Οκτωβρίου 19, 2021

Υγεία

Τρόποι για να απαλλαγείτε από τον μύκητα Κάντιντα
 Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν πολλά επεξεργασμένα, ραφιναρισμένα τρόφιμα, ακόμη κι όσοι προσέχουν πολύ την υγεία τους. 


Άρθρο του Michael Edwards

Οι περισσότεροι άνθρωποι καταναλώνουν πολλά επεξεργασμένα, ραφιναρισμένα τρόφιμα, ακόμη κι όσοι προσέχουν πολύ την υγεία τους. Σε έναν κόσμο που κινείται με γρήγορους ρυθμούς, με το σώμα βιολογικά προγραμματισμένο να επιθυμεί περισσότερα γλυκά και υδατάνθρακες – ουσίες που είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεθούν στη φύση – είναι συνηθισμένο και απόλυτα φυσιολογικό να έχουμε αυξημένο ποσοστό του μύκητα Κάντιντα στο σώμα μας.

Αν αντιμετωπίζετε αυτό το πρόβλημα όπως και πολλοί άλλοι άνθρωποι, υπάρχουν ορισμένοι τρόποι για να ισορροπήσετε τη χλωρίδα του εντέρου σας. Η εξισορρόπηση της χλωρίδας θα σας ανακουφίσει από πολλά προβλήματα υγείας, ακόμη και από κάποια μικρά κι ενοχλητικά που θεωρούσατε ότι θα σας ακολουθούσαν για το υπόλοιπο της ζωής σας, όπως η φαγούρα στα αυτιά, η έντονη οσμή του σώματος και το έκζεμα.

Σκόρδο

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το σκόρδο είναι αντιμυκητιασικό, αντιπαρασιτικό, αντιβακτηριακό και αντιιικό. Βοηθά επίσης κι αλλού, όπως στην απομάκρυνση των τοξινών από το σώμα. Αν έπρεπε να επιλέξω ένα μόνο συστατικό για να το χρησιμοποιήσω για θεραπευτικούς σκοπούς, θα επέλεγα το σκόρδο. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ακριβώς πώς να το χρησιμοποιούν για να καρπωθούν τα οφέλη του.

Πρώτον και κύριον, μην το μαγειρέψετε, διότι έτσι χάνει όλες τις ιδιότητες καταπολέμησης του Κάντιντα. Δεύτερον, είναι καλύτερο να το κόψετε και να το αφήσετε για λίγο πριν το φάτε. Ή, αν διαθέτετε γερό στομάχι και στόμα, μασήστε το για ένα λεπτό με το στόμα ανοιχτό, εισπνέοντας κι εκπνέοντας. Αυτό αποτελεί επίσης μια απίστευτα αποτελεσματική θεραπεία για τα προβλήματα των δοντιών και των ούλων, ακόμα και για την κακή αναπνοή. Αν φυσικά το καταπιείτε, η ανάσα σας θα μυρίζει σκόρδο, αυτό όμως αποτελεί ένδειξη ότι το σώμα σας είναι γεμάτο τοξίνες.

Μην χρησιμοποιείτε σκόρδα από την Κίνα, ακόμη και αν είναι βιολογικά. Αυτά τα μικρά, λευκά σκόρδα πάντα καλλιεργούνταν στην Κίνα, το έδαφός της όμως είναι πολύ τοξικό.

Αιθέρια έλαια

Το αιθέριο έλαιο ρίγανης έχει αντιμυκητιασικές, αντιβακτηριακές και αντιπαρασιτικές ιδιότητες. Είναι εξαιρετικά ισχυρό και μπορεί να ληφθεί και σε μορφή ταμπλέτας.

Άλλα αιθέρια έλαια που σκοτώνουν τον μύκητα Κάντιντα είναι η λεβάντα, το γαρύφαλλο, το τεϊόδεντρο και η μέντα, αν και προσωπικά δεν προτείνω την κατανάλωσή τους. Αποτελούν καλή λύση για τα δερματικά εξανθήματα που προκαλούνται από τον μύκητα, αν και η χρήση τους μπορεί να είναι κάπως οδυνηρή. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν βλάπτουν το δέρμα, ακόμη και αν νιώσετε μια αίσθηση καψίματος.

Έλαια

Το έλαιο καρύδας είναι γνωστό για τις αντιβακτηριδιακές, αντιμυκητιακές και αντιπαρασιτικές του ιδιότητες, αν και η αποτελεσματικότητά του στον έλεγχο του Κάντιντα είναι μικρή σε σύγκριση με άλλες ουσίες. Το έλαιο Νιμ διαθέτει παρόμοιες αντιπαρασιτικές ιδιότητες, λίγο ισχυρότερες από αυτές του ελαίου καρύδας, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο τοπικά.

Άλλες ουσίες που είναι γνωστό ότι καταπολεμούν τον μύκητα περιλαμβάνουν την αρτεμισία, το μαύρο ξύλο καρυδιάς, το μαύρο ισπανικό ραπανάκι, το ιπέροξο (Pau d’ Arco), την υδραστίδα, το Κινεζικό βότανο Coptis chinensis, το τζίντζερ, την κανέλα και το εκχύλισμα φύλλων ελιάς. Είναι χρήσιμο να τα έχετε στο σπίτι σας, ενώ μερικά από αυτά είναι πολύ αποτελεσματικά στην εξόντωση των παρασίτων και των ιών και την αντιμετώπιση των βακτηριακών λοιμώξεων (Coptis chinensis, αρτεμισία, μαύρο ξύλο καρυδιάς, μαύρο ισπανικό ραπανάκι). Πάντως, αν και είναι αντιμυκητιασικά, δεν αποτελούν την καλύτερη λύση.

Ο αγαπημένος μου συνδυασμός για την εξάλειψη του υπερβολικού ποσοστού μύκητα στο σώμα είναι το ενδεκανοϊκό οξύ και τα προβιοτικά πολύ υψηλής ποιότητας. Συνδυάστε το παραπάνω με τον εντερικό καθαρισμό Shillington καθώς και με καθημερινή κατανάλωση σαλάτας με πολλά διαφορετικά λαχανικά και το παχύ σας έντερο θα καθαρίσει από τον Κάντιντα σε μερικές ημέρες, ίσως και σε μία μόνο ημέρα. Το θετικό όσον αφορά το ενδεκανοϊκό οξύ και τα προβιοτικά είναι ότι δεν σκοτώνουν τα ωφέλιμα βακτήρια. Εξολοθρεύουν μόνο τον Κάντιντα και άλλους μύκητες. Αν θέλω να καταπολεμήσω και τα παράσιτα, χρησιμοποιώ ένα συμπλήρωμα με αγριαψιθιά και μαύρο ξύλο καρυδιάς.

Συμπέρασμα

Όποια κι αν είναι η μέθοδος που θα ακολουθήσετε για να εξασφαλίσετε την ισορροπία του εντέρου σας, μια διατροφή με πολλά φρέσκα, ωμά και κατά προτίμηση βιολογικά λαχανικά είναι το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε για το πεπτικό σας σύστημα αλλά και για ολόκληρο το σώμα σας.https://enallaktikidrasi.com/

Υγεία

Αμινοξέα: Τι είναι και σε τι χρησιμεύουν;

Τα αμινοξέα έχουν την ιδιότητα να συνενώνονται σχηματίζοντας τις πρωτεϊνικές αλυσίδες. Οι πρωτεΐνες αποτελούν τόσο βασικό δομικό συστατικό των κυτταρικών μεμβρανών όσο και του μηχανισμού κίνησης των μυών, όπως επίσης επιτελούν σημαντικές βιοχημικές λειτουργίες ως ένζυμα, ως ορμόνες ή ως αντισώματα, ενώ συμμετέχουν στη ρύθμιση του όγκου των υγρών και της οξεοβασικής ισορροπίας και αποτελούν δευτερεύουσα πηγή ενέργειας για το σώμα.

Αυτό επισημαίνει μεταξύ άλλων ο Κωνσταντίνος Χαλκιάς σε σχετικό του άρθρο στην ιστοσελίδα www.sustenium.gr. Και συνεχίζει: Οι πρωτεΐνες αυτές ανανεώνονται συνεχώς με τη συνεχή αποδόμηση και αποβολή των αμινοξέων τους από τη μια (turnover) αλλά και με την αντίστοιχη πρόσληψη και σύνθεσή τους, από την άλλη.

Υπάρχουν 20 διαφορετικά αμινοξέα που συμμετέχουν στην πρωτεϊνοσύνθεση, με διαφορετικές ιδιότητες το καθένα. Από αυτά κάποια αμινοξέα, 9 τον αριθμό, όπως η βαλίνη, η μεθειονίνη και η τρυπτοφάνη, καλούνται απαραίτητα αμινοξέα, μια και ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να τα συνθέσει και πρέπει να τα προσλάβει αυτούσια από διατροφικές ή άλλες πηγές.

Τα υπόλοιπα, όπως η αλανίνη, η γλουταμίνη και η τυροσίνη, μπορούν να συντεθούν από τον οργανισμό μας υπό κανονικές συνθήκες (μη απαραίτητα αμινοξέα), ενώ μερικά από αυτά, όπως η αργινίνη, μπορεί κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, όπως στη φάση ανάπτυξης της βρεφικής ηλικία ή σε παρουσία τοξινών να μην παράγονται σε επαρκείς ποσότητες (ημιαπαραίτητα αμινοξέα).

Σε ποιες τροφές υπάρχουν σε υψηλή περιεκτικότητα τα αμινοξέα:

Σύμφωνα με τον κ.Χαλκιά τα αμινοξέα μπορούν να προσληφθούν από διάφορες διατροφικές πηγές, όπου βρίσκονται συνήθως με στη μορφή μιας πρωτεϊνης. Πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, που περιέχουν σε υψηλό ποσοστό αρκετά απαραίτητα αμινοξέα, προσλαμβάνονται με την κατανάλωση κυρίως ζωικών προϊόντων, όπως: το κόκκινο και το λευκό κρέας ή το ψάρι, αλλά και τα αυγά (ιδίως το ασπράδι τους), ή τα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως γάλα, γιαούρτι ή τυρί.

Επίσης πηγές πρωτεΐνης φυτικής προέλευσης, πολύ καλές σε κατάλληλους συνδυασμούς για την εκπλήρωση των διατροφικών αναγκών και των χορτοφάγων (vegans), είναι: το ψωμί και τα ζυμαρικά από αλεύρι ολικής άλεσης, τα όσπρια (φακές, φασόλια, ρεβίθια), ο αρακάς, όλοι οι ξηροί καρποί και τα βούτυρά τους (φυστικοβούτυρο), η βρώμη, η σόγια, αλλά και το μπρόκολο και το σπανάκι.

Είναι καλό να λαμβάνουμε αμινοξέα σε μορφή συμπληρωμάτων διατροφής;

Όπως ανφέρει ο ειδικός για τα αμινοξέα ισχύει σε γενικές γραμμές ότι και για τα υπόλοιπα διατροφικά στοιχεία, δηλαδή ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σε θέση υπό κανονικές συνθήκες να προσλάβουν όση πρωτεΐνη και αμινοξέα χρειάζονται για τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού τους από διατροφικές πηγές και μόνο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ωστόσο είναι δύσκολο για κάποιους ανθρώπους να καταναλώνουν καθημερινά τα τρόφιμα αυτά σε ποσότητες επαρκείς για τις ανάγκες τους. Οι αιτίες μπορεί να είναι από τη μία η αδυναμία πρόσληψης, είτε λόγω κοινωνικοοικονομικών συνθηκών (οικονομικά ασθενέστερο κομμάτι του πληθυσμού, πολύωρη εργασία σε συνδυασμό με πρόχειρη και ποιοτικά κακή σίτιση, vegans), ή για λόγους υγείας (τροφικές δυσανεξίες, δυσχέρεια κατάποσης π.χ. σε ηλικιωμένους, ανορεξία ή δυσπεψία σε διάφορες ομάδες ασθενών).

Από την άλλη πλευρά, η διατροφική πρόσληψη, όσο προσεγμένη και να είναι, μπορεί να μην είναι αρκετή για να καλύψει τις ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες που κάποιοι μπορεί να έχουν σε συγκεκριμένες φάσεις της ζωής τους.

Τέτοιες είναι: η περίοδος εξάντλησης και έντονης κόπωσης λόγω υψηλών απαιτήσεων από το επαγγελματικό ή το προσωπικό/οικογενειακό περιβάλλον (burn-out syndrome), η σωματική καταπόνηση σε περιόδους εντατικής άθλησης και προπόνησης και η φάση εναλλαγής των εποχών, όπου κάποιοι παραπονούνται για αντιδραστική εποχική κόπωση (π.χ. εαρινή κόπωση).

Αυξημένες ανάγκες σε αμινοξέα επισημαίνει ο κ. Χαλκιάς ανακύπτουν επίσης σε περιόδους ανάρρωσης μετά από ασθένειες, ιδίως όταν συνυπάρχει μειωμένη κινητικότητα ή καθήλωση στο κρεββάτι, κάτι που γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε ένα βαθμό μυϊκής ατροφίας, ιδίως στους ηλικιωμένους, και ακόμη μεγαλύτερες ανάγκες όταν απαιτηθεί φυσιοθεραπεία και αποκατάσταση, όπως μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, ή μετά από ένα τραυματισμό ή ένα ορθοπαιδικό χειρουργείο.

Ποια είναι κάποια γνωστά αμινοξέα που μπορούν να μας χρησιμεύσουν όταν χορηγούνται ως συμπληρώματα διατροφής;

Αργινίνη

Ένα γνωστό αμινοξύ που ανήκει, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, στα ημιαπαραίτητα αμινοξέα, είναι η L-αργινίνη. Συνθήκες που οδηγούν σε αυξημένη ζήτησή της από το σώμα περιλαμβάνουν λοιμώξεις, χειρουργικό ή άλλου είδους τραύμα, όπως και έντονη σωματική καταπόνηση.

Υπάρχουν αρχικές επιστημονικές ενδείξεις ότι συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν αργινίνη μπορεί να βοηθήσουν, χωρίς να έχει διευκρινιστεί πάντα ο ακριβής μηχανισμός, στην επούλωση τραυμάτων, πεπτικών ελκών και εγκαυμάτων σε παθήσεις του κυκλοφορικού, όπως στην αρτηριακή υπέρταση και την περιφερική αρτηριοπάθεια, αλλά και στη διαβητική νευροπάθεια ή τις διαταραχές στύσης, όπως και στη βελτίωση των νοητικών λειτουργιών σε ηλικιωμένους με αγγειακά εγκεφαλικά προβλήματα.

Επίσης θεωρείται ότι ασκεί ευνοϊκές επιδράσεις στο μεταβολισμό των μυών, βελτιώνοντας το ενεργειακό τους ισοζύγιο, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται εμπειρικά για την αύξηση της μυϊκής αντοχής στην άθληση και για τη μείωση του αισθήματος κόπωσης κατά την έντονη σωματική άσκηση. Παρότι δεν υπάρχει επίσημα συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα, δόσεις από 400mg ως 6gr θεωρούνται τεκμηριωμένα ασφαλείς.

Βήτα αλανίνη

Η β-αλανίνη ανήκει στα μη απαραίτητα αμινοξέα, καθώς μπορεί να παραχθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν συμμετέχει στη σύνθεση σημαντικών μεγάλων πρωτεϊνών, συνενώνεται όμως μαζί με άλλα αμινοξέα σχηματίζοντας μικρά βιοχημικά δραστικά ολιγοπεπτίδια, όπως το διπεπτίδιο καρνοσίνη, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό με ευεργετικές δράσεις στο μυϊκό μεταβολισμό. Η β-αλανίνη είναι ο κύριος ρυθμιστής που, όταν χορηγείται ως συμπλήρωμα, επάγει την αύξηση της συγκέντρωσης καρνοσίνης στους σκελετικούς μυς, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

Έχει αποδειχθεί ότι η καρνοσίνη, με τη σειρά της, είναι ένας ρυθμιστής της υπερβολικής οξύτητας που προκύπτει από τη μεγάλη παραγωγή ιόντων υδρογόνου κατά την αναερόβια άσκηση (αυξάνει δηλαδή το pH στους μύες) και απομακρύνει από το μυϊκό σύστημα βλαβερές τοξίνες, όπως οι ελεύθερες ρίζες, ελαχιστοποιώντας έτσι τόσο την άμεση εκδήλωση μυϊκού κάματου (πόνος και εύκολη κόπωση), όσο και τη μακροχρόνια επιπλοκή της πρωτεϊνόλυσης των μυϊκών ινών και της απώλειας μυϊκής μάζας.

Αυτό μεταφράζεται σε αύξηση της ικανότητας υποβολής σε έντονη άσκηση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά και σε μείωση του ρυθμού γήρανσης του μυϊκού συστήματος, ιδίως στους ηλικιωμένους, οι οποίοι έχουν ήδη προβληματικό μυϊκό μεταβολισμό.

Υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι χορήγηση β-αλανίνης σε διατροφικά συμπληρώματα μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του συμπτώματος των εξάψεων στις γυναίκες κατά την κλιμακτήριο. Παρότι και για τη β-αλανίνη δεν υπάρχει επίσημα συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα και έχουν χορηγηθεί σχήματα με ιδιαίτερα μεγάλες δόσεις σε αθλητές, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι δόσεις μεγαλύτερες από 10mg ανά κιλό βάρους σώματος (μεγαλύτερες δηλαδή από 600-700 mg σε ένα μέσο ενήλικα 70 κιλών) μπορεί σε ευαίσθητα άτομα να προκαλέσουν μουδιάσματα στα χέρια και τα πόδια (παραισθησίες).

Κρεατίνη

Η κρεατίνη είναι δεν είναι ακριβώς αμινοξύ, αλλά πεπτίδιο, ένα φυσικό συστατικό που παράγεται στο ανθρώπινο οργανισμό από τα αμινοξέα αργινίνη, γλυκίνη και μεθειονίνη και στη συνέχεια συνδέεται µε φωσφορικό οξύ, για να σχηματίσει τη φωσφορική κρεατίνη, η οποία χρησιμεύει σαν ενεργειακή αποθήκη των μυών.

Η ενέργεια που χρειάζονται οι μύες κατά την άσκηση έχει τη μορφή φωσφορικών ριζών, που αποδεσμεύονται από το άμεσο ενεργειακό νόμισμα των μυϊκών κυττάρων, το ATP (τριφωσφορική αδενοσίνη), μετατρέποντάς το σε ADP (διφωσφορική αδενοσίνη). Το ATP μπορεί να αποθηκευτεί στους μύες σε πολύ μικρές ποσότητες και χρειάζεται να αναδημιουργείται συνεχώς.

Η φωσφορική κρεατίνη συντελεί στην αναγέννηση του ATP παρέχοντας τη δική της φωσφορική ρίζα στο ADP. Τα συμπληρώματα κρεατίνης αυξάνουν την αποθηκευμένη φωσφορική κρεατίνη και συνεπώς και το διαθέσιμο ATP στους μύες, δίνοντάς τους την ενεργειακή ικανότητα μιας αυξημένης δραστηριότητας.

Η κρεατίνη βρίσκεται κατά 94% στους σκελετικούς μύες και σε μικρότερες συγκεντρώσεις στην καρδιά, στους λείους μύες, στον εγκέφαλο, στους νεφρούς και στα σπερματοζωάρια. Τα διατροφικά συμπληρώματα κρεατίνης μπορούν σε ένα ποσοστό ανθρώπων να αυξήσουν μέχρις ενός ανώτατου ορίου τις αποθήκες κρεατίνης των μυών, ιδίως εκείνων που ξεκινούν από χαμηλές αποθηκευτικές ποσότητες, όπως των ηλικιωμένων και των μη επαρκώς προπονημένων. Επίσης μπορεί να διεγείρει διάφορες βιολογικές οδούς που οδηγούν σε ανάπτυξη νέων μυϊκών ινών και συνεπώς στην αύξηση της μυϊκής μάζας, ιδίως όπου υπάρχει ατροφία της.

Εργαστηριακές και κλινικές μελέτες δείχνουν πιθανά θετικές επιδράσεις της κρεατίνης στην απόδοση, τη δύναμη και τη διάρκεια της άσκησης, ιδιαίτερα σε αθλήματα που περιλαμβάνουν σύντομες περιόδους εντατικής άσκησης, όπως κατ’ αντιστοιχία και σε προγράμματα φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης. Επίσης, υπάρχουν αρχικές ενδείξεις ότι η κρεατίνη είναι πιθανόν να βελτιώνει την αντοχή ατόμων που πάσχουν από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και νευροµυϊκές παθήσεις.

Η χρήση συμπληρωμάτων κρεατίνης είναι απαραίτητο να ακολουθεί κάποιους κανόνες για να είναι ασφαλής και αποτελεσματική. Όσον αφορά τη δοσολογία, παρότι είθισται οι αθλητές του body building να λαμβάνουν μεγάλες δόσεις εφόδου, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων ήδη από το 2003 θεωρεί ως ασφαλή μια δόση που δεν ξεπερνά τα 3 gr ημερησίως, δόση που αντιστοιχεί στη δυνατότητα καθημερινής της αποδόμησης (turnover), ώστε να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα τοξικής συσσώρευσης.

Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα συμπληρώματα κρεατίνης δρουν ωσμωτικά και μπορούν να προκαλέσουν κατακράτηση ύδατος, αυξάνοντας την περιεκτικότητα σε νερό των μυών. Η χρήση τους θα πρέπει να γίνεται µε προσοχή όταν υπάρχουν νεφρικές και ηπατικές ασθένειες, ενώ θα πρέπει ακόμη να σκεφτεί κανείς μια διακοπτόμενη χορήγηση (π.χ. για ανά τρίμηνο), ώστε το σώμα να διατηρήσει τη δική του ικανότητα παραγωγής κρεατίνης.

Συμπερασματικά

Κάτω από ειδικές συνθήκες θεωρείται θεμιτό να προσλάβει κανείς για ένα διάστημα διατροφικά συμπληρώματα, ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του υπογραμμίζει ο ειδικός. Για το λόγο αυτό είναι καλό να συμβουλευόμαστε κάποιον επιστήμονα υγείας, όπως τον οικογενειακό μας ιατρό, ο οποίος, λαμβάνοντας υπόψη του τις ειδικές ενδείξεις για κάθε οργανισμό, είτε ο ίδιος είτε σε συνεργασία με το διατροφολόγο ή το φαρμακοποιό, θα συστήσουν το κατάλληλο για τον καθένα σκεύασμα, το οποίο θα περιέχει συγκεκριμένα αμινοξέα ή συνδυασμούς τους, οι ιδιότητες των οποίων αναμένεται να ενισχύσουν σημαντικά τον οργανισμό μας.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

Fürst P, Stehle P (June 2004). “What are the essential elements needed for the determination of amino acid requirements in humans?”. The Journal of Nutrition. 134 (6 Suppl): 1558S–1565S.

Wischmeyer P. Nutritional pharmacology in surgery and critical care: ‘you must unlearn what you have learned’. Curr.Opin.Anaesthesiol. 2011;24(4):381-388.

Derave W, Ozdemir MS, Harris R, Pottier A, Reyngoudt H, Koppo K, Wise JA, Achten E. (August 9, 2007). «Beta-alanine supplementation augments muscle carnosine content and attenuates fatigue during repeated isokinetic contraction bouts in trained sprinters». J Appl Physiol 103 (5): 1736.

P. Balsom, K. Soderlund, and B. Elkblom, 1994, “Creatine in humans with special reference to creatine supplamentation”, Sports Medicine 18: 268–280.Ειδήσεις Υγείας χωρίς δεσμεύσεις με στόχο την ενημέρωση και την παρουσίαση όλων των πλευρών του τομέα της Υγείας από έγκριτους επιστήμονες και δημοσιογράφους.Διαβάστε περισσότερα στο : https://www.healthreport.gr

Υγεία

Η Θεραπευτική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, από την αρχή του εμβολιασμού του Ελληνικού πληθυσμού, ξεκίνησε εκτενή προοπτική μελέτη καταγραφής της ανοσολογικής απόκρισης στον εμβολιασμό έναντι του κορωνοϊού.

Συγκεκριμένα σκοπός της προοπτικής μελέτης NCT04743388 που γίνεται στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» είναι η εκτίμηση της κινητικής των αντισωμάτων έναντι του RBD της πρωτεΐνης Spike (S-RBD) και των εξουδετερωτικών αντισωμάτων (NAbs) έναντι του ιού SARS-CoV-2 σε υγειονομικούς, ενήλικες από 50 έως 80 ετών, και ασθενείς με νεοπλασματικές παθήσεις μετά τον εμβολιασμό τους με το εμβόλιο mRNA BNT162b2 (ComirnatyTM) των Pfizer/BioNTech.

Τα αντισώματα προσδιορίστηκαν τις ημέρες 1 (D1, πριν την πρώτη δόση του εμβολίου), D8, D22 (πριν τη δεύτερη δόση του εμβολίου), D36 (δυο εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση), D50 (τέσσερις εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση) 3 και 6 μήνες μετά τη δεύτερη δόση, με μεθόδους εγκεκριμένες από τον FDA.

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα αφορούν άνω των 3.500 υγειών και ασθενών που μετέχουν στη μελέτη και έχουν δημοσιευτεί με τη μορφή άνω των 20 άρθρων σε έγκριτα διεθνή περιοδικά. Οι κύριοι συντελεστές της μελέτης, Καθηγητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Τέρπος, Ιωάννης Τρουγκάκος και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα:

1. Στους υγιείς συμπατριώτες μας οι τιμές των εξουδετερωτικών αντισωμάτων (NΑbs) παρουσίασαν σημαντική αύξηση την D22 και έφτασαν τη μέγιστη τιμή τους μετά τη δεύτερη δόση (D36), παρουσιάζοντας ένα ρυθμό αύξησης 3% την ημέρα και φθάνοντας μια διάμεση τιμή 97,2% εξουδετέρωσης του ιού την ημέρα 36, δηλ δυο εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου. Οι τιμές των NAbs παρέμειναν υψηλές την D50 (διάμεση τιμή εξουδετέρωσης ≥95%) όπως και 3 μήνες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου (διάμεση τιμή εξουδετέρωσης 92,7%). Όσον αφορά τα αποτελέσματα του 6μήνου μετά τον πλήρη εμβολιασμό η διάμεση τιμή εξουδετερωτικών αντισωμάτων ήταν 81%. Στους 3 μήνες δεν υπήρχε κανείς με τιμές εξουδετερωτικών αντισωμάτων κάτω από το όριο θετικότητος του 30%, ενώ 6 μήνες μετά τον πλήρη εμβολιασμό μόνο το 2,59% (8 άτομα) είχε τιμές αντισωμάτων κάτω από 30% και 12% είχε τιμές κάτω του 50%.

2. Σε όλες τις χρονικές στιγμές των μετρήσεων, η μείωση του τίτλου των αντισωμάτων ήταν μεγαλύτερη τάξης μεγέθους στα άτομα ηλικίας άνω των 80 ετών σε σχέση με τα άτομα 51-70 ετών και αυτών ήταν μεγαλύτερη συγκριτικά με τα άτομα ηλικίας 20-50 ετών.

3. Με βάση τα παραπάνω οι υγιείς συμπολίτες μας δεν χρειάζεται να κάνουν εξετάσεις αντισωμάτων, καθώς η πιθανότητα να μην έχουν αναπτύξει υψηλούς τίτλους είναι σχεδόν μηδενική.

4. Με βάση προγνωστικά μοντέλα, τα αντισώματα από τον εμβολιασμό θα κρατήσουν για τουλάχιστον ένα έτος. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι οι εμβολιασθέντες αναπτύσσουν τίτλους εξουδετερωτικών αντισωμάτων πολύ υψηλότερους ακόμη και από όσους νόσησαν από COVID-19 και χρειάστηκαν νοσηλεία, ενώ ο ρυθμός πτώσης τους είναι μικρός.

5. Όσοι νόσησαν από COVID-19 και εμβολιάσθηκαν ανέπτυξαν αντισώματα έναντι του κορονοϊού πολύ γρήγορα (εντός μιας εβδομάδας από τον εμβολιασμό) και συνεπώς μια δόση του εμβολίου είναι αρκετή για όσους εκτέθηκαν στον ιό πριν τον εμβολιασμό.

6. Η παραγωγή αντισωμάτων σε ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες, όπως πολλαπλούν μυέλωμα, λεμφώματα και χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι χαμηλή και το 40% των ασθενών με τα παραπάνω νοσήματα δεν αναπτύσσουν εξουδετερωτικά αντισώματα. Τα νοσήματα αυτά, από τη φύση τους, συνοδεύονται από σοβαρή ανοσοκαταστολή, ενώ και οι θεραπείες που χορηγούνται επηρεάζουν σημαντικά την χυμική ανοσολογική ανταπόκριση, δηλ την παραγωγή αντισωμάτων. Ιδιαίτερα, αυτοί που λαμβάνουν θεραπεία με μονοκλωνικά αντισώματα που στοχεύουν το CD20 (rituximab, obinutuzumab), το CD38 (daratumumab, isatuximab) και το BCMA (belantamab mafodotin), αναπτύσσουν εξουδετερωτικά αντισώματα μετά τον εμβολιασμό σε μικρά ποσοστά (μεταξύ 20%-40%).

7. Aντίθετα, οι περισσότεροι ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin και συστηματική αμυλοείδωση αναπτύσσουν αντισώματα σε ποσοστά παρόμοια με τους υγιείς ανθρώπους.

8. Οι ασθενείς με συμπαγή νεοπλάσματα αναπτύσσουν εξουδετερωτικά αντισώματα σε υψηλά ποσοστά, άνω του 80%, ανεξάρτητα από τη λήψη αντινεοπλασματικής αγωγής.

9. Μόνο οι μισοί ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών αναπτύσσουν αντισώματα αν η μεταμόσχευση έγινε μέχρι 6 μήνες πριν τον εμβολιασμό.
Η μελέτη της Θεραπευτικής Κλινικής του ΕΚΠΑ θα συνεχιστεί με τη μελέτη όλων των εμβολίων και την αποτελεσματικότητά τους μέχρι και 18 μήνες μετά τη πρώτη δόση τους, ενώ θα περιλάβει και τα άτομα που θα λάβουν και την τρίτη αναμνηστική δόση.

 

Πηγή:https://www.iefimerida.gr/

Υγεία

«Στην Ευρώπη θα μπορούσαν να αποτραπούν έως 43.000 πρόωρους θανάτους ετησίως» λένε οι επιστήμονες
Η Αθήνα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου

Τον κώδωνα του κινδύνου για την Αθήνα κρούουν οι επιστήμονες. Όπως τονίζουν οι ειδικοί που πραγματοποίησαν σχετική έρευνα βρίσκεται ανάμεσα στις πόλεις με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκούς πρόσβασης στο πράσινο.

«Οι πόλεις της Ευρώπης θα μπορούσαν να αποτρέψουν έως 43.000 πρόωρους θανάτουςετησίως, αν ικανοποιούσαν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφορικά με την ύπαρξη επαρκών χώρων πρασίνου κοντά στους κατοίκους τους» υπογραμμίζεται στη νέα διεθνή επιστημονική μελέτη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές «η Αθήνα θεωρείται μια από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τη μεγαλύτερη αναλογία θανάτων σχετιζόμενων με την έλλειψη προσβάσιμου πράσινου. Αλλά και άλλες ελληνικές πόλεις (Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Καβάλα, Βόλος κ.α.) θεωρούνται ανάμεσα σε αυτές με σημαντικό πρόβλημα».

Ανάμεσα στις πόλεις με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκούς πρόσβασης στο πράσινο είναι όπως τονίζουν οι επιστήμονες αρκετές πόλεις της Ελλάδας, της Ιταλίας, της ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής, καθώς και πολλές πρωτεύουσες της Ευρώπης. Ειδικότερα, οι πρωτεύουσες με το μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρούνται η Αθήνα, οι Βρυξέλλες, η Βουδαπέστη, η Κοπεγχάγη και η Ρίγα.

Αθήνα
Σχεδόν το 88% του πληθυσμού της Αθήνας (της μητροπολιτικής περιοχής) και της Θεσσαλονίκης εκτιμάται ότι δεν πληροί τον ελάχιστο στόχο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την πρόσβαση των κατοίκων σε κοντινό πράσινο, ούτως ώστε να αποφεύγονταν 1.431 θάνατοι το χρόνο στην πρωτεύουσα και 245 στη συμπρωτεύουσα. Από την άλλη, σε συγκριτικά καλύτερη θέση από τις ελληνικές πόλεις εκτιμάται ότι βρίσκονται η Λάρισα, τα Ιωάννινα, τα Χανιά, η Πάτρα, τα Τρίκαλα και η Καλαμάτα.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας (ISGlobal) της Βαρκελώνης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet Planetary Health», ανέλυσαν στοιχεία του 2015 για περισσότερες από 1.000 πόλεις σε 31 ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες αξιολογήθηκαν και ταξινομήθηκαν με βασικό κριτήριο έναν δείκτη πρασίνου και τη συσχέτισή του με τον δείκτη θνησιμότητας σε κάθε πόλη.

«Όσο χαμηλότερα βρίσκεται μια πόλη στη διεθνή κατάταξη, τόσο πιο μειωμένη θνησιμότητα θεωρείται ότι έχει, λόγω ανεπαρκούς πρόσβασης όλων των κατοίκων της σε κοντινό πράσινο» επισημαίνεται στη σχετική μελέτη όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Πράσινο στην Αθήνα
Ποιες είναι οι πόλεις με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα και ποιες οι πόλεις με τη μικρότερη
Από τους επιστήμονες μεταξύ άλλων εκτιμήθηκε ότι οι πέντε πόλεις με την αναλογικά μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου είναι κατά σειρά η Τεργέστη και το Τορίνο στην Ιταλία (με το 74% και 92% του πληθυσμού τους αντίστοιχα να έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε πράσινο με βάση τις συστάσεις του ΠΟΥ), το Μπλάκπουλ στη Βρετανία, η Χιχόν στην Ισπανία και οι Βρυξέλλες στο Βέλγιο. Από την άλλη, οι πέντε πόλεις με την μικρότερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκούς πρασίνου είναι οι πόλεις Έλτσε και Τέλντε στην Ισπανία (με το 20% και 33% του πληθυσμού τους κάτω από τα συνιστώμενα όρια του ΠΟΥ), η Γκιμαράες στην Πορτογαλία, η Περούτζια στην Ιταλία και η Καρθαγένη στην Ισπανία.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι χώροι πρασίνου σχετίζονται με πολλαπλά οφέλη για την σωματική, ψυχική και νοητική υγεία και, κατ’ επέκταση, με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Το πράσινο επίσης αντισταθμίζει σε ένα βαθμό τη ρύπανση του αέρα, τη ζέστη και την ηχορύπανση, απορροφά διοξείδιο του άνθρακα μετριάζοντας την κλιματική αλλαγή και διευκολύνει τη σωματική άσκηση, την ψυχαγωγία και τις κοινωνικές συναναστροφές.

Οι συστάσεις του ΠΟΥ
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά, με βάση επιστημονικές μελέτες, την καθολική πρόσβαση των κατοίκων των πόλεων σε χώρους πρασίνου, θέτοντας ως ελάχιστο όριο την ύπαρξη πράσινου χώρου έκτασης τουλάχιστον μισού εκταρίου (πέντε στρεμμάτων) σε ευθεία γραμμή έως 300 μέτρων από κάθε σπίτι.

Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε τον δείκτη Normalised Difference Vegetation Index (NVDI) που συνυπολογίζει- με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών – όλα τα είδη πρασίνου σε μια πόλη, όπως δέντρα στους δρόμους και στις πλατείες, στους ιδιωτικούς κήπους, στα πάρκα κ.α. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση πόσοι θάνατοι από φυσικές αιτίες θα είχαν αποφευχθεί σε κάθε πόλη, αν αυτή είχε καταφέρει να συμμορφωθεί με το ανωτέρω ελάχιστο όριο του ΠΟΥ. Το συμπέρασμα ήταν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα (62%) του πληθυσμού των ευρωπαϊκών πόλεων ζουν σε περιοχές με λιγότερο πράσινο από το συνιστώμενο, πράγμα που αντιστοιχεί σε σχεδόν 43.000 πρόωρους θανάτους (το 2,3% των συνολικών θανάτων από φυσικά αίτια).

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι οι χώροι πρασίνου είναι πολύ άνισα κατανεμημένοι στις ευρωπαϊκές πόλεις, με τη θνησιμότητα που αποδίδεται στην ανεπαρκή πρόσβαση στο πράσινο, να κυμαίνεται από το 0% έως το 5,5% όλων των φυσικών θανάτων ανάλογα με την πόλη. Όμως η ανισότητα δεν υπάρχει μόνο ανάμεσα στις πόλεις αλλά και ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές της ίδιας πόλης, κάτι που θέτει ορισμένους ανθρώπους σε μειονεκτική θέση, ανάλογα με την πόλη ή τη γειτονιά που ζουν. Πολύ συχνά οι χώροι πρασίνου δεν βρίσκονται κοντά στα σπίτια των ανθρώπων, με συνέπεια αυτοί να μην αντλούν οφέλη για την υγεία τους», επεσήμανε η επικεφαλής ερευνήτρια Εβελίζε Περέιρα Μπαρμπόζα του ISGlobal και του Πανεπιστημίου Pompeu Fabra της Βαρκελώνης.

Υγεία

3+1 νέα φάρμακα κοντά στη θεραπεία του κορωνοϊού
Παναγιώτα Καρλατήρα 
Τρία αντιικά χάπια, με τελευταίο αυτό της Merck, δείχνουν ότι λειτουργούν αποτελεσματικά έναντι της λοίμωξης - Εντυπωσιακά αποτελέσματα και από το ισραηλινό εισπνεόμενο μετά την ολοκλήρωση της Φάσης 2 της μελέτης σε Αττικό και «Σωτηρία» - Το 93% των ασθενών πήρε εξιτήριο σε πέντε μέρες - Πώς εξηγούν οι επιστήμονες την εμβολιαστική «τρύπα» στη Βόρεια Ελλάδα

Τα αισιόδοξα νέα από το μέτωπο των θεραπειών πληθαίνουν το τελευταίο διάστημα. Με δρομολογημένη τη χορήγηση μονοκλωνικών αντισωμάτων σε Ελληνες ασθενείς, βαθιές ανάσες επιτρέπουν σε όλους όσοι βρίσκονται στη μάχη κατά του κορωνοϊού και τα αποτελέσματα της μελέτης για το εισπνεόμενο φάρμακο EXO-CD24 που διεξάγεται σε κλινικές COVID-19 στην Ελλάδα και το Ισραήλ τους τελευταίους μήνες.

Υπενθυμίζεται ότι το συγκεκριμένο σκεύασμα αναπτύχθηκε στο Ισραήλ από την ομάδα του καθηγητή Ναντίρ Αρμπέρ στο Ιατρικό Κέντρο Σουράσκι του Τελ Αβίβ και η κλινική δοκιμή του και στην Ελλάδα είχε συμφωνηθεί στο πλαίσιο επίσκεψης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ τον περασμένο Μάιο. Τα δύο ελληνικά νοσοκομεία που συμμετέχουν στη μελέτη είναι το «Σωτηρία» και το Αττικόν.

Όπως πληροφορείται το «ΘΕΜΑ», ολοκληρώθηκε η Φάση 2 της μελέτης στα εν λόγω νοσοκομεία με πολύ καλά αποτελέσματα που ουσιαστικά δίνουν το πράσινο φως για την επόμενη και τελευταία φάση της εισπνεόμενης θεραπείας που βασίζεται στη χρήση της καινοτόμου τεχνολογίας των εξωσωμάτων. Με τη βοήθεια των εξωσωμάτων, ειδικές πρωτεΐνες μπορούν να μεταφερθούν στους πνεύμονες και να συμβάλουν στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος που δέχεται την επίθεση από τον κορωνοϊό.

Η ομάδα των επιστημόνων, που αποτελείται από τον καθηγητή Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Σωτήρη Τσιόδρα, τη διευθύντρια της 7ης Πνευμονολογικής Κλινικής του «Σωτηρία» και πλέον αναπληρώτρια υπουργό Υγείας Μίνα Γκάγκα και την επίκουρη καθηγήτρια Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Γαρυφαλλιά Πουλάκου, αναμένεται να δημοσιεύσει μέσα στον Οκτώβριο τα θετικά αποτελέσματα της χορήγησης του φαρμάκου στους 90 νοσηλευόμενους με μέτρια συμπτώματα λοίμωξης COVID-19 που συμμετείχαν στην κλινική δοκιμή.

Το 93% των ασθενών που το έλαβαν πήρε εξιτήριο εντός πέντε ημερών. Με βάση τα ενθαρρυντικά στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι ειδικοί θεωρείται βέβαιο ότι θα δρομολογηθεί και η επόμενη φάση της μελέτης στα ίδια νοσοκομεία, κάτι που χρονικά τοποθετείται στις αρχές του 2022. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στο πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους πιθανόν να υποβληθεί αίτημα έγκρισης του φαρμάκου στις ρυθμιστικές αρχές.

Η Φάση 2 της κλινικής μελέτης επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της προηγούμενης, της Φάσης 1, που είχε ολοκληρωθεί στο Ισραήλ τον περασμένο χειμώνα. Σε αυτήν, επίσης ασθενείς με μέτρια συμπτώματα COVID-19 είχαν λάβει εξιτήριο εντός πέντε ημερών. Ο καθηγητής Αρμπέρ, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της «Jerusalem Post», ανέφερε ότι στόχος της έρευνας στην Ελλάδα ήταν να αποδειχθεί η ασφάλεια του φαρμάκου. «Μέχρι στιγμής δεν καταγράφηκε καμία παρενέργεια», δήλωσε.

Πάντως, κατά πληροφορίες, η ελληνική φαρμακευτική εταιρεία ELPEN, η οποία στηρίζει την κλινική μελέτη στη χώρα μας, προεξοφλεί την περαιτέρω θετική εξέλιξη στην έρευνα καθώς και στη διαδικασία έγκρισης της θεραπείας από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές, όπως μαρτυρά η σχετική προετοιμασία σε επίπεδο υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού για την παραγωγή του καινοτόμου εισπνεόμενου φαρμάκου για τη λοίμωξη COVID-19.

Τα τρία νέα χάπια

Παράλληλα, η επιστημονική κοινότητα έχει στραμμένο το βλέμμα της σε τρεις υποσχόμενες θεραπείες σε μορφή χαπιού για τη λοίμωξη COVID-19.

Η Merck ανακοίνωσε την περασμένη Παρασκευή ότι η δραστική ουσία μολνοπιραβίρη κατά της COVID-19, που έχει αναπτύξει και μελετά με την εταιρεία Ridgeback Biotherapeutics, μείωσε κατά 50% τις νοσηλείες και τους θανάτους σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που μολύνθηκαν από τον ιό. Το σχήμα της θεραπείας προβλέπει την κατ’ οίκον χορήγηση του σκευάσματος δύο φορές την ημέρα επί πέντε ημέρες, υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνεται αμέσως μετά την εκδήλωση των πρώτων συμπτωμάτων.

Οι δυο εταιρείες θα υποβάλουν αίτηση για έγκριση του φαρμάκου στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), καθώς και σε άλλες ρυθμιστικές αρχές στον υπόλοιπο κόσμο. Εάν εγκριθεί η χρήση του, θα πρόκειται για το πρώτο αντιικό σε χάπι για τη θεραπεία της COVID-19. Οι δύο εταιρείες εργάζονται πυρετωδώς ώστε έως το τέλος του έτους να έχουν έτοιμες 10 εκατομμύρια δόσεις, ενώ παράλληλα έχουν εκχωρήσει δικαιώματα παραγωγής του φαρμάκου σε παραγωγούς γενόσημων φαρμάκων για να καλυφθούν οι ανάγκες και των αναπτυσσόμενων χωρών.

Στη μάχη για την ανάπτυξη αντιικού φαρμάκου (χαπιού) βρίσκεται και η αμερικανική εταιρεία Pfizer, η οποία βεβαίως έχει ταυτιστεί με τη νικηφόρα εμβολιαστική μάχη κατά του κορωνοϊού κυκλοφορώντας το εμβόλιο mRΝΑ. Η εταιρεία ανακοίνωσε την περασμένη Δευτέρα πως έχει ξεκινήσει μια μεγάλη μελέτη για τη δοκιμή ενός από του στόματος αντιικού φαρμάκου για την πρόληψη της λοίμωξης COVID-19.

Επίσης, η εταιρεία διεξάγει κλινική μελέτη και για άλλη θεραπεία με ενδοφλέβια έγχυση για ασθενείς με σοβαρά συμπτώματα. Σημειώνεται ότι και οι δύο θεραπείες στοχεύουν στο να εμποδίζουν τη λειτουργία της πρωτεάσης, ενός ενζύμου που χρησιμοποιεί ο κορωνοϊός για να αναπαραχθεί στο σώμα.

Τέλος, οι εταιρείες Roche και Atea διεξάγουν κλινική μελέτη για την ανάπτυξη της ουσίας AT-527, ωστόσο βρίσκονται αντιμέτωπες με προβλήματα παραγωγής, καθώς η ουσία είναι σύνθετη και επομένως δεν μπορεί να παραχθεί σε μεγάλες ποσότητες.

Μονοκλωνικά αντισώματα

Τα μονοκλωνικά αντισώματα περιέχονται στη φαρέτρα των φαρμάκων για τη λοίμωξη COVID-19 και περιλαμβάνονται ήδη στο θεραπευτικό πρωτόκολλο που ακολουθείται στις κλινικές του ΕΣΥ για όσους πληρούν τα κριτήρια για να ενταχθούν στις υπό εξέλιξη κλινικές μελέτες. Με τροπολογία του υπουργείου Υγείας που ψηφίστηκε την περασμένη Παρασκευή, τα μονοκλωνικά αντισώματα μπορούν να εισάγονται και να χορηγούνται σε νοσηλευόμενους με COVID-19 προκειμένου να αποφευχθεί η βαριά νόσηση. Η Ελλάδα θα λάβει την ποσότητα που της αναλογεί από τη δεξαμενή των περίπου 275.000 κοκτέιλ αντισωμάτων που έχει προμηθευτεί η Ευρωπαϊκή Ενωση από τις αμερικανικές εταιρείες που τα παράγουν.

Με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά, η Ελλάδα θα προμηθευτεί περίπου 5.250 δόσεις της συγκεκριμένης θεραπείας – αριθμός που δικαιολογεί απολύτως τους επιστήμονες που επιμένουν πως και σε ό,τι αφορά τον κορωνοϊό η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, δηλαδή ο εμβολιασμός.

Λαμβάνοντας υπόψη τα δύο κρίσιμα δεδομένα, τη χρονοβόρα τεχνική παραγωγής των αντισωμάτων και την εν εξελίξει διαδικασία έγκρισης της θεραπείας σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, οι Ελληνες επιστήμονες της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων καταρτίζουν τις θεραπευτικές ενδείξεις για τη χορήγηση των μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Το πράσινο φως θα ανάψει για όσους αντιμετωπίζουν τεκμηριωμένα υψηλό κίνδυνο σοβαρής νόσησης είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω υποκείμενων νοσημάτων.

Το παράδοξο της Βόρειας Ελλάδας

Στο επίκεντρο των επιστημόνων και της κυβέρνησης παραμένει για δεύτερη εβδομάδα η Βόρεια Ελλάδα για τις εμβολιαστικές και κατά συνέπεια και για τις επιδημιολογικές της επιδόσεις.

Με περίπου το 55%-60% του πληθυσμού στη Μακεδονία και τη Θράκη, αλλά και λίγο πιο κεντρικά στη Θεσσαλία, να είναι ανεμβολίαστο οι περιοχές βρίσκονται και πάλι μέσα στη λαίλαπα του κορωνοϊού, καταγράφοντας μεγάλο αριθμό κρουσμάτων και ασθενών και με τις κλίνες Εντατικής να είναι κατειλημμένες στο 90%. «Κι ακόμη βρισκόμαστε στις αρχές του φθινοπώρου», όπως είπε με νόημα για την επιδημιολογική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, αλλά και για εκείνη που θα ακολουθήσει, στο πλαίσιο της ενημέρωσης για τον κορωνοϊό την περασμένη Πέμπτη, η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου.

Στην υπόλοιπη χώρα η πορεία της πανδημίας είναι πτωτική, συμπαρασύροντας στον ρυθμό της όλα τα επιδημιολογικά δεδομένα. Για παράδειγμα, ο μέσος κυλιόμενος αριθμός κρουσμάτων έκλεισε την περασμένη εβδομάδα μειωμένος κατά 7% σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη, στα 2.080 νέα κρούσματα ανά ημέρα. Ο κυλιόμενος μέσος όρος των νέων εισαγωγών ασθενών στο ΕΣΥ μειώθηκε σε 178 ανά ημέρα και ο συνολικός αριθμός των νοσηλευόμενων υποχώρησε έπειτα από αρκετές εβδομάδες κάτω από τους 2.000. Η πληρότητα στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) COVID είναι στην επικράτεια στο 69%, ενώ στη Θεσσαλονίκη η πληρότητα έχει ξεπεράσει το 90%, όπως και στις υπόλοιπες ΜΕΘ της Μακεδονίας. Μείωση καταγράφηκε και στους θανάτους κατά 17% σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Εξαίρεση αποτελεί η ηλικιακή ομάδα 55-64 χρόνων, όπου καταγράφεται αύξηση στις διασωληνώσεις και σταθερότητα στους θανάτους.

Τα δύο… πρόσωπα της πανδημίας στη χώρα, στη βόρεια και τη λοιπή επικράτεια, δεν ξενίζουν τους επιστήμονες, αλλά θεωρούνται απολύτως αναμενόμενα με βάση την εμβολιαστική εικόνα. Στα δεδομένα που πρόσφατα παρουσίασε ο καθηγητής Λοιμωξιολογίας Σωτήρης Τσιόδρας στα μέλη της Επιτροπής και σε κυβερνητικά στελέχη αποτυπώνεται η γραμμική συσχέτιση μεταξύ της εμβολιαστικής κάλυψης και του επιδημιολογικού φορτίου ανά περιφερειακή ενότητα. Αυτό σημαίνει ότι στις περιοχές με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη καταγράφεται αυξητική τάση στον αριθμό των νέων κρουσμάτων.

Επιπλέον, από τα δεδομένα της ιχνηλάτησης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) προκύπτει ότι η διασπορά ξεκινά από την οικογένεια και φτάνει στα σχολεία, τα οποία σε αυτή τη φάση θεωρείται ότι καθρεφτίζουν τη διασπορά στην κοινότητα.

Εμβολιαστική στασιμότητα

Με εξαίρεση την Καστοριά, τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, που έχουν καταφέρει να σπάσουν το φράγμα του 50% του εμβολιασμένου πληθυσμού τους, όλες οι άλλες περιφερειακές ενότητες της Βόρειας Ελλάδας βρίσκονται σε εμβολιαστική στασιμότητα, κάτω από το 45%.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το κύμα της επιδημίας κορωνοϊού δεν θα υποχωρήσει αν δεν εμβολιαστεί τουλάχιστον άλλο ένα 30% του ενήλικου πληθυσμού σε αυτές τις περιοχές και παρουσιάζουν δραματικά δεδομένα, όπως ότι οι ανεμβολίαστοι άνω των 60 ετών έχουν 20 φορές υψηλότερο κίνδυνο εισαγωγής σε ΜΕΘ και 12 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν τη ζωή τους, σε σχέση με συμπολίτες τους ίδιας ηλικίας που έχουν εμβολιαστεί. Ωστόσο, η εικόνα δεν διαφοροποιείται σημαντικά, με τα εμβολιαστικά ποσοστά να είναι καθηλωμένα στη Βόρεια Ελλάδα.

Όπως προκύπτει από τα ποιοτικά στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι αρμόδιοι για την εμβολιαστική εκστρατεία «Ελευθερία», τα ποσοστά εμβολιασμού είναι χαμηλά σε περιοχές όπου κατά τεκμήριο διαβιούν πολίτες με χαμηλότερο οικονομικό και μορφωτικό επίπεδο, αλλά και σε περιοχές όπου εκφράζονται ακραίες πολιτικές τοποθετήσεις. Στα μητροπολιτικά κέντρα τα ποσοστά εμβολιασμού στον πληθυσμό είναι υψηλότερα σε σχέση με εκείνα που καταγράφονται στους περιφερειακούς δήμους κάθε περιφερειακής ενότητας.

Ωστόσο, αυτό που δεν αποτυπώνεται στα στοιχεία, αλλά αποτελεί κοινό τόπο στους επιστημονικούς και κυβερνητικούς κύκλους είναι η αρνητική επιρροή των ιερέων σε μερίδα του πληθυσμού.
Η επίσημη Εκκλησία μπορεί να είναι υποστηρικτική στο θέμα των εμβολιασμών (την περασμένη Παρασκευή συμφωνήθηκαν μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας από κοινού δράσεις για την «Ελευθερία»), αλλά ο κλήρος δεν διακρίνεται για την ίδια θετική στάση στη θωράκιση του πληθυσμού έναντι του κορωνοϊού. Μάλιστα, σε αυτή την πεπατημένη βρίσκονται και οι ιερείς στο άλλο άκρο της χώρας, στην Κρήτη.

Τα στοιχεία που ανέφερε προχθές ο καθηγητής Πνευμονολογίας της Ιατρικής Σχολής Κρήτης Νίκος Τζανάκης για τα ποσοστά εμβολιασμού στους ιερείς και τους μοναχούς, 30% και 10%-20% αντίστοιχα, δεν αντιπροσωπεύουν μόνο τον κλήρο στην Κρήτη.

https://ygeiamou.gr/

Υγεία


Στις 4 Ιουνίου 2021, ο FDA ανακοίνωσε τη έγκριση του Wegovy, ενός ενέσιμου φαρμάκου με τη δραστική ουσία σεμαγλουτίδη που λαμβάνεται μία φορά την εβδομάδα και μειώνει το βάρος σε παχύσαρκα άτομα. Το Wegovy έλαβε την σημαντική προσοχή των μέσων ενημέρωσης, και δικαιολογημένα.

Στη σχετική κλινική δοκιμή, οι συμμετέχοντες που έλαβαν τη σεμαγλουτίδη (semaglutide) έχασαν, κατά μέσο όρο, το 15% του σωματικού τους βάρους. Για παράδειγμα, μια συμμετέχουσα, η Qiana Mosely έχασε σχεδόν 20 κιλά, αναφέρει δημοσίευμα των The New York Times. Όταν όμως τελείωσε η κλινική δοκιμή, το βάρος της άρχισε να αυξάνεται. Η Mosely πέρασε χρόνια προσπαθώντας να χάσει βάρος με δίαιτες και φάρμακα αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στη συνέχεια συμμετείχε στη δοκιμή της σεμαγλουτίδης και έχασε περίπου το 15% του βάρους της. Δεν ήξερε κατά τη διάρκεια της μελέτης αν έπαιρνε το φάρμακο ή το εικονικό σκεύασμα. Παρόλο που προσπαθούσε να τρώει καλά και να γυμνάζεται, το βάρος της “έπεφτε πολύ γρήγορα”, και έτσι υπέθεσε ότι ήταν στην κατηγορία του φαρμάκου.

Σημαντική απώλεια κιλών
Για πρώτη φορά, ένα φάρμακο έχει αποδειχθεί τόσο αποτελεσματικό κατά της παχυσαρκίας, ενώ οι διαβητικοί ασθενείς βελτιώνουν την κατάστασή τους. Η σεμαγλουτίδη, που παράγεται από τη δανέζικη φαρμακοβιομηχανία Novo Nordisk, κυκλοφόρησε αρχικά ως θεραπεία για το διαβήτη τύπου 2. Στη κλινική δοκιμή που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine, τον Μάρτιο του 2021, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Northwestern, στο Σικάγο, τέσταραν, τη σεμαγλουτίδη σε μια υψηλότερη εβδομαδιαία από τη συνήθη δόση, χορηγώντας 2,4 mg, ως φάρμακο κατά της παχυσαρκίας. Σχεδόν 2.000 συμμετέχοντες, σε 129 κέντρα 16 χωρών, έκαναν εβδομαδιαίες ενέσεις με σεμαγλουτίδη ή εικονικό σκεύασμα για 68 εβδομάδες. Ήταν παχύσαρκοι με δείκτη μάζας σώματος πάνω από 30 ή πάνω από 27 για όσους είχαν υποκείμενες νόσους όπως είναι ο διαβήτης. Όσοι έλαβαν το φάρμακο έχασαν κατά μέσο όρο 15,3 κιλά σε σύγκριση με 2,6 κιλά μεταξύ εκείνων που έλαβαν το εικονικό σκεύασμα. Επίσης, η σεμαγλουτίδη συσχετίστηκε με μεγαλύτερες μειώσεις στην περίμετρο της μέσης, -13,5 εκατοστά με τη σεμαγλουτίδη έναντι -4,1 εκατοστά με το εικονικό σκεύασμα. Ο διαβήτης και ο προδιαβήτης βελτιώθηκαν σε πολλούς συμμετέχοντες.

Αυτά τα αποτελέσματα υπερβαίνουν κατά πολύ την απώλεια βάρους που παρατηρήθηκε σε κλινικές δοκιμές άλλων φαρμάκων για την παχυσαρκία. Το φάρμακο “αλλάζει το παιχνίδι”, δήλωσε ο Δρ. Robert F. Kushner, ερευνητής παχυσαρκίας στο Northwestern University Feinberg School of Medicine, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης και είναι, επί πληρωμή, σύμβουλος της Novo Nordisk. “Αυτή είναι η αρχή μιας νέας εποχής αποτελεσματικών θεραπειών για την παχυσαρκία”. Και συμπλήρωσε ότι η μελέτη επιβεβαιώνει αυτό που είναι ήδη γνωστό: η δύναμη της θέλησης δεν είναι αρκετή για να χάσει κάποιος βάρος. Στη νέα δοκιμή, οι συμμετέχοντες που έλαβαν εικονικό σκεύασμα και συμβουλές διατροφής και άσκησης δεν μπόρεσαν να δουν σημαντική διαφορά στα κιλά τους.

Οι γαστρεντερικές διαταραχές (ναυτία, διάρροια, έμετος και δυσκοιλιότητα) ήταν οι πιο συχνά αναφερόμενες παρενέργειες και εμφανίστηκαν σε περισσότερους συμμετέχοντες που έλαβαν σεμαγλουτίδη από εκείνους που έλαβαν το εικονικό σκεύαασμα (74,2% έναντι 47,9%). Ο Δρ. Clifford Rosen, του ερευνητικού ινστιτούτου Maine Medical Center, ο οποίος δεν συμμετείχε στη δοκιμή αλλά ήταν συν-συγγραφέας του editorial της μελέτης είπε: “Νομίζω ότι έχει τεράστιες δυνατότητες για απώλεια βάρους. Τα γαστρεντερικά συμπτώματα μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν πραγματικά οριακά -τίποτα όπως με τα φάρμακα απώλειας βάρους στο παρελθόν”. Διαταραχές που σχετίζονται με τη χοληδόχο κύστη (κυρίως χολολιθίαση) αναφέρθηκαν στο 2,6% και 1,2% των συμμετεχόντων στις ομάδες της σεμαγλουτίδης και του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα. Οξεία παγκρεατίτιδα αναφέρθηκε σε τρεις συμμετέχοντες στην ομάδα της σεμαγλουτίδης (ένας συμμετέχων είχε ιστορικό οξείας παγκρεατίτιδας και οι άλλοι δύο είχαν χολόλιθους και παγκρεατίτιδα). Δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ των ομάδων στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνων.

Για δεκαετίες, οι επιστήμονες ψάχνουν τρόπους να βοηθήσουν έναν αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που αγωνίζονται με την παχυσαρκία αλλά οι παρενέργειες περιορίζουν τη χρήση τους. Η πιο αποτελεσματική ουσία μέχρι πρόσφατα ήταν η φαιντερμίνη (phentermine), το πρώτο φάρμακο που εγκρίθηκε από τον FDA κατά της παχυσαρκίας το 1959, το οποίο επιφέρει 7,5% απώλεια βάρους, κατά μέσο όρο, αλλά μπορεί να ληφθεί για μικρό χρονικό διάστημα. Επί του παρόντος, υπάρχουν 10 εγκεκριμένα από τον FDA φάρμακα κατά της παχυσαρκίας στις ΗΠΑ αλλά η πιο αποτελεσματική θεραπεία είναι η βαριατρική χειρουργική, η οποία βοηθά τους ανθρώπους να χάσουν κατά μέσο όρο το 25-30 % του σωματικού βάρους, σύμφωνα με τον Δρ. Louis Aronne, ερευνητή παχυσαρκίας από το Weill Cornell Medicine στη Νέα Υόρκη, ο οποίος συμβουλεύει τη Novo Nordisk και μελετά το σεμαγλουτίδη. Η χειρουργική επέμβαση αλλοιώνει οριστικά το πεπτικό σύστημα. Μόνο το 1% αυτών που πληρούν τις προϋποθέσεις περνούν από τη διαδικασία. Αντίθετα, οι περισσότεροι παχύσαρκοι δοκιμάζουν τη μια δίαιτα μετά την άλλη με απογοητευτικά αποτελέσματα.

Ινκρετίνες και όρεξη
Το έντερο παράγει δεκάδες ορμόνες και πολλές από αυτές ταξιδεύουν στους υποδοχείς του εγκεφάλου όπου είτε περιορίζουν την όρεξη είτε τη διεγείρουν. Η σεμαγλουτίδη είναι η συνθετική εκδοχή μιας φυσικής ορμόνης που παράγεται στο έντερο μετά την κατανάλωση της τροφής και ανήκει στις ινκρετίνες, της GLP-1. Η GLP-1 έχει πολλαπλές επιδράσεις, όπως είναι η αύξηση της απελευθέρωσης της ινσουλίνης από το πάγκρεας, η επιβράδυνση της εκκένωσης του στομάχου και η στόχευση υποδοχέων στον εγκέφαλο που προκαλούν μείωση της όρεξης. Η GLP-1 παράγεται επίσης στον εγκέφαλο και μεσολαβεί στην επικοινωνία των νευρώνων σε περιοχές που όχι μόνο ελέγχουν την πείνα αλλά και τις ηδονικές ανταμοιβές.

Οι ινκρετίνες είναι δύο: το Εξαρτώμενο από Γλυκόζη Ινσουλινότροπο Πολυπεπτίδιο (GIP) και το Παρόμοιο με το Γλουκαγόνο Πεπτίδιο-1 (GLP-1). Είναι υπεύθυνες για το 50-70% της μεταγευματικής έκκρισης ινσουλίνης σε υγιείς ενήλικες. Αλλά επειδή η συμβολή τους στη συνολική έκκριση ινσουλίνης στους διαβητικούς τύπου 2 είναι κάτω από το 20%, αναπτύχθηκαν δύο ειδών θεραπείες για το διαβήτη που βασίζονται στην αύξηση της δράσης των ινκρετινών:

Η πρώτη θεραπεία λειτουργεί με φάρμακα που εμποδίζουν ένα ένζυμο που ονομάζεται DPP-4 (dipeptidyl peptidase 4) το οποίο αποδομεί γρήγορα την GLP-1. Τα φάρμακα αυτά ονομάζονται αναστολείς της διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης 4 (DPP-4).
Η δεύτερη θεραπεία, στην οποία ανήκει η σεμαγλουτίδη, λειτουργεί με φάρμακα που είναι συνθετικές ορμόνες και ενεργοποιούν τους υποδοχείς της GLP-1, δηλαδή μιμούνται τη δράση της φυσικής GLP-1. Τα φάρμακα αυτά ονομάζονται ανάλογα της GLP-1 ή αγωνιστές υποδοχέα πεπτιδίου-1 που μοιάζουν με γλυκαγόνη (GLP-1RA). Σ’ αυτά τα φάρμακα υπάρχει μια αλλαγή σε ένα αμινοξύ στην πεπτιδική αλυσίδα της συνθετικής ορμόνης με αποτέλεσμα να αντιστέκονται στην αποδόμηση από το ένζυμο DPP-4. Με λίγα λόγια, η σεμαγλουτίδη δρα σαν την ινγκρετίνη GLP-1. Η βιοδιαθεσιμότητα των αναλόγων της GLP-1, όταν χορηγούνται από το στόμα είναι πολύ χαμηλή και έτσι, για να αποφευχθεί η υποβάθμισή τους, το ενεργό μόριο πρέπει να προστατευθεί.
Επειδή αυξάνει την ινσουλίνη και μειώνει τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, η σεμαγλουτίδη είναι ένα αντιδιαβητικό φάρμακο (πωλείται με τις εμπορικές ονομασίες Ozempic, Wegovy και Rybelsus) όπως και τα άλλα ανάλογα της GLP-1. Τα φάρμακα αυτά έχουν την ικανότητα να μειώνουν το σωματικό βάρος, ωστόσο σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που περιέλαβαν διαβητικά άτομα τύπου 2, η σεμαγλουτίδη είχε ως αποτέλεσμα έως και 3 φορές μεγαλύτερη απώλεια βάρους σε σύγκριση με άλλα ανάλογα της GLP-1, κάτι πρωτοφανές.

Η σεμαγλουτίδη δρα στα κέντρα όρεξης του εγκεφάλου, προκαλώντας αίσθημα κορεσμού. Έχει άμεση πρόσβαση στο στέλεχος του εγκεφάλου, στον πυρήνα του διαφράγματος (septal nucleus) και στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Ο ακριβής τρόπος δράσης του φαρμάκου για τη μείωση του βάρους είναι ακόμη άγνωστος, εν μέρει επειδή οι επιστήμονες δεν καταλαβαίνουν ακριβώς πώς λειτουργεί η όρεξη. Αρχικά, η μείωση του βάρους των αναλόγων της GLP-1 θεωρήθηκε απλή: καθυστερούν την εκκένωση του στομάχου, κάνοντας τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο γεμάτοι μετά τα γεύματα. Αλλά φαίνεται πως αυτά τα φάρμακα αλλάζουν τη χημεία του εγκεφάλου έτσι ώστε ο εγκέφαλος να πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχουν χαμηλότερα επίπεδα λίπους στο σώμα. Οι άνθρωποι που λαμβάνουν σεμαγλουτίδη αισθάνονται όχι μόνο πιο χορτάτοι αλλά παρασύρονται λιγότερο από δελεαστικά, πλούσια σε θερμίδες τρόφιμα. Επιπλέον, μειώνεται η επιθυμία για συμμετοχή τους σε ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών που τροφοδοτούνται από την ντοπαμίνη, συμπεριλαμβανομένης της κατανάλωσης αλκοόλ και επιθυμίας λιανικών αγορών. Σύμφωνα με μια μελέτη σε ποντίκια η σεμαγλουτίδη επηρεάζει τη δραστηριότητα των νευρικών οδών που εμπλέκονται στην πρόσληψη τροφής, την ανταμοιβή και την δαπάνη των θερμίδων. Επηρέασε την κατανάλωση τροφίμων μετατοπίζοντας τις προτιμήσεις των τρωκτικών μακριά από τη σοκολάτα, κάτι που παρατηρήθηκε επίσης σε αρουραίους που λάμβαναν ένα άλλο ανάλογο της GLP-1, την λιραγλουτίδη, επηρεάζοντας προφανώς το σύστημα ανταμοιβής.

Σημειωτέον ότι για τη θεραπεία της παχυσαρκίας, η σεμαγλουτίδη έχει εγκριθεί μόνο όταν η παχυσαρκία προκαλείται από ορισμένες, σπάνιες γενετικές καταστάσεις. Άλλα φάρμακα όπως η μετφορμίνη, η ζονισαμίδη και άλλοι ανταγωνιστές υποδοχέων της GLP-1, που συνήθως χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του διαβήτη, συχνά συνταγογραφούνται «off label» και κατά την κρίση του γιατρού για τη θεραπεία της παχυσαρκίας.

Η σεμαγλουτίδη δεν είναι φτηνό φάρμακο. Η χαμηλότερη δόση που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη 1,2 mg (σταδιακά αυξάνεται η δοσολογία μέχρι τα 2,4 mg) έχει μια μέση λιανική τιμή γύρω στα 1.000 δολάρια το μήνα. Οι κλινικά χρήσιμες δόσεις μπορεί να κάνουν κάποιον να αισθάνεται άρρωστος αλλά αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί ξεκινώντας με μια χαμηλή δόση που σταδιακά αυξάνει καθώς ο οργανισμός συνηθίζει το φάρμακο. Η υψηλή δοσολογία του φαρμάκου είναι άγνωστο αν έχει σοβαρές μακροπρόθεσμες παρενέργειες. Αναμένεται ότι οι ασθενείς θα πρέπει να το παίρνουν μια ζωή για να αποτρέψουν να επανέλθει το χαμένο βάρος. Το φάρμακο μειώνει το σωματικό βάρος μόνο για όσο διάστημα λαμβάνεται. Άρα δεν είναι το απόλυτο όνειρο, αλλά είναι μια ευοίωνη νέα πραγματικότητα για άτομα με παχυσαρκία. Πάντως, στη φαρμακοβιομηχανία σκέφτονται ήδη την τελική θεραπεία της απώλειας βάρους: ένα φάρμακο που μειώνει μια για πάνα το setpoint -την ποσότητα των λιποαποθηκών που ο εγκέφαλος θεωρεί σωστή για το σώμα- και έτσι δεν θα χρειάζεται να λαμβάνεται για μια ζωή

Υγεία

Είμαστε παχουλοί; Γιατί η άσκηση, κι όχι η διατροφή, είναι το κλειδί για μια καλύτερη ζωή
Οι ειδικοί υποστηρίζουν μια προσέγγιση «ουδέτερη για το βάρος» για να παραμένουμε υγιείς.

Faima Bakar

Ισως έχουμε ακούσει τα «λογιστικά» που λένε ότι για να είμαστε σε φόρμα και υγιείς, πρέπει να εστιάσουμε κατά 20% στην άσκηση και κατά 80% στο φαγητό που τρώμε. Αλλά μια σημαντική ανασκόπηση της έρευνας για το θέμα υποστηρίζει ότι έχουμε λάθος αυτήν την αναλογία.

Πολλαπλές μελέτες έχουν δείξει πώς οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να χάσουν βάρος τα τελευταία 40 χρόνια, και όμως η παχυσαρκία συνεχίζει να αυξάνεται.

Οι συγγραφείς αυτής της νέας μελέτης υποστηρίζουν ότι είναι πολύ πιθανό να είμαστε «χοντροί αλλά σε φόρμα» και ότι οι άνθρωποι πρέπει να επικεντρωθούν στην άσκηση και όχι στη δίαιτα για (να έχουν) μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Από την ανασκόπηση προηγούμενων ερευνών, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι για να είμαστε υγιείς και να μειώσουμε τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, η περισσότερη άσκηση και η βελτίωση της φυσικής μας κατάστασης είναι πιο αποτελεσματική από το να επικεντρωθούμε στην απώλεια κιλών.

Γράφοντας στο περιοδικό iScience, ο καθηγητής Γκλεν Γκέσερ από το College of Health Solutions στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και ο αναπληρωτής καθηγητής Σιντχάρτα Αντχάντι από τη Σχολή Εκπαίδευσης και Ανθρώπινης Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια θα ήθελαν να επανεκκινήσουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε μια «υγιεινή» κουλτούρα ζωής.

«Μια προσέγγιση με επίκεντρο το βάρος στην θεραπεία και πρόληψη της παχυσαρκίας ήταν σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματική», δήλωσε ο καθηγητής Γκέσερ. «Επιπλέον, οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες απώλειας βάρους μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους και αναμφίβολα συνδέονται με την υψηλή επικράτηση της κυκλικής απώλειας και αύξησης βάρους (δίαιτα γιόγιο), η οποία σχετίζεται με σημαντικούς κινδύνους για την υγεία».

Οι συντάκτες της μελέτης υποστηρίζουν αντί για μια «ουδέτερη προς το βάρος» προσέγγιση, την θεραπεία των θεμάτων υγείας που προκαλούνται από την παχυσαρκία.

Συνήθως κακολογούμε την παχυσαρκία, λένε, παρόλο που η έλλειψη άσκησης μπορεί να είναι εξίσου επιβλαβής. «Πολλές παθήσεις υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία οφείλονται πιθανότατα στη χαμηλή φυσική δραστηριότητα και στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα παρά στην παχυσαρκία», αναφέρουν.

«Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι η καρδιοαναπνευστική ικανότητα και η σωματική δραστηριότητα εξασθενίζουν σημαντικά και μερικές φορές εξαλείφουν τον αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας που σχετίζεται με την παχυσαρκία», δηλώνει ο καθηγhτής Γκέσερ.

Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης διαπιστώσει ότι «η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας ή της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας συνδέεται σταθερά με μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες και καρδιαγγειακή από την σκόπιμη απώλεια βάρους».

«Δεν είμαστε εναντίον της απώλειας βάρους, απλά πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο για να επιτύχει ένα πρόγραμμα που έχει να κάνει με την παρέμβαση στον τρόπο ζωής μας», δηλώνει ο Γκέσερ.

Ενώ, σε μια κουλτούρα που έχει εμμονή με την τέλεια εικόνα, μπορεί να είναι δύσκολο να φανούν ελκυστικά τα προγράμματα που δεν επικεντρώνονται στην απώλεια βάρους, «θα θέλαμε οι άνθρωποι να γνωρίζουν ότι κάποιος παχουλός μπορεί να είναι σε φόρμα, κι ότι τα υγιή σώματα μπορεί να έχουν όλων των ειδών τα σχήματα και τα μεγέθη».

HUFFPOST

 

Υγεία

Γιατί η καθημερινή κένωση του εντέρου είναι κρίσιμη για την ορμονική ισορροπία όλων μας και δη των γυναικών
Η κατάσταση του εντέρου μας επηρεάζει άμεσα τη διάθεσή μας. Πόσο άνετοι ή χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε αν νιώθουμε για παράδειγμα, φούσκωμα ή δυσκοιλιότητα; Ή, πόσο μάλλον, αν μας έχει «πιάσει» διάρροια και πρέπει κάθε τρεις και λίγο να τρέχουμε στην τουαλέτα!

Αλλά για πολλούς από εμάς, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η ανεπαρκής διατροφή, και η ανεπαρκής κατανάλωση νερού έχουν κάνει τη δυσκοιλιότητα (το να πηγαίνει δηλαδή κανείς στην τουαλέτα λιγότερο από μία φορά την ημέρα), τη νέα «κανονικότητα». Πράγμα το οποίο συνιστά πρόβλημα για μια σειρά από λόγους για όλους, και ειδικά για τις γυναίκες. Και αυτό γιατί η δυσκοιλιότητα μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες σας, ειδικά τα οιστρογόνα, και να επιφέρει, συνακόλουθα, μια σειρά από άλλα ενοχλητικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους και ακμή.

Πώς μπορεί η δυσκοιλιότητα να απορρυθμίσει τις ορμόνες σας
Το ήπαρ είναι υπεύθυνο για τη δέσμευση των ορμονών μετατρέποντάς τες από λιποδιαλυτές σε υδατοδιαλυτές. Αφότου γίνει αυτή η μετατροπή, οι δεσμευμένες πρωτεΐνες μεταφέρονται τότε στο έντερο, όπου μπορούν να απεκκριθούν με ασφάλεια.

Αλλά τι συμβαίνει όταν η απέκκριση καθυστερεί εξαιτίας της δυσκοιλιότητας; Αν το έντερο δεν αδειάζει, τα οιστρογόνα παραμένουν μέσα σε αυτό περισσότερο από όσο θα έπρεπε, και στη συνέχεια επιστρέφουν στο κυκλοφορικό. Το έντερο πρέπει να αδειάζει κάθε μέρα για να αποβάλλονται τα οιστρογόνα.

Επιπλέον, ανισορροπίες στη χλωρίδα του εντέρου μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένη παραγωγή β-γλυκουρονιδάσης – ενός ενζύμου που ουσιαστικά επανενεργοποιεί τα δεσμευμένα οιστρογόνα και άλλες ορμόνες, αποσυνδέοντάς τα από τη μεθυλική τους ομάδα. Όταν συμβαίνει αυτό, τα οιστρογόνα τα οποία δεν είναι πια υδατοδιαλυτά, απορροφώνται από το κυκλοφορικό. Η δυσκοιλιότητα επιδεινώνει αυτή τη διαδικασία, καθώς η ορμόνη παραμένει στο έντερο για περισσότερο διάστημα, έχοντας έτσι περισσότερες πιθανότητες να διαχωριστεί από τη μεθυλική ομάδα.

Ορμονοσχετιζόμενα προβλήματα υγείας που προκαλούνται από τη δυσκοιλιότητα
Αν η δυσκοιλιότητα συμβαίνει μια στο τόσο δεν είναι σημαντικό πρόβλημα, αλλά η χρόνια δυσκοιλιότητα, σταδιακά, μπορεί να προκαλέσει ορμονική ανισορροπία, αφού η ορμόνη που ανακυκλώνεται στο σώμα είναι πιο τοξική από την αρχική.

Ποια είναι τα πιο συχνά προβλήματα που προκύπτουν;
Η ακμή είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Η μειωμένη απομάκρυνση των μεταβολικών αποβλήτων και η ανισορροπία των ορμονών μπορούν να βλάψουν το δέρμα σας. Αν δεν απομακρύνετε τα απόβλητα μέσω του εντέρου σας, το σώμα σας μπορεί να προσπαθήσει να αποβάλει κάποια από αυτά… μέσα από το δέρμα!

Άλλα προβλήματα που προκαλούνται από τη συσσώρευση οιστρογόνων περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο (PMS), συχνές περιόδους, βαριές περιόδους, και εξάψεις.

Μακροπρόθεσμα, υπάρχει δυνητικά αυξημένος κίνδυνος για καρκίνους που εξαρτώνται από τα οιστρογόνα, καθώς η κανονική διαδικασία απέκκρισης δεν συμβαίνει σωστά.

Πρακτικές που προάγουν την καθημερινή κένωση και διατηρούν τις ορμόνες σε ισορροπία
Η διατήρηση των ορμονών σας υπό έλεγχο και η αποφυγή των παραπάνω προβλημάτων μπορεί να είναι τόσο απλή όσο το να κάνετε μερικές τροποποιήσεις στη διατροφή και τον τρόπο ζωής σας για να έχετε κανονική κένωση εντέρου. Και να θυμάστε, «κανονική» σημαίνει τουλάχιστον μία έως τρεις φορές την ημέρα.

Επιπλέον, τα υγιή κόπρανα δεν θα πρέπει να περιέχουν βλέννα, αίμα ή άπεπτη τροφή – οπότε εάν παρατηρήσετε κάποιο από, προγραμματίστε μια επίσκεψη στον γιατρό σας.

Δείτε πώς μπορείτε να ρυθμίσετε τις κενώσεις σας και να προάγετε την ορμονική ισορροπία που εξαρτάται από αυτές:
Τακτική άσκηση. Όλα τα είδη άσκησης και ιδιαιτέρως η καρδιαγγειακή άσκηση, μπορεί να αυξήσει το μεταβολισμό σας, γεγονός που αυξάνει την εντερική κινητικότητα (δηλαδή, εντερικές συσπάσεις που σας βοηθάνε να έχετε κένωση εντέρου).

Χαλαρώστε ενόσω τρώτε. Το να είστε σε χαλαρή κατάσταση ενώ τρώτε, και για περίπου 30 λεπτά μετά το τέλος, είναι ζωτικής σημασίας για υγιείς κινήσεις του εντέρου. Αυτό σημαίνει ότι δεν περπατάτε και τρώτε στα γεύματά σας, ούτε τρέχετε γύρω από το γραφείο ανάμεσα σε τσιμπολογήματα, αλλά, ούτε και έχετε συναισθηματική ένταση κατά τη διάρκεια ενός γεύματος.

Πίνετε περισσότερο νερό. Η ανεπαρκής κατανάλωση νερού είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους μη κανονικής κένωσης του εντέρου. Πόσο νερό θα πρέπει να πίνουμε εξαρτάται από τα κιλά μας και τη δραστηριότητά μας (αν γυμναζόμαστε, αν κάνουμε χειρονακτική δουλειά κλπ). Σε γενικές γραμμές, ισχύουν οι παρακάτω αντιστοιχίες:

36 κιλά – 1,1 λίτρα

45 κιλά – 1,4 λίτρα

54 κιλά – 1,7 λίτρα

63 κιλά – 2 λίτρα

72 κιλά – 2,3 λίτρα

81 κιλά – 2,6 λίτρα

90 κιλά – 2,9 λίτρα

99 κιλά – 3,2 λίτρα

108 κιλά – 3,5 λίτρα

Αυξήστε την πρόσληψη φυτικών ινών. Πρόσληψη μη αμυλούχων λαχανικών και φρούτων με προτίμηση σε τροφές που είναι ιδιαιτέρως πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως τα σμέουρα. Στοχεύστε έξι έως εννέα μερίδες φρούτων και λαχανικών καθημερινά, για να φτάσετε το όριο των ινών σας.

Λάβετε συμπλήρωμα. Εξετάστε -με συνταγή γιατρού- το ενδεχόμενο πρόσληψης συμπληρώματος που υποστηρίζει το συκώτι. Τα συμπληρώματα που βοηθούν στη λειτουργία του ήπατος και στη διαχείριση της υπερδραστικής βήτα-γλυκουρονιδάσης, περιλαμβάνουν D-γλυκαρικό ασβέστιο, διινδολυλομεθάνιο (DIM), ινδολο-3-καρβινόλη, Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC), άλφα-λιποϊκό οξύ και γλουταθειόνη.

Οι ορμονικές ανισορροπίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα (όχι μόνο το αντίστροφο)
Ενώ είναι λιγότερο συχνές οι ανισορροπίες ορμονών να προκαλούν δυσκοιλιότητα, μπορεί να συμβεί. Μία από τις πιο συχνές ανισορροπίες ορμονών που οδηγεί σε δυσκοιλιότητα είναι ο υποθυρεοειδισμός ή η πολύ λίγη ορμόνη του θυρεοειδούς. Χωρίς επαρκείς ορμόνες του θυρεοειδούς, τα έντερα δεν κινούνται. Έτσι, εάν η χρόνια δυσκοιλιότητα είναι το πρόβλημά σας, αναλογιστείτε το ενδεχόμενο πλήρους εξέτασης του θυρεοειδούς (TSH, ελεύθερη Τ4, ελεύθερη Τ3, αντι-ΤΡΟ και μέτρηση αντισωμάτων κατά της θυρεοσφαιρίνης) για να αξιολογήσετε την υγεία σας.

https://proctoclinic.gr/

Υγεία

Αντιμετωπίστε τον μύκητα Κάντιντα με φυσικό τρόπο
Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τον μύκητα Κάντιντα και 7 συμβουλές για να τον απομακρύνετε για πάντα.

Άρθρο της Σελέστ ΜακΓκόβερ

Υπάρχουν πάρα πολλά προγράμματα θεραπείας και συμπληρώματα διατροφής κατά του μύκητα Κάντιντα, όμως, οι κοινοί παρονομαστές για να καταπολεμήσετε αυτή την πεισματική λοίμωξη είναι απλοί.

Πληκτρολογήστε «καντιντίαση» στο Google και θα εμφανιστούν πάνω από 11 εκατομμύρια εγγραφές. Υπάρχουν αμέτρητες ιστοσελίδες αφιερωμένες στην καταπολέμηση του μύκητα που έχει εμπλακεί σε ένα πλήθος συμπτωμάτων, από έντονα κόκκινα εξανθήματα και κνησμό μέχρι εμπλοκή χρόνιας κόπωσης, συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, ακόμη και καρκίνου. Θα βρείτε επίσης δεκάδες συμβουλές για το πώς να τον αντιμετωπίσετε, διάφορες μαρτυρίες, πολλά βιβλία και ερωτηματολόγια αυτοδιάγνωσης, δίαιτες και προγράμματα αντιμετώπισης, εκατοντάδες καθαρισμούς του παχέος εντέρου, συμπληρώματα και προβιοτικά που αντιμετωπίζουν το λοιμώδη μύκητα. Αν και είναι μία πάθηση που ως επί το πλείστον οι γιατροί θεωρούν καλοήθη και θεραπεύσιμη, εκατομμύρια ανθρώπων ζητούν βοήθεια για να την ξεπεράσουν.

Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, ο μύκητας κάντιντα ζει σε όλους, προτιμώντας μέρη όπως το γαστρεντερικό και το αναπαραγωγικό σύστημα, όπου βοηθά στην πέψη των τροφών και αποκρούει βακτηριακούς εισβολείς. Διατηρείται υπό έλεγχο κυρίως με το κατάλληλο pH (οξεοβασική ισορροπία) και με τον ανταγωνισμό με άλλα φιλικά μικρόβια.

Εκτός ελέγχου
Ωστόσο, σε κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, ο μύκητας κάντιντα πολλαπλασιάζεται γρήγορα, τρεφόμενος με απλά σάκχαρα και δημιουργώντας ζυμώσεις μέχρι να μεταμορφωθεί σε μια μυκητιασική μορφή με νηματοειδή άκρα που απεκκρίνει τοξίνες και δημιουργεί διάφορα συμπτώματα.

Η άποψη ότι φαρμακευτικά προϊόντα όπως τα αντιβιοτικά, τα αντισυλληπτικά χάπια και τα μη στεροειδή φάρμακα μπορούν να αυξήσουν την ανάπτυξη του μύκητα αφανίζοντας τα φιλικά συμβιωτικά βακτήρια, προτάθηκε για πρώτη φορά από τον αμερικανικό κλινικό γιατρό Δρ Όριαν Τρας, και διαδόθηκε από τον παιδίατρο Γουίλιαμ Κρουκ στο βιβλίο του 1983, με τίτλο ‘TheYeastConnection’.

Αν και ιδιαίτερα δημοφιλές στο κοινό, το βιβλίο αυτό αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από τον ιατρικό κόσμο. Για δεκαετίες, οι γιατροί είχαν απορρίψει την ιδέα ότι η δράση του μύκητα θα μπορούσε πραγματικά να είναι ύπουλη και πιθανόν να σχετίζεται με ασθένειες όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και αυτοάνοσα νοσήματα όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας και η αρθρίτιδα.

Οι γιατροί αναγνώριζαν μόνο την υπερανάπτυξη του μύκητα όταν εντοπιζόταν σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος: ως μυκητώδη στοματίτιδα σε γλώσσες εμφανώς επικαλυμμένες με παχιά κρεμώδη λευκή επίστρωση, ως κολπική μυκητίαση με γκριζωπές-λευκές εκκρίσεις που συνοδεύονται από κάψιμο ή φαγούρα και ως μυκητίαση που εκδηλώνεται σε νινίδα του τριχωτού της κεφαλής, μια κατάσταση με κιτρινωπά μπαλώματα στο κεφάλι, αλλά η οποία μπορεί επίσης να επηρεάσει το πρόσωπο, τα αυτιά, το λαιμό, και πτυχές του δέρματος πίσω από τα γόνατα και τις μασχάλες.

Πίστευαν ότι οι περιπτώσεις συστηματικών λοιμώξεων (καντιντίαση), όπου ο κάντιντα εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, ήταν σπάνιες. Ωστόσο, είναι όλο και πιο συχνές και θανατηφόρες, σκοτώνοντας το 40% κυρίως ανοσοκατασταλμένων ατόμων που τον αποκτούν συχνά από χειρουργικό εξοπλισμό.

Τώρα, η ταχέως αναπτυσσόμενη έρευνα παρέχει αδιάσειστα στοιχεία της σύνδεσης του κάντιντα με σύγχρονες επιδημίες. Αποδεικνύεται ότι το μικροβίωμά μας – τα περίπου εκατό τρισεκατομμύρια βακτήρια, μύκητες, πρωτόζωα, παράσιτα και ιοί που ζουν πάνω και μέσα μας, εμπλέκονται περίπλοκα σε κάθε πτυχή της υγείας μας, από την ικανότητα να αντιμετωπίζουμε τις ασθένειες μέχρι τη συναισθηματική και ψυχική ευεξία μας.

Οι μύκητες είναι ένας κρίσιμος υποπληθυσμός αυτών των μικροβίων, και αρκετές πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η υπερανάπτυξη του μύκητα κάντιντα αποτελεί τη βάση για δυσβίωση – ανισορροπία της μικροχλωρίδας μας που όλο και περισσότερο συνδέεται με πολλές χρόνιες ασθένειες.

Χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, ερευνητές στο Κέντρο Ιατρικής Μυκητολογίας του πανεπιστημίου Κέις Ουέστερν Ριζέρβ, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι τα 184 είδη μυκήτων στον γαστρεντερικό σωλήνα -με κυρίαρχο τον κάντιντα – “συμβάλλουν στην επιδείνωση της φλεγμονώδους απόκρισης, με αποτέλεσμα την αύξηση της βαρύτητας της νόσου” και ότι “οι μύκητες παίζουν κρίσιμο ρόλο στη παθογένεια των ασθενειών του γαστρεντερικού συστήματος”.1

Μια άλλη πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η μόλυνση με τον μύκητα Candidaalbicansμπορεί να είναι ο κινητήριος μοχλός για την εμφάνιση κοιλιοκάκης,2 ενώ μια πρόσφατη ανασκόπηση επιβεβαίωσε ότι η υπερανάπτυξη των μυκήτων κάντιντα σχετίζεται με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, καθώς και με ψυχιατρικές διαταραχές που επηρεάζουν έως και το 80% των πασχόντων από αυτό.3

Κάντιντα και παθήσεις του εντέρου
Οι μικροσκοπικές δράσεις του μύκητα κάντιντα αρχίζουν να έρχονται στο φως, δικαιώνοντας τις παλιές ιδέες των Τρας και Κρουκ. Γερμανοί ερευνητές επιβεβαίωσαν πρόσφατα ότι ο Candidaalbicans χρησιμοποιεί περίτεχνη τακτική για να αποφύγει το ανοσοποιητικό σύστημα.4 Οι πολύ λεπτές ινώδεις προβολές του χρησιμοποιούν θιγμοτροπισμό -την ικανότητα να αισθάνεται από την επαφή- για τον εντοπισμό μικρών αυλακώσεων και αδύνατων σημεία στη μεμβράνη του εντέρου, όπου στη συνέχεια εκκρίνουν πρωτεΐνες για να διεισδύσουν στα εντερικά τοιχώματα.5

Αυτό δημιουργεί μικροσκοπικές διαρροές στην εντερική μεμβράνη, μια κατάσταση γνωστή ως «διαρροή του εντέρου» ή «εντερική διαπερατότητα», που αποτελεί προϋπόθεση για ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων και ασθενειών.

Όταν το φράγμα εντέρου-αίματος βρίσκεται σε κίνδυνο, τοξίνες που αποβάλλονται από τον κάντιντα και ακόμη και αχώνευτα σωματίδια τροφών εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, όπου μπορούν να ενεργοποιήσουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος και να επάγουν τροφικές αλλεργίες και αυτοάνοσες ασθένειες, που κυμαίνονται από διαβήτη μέχρι σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ωστόσο, παρά την κατανόηση της συμπεριφοράς του μύκητα κάντιντα, η ιατρική δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει την αύξηση των πασχόντων από χρόνιες ασθένειες που έχουν ασαφή συμπτώματα δύσκολης διάγνωσης.

Η Ρόμπιν Τσάτκαν, καθηγήτρια γαστρεντερολογίας στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Τζορτζτάουν περιγράφει στο βιβλίο της TheMicrobiomeSolution (Avery, 2015) πως στην ιατρική πρακτική της πριν από 20 χρόνια κυριαρχούσαν εύκολα διαγνώσιμες παθήσεις, όπως η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, το έλκος και οι πέτρες στη χολή. Σήμερα κυριαρχούν παθήσεις και σύνδρομα με δύσκολη διάγνωση και φαινομενικά άσχετα συμπτώματα: δερματικά εξανθήματα (ακμή, ροδόχρους ακμή, δερματίτιδα, έκζεμα και δερματοφυτία), πεπτικά προβλήματα (φούσκωμα, διάρροια και δυσκοιλιότητα), υποτροπιάζουσες λοιμώξεις και διάφορες ενοχλήσεις, που συμπεριλαμβάνουν αύξηση βάρους, κόπωση, ευαισθησίες τροφίμων, πονοκεφάλους, κατάθλιψη και μειωμένη συγκέντρωση.

Όμως παρά την ευρεία ποικιλία συμπτωμάτων, η Τσάτκαν άρχισε να παρατηρεί ένα κοινό στοιχείο στους περισσότερους από αυτούς τους ασθενείς: μια ιστορία από μακρά ή επανειλημμένη χρήση αντιβιοτικών.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ασθενούς αποτελεί η Λουκία. Ήταν ένα υγιές παιδί, αλλά είχε υποβληθεί σε θεραπεία με το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη για ένα έτος, για την αντιμετώπιση μέτριας ακμής ως έφηβη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συχνά αισθανόταν ναυτία, και ακόμη είχε αναπτύξει σμηγματορροϊκή δερματίτιδα στο πίσω μέρος του κεφαλιού της.

Όταν Λουκία ξεκίνησε τα αντισυλληπτικά στα 20 της, η ναυτία της επιδεινώθηκε. Επισκέφτηκε γαστρεντερολόγο, ο οποίος την υπέβαλε σε εξετάσεις που ανίχνευσαν ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είναι άλλο ένα βλαβερό βακτήριο το οποίο όταν βρίσκεται σε υπερανάπτυξη συνδέεται με έλκη και αυξημένη πιθανότητα για καρκίνο του στομάχου στη μετέπειτα ζωή. Ωστόσο, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι, στην παιδική ηλικία, μπορεί να κρατήσει την γκρελίνη, την «ορμόνη της πείνας» υπό έλεγχο,6 και η εξάλειψή του μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες του πεπτικού.7 Επίσης, η εξάλειψη του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού με αντιβιοτικά ακολουθείται από οισοφαγική παλινδρόμηση και διαταραχές όπως άσθμα.8

Στη Λουκία είχαν συνταγογραφηθεί τρία αντιβιοτικά για την καταπολέμηση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, αλλά η ναυτία επιδεινώθηκε και άρχισε να αναπτύσσει συμπτώματα παλινδρόμησης. “Αυτό ώθησε το γαστρεντερολόγο της να της ξεκινήσει θεραπεία με κατασταλτικά φάρμακα για την έκκριση οξέων, όμως δεν αναρωτήθηκε γιατί μία λεπτή, κατά τα άλλα υγιής 25χρονη που δεν καπνίζει, δεν πίνει και δεν τρώει μεγάλα γεύματα το βράδυ, ξαφνικά έχει παλινδρόμηση”, αναφέρει η Τσάκταν. Και αυτός ο κύκλος συνταγογράφησης οδήγησε γρήγορα στον επόμενο.

Δεν είναι μόνο τα αντιβιοτικά που αποδεκατίζουν τη μικροχλωρίδα του εντέρου, αλλά και μια σειρά από άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα, αλλά και διάφοροι παράγοντες του τρόπου ζωής. Το αποτέλεσμα είναι μια έκρηξη επιδημίας δυσβίωσης του εντέρου, όταν τα στελέχη των καλών μικροβίων μειώνονται, επιτρέποντας έτσι να εξαπλωθούν δυνητικά παθογόνα στελέχη, συμπεριλαμβανομένων των μυκήτων.

“Υπάρχουν μερικές δοκιμές που μπορούν να δώσουν αποδεικτικά στοιχεία, αλλά η δυσβίωση είναι κατά κύριο λόγο μια κλινική διάγνωση που βασίζεται στην προσεκτική λήψη ιστορικού και την εξοικείωση με το φάσμα διαταραχών που μπορεί να προκαλέσει η ζημιά στο μικροβίωμα”, λέει η Τσάκταν.

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν πληγεί, και γιατί έχουν προκύψει τόσες πολλές δίαιτες και προγράμματα για την αντιμετώπιση της υπερανάπτυξης του μύκητα και της δυσβίωσης. Παρατηρώντας αυτά τα προγράμματα αποκαλύπτεται ένα μοτίβο θεραπείας με κοινούς παρονομαστές που είναι σχετικά απλό να ακολουθηθούν. Οι περισσότεροι επαγγελματίες λένε ότι τα αποτελέσματα συνήθως παρατηρούνται σε λιγότερο από 90 ημέρες.

Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης
Οι γιατροί υποπτεύονταν ότι ο 35χρονος Ν.Χ. ήταν αλκοολικός και έπινε κρυφά. Η σύζυγός του έψαχνε το σπίτι τους για κρυμμένα μπουκάλια καθώς εκείνος υμπεριφερόταν σαν να ήταν μεθυσμένος. Ακόμη και η αναπνοή του μερικές φορές μύριζε αλκοόλ, αν και ήταν μαζί του και ήξερε ότι δεν είχε πιει τίποτα.

Για ένα χρόνο, έκανε εμετό κάθε πρωί σαν να είχε τα επακόλουθα σοβαρού μεθυσιού, και είχε λάβει πρόστιμο για επικίνδυνη οδήγηση, όταν σε αλκοτέστ βρέθηκε σχεδόν τρεις φορές πάνω από το νόμιμο όριο, παρά τις δηλώσεις του ότι δεν είχε πιει.

Η σύζυγός του πέρασε μήνες προσπαθώντας να βρει απαντήσεις στο πρόβλημα, πριν ανακαλύψει μια σπάνια πάθηση που ονομάζεται «σύνδρομο εντερικής ζύμωσης», ή «auto-brewerysyndrome», στην οποία οι άνθρωποι έχουν υπερανάπτυξη ζυμομυκήτων στο στομάχι τους, η οποία προκαλεί ζύμωση των υδατανθράκων από αμυλούχα και ζαχαρούχα τρόφιμα σε αλκοόλη. Ένα μπολ ζυμαρικά μπορεί να τους κάνει να τρεκλίζουν από μεθύσι.

Το ζευγάρι έπρεπε να βρει έναν γιατρό που να τους πάρει στα σοβαρά. Βρήκαν τον Α. Κανόντια, εκπαιδευμένο στο Χάρβαρντ, ο οποίος ανακάλυψε υψηλά επίπεδα ζυμομυκήτων στα κόπρανα του Ν.Χ. Ο Κανόντια τον υπέβαλε σε μια αυστηρή δίαιτα χωρίς υδατάνθρακες, και σε μόλις τέσσερις εβδομάδες, τα συμπτώματα εξαφανίστηκαν.

Οι εξετάσεις κοπράνων δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τα είδη των ζυμομυκήτων που βρίσκονταν σε υπερανάπτυξη, αλλά ο Saccharomyces cerevisiae, ο ζαχαρομύκητας που χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα για την παρασκευή μπύρας, είναι ένας πιθανός ύποπτος. Ο Candida glabrata, ένας συγγενικός μύκητας του C. albicans, είναι ένας κοινός μη επεμβατικός ένοικος του γαστρεντερικού σωλήνα που αναπτύσσεται κάτω από αναερόβιες συνθήκες και είναι επίσης γνωστό ότι παράγει υψηλά επίπεδα αιθανόλης και ακεταλδεΰδης, ενώσεις που βρίσκονται στα αλκοολούχα ποτά όπως η μπύρα.

Ο Κανόντια δεν είχαν δει ποτέ ασθενείς με επίπεδα μυκήτων τόσο υψηλά όπως στον Ν. Χ., αλλά ένα αρκετά μεγάλο μέρος της πρακτικής του περιλαμβάνει την περίθαλψη ανθρώπων που πιστεύει ότι πολλά συμπτώματά τους, από την αίσθηση κούρασης μέχρι το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, οφείλονται στα αυξημένα επίπεδα μυκήτων.

“Στην ιατρική σχολή διδασκόμουν ότι οι ζυμομύκητες είναι πολύ δύσκολο να αναπτυχθούν και οι άνθρωποι πρέπει να είναι πολύ άρρωστοι, όπως στην περίπτωση του HIV για να εμφανίσουν υπερανάπτυξη μύκητων”, λέει. “Αλλά γνωρίζουμε ότι οι μύκητες αναπτύσσονται στον κόλπο. Τα μωρά παθαίνουν μυκητιασική δερματίτιδα. Μύκητες μολύνουν δέρμα και νύχια. Προκαλούν κνησμώδη εξανθήματα και στις γυναίκες κολπικές λοιμώξεις. Προκαλούν δερματοφυτία και άλλες λοιμώξεις του δέρματος. Οι μύκητες μπορούν να εισβάλουν σε κάθε μέρος του σώματός μας, και να προκαλέσουν οποιαδήποτε συμπτώματα.”

Ο Κανόντια πιστεύει ότι οι μύκητες πρέπει τουλάχιστον να περιοριστούν πριν αντιμετωπιστούν επίμονες ασθένειες. Χρησιμοποιεί μια μεταφορά από την κηπουρική: “Τα καλά βακτήρια είναι το έδαφος, και τα κακά βακτήρια και οι μύκητες είναι τα ζιζάνια. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στα φυτά να αναπτυχθούν και να ευδοκιμήσουν μέχρι να βγάλουμε τα ζιζάνια.”

7 συμβουλές για να εξαφανίσετε τον μύκητα Κάντιντα για πάντα
1.Αποφύγετε τα φάρμακα

Το πρώτο βήμα της Τσάτκαν στη θεραπεία των ασθενών της είναι να συμφωνήσουν ότι δεν θα λαμβάνουν ποτέ αντιβιοτικά, εκτός και αν είναι απολύτως απαραίτητο. Αλλά τα αντιβιοτικά δεν είναι τα μόνα φάρμακα που προκαλούν δυσβίωση. Τα φάρμακα που καταστέλλουν τα οξέα και οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων αλλάζουν το pH του στομάχου, αποδυναμώνοντας το οξύ που προστατεύει κανονικά έναντι των παθογόνων και το καθιστούν μια παιδική χαρά για τα μικρόβια όπως το θανάσιμο Clostridiumdifficile, καθώς και τους μύκητες. Τα αντισυλληπτικά χάπια και οι θεραπείες ορμονικής αποκατάστασης αυξάνουν τα επίπεδα οιστρογόνων που προκαλούν επίσης αύξηση των μυκήτων. Τα κορτικοστεροειδή και τα αντι-φλεγμονώδη φάρμακα όπως η πρεδνιζόνη καταστρέφουν τα καλά βακτήρια, επιτρέποντας σε πολλά είδη μυκήτων να υπερισχύσουν και να αποδυναμώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι συνέπειες των αντιβιοτικών

Πληθαίνουν οι αποδείξεις ότι οι μικροβιακές αποικίες που αναπτύσσουμε κατά τη γέννηση και κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας μάλλον μας προστατεύουν από ασθένειες παρά τις προκαλούν. Τα μικρόβια στο πεπτικό μας σύστημα εκτελούν εργασίες ζωτικής σημασίας για εμάς, βοηθώντας στην πέψη των τροφών, παρασκευάζοντας τις βιταμίνες μας, αποκρούοντας τους εισβολείς και ρυθμίζοντας το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ακόμα και ενεργοποιώντας ή απενεργοποιώντας τα γονίδιά μας.

Τα αντιβιοτικά, μαζί με πολλά άλλες φαρμακευτικές παρεμβάσεις, ενεργούν σαν βόμβα στο μικροβίωμα. Μια απλή αγωγή 5 ημερών μπορεί να καταστείλει το ένα τρίτο των βακτηριακών ειδών του εντέρου και δεν μπορεί να διακρίνει τα καλά από τα κακά. Τότε ξεπροβάλλουν τα μικρόβια που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και οι μύκητες, οι οποίοι θα έπρεπε να είναι περιορισμένοι, τότε έχουν την ευκαιρία να ακμάσουν.

Ωστόσο, παρά την αυξανόμενη συνειδητοποίηση των κινδύνων αυτών, οι γιατροί συνεχίζουν να συνταγογραφούν αντιβιοτικά χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία. Η παγκόσμια χρήση αντιβιοτικών αυξήθηκε κατά 35% μεταξύ 2000 και 2010, και το Υπουργείο Υγείας της Αγγλίας ανέφερε ότι το διάστημα 2010-2013, η χρήση αντιβιοτικών αυξήθηκε κατά 6%.1

Μέχρι την ηλικία των 16 ετών, ένα παιδί στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει ήδη λάβει τουλάχιστον 10 δόσεις αντιβιοτικών, περισσότερο από μία φορά ανά διετία. Στις ΗΠΑ, η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι ακόμη χειρότερη, καθώς τα παιδιά έχουν καταναλώσει κατά μέσο όρο 17 αντιβιοτικά μέχρι το 18ο έτους της ηλικίας τους. Καθώς πολλά συμβατικά εκτρεφόμενα ζώα τρέφονται με αντιβιοτικά για την πρόληψη νόσων, πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν αντιβιοτικά μέσω του κρέατος που τρώνε.

Οι κτηνίατροι έχουν αυξήσει τη χρήση τετρακυκλίνης πάνω από 10 φορές από το 1969, για παράδειγμα, και η χρήση της πενικιλίνης έχει τετραπλασιαστεί μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα.2

2.Απαλλαγείτε από τα σάκχαρα

Όλοι οι μύκητες ευδοκιμούν σε σάκχαρα και επεξεργασμένους υδατάνθρακες. Δημιουργούν ζυμώσεις σε άλευρα, ζάχαρη, πατάτες και ρύζι, και απελευθερώνουν τοξίνες, όπως το αλκοόλ και ακεταλδεΰδη, απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι περισσότερες δίαιτες κατά του μύκητα κάντιντα αποκλείουν όλα τα φρούτα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα (που περιέχουν γαλακτοσάκχαρα) -τουλάχιστον για τις πρώτες 30 ημέρες, και στη συνέχεια περιορίζουν την κατανάλωση φρούτων σε μούρα χαμηλής περιεκτικότητας σε ζάχαρη και πράσινα μήλα.

Σχεδόν κάθε τέτοια δίαιτα αποκλείει τη γλουτένη από όλες τις πηγές, όπως το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι και η βρώμη, επειδή ο ρόλος της στην ανάπτυξη «διαρρέοντος εντέρου» έχει επιβεβαιωθεί από πολλές έρευνες.9 Προσπαθώντας να επισκευάσουμε τις διαρροές που προκαλούνται από τον κάντιντα, η γλουτένη δημιουργεί νέες τρύπες στα τοιχώματα του εντέρου. Ο αποκλεισμός όλων των υδατανθράκων με τη μορφή σπόρων κάνει τους μύκητες να λιμοκτονούν, και μερικές φορές μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά στη θεραπεία.

Σχεδόν κάθε δίαιτα κατά του μύκητα κάντιντα αποκλείει τις τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το φρέσκο τυρί, τα μανιτάρια και το ξύδι, με εξαίρεση το μυλόξυδο, το οποίο θα πρέπει να διατηρείται στο ψυγείο. Ακόμη και οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες χωρίς θερμίδες (π.χ. ασπαρτάμη) πρέπει να αποφεύγονται: μια μελέτη του 2014 έδειξε ότι προκαλούν δυσανεξία στη γλυκόζη με την τροποποίηση του μικροβιώματος του εντέρου.10

3.Πίνετε νερό

Η κατανάλωση άφθονου νερού είναι μία συχνή σύσταση για την υγεία, αλλά ο Αμερικανός γιατρός Α. Κανόντια, ο οποίος ειδικεύεται στη θεραπεία μυκητιάσεων και ασθενειών που οφείλονται στη διαταραχή του μικροβιώματος, λέει ότι είναι μια από τις σημαντικότερες προτροπές του, επειδή πολλοί από τους ασθενείς του είναι αφυδατωμένοι. Περίπου το 60% του ανθρώπινου σώματος αποτελείται από νερό και είναι απαραίτητη η αναπλήρωσή του για να καθαρίσουν οι τοξίνες και η υπερανάπτυξη μυκήτων. Ο Κανόντια συμβούλευε τους ασθενείς του να ξεκινούν με την κατανάλωση τουλάχιστον 1,5 λίτρου νερού κάθε μέρα.

4.Επιλέξτε ένα αποτελεσματικό αντιμυκητιασικό

Αν και οι γιατροί μερικές φορές συνταγογραφούν αντιμυκητιασικά φάρμακα όπως η φλουκοναζόλη και η νυστατίνη για υπερανάπτυξη μυκήτων, τα φάρμακα αυτά έχουν τα ίδια προβλήματα, όπως τα αντιβιοτικά, αφανίζοντας τα καλά μικρόβια μαζί με τα βλαβερά, οδηγώντας μακροπρόθεσμα σε κινδύνους. Έχουν επίσης επικίνδυνες παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της ηπατικής βλάβης.

Από τα αντιμυκητιασικά, συμπληρώματα κατά του κάντιντα, μερικά βασικά συστατικά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά.

Καπριλικό οξύ. Πρόκειται για ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στο λάδι καρύδας. Μπορεί να ληφθεί σε μορφή χαπιού, σταδιακά αρχίζοντας από 500mg/ημέρα και αυξάνοντας μέχρι και 1000 έως 2000mg τρεις φορές την ημέρα.

Ενδεκυλενικό οξύ. Αυτό το λιπαρό οξύ εξάγεται από το καστορέλαιο και, πριν από την φαρμακευτική επανάσταση, ήταν ο κύριος παράγοντας για τη θεραπεία των μυκητιάσεων. Για μια λοίμωξη κάντιντα, λαμβάνεται σε διαιρεμένες δόσεις μέχρι και 1000mg/ημέρα.

Gymnema Sylvestre. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό αγιουρβεδικό φάρμακο για το διαβήτη. Τα φύλλα του φυτού G.sylvestre που είναι επίσης γνωστά ως «καταστροφείς ζάχαρης» περιέχουν λιπαρά που πρόσφατα αποδείχθηκε ότι όχι μόνο αναστέλλουν τον Candida albicans, αλλά επίσης προκαλούν την αναστροφή του σε αβλαβή μονοκύτταρη κατάσταση.13 Αυτό το βότανο είναι διαθέσιμο σε κάψουλες των 400mg που λαμβάνονται μία φορά την ημέρα.

Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ (GSE). Το εκχύλισμα των σπόρων γκρέιπφρουτ καθώς και ο πολτός από γκρέιπφρουτ περιέχουν πολυφαινόλες που έχουν ισχυρή δράση έναντι 91 στελεχών μύκητα. Και τα δύο απέδειξαν πρόσφατα ότι προκαλούν την απόπτωση δηλαδή το θάνατο των κυττάρων του μύκητα. Είναι διαθέσιμο σε χάπια (100-200mg, τρεις φορές την ημέρα) ή σε υγρή μορφή (αραιωμένο με νερό, συνήθως 10 σταγόνες / ημέρα). Αντενδείκνυται εάν παίρνετε μια σειρά από κοινά φαρμακευτικά προϊόντα, περιλαμβανομένων των αποκλειστών των διαύλων ασβεστίου και των οιστρογόνων, οπότε συμβουλευτείτε το γιατρό σας πρώτα εάν ακολουθείτε κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Ριγανέλαιο. Αυτό το λάδι, από την άγρια ρίγανη που φυτρώνει στα βουνά γύρω από τη Μεσόγειο, έχει χρησιμοποιηθεί φαρμακευτικά για χιλιετίες, και οι μελέτες έχουν δείξει ότι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό έναντι των ανθεκτικών στα φάρμακα στελεχών του μύκητα κάντιντα.14 Ψάξτε για το έλαιο που προέρχεται από την ισπανική ποικιλία Origanum vulgare και Thymus capitatus και, αν το χρησιμοποιείται από το στόμα, να λαμβάνετε μόλις τέσσερις έως έξι σταγόνες για μόνο επτά έως 10 ημέρες. Το έλαιο ρίγανης αντενδείκνυται για εγκύους και παιδιά, και για όποιον λαμβάνει αντιπηκτικά φάρμακα όπως η βαρφαρίνη.

Σκόρδο. Οι αντιμυκητιακές ιδιότητες του σκόρδου είναι γνωστές. Είναι μια εύκολη προσθήκη σε μια διατροφή κατά του μύκητα κάντιντα, καθώς οι σκελίδες του μπορούν να συνθλίβονται και να προστίθενται στα τρόφιμα ή να τρώγονται ωμές.

Η Βερβερίνη είναι ένα κίτρινη ουσία που βρίσκεται σε αρκετά πικρά φυτά, όπως το goldenseal και το oregongrape, και έχει αποδειχθεί ότι είναι δραστική έναντι του μύκητα κάντιντα. Διεγείρει την πρόσληψη γλυκόζης από τα κύτταρα και μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ. Η συνήθης δόση είναι 500mg τρεις φορές την ημέρα πριν από τα γεύματα. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν μια θεραπευτική αντίδραση, που περιλαμβάνει πονοκεφάλους και συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, επειδή οι μύκητες πεθαίνουν κατά χιλιάδες. Σε αυτή την περίπτωση, είναι καλύτερο να συνεχίσετε αργά και να ξεκουραστείτε όσο το δυνατόν περισσότερο για να επιτρέψετε στο ανοσοποιητικό σας σύστημα να κάνει τη δουλειά του.

5.Τρώτε πράσινα λαχανικά

Η έρευνα έχει δείξει ότι η αλλαγή της διατροφής σας μπορεί να αλλάξει ριζικά τα μικρόβια του εντέρου σας. Μια ιταλική μελέτη συνέκρινε τη μικροχλωρίδα των παιδιών στην Ευρώπη και στην Αφρική, η οποία ήταν παρόμοια κατά τη γέννηση. Τα παιδιά στην Μπουρκίνα Φάσο έτρωγαν πολλά όσπρια και λαχανικά, και ανέπτυσσαν πιο ποικιλόμορφο μικροβιακό προφίλ, με περισσότερα είδη που καταπολεμούν τη φλεγμονή, ενώ στα παιδιά της Ευρώπης που είχαν αμυλούχα, λιπαρή διατροφή, παρατήρησαν μια στροφή προς τα μικρόβια που σχετίζονται με διάρροια, αλλεργίες και παχυσαρκία.11

Υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από δίαιτες κατά του κάντιντα. Μερικές επιτρέπουν δημητριακά όπως καστανό ρύζι και κινόα, ορισμένες απαγορεύουν το κρέας, αλλά όλες μειώνουν δραστικά τα επεξεργασμένα τρόφιμα και προτρέπουν την αύξηση της κατανάλωσης τροφών που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως οι φακές, οι ξηροί καρποί, οι σπόροι τσία και ο λιναρόσπορος. Δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς αυτές οι τροφές αυξάνουν τον πληθυσμό των ωφέλιμων βακτηρίων Lactobacillus, τα οποία στη συνέχεια εκδιώκουν τους μύκητες.

Αλλά ένας κοινός παρονομαστής στις δίαιτες κατά του μύκητα κάντιντα είναι η κατανάλωση πολλών λαχανικών, ειδικά των σκούρων πράσινων. “Ο στόχος είναι τουλάχιστον το 60 τοις εκατό της διατροφής σας να αποτελείται από λαχανικά”, λέει η Αν Μπόροκ, συγγραφέας του ‘TheCandidaCure’. “Μπορεί να φαίνεται δύσκολο να το κάνεις στην αρχή, αλλά αυτό είναι το κλειδί.”

Εάν φαίνεται δύσκολο να ακολουθήσετε μια δίαιτα, αξίζει να θυμάστε ότι, σε μικροσκοπικό επίπεδο, η αλλαγή μπορεί να συμβεί γρήγορα: Επιστήμονες από το Χάρβαρντ υποστηρίζουν ότι η μετάβαση από μια διατροφή βασισμένη στο κρέας και στα λιπαρά σε μια χορτοφαγική διατροφή προκαλεί από αλλαγές στη μικροχλωρίδα μέσα σε μόνο μία μέρα.12

Η Λουκία, η ασθενής της Τσάτκαν, ακολούθησε μία αυστηρή διατροφή κατά του κάντιντα, καταναλώνοντας κυρίως λαχανικά, και λίγο άπαχο κρέας και ψάρι. Η δερματίτιδά της εξαφανίστηκε μέσα σε μια εβδομάδα και τα υπόλοιπα συμπτώματά της άρχισαν να υποχωρούν, αλλά όταν χαλάρωσε τη διατροφή της, ανέπτυξε μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη του λαιμού και της δόθηκε ένας ακόμη γύρος αντιβιοτικών. Όλα τα παλιά συμπτώματά της επέστρεψαν και μόνο όταν ξεκίνησε έναν ακόμα γύρο αυστηρής δίαιτας κατάφερε να πάρει πάλι τον έλεγχο, έτσι ώστε να μπορεί σταδιακά να επεκτείνει τη διατροφή της.

“Οι άνθρωποι συχνά δεν συνειδητοποιούν ότι πρόκειται να πάρει χρόνο να νικήσουν τον κάντιντα”, λέει η Μπόροκ, η οποία είχε διαγνωστεί με σκλήρυνση κατά πλάκας πριν από 22 χρόνια και ήταν κλινήρης, αλλά ανάρρωσε πλήρως και σήμερα μπορεί να παίζει τένις. “Η επιτυχία εξαρτάται από την πραγματοποίηση αλλαγών στον τρόπο ζωής που διαρκούν”, αναφέρει η ίδια. “Και διατροφικές αλλαγές από μόνες τους δεν νικούν πάντα τον κάντιντα.

6.Τοπική εφαρμογή

Μερικές από τις πιο αποτελεσματικές τοπικές θεραπείες για μυκητιασική υπερανάπτυξη δεν είναι οι ακριβές συνταγογραφούμενες κρέμες, αλλά φθηνές παραδοσιακές θεραπείες. Το ιώδες της γεντιανής έχει αποδειχθεί από το 1912 ότι αποτελεί αποτελεσματική θεραπεία ενάντια σε πολλά είδη κάντιντα, και μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι αναστέλλει σημαντικά 91 στελέχη του μύκητα. Η τοπική εφαρμογή του τρεις φορές τη βδομάδα σε μυκητιασικές λοιμώξεις των νυχιών είναι επίσης αποτελεσματική.15

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι το έλαιο τεϊόδεντρου (teatreeoil) είναι αποτελεσματικό έναντι ακόμη και ανθεκτικών στα φάρμακα στελεχών του κάντιντα.16

Επίσης, το μηλόξυδο έχει μια μακρά φήμη για την καταπολέμηση των λοιμώξεων από μύκητες επειδή αλλάζει το pH του σώματος κάνοντάς το αφιλόξενο για τον κάντιντα. Για μύκητες των ποδιών, ή το πόδι του αθλητή, μουλιάστε τα πόδια σε ζεστό νερό με ένα φλιτζάνι μηλόξυδου για περίπου 20 λεπτά κάθε μέρα. Για εξανθήματα από την πάνα που σχετίζονται με μύκητες, σταματήστε να χρησιμοποιείτε μωρομάντηλα που συχνά έχουν χημικές ουσίες που βλάπτουν την ευαίσθητη μικροβιακή ισορροπία του δέρματος. Επιλέξτε αντί για αυτά βραστό νερό, ελαιόλαδο ή αμυγδαλέλαιο και μερικές σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ ή μια σταγόνα έλαιου τεϊόδεντρου.

7.Απαλλαγείτε από το στρες

Το στρες είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που πρέπει να αποφύγετε, αλλά είναι ζωτικής σημασίας να βρείτε τρόπους για να ελέγξετε την αντίδρασή σας στις δυσκολίες και τα προβλήματα, καθώς το άγχος συνδέεται πολύ στενά με τη νόσο. Όταν το στρες ενεργοποιεί τα επινεφρίδια, απελευθερώνουν την ορμόνη του στρες κορτιζόλη η οποία, με τη σειρά της, δίνει το μήνυμα στο σώμα να απελευθερώσει γλυκογόνο για να τροφοδοτήσει μια αντίδραση ‘μάχης ή φυγής’. Αλλά επειδή δεν μπορούμε συνήθως να φύγουμε ή να δώσουμε μάχη σωματικά για να αντιμετωπίσουμε όσα μας αγχώνουν, αυτό αυξάνει δραματικά το σάκχαρο στο αίμα μας και τα επίπεδα ινσουλίνης και, φυσικά, τροφοδοτεί συστηματική καντιντίαση.

Οι αποτελεσματικοί τρόποι εκτόνωσης του στρες περιλαμβάνουν επαρκή ύπνο, τακτική άσκηση, διαλογισμό και προσευχή, συγχώρεση, χρόνο με οικογένεια και φίλους, και καλλιέργεια της δημιουργική σας πλευράς. Συνειδητά επιλέξτε να ελευθερώσετε το μυαλό σας από την λαίλαπα των σκέψεων και όσων σας πιέζουν τουλάχιστον μία ή δύο φορές την ημέρα.

Το άγχος συνδέεται με την ταχεία, ρηχή αναπνοή, αναστεναγμό και υπεραερισμό, που μπορεί να μην γνωρίζετε καν, οπότε παρατηρήστε την αναπνοή σας. Ο Πάτρικ ΜακΚίουεν, ο οποίος διδάσκει την αναπνευστική μέθοδο Buteyko, συμβουλεύει τους ανθρώπους να επιβραδύνουν, να χαλαρώνουν την αναπνοή τους και να μειώνουν τον όγκο της αναπνοής τους για την αντιμετώπιση του στρες. Η ήπια αναπνοή μέσω της μύτης αυξάνει το μονοξείδιο του αζώτου, ένα αέριο που χαλαρώνει και ανοίγει τους αεραγωγούς και τα αιμοφόρα αγγεία, και καταπολεμά τα βακτήρια, και έχει επιβεβαιωθεί ότι βοηθά στην καταστροφή του μύκητα κάντιντα.17

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό HOLISTIC LIFE

LOGO-ETRA-PUBLISHING-copyΟ εκδοτικός οίκος ETRA PUBLISHING είναι ένας από τους πιο αξιόλογους εκδοτικούς οίκους στον χώρο της ολιστικής ιατρικής και ολιστικής ζωής. Διαθέτει πληθώρα σπάνιων τίτλων και κάθε βιβλίο είναι μοναδική πηγή γνώσης για κάθε ενδιαφερόμενο και μελετητή της εναλλακτικής και ολιστικής υγείας.

[toggle title="Βιβλιογραφικές αναφορές"]

Nat RevGastroenterolHepatol,2015;12:77-87
PlosOne,2015;10:e0121776
Nat RevGastroenterolHepatol,2014;11:497-505
PlosOne,2014;9:e90796
Virulence,2013;4:119-28
BMC Gastroenterol, 2011;11:37
PlosOne,2015;10:e0135771
World j Gastroenterol,2014;20:8979-85;Gastroenterology,2009;136:1863-73
ClinGastroenterolHepatol,2012;10:1096-100
Nature,2014;514:181-6
ProcNatlAcadSci USA,2010;107:14691-6
Nature,2014;505:559-63
PlosOne,2013:8:e74189
CanJMicrobiol,2008;54:950-6
ExpDermatol,2013;22:775-80
BMC Infect Dis,2006;6:158
Biofouling,2010;26:973-83

https://enallaktikidrasi.com/

Υγεία

Στη δοκιμή θα λάβουν μέρος μέχρι και 2.660 υγιείς ενήλικες, ηλικίας 18 ετών και άνω, οι οποίοι ζουν στο ίδιο νοικοκυριό με άτομο που έχει προσβληθεί από κορωνοϊό και έχει εμφανίσει συμπτώματα της λοίμωξης

Η Pfizer έκανε γνωστό τη Δευτέρα πως έχει ξεκινήσει μια μεγάλη μελέτη για τη δοκιμή ενός υπό ανάπτυξη στοματικού αντιικού φαρμάκου για την πρόληψη της λοίμωξης Covid-19.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από τη φαρμακευτική εταιρεία, στη μελέτη για το φάρμακο με την κωδική ονομασία «PF-07321332» θα λάβουν μέρος μέχρι και 2.660 υγιείς ενήλικες, ηλικίας 18 ετών και άνω, οι οποίοι ζουν στο ίδιο νοικοκυριό με ένα άτομο που έχει προσβληθεί από κορωνοϊό και έχει εμφανίσει συμπτώματα της λοίμωξης.

Παράλληλα, στις δοκιμές αυτές, το PF-07321332 θα συνδυαστεί με μια χαμηλή δόση ριτοναβίρης, ενός παλαιότερου φαρνάκου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμένες θεραπείες για τη λοίμωξη από τον ιό HIV.

Η Pfizer είχε επίσης γνωστοποιήσει νωρίτερα αυτό το μήνα ότι ξεκίνησε δοκιμή του PF-07321332 για τη θεραπεία νοσηλευόμενων, συμπτωματικών ενήλικων ασθενών από την Covid-19.

«Με τον συνεχιζόμενο αντίκτυπο της Covid-19 σε όλο τον κόσμο, πιστεύουμε ότι η αντιμετώπιση του ιού θα απαιτήσει αποτελεσματικές θεραπείες για άτομα που προσβάλλονται ή έχουν εκτεθεί στον ιό, συμπληρώνοντας την αποτελεσματικότητα που είχαν τα εμβόλια στην εξάλειψη των λοιμώξεων» ανέφερε ο Μίκαελ Ντόλστεν, επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος της Pfizer. «Εάν είναι επιτυχής, πιστεύουμε ότι αυτή η θεραπεία θα μπορούσε να βοηθήσει να σταματήσει ο ιός νωρίς – πριν αναπαραχθεί εκτενώς – αποτρέποντας ενδεχομένως συμπτωματικές ασθένειες σε εκείνους που έχουν εκτεθεί και αναστέλλοντας την εμφάνιση λοίμωξης σε άλλους» συμπλήρωσε.https://ygeiamou.gr/

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.