Απριλίου 03, 2020

Ψυχολογία

Η καλή στάση του σώματος έχει ζωτική σημασία για την πρόληψη των πόνων στον αυχένα και στην μέση αλλά νέες μελέτες δείχνουν ότι επηρεάζει ακόμα και την ψυχολογία σας.

Όταν περπατάτε και το σώμα σας κάνει καμπούρα μπορεί να “πέσει” η ψυχική σας διάθεση, σύμφωνα με μία μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Health Psychology.

Δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι το καμπούριασμα προκαλεί αρνητικά συναισθήματα. Είναι γνωστό πως όποιος έχει κακή ψυχική διάθεση περπατάει ή κάθεται σκυφτός. Η στάση όμως του σώματος που προκαλείται από ένα συγκεκριμένο συναίσθημα μπορεί να προκαλέσει το ίδιο το συναίσθημα, όταν υιοθετηθεί για τυχαίο λόγο. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι ηθοποιοί που έχουν διδαχτεί το σύστημα Στανισλάφσκι.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης Κονσταντίν Στανισλάφσι ήταν σκηνοθέτης και πρωτοπόρος της υποκριτικής τέχνης. Δίδασκε στους ηθοποιούς να να “ζουν το ρόλο” τους, δηλαδή να έχουν πραγματικά συναισθήματα επί σκηνής. Είχε την πεποίθηση ότι ο ηθοποιός μπορούσε να προκαλέσει συναισθήματα στο εαυτό του λαμβάνοντας με το σώμα του συγκεκριμένες στάσεις. Οι στάσεις αυτές ήταν ίδιες με εκείνες που προκαλούσαν τα αντίστοιχα συναισθήματα. Για παράδειγμα αν κάποιος περπατάει σαν άρχοντας μπορεί να νιώσει το συναίσθημα της “αρχοντιάς” ενώ αν κάποιος περπατάει σκυφτός μπορεί να νιώσει το συναίσθημα της θλίψης.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει πως όσοι καμπουριάζουν εκδηλώνουν αρνητικά συναισθήματα και ασχολούνται περισσότερο με τον εαυτό τους.

Στη μελέτη συμμετείχαν 74 εθελοντές από τη Νέα Ζηλανδία,οι μισοί εκ των οποίων κάθισαν με καμπουριασμένη πλάτη και οι υπόλοιποι με ίσια. Η πλάτη τους είχε δεθεί με ταινίες φυσιοθεραπείας για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα άλλαζαν στάση έως το τέλος του πειράματος.

Οι εθελοντές συμπλήρωσαν μία σειρά από τεστ ανάγνωσης και στη συνέχεια ένα τεστ κοινωνικού στρες που λέγεται Trier Social Stress Test, το οποίο περιλαμβάνει μια διάλεξη και είναι ειδικά σχεδιασμένο για να αυξάνει το στρες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των τεστ, οι εθελοντές ήταν συνδεδεμένοι με συσκευές μέτρησης του καρδιακού παλμού τους και της αρτηριακής πίεσης τους, ενώ οι απαντήσεις τους στα διάφορα τεστ χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η ψυχική διάθεση, η αυτοεκτίμηση και η αντίληψη της απειλής που συνιστούσε η διάλεξη του Social Stress Test.

Οι εθελοντές που κάθονταν με ίσια πλάτη έδειξαν πως είχαν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, πιο θετικά συναισθήματα, και ένιωθαν μικρότερο φόβο όταν υποβάλλονταν στο τεστ Social Stress Test.

Η ανάλυση της διάλεξης των εθελοντών έδειξε πως όσοι κάθονταν καμπουριασμένοι, μιλούσαν λιγότερο (ένδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης), χρησιμοποιούσαν περισσότερες αρνητικές λέξεις (ένδειξη κακής ψυχικής διάθεσης) και περισσότερες λέξεις στο πρώτο ενικό πρόσωπο (ένδειξη πως είχαν εστιαστεί στον εαυτό τους).

Επιπλέον, χρησιμοποιούσαν περισσότερες λέξεις που σχετίζονται με την θλίψη και λιγότερες λέξεις που περιγράφουν θετικά συναισθήματα, σε σύγκριση με όσους κάθονταν με ίσια πλάτη.

Όπως γράφουν οι ερευνητές , η στάση του σώματος μπορεί να επηρεάσει τα συναισθήματά μας.

healthyliving.gr

Ψυχολογία

Χ. Μπουκάι: Για να πετάξεις, πρέπει να πάρεις ρίσκα. Αν δεν θες να τα πάρεις, συνέχισε απλά να περπατάς

«Ο ελεύθερος άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του είναι γενναιόδωρος, αλληλέγγυος, ευγενικός και ικανοποιείται εξίσου όταν δίνει όπως και όταν παίρνει.


Για αυτό, κάθε φορά που συναντάς ανθρώπους που κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους, μην τους μισείς. Αρκετά προβλήματα έχουν με τον εαυτό τους»

«Η ελευθερία συνίσταται στο να είμαι σε θέση να επιλέγω ανάμεσα σε ό,τι είναι δυνατόν για μένα και να είμαι υπεύθυνος για την επιλογή μου»

«Η αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο όταν έχουμε συναίσθηση της παρούσας κατάστασης»

«Οι άνθρωποι είμαστε τόσο ξεροκέφαλοι που υποφέρουμε περισσότερο να πέσουμε έξω σε μια δυσοίωνη προφητεία μας, παρά αν πράγματι πάθουμε αυτό που προβλέψαμε»

«Η ελευθερία συνίσταται στην ικανότητα μου να επιλέγω στο μέτρο του εφικτού»

«Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μην τους κοστίσει τίποτα, και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν και άλλοι που βιάζονται να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς κι αυτοί να ευχαριστηθούν. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν το χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Απολαμβάνουν κάθε γωνιά. Ξέρουν ότι δεν θα είναι δωρεάν αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις αξίζει τον κόπο»

«Η αναποφασιστικότητα είναι μια από τις καλύτερες αιτίες των χειρότερων προβλημάτων, πολύ περισσότερο από τις λάθος αποφάσεις»

«Για να πετάξεις, πρέπει να πάρεις ρίσκα. Αν δεν θες να τα πάρεις, το καλύτερο πράγμα που σου μένει να κάνεις είναι να τα παρατήσεις και να συνεχίσεις απλά να περπατάς για πάντα»

«Η μνήμη είναι πολλές φορές μεροληπτική και άδικη, όταν κρίνει τα γεγονότα λαμβάνοντας υπόψιν μόνο τις πληροφορίες που οδηγούν στο συμπέρασμα που είχαμε ήδη διαλέξει από πριν»

«Πάντοτε κάτι μας λείπει για να νιώσουμε ικανοποιημένοι και μόνο αν είσαι ικανοποιημένος μπορείς να απολαύσεις όσα έχεις. Γι αυτό μαθαίνουμε ότι η ευτυχία θα έρθει όταν ολοκληρώσουμε αυτό που μας λείπει. Κι επειδή πάντα κάτι λείπει, ξαναγυρίζουμε στην αρχή και δεν απολαμβάνουμε ποτέ τη ζωή»

«Ο πιο απλός αλλά παραπλανητικό τρόπος να πετύχω τον στόχο μου είναι να ρίξω πρώτα το βέλος στο δέντρο και μετά να ζωγραφίσω τους κύκλους γύρω του»
«Η τύχη ποτέ δεν πλησιάζει αυτούς που ασχολούνται χλιαρά και περιστασιακά με αυτό που αγαπούν»

«Η ζωή δεν μπορεί να βασισθεί παρά μόνο πάνω σε αυτή τη στιγμή που ονομάζουμε «παρόν»»

«Κανένας δεν έχει περισσότερες πιθανότητες να εξαπατηθεί από αυτόν για τον οποίο το ψέμα εξυπηρετεί τις επιθυμίες του»

«Ο ψεύτης δεν είναι κάποιος που φοβάται το αποτέλεσμα της κρίσης των άλλων. Ο ψεύτης έχει ήδη κρίνει και καταδικάσει τον εαυτό του»

«Υπάρχουν μονάχα στιγμές πληρότητας. Εκείνοι που δεν το ξέρουν κι επιμένουν να θέλουν να ζουν διαρκώς, θα μείνουν καταδικασμένοι στον γκρίζο και επαναληπτικό βηματισμό της καθημερινότητας»

«Η παγίδα: Πόσο ευτυχής θα ήμουν αν είχα αυτό που δεν έχω»

«Αν ό,τι βλέπεις ταιριάζει γάντι με την πραγματικότητα που σε βολεύει, τότε μην πιστεύεις στα μάτια σου»

«Αν νιώθεις ικανός να δίνεις χωρίς να περιμένεις πληρωμή, ποτέ κανένας δεν θα σου αφήσει απλήρωτο χρέος, διότι απλά κανένας δεν θα σου χρωστάει τίποτα.»

«Ζούμε πιστεύοντας ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ένα σωρό πράγματα, απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν ήμασταν μικροί, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε»

dinfo.gr https://www.newsitamea.gr/

Ψυχολογία

Τα κενά μου.
Του Στέφανου Ξενάκη

Να αγαπάς τα κενά σου. Αυτό είναι αυτοεκτίμηση. 
Η ανεπάρκειά σου είναι τα χρώματα στον πίνακά σου. Οι αφροί στη θάλασσά σου. Οι ραγάδες στο κορμί σου. Οι ρυτίδες στο πρόσωπό σου. Μην πας να τις καλύψεις. Μόνο να τις αγαπήσεις.
Αγαπημένη φίλη από το δημοτικό. Η πιο όμορφη της τάξης μας. Με το που σε έβλεπε, σου κόβονταν τα πόδια. Ακόμα το θυμάμαι το συναίσθημα. Εδώ και χρόνια βρεθήκαμε στο FB κι έχουμε γίνει ξανά κολλητοί. Με παίρνει χθες τηλέφωνο. Για κάποιον λόγο δεν απάντησα. Όταν είμαι διακοπές με τα κορίτσια, συνήθως το τηλέφωνο είναι χαμηλωμένο. Μου πήρε χρόνια να μάθω να χαμηλώνω το τηλέφωνο όταν οι στιγμές είναι ιερές. Της στέλνω μήνυμα ότι θα την πάρω σήμερα.

Στον γυρισμό από τα Ζαγοροχώρια την πήρα. Απάντησε. «Τι κάνεις, αγάπη μου;» Η γλώσσα πλάθει το συναίσθημα, αλλά και τα συναίσθημα τη γλώσσα. Κάτι σαν την κότα και το αυγό. Ποτέ δεν θα μάθεις ποιο βγήκε πρώτο.
«Σε είδε ένας μαθητής μου έξω από τον Ναό της Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι. Αυτό πήρα να σου πω».
«Ρε Σοφάκι, με τόσους μαθητές που έχεις, δεν γίνεται να μην πέσω πάνω και σε κάποιον» της κάνω χαμογελώντας. Με γουστάρω όπως είμαι.

Μεγάλη ιστορία να σε γουστάρεις όπως είσαι. Τότε μόνο σε γουστάρεις. Τότε μόνο είσαι φιλαράκι σου. Διαφορετικά, είσαι εχθρός σου. Κι άμα είσαι εχθρός σου, χέσ' τα κι άσ' τα, φιλαράκι. Η Σοφία, εκπαιδευτικός. Όταν είχα πάει στην Κω να τη βρω, όπου κι αν πηγαίναμε, παιδιά την αγκάλιαζαν. Κυρία, κυρία! Τη ζήλεψα.

Το ζηλεύω το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Δεν είναι επάγγελμα. Λειτούργημα είναι. Διαμορφώνει ψυχές. Πλάθει χαρακτήρες. Σμιλεύει ζωές. Το θεωρώ ιερό κι έχουμε πολλούς εκπαιδευτικούς στη χώρα μας που το τιμούν. «Τι σκαρώνεις, Σοφάκι;» συνεχίζω. Η Σοφία, από τα πιο δραστήρια άτομα που θα συναντήσεις. «Πολλά. Όσον αφορά την πεζοπορία αυτό, όσον αφορά τη φωτογραφία το άλλο, όσον αφορά το άλλο εκείνο». Ατέλειωτη η λίστα. «Σοφάκι, είσαι παράδειγμα για όλους μας». «Μου αρέσει αυτό που κάνω. Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες καλύπτω τα κενά μου». «Πώς το είπες το τελευταίο, Σοφάκι

Καλά, λέω. 

Αυτές τις ατάκες τις τσακώνω σαν κομμάτια από χρυσάφι στην άμμο. Αυτά που σκαλώνουν στο κόσκινο. «Καλύπτω τα κενά μου». Τέσσερις λέξεις, μια ζωή. Μπορεί και περισσότερες.
Δεν ξέρω κανέναν που να μην έχει κενά. Ξέρω όμως κάποιους που τα αποδέχονται και άλλους που δεν τα αποδέχονται. Οι πολλοί δεν τα αποδέχονται. Για την ακρίβεια, τα πολεμάνε. Τα ξορκίζουν. Μαζί και τον εαυτό τους. Βλέπεις, τα κενά σου είναι ο εαυτός σου. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Τα κενά σου είσαι εσύ. Εσύ, χωρίς κενά, δεν είσαι εσύ. Θα ήσουν άλλος. Οι πολλοί τα θεωρούν σκουπίδια στο σαλόνι τους. Λεκέ στα γυαλιά τους. Ξεραμένες βρομιές στη λεκάνη τους.
Νομίζω ότι η μεγαλύτερη ανεπάρκεια με την οποία μας μεγάλωσαν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Μας έμαθαν ότι είναι το τρωτό μας σημείο. Η αχίλλειος πτέρνα μας. Κι όμως, είναι το ομορφότερο σημείο μας. Αυτό που θα πλήρωνες όλα τα λεφτά του κόσμου για να σου χαρίσουν. Για να ξεχωρίζεις.

Η ανεπάρκειά σου είναι τα χρώματα στον πίνακά σου. Οι αφροί στη θάλασσά σου. Οι ραγάδες στο κορμί σου. Οι ρυτίδες στο πρόσωπό σου. Μην πας να τις καλύψεις. Μόνο να τις αγαπήσεις. Στα δικά μου χρόνια μας μάθαιναν ότι αυτοεκτίμηση είναι η ανάγκη μας να είναι όλα τέλεια. Να είμαστε αψεγάδιαστοι. Να μην κάνουμε λάθη. Να είναι κάτασπρο το πανί μας. Αστραφτερό. Χωρίς ούτε ίχνος από λεκέ. Ούτε τόσο δα μικρό. Να είμαστε μονίμως ο Σούπερ Γκούφη.

Να βρίσκουμε συνέχεια μαγικά φιστίκια. Και πού διάολο να τα βρεις τα ρημάδια. Όλα τα φιστίκια του κόσμου δεν θα σου έφταναν να καλύψεις την τελειομανία σου. Εξάρτηση είναι η τελειομανία. Ρουφήχτρα. Σ' τα ρουφάει όλα. Εθισμός. Ηρωίνη. Σου κλέβει τη χαρά, μαζί και τη ζωή σου.
Κι όμως, αυτοεκτίμηση είναι να με αποδεχτώ όπως είμαι. Ατελή. Εννοείται, θέλω το καλύτερο. Δεν το έχω όμως ανάγκη. Με γουστάρω όπως είμαι. Μεγάλη ιστορία να σε γουστάρεις όπως είσαι. Τότε μόνο σε γουστάρεις. Τότε μόνο είσαι φιλαράκι σου. Διαφορετικά, είσαι εχθρός σου. Κι άμα είσαι εχθρός σου, χέσ' τα κι άσ' τα, φιλαράκι. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο στον κόσμο από την αυτοεκτίμηση.
Τίποτα. Και τι είναι τελικά αυτοεκτίμηση;

Να αγαπάς τα κενά σου.
Αυτό είναι αυτοεκτίμηση. Πηγή: www.lifo.gr

Ψυχολογία

 

Ανακαλέστε μια πραγματικά ζωντανή ανάμνηση. Τη βρήκατε; 

Ωραία, τώρα προσπαθήστε να θυμηθείτε τι φάγατε πριν από τρεις εβδομάδες.
Αυτή η ανάμνηση μάλλον δεν είναι εξίσου ζωντανή, αλλά γιατί όχι;
Γιατί θυμόμαστε κάποια πράγματα και κάποια άλλα όχι; Και γιατί οι αναμνήσεις μας τελικά ξεθωριάζουν; Η Κάθριν Γιάγκ δίνει τα βασικά για τη μνήμη και την απώλεια της.

Μάθημα απο την Κάθριν Γιάγκ, σχεδίαση κινουμένων σχεδίων από τον Πάτρικ Σμιθ.

https://www.youtube.com

Ψυχολογία

Για να δημιουργήσουμε αυτό τον τόσο ωραίο κήπο με τις περιποιημένες αλέες και τους καλοκλαδεμένους θάμνους, πρέπει να σκαλίσουμε πολύ, να κλαδέψουμε, να κόψουμε. Η προβολή του ενός ή του άλλου συγγραφέα, μιας σκέψης περισσότερο από μια άλλη, η ανάδειξη ενός ρεύματος, η αξιοποίηση όλου του χρήσιμου εξοπλισμού για το θρίαμβο μιας θέσης, μας υποχρεώνουν να θάψουμε ονόματα, διατριβές, βιβλία, έννοιες στα υπόγεια…

Το να φέρουμε κάποια πράγματα στο φως προϋποθέτει το καταχώνιασμα μερικών άλλων στο σκοτάδι: σ’ αυτές τις αποθήκες όμως υπάρχει ένα σημαντικό ανεκμετάλλευτο υλικό.

Η ιστοριογραφία λοιπόν λησμόνησε, παραμέλησε στην καλύτερη περίπτωση, αποσιώπησε, ηθελημένα ή άθελά της, οργάνωσε μερικές φορές αυτό τον παραμερισμό· κατά καιρούς, λόγω της προκατάληψης, δεν υπάρχει καν προβληματισμός: δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους κυνικούς σαν φιλοσόφους, εξάλλου ο Χέγκελ το γράφει ξεκάθαρα: γι’ αυτούς το μόνο που έχουμε είναι ανέκδοτα…

Οι σοφιστές; Μέχρι την πρόσφατη αποκατάστασή τους αντιμετωπίζονταν με την οπτική του Πλάτωνα: ως μισθοφόροι της φιλοσοφίας για τους οποίους δεν υπάρχει αλήθεια και στα μάτια των οποίων το μόνο που μετράει είναι η επιτυχία! Κι όλα αυτά για ν’ αποφύγει κανείς να δει πόσο σύγχρονη είναι αυτή η σκέψη του σχετικισμού, του περσπεκτιβισμού, της ονοματοκρατίας, με μια λέξη: του αντιπλατωνισμού!

Οι παράγοντες της παραδοσιακής ιστοριογραφίας εκπληρώνουν το απίστευτο όνειρο του Πλάτωνα: τα γεγονότα αναφέρονται από τον Διογένη Λαέρτιο -Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων και των εκάστη αιρέσει αρεσκόντων εν επιτόμω συναγωγή (IX, 40)- και μου φαίνεται περίεργο το ότι κανείς δεν αντιμετώπισε ποτέ φιλοσοφικά αυτή την ιστορία.

Πράγματι, ο Πλάτων επιθυμούσε να ρίξει σε μια μεγάλη πυρά όλα τα βιβλία του Δημόκριτου! Λόγω του μεγάλου αριθμού των έργων, της επιτυχίας του, της παρουσίας των κειμένων του σε πολλά μέρη, δύο πυθαγόρειοι -ο Αμύκλας και ο Κλεινίας- κατάφεραν να αποθαρρύνουν τον Πλάτωνα από το να διαπράξει ένα παρόμοιο έγκλημα. Ένας φιλόσοφος εφευρέτης της σύγχρονης auto- da- fe

Έτσι καταλαβαίνουμε γιατί σε κανένα έργο του Πλάτωνα δεν αναφέρεται ούτε μία φορά το όνομα του Δημόκριτου! Αυτή η παράλειψη ισοδυναμεί με μια εννοιολογική auto-da -fe: γιατί η σπουδαιότητα του έργου, και ακόμα περισσότερο της διδασκαλίας που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να φέρει σε δύσκολη θέση, ή ακόμα και να θέσει σε κίνδυνο, τις μυθοπλασίες του Πλάτωνα, προϋπέθετε μια ερμηνεία ξεκάθαρη και ειλικρινή, έντιμη και διανοητική.

Η αντι-υλιστική προκατάληψη του πλατωνισμού εκδηλώνεται ήδη όσο ο φιλόσοφος είναι εν ζωή: η λογική της κλασικής και κυρίαρχης ιστοριογραφίας επαναλαμβάνει αυτό τον τροπισμό: δεν τίθεται θέμα παραχώρησης οποιοσδήποτε αξίας σ’ αυτή τη διαφορετική φιλοσοφία, τη λογική, ορθολογική, αντιμυθολογική και επαληθεύσιμη μέσω της κοινής λογικής – που τόσο συχνά απουσιάζει από τους φιλοσόφους…
Η συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη: ο Επίκουρος και οι επικούρειοι, καθώς επαναφέρουν τον υλισμό του Αβδηρίτη, προκαλούν την αντεπίθεση των θιασωτών του ιδεαλισμού. Οι συκοφαντίες κατά του φιλοσόφου του Κήπου δεν λείπουν, και μάλιστα όσο είναι εν ζωή: πρόστυχος, ακόλαστος, τεμπέλης, φαγάς, πότης, αχόρταγος, ανέντιμος, σπάταλος, κακόβουλος, μοχθηρός, κλέφτης των ιδεών των άλλων, αλαζόνας, επηρμένος, κενόδοξος, ακαλλιέργητος κ.λπ. Με δυο λόγια: ένας χοίρος που δεν αξίζει να συγκαταλέγεται, αυτός και οι μαθητές του, στο Πάνθεον των φιλοσόφων.

Η συκοφαντία συνεχίζεται και ως προς το έργο: η αταραξία που προσδιορίζει την ηδονή, δηλαδή η απουσία ταραχής που κατακτάται μέσω μιας συνετής χρήσης των φυσικών και απαραίτητων επιθυμιών, γίνεται ζωώδης ηδονή που παραδίδεται στην πιο κτηνώδη απόλαυση. Η ατομοκρατία που ανάγει τον κόσμο σ’ ένα συνδυασμό ατόμων μέσα στο κενό θεωρείται ως ανικανότητα απόκτησης μιας διανοητικότητας αξίας αυτού του ονόματος. Η αποδοχή σκλάβων, γυναικών και ξένων στον Κήπο του στοίχισε τη φήμη ότι παρέσυρε εκεί τα θύματα της αχαλίνωτης σεξουαλικότητάς του κ.λπ. Και είκοσι αιώνες σκέψης ενστερνίζονται αυτές τις συκοφαντίες χωρίς ν’ αλλάξουν ούτε κόμμα.

Στην αρχαιότητα και μόνο η αντι-ιστορία της φιλοσοφίας μοιάζει πανεύκολη: συγκεντρώνει όλους τους εχθρούς του Πλάτωνα! Η σχεδόν όλους… Τον Λεύκιππο, τον ιδρυτή της ατομικής θεωρίας, τον Δημόκριτο βέβαια, έπειτα τον Αντισθένη, τον Διογένη και τους άλλους κυνικούς, τον Πρωταγόρα, τον Αντιφώντα και μια χούφτα σοφιστές, τον Αρίστιππο τον Κυρηναίο και τους κυρηναϊκούς, τον Επίκουρο και τους δικούς του – όλος ο καλός ο κόσμος.

Αργότερα, παράλληλα με τη χριστιανική μυθοπλασία που επινοήθηκε βάσει ενός εννοιολογικού προσώπου με το όνομα Ιησούς, με τους πατέρες της Εκκλησίας που φρόντιζαν για την παροχή του ιδεολογικού υλικού στο χριστιανικό γίγνεσθαι της Αυτοκρατορίας, και τους σχολαστικούς του Μεσαίωνα, μπορούμε να βγάλουμε από τη σκιά όπου είναι βυθισμένοι τους ακόλαστους γνωστικούς -τον Καρποκράτη, τον Επιφάνιο, τον Σίμωνα, τον Βαλεντίνο…- που ακολουθούνται από τους Αδελφούς και τις Αδελφές του Ελεύθερου Πνεύματος — τον Μπεντιβένγκα ντα Γκούμπιο, τη Χάιλβιγκε Μπλουμαρντίν, τους αδελφούς της Μπρυν και άλλους πεφωτισμένους… Τόσοι αινιγματικοί άγνωστοι, πολύ πιο ελκυστικοί ωστόσο, με τον θεωρητικό τους πανθεϊσμό και τα όργια της πρακτικής φιλοσοφίας τους, όσοι και οι μοναχοί της ερήμου, οι συντετριμμένοι επίσκοποι και οι άλλοι κοινοβίτες των μοναστηριών…

Οι ίδιες παρατηρήσεις ισχύουν και για την πλειάδα του χριστιανικού επικουρισμού, που εγκαινιάστηκε από τον Λορέντσο Βάλα του 15ου αιώνα -ένα de volurtate που είχε μείνει αμετάφραστο στα γαλλικά επί τέσσερις αιώνες, προτού επανορθώσουν κάποιοι φίλοι, τους οποίους φρόντισα να ενημερωσω- και κορυφώθηκε με τον Πιερ Γκασαντί, περνώντας από τον Έρασμο, τον Μοντέν και μερικούς άλλους, τους Γάλλους λιμπερτίνους του μπαρόκ -Πιερ Σαρόν, Λα Μοτ Λε Βεγιέ, Σεντ-Εβρεμόν, Σιρανό ντε Μπερζεράκ…-τους Γάλλους υλιστές -Αβά Μεσλιέ, Λα Μετρί, Ελβέτιο, ντ’ Ολμπάκ.. .τους Αγγλοσάξονες ωφελιμιστές -Μπένθαμ, Στιούαρτ Μίλ, τους ιδεολόγους που ενδιαφέρονται για τη φυσιολογία -Καμπανί- τους επικούρειους υπερβατικούς – Έμερσον, Θόρο-τους αποδομιστές γενεαλόγους -Πάουλ Ρέε, Λου Σαλομέ, Ζαν-Μαρί Γκιγιό· τους αναρχικούς σοσιαλιστές, τους νιτσεϊστες της Αριστερός -Ντελέζ, Φουκό- και τόσους άλλους οπαδούς της ηδονής, της ύλης, της σάρκας, του σώματος, της ζωής, της ευτυχίας, της χαράς, τόσων ένοχων εμμονών!

Τι προσάπτουν στον κόσμο αυτόν; Το ότι επιζητά την επίγεια ευτυχία, εδώ και τώρα, και όχι αργότερα, υποθετικά, σ εναν άλλο, απρόσιτο κόσμο που επινοήθηκε σαν παραμύθι για παιδιά. Η ενδοκοσμικότητα, αυτή είναι ο εχθρός, η ύβρις!

Οι επικούρειοι οφείλουν το παρωνύμιο του χοίρου στο γεγονός ότι τους καθορίζει η φυσική τους κράση: η ύπαρξή τους δημιουργεί την ουσία τους. Μην μπορώντας να ενεργήσουν διαφορετικά, παρά μόνο ως φίλοι της γης -κατά την επιτυχημένη έκφραση του Τίμαιου του Πλάτωνα…- αυτοί οι υλιστές είναι καταδικασμένοι να σκαλίζουν με τα ρύγχη τους χωρίς καν να αντιλαμβάνονται ότι πάνω απ’ τα κεφάλια τους υπάρχει ένας Ουρανός γεμάτος Ιδέες.

Το γουρούνι αγνοεί για πάντα την αλήθεια, καθώς μόνο η υπερβατικότητα μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτήν, και οι επικούρειοι είναι βυθισμένοι, από οντολογική άποψη, στην πιο ολοκληρωτική ενδοκοσμικότητα. Όμως δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό: το πραγματικό, η ύλη, η ζωή, το ζωντανό ον. Και ο πλατωνισμός κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον όλων αυτών και καταδιώκει καθετί που εξυμνεί την ενόρμηση ζωής.

Ποιο είναι το κοινό σημείο αυτής της πλειάδας των ακαταμάχητων στοχαστών και σκέψεων; Ένας αξιοθαύμαστος ζήλος για την αποδόμηση των μύθων και των θρύλων ούτως ώστε να καταστήσουν αυτό τον κόσμο φιλόξενο και επιθυμητό.

Να συμβάλουν στην αναγωγή των θεών και των φόβων, του τρόμου και του υπαρξιακού άγχους σε συνειρμούς υλικών αιτιοτήτων στην εξοικείωση με το θάνατο μέσω μιας ενεργητικής θεραπείας εδώ και τώρα, και όχι στην παρότρυνση προς το θάνατο ενώ είμαστε ακόμα ζωντανοί, προκειμένου να φύγουμε καλύτερα όταν έρθει η ώρα- στην επινόηση λύσεων με βάση τον υπαρκτό κόσμο και τους ανθρώπους· στην προτίμηση σεμνών και βιώσιμων φιλοσοφικών προτάσεων αντί υψηλών αλλά αφιλόξενων εννοιολογικών κατασκευών στην άρνηση της μετατροπής του πόνου και της οδύνης σε τρόπο πρόσβασης στη γνώση και στην ατομική σωτηρία· στην επιθυμία της ηδονής, της ευτυχίας, της κοινής ωφέλειας, του ηδονικού συμβολαίου- στη συμφιλίωση με το σώμα και όχι στο μίσος για το σώμα· στη χαλιναγώγηση των παθών και των ορμών, των επιθυμιών και των συναισθημάτων, και όχι στο βίαιο ξεριζωμό τους.

Η προσδοκία του σχεδίου του Επίκουρου; Η καθαρή απόλαυση της ύπαρξης… Σχέδιο πάντα επίκαιρο.

Michel Onfray – “Η δύναμη της ύπαρξης” από τις Εκδόσεων Εξάντας

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Ψυχολογία

Το σώμα μας είναι ένα εκπληκτικό σύστημα, το οποίο γνωρίζει ακριβώς πότε χρειάζεται να κοιμηθούμε, να ξυπνήσουμε, να πάμε στην τουαλέτα. Διατηρεί σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου, θεραπεύεται μόνο του όταν τραυματίζεται και διασπά τα τρόφιμα σε χρήσιμη ενέργεια και θρεπτικά συστατικά.

H καρδιά μας δεν χάνει ποτέ χτύπο και οι πνεύμονες δεν ξεχνούν να αναπνεύσουν. Το σώμα μας επεξεργάζεται συνεχώς τις πληροφορίες και παρακολουθεί το περιβάλλον μας για να κάνει τις απαραίτητες εσωτερικές ρυθμίσεις, ώστε να βρισκόμαστε σε ισορροπία. Όταν υπάρχει ανισορροπία είμαστε ευάλωτοι σε ασθένειες και κυρίως δεν είμαστε ευτυχισμένοι! Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τις λιγούρες ως αδυναμία, αλλά στην πραγματικότητα είναι σημαντικά μηνύματα από το σώμα μας για να μας καθοδηγήσουν στη διατήρηση της ισορροπίας.

Την επόμενη φορά που θα νιώσετε μια λιγούρα, ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι προσπαθεί να μου πει το σώμα μου;» Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε τις 8 βασικές αιτίες που οδηγούν σε λιγούρες και πως να τις αντιμετωπίσετε.

Έλλειψη συναισθηματικής «τροφής» (Primary Food) Αν είμαστε δυσαρεστημένοι σε μια σχέση, αν κάνουμε πολύ καθιστική ζωή, αν νιώθουμε πλήξη, είμαστε αγχωμένοι ή δε μας εμπνέει η δουλειά μας είναι πολύ πιθανό να στραφούμε στο φαγητό προσπαθώντας να ανακουφιστούμε από τα δυσάρεστα συναισθήματα που μας προκαλούν αυτές οι καταστάσεις. Το φαγητό μπορεί να αποτελέσει ένα μέσο ανακούφισης, ή ακόμα και μια απόδραση, σε καταστάσεις στρες κι έτσι συχνά το χρησιμοποιούμε για να καλύψουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες που δεν ικανοποιούνται αλλιώς. Μια τέτοια κατάσταση όμως είναι επικίνδυνη, γιατί δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο προσωρινής ικανοποίησης και ενοχών, και είναι πολύ πιθανό να μας οδηγήσει σε παχυσαρκία, χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλλειψη στόχων, κοινωνικό αποκλεισμό και άλλες δυσάρεστες ή σοβαρές καταστάσεις. Χρειάζεται λοιπόν να εντοπίσουμε τους τομείς της ζωής μας στους οποίους δεν είμαστε ικανοποιημένοι και να βρούμε λύσεις προκειμένου να δημιουργήσουμε τη ζωή που θέλουμε. Πάντα υπάρχουν τρόποι να βελτιώσουμε τη ζωή μας, ακόμα κι όταν κάτι τέτοιο μας φαίνεται απίθανο. Αν νιώθουμε πως δεν μπορούμε να το καταφέρουμε μόνοι μας, μπορούμε να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό.
2. Ενυδάτωση Το να παραμένουμε ενυδατωμένοι είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να μειώσουμε τις λιγούρες και μπορεί να βοηθήσει επίσης στη ρύθμιση της ποσότητας φαγητού που καταναλώνουμε, ώστε να καλύπτουμε τις προσωπικές μας ανάγκες χωρίς να ξεφεύγουμε. Ένα ποτήρι νερό πριν από το φαγητό έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ποσότητα φαγητού που καταναλώνουμε κατά τη διάρκεια του γεύματος. Ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να λάβετε υπόψη σας είναι ότι η ποσότητα νερού που πίνετε επηρεάζει τις ποσότητες ηλεκτρολυτών του σώματος σας. Όταν ιδρώνετε και χάνετε νερό, χάνετε επίσης ηλεκτρολύτες, όπως το νάτριο. Αυτό μπορεί να σας οδηγήσει στην αναζήτηση αλμυρών τροφών μετά από έντονη προπόνηση. Οπότε φροντίστε να πίνετε αρκετό νερό μέσα στη μέρα, ώστε να ενυδατώνετε σωστά το σώμα σας. Δύο λίτρα τη μέρα είναι η συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα, αλλά ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και οι δικές σας ανάγκες μπορεί να διαφέρουν. Συνήθως όταν διψάμε το σώμα μας προσπαθεί να μας πει ότι έχει αρχίσει να αφυδατώνεται. Μη περιμένετε λοιπόν να διψάσετε για να πιείτε νερό.
3. Ανισορροπία Yin – Yang Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική, ορισμένα τρόφιμα είναι περισσότερο yin ενώ άλλα είναι περισσότερο yang. Με βάση αυτή τη θεωρία, αν καταναλώνετε τρόφιμα που είναι πολύ yin ή πολύ yang μπορεί να σας δημιουργήσουν έντονη επιθυμία για το αντίθετο, προκειμένου να διατηρήσετε ισορροπία. Έτσι λοιπόν είναι προτιμότερο να καταναλώνετε τρόφιμα που είναι πιο ουδέτερα (όπως σιτηρά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και όσπρια) και να αποφεύγετε τα άκρα, που μπορεί να οδηγήσουν σε λιγούρες. Για παράδειγμα, η κατανάλωση μιας δίαιτας πλούσια σε ζάχαρη (yin) μπορεί να προκαλέσει μια έντονη επιθυμία για κρέας (yang) και μια ωμοφαγική διατροφή (yin) μπορεί να σας κάνει να επιθυμήσετε βαριά μαγειρεμένα φαγητά (yang).
4. Επεξεργασμένα τρόφιμα
Επειδή ζούμε σε μια εποχή με γρήγορους και έντονους ρυθμούς, και οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή μας, τείνουμε πολλές φορές να τρεφόμαστε με έτοιμα γεύματα και επεξεργασμένα τρόφιμα όπως, τα έτοιμα δημητριακά, το ψωμί του τοστ, τυριά και αλλαντικά, έτοιμες σάλτσες, κατεψυγμένες πίτσες, αναψυκτικά, μπισκότα και πολλά άλλα. Στην πραγματικότητα το 80% των τροφίμων ενός σούπερ μάρκετ αποτελείται από επεξεργασμένα τρόφιμα, άλλα με λιγότερη επεξεργασία και άλλα με περισσότερη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι ότι συνήθως έχουν χαμηλή διατροφική αξία ενώ περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης και αλατιού, κορεσμένα και τρανς λιπαρά, συντηρητικά, χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης και άλλα ανεπιθύμητα και βλαβερά συστατικά, που όχι μόνο μπορούν να προκαλέσουν διάφορες ασθένειες, όπως διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, ακόμα και καρκίνο, αλλά επηρεάζουν και τη γεύση μας και μας κάνουν να επιθυμούμε αυτές τις πολύ έντονες γεύσεις (πολύ γλυκό, πολύ αλμυρό κλπ.). Με αυτό τον τρόπο εθιζόμαστε σε αυτές τις τροφές και τις επιθυμούμε έντονα και συχνά ενώ πολλές φορές οι φυσικές τροφές που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας για να είναι υγιής, όπως φρούτα, λαχανικά, όσπρια κλπ. μας φαίνονται άνοστα. Τα καλά νέα είναι πως η γεύση μας προσαρμόζεται ανάλογα με τις τροφές που τρώμε, οπότε αν περιορίσετε τα επεξεργασμένα προϊόντα και τρώτε περισσότερες φυσικές τροφές όχι μόνο θα νιώθετε καλύτερα, αλλά θα αρχίσουν να σας αρέσουν και περισσότερο. Ο πιο εύκολος τρόπος να το κάνετε αυτό είναι να αρχίσετε να διαβάζετε τα συστατικά πριν αγοράσετε οτιδήποτε και να προτιμάτε όσα προϊόντα έχουν λιγότερα συστατικά και τα οποία γνωρίζετε. Οι άγνωστες λέξεις είναι σχεδόν πάντα κάτι που καλό θα ήταν να αποφύγουμε.
5. Νοσταλγία
Οι λιγούρες συχνά συνδέονται με τρόφιμα που φάγαμε πρόσφατα ή τρόφιμα από την παιδική μας ηλικία. Τα πρόσφατα τρόφιμα είναι ακόμα έντονα στη μνήμη μας για μερικές μέρες, οπότε είναι πιο πιθανό να τα επιζητήσουμε σε μια προσπάθεια να αναβιώσουμε μια θετική εμπειρία. Ομοίως, όταν λαχταράμε τρόφιμα που τρώγαμε σαν παιδιά, μπορεί στην πραγματικότητα να νοσταλγούμε τα συναισθήματα ξεγνοιασιάς που μας προκαλούσαν. Γι’ αυτό είναι καλό να παρατηρούμε ποιες βασικές ανάγκες μας κρύβονται πίσω από τις λιγούρες και να προσπαθούμε να τις ικανοποιούμε με καλύτερους τρόπους. Αν για παράδειγμα βγήκατε με καλή παρέα για φαγητό και περάσατε όμορφα, είναι πολύ πιθανό να επιθυμήσετε να φάτε το ίδιο φαγητό την επόμενη μέρα ενώ είστε στη δουλειά κι ανυπομονείτε να σχολάσετε. Στην πραγματικότητα όμως αναζητάτε την παρέα και τα όμορφα συναισθήματα που νιώσατε. Είναι πολύ πιθανό ακόμα κι αν ξαναπάτε στο ίδιο εστιατόριο και φάτε το ίδιο φαγητό να μη σας φανεί τόσο νόστιμο όσο την προηγούμενη φορά.
6. Εποχιακές λιγούρες
Το σώμα συχνά λαχταράει τρόφιμα σύμφωνα με την εποχή. Την άνοιξη, συνήθως επιθυμούμε ελαφρύτερα τρόφιμα, όπως οι πράσινες σαλάτες ή τα εσπεριδοειδή. Το καλοκαίρι, αναζητάμε δροσιστικές τροφές, όπως ωμά φρούτα και λαχανικά ή παγωτό. Το φθινόπωρο, προτιμάμε τρόφιμα της γης όπως γλυκοπατάτες, κρεμμύδια και ξηρούς καρπούς, ενώ το χειμώνα επιζητούμε συνήθως πιο λιπαρά και βαριά φαγητά. Οι λιγούρες μπορούν επίσης να συνδεθούν με τις γιορτές και τις παραδόσεις και τα τρόφιμα που έχουμε συνδυάσει με αυτές. Πριν όμως σπεύσουμε να ικανοποιήσουμε μια λιγούρα, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ποια ανάγκη κρύβεται από πίσω και αν τελικά αξίζει τον κόπο. Πολλές φορές η απόλαυση είναι στιγμιαία, ενώ οι τύψεις και οι ενοχές που ακολουθούν διαρκούν πολύ περισσότερο.
7. Έλλειψη θρεπτικών ουσιών
Εάν έχουμε έλλειψη βιταμινών, μετάλλων ή άλλων θρεπτικών συστατικών, μπορεί να νιώθουμε λιγούρες για ασυνήθιστα τρόφιμα. Ένα ακραίο παράδειγμα είναι μια διαταραχή που ονομάζεται pica, η οποία οδηγεί σε έντονες λιγούρες μη βρώσιμων ουσιών, όπως ο πηλός. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκύψει λόγω χρόνιας ανεπάρκειας σιδήρου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καταναλώνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα φυσικά τρόφιμα (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, σιτηρά ολικής, ξηρούς καρπούς) σε ποικιλία και ανάλογα με την εποχή τους. Με αυτό τον τρόπο παίρνουμε όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε για να είμαστε υγιείς και γεμάτοι ενέργεια.
8. Ορμόνες
Η εμμηνόρροια, η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση ή η διακύμανση των επιπέδων τεστοστερόνης και οιστρογόνων μπορεί να προκαλέσουν έντονες λιγούρες στις γυναίκες. Επίσης έχει αποδειχθεί πως το στρες μεταβάλλει τις ορμόνες και προκαλεί λιγούρες. Κάποιες φορές μπορεί να μην μπορούμε να τους αντισταθούμε. Το σημαντικό είναι όμως να μην θυσιάζουμε γεύματα και απαραίτητα τρόφιμα, όπως λαχανικά και φρούτα, για να φάμε μία σοκολάτα για παράδειγμα, αλλά να δίνουμε βάση στα φυσικά τρόφιμα που μας κάνουν καλό και επηρεάζουν θετικά τις ορμόνες μας και την ψυχολογία μας. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να παρατηρήσουμε ότι δεν έχουμε πια λιγούρες ή δεν είναι τόσο έντονες. Να έχετε στο νου σας πως οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή κάνετε στη διατροφή σας ή σε οποιοδήποτε άλλο τομέα δεν πρόκειται να συμβεί σε μια μέρα. Μερικές φορές, μπορεί να επιστρέψετε προσωρινά στις παλιές σας συνήθειες επειδή σας είναι πιο οικίες ή δεν είστε ακόμα εντελώς έτοιμοι να τις αλλάξετε. Εάν συμβεί αυτό, θυμηθείτε να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας – κάντε ένα βήμα πίσω και αναγνωρίστε ότι ακόμα και αν ξεφύγατε προσωρινά από την πορεία σας, δεν χρειάζεται να τα παρατήσετε!

Αιτίες Λιγούρας αυτό είναι συχνά μέρος της διαδικασίας, όταν προσπαθείτε να κάνετε ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή σας. Πηγές 1. Crockett, A. C., Myhre, S. K., & Rokke, P. D. (2015). Boredom proneness and emotion regulation predict emotional eating. J Health Psychol 20(5), 670–680. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25903253 2. Sinha, R., & Jastreboff, A. M. (2013). Stress as a common risk factor for obesity and addiction. Biol Psychiatry 73(9), 827–835. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23541000 3. Corney, R. A., Sunderland, C., & James, L. J. (2016). Immediate pre-meal water ingestion decreases voluntary food intake in lean young males. Eur J Nutr 55(2), 815–819. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25893719 4. McVay, M. A., Copeland, A. L., Newman, H. S., & Geiselman, P. J. (2012). Food cravings and food cue responding across the menstrual cycle in a non-eating disordered sample. Appetite 59(2), 591–600. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22824054 5. Hill, A. J., Cairnduff, V., & McCance, D. R. (2016). Nutritional and clinical associations of food cravings in pregnancy. J Hum Nutr Diet 29(3), 281–289. Retrieved from www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26400798

 Ελεάνα Κανέλλου Ως Σύμβουλος Ολιστικής Διατροφής & Υγείας 

https://www.omorfizoi.gr/8-logoi-poy-mas-prokaloyn-ligoyres-kai-pos-na-tis-antimetopisoyme

Ψυχολογία

Οι σύγχρονες συνθήκες ζωής μας έχουν προικίσει μεταξύ άλλων με ένα δώρο: τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και την αύξηση του προσδόκιμου τη ζωής. Το γεγονός είναι ότι ζούμε περισσότερο από τους προγόνους μας. 

Tο δώρο όμως του πολιτισμού κρύβει έναν κίνδυνο ολοένα και πιο ορατό: την παθολογική γήρανση. Γενικότερα, υπάρχει η τάση από τις πιο νέες ηλικίες για αποφυγή της «γήρανσης» ακόμα και σαν ιδέα.

Η αποφυγή όμως δε μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Το ζητούμενο δεν είναι να μη γεράσουμε αλλά να γεράσουμε ομαλά παρά τις όποιες δυσκολίες. Το «ευ γηράσκειν» αποτελεί περισσότερο από ποτέ ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα ζωής. Μπορούμε να το κερδίσουμε;

Ψυχολογία

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά, δεν έπιανε τίποτα. Όταν ο άνεμος ερχόταν από τα βάθη της θάλασσας, τότε τα δίχτυα του γέμιζαν χιλιάδες ψάρια.

Ένα βράδυ τα δίχτυα του ήταν τόσο βαριά που δεν μπορούσε να τα τραβήξει πάνω στη βάρκα του. «Πω! Πω! Σίγουρα έχω πιάσει όλα τα ψάρια της θάλασσας ή κανένα μεγάλο τέρας από αυτά που μόνο σε απέραντους ωκεανούς μπορείς να βρεις».

Όταν με τα πολλά κατάφερε να φέρει το δίχτυ στην επιφάνεια, δεν είδε τίποτε άλλο παρά μια μικρή Γοργόνα που κοιμόταν, χωρίς να έχει καταλάβει τίποτα. Ο ψαράς μόλις την είδε έχασε τη λαλιά του. Ήταν τόσο όμορφη, που άλλη γυναίκα δεν είχε δει πουθενά να έχει τη δική ης ομορφιά. Τα μαλλιά της υγρά και ξανθά σαν το χρυσάφι έπεφταν στους ώμους της. Το κορμί της ήταν ολόλευκο και η ουρά της σαν να ήταν καμωμένη από χιλιάδες μαργαριτάρια. Πράσινα πέπλα της θάλασσας τυλίγονταν γύρω της και σαν κοράλλια ήταν τα μάτια και τα χείλη της.

Ο ψαράς δεν μπόρεσε να κρατηθεί και άπλωσε τα χέρια του κρατώντας την σφιχτά στην αγκαλιά του. Η Γοργόνα ξύπνησε και τρόμαξε τόσο πολύ, που παρακαλούσε τον ψαρά να την αφήσει να φύγει, γιατί ήταν η μοναχοκόρη του βασιλιά του θαλασσόκοσμου. Τότε ο μικρός ψαράς, αφού σκέφτηκε λίγο και επειδή δε ήθελε να τη χάσει, της είπε ότι θα την άφηνε να φύγει, αρκεί, όποτε την φώναζε, να έβγαινε πάνω στον αφρό της θάλασσας και να του σιγοτραγουδούσε. Η Γοργόνα του το υποσχέθηκε και έτσι και έγινε.


Κάθε βράδυ ο μικρός ψαράς πήγαινε στο ίδιο σημείο και την καλούσε. Έβγαινε τότε εκείνη και τραγουδούσε τόσο γλυκά, που όλα τα ψάρια μαζεύονταν γύρω της για να την ακούσουν και τα δελφίνια χόρευαν πάνω στον αφρό. Ο Ψαράς μαγεμένος ξεχνούσε τα δίχτυα του και τα ψάρια του και ερωτευμένος καθώς ήταν, καθόταν μόνο και κοιτούσε την όμορφη Γοργόνα, ακούγοντας το τραγούδι της. Ώσπου ένα βράδυ δεν άντεξε άλλο να κοιτάει μόνο τη Γοργόνα χωρίς να την αγγίξει και να ζήσει μαζί της που της είπε:

«Γοργόνα, Γοργονίτσα σ’ αγαπάω και θέλω να γίνω άντρας σου. Θέλω τη ζωή μου να την περάσω μαζί σου». Η μικρή Γοργόνα όμως κούνησε το κεφάλι της.

«Έχεις ανθρώπινη ψυχή. Αν τα καταφέρεις να διώξεις την ψυχή σου, τότε θα μπορέσω να σε αγαπήσω και να έρθεις μαζί μου στο θαλασσόκοσμο και το βασίλειο μου». Αυτά είπε η Γοργόνα και έφυγε. Τότε ο Ψαράς σκεφτόμενος μονολογούσε: «Τι είναι αλήθεια η ψυχή και σε τι μας χρησιμεύει; Εγώ δεν την έχω δει ποτέ και δεν την έχω αγγίξει. Άρα θα είναι κάτι περιττό μάλλον που έχουμε μέσα μας. Και βέβαια θα το διώξω, αν πρόκειται να κερδίσω την ευτυχία που αποζητάω, παίρνοντας για γυναίκα μου την πεντάμορφη Γοργόνα».

Χωρίς να σκεφτεί παραπάνω, τρέχει στον παπά τρομαγμένος από τα λόγια αυτά και θυμωμένος του λέει: «Αλίμονο! Ποιος σε μάγεψε και λες τέτοια λόγια; Την ψυχή μας την έχει δώσει ο Θεός για να είμαστε άνθρωποι καλοί και ευγενικοί. Να σκεφτόμαστε και να κάνουμε πάντα το σωστό. Χωρίς την ψυχή και την βοήθεια της καρδιάς ο άνθρωπος κάνει τις χειρότερες πράξεις και τίποτα δεν έχει μέσα του, γιατί δεν ξεχωρίζει το καλό από το κακό. Τίποτα δεν αξίζει όσο αυτή και δεν υπάρχει μεγαλύτερη θυσία από αυτή που έκανε ο ίδιος ο Θεός για την ψυχή. Μόνο φύγε τώρα από ‘δω και μη σε ξανακούσω να λες τέτοια πράγματα.».

Όμως ο μικρός Ψαράς μαγεμένος από τη Γοργόνα του, το είχε πάρει απόφαση. Θα έδινε την ψυχή του και αυτά που του είπε ο παπάς καθόλου δεν τα σκέφτηκε, γιατί δεν τα καταλάβαινε. Θυμήθηκε τότε πως παλιότερα είχε ακούσει για μια μάγισσα που ζούσε σε μια σπηλιά πάνω σε ένα ψηλό βουνό και όλα μπορούσε να τα καταφέρει.

Πήρε το δρόμο ο μικρός ψαράς για το βουνό και, αφού περπάτησε πολύ, βλέπει από μακριά μια γυναίκα με κόκκινα μαλλιά κρατώντας στα χέρια της πολλά περίεργα βότανα. Κατάλαβε ότι ήταν η μάγισσα και έτρεξε κοντά της. «Θέλω να διώξω την ψυχή μου», της είπε με φωνή που έτρεμε από την κούραση και την αγωνία. Η μάγισσα ποτέ δε φανταζόταν ότι θα της ζητούσε κάποιος κάτι τόσο τρομερό. Χλόμιασε όταν το άκουσε, και στην αρχή αρνήθηκε. Προσπάθησε να του δείξει τη δική της ομορφιά, γιατί στ’ αλήθεια ήταν και εκείνη πολύ όμορφη, όμως ο ψαράς καμία άλλη δεν ήθελε, από την μικρή του Γοργόνα.

Και όταν πια η μάγισσα έβλεπε ότι τίποτα δεν του άλλαζε γνώμη και ότι την παρακαλούσε με δάκρυα στα μάτια, βγάζει από τη ζώνη της ένα στιλέτο και του λέει: «Εκείνο που οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι η σκιά τους δεν είναι…. Είναι το σώμα της ψυχής. Πρέπει να σταθείς στην ακροθαλασσιά με την πλάτη στο φεγγάρι και να κόψεις γύρω από τα πόδια σου τη σκιά σου, προστάζοντας την να φύγει. Έτσι μόνο μπορείς να διώξεις την ψυχή σου».

Και πριν προλάβει να του πει τίποτε άλλο, ο μικρός ψαράς είχε ήδη φτάσει στην ακροθαλασσιά και έκανε αυτό που του είπε η μάγισσα. Η ψυχή του, που ένιωσε ότι ήθελε να την διώξει άρχισε να τον παρακαλάει, όμως αυτός είχε κλείσει τα αυτιά του και το μόνο που σκεφτόταν ήταν η στιγμή που θα συναντούσε επιτέλους την αγαπημένη του.

«Φύγε» της λέει «δεν σε χρειάζομαι. Δεν μου έχεις κάνει κανένα κακό, όμως δεν μου έχεις προσφέρει και τίποτα. Δε σε θέλω λοιπόν μέσα μου». «Σε παρακαλώ!» Του φώναξε η ψυχή. «Τουλάχιστον δώσε μου και την καρδιά σου να μου κρατάει συντροφιά, γιατί ο κόσμος είναι πολύ σκληρός». «Αν σου δώσω την καρδιά μου, πως θα αγαπάω την γλυκιά μου Γοργόνα; Η καρδιά μου είναι η αγάπη μου. Μη με καθυστερείς λοιπόν και φύγε αμέσως!». «Καλά» του λέει. «Θα φύγω. Θα έρχομαι όμως κάθε χρόνο εδώ στην ακροθαλασσιά και θα σε καλώ. Μπορεί να με έχεις ανάγκη» του είπε και έφυγε. Ο μικρός ψαράς ελεύθερος πια βούτηξε στα καταγάλανα νερά και έτρεξε να βρει την αγαπημένη του ακούγοντας τις τρομπέτες στο θαλασσόκοσμο να πανηγυρίζουν τον ερχομό του.

Αφού πέρασε ένας χρόνος, η ψυχή ήρθε στην ακροθαλασσιά και φώναξε το μικρό ψαρά. Εκείνος βγήκε στην επιφάνεια, την πλησίασε και τη ρώτησε τι τον ήθελε. «Πήγα σε κόσμους θαυμαστούς, όταν με άφησες» του λέει « και ήρθα τώρα εδώ, γιατί ένα δώρο έχω για σένα. Σου φέρνω από την Ανατολή τον καθρέφτη, της Σοφίας. Όποιος έχεις αυτόν τον καθρέφτη είναι ο πιο σοφός από όλους τους σοφούς και όλα τα μυστικά του κόσμου είναι διά του. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έρθεις μαζί μου». «Η Αγάπη είναι πιο σημαντική από ην Σοφία» λέει ο μικρός ψαράς «και η Γοργόνα με αγαπάει» είπε και χάθηκε μέσα στο βυθό της θάλασσας.

Ο επόμενος χρόνος ήρθε και μαζί του ήρθε και η ψυχή. Κάλεσε πάλι το μικρό ψαρά και αφού την πλησίασε, του είπε: «Όταν με έδιωξες την προηγούμενη φορά ταξίδεψα στο Νότο και σου φέρνω από εκεί το δαχτυλίδι του Πλούτου. Όποιος έχει αυτό το δαχτυλίδι, είναι ο πιο πλούσιος από όλους τους Βασιλιάδες του κόσμου και όλα τα πλούτη που υπάρχουν είναι δικά του. Το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να έρθεις μαζί μου». «Η Αγάπη είναι καλύτερη από όλα τα πλούτη του κόσμου», απάντησε ο ψαράς «και η γοργόνα με αγαπάει», είπε και πάλι χάθηκε στα βαθιά νερά της θάλασσας.

Τον τρίτο χρόνο η ψυχή ήρθε πάλι στην ακροθαλασσιά και του είπε για μια χορεύτρια, που είχε δυο κατάλευκα πόδια και χόρευε τόσο όμορφα, που έμοιαζαν σαν δυο περιστέρια που πετάνε στον ουρανό. Και αυτή τη φορά, επειδή η Γοργόνα δεν είχε πόδια αλλά ουρά, ο μικρός ψαράς λαχταρούσε να δει μια γυναίκα με πόδια να χορεύει και έτσι τον έπεισε η ψυχή και την ακολούθησε.

Όμως η ψυχή τον ξεγέλασε και τον πήρε μαζί της στις πόλεις που πήγαινε, όταν ήταν μόνη της και τον έβαζε μα κάνει άσχημα πράγματα. Γιατί όταν την είχε διώξει δεν της είχε δώσει καρδιά. Και η ψυχή, όταν δεν είναι μέσα στον άνθρωπο και δεν έχει την καρδιά για συντροφιά, δεν ξέρει μόνη της να κάνεις τα σωστά. Και έμαθε στον κόσμο, που πήγε, να κάνει τα κακά κι να τα ευχαριστιέται. Ο μικρός ψαράς δεν ήθελε να κάνει τις πράξεις αυτές, όμως δεν μπορούσε να ξεφορτωθεί την ψυχή του, γιατί η μάγισσα δε του είχε πει πω, αν έμπαινε πάλι μέσα του η ψυχή, δεν θα μπορούσε ποτέ πια να τη διώξει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να δέσει τα χέρια του και να κλείσει τα αυτιά του, για να μην ακούει τις εντολές αυτής της διεφθαρμένης ψυχής.

Πήγε στην ακροθαλασσιά, έχτισε ένα σπιτάκι και καθόταν εκεί φωνάζοντας μάταια την αγαπημένη του να βγει λίγο για να την δει. Τα χρόνια περνούσαν και η Γοργόνα δεν έβγαινε. Αυτός όμως τη φώναζε πρωί βράδυ, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή θα την έβλεπε. Η ψυχή, που ήταν μαζί του και έβλεπε πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη του, τον παρακάλεσε με δάκρυα στα μάτια να την αφήσει να μπει πάλι μέσα του και να νιώσει στα μάτια να την αφήσει να μπει πάλι μέσα του και να νιώσει και αυτή την καλοσύνη του.

Ο μικρός που είχε καταλάβει το κακό που της είχε κάνει, όταν την έδιωξε, προσπάθησε να την αφήσει να μπει, όμως η καρδιά του ήταν τόσο γεμάτη από αγάπη που δεν έβρισκε χώρο. Και όταν η ψυχή άρχισε να μπαίνει μέσα του, μια δυνατή βοή ακούστηκε και η θάλασσα έγινε μαύρη και θεόρατα κύματα απλώθηκαν πάνω της. Η μικρή Γοργόνα είχε πεθάνει και ο θαλασσόκοσμος θρηνούσε.

Ο Ψαράς πήγε τότε κοντά στη θάλασσα και φώναξε: «Μπορεί να σε πρόδωσα και να έφυγα γλυκιά μου Γοργόνα, όμως η αγάπη μου για σένα γέμιζε πάντα την καρδιά μου και, αφού εσύ δεν υπάρχεις πια, δεν μπορώ και ‘γω να ζω, γιατί υποσχέθηκα να είμαι πάντα μαζί σου», είπε και έπεσε στα μαυρισμένα νερά της θάλασσας μαζί με την ψυχή του που είχε βρει πια το δρόμο της και είχε γίνει ξανά ένα μαζί του.

Είχε δίκιο λοιπόν ο μικρός ψαράς. Η Αγάπη είναι πιο πολύτιμη από όλα όσα του είχε προσφέρει η ψυχή από τα ταξίδια της. Δεν είχε όμως καταλάβει ότι χωρίς την ψυχή του μέσα του ότι και να ένιωθε, θα ήταν μισό. Γιατί η ψυχή το κάνει μεγάλο και ζωντανό.

Όσο για τους δυο ερωτευμένους εκεί που τους βρήκαν, είχαν ανθίσει υπέροχα λουλούδια και πρώτη φορά είχαν δει οι κάτοικοι του χωριού τέτοια λουλούδια να φυτρώνουν στην ακροθαλασσιά.https://www.thessalonikiartsandculture.gr

Ψυχολογία

Σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας (ΣΔΠ, Schizoid personality disorder/SPD) είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από την απουσία ενδιαφέροντος για κοινωνικές σχέσεις, τη ροπή στη μοναχικότητα, τη συναισθηματική ψυχρότητα και την απάθεια. Τα άτομα τα οποία επηρεάζονται μπορεί ταυτόχρονα να έχουν πλούσιο εσωτερικό κόσμο γι'αυτό και έρευνες συσχετίζουν τη διαταραχή αυτή με τις δημιουργικές ιδιοφυίες.

H σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη σχιζοφρένεια ή την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Ορισμένοι ψυχολόγοι διατείνονται ότι ο ορισμός της ΣΔΠ δεν είναι ακριβής λόγω των πολιτισμικών προκαταλήψεων.

Συμπτώματα
Τα άτομα με ΣΔΠ φαίνονται συχνά αποστασιοποιημένα, ψυχρά και αδιάφορα, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Τα περισσότερα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με ΣΔΠ δυσκολεύονται να δημιουργήσουν προσωπικές σχέσεις ή να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Παραμένουν παθητικά μπροστά σε δυσάρεστες γι' αυτά καταστάσεις. Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους μπορεί να χαρακτηρίζεται από απάθεια και λακωνικότητα. Λόγω της απουσίας ουσιώδους επικοινωνίας, τα άτομα με ΣΔΠ δεν μπορούν να αναπτύξουν ακριβή αίσθηση του πόσο καλά τα πηγαίνουν με τους άλλους ανθρώπους.

Οι προβολές αυτές πιστεύεται ότι είναι πολύ σημαντικές για την αυτοεπίγνωση του ατόμου και την ικανότητά του να αξιολογήσει το αντίκτυπο των πράξεων του σε κοινωνικές περιστάσεις. Ο R.D. Laing διατείνεται ότι όταν κάποιος δεν εμπλουτίζεται με εισροή διαπροσωπικών δεδομένων, η εικόνα για τον εαυτό του γίνεται ολοένα και πιο κενή και σταδιακά εξαερώνεται, κάτι που οδηγεί το άτομο να νιώθει απόκοσμο.

Όταν ο προσωπικός χώρος των ατόμων παραβιάζεται, αυτά νιώθουν ασφυξία και την ανάγκη να ελευθερωθούν και να είναι ανεξάρτητα. Άτομα με ΣΔΠ τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένα όταν βρίσκονται σε μια σχέση όπου ο σύντροφός τους έχει λίγες απαιτήσεις για οικειότητα και συναισθηματισμό.

Δεν επιθυμούν να αποφεύγουν τέτοιου τύπου άτομα, αλλά τα ίδια τα συναισθήματα (θετικά ή αρνητικά), τη συναισθηματική εγγύτητα και την αποκάλυψη του εαυτού τους.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό για τα άτομα με ΣΔΠ να αναπτύξουν σχέσεις βασισμένες σε διανοητικές, σωματικές, οικογενειακές, επαγγελματικές ή ψυχαγωγικές δραστηριότητες, αρκεί αυτός ο τύπος σχέσης να μην απαιτεί ή επιβάλλει τη συναισθηματική εγγύτητα, την οποία το άτομο με ΣΔΠ θα απορρίψει.

Ο Ντόναλντ Γουίνικοτ εξηγεί αυτή την ανάγκη να ρυθμίζεται η συναισθηματική αλληλεπίδραση λέγοντας ότι τα άτομα με ΣΔΠ "προτιμούν να κάνουν σχέσεις με τους δικούς τους όρους και όχι με τους όρους των παρορμήσεων των άλλων ανθρώπων." Εφόσον αυτό αποτυγχάνουν να το υλοποιήσουν, προτιμούν την απομόνωση

Ψυχολογία

Ως άνθρωποι περνάμε φάσεις στην ζωή μας με περίπλοκες και προβληματικές σκέψεις, οπότε το να έχεις έναν άνθρωπο που μπορείς να εμπιστευτείς τα πάντα είναι πολύ καθησυχαστικό.

Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα που είναι καλύτερα να μην λες.

Μην με παρεξηγείς, δεν προτείνω να απομονωθείς σε έναν κόσμο μακριά από τους ανθρώπους και να περιοριστείς.

Βλέπεις, ανεξάρτητα από το πόσο ευγενικοί και αν είναι οι άνθρωποι, είναι απρόβλεπτοι. Και ανεξάρτητα από το πόσους φίλους έχουμε, στο τέλος μένουμε μόνοι. Οπότε, γι αυτό πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας.

Μερικά από τα βαθύτερα μυστικά μας, όπως και κάποιες επιθυμίες και πράξεις μας δεν πρέπει να γίνονται γνωστές στους υπόλοιπους.

Το να μοιράζεσαι υπερβολικές πληροφορίες δεν είναι απαραίτητο για να συνδεθείς με κάποιον. Αντιθέτως δημιουργεί ένα μπέρδεμα.

Παρακάτω βρίσκονται 8 πράγματα που πρέπει πάντα να κρατάς για τον εαυτό σου.

Τα θέματα της σχέσης σου.
Ό, τι και αν περνάς στην σχέση σου πρέπει να λυθεί από εσένα και τον σύντροφο σου αποκλειστικά. Το να μοιράζεσαι πράγματα της καθημερινής ζωής σου σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εντάξει, αλλά μην αρχίσεις να παραπονιέσαι για τον σύντροφο σου στους άλλους.

Όλα όσα έχεις να πεις πες τα στον ίδιο. Δεν υπάρχει λόγος να ξέρουν οι άλλοι για τα προσωπικά σας. Κράτα τα για τον εαυτό σου.

Τις καλές πράξεις σου.
Αν έκανες κάτι τίμιο και ευγενικό μην υπερηφανεύεσαι γι αυτό. Το να το πεις σε κάποιους ανθρώπους είναι εντάξει αλλά δεν χρειάζεται να το μάθει όλος ο κόσμος. Η ταπεινότητα είναι σπάνια αρετή. Δεν χρειάζεσαι την αναγνώριση από όλους.

Κάθε πτυχή της προσωπικής σου ζωής.
Το να μοιράζεσαι ένα συγκεκριμένο γεγονός με τους φίλους σου είναι εντάξει αλλά δεν χρειάζεται να λες κάθε πρόβλημα υγείας ή ζήτημα της προσωπικής ζωής σου. Ό, τι συμβαίνει στην ζωή σου είναι μόνο δική σου ανησυχία.

Να μιλάς μόνο για όσα νιώθεις άνετα και να θέτεις όρια. Μην αφήνεις τους ανθρώπους να εισέρχονται στον ιδιωτικό σου χώρο.

Τα οικονομικά σου.
Τα οικονομικά σου είναι κάτι που επηρεάζει μόνο εσένα. Κράτα τα για τον εαυτό σου και απόφυγε τα σχόλια απληστίας και ζήλιας από ανθρώπους που δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ζήλεια τους.

Τα οικογενειακά σου προβλήματα.
Παρά το ότι είναι αμήχανο, το να μοιράζεσαι τα οικογενειακά σου προβλήματα δεν είναι καλό και για την σχέση με την οικογένεια σου. Οι φίλοι σου, ανεξάρτητα από το πόσο κοντά είστε, δεν πρέπει να ξέρουν για όλα όσα συμβαίνουν σε αυτή.

Όλοι έχουμε τον δικό μας τρόπο αντίληψης και σκέψης που μας διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους. Το να αποκαλύπτεις πάρα πολλά μπορεί μερικές φορές να δημιουργήσει μια ανεπιθύμητη εικόνα και περισσότερα προβλήματα.

Τα υπάρχοντα σου.
Ο λόγος για τον οποίο είναι καλύτερο να μην μιλάς γι αυτά είναι επειδή εύκολα μπορεί να θεωρηθεί πως περηφανεύεσαι γι αυτά που έχεις.

Και ενώ εσύ δείχνεις αυτά που έχεις, κάποιος άλλος μπορεί να μην έχει ούτε τα μισά. Πάντα να δείχνεις σεμνότητα. Είναι μια διαχρονική αρετή.

Τις αδυναμίες σου.
Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα. Να κρίνεις προσεκτικά σε ποιον μπορείς να εμπιστευτείς τις μεγαλύτερες αδυναμίες και τα προβλήματα της ζωής σου. Δεν είναι όλοι τόσο ευγενικοί και ειλικρινείς όσο φαίνονται.

Τους στόχους σου.
Το ίδιο ισχύει και για τους πιο επιθυμητούς στόχους σου. Έχεις νιώσει ποτέ πως όσο περισσότερα αποκαλύπτεις για έναν στόχο σου, χάνεις το κίνητρο για να τον φτάσεις; Εγώ σίγουρα.

Βασικά, μάθε πώς να συγκεντρώνεσαι στον εαυτό σου και σε αυτά που θέλεις να πετύχεις. Και τότε, όταν πραγματοποιήσεις αυτό που θες, αποφάσισε σε ποιον θες να το πεις. Αλλά, ό, τι και αν επιλέξεις να κάνεις, κράτα τα πιο προσωπικά σου θέματα για τον εαυτό σου.

awakengr.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή