Ιουλίου 05, 2020

Ψυχολογία

Στα δύσκολα, δοκιμάζονται οι άνθρωποι κι ο χαρακτήρας τους
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη


Όποιος δεν είναι στα δύσκολα δίπλα σου, δεν ήταν ποτέ! Στα ωραία και στα εύκολα, όλοι είμαστε πρόθυμοι. Στα “καλά και στα συμφέροντα” όλοι είμαστε καλοί. Όμως πώς το λέει η παροιμία; “Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα”.

Στα δύσκολα δοκιμάζεται η αντοχή, η ειλικρίνεια, η αγάπη, η υπομονή, η κατανόηση και όχι στα “πούπουλα”. Στη μοναξιά και στα ζόρια ποιοι είναι κοντά σου; Μέτρησες; Γιατί είναι κοντά σου; Επειδή εσύ είσαι μόνος και σου συμπαραστέκονται ή επειδή αυτοί είναι μόνοι και ζητούν παρηγοριά;

Ζητούν ακροατές ή συνομιλητές; Παρατήρησε λίγο. Στην πίεση κάποιοι κουμαντάρουν τον εγωισμό τους ή όπως πάντα βάζουν προτεραιότητα τον εαυτό τους;

Νοιάζονται για τους άλλους ή ψάχνουν τρόπους διαφυγής και σωτηρίας μόνο γι’ αυτούς; Μήπως μπαίνουν στο προστατευτικό καβούκι τους και περιμένουν να περάσει η “βαρυχειμωνιά” και ύστερα να σε θυμηθούν; Δεν έχουν τώρα λόγια γλυκά και παρήγορα να πουν ε; Ώρα για ξεκαθάρισμα λοιπόν!

Θα κρατήσεις σημειώσεις τώρα και θα βγάλεις τις αποφάσεις σου αργότερα. Μην ξεχάσεις για ποιους ήσουν προτεραιότητα και για ποιους αναμονή.

Αναρωτιέμαι.. Πόσος εγωισμός πια; Πόση ανοχή; Όλα δοκιμάζονται και αναθεωρούνται στα δύσκολα! Να η ευκαιρία!


Πηγή: loveletters.gr

Ψυχολογία

Τεχνολογία: Το αντίδοτο για τον κορονοϊό!

Δημήτρης Μύτικας

Τεχνολογία και κορονοϊός, σήμερα, αποτελούν δύο άρρηκτα συνδεδεμένες λέξεις! Η εποχή του κορονοϊού, τους τελευταίους μήνες, έχει κάνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας μας την τεχνολογία, με την τελευταία να μας κάνει αποδεδειγμένα πιο εύκολη τη ρουτίνα της καραντίνας.

Τεχνολογία και κορονοϊός συνυπάρχουν σε όλο τον κόσμο και μπορούμε να πούμε πως η συνύπαρξη αυτή – υπό μία έννοια – δεν είναι κακή. Προφανώς και θα ήταν καλύτερα αν δεν υπήρχε η λέξη «κορονοϊός», παρ’ όλα αυτά, τα εμπόδια είναι για να υπάρχουν και για να προσπερνιούνται και η τεχνολογία είναι το καλύτερο βοήθημα.

Η τεχνολογία, καιρό τώρα, είναι ένα μέσο το οποίο έχει σκοπό να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του ανθρώπου, να τον ψυχαγωγεί, να τον εκπαιδεύει, να τον κοινωνικοποιεί και να του δίνει λύσεις. Αυτές τις μέρες, η τεχνολογία έχει σταθεί «πιστός στρατιώτης» δίπλα στον άνθρωπο και αυτό φαίνεται σε πολλούς τομείς.

Ποιοι είναι αυτοί; Ας τους δούμε μαζί!

Ψυχαγωγία
Ποιος δεν έχει δει μια ταινία ή μια σειρά αυτές τις μέρες; Ποιος δεν έχει ακούσει με τις ώρες μουσική; Ποιος δεν έχει δει αμέτρητα βίντεο στο YouTube; Όλα τα παραπάνω αποτελούν ανέσεις που μας της έχει προσφέρει η τεχνολογία απλόχερα! Τη δεδομένη χρονική στιγμή, οι ανέσεις αυτές αποτελούν ανάγκες για όλη την ανθρωπότητα. Ανάγκες που κάνουν τους πάντες να ξεχνιούνται, να αφοσιώνονται σε κάτι και να γίνονται ήρωες στις αγαπημένες τους σειρές. Ωστόσο, η ψυχαγωγία δεν περιορίζεται μόνο στο Netflix και το YouTube. Η τεχνολογία με τις καινοτόμες υπηρεσίες της και τα προγράμματά της έχει δημιουργήσει μέσω της Google παιχνίδια και εφαρμογές, τα οποία αφορούν όλη την οικογένεια. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι ο 3D ζωολογικός κήπος, που ζωντανεύει τα ζώα της προτίμησης μας στο… σαλόνι μας.

Εκπαίδευση
Τι κι αν μπήκε λουκέτο σε σχολεία, σχολές κι εκπαιδευτικά ιδρύματα, η τεχνολογία για άλλη μια φορά έδωσε τη λύση. Μαθητές και καθηγητές βρέθηκαν ξανά, όχι στην τάξη, αλλά στο σπίτι. Το σχολείο, το πανεπιστήμιο μπήκαν στο σπίτι και τα μαθήματα μπήκαν και πάλι στην καθημερινότητα των παιδιών. Χάρη σε εφαρμογές, όπως το Skype και το zoom, οι εξεταστέες ύλες δεν έμειναν στάσιμες και τα παιδιά έμαθαν έναν νέο και συνάμα μελλοντικό τρόπο διδασκαλίας.

Πολιτισμός
Ίσως να είναι ο τομέας που έχει πληγεί περισσότερο. Τα θέατρα, τα μουσεία, τα αρχαιολογικά μνημεία και γενικότερα όλα τα αξιοθέατα έχουν κλείσει. Το γεγονός αυτό αποτελεί τεράστιο πλήγμα για τον πολιτισμό της κάθε χώρας. Όμως, και πάλι, η τεχνολογία δεν άφησε στο «έλεος του» τον πολιτισμό μας. Πλέον με ένα απλό κλικ στο ίντερνετ, μπορούμε να βρεθούμε μέσα στο μουσείο της Ακρόπολης, να θαυμάσουμε τον Παρθενώνα μέσα από VR επίσκεψη, να μεταφερθούμε από το ένα σημείο του κόσμου στο άλλο. Να δούμε τον πίνακα της Joconde στο Λούβρο και να παρακολουθήσουμε μια παράσταση στα καλύτερα θέατρα του κόσμου. Η τεχνολογία με τη δύναμη της μπορεί να μας μεταφέρει όπου θέλουμε, από το αρχαιολογικό μουσείο του Λονδίνου μέχρι και το γήπεδο Camp Nou (έδρα της Barcelona).

E-shop
Οι αγορές τροφίμων πρώτης ανάγκης δεν σταματάνε σε καμία πανδημία. Μέσω των e-shops, μεγάλες εταιρείες και σούπερ μάρκετ φέρνουν στην πόρτα τα ψώνια μας, άκοπα και χωρίς κίνδυνο για την υγεία μας. Βέβαια οι πληρωμές/αγορές δεν σταματάνε εκεί, μιας και οι λογαριασμοί τρέχουν και κάπως πρέπει να πληρωθούν. Έτσι, μέσω της τεχνολογίας και των e-bankings δίνεται η δυνατότητα σε όλους να είμαστε αξιόπιστοι στις συναλλαγές μας και να μην χρειάζεται να μεταφερόμαστε από υπηρεσία σε υπηρεσία, βάζοντας σε κίνδυνο τον εαυτό μας.

Social Media
Μία από τις βασικότερες ανάγκες του ανθρώπου είναι η κοινωνικοποίηση και μέσω των social media και των χιλιάδων εφαρμογών μπορεί να επικοινωνεί και να δίνει ραντεβού με γνωστούς και φίλους. Μια βίντεο κλήση είναι αρκετή για μια ομαδική συνάντηση ή ακόμα και για ένα… πάρτυ έκπληξη. Όμως, ο σκοπός των social δεν είναι μόνο η επικοινωνία, αλλά και η ψυχαγωγία. Τεχνολογία και κορονοϊός μέσω των social media και σε συνδυασμό με την ευφυΐα των ανθρώπων έχουν δημιουργήσει τα #challenges που σταματημό δεν έχουν. Tik Tok και Instagram είναι τα μέσα αναφοράς που έχουν γεμίσει με αστεία challenges και πανέξυπνες ιδέες! Εσύ ακόμα να κάνεις βίντεο challenge;

Χάρη λοιπόν στην τεχνολογία έχουμε όλες τις ανέσεις που θέλουμε! Κι αν δεν αισθανόμαστε και πολύ καλά μπορούμε να κάνουμε μέχρι και ψυχοθεραπεία online και δωρεάν!

https://ipop.gr/

Ψυχολογία

Η αντιμετώπιση μιας απώλειας είναι διαχειρίσιμη. Όταν χάνουμε κάτι ή κάποιον, πίσω από όλο αυτόν τον πόνο, την σύγχυση και την υπερηφάνεια υπάρχει ένα μάθημα που θα μας θεραπεύσει. Η κατανόηση της απώλειας συνδέεται με τις αυθαίρετες ερμηνείες του εγωισμού μας. Ανάλογα με το πώς νιώθουμε για τον εαυτό μας, είτε θα δούμε την απώλεια ως κακή τύχη ή μοίρα, ή ως μια κατάσταση από την οποία μπορούμε να μάθουμε κάτι.

Όπως είπε και ο Κάρολος Ντίκενς: «Μαθαίνω ό, τι χρειάζομαι να μάθω από κάθε αποτυχία».

Όταν συμβούν δύσκολες εμπειρίες που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν, κανείς δεν είναι έτοιμος γι αυτές. Οι ίδιες απώλειες και αποτυχίες μας προετοιμάζουν. Οι απώλειες μας ολοκληρώνουν ως ανθρώπους και μας διδάσκουν σημαντικά πράγματα για την ζωή, ακόμα και αν ο εγωισμός μας βασίζει τις ελπίδες του σε άλλους τομείς.

Ο καθένας, αργά ή γρήγορα, θα υποστεί απώλειες συγγενών, φίλων ή συντρόφων. Το να μην θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την απώλεια ή να την αποδεχτούμε είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Ξέρουμε ότι αυτά θα γίνουν κάποια στιγμή, και όταν συμβούν τότε θα μάθουμε κάτι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μάθουμε πολλά, τόσο πολύτιμα όσο και επώδυνα. Η αντιμετώπιση μιας απώλειας είναι πράγματι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Ο καλύτερος τρόπος για να νικήσεις είναι να μην θες πάντα να νικάς.

Αντιμετώπιση της απώλειας: πώς να γίνουμε δυνατότεροι

Η ταλαιπωρία είναι μια πτυχή της ζωής που δεν μπορεί να εξαλειφθεί, επειδή η επίδραση της πιθανότητας του θανάτου ή ο ίδιος ο θάνατος είναι κάτι που πάντα θα υπάρχει μέσα μας. Χωρίς αυτόν, η ζωή δεν θα ήταν ολόκληρη. Ο πόνος της απώλειας συγγενών και φίλων είναι μέρος της διαδικασίας της ζωής. Χωρίς αυτόν, η ζωή δεν θα ήταν ζωή. Η αποδοχή είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση της απώλειας, έτσι ώστε ο φυσικός πόνος να μην οδηγήσει σε μια συνεχόμενη και παρατεταμένη ταλαιπωρία που προκαλεί μια ακατάλληλη κατάσταση ζωής.

Στο βιβλίο του «Το νόημα της ζωής», ο Βίκτορ Φρανκλ παρουσιάζει την απώλεια από μια πιο ανθρωπιστική και ευπροσάρμοστη προοπτική. Ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος δέχεται το πεπρωμένο του και όλα τα βάσανα που συνεπάγονται, προσθέτει μια βαθύτερη και πλουσιότερη σημασία στην ζωή του. Ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες καταστάσεις είναι δυνατόν να διατηρήσεις το θάρρος, την αξιοπρέπεια και την γενναιοδωρία σου.

Αν ξεχάσεις ή χάσεις την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σου, θα γίνεις το πιο καταστροφικό από όλα τα ζώα. Συχνά, μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση όπως η απώλεια ενός οικογενειακού μέλους ή η διάλυση μιας σχέσης, μας δίνει την ευκαιρία να αναπτυχθούμε πνευματικά και να ξεπεράσουμε τα όρια μας. Όποιος χάνει την πίστη του είναι καταδικασμένος να γίνει σωματικά και ψυχικά απαθής. Αυτό που δεν μπορούμε να χάσουμε είναι ο εαυτός μας.

Αυτός πρέπει να είναι η πρώτη και η τελευταία προτεραιότητα μας και πρέπει να καταλάβουμε την μεγάλη του σημασία στην ζωή μας.

«Πες μου και θα το ξεχάσω, δίδαξε με και θα το θυμηθώ, κάνε με να συμμετέχω και θα το μάθω». – Βενιαμίν Φραγκλίνος

Η αντιμετώπιση της απώλειας: μια διαδικασία μάθησης Αυτό που μαθαίνουμε αφού χάσουμε κάτι ή κάποιον δεν είναι πάντα θετικό. Πρέπει επίσης να μάθουμε από τις αρνητικές πτυχές που επιφέρει η απώλεια. Για παράδειγμα, στις συναισθηματικές διαταραχές, η απώλεια αφήνει σχεδόν ένα ανεξίτηλο σημάδι στον εγωισμό μας και συνεχίζει να μας επηρεάζει ακόμα και αν τα συναισθήματα μας δεν είναι ίδια πλέον.

Επομένως, πρέπει να μάθουμε από τις κακές πτυχές της απώλειας και να εστιάσουμε στα καλά πράγματα που είναι το αποτέλεσμα της όλης κατάστασης. Μαθαίνω από κάθε απώλεια παρά τον πόνο. Από την στιγμή που γεννιόμαστε μαθαίνουμε να είμαστε κοντά σε αυτά και αυτούς που αγαπάμε ώστε να νιώθουμε ασφάλεια. Ωστόσο, πολύ λίγοι άνθρωποι μας βοηθούν να μάθουμε τι πρέπει να κάνουμε ή να αισθανόμαστε όταν χάνουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο ή όταν βιώνουμε ένα οποιοδήποτε άλλο είδος χωρισμού.

Όταν βιώνουμε την απώλεια ενός αγαπημένου, μιας σχέσης, ενός ονείρου ή κάτι άλλο, οι βασικές αιτίες του πόνου είναι οι προσκολλήσεις και οι φόβοι που έχουμε υιοθετήσει ή δημιουργήσει κατά την διάρκεια της ζωής μας. Για να ξεπεράσουμε τις απώλειες και να γίνουμε δυνατότεροι πρέπει να εστιάσουμε στα θετικά πράγματα.

Το πιο πολύτιμο σε όλη την κατάσταση είναι η γνώση που μας προσφέρει. Μια γνώση που θα μας επιτρέψει να ανακτήσουμε την δύναμη μας και την επιθυμία μας να συνεχίσουμε στην ζωή. Το να είσαι έξυπνος σημαίνει να μαθαίνεις από την εμπειρία.

awakengr.com

Ψυχολογία

Ο Πλάτωνας είπε κάποτε ότι αγαπάμε μόνο αυτό που επιθυμούμε και επιθυμούμε μόνο αυτό που δεν έχουμε.
Στην εποχή του, οι άνθρωποι αισθάνθηκαν αυτό το καταστροφικό συναίσθημα το οποίο όλοι γνωρίζουμε: μόνιμη δυσαρέσκεια με την ζωή.

Είναι σαν πάντα να λείπει κάτι, ανεξάρτητα από το αν μας ζηλεύουν οι άλλοι ή αν παραπονιόμαστε για κάτι. Υπάρχει ένα σταθερό κενό μέσα μας που δεν ξέρουμε πώς να γεμίσουμε.

Αυτό το συναίσθημα φαίνεται να υπάρχει συχνότερα στις ρομαντικές σχέσεις. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που εξιδανικεύουν την αγάπη. Θέλουν να είναι τέλεια, ακριβώς με τον σωστό τρόπο.

Ο νοσταλγικός ρομαντισμός, είναι αυτός που μας κάνει συνεχώς δυσαρεστημένους. Αυτή η ιδέα της αγάπης δεν βασίζεται στην πραγματικότητα. Αντίθετα, βασίζεται στην φαντασία του τι θα μπορούσε να είναι.

Στην σπάνια περίπτωση που αυτή η πλατωνική μορφή αγάπης οδηγήσει σε μια σχέση, το άτομο αισθάνεται κατενθουσιασμένο και μαγεμένο. Καλύπτει το κενό που το έκανε να υποφέρει τόσο πολύ.

Το πρόβλημα είναι ότι με τον καιρό, αρχίζει να χάνει το ενδιαφέρον του και επιστρέφει στην ίδια πλατωνική συνήθεια: θέλει κάτι ανέφικτο και απολαμβάνει την δυστυχία του.

Επιθυμία και ευχαρίστηση
Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που βρίσκουν μόνο ευχαρίστηση στην επιθυμία. Από εκεί πηγάζουν η χαρά, τα όνειρα και οι ελπίδες.

Αλλά όταν πραγματικά αποκτούν αυτό που θέλουν, βαριούνται. Μόλις έχουν αυτό που υποτίθεται ότι θα τους έκανε να αισθανθούν πλήρεις, δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για επιθυμία.

Βρίσκουν κάτι πραγματικό και ατελές, κάτι που δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες που επιθυμούσαν τόσο πολύ.

Καταλήγουν να τρέχουν μακριά και να δραπετεύουν για να αναζητήσουν μια νέα δόση επιθυμίας. Γιατί αυτό είναι που τους κάνει να νιώθουν ζωντανοί.

Αν και υποφέρουν, είναι γλυκιά και εθιστική αυτή η ταλαιπωρία. Πιστεύουν ότι πρέπει να υπάρχει κάτι καλύτερο εκεί έξω. Αν δεν υπάρχει, τότε δεν το έχουν βρει ακόμα και συνεχίζουν την αναζήτηση τους.


Πολύ συχνά πιστεύουμε ότι η ευτυχία βρίσκεται κάπου αλλού. Αν μπορούσαμε μόνο να την βρούμε εκεί που υποτίθεται ότι μας περιμένει, η απογοήτευση θα έφευγε.

Αλλά τελικά συνειδητοποιούμε πως δεν είναι πραγματικά έτσι. Βασικά, έχουμε ήδη όλα όσα χρειαζόμαστε για να νιώσουμε ολόκληροι. Αν ξέραμε μόνο πώς να αλλάξουμε μερικά πράγματα στην καθημερινότητα μας- αυτά που σπάνια κοστίζουν χρήματα- δεν θα ψάχναμε την ευτυχία κάπου αλλού.

Το πρόβλημα είναι ότι φοβόμαστε να κάνουμε αυτές τις αλλαγές. Μας κάνουν να αισθανόμαστε ανήσυχοι και ανασφαλείς, κι έτσι μένουμε σε αυτά που θα μπορούσαμε να έχουμε αντί να δημιουργήσουμε την δική μας πραγματικότητα.

Μάθε να αγαπάς αυτά που έχεις.

Είναι απολύτως φυσιολογικό να θέλετε κάτι που δεν έχετε και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μια θετική πηγή κινήτρων. Αλλά όταν η επιθυμία γίνεται ανάγκη και οδηγεί σε πόνο και ταλαιπωρία, τότε θα κολλήσετε και θα αρχίσετε να νιώθετε άδειοι, δυσαρεστημένοι και ανικανοποίητοι.

Παραδόξως, αυτός ο τρόπος ζωής δεν σας αφήνει να ζήσετε. Δεν είστε ελεύθεροι, αλλά δούλοι μιας ιδέας για το πώς νομίζετε ότι πρέπει να είναι η ζωή σας.

Επομένως, είναι σημαντικό να μάθετε να αγαπάτε αυτό που έχετε είτε είναι η σχέση σας, η δουλειά σας, οι φίλοι ή η πόλη σας. Υπάρχουν πολλά θετικά σε όλα αυτά που κάποιοι άλλοι θα επιθυμούσαν.

Πρέπει να σκουπίσετε τους λεκέδες της ρουτίνας και της απογοήτευσης από τα γυαλιά σας, να αλλάξετε φακούς και να μεταβάλετε οικειοθελώς τις πτυχές της ζωής σας που δεν σας αρέσουν.

Αν μπορείτε να εκτιμήσετε και να είστε ευγνώμονες για κάθε μέρα που ζείτε, τότε δεν θα σας λείπουν πράγματα που δεν είχατε ποτέ. Θα μάθετε να ζείτε στο παρόν και να είστε ευτυχισμένοι με ό, τι συμβαίνει. Θα δεχτείτε τις αντιξοότητες και θα αποκομίζετε κάτι θετικό από κάθε εμπειρία.

Σταματήστε να αφήνετε το μυαλό σας να περιπλανιέται στο μέλλον και να διαμαρτύρεται συνεχώς για την ζωή σας. Μείνετε εκεί που είστε, πάρτε ρίσκα και αλλάξτε ό, τι δεν σας αρέσει.

Αλλά μην περιμένετε την τελειότητα ή τα ανέφικτα όνειρα που δεν θα γίνουν πραγματικότητα. Αυτό που έχετε ήδη είναι τέλειο, οπότε γιατί να μην αρχίσετε να το εκμεταλλεύεστε;

Μαγεία Τ.

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Αυτό που ονειρευόμουν έφθασε...Πάσχα του 2020, πως το περίμενα. Και όμως όλα είναι αλλιώς, όλα είναι βουβά, άχρωμα, χωρίς περιγραφή,χωρίς ζωή, χωρίς χαρά...Παντού

«Ο έρωτας μας συνδέει με τη χαρά που αισθανόμαστε γνωρίζοντας την ύπαρξη του άλλου. Μας φέρνει σε επαφή με τη σπάνια αίσθηση της πληρότητας.

Αυτή η κατάσταση δεν κρατάει για πολύ, αλλά μένει εγγεγραμμένη σαν ανάμνηση που συγκροτεί τη σχέση και που μπορεί να αναβιώσει περιστασιακά.

Αφού περάσουν μερικοί μήνες, εισβάλλει η πραγματικότητα και όλα τελειώνουν, ή αρχίζει η κατασκευή ενός κοινού δρόμου και για τους δύο.

Όταν κάποιος ερωτεύεται, στην πραγματικότητα δεν βλέπει τον άλλον στο σύνολό του.

Αντίθετα, ο άλλος λειτουργεί σαν μια οθόνη όπου ο ερωτευμένος προβάλλει τις εξιδανικευμένες πλευρές του.

Τα συναισθήματα, αντίθετα από τα πάθη, διαρκούν περισσότερο και είναι συνδεδεμένα με την αντίληψη της εξωτερικής πραγματικότητας.

Η αγάπη αρχίζει να χτίζεται μόλις μπορέσω να δω αυτόν που έχω μπροστά μου- μόλις ανακαλύψω τον άλλον. Τότε είναι που η αγάπη αντικαθιστά τον έρωτα.

Μόλις περάσει αυτή η πρώτη στιγμή, αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια οι χειρότερες πλευρές μου, που επίσης προβάλλω στον άλλον.

Το να αγαπήσω κάποιον είναι μια πρόκληση για να ξεφορτωθώ εκείνες τις προβολές, για να έρθω σε πραγματική επαφή μαζί του.

Αυτή η διαδικασία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι από τα ωραιότερα πράγματα που συμβαίνουν, ή που βοηθάμε να συμβούν.

Μιλάμε για την αγάπη με την έννοια του «ενδιαφέροντος για το καλό του άλλου.»

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Για την αγάπη, σαν ευφορία που κυριεύει σώμα και ψυχή και ενισχύεται -εφόσον μπορώ να χωρίς να θέλω να τον αλλάζω.

Περισσότερη σημασία από το χαρακτήρα και τον τρόπο ζωής του άλλου, έχει το πόσο καλά αισθάνομαι δίπλα του και η δική του ευτυχία δίπλα μου.

Η χαρά που προσφέρει να είμαι με κάποιον που φροντίζει να είμαι καλά, που αντιλαμβάνεται τι χρειάζομαι και χαίρεται να μου το δίνει, αυτό κάνει η αγάπη.

Μια σχέση είναι κάτι παραπάνω από μια απόφαση. Είναι κάτι που συμβαίνει όταν νιώθουμε ενωμένοι με τον άλλον μ’ έναν διαφορετικό τρόπο.

Θα μπορούσα να πω πως, εξαιτίας της ευχαρίστησης που μας δίνει η συνύπαρξη, αποφασίζουμε να μοιραστούμε μεγάλο μέρος της ζωής μας και ανακαλύπτουμε τη χαρά του να είμαστε μαζί.

Αν και είναι απαραίτητο να ξέρουμε πως το να βρούμε σύντροφο για το δρόμο δεν αρκεί: χρειάζεται, επίσης, να είναι ικανός να μας τροφοδοτήσει.

Να αποτελεί, μάλιστα, αποτελεσματική βοήθεια για την προσωπική μας ανάπτυξη.

Ο έρωτας χτίζεται ανάμεσα σε δύο, πάνω στη βάση μιας χημείας που μας κάνει να αισθανόμαστε διαφορετικά, ίσως εξαιτίας της μαγικής αίσθησης ότι είμαστε απολύτως αποδεκτοί από κάποιον. Είμαι ερωτευμένος και αγαπώ. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσει κανείς γι’ αυτό.

O Welwood λέει πως η πραγματική αγάπη υπάρχει όταν αγαπάμε γι’ αυτό που ξέρουμε πως ο άλλος μπορεί να φτάσει να γίνει- όχι μόνο γι’ αυτό που είναι.

Νομίζω πως ο έρωτας και η αγάπη είναι καταστάσεις που εναλλάσσονται σε μια σχέση.

Στην αρχή, κατά γενικό κανόνα, υπάρχει μια περίοδος πάθους που μπερδεύεται πολύ με αυτό που εγώ φαντάζομαι και προβάλλω σε αυτόν τον άνθρωπο.

Τότε, τοποθετώ τον ιδανικό για μένα άντρα ή γυναίκα στον άνθρωπο που έχω απέναντί μου.

Ο έρωτας είναι μια σχέση με τον ίδιο μου τον εαυτό, ακόμα κι αν διαλέγω κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο για να προβάλλω αυτό που νιώθω.

Και τότε θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε: γιατί διαλέγω αυτόν τον άνθρωπο;

Τι συμβαίνει όταν, μετά από ένα χρονικό διάστημα, ο άλλος αρχίσει να δείχνει πώς είναι πραγματικά και αυτό δεν συμπίπτει με το ιδανικό μου;

Τότε αρχίζουν οι συγκρούσεις.

Αυτός δεν είναι όπως εγώ είχα πιστέψει. Το δίλημμα που τίθεται εδώ είναι αν θα μπορέσω να αγαπήσω αυτόν που βλέπω ή θα μείνω προσκολλημένος στο ιδανικό μου πρότυπο.

Η αγάπη μπορεί να αρχίσει με την επίλυση αυτού του διλήμματος, όταν τον βλέπω και συνειδητοποιώ πως τον αγαπώ όπως ακριβώς είναι.

Μάλιστα, μπορώ να φτάσω να αγαπώ ως και χαρακτηριστικά του που δεν μ’ αρέσουν, γιατί είναι δικά του και τον αποδέχομαι όπως είναι.

Νομίζω πως οι σχέσεις περνούν από στιγμές έρωτα, στιγμές αγάπης, στιγμές μίσους...

Στην πραγματικότητα, αγάπη και μίσος βρίσκονται πολύ κοντά.

Ποτέ δεν μισούμε κάποιον τόσο, όσο αυτόν που αγαπάμε».

«Είναι υγιές να αποδεχτούμε πως έτσι έχουν τα πράγματα.

Ταξιδεύουμε στη σχέση, η οποία στην πραγματικότητα αντέχει, αν δείχνουμε ποιοι είμαστε, αν έχουμε συνείδηση του τι μας συμβαίνει, αν δεν το αρνούμαστε ή κάνουμε σαν να μην τρέχει τίποτα».

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, Να βλέπεις στον έρωτα, εκδ. Opera.

Ο Χόρχε Μπουκάι (30 Οκτωβρίου 1949) είναι Αργεντινός ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας από την Αργεντινή. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 2 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δεκαεπτά γλώσσες.

Πηγή: www.doctv.gr

Ψυχολογία

Έρχεται πάντα εκείνη η υπέροχη φάση της ζωής που νοιώθεις χωρίς ψήγμα αμφιβολίας ότι κάτι δεν πάει καλά… Εκείνη η αδιόρατη και βαριά σαν ελέφαντα αίσθηση ότι για αλλού ξεκίνησες και αλλού βρίσκεσαι, ότι η πυξίδα είναι χαμένη, ο ουρανός δεν έχει άστρα (και να είχε δεν ξέρεις να τα διαβάζεις γιατί το μάθημα ήταν επιλογής) και ότι τέλος πάντων, ο γιαλός είναι ολόισιος και αυτός που αρμενίζει στραβά είσαι εσύ. Εκείνη η στιγμή που – αν γίνουμε λιγότερο γλαφυροί μπας και συνεννοηθούμε – συνειδητοποιείς ότι τα πράγματα δεν είναι όπως θες και ότι έχει φτάσει η ώρα που πρέπει να πάρεις την απόφαση να κάνεις την αλλαγή.

Κατ’ αρχήν, για να σε καθησυχάσω, το γεγονός ότι έχεις αυτά τα συναισθήματα είναι θαυμάσιο διότι σημαίνει πως οι νευρικές απολήξεις των ονείρων σου δεν είναι τελείως νεκρές. Δεύτερον, η ιδέα της αλλαγής είναι all time classic θέμα που τους απασχολεί όλους, πάντα. Τρίτον, ακολουθούν μερικές πολύ χρήσιμες πρακτικές συμβουλές για να σε υποστηρίξουν στην προσπάθεια σου να αλλάξεις.

Διάβασε, εφάρμοσε, χαμογέλα. Όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά.

Συμβουλή #1: Σταμάτα να σκέφτεσαι
Έχω κουραστεί να βλέπω ικανούς και πανέξυπνους ανθρώπους, με τρομερές δεξιότητες και ταλέντα να σκέφτονται, να ξανασκέφτονται, να υπολογίζουν να μετρούν, να προσπαθούν να προβλέψουν, να σχεδιάζουν, να παίρνουν feedback για το σχεδιασμό, να σκέφτονται ξανά κτλ.-κτλ. Για να μην παρεξηγηθώ, όλα αυτά είναι χρήσιμα για όσο είναι χρήσιμα. Από εκεί και πέρα, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσεις να σκέφτεσαι τον ιδανικό τρόπο, την πιο αποτελεσματική στρατηγική, την πιο ραφιναρισμένη και επιστημονικά εκσυγχρονισμένη μέθοδο και να αρχίσεις να δρας.

. Προσοχή! Δεν είπα εύκολο, είπα απλό και συνοψίζω τη διαδικασία στα εξής 5 βήματα:

Συμβουλή #2: Βρες τι δε σου αρέσει στη ζωή σου
Γράψε το κάτω (ΜΗΝ το παραλείψεις αυτό)
Αποφάσισε με τι θα το αντικαταστήσεις
Γράψε το κάτω και αυτό (ΜΗΝ το παραλείψεις)
Άρχισε να κάνεις κάτι που πιστεύεις ότι θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα
Γενικά η συμβουλή είναι αυτή: ΔΡΑΣΗ! ΤΩΡΑ!

H υπερανάλυση οδηγεί στην παράλυση ή όπως είπε ο Ν. Καζαντζάκης: “Η ύστατη μορφή θεωρίας είναι η πράξη”. Είμαι σίγουρος ότι βλέπεις τις εφαρμογές αυτής της ιδέας. Ξεκίνα χθες.

Συμβουλή #2: Φτάσε στον πάτο
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής είναι να νοιώσεις ότι έχεις φτάσει στον πάτο. Δεν έχει σημασία αν είσαι στον πάτο ή όχι, αλλά πρέπει εσύ να νοιώσεις μέσα σου ότι έχεις φτάσει εκεί. Όπως λέει ένας φίλος, αν δε νοιώσεις χταπόδι που κυλιέται στις πέτρες του βυθού και κοιτά την επιφάνεια 2 χιλιόμετρα πιο πάνω, δεν έχεις ελπίδα να αλλάξεις. Η αλλαγή είναι εύκολη, το δύσκολο είναι να φτάσεις στο ψυχολογικό όριο που θα την κάνει να μοιάζει μονόδρομος.

Μία τεχνική για αυτό, είναι να πάψεις να συγχωρείς/δικαιολογείς τον εαυτό σου όταν δεν παράγεις ή δεν κάνεις όλα όσα θα μπορούσες να κάνεις. Κάνε ότι χρειάζεται να γίνει χωρίς να το πολυσκέφτεσαι. Γίνε αδυσώπητος με τη μετριότητα. Γίνε σαν τα μωρά που ουρλιάζουν και κλαίνε ασταμάτητα όταν θέλουν να φάνε. Πιστεύω ότι το βασικό εμπόδιο ανάμεσα σε σένα και τα όνειρά σου, είναι ότι ξέχασες να ουρλιάζεις ενώ “πεθαίνεις στην πείνα”.

Συμβουλή #3: Τι θα θυσιάσεις;
Έχεις ακούσει τη φράση “Τίποτα δεν είναι δωρεάν”; Ε, λοιπόν ισχύει. Όλα έχουν μία τιμή. Όλα στοιχίζουν κάτι και αν τα θέλεις, πρέπει να καταβάλεις αυτό το κάτι. Πόσο πολύ θες να πετύχεις; Πόσα είσαι έτοιμος/η να ρίξεις στη φωτιά της αλλαγής; Πόσα θα αφήσεις πίσω; Πόσα δε σου χρειάζονται πλέον; Γράψ’ τα και αυτά σε ένα χαρτί. Αλλαγή μεταξύ άλλων, είναι να ξεφορτώνεσαι τα περιττά βάρη.

Συμβουλή #4: Σταμάτα να κοιτάς γύρω σου
Σταμάτα να κοιτάς γύρω-γύρω και να επιθυμείς όσα έχουν οι άλλοι. Σταμάτα επίσης να ζεις βάσει των προσδοκιών και των ονείρων που έχουν οι άλλοι για σένα. Στην προσπάθεια σου να αλλάξεις, είναι καταλυτικής σημασίας η συνειδητοποίηση πως αυτή η ζωή είναι δική σου και ΜΟΝΟ ΕΣΥ θα πεις τι είναι εκείνο που σου φέρνει χαρά και ευχαρίστηση.

Εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής της ζωής σου και η όποια κριτική δέχεσαι για τις επιλογές σου, είναι δουλειά εκείνων που την κάνουν, όχι δική σου. Η γνώμη των άλλων για σένα αποκαλύπτει περισσότερα για τους άλλους, παρά για σένα. Δώσε μας τη δική σου οπτική για τον κόσμο. Άφοβα, χαρούμενα.

Βρες τη μοναδική φωνή σου και ζωγράφισε για εμάς το αριστούργημα σου. Ή τραγούδησέ το. Τότε και μόνο τότε, καμία αλλαγή δε θα είναι δύσκολη γιατί καμία αλλαγή δε θα χρειάζεται.

Εις το επανιδείν.

Κωνσταντίνος Καρυπίδης

https://www.theoptimizer.gr/

Ψυχολογία

Μη δανείζεσαι ποτέ ξένα φτερά για να πετάξεις. Χρησιμοποίησε τα δικά σου και άνοιξέ τα στον δικό σου ουρανό.


Μην περιμένεις να πάρεις ώθηση από άλλους. Να στηρίζεσαι στη δική σου θέληση. Και ποτέ μην αναμένεις να πάρεις δύναμη από κανένα. Να ανακαλύπτεις πάντα τα δικά σου όρια αντοχής.

Μόνο εσύ μπορείς να εκτοξεύσεις την ύπαρξή σου στο απώγειο της ζωής σου. Γιατί κανείς δε θα σου προσθέσει ποτέ αξιοπρέπεια και δε θα σου αφαιρέσει από την προσωπικότητά σου. Καμία ανθρώπινη φιγούρα δε θα σου αποδώσει ποτέ αξίες και ηθική αν δεν έχεις. Γιατί αυτά είναι αυτούσια και δεν επιδέχονται καμία επέμβαση. Καμία παρουσία στη ζωή σου δε θα σου προσδώσει τον σεβασμό που αξίζεις.

Αυτόν τον κερδίζεις με την συμπεριφορά και τη στάση σου.
Με την ευγένεια και τη σεμνότητά σου.
Με το ήθος που προβάλλεις αποχωρώντας αξιοπρεπώς από τις ανθρώπινες σχέσεις σου.
Με την άρνησή σου να υποβιβάζεις το επίπεδό σου σε μικρότητες και μικροψυχίες.


Με την περηφάνια με την οποία κρύβεις τους μεγαλύτερούς σου πόνους πίσω από το πιο λαμπερό σου χαμόγελο.
Τη διακριτικότητα που σκεπάζει τις βαθύτερες πληγές σου κάτω από το πιο χαρούμενο βλέμμα σου.
Την αισιοδοξία και τη θετικότητά σου.
Τον τρόπο που δε σε αντιπροσωπεύει η μιζέρια και η γκρίνια.
Που δε σε εκφράζει η απάθεια και η παθητικότητα.

Αν δεν πάρεις φόρα από τα έγκατα της ψυχής σου, δε θα φτάσεις ποτέ στο ουράνιο τόξο της.
Γι’ αυτό να μη στηρίζεσαι σε αλλότριες βοήθειες.
Μην υπολογίζεις και μην περιμένεις από άλλους να σου δώσουν αξία και τίτλους. Αυτούς μόνο εσύ μπορείς να τους αποδώσεις στον εαυτό σου με όλα όσα σε χαρακτηρίζουν. Με τη συμπεριφορά και τον τρόπο τον οποίο αντιμετωπίζεις τους γύρω σου. Με την ικανότητά σου να ξεχωρίζεις τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων. Την ιδιότητά σου να τους συμπεριφέρεσαι ανάλογα.

Γι’ αυτό μην κρύβεις τα φτερά σου και μην πετάς σε άγνωστους και μακρινούς αιθέρες. Μην αφήνεις κανένα να σκιάζει την προσωπικότητά σου και μη γίνεσαι υποχείριο κανενός.
Πάψε να ζεις τις ζωές άλλων και στόχευσε στη δική σου.
Ανάμεσα στους καιροσκόπους και την αυτοεκτίμησή σου, να επιλέγεις την απουσία τους.
Aνάμεσα στις λυκοφιλίες και τη μοναξιά σου να διαλέγεις πάντα το δεύτερο.
Να μην ξεπουλάς ποτέ την ακεραιότητά σου. Και να είσαι περήφανος για την επιλογή της μοναξιάς σου.

Να φροντίζεις να απαγκιστρώνεσαι από ποταπούς ανθρώπους και ψυχοφθόρες καταστάσεις. Να προτιμάς την απομόνωση από τις εφήμερες και πρόσκαιρες απολαύσεις. Μη δέχεσαι εκπτώσεις στην ιδιοσυγκρασία σου. Και μην ανέχεσαι μειώσεις από κανέναν στην αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή σου.

Γιατί κανείς δε θα σου προσδώσει τιμές και αξιώματα ούτε μπορεί να σου παρέχει ασφάλεια αν δεν τα παρέχεις εσύ στον εαυτό σου. Κανένας δε θα σε ανεβάσει στο βάθρο της ζωής σου. Εκεί μόνο εσύ μπορείς να τοποθετήσεις τον εαυτό σου. Και να μην επιτρέψεις ποτέ και σε κανένα να σε εκθρονίσει από αυτό.

Γι’ αυτό να μη δανείζεσαι ποτέ ξένα φτερά για να πετάξεις. Με τα δικά σου αν πετάς ψηλότερα θα φτάσεις.

Της Λίτσας Φιλίππου

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Ο Μπερνάρ Ανρί Λεβί έχει άλλη άποψη: «Και το 1958 και το 1968 η γρίπη σκότωσε εκατομμύρια, αλλά δεν σταμάτησε ο κόσμος, ούτε επιβλήθηκε καραντίνα»
Τρύφωνας Καϊσερλίδης

Ψυχραιμία απέναντι στην πανδημία του κορωνοϊού, ώστε να μην εξελιχθεί σε επιδημία της απελπισίας, των fake news και της θυσίας θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών συνιστά ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ-Ανρί Λεβί.

Σε άρθρο γνώμης στη γαλλική επιθεώρηση Le Point, ο Λεβί, ένας από τους διασημότερους διανοούμενους της Ευρώπης, μας καλεί να αντλήσουμε βασικά διδάγματα από δύο ανάλογες πανδημίες, που σάρωσαν την υφήλιο τις δεκαετίες του 1950 και 1960 με εκατομμύρια θυμάτων και ανάλογες σκηνές χωρίς, τότε, να επιβληθούν δρακόντεια περιοριστικά μέτρα.
Ακολουθεί το άρθρο του μεταφρασμένο:

«Δύο πανδημίες, το 1957 και το 1968, συγκρίσιμες στο μέγεθος τουλάχιστον με την Covid19, που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός, έχουν διαγραφεί από τη μνήμη. Και τώρα ξανατροφοδοτούν τις στήλες. Τι μαθήματα μπορεί να αντλήσει κανείς;

Καλοκαίρι 1968. Ένας άγνωστος ιός σαρώνει την υφήλιο. Ξεκίνησε από την Κίνα για να προκαλέσει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο νεκρούς, εκ των οποίων 50.000 στις ΗΠΑ και τουλάχιστον 30.000 στη Γαλλία. Από τον ιό θα μολυνθεί κι ένας αρχηγός κράτους, ο (Δυτικογερμανός) Βίλι Μπραντ. Ελλείψει μασκών σιδηροδρομικοί υπάλληλοι τραβούν χειρόφρενο. Εμβολιασμοί γίνονταν εντατικά στα «πεζοδρόμια», αφηγούνται γιατροί, που ζουν μέχρι σήμερα. Τα θύματα πέθαιναν με «κυανωμένα χείλη» από πνευμονική αιμορραγία ή ασφυξία. Και το κακό εξαπλωνόταν τόσο γρήγορα που δεν υπήρχε χρόνος για να απομακρυνθούν τα πτώματα, που συσσωρεύονταν στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Ας είναι ειλικρινείς όσοι είχαν βιώσει αυτήν την πανδημία:

Με εξαίρεση τους νοσηλευτές, δεν έχουν κρατήσει καμία ανάμνηση απ’ αυτή. Κι οι ζαλισμένοι με τον κορωνοϊό νεότεροι να σκεφτούν ότι ουδεμία αναφορά γίνεται στα κανάλια γι’ αυτή την πανδημία, που είχε βαφτιστεί «γρίπη του Χονγκ Κόνγκ». Κι οι αρχειοθέτες ας το ελέγξουν: ο Τύπος της εποχής μιλούσε επί 18 μήνες γι’ αυτό το θέμα, αλλά χωρίς να θίξει το ενδεχόμενο περιοριστικών μέτρων και χωρίς να φανταστεί κανείς να βάλει τη ζωή στον πάγο.

 

1957-1958. Άλλη ανάμνηση. Η επιδημία, που εκείνη τη φορά είχε βαπτιστεί «ασιατική γρίπη», ξεκίνησε από τις επαρχίες Γκουϊζού και Γιουνάν, δηλαδή και πάλι από την Κίνα. Πέρασε από το Ιράν, την Ιταλία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ. Και δεν χρειάστηκε πάνω από έξι μήνες για να κάνει το γύρο του κόσμου. Δύο εκατομμύρια νεκροί συνολικά, ιδιαιτέρως δε διαβητικοί και καρδιοπαθείς. 100.000 στις ΗΠΑ, μεταξύ 25.000 και 100.000 στη Γαλλία. Σκηνές τρόμου σε πενιχρά εξοπλισμένα, «γονατισμένα» νοσοκομεία.

Όμως, παρά τη φρίκη, παρά το πένθος, παρά τη συζήτηση στο Συμβούλιο του Παρισιού, όπου σχεδίαζαν, χωρίς τελικά να καταλήξουν, στο κλείσιμο ορισμένων σχολείων, δεν ελήφθησαν ούτε τότε περιοριστικά μέτρα. Το θέμα απασχολούσε τις εφημερίδες, χωρίς να επισκιάζει όμως τον πόλεμο της Αλγερίας, ούτε την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης ούτε την επιστροφή του Ντε Γκολ στην εξουσία. Και ένα πολύ περίεργο φαινόμενο μ’ αυτή την πανδημία ήταν ότι και αυτή διαγράφηκε από τη μνήμη μας.

Αυτά τα δύο προηγούμενα, με την ανησυχητική ομοιότητα με την παρούσα κατάσταση, μας υπενθυμίζουν κάτι προφανές: το θέαμα κυριαρχεί. Κι ένα γεγονός δεν είναι «ιστορικό», δεν «αλλάζει τον κόσμο» και δεν διαχωρίζει το «πριν» από το «μετά» παρά μόνον στο βαθμό που θα το αποφασίσουν τα ΜΜΕ μέσα στην αυτοεκπληρούμενη μέθη τους.

Αλλά θα αντλήσουμε, πάνω απ’ όλα, δύο συμπεράσματα.

Το πρώτο είναι ότι ο πλανήτης έχει προοδεύσει. Θεωρεί ανυπόφορες τις εκατόμβες θυμάτων, που εμφανίστηκαν χθες στη φυσική τάξη πραγμάτων. Η ανησυχία για τη Δημόσια Υγεία έχει γίνει κυρίαρχη αποστολή για τα κράτη στον ίδιο βαθμό με την ασφάλεια ή τα ζητήματα ειρήνης και πολέμου μεταξύ εθνών. Κινητοποιούνται τεράστιοι πόροι, όπως και στην περίπτωση του AIDS – το οποίο παρεμπιπτόντως προκάλεσε συνολικά 25 εκατομμύρια θανάτους – για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων. Κι η ανθρωπότητα, ως ένας άνθρωπος, προτάσσει τη ζωή από την οικονομία. Αυτό είναι θαυμάσιο.

Αλλά, από την άλλη πλευρά, το παρατραβάμε λίγο με το θέμα της «άνευ προηγουμένου πανδημίας». Απατώμεθα όταν μας λένε ότι μ’ αυτήν την Covid-19 αντιμετωπίζουμε «τη χειρότερη υγειονομική καταστροφή εδώ και έναν αιώνα». Εκτός και υπάρξει κάποια επιτάχυνση [στην εξάπλωσή της επιδημίας], που δεν αναμένουν προς το παρόν οι ειδικοί, απέχουμε ακόμη πόρρω, σε μια χώρα όπως η Γαλλία, από τα νούμερα του 1958 και του 1968. Και το έτερο συμπέρασμα είναι – κι αυτή η παρατήρηση είναι λιγότερο ευχάριστη – ότι υπάρχει κάποια υπεραντίδραση και πανικός στη στάση μας σήμερα.

Σχετίζεται λοιπόν μ’ αυτό; Είναι η έμμονη ιδέα ή αναπόφευκτη άλλη όψη του νομίσματος της προόδου; Ή είναι ακόμη δυνατόν να έχουμε τη μία (τη νέα ιδέα, όχι μόνον στην Ευρώπη, αλλά και στις πιο φτωχές ηπείρους ότι τίποτε δεν είναι υπέρτερο μιας ζωής) χωρίς κατ’ ανάγκη να ενδίδουμε στην άλλη (μια ανθρωπότητα τρομοκρατημένη, η οποία με το ρυθμό που προχωρά η μόλυνση των απόψεων, θα αποδεχθεί μια μέρα ως προφανές το κλείσιμο των συνόρων, τη δυσπιστία έναντι των άλλων ή την ψηφιακή «ιχνηλάτηση»;

Για να γίνει το δεύτερο θα πρέπει να μάθουμε να τηρούμε αποστάσεις ασφαλείας από τα αντι-κοινωνικά δίκτυα και τον πυρετό των fake news.

Θα πρέπει να ξανασκεφτούν οι ιθύνοντες των ΜΜΕ τη σκηνοθεσία, που προκαλεί άσκοπα άγχος, ενός παγκόσμιου και ημερήσιου απολογισμού νεκρών, στον οποίο ουδέποτε έχουμε υποβληθεί επί παραδείγματι αναφορικά με τα θύματα του καρκίνου.

Θα πρέπει όλοι μαζί να αναρωτηθούμε αν η δίκαιη μάχη κατά της επιδημίας απαιτεί πραγματικά το μπλακ-άουτ στα μυαλά μας για την επιστροφή του ISIS στη Μέση Ανατολή, την πρόοδο της ρωσικής και κινεζικής αυτοκρατορίας ή την ολέθρια αποδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι βασικό, χωρίς να αμφισβητούμε τις θυσίες των νοσηλευτών μας και του υπόλοιπου προσωπικού των νοσοκομείων, να βάλουμε στην ατζέντα των μελλοντικών μας συζητήσεων το θέμα ποια προνόμια, αλλά και ποια δικαιώματα και ελευθερίες είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε στον βωμό του ονείρου μας για ένα υγειονομικό Κράτος, που θα μας θεραπεύει απ’ όλα μέχρι τον θάνατο.

Κι έπειτα, αν αληθεύει ότι το να κυβερνάς δεν σημαίνει μόνον να προβλέπεις, αλλά και να επιλέγεις, δεν θα ήταν ανώφελο, τελικά, οι ιθύνοντες στα κέντρα αποφάσεων να έχουν το θάρρος να πουν ποιο θα είναι το κόστος της διακοπής της παραγωγής, αν γενικευθεί, όσον αφορά την καταστροφή του πλούτου με τη συνεπαγόμενη μαζική ανεργία, την εξαθλίωση, τα δεινά για την κοινωνία, τις ανθρώπινες ζωές.

Είναι ερωτήματα δύσκολα. Και υπό πολλές απόψεις, τρομερά.

Αλλά, είναι εκείνα που οφείλει να θέσει μια υπεύθυνη και άξια του ονόματός της δημοκρατία, εκτός κι αν ενδώσει στη μέθη του πολέμου κατά του ιού με τις αμέτρητες παράπλευρες απώλειες…».

Επιμέλεια μετάφρασης Τρύφωνας Καϊσερλίδης
Πηγή: iefimerida.gr

Ψυχολογία

Το σώμα είναι ο υπηρέτης του νου. Υπακούει στις λειτουργίες του νου, είτε αυτές έχουν επιλεγεί συνειδητά είτε εκφράζονται με αυτόματο τρόπο. Ως αποτέλεσμα των άνομων σκέψεων το σώμα βυθίζεται γοργά στην ασθένεια και την παρακμή. Υπακούοντας στις χαρμόσυνες και όμορφες σκέψεις φοράει τον μανδύα της νιότης και της ομορφιάς.

Η ασθένεια και η υγεία, όπως και οι συνθήκες, έχουν τη ρίζα τους στη σκέψη. Οι ασθενικές σκέψεις θα εκφραστούν μέσα από έναν ασθενικό οργανισμό. Είναι γνωστό πως οι φοβικές σκέψεις σκοτώνουν έναν άνθρωπο τόσο γρήγορα όσο μια σφαίρα, και συνεχίζουν κάθε χρόνο να σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους εξίσου βέβαια, αν και πιο αργά. Οι άνθρωποι που ζουν με τον φόβο της ασθένειας είναι εκείνοι που θα ασθενήσουν.

Το άγχος καταβάλει ολόκληρο το σώμα και ανοίγει τις πύλες στην ασθένεια, ενώ οι ακάθαρτες σκέψεις, ακόμη κι αν δεν πραγματοποιούνται, σύντομα θα συντρίψουν το νευρικό σύστημα.

Οι στέρεες, αγνές και ευχάριστες σκέψεις ενδυναμώνουν το σώμα με σφρίγος και χάρη. Το σώμα είναι ένα ευαίσθητο και εύπλαστο εργαλείο, που ανταποκρίνεται πρόθυμα στις σκέψεις από τις οποίες επηρεάζεται, και οι συνήθειες της σκέψης θα επιφέρουν πάνω του τα δικά τους αποτελέσματα, θετικά ή αρνητικά.

Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να έχουν ακάθαρτο και δηλητηριασμένο αίμα όσο συνεχίζουν να αναπαράγουν ακάθαρτες σκέψεις. Η καθαρή ζωή και το καθαρό σώμα απορρέουν από μια καθαρή καρδιά. Από έναν ρυπαρό νου απορρέει μια ρυπαρή ζωή και ένα διεφθαρμένο σώμα. Η σκέψη είναι η πηγή της δράσης, της ζωής και της εκπλήρωσης· εξάγνισε την πηγή και θα εξαγνιστούν όλα. Η αλλαγή της διατροφής δεν θα βοηθήσει έναν άνθρωπο που δεν αλλάζει τη σκέψη του. Όταν ένας άνθρωπος εξαγνίσει τις σκέψεις του, τότε θα σταματήσει και να επιθυμεί νοθευμένη τροφή.

Οι καθαρές σκέψεις δημιουργούν καθαρές συνήθειες. Ο υποτιθέμενος άγιος που δεν πλένει το σώμα του δεν είναι άγιος. Εκείνος που έχει ισχυροποιήσει και εξαγνίσει τη σκέψη του δεν χρειάζεται να ανησυχεί για κακόβουλα μικρόβια.

Αν θέλετε να θωρακίσετε το σώμα σας, διαφυλάξτε τον νου σας. Αν θέλετε να ανανεώσετε το σώμα σας, ομορφύνετε τον νου σας. Οι σκέψεις κακίας, φθόνου, απογοήτευσης και απελπισίας στερούν από το σώμα την υγεία και τη χάρη του. Ένα σκυθρωπό πρόσωπο δεν δημιουργείται κατά τύχη. Δημιουργείται από σκυθρωπές σκέψεις. Οι ρυτίδες που αυλακώνουν το πρόσωπο σχηματίζονται από την ανοησία, το πάθος και την υπεροψία.

Γνωρίζω μια γυναίκα ενενήντα έξι ετών που έχει το λαμπερό, αθώο πρόσωπο ενός κοριτσιού. Ξέρω έναν άντρα που ακόμη δεν έχει φτάσει στη μέση ηλικία και το πρόσωπό του έχει παραμορφωθεί. Το ένα είναι το αποτέλεσμα μιας γλυκιάς και χαρούμενης διάθεσης. Το άλλο είναι το αποτέλεσμα πάθους και δυσαρέσκειας.

Όπως δεν μπορείς να έχεις ένα ωραίο και υγιεινό σπίτι αν δεν αφήσεις τον αέρα και το φως του ήλιου να μπει στα δωμάτια, έτσι και το υγιές σώμα και η λαμπερή, ευτυχισμένη ή γαλήνια όψη μπορούν να προκύψουν μόνο με την ελεύθερη είσοδο στον νου σκέψεων χαράς, καλής θέλησης και γαλήνης.

Στα πρόσωπα των ηλικιωμένων κάποιες ρυτίδες σχηματίζονται από συμπόνια, κάποιες από ισχυρές, αγνές σκέψεις και άλλες χαράσσονται από το πάθος. Ποιος δεν μπορεί να τις ξεχωρίσει; Για εκείνους που έχουν ζήσει δίκαια, τα γηρατειά είναι γαλήνια και ήσυχα, σαν τον ήλιο που δύει. Είδα πρόσφατα έναν φιλόσοφο στο νεκροκρέβατό του. Δεν είχε γεράσει, παρά μόνο στα χρόνια. Πέθανε τόσο γλυκά και γαλήνια όπως είχε ζήσει.

Δεν υπάρχει καλύτερος γιατρός από τις χαρούμενες σκέψεις για να εξαφανιστούν οι ασθένειες από το σώμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παρηγοριά για τις σκιές του πένθους και της λύπης από την καλή διάθεση. Αν ζει κανείς κάνοντας διαρκώς σκέψεις πικρίας, κυνισμού, καχυποψίας και φθόνου, τότε περιορίζει τον εαυτό του σε μια φυλακή που ο ίδιος φτιάχνει. Αλλά αν σκέφτεται θετικά για τα πάντα, αν αντιμετωπίζει τα πάντα με χαρά, αν μάθει να βρίσκει με υπομονή τα καλά στοιχεία στα πάντα – αυτές οι ανιδιοτελείς σκέψεις είναι οι πύλες του παραδείσου. Κι αν μέρα με τη μέρα κάνει κανείς γαλήνιες σκέψεις για κάθε πλάσμα, τότε θα κατακτήσει μια διαρκή γαλήνη.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Είσαι ό,τι σκέφτεσαι» του Τζέιμς Άλεν που κυκλοφορεί από την Key Books.

enallaktikidrasi.com

https://www.awakengr.com

Ψυχολογία

Μπορεί να λες “το σύμπαν ξέρει κι εγώ το εμπιστεύομαι” αλλά αν δεν κουνήσεις κι εσύ το δαχτυλάκι σου πώς θα δεις βελτίωση στη ζωή σου; Οι νόμοι του σύμπαντος που πρέπει να χρησιμοποιήσεις.

Οι νόμοι του σύμπαντος, μπορούν να γίνουν η δύναμή σου για να χτίσεις τη ζωή που ονειρεύεσαι. Για να πετύχεις σε κάθε τομέα και τελικά να είσαι πιο ευτυχισμένος θα πρέπει ν’ αντιληφθείς πού βρίσκεσαι, γιατί βρίσκεσαι σε αυτό το σημείο, πού θέλεις να πας και πού θέλεις να καταλήξεις.

Θα δεις πώς μπορείς να δημιουργήσεις μια ροή για να πετύχεις αυτά που θέλεις. Ουσιαστικά, οι νόμοι του σύμπαντος σου παρέχουν έναν χάρτη πορείας για το πώς μπορείς να ζήσεις την ζωή σου όσο το δυνατόν καλύτερα.

Οι νόμοι του σύμπαντος που πρέπει να χρησιμοποιήσεις
Της ενότητας
Αυτός ο νόμος δηλώνει πως είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μέσω της δημιουργίας. Κάθε άτομο μέσα μας συνδέεται με κάποιον τρόπο, σχήμα ή μορφή με το υπόλοιπο σύμπαν.

Αυτό σημαίνει ότι όλα όσα κάνουμε έχουν έναν κυματισμό και επηρεάζουν το συλλογικό και όχι μόνο τον εαυτό μας. Χρησιμοποίησέ το για να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου και να θυμάσαι πως οι ενέργειές σου είναι τόσο σημαντικές και πραγματικά μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Της δόνησης
Τα πάντα έχουν μια συχνότητα, μια κίνηση και μια ροή. Τίποτα δεν μένει στάσιμο κι ακίνητο, είτε απωθείται, φεύγει είτε έλκεται. Τα όμοια έλκονται κι έτσι αν εσύ θέλεις να χρησιμοποιήσεις αυτόν τον νόμο για να εκδηλώσεις τις επιθυμίες σου και να γίνουν πράξη, θα πρέπει να εναρμονήσεις τη δική σου συχνότητα με αυτό που επιθυμείς.

Της αντιστοιχίας/ανταπόκρισης
Η αρχή πίσω από το νόμο είναι ότι οι ζωές μας δημιουργούνται από τα υποσυνείδητα μοτίβα που επαναλαμβάνουμε κάθε μέρα και αυτά τα πρότυπα είτε μας χρησιμεύουν και μας εξελίσσουν είτε μας κρατούν πίσω.

Ενεργοποίησε αυτόν τον νόμο συνειδητοποιώντας τα δικά σου πρότυπα, τα οποία συχνά περνάνε μέσα από τους οικογενειακούς δεσμούς, και στη συνέχεια συνειδητά ανάλαβε δράση για να απομακρύνεις όσα σε κρατούν πίσω στη ζωή.

Της έλξης
Πρόκειται για τον νόμο της συχνότητας… εν δράσει. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται την ιδέα ότι κακές σκέψεις μπορεί να καταστρέψουν τη ζωή τους.

Ο νόμος δεν είναι τιμωρία, αλλά ένας πολύ σαφής καθρέφτης της αυτοεκτίμησης και της νοοτροπίας μας. Είμαστε περιτριγυρισμένοι από τα αποτελέσματα των αποφάσεων που κάναμε στο παρελθόν και πλήρως ικανοί να λάβουμε άλλες αποφάσεις και να προσελκύσουμε διαφορετικά αποτελέσματα.

Τη μετατροπής της ενέργειας
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μια μικρή δράση, μπορεί να έχει τεράστιο αποτέλεσμα. Έχεις τη δύναμη μέσα σου για να μετακινήσεις ολόκληρα βουνά αν θέλεις.

Σε πρακτικό επίπεδο αν θέλεις να εφαρμόζεις αυτόν τον νόμο, κάνε κάθε μέρα μικρά πράγματα που σε ανεβάζουν. Τραγούδα στο ντους, χόρεψε σαν να μην σε βλέπει κανείς, γράψε ένα ποίημα για τον εαυτό σου. Μικρές μετατοπίσεις…. μεγάλα αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.

Αιτία-Αποτελέσματος
Γνωστός και ως “κάρμα”, αυτός ο νόμος δηλώνει πως οποιαδήποτε ενέργεια προκαλεί μια αντίδραση. Ό,τι βγάζεις προς τα έξω, αυτό παίρνεις προς τα μέσα.

Για να αξιοποιήσεις τη δύναμη αυτού του νόμου, πρέπει να γνωρίζεις το πώς οι ενέργειές σου και οι αποφάσεις σου επηρεάζουν όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά και τους υπόλοιπους γύρω σου.

Της αποζημίωσης
Αποκομίζεις αυτό που σπέρνεις! Πρέπει να θυμάσαι και να έχεις εμπιστοσύνη, πως θα αποζημιωθείς για αυτό μια μέρα.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε, όταν λέμε “αποζημίωση” δεν εννοούμε … οικονομική αποζημίωση. Πολύ περισσότερο, πρόκειται για όλες τις συνεισφορές στον κόσμο γύρω σου, συμπεριλαμβανομένης της αγάπης, της χαράς και της ευγένειας. Όλα ανταμείβονται.

Της σχετικότητας
Τίποτα δεν είναι εκ φύσεως καλό ή κακό. Όλα αποτελούν ένα φάσμα έκφρασης, και υπάρχουν περισσότερες από μια προοπτικές για οποιαδήποτε κατάσταση ή πρόκληση.

Με άλλα λόγια, εμείς δίνουμε έννοια και σημασία στα πράγματα, έτσι μπορούμε να επιλέξουμε να θεωρούμε τα πράγματα ως “κακά” ή ως “καλά”, προς όφελός μας. Όλα είναι σχετικά!

Της πολικότητας
Όλα έχουν έναν αντίθετο πόλο. Αν υπάρχει πάνω, υπάρχει κάτω. Αν υπάρχει φως, υπάρχει και σκοτάδι. Το ένα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το άλλο.

Η εμπειρία αυτής της πολικότητας είναι μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας που μας βοηθά επίσης να μάθουμε από τα λάθη μας και μας υποστηρίζει στο να εντοπίσουμε αυτό που δεν θέλουμε, ώστε να μπορέσουμε να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε.

Της διαρκούς κίνησης
Όλα αλλάζουν διαρκώς και δουλειά μας είναι να αγκαλιάσουμε αυτές τις αλλαγές. Αν η ζωή τώρα είναι σκληρή και γεμάτη προκλήσεις, πρέπει να γνωρίζεις ότι αυτό θα αλλάξει.

Αν όλα τώρα είναι ειρηνικά, τότε απόλαυσέ τα και μην προσπαθείς να τα τραβήξεις πέρα από τη φύση τους. Κάθε στάδιο της ζωής έχει τεράστια δώρα να προσφέρει!

ipop.gr

https://www.awakengr.com/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή