελθόν βοηθούσαν τους ανθρώπους να βρουν τη θέση τους στον κόσμο έχουν καταρρεύσει.

Η πτώση του Χριστιανισμού, για παράδειγμα, έχει στερήσει από τη Δύση έναν θρησκευτικό ή πολιτισμικό μύθο στον οποίο οι άνθρωποι να μπορούν να στραφούν για να βρουν έναν νόημα στη ζωή τους. Η ανάπτυξη του κράτους αποτελεί επίσης μια δύναμη που έχει συνεισφέρει σε αυτή την παθολογία της κενότητας. Καθώς η ανάδυση του κράτους έχει οδηγήσει στην καταστροφή των μικρότερων κοινοτήτων και στην υποβάθμιση της οικογένειας.

Αλλά αυτό που έχει επιδεινώσει το πρόβλημα είναι οι αφιλόξενες οικονομικές συνθήκες. Γιατί αν κάποιος ήθελε να βρει το νόημα της ζωής του κατά τον 20ο αιώνα, θα μπορούσε αυτό να είναι ένα είδος Αμερικάνικου ονείρου (μια σταθερή καριέρα, ένα σπιτικό, μια δεμένη ευτυχισμένη οικογένεια) και έτσι να οικοδομηθεί μια συμπαγής αίσθηση εαυτού. Αλλά τώρα έως ένα βαθμό αυτό το όνειρο είναι νεκρό και η συμβολή όλων αυτών των δυνάμεων έχει δημιουργήσει μια κοινωνία κενών ανδρών και γυναικών.

Μια κοινωνία κυριευμένη από την παθολογία της κενότητας είναι επίσης μια κοινωνία βυθισμένη στο άγχος. Γιατί αν νιώσουμε ανίκανοι να ελέγξουμε τη ζωή μας και αβέβαιοι να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες του περιβάλλοντός μας, τότε το άγχος είναι η φυσική απόκριση.

Και για τον κενό άνθρωπο, αυτό το άγχος είναι πολύ έντονο κατά τη διάρκεια των περιόδων μοναξιάς. Αν δεν έχουμε άλλον άνθρωπο να βασιστούμε, ή να μας αποσπάσει την προσοχή, τότε οι σκέψεις μας στρέφονται εντός μας και αυτό προκαλεί ένα εσωτερικό κενό. Γι’ αυτό, σε αντίθεση με έναν ισχυρό και εξατομικευμένο εαυτό, για τον οποίο οι περίοδοι της μοναξιάς μπορεί να αποδειχθούν εξαιρετικά αναζωογονητικές, η μοναξιά για έναν κενό άνθρωπο βιώνεται σαν μια επώδυνη μοναχικότητα από την οποία πρέπει να ξεφύγει.

Στις προηγούμενες γενιές, ο κενός άνθρωπος θα στρεφόταν στην ασφάλεια των φίλων και της οικογένειας, ή θα έπαιρνε μέρος σε κοινωνικά γεγονότα, για να αποφύγει το άγχος της μοναξιάς. Αλλά σήμερα δεν χρειάζεται καν να αφήσουμε την άνεση του σπιτιού μας για να βρούμε τις απαραίτητες συνδέσεις για να μπλοκάρουμε την επίγνωση του κενού μας.

Αντιθέτως, χρειάζεται μόνο να στραφούμε στην άνετη χρήση των τηλεφώνων μας και να βυθιστούμε στον ψηφιακό κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μπορούμε να κατασκευάσουμε μέχρι και έναν ψευδο-εαυτό για να κρύψουμε την άδεια φύση μας. Επιλέγοντας κομμάτια πληροφοριών για τη ζωή μας, μπορούμε να υποκριθούμε ότι είμαστε κάποιος άλλος και να τραφούμε από την κοινωνική επιβεβαίωση όσων συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι.

Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται για να αποδράσουμε από το άγχος της μοναξιάς χρησιμοποιείται επίσης από τους προ-ψυχωτικούς σε μια προσπάθεια να αποφύγουν μια κρίση. Στο magnus opus του ο Silvano Arieti (Ερμηνεία της Σχιζοφρένειας) περιγράφει πώς αυτή η διαδικασία ξεδιπλώνεται στην περίπτωση των ψυχωτικών:

«Σε ορισμένες περιπτώσεις (η ψύχωση) ξεκινά με μια περίοδο σύγχυσης, ενθουσιασμού και εκνευρισμού. Ο ασθενής φαίνεται να ανυπομονεί να κάνει επαφές, να πλησιάσει όσους ξέρει, να ξανασυνδεθεί με αυτό που του φαίνεται ένας κόσμος απόδρασης. Αναζητά κάτι που δεν μπορεί να βρει»

Αυτό που ο σχιζοφρενής ψάχνει είναι επίσης αυτό που λείπει στον κενό άνθρωπο – μια ασφαλή αίσθηση εαυτού. «Στην ακραία μορφή του», γράφει ο ψυχολόγος Rollo May, «αυτός ο φόβος απώλειας του εαυτού είναι ο φόβος της ψύχωσης».

Η στροφή προς την ασφάλεια του εξωτερικού κόσμου συνήθως αποτυγχάνει να προστατεύσει από την ψυχωτική κρίση και το ίδιο κάνει και η στροφή προς τον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης• αποτυγχάνει να προστατεύσει τον κενό άνθρωπο από το άγχος και την μοναξιά του.

Αυτή η λύση είναι σαν να βάζουμε έναν επίδεσμο σε μια πληγή από σφαίρα, αφού η κοινωνική επιβεβαίωση που κερδίζουμε μέσω των μέσων είναι τόσο άδεια όσο και οι άνθρωποι που την δίνουν. Γιατί όπως και ο Rollo May έχει γράψει οι κενοί άνθρωποι «θα νιώθουν πιο μόνοι τους ασχέτως του πόσο στρέφονται ο ένας στον άλλο• γιατί οι κενοί άνθρωποι δεν έχουν μια βάση από την οποία να μάθουν να αγαπούν. Αλλά αυτό που καθιστά αυτή την άμυνα ενάντια στην κενότητα ιδιαίτερα βλαβερή είναι ότι εμποδίζει τους ανθρώπους να λάβουν τα απαραίτητα βήματα για να αναγνωρίσουν την έλλειψη εαυτού.

«Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει σε συνθήκες κενότητας για πολύ καιρό: αν δεν εξελίσσεται σε κάτι, δεν βαλτώνει απλά• οι δυνατότητές του μετατρέπονται σε απόγνωση και νοσηρότητα και σύντομα σε καταστροφικές δραστηριότητες» (Rollo May)

Το πραγματικό αντίδοτο στο εσωτερικό κενό είναι να ανακαλύψουμε αυτό που θέλουμε πραγματικά από τη ζωή μας και να γεννήσουμε έναν συμπαγή, αληθινό εαυτό. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε την μοναξιά και το άγχος που την συνοδεύει. Και είναι σε αυτές τις περιόδους της μοναχικότητας που μπορούμε να αρχίσουμε να μαθαίνουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.

Αντιμετωπίζοντας την μοναξιά μας και καλλιεργώντας τους χρυσούς σπόρους του είναι μας δεν αποτελεί μια εύκολη διεργασία, αφού απαιτεί να κάνουμε το βαρύ βήμα να μειώσουμε την ανάγκη μας για κοινωνική επιβεβαίωση. Επειδή για να αναπτύξουμε μια ισχυρή αίσθηση εαυτού πρέπει να διαχωριστούμε ψυχολογικά από τους άλλους. Ο καθένας μας είναι μοναδικός, έχουμε διαφορετικά έμφυτα ταλέντα, συμπάθειες και αντιπάθειες, κι έτσι καθώς ενδυναμώνουμε την αίσθηση εαυτού μας είναι αναπόφευκτο ότι θα γίνουμε κάτι που διαφοροποιείται από τους άλλους.

Αλλά δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι αυτή η διαδικασία θα μας κάνει να απορρίψουμε τον κοινωνικό κόσμο. Το αντίθετο• όσοι καλλιεργούν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού βελτιώνουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες και εμπλουτίζουν τις σχέσεις τους.

Αν τολμήσουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι, δεν θα το εγκρίνουν όλοι και ορισμένοι άνθρωποι που θεωρούμε φίλους μπορεί να μας μεταχειριστούν ακόμα και με περιφρόνηση. Γιατί όταν ένας κενός άνθρωπος βλέπει έναν άλλο να αφήνει πίσω του τις αλυσίδες της κενότητας, συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο την άδεια, ανούσια φύση του.

Εναλλακτική Δράση

Ψυχολογία

Δες την όμορφη πλευρά της ζωής.

Εστίασε στην ευτυχία

Κάνε καθημερινά οτιδήποτε σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και δίνει νόημα στη ζωή σου. Σε πολλές περιπτώσεις το πρόγραμμα μας είναι φορτωμένο με πολλά πράγματα που μας βαραίνουν, που μας ρίχνουν ψυχολογικά. Το αποτέλεσμα είναι να νιώθουμε εξαντλημένοι και χωρίς διάθεση. Βάλε λοιπόν στο πρόγραμμα περισσότερα απο απο αυτα που σε κάνουν να νιώθεις καλά και δες τη ζωή σου να αλλάζει.

Εστίασε στην ευημερία

Σε αρκετές περιπτώσεις κάνουμε πολύ καλά, πράγματα που δεν χρειάζεται να γίνουν καθόλου ή πράγματα που δεν μας αποφέρουν κάποιο σημαντικό όφελος. Το σημαντικό λοιπόν είναι να αξιοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις ικανότητες και τα ταλέντα μας με απώτερο σκοπό να ωφελήσουμε τους συνανθρώπους μας αλλά και να λαμβάνουμε όσα μας αξίζουν. Εστίασε στην ευημερία και την αφθονία. Ζήσε όπως σου αρμόζει.

Εστίασε στη θετικότητα

Σε πολλές περιπτώσεις είναι πρόκληση να σκεφτόμαστε θετικά, αλλά ακριβώς εκεί είναι το σημαντικό. Οτιδήποτε εύκολο δεν έχει πάντα αξία. Το μεγάλο στοίχημα είναι να μπορούμε να βλέπουμε κάτι θετικό σε οτιδήποτε. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι: ουδέν κακόν αμιγές καλού. (Δεν υπάρχει κακό, χωρίς καθόλου καλό μέσα του). Στρέψε τη προσοχή σου στη θετική πλευρά της ζωής, σίγουρα υπάρχουν πολλά άσχημα, όμως υπάρχουν πολύ περισσότερα θετικά.

Εστίασε στις λύσεις

Το να αναλύεις συνεχώς προβλήματα και να αναπαράγεις διαρκώς τα ίδια δεν σε ωφελεί με κανένα τρόπο. Αντί να εστιάζεις στο πόσο άσχημα μπορεί να είναι τα πράγματα, εστίασε στο τι μπορεί να γίνει για να πάνε καλύτερα. Όπως κι αν είναι η κατάσταση σίγουρα υπάρχουν λύσεις, επομένως, το να προσανατολίζεσαι στο να τις βρεις είναι πολύ πιο εποικοδομητικό απο το να εστιάζεις στα αρνητικά.

«Αν πιστεύεις ότι το να αισθάνεσαι άσχημα και το να ανησυχείς συνεχώς θα αλλάξει ένα δεδομένο, τότε ζεις σ’ έναν άλλον πλανήτη και σε μια διαφορετική πραγματικότητα».

Wayne W. Dyer

John Evans – Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης και Προσωπικής Εξέλιξης

aytoveltiosi.wordpress.com

awakengr.com

Ψυχολογία

Γιατί θέλουμε τόσο πολύ να ικανοποιούμε την περιέργειά μας
Η ικανοποίηση της περιέργειας φαίνεται ότι δρα στις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται με το φαγητό, τα χρήματα και ίσως και τα ναρκωτικά. Νέα έρευνα μας εξηγεί γιατί δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην επιθυμία να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας...

Η νέα μελέτη των επιστημόνων από το UC Berkeley’s Hass School of Business ανακάλυψε ότι οι πληροφορίες δρουν στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου που παράγει ντοπαμίνη, με τον ίδιο τρόπο που δρουν τα χρήματα ή το φαγητό.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Proceeding of the National Academy of Sciences, υποστηρίζει ότι το μυαλό αποκωδικοποιεί τις πληροφορίες βάσει της ίδιας ίδιας κλίμακας που χρησιμοποιεί για τα χρήματα. Έτσι, οι ερευνητές θέτουν τις βάσεις για να ξετυλίξουν το κουβάρι των νευροεπιστημών γύρω από τον τρόπο με τον οποίο καταναλώνουμε τις πληροφορίες και ίσως και τον ηλεκτρονικό εθισμό.

«Ήμασταν σε θέση να διατυπώσουμε για πρώτη φορά την ύπαρξη ενός κοινού νευρικού κώδικα για την πληροφορία και το χρήμα, ο οποίος ανοίγει το δρόμο για διάφορες εντυπωσιακές ερωτήσεις σχετικά με το πώς οι άνθρωποι καταναλώνουν -και πολλές φορές υπερκαταναλώνουν- τις πληροφορίες», αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής και νευρο-οικονομολόγος, Ming Hsu που πραγματοποίησε την έρευνα σε συνεργασία με τον μεταδιδακτορικό ερευνητή, Kenji Kobayashi από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια.

Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα μελετά την περιέργεια και το πώς αποτυπώνεται μέσα στον εγκέφαλο. Για τους οικονομολόγους είναι κάτι πολύτιμο επειδή μας βοηθά να αποκτήσουμε πληροφορίες που θα συμβάλλουν στη λήψη αποφάσεων, ενώ για τους ψυχολόγους είναι ένα ενδότερο κίνητρο που μπορεί να προκαλέσει δράση από μόνο του.

«Η μελέτη μας προσπαθεί να δώσει απάντηση σε δύο ερωτήματα: Πρώτον, μπορούμε να συμφιλιώσουμε την οικονομική με την ψυχολογική πλευρά της περιέργειας, ή το γιατί οι άνθρωποι αναζητούν πληροφορίες; Δεύτερον, πώς διακρίνεται η περιέργεια μέσα στον εγκέφαλο;», σχολιάζει ο Δρ. Hsu.

Για να κατανοήσουν περισσότερα για τη νευροεπιστημονική πτυχή της περιέργειας, οι ερευνητές εξέτασαν τον εγκέφαλο ατόμων την ώρα που έπαιζαν κάποιο παιχνίδι με στοίχημα. Σε κάθε συμμετέχοντα παρουσιάστηκε μια σειρά από παιχνίδια και εκείνος έπρεπε να αποφασίσει πόσα χρήματα ήταν πρόθυμος να πληρώσει για να μάθει πού είχε τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει. Σε κάποια παιχνίδια η πληροφορία ήταν χρήσιμη, ενώ σε άλλα όχι.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι συμμετέχοντες έκαναν λογικές επιλογές βασιζόμενοι στην οικονομική αξία της πληροφορίας, δε μπορούσαν, όμως, να εξηγήσουν όλες τους τις επιλογές: Οι άνθρωποι έτειναν γενικά να υπερεκτιμούν τις πληροφορίες και ειδικά αυτές που αφορούσαν παιχνίδια με μεγαλύτερα στοιχήματα. Φαίνεται ότι το μεγαλύτερο ρίσκο αύξανε την περιέργεια των ανθρώπων για πληροφορία, ακόμα και όταν αυτή δεν είχε καμία σχέση με τις αποφάσεις τους.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η συμπεριφορά αυτή – όταν δηλαδή οι άνθρωποι αποκτούν κάποια πληροφορία βασιζόμενοι όχι μόνο στο πρακτικό της όφελος αλλά και στην προσδοκία αυτού του οφέλους, είτε είναι χρήσιμο είτε όχι – μπορεί να εξηγηθεί μόνο από ένα μοντέλο που θα αποτύπωνε τόσο τα οικονομικά όσο και τα ψυχολογικά κίνητρα για αυτή την ατέρμονη αναζήτηση πληροφοριών. «Έχει να κάνει με το πώς η προσδοκία ενισχύει το πόσο καλό ή κακό φαίνεται κάτι. Γι’αυτό η προσδοκία μιας θετικής εξέλιξης κάνει την πληροφορία να φαίνεται πιο πολύτιμη», σχολιάζει ο Δρ. Hsu.

Πώς ανταποκρίνεται ο εγκέφαλος σε μια πληροφορία;
Αναλύοντας τις μαγνητικές τομογραφίες των συμμετεχόντων στη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πληροφορίες σχετικά με τις πιθανότητες του παιχνιδιού ενεργοποιούσαν κάποιες περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην αξιολόγηση. Πρόκειται για τις ίδιες περιοχές, που περιλαμβάνουν το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου που παράγει ντοπαμίνη, που ενεργοποιούνται με το φαγητό, τα χρήματα και ίσως και τα ναρκωτικά. Αυτό, μάλιστα, συνέβαινε είτε όταν η πληροφορία ήταν χρήσιμη και άλλαζε την αρχική απόφαση του ατόμου είτε όχι.

Στη συνέχεια οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια τεχνική μηχανικής μάθησης για να διαπιστώσουν αν ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί τον ίδιο νευρικό κώδικα για τις πληροφορίες σχετικά με τις στοιχηματικές πιθανότητες, όπως και για την αξιολόγηση ή τα χρήματα. Αυτό τους επέτρεψε να εξετάσουν τον νευρικό κώδικα όσον αφορά στην απόκριση του εγκεφάλου σε διάφορες ποσότητες χρημάτων και έπειτα να δουν αν ο ίδιος κώδικας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προβλέψει πόσα χρήματα μπορεί να δώσει ένα άτομο για μια πληροφορία. Και πράγματι, μπορεί.

Με άλλα λόγια, όπως μπορούμε να κοστολογήσουμε ένα πίνακα, ένα δείπνο ή τις διακοπές σε πραγματικό χρήμα, έτσι μπορεί και ο εγκέφαλος να «μετατρέψει» την περιέργεια για μια πληροφορία στον ίδιο κοινό κώδικα που χρησιμοποιεί για τα χρήματα και άλλες δομικές ανταμοιβές.

ygeiamou.gr

https://www.akappatou.gr/index.php/2016-12-21-21-07-04/sxeseis/19785-giati-theloume-toso-poly-na-ikanopoioyme-tin-periergeia-mas

Ψυχολογία

«Οι περισσότεροι φόβοι της απόρριψης βασίζονται στην επιθυμία για αποδοχή από τους άλλους. Μην βασίζετε την αυτοεκτίμηση σας στη δική τους γνώμη»
Χάρβει Μακέι

Στο παρελθόν, την περίοδο που ήμουν μόνος μου, βίωνα την απόρριψη πολύ συχνά.

Ήταν ένα επίπονο κεφάλαιο στη ζωή μου που όμως με πήγε μπροστά. Γιατί μέχρι τότε απέφευγα κάθε κατάσταση που θα μπορούσε να με φέρει αντιμέτωπο μαζί της.

Όταν μπόρεσα να την κοιτάξω κατάματα ξανά και ξανά, έμαθα και πως μπορώ να την ξεπερνάω. Τους τρόπους με τους οποίους το πετυχαίνω αυτό, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σε αυτό το κείμενο.

Πάρτε το χρόνο σας για να σκεφτείτε την απόρριψη αντί να «φορέσετε» ένα βεβιασμένο χαμόγελο
Μην προσπαθήσετε να φανείτε οπτιμιστές ή να προχωρήσετε μπροστά όταν βρίσκεστε σε συναισθηματική ταραχή. Ποτέ αυτή η προσέγγιση δεν αποδίδει τα προσδοκώμενα. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να πάρετε λίγο χρόνο για να σκεφτείτε τα αισθήματα που πυροδότησε μέσα σας η απόρριψη.

Στην αρχή θα πονέσετε, είτε λίγο, είτε πολύ. Είναι καλύτερο όμως να νιώσετε τον πόνο από το να τον καταπνίξετε. Κι αυτό γιατί είναι βέβαιο ότι θα σας βγει αργότερα και αιφνίδια σε θλίψη και οργή. Αποδεχόμενοι τα αισθήματα σας θα ξεπεράσετε γρηγορότερα την απόρριψη. Τουλάχιστον αυτό μου έχει μάθει η εμπειρία μου μέχρι σήμερα.

Επικεντρωθείτε σε όσα έχετε στη ζωή σας
Η αφιέρωση χρόνου για σκέψη γύρω από όλα όσα σας πλήγωσαν είναι το δίχως άλλο ένας ασφαλής τρόπος για να προσπεράσετε μια απόρριψη. Ωστόσο θα πρέπει αυτή η διαδικασία να έχει ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν θα σας ωφελήσει σε βάθος χρόνου να βυθιστείτε στην αρνητικότητα.

Για να αποφύγετε μια τέτοια εξέλιξη σκεφτείτε όλα όσα έχετε στη ζωή σας. Τους ανθρώπους, τα πάθη, τα χόμπι σας, όλα όσα συνηθίζετε να παίρνετε ως δεδομένα, αλλά δεν είναι, όπως η στέγη και η τροφή. Νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τα υπάρχοντα και τα αποκτήματα σας, βάζετε ακόμα και την απόρριψη στη σωστή της προοπτική και δεν της επιτρέπετε να σας καταβάλει.

Πείτε όχι στον εσωτερικό κριτή σας
Όταν είστε αντιμέτωποι με την απόρριψη είναι πολύ εύκολο να βυθιστείτε στην αυτολύπηση, αν αφήσετε τον εσωτερικό κριτή σας να έχει τον πρώτο λόγο. Ο εσωτερικός κριτής είναι η φωνή που σας λέει, πως για την απόρριψη που δεχτήκατε, φταίει ότι δεν είστε αρκετά ελκυστικοί, επαρκώς έξυπνοι ή έστω και λίγο επιτυχημένοι.

Ο τρόπος για να αποφύγετε τον συγκεκριμένο σκόπελο είναι να σταματήσετε εγκαίρως αυτή την εφιαλτική φωνή στο κεφάλι σας. Την επόμενη φορά που τα αρνητικά σχόλια της θα απειλήσουν την ψυχολογία σας, πείτε: όχι, όχι, όχι, δεν θα κάνω το ίδιο λάθος ξανά. Και στη συνέχεια για να προχωρήσετε μπροστά, επικεντρωθείτε με ευγνωμοσύνη σε όλα όσα έχετε, ακριβώς όπως σας είπα παραπάνω.

Μιλήστε σε έναν φίλο ή ένα αγαπημένο πρόσωπο
Όταν δεν επικοινωνούμε το πρόβλημα που μας απασχολεί, σύντομα αυτό παίρνει τεράστιες διαστάσεις στο μυαλό μας, πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές του. Για να μην γιγαντωθεί η απόρριψη μέσα σας, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να εκμυστηρευτείτε τη στεναχώρια και τις σκέψεις σας σε κάποιον δικό σας άνθρωπο.

Κατά αυτόν τον τρόπο εκείνος με τη δική του ουδέτερη ματιά, είναι σίγουρο ότι, θα σας βοηθήσει να δείτε την κατάσταση με διαφορετικό, περισσότερο ψύχραιμο τρόπο.

Μην νομίζετε ότι όλα έχουν να κάνουν με εσάς
Είναι εξαιρετικά εύκολο να πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε ότι κάτι πάει λάθος με εσάς γι αυτό και δεν εξασφαλίσατε, για παράδειγμα, το δεύτερο ραντεβού που τόσο πολύ θέλατε. Δεν έχουν όμως να κάνουν τα πάντα με εσάς. Μπορεί και το άλλο το άτομο να έχει τις αμφιβολίες του.

Μπορεί πάλι διάφορες καταστάσεις από το παρελθόν του να μην του επιτρέπουν να προχωρήσει μαζί σας. Ή πιο απλά μπορεί να ψάχνει για κάτι διαφορετικό από εσάς. Έτσι όμως είναι η ζωή. Οπότε πάρτε το μάθημα που πρέπει από αυτή την απόρριψη και προχωρήστε μπροστά, χωρίς να ρίξετε όλη την ευθύνη πάνω σας.

Γίνετε εποικοδομητικοί και επικεντρωθείτε στο μάθημα που παίρνετε
Όπως ανέφερα παραπάνω, τα πάντα δεν έχουν να κάνουν με εσάς. Δεν φέρετε την αποκλειστική ευθύνη μιας απόρριψης. Αυτή είναι η ζωή και μάλιστα μια ζωή που την απολαμβάνετε στο έπακρο και δεν την ξοδεύετε κλεισμένοι στην ζώνη ασφαλείας σας. Ταυτόχρονα όμως ας είστε ειλικρινείς με τους εαυτούς σας, ώστε να αυξήσετε τις πιθανότητες επιτυχίας σας στο μέλλον. Ίσως υπάρχει κάτι που μπορείτε να βελτιώσετε για να το καταφέρετε. Τουλάχιστον αυτό συνέβη με εμένα. Δυο ερωτήσεις που με βοήθησαν στο παρελθόν να συνέλθω γοργά από μια απόρριψη είναι οι εξής:

Ποιο είναι το ένα πράγμα που μπορώ να μάθω από αυτό που βιώνω;
Ποιο είναι το ένα πράγμα που μπορώ να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά;
Θυμηθείτε: πρόκειται για μια προσωρινή, όχι μόνιμη, κατάσταση
Όταν απορρίπτεστε συνήθως σκέφτεστε ότι ο πόνος δεν θα φύγει ποτέ. Και ότι θα συνεχίσετε να απορρίπτεστε ξανά και ξανά σε όλα όσα επιθυμείτε. Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασύρετε από τέτοιες καταστροφικές σκέψεις. Αντίθετα κρατήστε στο μυαλό σας αυτά τα δύο πράγματα:

Επειδή απορριφθήκατε σήμερα σε ένα ραντεβού ή σε μια συνέντευξη για δουλειά δεν σημαίνει ότι θα απορριφθείτε και αύριο.
Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια προσωρινή κατάσταση, που δεν θα διαρκέσει για το υπόλοιπο της ζωής σας, αν συνεχίσετε να προχωράτε μπροστά βήμα-βήμα.
Ενδυναμώστε την αυτοεκτίμηση σας
Οι συνήθειες και οι στρατηγικές ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης σας μπορεί να μην σας καθιστούν απροσπέλαστους στις αποτυχίες, σας κάνουν όμως δυνατότερους απέναντι τους. Καλλιεργώντας την εκτίμηση σας προς τον ίδιο σας τον εαυτό γίνεστε αυτόματα λιγότερο ευάλωτοι απέναντι στα όσα λένε ή πιστεύουν οι άλλοι για εσάς.

Προσεγγίζοντας εσάς τους ίδιους με ευγένεια είναι ευκολότερο να παραμείνετε ενεργοί και να μάθετε κάτι από αυτό που ζείτε για να κρατηθείτε κατά το δυνατόν μακριά από δυσάρεστες καταστάσεις στο μέλλον.

Συνεχίστε να προχωράτε μπροστά

Επεξεργαστείτε αυτό που σας συνέβη, μάθετε ότι περισσότερο μπορείτε, αλλά μην αφήσετε την απόρριψη να σας σταματήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επικεντρώνοντας τις σκέψεις σε όλα όσα έχετε, σε αυτά που μάθατε και στα σχέδια που έχετε για τη συνέχεια προχωράτε αμέσως μπροστά. Ακόμα κι αν τα πρώτα σας βήματα είναι μικρά, η συνέχεια θα σας δικαιώσει.

Συγγραφέας: Χένρικ Έντμπεργκ

Πηγή: positivityblog.com

Ψυχολογία

Αποδεσμεύσου από αυτούς που ποτέ δεν έκαναν τίποτα για να μείνουν στη ζωή σου, από ανθρώπους με παροδικά συναισθήματα που σε έκαναν να επενδύσεις τον χρόνο σου και να βασίσεις τις ελπίδες σου σ’ αυτούς. Το να απομακρυνθείς θέλει θάρρος, αλλά αφού αποδεχθείς το τέλος της σχέσης, θα διακρίνεις στο βάθος την αρχή κάτι καινούργιου. Ποιος δεν έχει αναγκαστεί κάποια στιγμή να κλείσει ένα κεφάλαιο στη ζωή του; Είναι αυτό που λέμε, πως τα πράγματα ολοκληρώνουν τους κύκλους τους.

Είναι κάτι που θρέφει και την προσωπική μας εξέλιξη. Ενώ αφήνουμε πίσω μας άτομα που μας πληγώνουν, κερδίζουμε κάποιους άλλους. Η ζωή είναι ένα ασταμάτητο ποτάμι που μας κατακλύζει και μας συναρπάζει σε κάθε επόμενη στάση, γι’ αυτό το λόγο δεν αξίζει να μένουμε κολλημένοι σε καταστάσεις ή σε πρόσωπα που μας βυθίζουν και μας καθηλώνουν σε ένα σημείο. Τα πρόσωπα που δεν μας καταλαβαίνουν, που μας πληγώνουν και διαβρώνουν την ύπαρξή και την ψυχή μας, εμποδίζουν την εξέλιξή μας.

Μπορεί να είναι δύσκολο να το παραδεχτούμε ή να θέλουμε να μην το εκδηλώνουμε, αλλά η στενοχώρια είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να κρύψει. Μας πληγώνει, μας εξουθενώνει και σβήνει την ενέργειά μας. Έτσι, κάτι πρέπει να κάνουμε για να τη σταματήσουμε. Στη ζωή φθάνει πάντα εκείνη η στιγμή που έρχεται η χειραφέτηση, η απελευθέρωση από τα βάσανα και η απεμπλοκή από τα λάθος άτομα.

Το να προχωρήσουμε κλείνοντας ένα κεφάλαιο στη ζωή μας, δεν έχει να κάνει μόνο το να πούμε αντίο σε ένα πρόσωπο που μέχρι τώρα μοιραζόμασταν τη ζωή, είναι επίσης και μια πράξη γενναιότητας. Μερικές φορές μπορεί να μην είμαστε τα πρόσωπα που απομακρύνονται, αλλά αυτοί που εγκαταλείπονται από κάποιο άτομο που αισθανόμασταν κοντά. Στην περίπτωση αυτή, η απεμπλοκή από τις άσχημες σκέψεις και η συνέχιση της ζωής μας είναι ζωτικής σημασίας.


Το κλείσιμο αυτού του κύκλου της ζωής μας, ο οποίος εξακολουθεί να μας πληγώνει απαιτεί χρόνο. Η θλίψη πρέπει να βιωθεί, ο θρήνος είναι απαραίτητος κι αργότερα πρέπει να γίνει αποδεκτός, προκειμένου να δώσουμε συγχώρεση.Μόλις η πληγή κλείσει και απελευθερωθούμε από το βάρος, είμαστε σε θέση να συγχωρέσουμε τα άτομα αυτά, έτσι θα αισθανθούμε πολύ πιο ελαφρείς και έτοιμοι για νέα πράγματα.

Πρέπει να ξεχνάμε τα άτομα που μας εγκαταλείπουν, γιατί αν δεν το κάνουμε, θα συνεχίσουμε να παραμένουμε προσκολλημένοι σε μια σειρά από αρνητικά συναισθήματα που θα μας βλάπτουν όλο και περισσότερο κάθε μέρα. Και αυτή τη φορά θα είμαστε εμείς υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάσταση.

Η απομάκρυνση είναι το σπάσιμο του ομφάλιου λώρου που μας συνέδεε με το άλλο άτομο, κι έτσι για να ανακάμψουμε πρέπει να «επιστρέψουμε» στον εαυτό μας. Όταν ο δεσμός αυτός σπάσει πρέπει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και πάλι, να τον φροντίσουμε και να τον βοηθήσουμε να καλλιεργήσει τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθησή του, ώστε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός με σθένος.

Μην ταΐζετε την νοσταλγία σας για το παρελθόν, σταματήστε να παρατηρείτε το χθες, διότι το παρελθόν δεν υπάρχει πια, έφυγε και δεν υπάρχει τίποτα στη θέση του πλέον. Να θυμάστε πως όποιος ζει νοσταλγώντας το παρελθόν μένει στάσιμος, δεν εξελίσσεται και αντιθέτως τροφοδοτεί τη θλίψη και κολλάει σε αυτό εξιδανικεύοντάς το και χάνοντας το παρόν. Η ευκαιρία σας για να είστε ευτυχισμένοι είναι «εδώ και τώρα».

Αυτός που τροφοδοτεί την οργή, την κακία και την μνησικακία αναψηλαφίζοντας το παρελθόν γίνεται δέσμιος αυτού που τον έβλαψε. Το πρόσωπο που σας προκαλεί θυμό και σας εστιάζει στην ανάγκη για εκδίκηση, σας κρατά φυλακισμένους πίσω από τα δικά σας διαρκή αρνητικά συναισθήματα.

Η συγχώρεση δεν είναι κάτι εύκολο να δοθεί. Μερικές φορές νομίζουμε ότι η συγχώρεση είναι μια παραίτηση από τα δίκια του εαυτού μας, σαν να παραδινόμαστε και να κάνουμε τους εαυτούς μας θύματα. Αυτή είναι μια τόσο παραμορφωμένη εικόνα που έχουμε που απέχει παρασάγγας από την αλήθεια.

Για να συγχωρέσουμε θα πρέπει να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας. Κανείς δεν είναι ψυχικά πιο δυνατός όσο το πρόσωπο που είναι σε θέση να συγχωρήσει αυτόν που τον έβλαψε, γιατί με αυτή του την κίνηση δείχνει πως έχει ξεπεράσει το φόβο του να ζήσει χωρίς το πρόσωπο αυτό και πλέον αισθάνεται ελεύθερος.

Η απεμπλοκή από τη στενοχώρια και το θυμό που νοιώθαμε μας φέρνει πίσω στη θεμελιώδη μας κατάσταση, στην θέση της ψυχικής μας ισορροπίας, όπου οι πληγές της καρδιάς μας επουλώνονται και πάλι και διώχνουμε τα αρνητικά συναισθήματα. Μόνο τότε η ουσιαστική πράξη του να προχωρήσουμε γίνει πιο εύκολο να επιτευχθεί και αισθανόμαστε ελεύθεροι.

Μην επενδύετε το χρόνο σας σε κάποιον που δεν του αξίζει, σε κάποιον που δεν έκανε τίποτα για να σταθεί στο πλευρό σας όταν το είχατε ανάγκη, ή δεν πολέμησε μαζί σας για τους στόχους και τα όνειρά σας. Αλλάξτε δρόμο και δώστε τους το χώρο να πορευθούν πλέον μόνοι τους όπως επέλεξαν και θέλησαν. Κάντε το επειδή δεν αξίζει να βρίσκεστε εκεί που δεν σας θέλουν και επειδή με κάθε πόρτα που κλείνει, ανοίγει μια άλλη με νέες ευκαιρίες.

newsitamea.gr

Ψυχολογία

Αν δεν έχεις αποτύχει σε κάτι, πώς ξέρεις ότι έχεις πετύχει;
Γράφει η Μαρία Ρουσοχατζάκη

Σε αυτή την ερώτηση είναι πολύ δύσκολο να απαντήσει μια γυναίκα γιατί είναι πολύ πιθανό να μην έχει αφήσει τον εαυτό της ποτέ να αποτύχει, σύμφωνα με ένα άρθρο από U.S News and World Report.

Έρευνα μας έδειξε ότι μια γυναίκα κρίνεται πιο σκληρά για τα λάθη της από έναν άντρα με αποτέλεσμα να οδηγούνται πιο εύκολα σε ακούσια λάθη. Κατ’ επέκταση κάποιες από αυτές τις γυναίκες να μην έχουν ευκαιρίες για διοικητικές θέσης και αυτό τελικώς να οφείλεται για πολλούς στην ανισότητα των φύλων.

Το θέμα είναι ότι αν δεν αποτυγχάνεις, δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να γίνει δυνατότερος μέσα από αυτή την διαδικασία, που θα έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία ελαστικότητας η οποία είναι και το κλειδί του να είσαι πετυχημένος ηγέτης.

Το συναίσθημα ότι η αποτυχία είναι μια ισχυρή όψη της επιτυχίας, έχει διαδοθεί από αρκετές ισχυρές γυναίκες. Όποτε χρειάζεσαι μια υπενθύμιση για το πώς να ασπαστείς την αποτυχία και να προχωρήσεις δυνατότερος, να έχεις στο μου σου τα παρακάτω τα οποία αναφέρει η Oprah: «Δεν έχει σημασία πόσο ψηλά θα πας. Σε κάποιο σημείο αναπόφευκτα θα στραβοπατήσεις. Αν συνεχώς πιέζεις τον εαυτό για να ανέλθεις όλο και πιο πολύ τότε με μαθηματική ακρίβεια σε κάποιο σημείο θα πέσεις. Και όταν πέσεις θέλω να θυμηθείς αυτό: Δεν υπάρχει η αποτυχία. Η αποτυχία απλά μας δείχνει ότι είναι ανάγκη να πορευτούμε προς άλλη κατεύθυνση».

J.K. Rowling: «Η αποτυχία επικεντρώνει την ενέργειά μου σε κάτι που έχει σημασία».

Η J.K. Rowling αποκάλυψε ότι η αποτυχία είναι ικανή να σε οδηγήσει σε ένα δρόμο που σε γεμίζει περισσότερο από αυτό που ήσουν πριν. «Αποτυχία σημαίνει την απογύμνωση από το μη ουσιαστικό», το ανέφερε πριν επιτρέψει στον εαυτό της να γράψει τα Harry Potter. «Σταμάτησα να υποκρίνομαι στον εαυτό μου ότι ήμουν κάτι άλλο από αυτό που είμαι, και έτσι άρχισα να επικεντρώνω ότι δύναμη έχω στο να τελειώσω την μόνη δουλειά που είχε σημασία για εμένα.»

Beyonce: «Δεν είσαι πολύ καλός για να χάσεις». Η πραγματικότητα είναι, και μερικές φορές χάνεις, δεν είσαι ποτέ τόσο πολύ έξυπνος για να μην χάσεις, συμβαίνει. Και συμβαίνει όταν πρέπει να συμβεί. Και πρέπει να ασπαστείς τα γεγονότα ως έχουν.

Anna Wιntour: «Όλοι πρέπει να απολυθούν έστω και μια φόρα στην καριέρα τους γιατί η τελειότητα δεν υπάρχει. Είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτυχίες γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα».

Lady Gaga: «Κλάψε, μετά πήγαινε σκίσε τους». Η γιαγιά της μετά από ένα ατυχές συμβάν το οποίο στεναχώρησε πολύ την Lady Gaga: «θα σε αφήσω μα κλάψεις για το υπόλοιπο της μέρας, αλλά μετά θα πρέπει να σταματήσεις να κλαις και να πας να τους σκίσεις».

Vera Wang: «Ανασυγκρότησε τον εαυτό σου και προσπάθησε ξανά» «Αν πέσεις κάτω, πράγμα το οποίο πρέπει να κάνεις αν θες να γίνεις σκέιτερ τότε ξανά σηκώνεσαι και συνεχίζεις. Δεν αφήνεις τίποτα να σε αποτρέψει από τον στόχο σου»

Arianna Huffington: «Η αποτυχία είναι ένα μέσο προόδου προς την επιτυχία». Η μητέρα της της έλεγε όταν ήταν έφηβη: «Η αποτυχία δεν είναι το αντίθετο της αποτυχίας, ένα μέσο προόδου προς την επιτυχία»

Επιμέλεια:

Μαρία Ρουσοχατζάκη

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Επικοινωνίας
Λογοπαθολόγος M.S., C.C.C. – Συγγραφέας Παιδικών Βιβλίων

www.mrous.gr
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Facebook: Μαρία Ρουσοχατζάκη
Youtube: Μαρία Ρουσοχατζάκη

Ψυχολογία

Συγγραφέας και µύστης, ο Έρμαν Έσσε γράφει απλά και κατανοητά για τα καίρια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Τα αποφθέγματά του για τον έρωτα, την αγάπη, το φόβο, το μίσος και την κοινωνία, αποτυπώνονται στο εγχειρίδιο του Άλαν Πέρσι, Έρμαν Έσσε: "66 μαθήματα καθημερινής σοφίας", ο οποίος αναλύει τον Έσσε και προσφέρει τη δική του οπτική, για µια ζωή λιγότερο περίπλοκη και πιο ουσιώδη.

Τρία αποσπάσματα για την αγάπη και τον έρωτα.

«ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ-ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ ΑΛΗΘΙΝΑ ΒΑΘΙΑ».

Το δημοφιλές παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Το Ασχημόπαπο, έχει ως ερμηνευτικό κλειδί για τον ενήλικο αναγνώστη την αναζήτηση του εαυτού. Το ασχημόπαπο γεννιέται ανάμεσα σε άλλα παπάκια, όμως είναι διαφορετικό. Δεν το αναγνωρίζουν ως ίδιο με εκείνα και το απορρίπτουν. Προσπαθεί να τα κάνει να το αγαπήσουν, ελπίζει να γίνει σαν εκείνα, αλλά δε μπορεί, γιατί στο βάθος είναι διαφορετικό. Νιώθει κατώτερο και περιφρονημένο και πασχίζει να γίνει αποδεκτό.

Αλλά, όσο το ασχημόπαπο δεν ανακαλύπτει την ταυτότητά του, δε βρίσκει την αγάπη -όσο δεν ανακαλύπτει πως είναι κύκνος και δεν αποδέχεται αυτό που είναι, δε μπορεί να αγαπήσει αληθινά, ούτε να αγαπηθεί.

Η αναζήτηση αποδοχής από το ασχημόπαπο ξεκινάει με κατεύθυνση προς τα έξω, καθώς προσπαθεί να ενταχθεί, θέλει να είναι κάτι που δεν είναι. Αλλά, στην περίπτωση του παραμυθιού, το ασχημόπαπο δεν ξεγελάει με τη θέλησή του, απλώς βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση χωρίς να ξέρει το γιατί. Πρέπει να ξεκινήσει μια πορεία που θα το οδηγήσει να ανακαλύψει ποιο είναι, και αυτό θα του επιτρέψει να βρει την αγάπη των άλλων.

Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να δείχνουν κάτι που δεν είναι, είτε γιατί νομίζουν πως αυτό θέλουν οι άλλοι είτε γιατί δεν τους αρέσει το πώς είναι. Είναι εξαρτημένοι από τη γνώμη των άλλων και χρειάζονται απελπισμένα την επιδοκιμασία τους.

Όμως, η αληθινή αγάπη δε γεννιέται από τη στέρηση, με το να περιμένουμε να καλύψει ο άλλος τα εσωτερικά μας κενά ή να μας πει τι πρέπει να κάνουμε.

Αγαπάμε κάτι αληθινά, μόνο αποδεχόμενοι αυτό που είναι. Μόνο αν αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι, συμπεριλαμβανομένων των πληγών μας, θα μπορέσουμε να είμαστε κύριοι της ζωής μας.

Και γι' αυτό πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Κι έτσι, οι άλλοι θα μπορέσουν να αγαπήσουν το πρόσωπο που πραγματικά είμαστε και όχι ένα προσωπείο που έχουμε δημιουργήσει.

Ένα γνωστό τάνγκο με στίχους του Κάρλος Αντρές Μπαρ λέει: «Δε θα μπορέσω να γίνω καλύτερος, αν και το θέλεις αφού με παροτρύνεις ν' αλλάξω, δε θα μπορέσω να γίνω καλύτερος, αν και το θέλω, και για τη δική σου αγάπη και για τη δική μου. Αγάπα με όπως είμαι, με την αγάπη μου και τα πιστεύω μου, αγάπα με όπως είμαι, με την ενοχή μου και τη μνησικακία μου, μην περιμένεις από μένα, για να μ' αγαπήσεις, να πάψω να είμαι εγώ».

«Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ».

Ο άγγλος ποιητής Άλφρεντ Τέννυσον είπε: «Καλύτερα να έχεις ερωτευτεί και να έχεις χάσει παρά να μην έχεις ερωτευτεί ποτέ».

Και το να γνωρίσεις τον έρωτα, ακόμα και με τον κίνδυνο να τον χάσεις ή να πονέσεις εξαιτίας του, είναι η πιο υπέροχη εμπειρία που μπορεί να βιώσει η ψυχή. Όταν νιώθουμε ερωτευμένοι, η ψυχή μας ανοίγεται και τολμάμε πράγματα που πριν ούτε που τα ονειρευόμασταν.

Όπως είπε ο Πλάτων: «Δεν υπάρχει άνθρωπος τόσο δειλός, που να μη μπορεί να μεταμορφωθεί σε ήρωα χάρη στον έρωτα».

Ξαναγυρνώντας στον Σιντάρτα, στην αρχή της αναζήτησής του, είναι τόσο επικεντρωμένος στο να βρει τον Θεό και το νόημα της ύπαρξής του, που δε γνωρίζει την αληθινή αγάπη, παρόλο που έχει μοιραστεί το χρόνο του με την ωραία Καμάλα και την έχει ερωτευτεί. Ωστόσο, στο τέλος του ταξιδιού του γνωρίζει τον γιο του και τότε ανακαλύπτει ένα συναίσθημα που αγνοούσε.

Βιώνει μια αγάπη που δεν προέρχεται από την επιθυμία ή την ανάγκη, μια αγάπη αγνή και απόλυτη, που τον ωθεί να φροντίζει και να προστατεύει το παιδί του. Αυτό το είδος αγάπης είναι ένα μεγάλο δώρο που μας γεμίζει την καρδιά, αλλά παράλληλα μπορεί να κουβαλάει και πόνο. Κάθε σχέση γονέα-παιδιού συνεπάγεται ένα βαθμό πόνου και ανησυχίας.

Ανησυχούμε σημαίνει νοιαζόμαστε για κάτι προκαταβολικά, δηλαδή προτού αυτό συμβεί, ενδιαφερόμαστε να προλάβουμε τα γεγονότα, υποφέρουμε για κάτι που ακόμα δεν έχει συμβεί, αλλά που φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβεί.

Το μόνο αντίδοτο στην ανησυχία είναι η ενασχόληση με κάτι. Όταν δινόμαστε ενεργά σε κάτι, δε μένει πια καιρός ούτε χώρος για ανησυχία.

Ο ώριμος έρωτας πρέπει να συνεπάγεται περισσότερη ενασχόληση με τον άλλο και λιγότερη ανησυχία. Να ζούμε τη σχέση και την αγάπη στο εδώ και στο τώρα.

Αν ασχολούμαστε με τον άλλο, αντί να ανησυχούμε, θα εξοικονομήσουμε πολύτιμη ενέργεια, που τη σπαταλάμε φτιάχνοντας καταστροφικά σενάρια.

Όταν έρθουν τα προβλήματα, αν έρθουν, τότε θα τα βάλουμε σε πρώτο πλάνο, όχι πριν. Με την ανησυχία δεν αποτρέπονται ούτε ο δικός μας πόνος ούτε του άλλο. Η ενασχόληση με τον άλλο είναι το μόνο χρήσιμο.

«ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ, ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΗΣ».

Ο Έρμαν Έσσε κλείνει το βιβλίο του Σιντάρτα, μόλις ο ήρωάς του βρίσκει την απόλυτη ειρήνη, μόλις ανακαλύπτει το σημαντικότερο που υπάρχει: την αγάπη.

Συλλαμβάνει το νόημα της ζωής, του κόσμου, του ανθρώπου -ανακαλύπτει ότι τα πάντα είναι ενωμένα και γι' αυτό μπορεί να τα αγαπήσει όλα, με μια αγάπη αγνή, πλήρη και απόλυτη, χωρίς να εκφέρει κρίσεις ή απόψεις.

Θυμάμαι ένα καθηγητή φιλοσοφίας που έλεγε πάντα ότι υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη φράση «σ' αγαπώ, γιατί σε χρειάζομαι» και σ' εκείνη που λέει «σε χρειάζομαι, γιατί σ' αγαπώ».

Και στις δύο φράσεις έχουμε μια ερωτική εξομολόγηση, όμως δείχνουν και οι δύο στ' αλήθεια έρωτα; Η Λουίζ Μ. Νόρμαν έχει πει ότι «το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται μάλλον στο να τη χαρίζεις παρά στο να την περιμένεις».

Το να περιμένουμε να αγαπηθούμε μόνο απογοήτευση μπορεί να μας φέρει και μια σταδιακή αποψίλωση της ικανότητάς μας να αγαπάμε. Αυτή η άποψη για τον έρωτα μας κάνει να βάζουμε όρους, να ζητάμε ανταλλάγματα, να υπολογίζουμε κινδύνους, σαν να είναι η αγάπη επιχείρηση.

Η απάντηση είναι πάντα έξω από μας και πρέπει να έρθει σε μας. Δεχόμαστε κριτικές και πιέσεις για να αποδείξουμε την αγάπη αυτή, όταν ίσως η αγάπη δε μπορεί να αποδειχτεί, αλλά μόνο να δείξει.

Ίσως η κυριότερη διαφορά ανάμεσα στην αγάπη που αναφέρει ο Έσσε και στο πώς την αντιλαμβανόμαστε εμείς είναι ο τρόπος που μιλάμε γι' αυτή. Θέλουμε να μας αγαπούν. Θέλουμε ν' αγαπάμε. Ενδυόμαστε τον κτητικό έρωτα, τον βιαστικό, τον αναγκαίο.

Όμως η τέχνη του αγαπάν είναι κάτι πολύ πιο ευρύ, πιο αγνό και πιο απροσδιόριστο.

Ο Έσσε έλεγε: «Όσο λιγότερο πιστεύω, γενικά, στην εποχή μας, όσο περισσότερο νομίζω ότι βλέπω την ανθρωπότητα να εκφυλίζεται και να μαραίνεται, τόσο λιγότερο σκέφτομαι την επανάσταση ως φάρμακο γι' αυτή την παρακμή και τόσο περισσότερο πιστεύω στη μαγεία της αγάπης».

Ο Έκχαρτ Τόλλε σχολιάζει ότι η αγάπη ως διαρκής κατάσταση είναι πολύ σπάνια και περιορισμένη, τόσο σπάνια, όσο ο ευσυνείδητος άνθρωπος. Ίσως γι' αυτό πρέπει ν' αρχίσουμε από ένα προκαταρκτικό στάδιο: να αφυπνιστούμε και να τολμήσουμε να βυθοσκοπήσουμε το ποιοι είμαστε και τι αναζητάμε.

Πηγή: doctv.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή