Φεβρουαρίου 19, 2020

Ψυχολογία

Πολλές φορές αποφεύγω να βιώσω τα συναισθήματά μου. Νιώθω το θυμό να με κυριεύει, αλλά ντρέπομαι να πω πώς νιώθω. Νιώθω άσχημα που θυμώνω. Τον κρατάω μέσα μου και το ρίχνω στο φαγητό, στο ποτό, στον ύπνο για να ανακουφιστώ. Κάνω ευχάριστα πράγματα για να ξεχαστώ. Μπορεί να κάνω κάτι χειρότερο, να ξεσπάω στα παιδιά μου, στο σύντροφό μου ή στον εαυτό μου, να με επικρίνω, να νιώθω ότι εγώ φταίω. Για να γλιτώσω απ’ όλο αυτό, μπορεί και να σταματήσω να έρχομαι σ’ επαφή με τον θυμό μου.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τη θλίψη. Όταν χάνω κάτι, όταν περνάω ένα χωρισμό, όταν αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα στη δουλειά ή με την υγεία μου, δικαιούμαι να νιώθω θλίψη. Επειδή όμως δεν αντέχω να νιώθω στεναχώρια, να την αποδέχομαι, να τη βιώνω και να κάνω υπομονή, πολεμώ το αρνητικό μου συναίσθημα.

Το καταχωνιάζω βαθιά στην ψυχή μου και πιέζω τον εαυτό μου να είναι χαρούμενος ή να κάνει ευχάριστα πράγματα. Η θλίψη όμως παραμένει βαθιά μέσα στην ψυχή μου και τη ροκανίζει… Και κάποια στιγμή μπορεί να γίνει κατάθλιψη, ν’ αρχίσω δηλαδή να βιώνω μια παρατεταμένη κατάσταση θλίψης που δεν ανταποκρίνεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζω στη ζωή.

Ο φόβος που νιώθω είναι κι αυτός φυσιολογικός. Όταν νιώθω ότι απειλούμαι, ότι κινδυνεύω, ο φόβος με βοηθά να παλέψω ή να το βάλω στα πόδια για να προστατέψω τον εαυτό μου. Αν έχω μάθει να μην έρχομαι σ’ επαφή με τα συναισθήματά μου, να τα αφουγκράζομαι και να τα αποδέχομαι, εκείνα μπορούν να πάρουν μια νευρωτική μορφή. Στην περίπτωση του φόβου είναι η φοβία.

Όταν έχω φοβία για το ύψος, το αεροπλάνο, το ασανσέρ, τα σκυλιά κτλ αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπάρχει αντικειμενικός κίνδυνος, αλλά εγώ δεν μπορώ να ελέγξω τις αντιδράσεις μου. Με πιάνει πανικός, ιδρώνω, η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή, νιώθω να χάνω το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια μου, νιώθω ότι πεθαίνω.

Ένα άλλο συναίσθημα που μπορεί να βιώνω είναι η ενοχή. Όταν κάνω κάτι κακό, μη ηθικό, νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου, νιώθω ντροπή και ενοχές. Οι ενοχές μπορούν να είναι προς όφελός μου γιατί με βοηθούν να ελέγχω τις παρορμήσεις και τα ένστικτά μου, ώστε να μπορώ να συνυπάρχω με τους άλλους ανθρώπους. Όταν κάνω κάτι λάθος, μπορώ να δεχτώ ότι είμαι άνθρωπος και έσφαλα, μπορώ να μετανιώσω και να ζητήσω συγνώμη. Αν δεν παραδεχτώ το λάθος μου και δεν με συγχωρήσω, ασυνείδητα αρχίζω να κατηγορώ τον εαυτό μου.

Η αυτοεπίκριση δημιουργεί ενοχικά συναισθήματα, και σιγά σιγά με οδηγεί στο να χάνω ολοένα και περισσότερο την αυτοεκτίμησή μου και ν’ ασπάζομαι έναν ενοχικό τρόπο σκέψης, να νιώθω δηλαδή ότι δεν αξίζω και ότι πάντα φταίω χωρίς να έχω κάνει κάτι κακό.

Ας αφεθώ λοιπόν στο να βιώνω τα αρνητικά συναισθήματα. Να μην τα διώχνω μακριά. Μπορώ να τα αποδεχτώ. Να νιώσω ότι είναι ανθρώπινα. Να αφήσω το χρόνο να τα μετριάσει, να τα γλυκάνει.

Να αφουγκραστώ τον εαυτό μου, να κατανοήσω γιατί νιώθει θυμό, μήπως έχει δίκιο; Μήπως νιώθει πληγωμένος;

Να μου δώσω το δικαίωμα στη λύπη και στο πένθος, να πάρω το χρόνο μου, να κλάψω, να θρηνήσω.

Να ακούσω τους φόβους μου, μήπως μου λένε ότι πρέπει να προστατέψω τον εαυτό μου;

Να δεχτώ τα λάθη μου, να νιώσω ότι είναι ανθρώπινα, και ότι έχω τη δυνατότητα να μετανιώσω και να ζητήσω συγχώρεση, ή να με συγχωρέσω που δεν είμαι τέλειος.

Χρειάζομαι να αφουγκραστώ, ν’ αγκαλιάσω, να κατανοήσω, να συγχωρέσω τον εαυτό μου για να μπορέσω να τον αγαπήσω έτσι όπως είναι, όπως νιώθει, με τα λάθη και τις ατέλειές του, κι έτσι μόνο θα ζω με γαλήνη και ψυχική ισορροπία.

Τουζλούκωφ Τατιάνα, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας (MSc)

https://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Στο όγδοο βιβλίο των Ἠθικῶν Εὐδημείων, ο Αριστοτέλης παρατηρεί ότι κάποιοι άνθρωποι είναι τυχεροί. Υπάρχουν τομείς δραστηριότητας στους οποίους η τύχη είναι κυρίαρχος παράγοντας για την επιτυχία (το ρίξιμο των ζαριών είναι ένα παράδειγμα) και όπου οι ανόητοι άνθρωποι μπορούν να θριαμβεύσουν. Υπάρχουν άλλοι τομείς στους οποίους, αν και η ικανότητα είναι αναγκαία, η επιτυχία, παρ’ όλα αυτά, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την τύχη (εδώ ο Αριστοτέλης αναφέρει τη στρατιωτική στρατηγική και τη ναυσιπλοΐα).

Πώς πρέπει να εξηγήσουμε το φαινόμενο της τύχης; Ο Αριστοτέλης, ο πρώτος φιλόσοφος στην παγκόσμια ιστορία που την υπέβαλε σε εξονυχιστική ανάλυση, λέει πως οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι η τύχη είναι εγγενής, όπως όταν έχει κάποιος γαλανά ή μαύρα μάτια. Άλλοι λένε ότι δεν πρόκειται για έμφυτο χαρακτηριστικό, αλλά ότι ο τυχερός άνθρωπος, όσο ανεπαρκής κι αν είναι ηθικά και πνευματικά, έχει την αγάπη του Θεού. Είναι σαν «κακοφτιαγμένο σκαρί» που «συχνά τα καταφέρνει καλύτερα στο ταξίδι, όχι επειδή αυτό οφείλεται στο ίδιο αλλά επειδή έχει καλό καπετάνιο (δηλαδή τον Θεό) στο πηδάλιο. Αλλά επί του προκειμένου ο τυχερός άνθρωπος έχει πλοηγό τη θεότητα».

Ο Αριστοτέλης δεν είναι ικανοποιημένος από αυτές τις δημοφιλείς ερμηνείες, εξετάζοντας την πιθανότητα μερικοί άνθρωποι να χρησιμοποιούν την αυθαίρετη τύχη καλύτερα από άλλους και άρα αξιοποιώντας τις όποιες φυσικές ικανότητες κατέχουν με στόχο τη μετατροπή της τυχαίας συγκυρίας –τυχαιότητας– σε επιτυχία και ευτυχία στη ζωή. Όταν οι άνθρωποι κερδίζουν τεράστιες περιουσίες στο εθνικό λαχείο, μερικοί τις κατασπαταλούν, χάνουν τους φίλους επειδή «ξεπερνούν τον εαυτό τους» κοινωνικά και βλέπουν τους γάμους και τις οικογένειές τους να διαλύονται πριν περιπέσουν σε χειρότερη φτώχεια από ό,τι πριν τους χαμογελάσει η τύχη.

Η φαινομενική καλή τύχη τελικά μπορεί να αποδειχθεί κακοτυχία. Άλλοι επενδύουν τα κέρδη αυτού του είδους στην εκπαίδευση των παιδιών τους, ανταμείβουν πιστούς φίλους και οικογένεια αγοράζοντάς τους τα κατάλληλα σπίτια και, μάλιστα, ιδρύουν κοινωφελή φιλανθρωπικά ιδρύματα. Με το βουλεύεσθαι και τη λογική καταφέρνουν να μετατρέψουν τη συμπτωματική τύχη σε συνθήκες οι οποίες στην πραγματικότητα οδηγούν σε μη συμπτωματική αλλά προγραμματισμένη και καλά εκτελεσμένη ευδαιμονία.

Ίσως, όπως ισχυρίζεται ο Αριστοτέλης, σε πολλές περιπτώσεις η καλή τύχη να μην είναι και τόσο ανεξέλεγκτη. Ο ίδιος μας προσφέρει μια εξαιρετικά λεπτομερή εικόνα του ατόμου που εκ φύσεως διαθέτει κάποια χαρακτηριστικά – ισχυρή θέληση για να αποκτήσει καλά πράγματα στη ζωή του ή για αυτοβελτίωση, καθώς και (ακόμα κι αν λειτουργεί με ενεργοποιημένο τον «αυτόματο πιλότο» και όχι ενστικτωδώς) την ενέργεια και τη δέσμευση να κυνηγήσει τους παραπάνω στόχους. Σήμερα θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε αυτούς τους ανθρώπους αυτοδημιούργητους, οπτιμιστές και φιλόδοξους.

Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι στη φύση τους και τους παροτρύνουν, χωρίς καν οι ίδιοι να το σκέφτονται, σε δρόμους ζωής όπου είναι, που λέει ο λόγος, πιο πιθανόν να είναι τυχεροί. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζονται ανεπτυγμένες δεξιότητες σαν το βουλεύεσθαι. Ο παραλληλισμός που παραθέτει ο Αριστοτέλης εδώ αφορά τους «μουσικούς που δεν έχουν μάθει να τραγουδούν και, παρ’ όλα αυτά, έχουν μια φυσική ικανότητα να το κάνουν» ( Ἠθικά Εὐδήμεια 8, 1247b).

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι τελείως ανεκπαίδευτοι στην κατάκτηση της ευτυχίας ή της επιτυχίας οι οποίοι, κατά συνέπεια, δεν θα μπορούσαν να διδάξουν ηθική. Αλλά δρουν ενστικτωδώς ως αυτοσυνείδητοι ενάρετοι ηθικιστές. Σκεφτείτε τον καλό τραγουδιστή που δεν έχει ποτέ σπουδάσει τραγούδι, αλλά παρ’ όλα αυτά ευφραίνει τους πάντες σε κάθε παράστασή του. Υπό αυτή τη σκοπιά, η ηθική της αρετής και το βουλεύεσθαι ως επίκτητες δεξιότητες μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αντισταθμίσουν την αδικία που στάθηκε αιτία κάποιοι να γεννιούνται με μεγαλύτερη φυσική ροπή προς την παραγωγή της ευτυχίας.

Ωστόσο, η πρακτική σοφία είναι συσσωρευτική: για να τελειοποιήσετε την τέχνη του βουλεύεσθαι, απαιτείται πρακτική εμπειρία. Χρειάζεται να το κάνετε κατ’ επανάληψη και να αξιολογείτε τα αποτελέσματα, πριν κατακτήσετε ένα ικανοποιητικό επίπεδο, πόσο μάλλον δεινότητα, στο βουλεύεσθαι. Δεν είναι, όπως λέει ο Αριστοτέλης, σαν να μαθαίνεις μαθηματικά, που μπορείς να τα απορροφήσεις από τις πρώτες αρχές χωρίς εφαρμογή στην πράξη. Όσο πιο σύντομα οι νεαροί άνθρωποι αρχίσουν να προσπαθούν να βουλεύονται λογικά, τόσο το καλύτερο. Η εκπαίδευση στις διαδικασίες της ηθικής λήψης αποφάσεων δημιουργεί έναν καλύτερο κόσμο για όλους μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Edith Hall με τίτλο «Αριστοτέλης: Η αρχαία σοφία στη σύγχρονη ζωή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

https://enallaktikidrasi.com

Ψυχολογία

Ακόμα και οι πιο ήσυχοι άνθρωποι στον κόσμο δεν μπορούν να κουβαλήσουν όλα τα συναισθήματα μέσα τους αφού όλοι χρειαζόμαστε να απελευθερώσουμε τα αρνητικά συναισθήματα ανά καιρούς και να εκφράσουμε με λέξεις αυτά που καταπνιγούμε μέσα μας. Στην πραγματικότητα, θα υπάρξουν στιγμές που ίσως θα ξέρετε πως οι λέξεις σας πνίγουν, σας πληγώνουν εσωτερικά και απλώς δεν ξέρετε πως να εκφράσετε αυτό που νιώθετε. Είναι σαν να πνίγεστε και η καρδιά σας δεν σας αφήνει να αναπνεύσετε.


Μπορεί ακόμα να σκεφτείτε πως δεν υπάρχουν λέξεις αρκετά ακριβείς να μεταφέρουν την αληθινή εικόνα από το τι πραγματικά σας συμβαίνει. Είναι εντελώς φυσιολογικό, απλώς πρέπει να προσπαθήσουμε και να μάθουμε πως να αναπνέουμε βαθιά. Όλοι έχουμε περάσει μια παρόμοια κατάσταση αλλά μπορώ να σας πω πως δε θα είναι έτσι για πάντα: είτε το πιστεύετε είτε όχι η φούσκα του πόνου σας θα σπάσει και θα βρείτε τον τρόπο να τον ανακουφίσετε και να νιώσετε καλύτερα.

Το να μην εκφράζετε τα συναισθήματα σας μπορεί να σας κάνει άρρωστους
Υπάρχουν πολλά συναισθήματα που μπορούμε να νιώσουμε και ανεξάρτητα από το αν είναι αρνητικά ή θετικά πρέπει να εξωτερικεύονται ώστε να μπορούμε να τα διοχετεύσουμε σωστά. Αλλιώς παραμένουν μέσα σας, δημιουργούν μια ενόχληση και κλέβουν κάποια από την ενέργεια σας.

Το σώμα και το μυαλό χρειάζεται να εκφράσουν τις πληροφορίες που συλλέγουν από τις εμπειρίες που έχουμε και αν δεν το κάνουμε τότε αρρωσταίνουν: Για παράδειγμα η αλεξιθυμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν πιέζουμε τα όρια αυτής της αδυναμίας του εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας. Αν νιώθετε πως καταπιέζεστε και δεν ξέρετε πως να συνεχίσετε είναι ίσως καιρός να αφήσετε τις λέξεις να μιλήσουν για εσάς ή ακόμα να αναζητήσετε βοήθεια- χωρίς να θέλουμε να σας πούμε τι να κάνετε και τι να μην κάνετε αλλά το να αναζητήσετε αυτού του είδους αίσθηση κατανόησης είναι αυτό που χρειάζεστε.

Κυνηγήστε τις λέξεις που θέλουν να απομακρυνθούν
Είναι περίεργο πως όταν παροτρύνεστε να πείτε κάτι δεν μπορείτε επειδή τα λόγια φαίνεται πως απομακρύνονται και δεν σας αφήνουν! Ωστόσο αν αναζητείτε δύναμη κυνηγήστε τα και στο τέλος θα τα κρατήσετε.

Είναι πιθανό πως όταν θα είστε έτοιμοι να μιλήσετε, θα τραυλίσετε, οι προτάσεις θα διακόπτονται και το στόμα σας θα είναι στεγνό. Ή ίσως αντί να μιλήσετε, προσπαθήστε να γράψετε τις σκέψεις σας αν και μπορεί να μην έχουν συνοχή αλλά θα εκπλαγείτε από αυτό που θα δείτε στο χαρτί.

Ωστόσο , οι λέξεις που σας πνίγουν πρέπει να βγουν έξω επειδή είναι ωφέλιμο για εσάς να τις ακούσετε και να τις αποδεχθείτε. Μέχρι να τις εκφράσετε, δε θα μπορείτε να τις αποδεχθείτε ούτε θα ξέρετε πως να τις εφαρμόσετε στην ζωή σας.

Κάποια εργαλεία για το πώς να απελευθερώσετε τα αρνητικά συναισθήματα
Το να απελευθερώσετε τα αρνητικά συναισθήματα είναι μια από τις πιο περίπλοκες διαδικασίες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως άνθρωποι επειδή πρέπει να εκθέσουμε τον εαυτό μας σε όλα αυτά που μας ταλαιπωρούν ώστε να δούμε προσεκτικά τι είναι αυτό που μας βασανίζει.

Ωστόσο υπάρχουν κάποιες τεχνικές που θα μπορούσαν να διευκολύνουν την απελευθέρωση των συναισθημάτων και να σας βοηθήσουν να βρείτε την εσωτερική σας γαληνή:

● Να είστε ο σύμβουλος σας: αν νομίζετε πως είστε ικανοί στην αντικειμενικότητα, πρέπει να αναλύσετε τον εαυτό σας, το να ξεχωρίσετε τα πλεονεκτήματα και τα μειονέκτημα αυτών που σας συμβαίνουν είναι μια καλή άσκηση ηρεμίας.

● Κλάψτε: πάντα λέω πως το κλάμα είναι ωφέλιμο αλλά θεωρώ πως είναι αναγκαίο να καταλάβουμε πως είναι χρήσιμο μόνο όταν γνωρίζουμε ότι μας ηρεμεί. Δώστε την ευκαιρία στον εαυτό σας να κλάψει μέχρι να μην μπορεί άλλο και μετά προσπαθήστε να βγάλετε συμπεράσματα.

● Αποκτήστε γαλήνη και ηρεμία: Ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσετε τα προβλήματα είναι μια ατμόσφαιρα γαλήνης και ηρεμίας. Αν είχατε μια κακή στιγμή, κάντε κάτι που σας χαλαρώνει, όπως το να ακούσετε μουσική και μετά ψάξτε τα λόγια που θέλετε να πείτε.

● Να περιβάλλεστε από ανθρώπους που σας αγαπάνε: Είναι προφανές ότι είναι πολύ σημαντικό να βρείτε κάποιον κοντινό σας που να χαίρεται με τις επιτυχίες σας και να δείχνει κατανόηση στις αποτυχίες, στους φόβους ή στους δισταγμούς σας. Είναι σίγουρο πως υπάρχει κάποιος στο πλευρό σας ο οποίος είναι πρόθυμος να μην σας κρίνει, με τον οποίο νιώθετε ελεύθεροι να μιλήσετε και να ακουστείτε.

«Νομίζω ότι είσαι από αυτούς τους ανθρώπους που ξέρει πως να ακούει με τα αυτιά, με τα μάτια και με την καρδιά την ίδια στιγμή.» -Kate Morton

Ψυχολογία

Όταν είστε θυμωμένοι, πείτε από μέσα σας αυτή τη «μαγική» φράση και δείτε τον θυμό να υποχωρεί
Και τι να πείτε σε κάποιον που βλέπετε εξαγριωμένο ή λυπημένο.

Πρωταρχική αιτία του θυμού σας είναι η αίσθηση ότι κάποιος σας απειλεί, σας επιτίθεται, σας πλήγωσε ή σας εκμεταλλεύτηκε. Τόσο ο θυμός όσο και ο φόβος ενεργοποιούν μια αντίδραση μάχης ή φυγής, που κάνει αυτόν που δέχεται την επίθεση να προσπαθεί να ξεφύγει ή να αντισταθεί στον επιτιθέμενο. Μία από τις χειρότερες πτυχές του θυμού είναι ότι όσο περισσότερο τον εκφράζει κανείς τόσο αυτός αναζωπυρώνεται, σαν φωτιά που λαμπαδιάζει. Η αλήθεια είναι ότι όσο περισσότερο θυμό νιώθει κανείς τόσο περισσότερο πληγώνεται.

Σύντομα, η έκφραση θυμού γίνεται συνήθεια. Το δυστυχισμένο άτομο φτάνει σε σημείο όπου ακόμη και το πιο ασήμαντο γεγονός του προκαλεί έκρηξη θυμού. Ζει τη ζωή του συνεχώς οργισμένο. Μετά από λίγο, αρχίζει να πιστεύει ότι αυτές οι παραφορές είναι φυσιολογικές. Αυτό που κάνει τους ανθρώπους να εμμένουν στο θυμό τους είναι η ανάγκη τους να αναγνωρίσει κάποιος ότι έχουν πληγωθεί και να κατανοήσει τον πόνο τους. Όταν ακούτε κάποιον να μιλάει για κάτι που τον εξαγριώνει ή του προκαλεί λύπη, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να του πείτε: «Καταλαβαίνω απόλυτα πώς αισθάνεσαι. Έτσι ακριβώς θα ένιωθα κι εγώ αν ήμουν στη θέση σου».

Ένας από τους γρηγορότερους τρόπους να κατευνάσετε κάποιον που έχει αγανακτήσει είναι να δείξετε ότι ταυτίζεστε μαζί του. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο άλλος συμπάσχει, τότε μπορούν να αρχίσουν να θεραπεύονται ψυχικά. Η κύρια αιτία του θυμού είναι η επίρριψη ευθυνών. Η βασική προϋπόθεση για να νιώσετε και να εκφράσετε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα είναι να κακίζετε τον εαυτό σας ή τους άλλους για κάτι που έκαναν.

Ένας από τους γρηγορότερους τρόπους να κατευνάσετε κάποιον που έχει αγανακτήσει είναι να δείξετε ότι ταυτίζεστε μαζί του.

Μάλιστα, είναι αδύνατον να εμμένετε για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα σε ένα συναίσθημα, αν δεν μπορείτε να κατηγορήσετε κάποιον ή κάτι για την κατάσταση που σας προκάλεσε θυμό. Μόλις πάψετε να εξαπολύετε κατηγορίες, η δυσθυμία εξαφανίζεται αμέσως, σαν να κλείνετε έναν διακόπτη. Το αντίδοτο για τα κακοπροαίρετα συναισθήματα είναι τόσο απλό και αποτελεσματικό που ενδεχομένως να μην το πιστεύετε. Άτομα που είναι τραυματισμένα, θυμωμένα και δυστυχισμένα επί χρόνια, μπορούν να εξουδετερώσουν τα κακά τους συναισθήματα σχεδόν αστραπιαία, παίρνοντας μια απλή αλλά πανίσχυρη απόφαση: να αναλάβουν την ευθύνη.

Πώς αναλαμβάνετε την ευθύνη;
Απλά πείτε τις λέξεις: «Εγώ είμαι υπεύθυνος!». Όποτε είστε θυμωμένοι ή δυστυχισμένοι για κάποιον λόγο, μπορείτε να πολεμήσετε το συγκεκριμένο συναίσθημα επαναλαμβάνοντας στον εαυτό σας, ξανά και ξανά, «εγώ είμαι υπεύθυνος, εγώ είμαι υπεύθυνος», μέχρι το αρνητικό συναίσθημα να υποχωρήσει. Πρόκειται για μια εκπληκτική μέθοδο που μεταμορφώνει ριζικά τη ζωή οποιουδήποτε την εφαρμόζει.

Όταν αναλαμβάνετε πλήρως την ευθύνη για την κατάσταση, τα κακοπροαίρετα συναισθήματα εξασθενούν ακαριαία, σαν να πατάτε φρένο στο αυτοκίνητο.

Βάσει του νόμου της αντικατάστασης, το μυαλό σας μπορεί να εστιάσει μόνο σε μία σκέψη τη φορά. Μπορεί να σταθεί στο θετικό συναίσθημα της προσωπικής ευθύνης ή στο αρνητικό συναίσθημα του θυμού ή της επίρριψης ευθυνών. Αλλά όχι και στα δύο ταυτόχρονα. Η επιλογή είναι πάντοτε δική σας. Το μόνο που μπορείτε να ελέγξετε στο σύμπαν είναι ο συνειδητός νους σας και το περιεχόμενό του. Αν επιλέξετε να εστιάσετε στη θετική σκέψη «εγώ είμαι υπεύθυνος» και όχι στην αρνητική σκέψη που σας προκαλεί δυστυχία, αυτόματα γίνεστε θετικοί, αισιόδοξοι και παίρνετε τον έλεγχο της κατάστασης. Μερικές φορές, αρκούν λίγα λεπτά.

Από τη στιγμή που όλα τα αρνητικά συναισθήματα βασίζονται στην επίρριψη ευθυνών, το αντίδοτο είναι απλό: αντί να κατηγορείτε, αναλάβετε την ευθύνη για την κατάσταση. Όταν αναλαμβάνετε πλήρως την ευθύνη για την κατάσταση, τα κακοπροαίρετα συναισθήματα εξασθενούν ακαριαία, σαν να πατάτε φρένο στο αυτοκίνητο.

Είναι αδύνατον να αναλάβετε την ευθύνη για μια κατάσταση και ταυτόχρονα να παραμένετε θυμωμένος ή δυστυχισμένος με αυτή. Η αποδοχή της ευθύνης ακυρώνει όλη τη δυσαρέσκεια που σχετίζεται με τη συγκεκριμένη κατάσταση (ή το συγκεκριμένο άτομο) και σας κάνει να ανακτήσετε τον έλεγχο.

“Φίλα το βάτραχό σου” Brian Tracy & Christina Tracy-Stein εκδόσεις Διόπτρα. Πηγή: enallaktikidrasi.com

φωτό: art by Neville Johnson

Ψυχολογία

Στη ζωή του θα σφίξει κάποιος πολλά χέρια. Πολλά όμως. Το μήνυμα που θα περνάει ωστόσο θα είναι πάντα το ίδιο: πελάτες, πιθανοί πελάτες, γνωστοί, λιγότερο γνωστοί θα σχηματίσουν μια πρώτη εντύπωση για τον ποιον του από τη χειραψία του και μόνο.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης αυτής επαφής θα μάθουν κάτι καθοριστικό για τον χαρακτήρα του: αν είναι άνθρωπος ζεστός ή παγωμένος σαν μάρμαρο...

Πρέπει λοιπόν με τη χειραψία σου να περνάς τα σωστά μηνύματα για σένα. Να δημιουργείς θετικές εντυπώσεις, γιατί αυτός που είναι απέναντί σου μπορεί να αποδειχθεί σημαντικός: αν είναι ο μελλοντικός διευθυντής σου ή ο τύπος που θα γίνει κάποτε πεθερός σου;

Τρία λοιπόν είναι τα κλειδιά για μια πετυχημένη χειραψία

Πώς την κάνεις

Η χειραψία σου πρέπει να είναι σταθερή και σχετικά σφιχτή, όχι ξεψυχισμένη. Μην το παρακάνεις ωστόσο και λιώσεις το χέρι του δύσμοιρου! Σιγουρέψου επίσης ότι τα χέρια σου είναι καθαρά∙ θέλεις ο άλλος να θυμάται εσένα, όχι τι έφαγες το μεσημέρι.

Κι ο ιδρώτας όμως δεν είναι καλός σύμβουλος σε μια χειραψία: αν τα χέρια σου είναι ιδρωμένα, σκούπισέ τα διακριτικά στο παντελόνι σου. Σε κάθε περίπτωση, όταν τείνεις το χέρι σου για χειραψία, πάντα να κοιτάς τον άνθρωπο απέναντί σου στα μάτια. Αν, τέλος, του χαμογελάσεις και λίγο, έχεις πιάσει το νόημα…

Πότε την κάνεις

Η χειραψία έχει να κάνει με το timing. Μη διστάζεις να δώσεις το χέρι σου από φόβο μήπως μείνεις με… άδεια χέρια. Όλοι θα καταλάβουν την πρόθεσή σου βλέποντας το τεντωμένο χέρι σου. Και η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα ανταποδώσει την κίνηση.

Πρόσεχε ωστόσο πότε την κάνεις: μην κυκλοφορείς με την παλάμη σου απλωμένη αναζητώντας χέρι για το χέρι σου! Πρέπει η χειραψία να έχει νόημα και η δουλειά σου είναι να βρεις το πότε. Δεν χαιρετάς εξάλλου τον κολλητό σου διά χειραψίας.

Επιπλέον, λάβε υπόψη τις πολιτισμικές διαφοροποιήσεις: τα έθιμα των λαών σχετικά με τη χειραψία δεν είναι πάντα ίδια. Σε κάποιες κουλτούρες είναι απαράδεκτο ένας άντρας να σφίγγει το χέρι μιας γυναίκας, ενώ σε άλλες η ίδια η χειραψία δεν είναι αποδεκτή ως τρόπος χαιρετισμού. Να είσαι ευαίσθητος σε τέτοια θέματα.

Πού την κάνεις

Η χειραψία είναι ένας ωραίος τρόπος χαιρετισμού και είναι κατάλληλη σχεδόν παντού. Ιδιαίτερα δε σε κοινωνικές εκδηλώσεις, δώσ’ του να καταλάβει τραντάζοντας μπόλικα χέρια!

Σε κάθε περίπτωση, τον οικοδεσπότη της συνεστίασης τον χαιρετάς διά χειραψίας και όταν πας και όταν φεύγεις από τη μάζωξη…

Μένοντας ξεκρέμαστος

Εντάξει, νιώθεις κομματάκι περίεργα όταν τείνεις το χέρι σου για χειραψία και ο άλλος δεν ανταποδώσει. Πόσο μάλλον όταν όλοι οι υπόλοιποι δουν την απόρριψη εκτός από τον τύπο το χέρι του οποίου προσπαθείς να γραπώσεις!

Μη νιώθεις ωστόσο ντροπιασμένος.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο άλλος δεν σε θεωρεί σημαντικό για να σου δώσει το χέρι του∙ απλώς χάθηκε το timing…

Να τι μπορείς να κάνεις για να διασφαλίσεις το γεγονός ότι ο άλλος θα καταλάβει τις προθέσεις σου για χαιρετούρα

# Μην απλώνεις το χέρι σου για χειραψία όταν ο άλλος είναι απορροφημένος σε μια συζήτηση

# Μην πλησιάζεις τον άλλο από το πλάι με προτεταμένο χέρι∙ είναι δύσκολο να σε δει

# Πριν τεντώσεις το χέρι σου, χαιρέτα λεκτικά τον άλλο για να τραβήξεις την προσοχή του

Ψυχολογία

Πως να θεραπεύουμε τον εαυτό μας.
Γράφει η Μαρία Πολυμήλη


Το σώμα μας, μας προειδοποιεί πριν αρρωστήσουμε. Όταν αισθανόμαστε πόνο, οποιασδήποτε φύσεως, αποτελεί σημάδι και πρέπει να δίνουμε την πρέπουσα προσοχή, ώστε να προλάβουμε οτιδήποτε αρνητικό πριν εξελιχθεί.

Η καλή ψυχική υγεία και η εσωτερική ισορροπία, συμβάλλουν στο να μην γινόμαστε ευάλωτοι σε αρρώστιες, ιδίως στα αυτοάνοσα νοσήματα.

Για να κρατήσουμε τον εαυτό μας σε ένα καλό σωματικά επίπεδο, αλλά και για να βοηθηθούμε εφόσον νοσούμε, μπορούμε να ακολουθήσουμε τις παρακάτω μεθόδους ώστε να επαναφέρουμε ή και να διατηρήσουμε την ισορροπία, την άμυνα και την ευημερία μας.

1. Κλασική μουσική
Οι συνθέσεις κλασικής μουσικής έχουν θεραπευτικές ιδιότητες. Όπως του Βιβάλντι, Χέντελ, Μπαχ, Σοπέν, Πάχελμπελ και συγκεκριμένα του Μότσαρτ μεταξύ άλλων, η σονάτα «Κ. 448 για δύο πιάνα» και το «κονσέρτο Νο. 3, G-Major K.216». Το μουσικό τους τέμπο είναι αντίστοιχο με τον ρυθμό της καρδιάς μας σε ηρεμία. Μειώνει την πίεση του αίματος και κατ’ επέκταση το άγχος. Αυξάνει την ντοπαμίνη, έτσι μας χαρίζονται πιο εύκολα στιγμές ευτυχίας, κάνοντας καλό στην ψυχική μας υγεία και βοηθάει στο να μειωθούν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και της μελαγχολίας.

Σε έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα οφέλη της κλασικής μουσικής έχει παρατηρηθεί πως ενισχύει την ικανότητα συγκέντρωσης και συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του νου μας, δηλαδή βελτιώνει την μνήμη και την απόδοσή μας.

Ως κατακλείδα των πολλών ωφελημάτων της κλασικής μουσικής, έρευνες έδειξαν πως μειώνει τον πόνο και βοηθάει στην άμεση επούλωση. Πλέον χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε ασθενείς που πάσχουν από την νόσο του Αλτσχάιμερ και για την μείωση των επιληπτικών επεισοδίων, διότι έχουν παρατηρηθεί από επιστήμονες εξαιρετικά αποτελέσματα βελτίωσης.

Εισάγοντας την κλασικη μουσική στην ζωή μας, θα καταλαγιάσουν οι σκέψεις μας, θα ηρεμήσει ο νους μας, θα χαλαρώσουμε σωματικά και θα απαλύνουμε την ψυχή μας.

2. Διαλογισμός
Ο διαλογισμός είναι μία πνευματική συγκέντρωση που πραγματοποιείται με τη βαθιά χαλάρωση και την απομάκρυνση κάθε σκέψης και εξωτερικών ερεθισμάτων.

Επιτυγχάνεται με ακίνητη και συνειδητή εστίαση, στους ήχους, στις εικόνες, στην αναπνοή, ότι επιλέγει ο κάθε ένας.

Με βάση έρευνα της ιατρικής σχολής του Harvard, ο διαλογισμός ενισχύει και το ανοσοποιητικό σύστημα. Βοηθάει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης, του άγχους και μειώνει την αρτηριακή πίεση. Με αποτέλεσμα να μειώνει το ρίσκο της καρδιακής προσβολής και του εμφράγματος, όποτε συμβάλει στην μείωση της θνησιμότητας γενικότερα. Όπως επίσης ελαττώνει την ευαισθησία μας στον πόνο.

Ενισχύει την μνήμη, τις ικανότητες εκμάθησης και την συγκέντρωση.

Βοηθάει στην απεξάρτηση από ουσίες και αλκοόλ.

Ο διαλογισμός επίσης βοηθάει στην πρόληψη του άσθματος, της ρεύματοειδους αρθρίτιδας, την φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και στην αντιμετώπιση των δυσκολιών της εμμηνόπαυσης. Μειώνει τον κίνδυνο του Αλτσχάιμερ, βοηθαει στην ανάκτηση ελέγχου της συναισθηματικής διατροφής, σταθεροποιεί την ψωρίαση και προστατεύει γενικότερα από τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Με την θετική στάση του νου, που αποκτάμε μέσα από τον διαλογισμό, μπορούμε να διατηρήσουμε την αγάπη στην ζωή μας, προς τους γύρω μας, αλλά και τον εαυτό μας. Κάτι το οποίο αποτελεί από μόνο του μια από τις καλύτερες θεραπείες.

3. Αναπνοές.
Το άγχος μειώνει το βάθος των αναπνοών μας.

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς για την υγεία του είναι οι μεγάλες, βαθιές, συνειδητές αναπνοές.

Οι βαθιές αναπνοές απελευθερώνουν ενδορφίνες στο σώμα μας οι οποίες λειτουργούν ως φυσικά παυσίπονα του οργανισμού, ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό και καθυστερούν την εξέλιξη της γήρανσης.

Μια από τις πιο θεμελιώδεις τύπους αναπνοής είναι η αργή, βαθιά αναπνοή.

Περνούμε εισπνοή από την μύτη και εκπνέουμε από το στόμα. Με την κάθε μας ανάσα τραβάμε τον αέρα προς την κοιλιά μας μετρώντας μέχρι το 5, γεμίζοντας την την με αέρα. Εκπνέουμε από το στόμα, σταδιακά, μετρώντας πάλι μέχρι το 5, μέχρι να αδειάσει η κοιλιά μας.

Είναι καλό με τον καιρό να προσπαθήσουμε να αυξήσουμε την μέτρηση σταδιακά μέχρι το 10.

Επαναλαμβάνουμε αυτές τις αναπνοές πέντε με δέκα φορές, μέχρι να γίνουμε πιο συνειδητοί με την αναπνοή μας και έτσι αυτό θα γίνεται όλο και πιο εύκολο.

Σκοπός είναι να επαναφέρουμε τον εαυτό μας στο τώρα και να λάβουμε όλα τα οφέλη που έχει ο έλεγχος των αναπνοών μας. Τα οποία είναι η μείωση του άγχους, μείωση της πίεσης του αίματος, καλύτερη ροή του κυκλοφορικού, η απελευθέρωση τοξινών και πολλά άλλα.

4. Ο ύπνος.
Αν κάποιος κοιμάται λιγότερο από 6-7 ώρες, τότε εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο να αναπτύξει ασθένειες. Οι ιδανικές ώρες ύπνου για τα παιδιά και τους εφήβους είναι 8-10 ώρες και για τους μεγαλύτερους 7-9. Επομένως αν κάποιος επιθυμεί την καλή του υγεία, τότε πρέπει να δίνει την πρέπουσα βαρύτητα στον ύπνο, διότι ο ύπνος βοηθάει στην επούλωση του σώματος του.

Ο ύπνος βοηθάει την καρδιά και μειώνει το άγχος. Κατά την διάρκεια του ύπνου ο οργανισμός μας παράγει ορμόνες συμπεριλαμβανομένης και της σεροτονίνης. Άνθρωποι με ανεπάρκεια αυτής της ορμόνης συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης, όποτε με τις κατάλληλες ώρες ύπνου μειώνεται το ρίσκο έκθεσης στην ασθένεια αυτή όπως και σε άλλες και συμβάλει στην θεραπεία τους.

Το βασικό κοινό ανάμεσα σε όλες αυτές τις θεραπευτικές μεθόδους είναι η καταπολέμηση του άγχους. Το άγχος είναι μια αντανακλαστική αντίδραση σε κατάσταση απειλής. Στην σημερινή εποχή η απειλή που βιώνει ο άνθρωπος είναι οι πολύ γρήγοροι ρυθμοί και οι άπλετες υποχρεώσεις που καλείται να ανταπεξέλθει. Αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους ρυθμούς της ζωής μας που μας προκαλούν άγχος και μας ασθενούν, τότε ας επιφέρουμε εσωτερική γαλήνη ώστε να θωρακίσουμε τον εαυτό μας.

Στις παραπάνω φυσικές θεραπευτικές μεθόδους, κοινός στόχος είναι η χαλαρώση, να επέλθει η αναπνοή μας σε ηρεμία και να επαναφέρουμε τον εαυτό μας στο τώρα. Είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να φέρνουμε τον εαυτό μας σε γαλήνη, «παγώνοντας» τον χρόνο όσο πιο συχνά μπορούμε κατά την διάρκεια της ημέρας.

Φανταστείτε τι μπορούν να κάνουν όλοι αυτοί οι απλοί, καθημερινοί τρόποι ως πρόληψη. Αν τα εδραιώσουμε στην καθημερινότητα μας, θα επαναφέρουμε τον εαυτό μας σε μια τόσο ισορροπημένη κατάσταση που θα προλάβουμε πολλά πριν καν εκδηλωθούν.

Το άκουσμα της κλασικής μουσικής, ο διαλογισμός, οι βαθιές συνειδητές αναπνοές και ο ύπνος, μόνο ευεργετικά για την ψυχή και το σώμα μας μπορούν να είναι, ποσό μάλλον θεραπευτικά.

https://www.awakengr.com/

Ψυχολογία

Για τη βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας και την θωράκιση του νου από την φθορά της ηλικίας οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η λύση είναι η σωματική δραστηριότητα έστω και για δέκα λεπτά ημερησίως
Μόλις 10 λεπτά άσκησης ημερησίως φαίνεται να βοηθούν στην βελτίωση της γνωστικής ικανότητας και την όξυνση του πνεύματος. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα της Δρ. Nicole Spartano, επίκουρης καθηγήτριας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστόνης που δημοσιεύθηκε στο Alzheimer’s & Dementia: Translational Research & Clinical Interventions.

«Σηκωθείτε από τον καναπέ και κάντε μία βόλτα στη γειτονιά σας. Ακόμα κι αυτό μπορεί να σας βάλει στο «σωστό δρόμο»», δήλωσε η Δρ. Spartano.

Η ομάδα της εξέτασε 2.770 εθελοντές που είχαν χωριστεί σε δύο ηλικιακές ομάδες. Τους ανθρώπους μέσης ηλικίας και τους ηλικιωμένους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως περίπου 10-20 λεπτά μεσαίας ή έντονης σωματικής δραστηριότητας ημερησίως είχε συσχετιστεί με καλύτερη εγκεφαλική λειτουργία για αμφότερες τις ομάδες. Για τα άτομα μέσης ηλικίας, περίπου 10 λεπτά άσκησης φέρονταν να συμβάλλουν σε καλύτερη προφορική μνήμη (δηλαδή για την ικανότητα ανάκλησης πληροφοριών χωρίς ανάγκη χρήσης μνημονικών τεχνασμάτων). Για τους ηλικιωμένους συμμετέχοντες, το σύνολο της δραστηριότητας και όχι απαραίτητα η ένταση σχετιζόταν με ισχυρότερες νοητικές ικανότητες.

Παρότι η μελέτη διαπίστωσε μόνο συσχετισμούς, ο Δρ. Spartano βρήκε ότι τα ευρήματα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για γηραιότερους ανθρώπους, που ενδέχεται να το βρίσκουν δυσκολότερο έως και αδύνατο να ακολουθήσουν τις συνιστώμενες οδηγίες γυμναστικής των αρμόδιων φορέων.

Η Δρ. Maria Maria Torroella Carney επικεφαλής του τμήματος γηριατρικής και ανακουφιστικής ιατρικής αναλύοντας τα ευρήματα της μελέτης δήλωσε πως «δεν αποτελούν άλλοθι για λιγότερη άσκηση αλλά ενισχύουν τα κίνητρα για εκγύμναση».

Η Δρ. Spartano δήλωσε πως «η ερευνητική ομάδα δεν δείχνει αν η άσκηση μπορεί να αποτρέψει τη νόσο Αλτσχάιμερ ή άλλες μορφές άνοιας. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η σωματική άσκηση είναι ωφέλιμη για την πρόληψη της πρόωρης νοητικής έκπτωσης». Σχολίασε ωστόσο ότι πολλά ζητήματα πρέπει να διερευνηθούν συμπεριλαμβανομένου και της ιδανικής δόσης άσκησης για κάθε ηλιακή ομάδα με στόχο τη βελτίωση της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Ακόμη είναι απαραίτητες περαιτέρω μελέτες για να αποσαφηνιστεί ο συσχετισμός που παρατηρείται μεταξύ του χρόνου καθιστικής ζωής και της βελτίωσης της γνωστικής λειτουργίας στους ανθρώπους της μέσης ηλικίας με δεδομένο ότι οι ερευνητές παρατήρησαν κάτι παράδοξο – μια απρόσμενη συσχέτιση ανάμεσα στον χρόνο καθιστικής ζωής και τη βελτίωση των νοητικών ικανοτήτων σε άτομα μέσης ηλικίας – γεγονός που προς το παρόν, το αποδίδουν στο ότι ο χρόνος αυτός αφιερώθηκε σε εργασίες που απαιτούν περίπλοκη σκέψη, χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, διάβασμα ή άλλες απαιτητικές νοητικά δραστηριότητες.

https://ygeiamou.gr/

Ψυχολογία

Πώς οι επιθυμίες μπορούν να συμβαδίσουν με την εκπλήρωση των στόχων μας, σύμφωνα με τον στωικισμό

Και πώς ξεφορτωνόμαστε τις ανθυγιεινές επιθυμίες και μαθαίνουμε να βιώνουμε περισσότερη εκπλήρωση στη ζωή, όπως περιγράφουν οι Στωικοί;

Οι περισσότεροι από εμάς διαπιστώνουμε ότι αναζητούμε ηδονιστικές απολαύσεις και ενδίδουμε σε κακές συνήθειες που μπορεί να φαίνεται δύσκολο να τις σταματήσουμε.

Φυσικά, σε περιπτώσεις γνήσιας εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ, πρέπει να αναζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι της δεκαετίας του 1970 ανέπτυξαν αξιόπιστους τρόπους για να αλλάξουμε τακτικές συνήθειες και επιθυμίες. Αυτές οι μέθοδοι εξακολουθούν να εφαρμόζονται από ψυχοθεραπευτές σήμερα σε ζητήματα όπως η κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών ή η ονυχοφαγία. Μερικές από τις πιο επίμονες συνήθειες μπορεί να είναι τρόποι αποφυγής ανεπιθύμητων συναισθημάτων, που αφήνουν άλυτα ακόμα πιο βαθιά προβλήματα.

Ωστόσο, το να αναλώνουμε υπερβολικό χρόνο αναζητώντας κενές απολαύσεις μπορεί να μας εμποδίσει να επιδιώξουμε δραστηριότητες που μπορεί να είναι γνήσια ευεργετικές για εμάς, όπως το να ζούμε σε μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις βασικές αξίες μας. Αναμφισβήτητα, αυτό είναι το πιο σοβαρό από όλα τα προβλήματα. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι σήμερα παραπονούνται ότι νιώθουν «εξαρτημένοι» από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αφιερώνουν πολλές ώρες σε σύνδεση, κοιτάζουν για τυχόν μηνύματα από συνήθεια ή ψυχαναγκασμό, νιώθουν ταραχή ή ανία ή αμηχανία αν προσπαθήσουν να απέχουν για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Έχουν εμμονή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα παιχνίδια στον υπολογιστή, τα τηλεοπτικά προγράμματα κτλ., όπως ακριβώς ένιωθε ο Λεύκιος με τις αρματοδρομίες και τις μονομαχίες.

Αν το καλοσκεφτούμε, ωστόσο, λίγοι θα συμπεραίναμε ότι αυτός είναι ο πιο ικανοποιητικός τρόπος για να ζήσουμε τη ζωή μας. Κανένας δεν χάραξε ποτέ στην ταφόπλακά του τις φράσεις: «Μακάρι να είχα δει περισσότερη τηλεόραση» ή «Μακάρι να είχα αφιερώσει περισσότερο χρόνο στο Facebook». Αν αυτές οι κενές και παθητικές απολαύσεις προσφέρουν μια αίσθηση εκπλήρωσης και ικανοποίησης χωρίς διάρκεια, οι Στωικοί θα προειδοποιούσαν να μην αφιερώνουμε τόσο πολύ χρόνο σε αυτές.

Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που υποφέρουν από κλινική κατάθλιψη ίσως διαπιστώσουν ότι οι μη ικανοποιητικές απολαύσεις έχουν αντικαταστήσει τις δραστηριότητες που τους γεμίζουν περισσότερο και που κάποτε έδιναν νόημα στη ζωή τους. Μπορούν εύκολα να σταματήσουν να γίνονται μορφές απόσπασης από την πραγματικότητα ή πηγές συναισθηματικής αποχαύνωσης. Άρα, λοιπόν, πρέπει να αξιολογούμε τις συνήθειες και τις επιθυμίες μας με βάση την ευρύτερη εικόνα: κατά πόσο αυτές οι επιδιώξεις ουσιαστικά συμβάλλουν στη μακροπρόθεσμη ευτυχία μας ή στην αίσθηση εκπλήρωσης στη ζωή μας;

Θα σας προτείνω ένα απλό πλαίσιο για να αξιολογήσετε και να αλλάξετε τη συμπεριφορά σας με βάση έναν συνδυασμό γνωσιακής-­συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας και αρχαίων στωικών πρακτικών. Συνίσταται στα εξής βήματα:

Αξιολογήστε τις συνέπειες των συνηθειών ή των επιθυμιών σας προκειμένου να επιλέξετε ποιες θα αλλάξετε.

1. Εντοπίστε πρώιμες προειδοποιητικές ενδείξεις ώστε να καταστείλετε τις προβληματικές επιθυμίες εν τη γενέσει τους.

2. Αποκτήστε γνωσιακή αποστασιοποίηση διαχωρίζοντας τις εντυπώσεις σας από την εξωτερική πραγματικότητα.

3. Κάντε κάτι άλλο στη θέση της συγκεκριμένης συνήθειας.

4. Επιπλέον, σκεφτείτε πώς θα μπορούσατε να εισαγάγετε άλλες πηγές υγιεινών θετικών συναισθημάτων με τους εξής τρόπους:

– Προγραμματίζοντας νέες δραστηριότητες που συνάδουν με τις βασικές αξίες σας.

– Παρατηρώντας τις ιδιότητες που θαυμάζετε σε άλλους ανθρώπους.

– Νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τα πράγματα που ήδη έχετε στη ζωή σας.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Donald Robertson με τίτλο «Μάρκος Αυρήλιος: Σκέψου σαν Ρωμαίος αυτοκράτορας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. 

https://enallaktikidrasi.com/

Ψυχολογία

Η επιστήμη αρχίζει να αναγνωρίζει την έννοια και τις εκφάνσεις της διαίσθησης, την πηγή της και κατά πόσο φυσικά υπάρχει εντός μας.

Διαίσθηση είναι η αντίληψη και η γνώση κάποιων πραγμάτων, που δεν προκύπτει από τις αισθήσεις ή τη λογική αλλά με απροσδιόριστο τρόπο, αναφέρει η επιστήμη. Η διαίσθηση είναι το πρώτο μας ένστικτο. Αυτό που αισθανόμαστε αμέσως, πριν ο νους βρει το χρόνο να μπει στη μέση και να αναλύσει συνειδητά. Συχνά ακούμε για ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο θάνατο και όλα μοιάζουν ξεκάθαρα και ενστικτωδώς ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Δεν υπάρχει χρόνος για σκέψη και αναλαμβάνει η διαίσθηση.

Από πού προέρχεται η διαίσθηση;

Γνωρίζετε ενδεχομένως από ένα προαίσθημα που έχετε, ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό είναι η διαίσθηση και ενώ συνήθως την αισθανόμαστε στην περιοχή του στομάχου, πολλοί θεωρούν ότι προέρχεται από την καρδιά. Το ντοκιμαντέρ ‘’The Power Of The Heart’’, εξηγεί πώς αυτό το συναίσθημα προέρχεται από την καρδιά και η καρδιά είναι η πρώτη που αντιδρά σε κάθε κατάσταση. Ενστικτωδώς, η καρδιά ξέρει τι συμβαίνει.

Η διαίσθηση αυτή καθαυτή δεν ισοδυναμεί με την εξυπνάδα, αλλά διαίσθηση με δράση, σχεδόν σίγουρα μπορεί να οδηγεί σε εξυπνάδα. Αυτοί που εμπιστεύονται το ένστικτό τους επιδιώκουν συνεχώς να μαθαίνουν νέα πράγματα και είναι έτοιμοι να αναθεωρήσουν τις βεβαιότητές τους και να επαναπροσδιορίσουν τους στόχους τους. Συνεπώς λειτουργούν πιο έξυπνα από τους υπόλοιπους, οι οποίοι απλά κινούνται σε σίγουρα μονοπάτια μέσω της λογικής. Διαίσθηση είναι η ικανότητά μας να κατανοούμε τη συλλογική νοημοσύνη που έχει ξεχωρίσει ποιά στοιχεία μας είναι χρήσιμα και ποιά όχι.

«Το διαισθητικό μυαλό είναι ένα ιερό δώρο και το αναλυτικό, ορθολογικό μυαλό είναι ένας πιστός υπηρέτης. Δημιουργήσαμε μια κοινωνία που τιμά τον υπηρέτη, αλλά έχει ξεχάσει το δώρο», υποστήριζε ο Albert Einstein.

Πιθανόν έχετε σκεφτεί στο παρελθόν ‘’ήξερα ότι αυτή ήταν η απάντηση, θα έπρεπε να είχα δράσει σύμφωνα με το ένστικτό μου’’.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς η διαίσθησή σας συχνά γνωρίζει αυτό που το μυαλό σας δεν ξέρει.

Ο ψυχολόγος Gerd Gigerenzer, διευθυντής στο Max Planck Institute for Human Development, δηλώνει πως ο ίδιος χρησιμοποιεί εξίσου τη διαίσθηση και τη λογική. Σε μελέτες που κάνει λέει ότι συνήθως δοκιμάζει την πρώτη του διαίσθηση για να δει αν ήταν σωστή και συχνά είναι.

Ο συγγραφέας του βιβλίου Gut Feelings: The Intelligence of the Unconscious, θεωρεί ότι διαίσθηση είναι να κατανοείς ενστικτωδώς ποιά πληροφορία είναι ασήμαντη και μπορείς να την αγνοήσεις.

Κάτω από αυτό το πρίσμα η διαίσθηση είναι μια μορφή εξυπνάδας.

Έχοντας εμπιστοσύνη στη διαίσθηση

Το σημαντικό όσον αφορά τη διαίσθηση είναι ότι μπορεί να τη σκεφτούμε ως ένα μυ. Κάθε φορά που τη χρησιμοποιούμε και την εμπιστευόμαστε γίνεται ισχυρότερη. Αν αισθάνεστε ότι η διαίσθησή σας δεν είναι σαφής προσπαθήστε να δυναμώσετε αυτόν το μυ.

Την επόμενη φορά δράστε σύμφωνα με την πρώτη ιδέα που έρχεται στο δρόμο σας.

Δοκιμάστε να συμπεριφερθείτε σύμφωνα με την πρώτη αυθόρμητη σκέψη που σας υπαγορεύει η εσωτερική σας φωνή. Εμπιστευτείτε την και δείτε οτι συχνά σας οδηγεί εκεί που θέλετε να πάτε ή σας δίνει τη σωστή απάντηση. Μπορεί να εκπλαγείτε ευχάριστα. Αξίζει να το δοκιμάσετε.

Οι έξυπνοι άνθρωποι τιθασεύουν την δύναμη αυτή προς όφελός τους και κάνουν θαύματα στη ζωή τους.

Ιφιγένεια Τσαντίλη - Δημοσιογράφος-Επικοινωνιολόγος M.Sc. | ifigenia-tsantili.gr
Πηγή: collective-evolution.com - bodyinbalance.gr

https://www.awakengr.com

 

Ψυχολογία

 Ο κόσμος τις μπερδεύει τόσο μεταξύ τους που στο τέλος την κάνει μια. Αναγνωρίζει μόνο την επιφανειακή μοναξιά του τύπου “δεν έχω κανέναν άλλο μαζί μου στο σπίτι”.

Η μοναξιά από έλλειψη ανθρώπων είναι κατά καιρούς ένα παροδικό γεγονός που αλλάζει σαν τις εποχές. Θα απευθυνθώ σ’ αυτήν την υγιή μοναξιά, χωρίς να απλώσω τα δίχτυα μου σε παθολογικά δολώματα. Καθημερινές ερωτικές σχέσεις που τελειώνουν, φιλικές σχέσεις που διακόπτονται, άνθρωποι που πεθαίνουν και αφήνουν τις σχέσεις τους μετέωρες.

Αρνητικά συναισθήματα πλέκουν το φουλάρι της μοναξιάς από ανθρώπους. Και κλείνεσαι εντός και πιο εντός στον πεσιμισμό σου, όπως πλήθος μέτριων ανθρώπων. Και βγαίνουν τα αυτοάνοσα μετά. Και πας στον γιατρό. Και ζεις με αυτά. Γιατί σου λείπουν εκείνοι οι τοξικοί σου.

Αλλά μέσα στο πλήθος των ανθρώπινων φωνών, πάντα θα υπάρξει μια νέα φωνή, που θα μας κάνει να γυρίσουμε το κεφάλι και να ξανά αισθανθούμε την παρέα, την συντροφιά ,τον έρωτα. Τσάμπα θεραπεία έκανες. Ήταν τόσο απλό και φυσικό τελικά.

Η άλλη μοναξιά που φθονείται, θρηνείται και διώκεται σαν αρρώστια λέγεται μοναχικότητα και δουλεύει υπέρ σου, μόνο εάν έχεις καταλάβει την σπουδαιότητά της. Μπορείς να την γνωρίσεις κυρίως όταν έχεις ξεμείνει από ανθρώπους. Όταν δεν βιάζεσαι να αντικαταστήσεις τον πρώην με τον νυν. Όταν δεν φοβάσαι να μείνεις μόνος εσύ και εσύ.

Λιγοστοί άνθρωποι αγκαλιάζουν τον εαυτό τους ένα ήσυχο καθημερινό απόγευμα και πίνουν καφέ μαζί του. Βλέπεις, θέλει αρετή και τόλμη να ακούσεις το τίποτα να μιλά. «Δεν έχω να πω τίποτα με μένα. Μια χαρά είμαι εγώ. Οι άλλοι μου κάνουν κακό, δεν με καταλαβαίνουν, δεν μ’ αγαπούν στα αλήθεια».

Είμαι μια χαρά εγώ, ξαναλές. Θέλει αρετή και τόλμη να πεις την αλήθεια. Ποιο Εγώ μπορεί να κάτσει μέσα στο σπίτι, ακούγοντας μουσική, φορώντας ένα καθαρό απλό μπλουζάκι, κερνώντας σε κρυστάλλινο ποτήρι το κόκκινο κρασί και να χορεύει με τις αναμνήσεις, τις σκέψεις και τα ερωτήματα;

Ένας τρελός θα πεις αμέσως. Γιατί βλέπεις όλοι οι άλλοι που δεν είναι τρελοί, είναι έξω στις μασκοφόρες παρέες να παίζουν παιχνίδια εντυπωσιασμού. Στην μοναχικότητα μένεις από επιλογή. Και αυτό είναι μια ύψιστη μορφή ελευθερίας. Μένεις όσο θέλεις εσύ.

Τόσο όσο χρειάζεται για να αγαπήσεις ξανά το πονεμένο σου εγώ⋅ για να βρεις την χαμένη σου πνευματικότητα, να εμπνευστείς και να δημιουργήσεις ποιήματα, πίνακες ζωγραφικής, μουσική. Μόνο γνωρίζοντας την μοναχικότητα, θα καταλάβεις πόσο μάταιη είναι η πολυλογία.

Η μον-αξιά είτε από την απουσία των ανθρώπων είτε από την ανεπάρκεια του πνευματικού μας εαυτού ζυγίζεται εκεί ανάμεσα στην αξία και την αρετή. Μην την μποϊκοτάρετε. Αφήστε τη να υπάρχει. Καλοπιάστε και χαϊδέψτέ την και θα σας οδηγήσει σε εφευρετικούς δρόμους αυτοβελτίωσης.

Σοφία Χρήσταινα

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή