Νοεμβρίου 29, 2020

Υγεία

Στους ρυθμούς του εμβολίου για τον κορονοϊό φαίνεται πως κινείται η Μεγάλη Βρετανία.

Όπως αναφέρει η Daily Mail, τα βρετανικά νοσοκομεία ειδοποιήθηκαν να προετοιμαστούν για την έναρξη εμβολιασμών μέσα στο επόμενο δεκαήμερο, με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές να βρίσκονται σε πρώτο πλάνο.

Σύμφωνα με τη διοίκηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας της χώρας, τα νοσοκομεία μπορούσαν να παραλάβουν τις πρώτες προμήθειες εμβολίων της Pfizer έως τις 7 Δεκεμβρίου.

Όλα αναμένεται να ξεκαθαρίσουν όταν θα εγκριθεί το εμβόλιο, με τις πρώτες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί μέσα στις επόμενες δέκα μέρες.

Έτσι, ο αρχικός σχεδιασμός που ήθελε τους ηλικιωμένους να εμβολιάζονται πρώτοι φαίνεται να αλλάζει, καθώς θα τους χορηγηθεί κατά προτεραιότητα το εμβόλιο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης/AstraZeneca, όταν αυτό εγκριθεί.

Υγεία

Κι όμως το ανοσοποιητικό μας σύστημα έχει ανάγκη αυτές τις τροφές

Σίγουρα αυτές τις ημέρες που βιώνουμε το 2ο lockdown κανείς μας δεν θέλει να κρυολογήσει ούτε ο Covid-19 να του χτυπήσει την πόρτα. Για να λέμε τα πράγματα όμως σωστά, δεν υπάρχουν μαγικές τροφές, που μπορούν να θωρακίσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ούτε να υποσχεθούν το οτιδήποτε.
Υπάρχουν όμως ουσίες και συγκεκριμένα βιταμίνες, που εμπλέκονται σε μεταβολικά μονοπάτια του ανοσοποιητικού συστήματος και μπορούν να μας βοηθήσουν. Διάφοροι παράγοντες, όπως η κακή διατροφή, οι διαταραχές ύπνου, η έλλειψη άσκησης, αλλά και το στρες, παράγοντες που μπορεί να έχουν διαταραχθεί αυτό το καιρό λόγω του εγκλεισμού μας στο σπίτι, μπορούν να επηρεάσουν την άμυνα του οργανισμού μας.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Βιταμίνη Α
Εμπλέκεται όντως σε μεταβολικά μονοπάτια του ανοσοποιητικού. Πλούσιες διαιτητικές πηγές βιταμίνης Α είναι τα καρότα και το παντζάρι. Εάν δεν θέλετε να τα καταναλώσετε σαν σαλάτα δοκιμάστε να φτιάξετε ένα ωραιότατο smoothie με καρότα και παντζάρι.

Επίσης βιταμίνες του συμπλέγματος Β, με ποιο πολυσυζητημένη τη Β6, να εμπλέκεται στην καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Το σύμπλεγμα βιταμινών Β, αυτό το διάστημα πέρα από την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος, θα βοηθούσε στην καλύτερη ψυχική υγεία, ενάντια δηλαδή στην κατάθλιψη και την καλή λειτουργία του εγκεφάλου μας.

Πλούσιες διαιτητικές πηγές βιταμινών Β είναι το κόκκινο κρέας, το κοτόπουλο, το ψάρι αλλά και για τους χορτοφάγους τα δημητριακά ολικής, τα φασόλια και οι φακές. Ένα συμπλήρωμα συμπλέγματος βιταμινών Β, θα ενίσχυε αυτή τη στιγμή, ακόμη περισσότερο το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Πολυσυζητημένη επίσης βιταμίνη από την παιδική μας ηλικία για ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος η βιταμίνη C
Θυμόμαστε όλοι το «πιες την πορτοκαλάδα σου». Σίγουρα μια πορτοκαλάδα δεν μπορεί να μας σώσει. Η βιταμίνη C δεν θα προλάβει το κρυολόγημα, αλλά θα μειώσει την ένταση και τα συμπτώματα ενός κρυολογήματος. Άλλες διαιτητικές πηγές πλούσιες σε βιταμίνη C εκτός από το πορτοκάλι, είναι οι πιπεριές και το μπρόκολο που μπορείτε να εμπλουτίσετε τις σαλάτες σας.

Επίσης η βιταμίνη του ήλιου, βιταμίνη D, εμπλέκεται σε πολλές ασθένειες και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού
Μπορούμε να την βρούμε σε διαιτητικές πηγές, κυρίως σε προϊόντα ζωικής προέλευσης και στο γιαούρτι, δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να καλυφθούμε πλήρως. Κρίνεται αναγκαία η πρόσληψη ενός συμπληρώματος βιταμίνης D, σύμφωνα με την καθοδήγηση των ειδικών.

Εκτός από τις βιταμίνες, δεν ξεχνάμε να διατηρούμε ένα υγιές βάρος. Το υγιές βάρος είναι το πρώτο που θα μας βοηθήσει να αμυνθούμε έναντι οποιασδήποτε ασθένειας.
Μη ξεχνάμε ότι η καλή σχέση μας με τον περίγυρο μας βοηθάει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ας μη μείνουμε μοναχικοί και ας πάρουμε τηλέφωνο τα αγαπημένα μας πρόσωπα!

Η Dr Σοφία Τσαλουχίδου είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος και πτυχιούχος Φυσικής Αγωγής Α.Π.Θ. Facebook STsalouhidouDietandWellnessCoach και Instagram stsalouhidou.

https://www.savoirville.gr/

Υγεία

Τα τελευταία χρόνια η κατανάλωση αυγών αυξάνεται σταθερά. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 1991 έως το 2009 ο αριθμός των ανθρώπων που κατανάλωναν αυγά στην Κίνα σχεδόν διπλασιάστηκε.

Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας (UniSA) σε συνεργασία με το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Κίνας και το Πανεπιστήμιο του Κατάρ, δείχνει ότι η υπερβολική κατανάλωση αυγών μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη.

Η μακροχρόνια αυτή μελέτη (1991-2009) είναι η πρώτη που αξιολογεί την κατανάλωση αυγών σε ένα εκτενές δείγμα ενηλίκων της Κίνας. Διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που κατανάλωναν τακτικά ένα ή περισσότερα αυγά ημερησίως (περίπου 50 γραμμάρια) διέτρεχαν αυξημένο κατά 60% κίνδυνο διαβήτη.

«Η διατροφή αποτελεί γνωστό και τροποποιήσιμο παράγοντα που συμβάλλει στην εμφάνιση του διαβήτη τύπου 2, επομένως η κατανόηση των διάφορων διατροφικών παραγόντων που συνεισφέρουν στην ανάπτυξή του μπορεί να επηρεάσει την αυξανόμενη επικράτηση της νόσου», αναφέρει ο επιδημιολόγος και γιατρός δημόσιας υγείας Δρ. Ming Li.

Παρόλο που ο συσχετισμός ανάμεσα στην κατανάλωση αυγών και διαβήτη συχνά αμφισβητείται, η μελέτη αυτή στόχευσε στην αξιολόγηση της μακροχρόνιας κατανάλωσης αυγών από τους συμμετέχοντες και στον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη, όπως αυτός προσδιορίζεται από τη γλυκόζη νηστείας στο αίμα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η αυξημένη μακροχρόνια κατανάλωση αυγών (πάνω από 38 γραμμάρια την ημέρα) αύξανε τον κίνδυνο διαβήτη των συμμετεχόντων κατά περίπου 25%. Επιπλέον, οι ενήλικοι που έτρωγαν τακτικά πολλά παραπάνω αυγά (πάνω από 50 γραμμάρια ή ένα αυγό την ημέρα) διέτρεχαν 60% μεγαλύτερο κίνδυνο διαβήτη. Η επίδραση ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

Ο Δρ. Li τονίζει πως παρόλο που τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση αυγών σχετίζεται θετικά με τον κίνδυνο διαβήτη στους ενήλικες, χρειάζονται περισσότερες μελέτες για τη διερεύνηση της αιτιώδους σχέσης.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο British Journal of Nutrition.https://www.onmed.gr/

Υγεία

Το σώμα μας είναι προγραμματισμένο να αυτοθεραπεύεται, είναι δηλαδή εξοπλισμένο με τα απαραίτητα εφόδια για να πολεμά τους εξωτερικούς εχθρούς και να βρίσκεται διαρκώς σε ισορροπία δυνάμεων. Παρ’ όλα αυτά δεν τα καταφέρνει πάντα. Οταν ένας οργανισμός εκτίθεται συνέχεια σε επιβαρυντικούς παράγοντες (π.χ. δεν παίρνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, εξαντλείται, πίνει και καπνίζει), τότε μπορεί και να αρρωστήσει. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως αποδίδουμε στην τύχη το ότι μερικοί άνθρωποι δεν αρρωσταίνουν συχνά. Ωστόσο, σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι από αυτούς έχουν κάποιες καλές συνήθειες που τους προστατεύουν.

Εχουν λιγότερο στρες

Δείτε επίσης: Μωρό - Τι πρέπει να περιλαμβάνει η ρουτίνα ύπνου του;
Στρες είναι η απάντηση του οργανισμού σε μια δυσκολία. Αυτή η δυσκολία μπορεί να είναι ψυχολογική ,όπως για παράδειγμα το ότι δεν έχω δουλειά, λεφτά, το ότι χωρίζω ή ένας οποιοσδήποτε φόβος, αλλά μπορεί να είναι και ότι κάνει κρύο και δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος, ότι είμαι αφυδατωμένος, ότι δεν κοιμάμαι καλά, δεν ξεκουράζομαι όσο πρέπει κ.λπ. Γενικότερα οτιδήποτε μας ζορίζει, είτε οργανικά είτε ψυχολογικά, οδηγεί τον οργανισμό να απελευθερώνει κάποιες ορμόνες όπως η ντοπαμίνη, η αδρεναλίνη, η κορτιζόλη που μπορεί να επηρεάσουν την απάντηση του ανοσοποιητικού.

Και τι εννοούμε με αυτό; Το ανοσοποιητικό πρέπει να απαντήσει σε κάποιους εχθρούς. Αν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε συνεχόμενο στρες, το αμυντικό του σύστημα ίσως αρχίσει να μπερδεύεται, να βραχυκυκλώνει. Σε περιόδους έντονου άγχους, ο οργανισμός, για να υποστηριχθεί η κατάσταση εγρήγορσης, παράγει μεγάλες ποσότητες αδρεναλίνης και κορτιζόλης και παράλληλα καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα να μειώνεται έτσι η ικανότητά του να καταπολεμά βακτήρια και ιούς.

Στην περίπτωση που προκληθούν μόνιμες διαταραχές στο ανοσοποιητικό σύστημα εξαιτίας του στρες και συντρέχουν και άλλοι παράγοντες, όπως π.χ. μια γενετική προδιάθεση, δεν είναι απίθανο το ανοσοποιητικό σύστημα να αρχίσει να αντιμετωπίζει τον ίδιο τον οργανισμό σαν ξένο σώμα και συχνά να στρέφεται εναντίον διάφορων οργάνων, προκαλώντας αυτοάνοσα νοσήματα.

Ερευνες δείχνουν, επίσης, ότι οι αγχωμένοι άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιακές νόσους, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή άλλες παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος (π.χ. γαστρίτιδα, έλκος) και αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη.

Τρώνε σωστά

Οι άνθρωποι που χαίρουν καλής υγείας έχουν μεταξύ άλλων και μια ισορροπημένη διατροφή, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, που τους επιτρέπει να τρώνε από όλες τις ομάδες τροφίμων ώστε να παίρνουν όλα τα θρεπτικά συστατικά. Η ενίσχυση άλλωστε της άμυνας δεν συμβαίνει σε μία ημέρα. Ξέρουν ότι πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό τους συνεχώς ώστε το ανοσοποιητικό τους να μπορεί να τους προστατεύει από βακτήρια και ιούς.

Αγαπούν τα φρούτα και τα λαχανικά

Μια διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά μας ωφελεί και μας προστατεύει ποικιλοτρόπως. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται πλούσια σε αυτά αδρανοποιούν τις ελεύθερες ρίζες, που καθιστούν τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε ιώσεις. Υπάρχουν σε φρούτα και λαχανικά με έντονα χρώματα, μοβ, κόκκινο, κίτρινο και πορτοκαλί (βιταμίνη Α), στα λεμόνια, στα πορτοκάλια, στα ακτινίδια, στην ντομάτα, στα μούρα και στα μύρτιλα (βιταμίνη C), στα σκουρόχρωμα φυλλώδη λαχανικά (βιταμίνη Ε). Το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο και τα λαχανάκια Βρυξελλών μάς δίνουν τις ουσίες σουλφοραφάνη και ινδόλη 3C, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Επιλέγουν γιαούρτι με πέτσα

Τρώνε παραδοσιακό γιαούρτι με πέτσα, το οποίο αποτελεί μια από τις βασικότερες πηγές προβιοτικών στη διατροφή μας. Ερευνες έχουν δείξει ότι τα προβιοτικά ενισχύουν το ανοσοποιητικό και μειώνουν τη διάρκεια μιας ίωσης. Επιπλέον προστατεύουν και το γαστρεντερικό σύστημα από λοιμώξεις.

Δεν καπνίζουν και δεν πίνουν

Φροντίζουν να αποφεύγουν τους κλειστούς χώρους όπου καπνίζουν, γιατί μεταδίδονται ευκολότερα οι ιώσεις, και περιορίζουν το κάπνισμα, καθώς οι καπνιστές αρρωσταίνουν ευκολότερα, συχνότερα και αργούν περισσότερο να γίνουν καλά. Επιπλέον δεν το παρακάνουν με το αλκοόλ γιατί εξασθενίζει το ανοσοποιητικό.

Πλένουν τα χέρια τους

Πλένουν σχολαστικά τα χέρια τους με ζεστό νερό και σαπούνι. Αποφεύγουν τα φιλιά, τις αγκαλιές, αλλά και το να βάζουμε τα τυχόν βρώμικα χέρια τους στη μύτη, στα μάτια ή στο στόμα τους, γιατί κινδυνεύουν να «βοηθήσουν» κάποιον ιό να εισβάλει στον οργανισμό τους. Σύμφωνα με έρευνες, όσοι πλένουν πάνω από 5 φορές τα χέρια τους, πηγαίνουν λιγότερες φορές στον γιατρό. Oι ιοί της γρίπης και του κρυολογήματος μπορούν να επιβιώσουν αρκετές ώρες σε διάφορες επιφάνειες, όπως το τηλέφωνο, το πληκτρολόγιο του ηλεκτρονικού υπολογιστή, τα παιχνίδια, οι χειρολαβές κ.λπ. Γι’ αυτό έχει τόση σημασία να πλένετε τα χέρια σας και να μην αγγίζετε με αυτά το πρόσωπό σας.

Αποφεύγουν το λίπος

Αν και το κρέας (το άπαχο κατά προτίμηση) μας δίνει τις σημαντικές για την άμυνά μας βιταμίνες του συμπλέγματος Β, το κορεσμένο λίπος και κυρίως η χοληστερίνη κάνουν μάλλον κακό, γιατί αυξάνουν τον δείκτη φλεγμονής του οργανισμού και τρέφουν τους ιούς.

Ξεκουράζονται

Βρίσκουν πάντα χρόνο για ξεκούραση και χαλάρωση. H σωματική και ψυχολογική κούραση μειώνουν την άμυνα του οργανισμού και τον κάνουν πιο ευάλωτο στο κρύο. Ετσι, αν είμαστε καταπονημένοι ή έχουμε κακή ψυχολογική κατάσταση και βρεθούμε σε ένα κρύο περιβάλλον, οι αντιστάσεις του ανοσοποιητικού μας συστήματος μειώνονται, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες να αρρωστήσουμε.

Δεν ξεχνούν να πίνουν νερό

Πίνουν αρκετό νερό. Η επαρκής πρόσληψή του βελτιώνει σημαντικά και την εν γένει αμυντική λειτουργία του οργανισμού, καθώς διατηρεί την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών, ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος και βοηθάει στην αποβολή των άχρηστων ουσιών που μεταβολίζονται στο σώμα.

Δεν βγαίνουν από τη ζέστη στο κρύο

H απότομη έκθεση από ένα ζεστό περιβάλλον σε ένα κρύο μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην υγεία. Aν, για παράδειγμα, βρισκόμαστε αρκετή ώρα σε κάποιον ζεστό χώρο και βγούμε απότομα έξω στο κρύο, τότε είναι πιθανό να κρυολογήσουμε ή να πάθουμε κάποια ψύξη. Oι πιθανότητες να αρρωστήσουμε αυξάνονται αν βγούμε στο κρύο ιδρωμένοι από μια δραστηριότητα που έχει προηγηθεί ή αν λουστούμε, στεγνώσουμε ελαφρά τα μαλλιά μας και βγούμε αμέσως έξω με το κεφάλι μας ακόμα ζεστό από το στέγνωμα των μαλλιών.

Κοιμούνται περισσότερο

Ο επαρκής ύπνος, αλλά όχι ο υπερβολικός (πάνω από 8-9 ώρες καθημερινά), θεωρείται παράγοντας μακροζωίας. Μάλιστα, έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ έδειξε ότι όσοι κοιμούνται περισσότερες από 6 ώρες την ημέρα είναι πιο πιθανό να ζήσουν περισσότερα χρόνια. Οταν ο οργανισμός είναι ξεκούραστος αυξάνονται και οι αντιστάσεις του απέναντι στους εξωτερικούς εχθρούς όπως είναι οι ιώσεις. Από την άλλη, η έλλειψη ύπνου έχει ουσιαστικά αντίστοιχες επιπτώσεις στον οργανισμό με τις καταστάσεις στρες, αφού παράγεται περισσότερη κορτιζόλη (γνωστή ως «ορμόνη του στρες»), η οποία ανεβάζει την πίεση του αίματος. Οι ώρες ύπνου που χρειάζεται ο καθένας για να ξεκουραστεί είναι βέβαια θέμα ιδιοσυγκρασίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως, ο κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών αυξάνεται όταν κοιμόμαστε λιγότερες από 6-7 ώρες.

https://www.vita.gr/

Υγεία

Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ για τον μεταβολισμό μας χαρακτηρίζεται η χοληστερόλη κι αυτό γιατί από τη μία μεριά αποτελεί αναντικατάστατο δομικό συστατικό των κυτταρικών μεμβρανών, από την άλλη όμως, όταν η συγκέντρωσή της είναι αυξημένη, επιταχύνει την αθηροσκλήρωση και τον κίνδυνο εμφράγματος
Η χοληστερίνη ή χοληστερόλη, όπως λέγεται ορθότερα, είναι αρκετά υψηλή σε μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων, κάτι που συνιστά απειλή για την καρδιαγγειακή τους υγεία. Περίπου οι μισοί ενήλικες της χώρας μας υπολογίζεται ότι έχουν αυξημένη χοληστερόλη, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας σε δείγμα 50.000 κατοίκων. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι το 50% αυτών το αγνοεί, γεγονός που καθιστά τον κίνδυνο για την καρδιά του ακόμη μεγαλύτερο. Ο λόγος είναι ότι η υψηλή χοληστερόλη, συγκεκριμένα η «κακή» LDL, αυξάνει τον κίνδυνο αθηρωμάτωσης των αγγείων, κατά συνέπεια και τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Η κακή χοληστερόλη

Τι είναι η χοληστερόλη που αποτελεί εδώ και δεκαετίες μέρος του καθημερινού λεξιλογίου και διαιτολογίου μας; Πρόκειται για ένα μαλακό λίπος που περιέχεται στις ζωικές τροφές, αλλά παράγεται και από τον οργανισμό μας, κυρίως από το ήπαρ. Παρότι έχουμε μάθει να τη σκεφτόμαστε ως επιβλαβή, η αλήθεια είναι ότι είναι απαραίτητη για πολλές λειτουργίες, όπως η σύνθεση των κυτταρικών μεμβρανών, η παραγωγή χολικών οξέων, ορμονών και της βιταμίνης D. Τα προβλήματα, όμως, ξεκινούν όταν διαταράσσεται η ισορροπία των λιποπρωτεινών που τη μεταφέρουν στο αίμα. Με απλά λόγια, όταν αυξάνεται η κακή LDL χοληστερόλη και μειώνεται η καλή HDL. H περίσσεια κακής χοληστερόλης εναποτίθεται στο αρτηριακό τοίχωμα, συνιστώντας έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι η αυξημένη χοληστερόλη (υπερχοληστεριναιμία) αυξάνει την πιθανότητα δημιουργίας αθηρωματικών πλακών στα τοιχώματα των αρτηριών, που σταδιακά εμποδίζουν την ομαλή ροή του αίματος, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες πρόκλησης καρδιαγγειακών νοσημάτων όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Ενας από τους μηχανισμούς που διαθέτει ο οργανισμός για την απομάκρυνση της περίσσειας χοληστερόλης από την κυκλοφορία του αίματος είναι η καλή HDL χοληστερόλη, μια ευεργετική λιποπρωτείνη.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε στα λιγότερο δημοφιλή, αλλά επικίνδυνα τριγλυκερίδια. Πρόκειται για λίπη που βρίσκονται στο σώμα μας και για τα οποία υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις για τον ρόλο τους στην ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Μάλιστα ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για τους ασθενείς με υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων, χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης και σακχαρώδη διαβήτη. Αυτοί έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη αθηροσκληρυντικής νόσου.

Οι επικίνδυνες τιμές

Σε ό,τι αφορά την επικίνδυνη LDL, τιμές κάτω από 100 mg/dL θεωρούνται ιδανικές, ενώ τιμές 100-129 mg/dL σχεδόν φυσιολογικές. Οριακά υψηλή θεωρείται η LDL όταν κινείται μεταξύ 130 και 159 mg/dL. Τιμή άνω των 160 mg/dL θεωρείται υψηλή. Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες, σε άτομα υψηλού κινδύνου (δηλαδή με πολλούς προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου όπως υπέρταση, σάκχαρο, κάπνισμα, παχυσαρκία) η LDL συνιστάται να είναι κάτω από 70 mg/dl. Στους ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα (έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο) ο στόχος είναι η LDL να μειωθεί κάτω από 55 mg/dL.

Τέλος, η καλή HDL θεωρείται ιδανική όταν είναι πάνω από 60 mg/dL, ενώ κάτω από 40 mg/dL θεωρείται χαμηλή. Συνιστάται ο έλεγχος των τιμών των λιπιδίων κάθε 3-5 χρόνια, ενώ σε όσους έχουν οριακά υψηλές τιμές κάθε χρόνο.

Η πολύτιμη άσκηση

Το περπάτημα ίσως αποτελεί τον πιο οικονομικό και αποτελεσματικό τρόπο για τον έλεγχο των τιμών των λιπιδίων στο αίμα. Επίσης η ενασχόληση με οποιαδήποτε μέτριας έντασης αερόβια άσκηση όπως το τρέξιμο, το κολύμπι και το ποδήλατο θεωρείται αποτελεσματική για τη ρύθμιση των λιπιδίων. Ο συνιστώμενος στόχος είναι τα 30′ αερόβιας άσκησης πέντε φορές την εβδομάδα.

Προτού ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα άθλησης πρέπει να σιγουρευτείτε ότι είστε υγιής, ιδιαίτερα αν είστε άνω των 40 ετών. Γι’ αυτό φροντίστε να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Οταν αρχίζετε άθληση, να ξεκινάτε αργά και να αυξάνετε σταδιακά την ένταση. Ποτέ μη βιάζεστε και μην υπερβάλλετε – δώστε χρόνο στο σώμα σας να προσαρμοστεί.

Ο καίριος ρόλος της διατροφής

Αν και πολλοί από τους παράγοντες που επηρεάζουν τη χοληστερόλη συσχετίζονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, η σωστή διατροφή, η άσκηση και η διατήρηση σωστού βάρους εξακολουθούν να αποτελούν τον κυριότερο τρόπο πρόληψης και αντιμετώπισης της υψηλής χοληστερόλης. Μάλιστα ο συνδυασμός της άσκησης με τη δίαιτα είναι πολύ πιο αποτελεσματικός σε σχέση με την υιοθέτηση ενός μόνο μέτρου (π.χ. μόνο δίαιτα ή μόνο άσκηση). Επίσης σωστή διατροφή κατά της χοληστερόλης δεν νοείται αν πρώτα δεν μειώσετε το σωματικό σας βάρος. Αδυνατίζοντας μειώνεται σημαντικά και η χοληστερόλη.

Τι πρέπει να προσέξουμε όσον αφορά τη διατροφή μας. Κύριο μέλημά μας είναι η αποφυγή τροφών πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά, όπως το κρέας, τα πλήρη γαλακτοκομικά, το βούτυρο και τα γλυκά. Επίσης η αποφυγή των τρανς λιπαρών οξέων που βρίσκονται σε πλήθος επεξεργασμένων και συσκευασμένων τροφίμων.

Ο ρόλος της μεσογειακής διατροφής είναι καθοριστικός για τη ρύθμιση του λιπιδαιμικού προφίλ. Η μεσογειακή διατροφή είναι χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά οξέα, δηλαδή σε ζωικό λίπος, υψηλή σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, κυρίως λόγω της κατανάλωσης ελαιόλαδου, υψηλή σε σύνθετους υδατάνθρακες από όσπρια και σε φυτικές ίνες από λαχανικά και φρούτα.

Τι να τρώμε και τι όχι

Στην πράξη να περικόψετε τις βαριές πλούσιες σε λίπη σάλτσες, τη μαγιονέζα, την κρέμα γάλακτος, τα κρεμώδη επιδόρπια, τα τηγανητά με βούτυρο και τα γλυκά (ιδιαίτερα σοκολάτες και πάστες). Επίσης να απομακρύνετε το ορατό λίπος από το κρέας, την πέτσα του κοτόπουλου, της γαλοπούλας, του αρνιού και του κατσικιού.

Nα καταναλώνετε γάλα, γιαούρτι και τυριά με μειωμένα λιπαρά και να αντικαταστήσετε στη μαγειρική το βούτυρο με το ελαιόλαδο. Ακόμη να υιοθετήσετε υγιεινούς τρόπους μαγειρέματος, που περιορίζουν το λίπος, όπως ψήσιμο στη σχάρα και τον ατμό.

Εντάξτε τις φυτικές ίνες στη διατροφή σας. Αυτές προέρχονται από φυτικές τροφές που δεν έχουν υποστεί βιομηχανική επεξεργασία και τις βρίσκετε στα όσπρια, στα ολόκληρα φρούτα και στα λαχανικά. Eίναι σημαντικό η δίαιτά σας να εμπλουτιστεί με τρόφιμα που αποδίδουν 20-25 γρ. φυτικών ινών ημερησίως.

Η διαιτητική πρόσληψη χοληστερόλης, αυτής δηλαδή που περιέχουν τα τρόφιμα, συστήνεται να μην ξεπερνά κατά μέσο όρο τα 200-250 mg ημερησίως. Mεγάλες ποσότητες χοληστερόλης έχουν οι κρόκοι των αυγών, τα εντόσθια, το αυγοτάραχο, τα μυαλά του αρνιού.

Aναζητήστε τα πολυακόρεστα λιπαρά. Τρόφιμα πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα είναι τα λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλες, σκουμπρί κλπ.) και τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης, όπως τα καρύδια.

Επτά λόγοι που ανεβάζουν τη χοληστερόλη

Ο θυρεοειδής. Είναι πιθανό η αύξηση της χοληστερόλης να οφείλεται σε δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Δεν είναι τυχαίο ότι η εξέταση του θυρεοειδούς είναι από τις πρώτες που συστήνουν οι ειδικοί σε περίπτωση αυξημένης χοληστερόλης.

Τα γονίδια. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι όταν η χοληστερόλη είναι αυξημένη περισσότερο από 20%-30% σε σχέση με τα επιθυμητά όρια, συνήθως ενοχοποιείται η κληρονομική προδιάθεση. Σημειώνεται ότι ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων γεννιέται με πολύ υψηλή χοληστερόλη (οικογενής υπερχοληστεροναιμία) εξαιτίας ενός γενετικού ελαττώματος. Στην περίπτωση αυτή η αντιμετώπιση της αυξημένης χοληστερόλης, εκτός από τη σωστή διατροφή, συνδυάζεται με τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής.

Η κοιλιά. Όταν τα περιττά κιλά είναι συσσωρευμένα στην κοιλιά, αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιαστεί αυξημένη χοληστερόλη, καθώς και υψηλό σάκχαρο, αυξημένο ουρικό οξύ και υπέρταση.

Το αυξημένο σάκχαρο. Τα υψηλά επίπεδα της LDL και των τριγλυκεριδίων συνδέονται με την ύπαρξη μεταβολικών νοσημάτων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης. Παρόλο που ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι πλήρως γνωστός, έχει παρατηρηθεί άμεση επίδραση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ στον μεταβολισμό της χοληστερόλης.

Το στρες. Το στρες έχει μελετηθεί πολλές φορές και έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει άμεση σχέση αυτού με την αύξηση της χοληστερόλης.

Το κάπνισμα. Πολυάριθμες έρευνες έχουν δείξει ότι οι καπνιστές έχουν υψηλότερα επίπεδα χοληστερόλης σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Το κάπνισμα μειώνει τα επίπεδα της καλής HDL.

Το αλκοόλ. Αν και μικρή ποσότητα αλκοόλ (1-2 ποτηράκια κρασί την ημέρα) συμβάλλει στην αύξηση της HDL έως και κατά 15%, η αυξημένη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Πότε χρειάζονται φάρμακα

Οι καρδιολόγοι επισημαίνουν ότι με τη διατροφή, την άσκηση και τη διακοπή του καπνίσματος η χοληστερόλη μπορεί να μειωθεί κατά 10%-20%. Η φαρμακευτική αγωγή χορηγείται όταν δεν έχουν αποδώσει αυτά τα μέτρα. Αν, όμως, ο ασθενής έχει ήδη αθηρωματικές βλάβες, τότε η φαρμακευτική αγωγή χορηγείται άμεσα σε συνδυασμό με τις οδηγίες για την αλλαγή του τρόπου ζωής.

Το κύριο φάρμακο αντιμετώπισης της αυξημένης τιμής χοληστερόλης είναι οι στατίνες, οι οποίες παρεμποδίζουν τη διαδικασία σύνθεσης της χοληστερόλης στο ήπαρ. Ωστόσο η χοληστερόλη είναι απαραίτητη για την ομαλή κυτταρική λειτουργία, γι’ αυτό και το ήπαρ την αναζητά αλλού. Ετσι λοιπόν δεσμεύει και χρησιμοποιεί τη χοληστερίνη που κυκλοφορεί στο αίμα. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι η μείωση της χοληστερόλης στο αίμα.

Οι στατίνες, εκτός από τη μείωση της παραγωγής χοληστερόλης, έχει αποδειχθεί ότι έχουν ικανή αντιφλεγμονώδη δράση και γι’ αυτό αποτελούν απαραίτητο φάρμακο για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της στεφανιαίας νόσου. Οταν όμως οι στατίνες χορηγούνται σε μεγάλες δόσεις, ενδέχεται να προκαλέσουν μυαλγίες. Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι μυαλγίες πρέπει να αντιμετωπιστούν έγκαιρα με ειδικές εξετάσεις, νεότερες οδηγίες και πιθανή τροποποίηση της στατίνης.

Στα νεότερα υπολιπιδαιμικά φάρμακα ανήκει η εζετιμίδη, η οποία εμποδίζει την εντερική απορρόφηση της χοληστερόλης και χορηγείται σε συνδυασμό με στατίνη.

Τελευταία έχουν εισέλθει στη φαρμακευτική φαρέτρα και τα ενέσιμα σκευάσματα για την αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας, τα μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον των υποδοχέων των PCSk9, με στόχο την απομάκρυνση της LDL χοληστερόλης από την κυκλοφορία του αίματος. Η χρήση αυτών των φαρμάκων οδηγεί σε μείωση των τιμών της LDL χοληστερόλης και συνιστώνται κυρίως για τα άτομα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία που διατρέχουν και τον υψηλότερο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Με τη συνεργασία του καρδιολόγου Εμμανουήλ Καλλιέρη, Διευθυντή Καρδιολογικής Μονάδας Εμφραγμάτων Metropolitan Hospital, Μέλος Κολλεγίου Καρδιολόγων ΗΠΑ

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος ν. 4 του YGEIAMOU που κυκλοφόρησε με το ΘΕΜΑ της Κυριακής 8/11-Νίκη Ψάλτη

https://ygeiamou.gr/

 

Υγεία

Προειδοποίηση από ΠΟΥ: Ο κορονοϊός απειλεί να ανατρέψει έναν αιώνα ιατρικής προόδου
«Η αντιμικροβιακή αντοχή είναι εξίσου επικίνδυνη με την πανδημία»

Με σκούρες πινελιές περιγράφει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τα τελευταία του συμπεράσματα σχετικά με τον κορονοϊό. Βάσει της σχετικής προειδοποίησης, το παγκόσμιο φαινόμενο της αντιμικροβιακής αντοχής, εξίσου επικίνδυνο με την πανδημία και απειλεί να ανατρέψει έναν αιώνα ιατρικής προόδου.

Η μικροβιακή αντοχή επέρχεται όταν τα βακτήρια, οι ιοί, οι μύκητες και τα παράσιτα αντιστέκονται στις επιδράσεις των φαρμάκων, ανάμεσα τους τα αντιβιοτικά, καθιστώντας τις κοινές λοιμώξεις δυσκολότερες στη θεραπεία και αυξάνοντας τον κίνδυνο εξάπλωσης των ασθενειών, σοβαρών μορφών λοιμώξεων και θανάτων.

Με αφορμή την Παγκόσμια Εβδομάδα σωστής χρήσης των αντιμικροβιακών (18-24 Νοεμβρίου), ο ΠΟΥ, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας των Ζώων (OIE), συνέστησε σήμερα μια ομάδα υψηλού επιπέδου «αρμόδια για την καταπολέμηση της κρίσης που επιταχύνει την αντίσταση στα φάρμακα». Οι δύο συμπρόεδροί της είναι η πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές, Σέιχ Χασίνα και η ομόλογή της των Μπαρμπάντος, Μία Μότλεϊ.

Η ομάδα αυτή θα συγκεντρώσει αρχηγούς κρατών, υπουργούς και διευθυντικά στελέχη εταιριών και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. «Η αντιμικροβιακή αντίσταση μπορεί να μην φαίνεται τόσο επείγουσα όσο μια πανδημία, αλλά είναι εξίσου επικίνδυνη», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο επικεφαλής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους.

Η αντιμικροβιακή αντοχή είναι «μία από τις μεγαλύτερες υγειονομικές προκλήσεις της εποχής μας», η οποία «απειλεί να καταστρέψει έναν αιώνα ιατρικής προόδου και να μας αφήσει ανυπεράσπιστους απέναντι σε λοιμώξεις που σήμερα μπορούν να θεραπευτούν εύκολα», όπως είπε.

700.000 νεκροί ετησίως λόγω της ανθεκτικότητας
Σχεδόν 700.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας αυτής της ανθεκτικότητας στα αντιμικροβιακά και «χωρίς ανάληψη ισχυρής δράσης για να διασφαλιστεί η κατάλληλη χρήση των υπαρχόντων αντιβιοτικών, καθώς και νέων και καλύτερων θεραπειών, ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί σε δέκα εκατομμύρια έως το 2050», σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Βιομηχανίας Φαρμάκου (IFPMA).

«Η αντιμικροβιακή αντίσταση είναι μια επικείμενη παγκόσμια κρίση που μπορεί να επισκιάσει την Covid-19 όσον αφορά τους θανάτους και τα οικονομικά κόστη», προειδοποίησε ο γενικός διευθυντής της IFMPA, Τόμας Κούνι, χαιρετίζοντας τη συγκρότηση της ομάδας εργασίας.

Τα αντιμικροβιακά είναι βασικά όπλα για την καταπολέμηση των ασθενειών στους ανθρώπους, στα ζώα και τα φυτά. Περιλαμβάνουν τα αντιβιοτικά, τα αντιικά, τα αντιμυκητιασικά και τα αντιπαρασιτικά.

Πολλοί παράγοντες -μεταξύ των οποίων η υπερβολική χρήση φαρμάκων στον άνθρωπο, για τα ζώα και τη γεωργία, καθώς και η έλλειψη πρόσβασης στο πόσιμο νερό, στην αποχέτευση και την υγιεινή- ενίσχυσαν την απειλή που συνιστά η αντιμικροβιακή αντοχή παγκοσμίως, εκτιμά ο ΠΟΥ.

«Παρότι τα αντιβιοτικά είναι ένα βασικό στοιχείο, η αντιμικροβιακή αντοχή περιλαμβάνει επίσης την ανθεκτικότητα στα φάρμακα κατά του HIV, της ελονοσίας, των παραμελημένων τροπικών ασθενειών και άλλων», δήλωσε ο Τέντρος.

Εξέφρασε τη λύπη του επίσης για το γεγονός ότι ενώ σχεδόν το 90% των χωρών έχουν εθνικά σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής, μόνο το 20% έχουν βρει πόρους για την εφαρμογή τους.

Για την αντιμετώπιση αυτής της αντιμικροβιακής αντοχής, ο ΠΟΥ ζήτησε τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη νέων αντιβιοτικών, αλλά αυτή η διαδικασία είναι περίπλοκη και δαπανηρή.

https://www.newsbeast.gr/

Υγεία

Την καταλυτική επίδραση του επαρκούς και ποιοτικού ύπνου στην ελάττωση του κινδύνου εκδήλωσης καρδιακής ανεπάρκειας -και μάλιστα σε ποσοστό 42%- αποτυπώνει νέα μελέτη

Ποια είναι η διάρκεια του μεσημεριανού ύπνου που μειώνει κατά 48% τον κίνδυνο για την καρδιά

Κλείνουν τα μάτια σας; Δείτε γιατί μπορεί να κινδυνεύει η καρδιά σας

Πώς μία ώρα ύπνου λιγότερη μπορεί να διπλασιάσει τον κίνδυνο για την καρδιά
Την καίρια σημασία της βελτίωσης του ύπνου μας ως μέσο πρόληψης έναντι της εκδήλωσης καρδιακής ανεπάρκειας υποδεικνύει νέα επιστημονική μελέτη, η οποία έρχεται να διαπιστώσει πως οι ενήλικες με υγιή πρότυπα ύπνου διατρέχουν 42% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας, ανεξαρτήτως άλλων παραγόντων κινδύνου, συγκριτικά με όσους δεν κοιμούνται αρκετά ή αντιμετωπίζουν διαταραχές ύπνου.

Η σχετική μελέτη υπογράφεται από ερευνητές του Πανεπιστημίου Τουλέιν στη Νέα Ορλεάνη των Ηνωμένων Πολιτειών και δημοσιεύεται στο περιοδικό Circulation της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

Τα υγιή πρότυπα ύπνου είναι η έγερση το πρωί, ελάχιστη διάρκεια 7-8 ωρών ύπνου και απουσία αϋπνίας, ροχαλητού ή υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης μελέτης παρατήρησης εξετάστηκε η συσχέτιση μεταξύ υγιών προτύπων ύπνου και καρδιακής ανεπάρκειας βάσει δεδομένων για 408.802 ενήλικες, ηλικίας 37 έως 73 ετών, που αντλήθηκαν από το μητρώο Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου.

Τα περιστατικά καρδιακής ανεπάρκειας καταγράφηκαν έως την 1η Απριλίου 2019, με τους ερευνητές να εντοπίζουν 5.221 περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 10 ετών.

Η βαθμολογία ως προς την ποιότητα του ύπνου των συμμετεχόντων συνδιαμορφώθηκε από τα ακόλουθα στοιχεία: Τη διάρκεια του ύπνου, επεισόδια αϋπνίας, ροχαλητό και άλλα σχετιζόμενα με τον ύπνο χαρακτηριστικά, όπως εάν ο συμμετέχων ξυπνούσε νωρίς το πρωί ή κοιμόταν πολύ αργά το βράδυ, και αν παρουσίαζε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η διάρκεια του ύπνου χωρίστηκε σε τρεις κατηγορίες: σύντομη (λιγότερη από επτά ώρες την ημέρα), συνιστώμενη (επτά έως οκτώ ώρες την ημέρα) και παρατεταμένη (εννέα οι περισσότερες ώρες).

Κατόπιν της προσαρμογής των δεδομένων για την παρουσία διαβήτη, υπέρτασης, λήψης φαρμάκων, γενετικές παραλλαγές και άλλες παραμέτρους, προέκυψε ότι οι συμμετέχοντες με τα πιο υγιή πρότυπα ύπνου είχαν 42% μειωμένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με άτομα με ανθυγιεινά πρότυπα ύπνου.

Οι ειδικοί διαπίστωσαν επιπλέον ότι ο κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας συσχετίζεται ανεξάρτητα και είναι κατά 8% χαμηλότερος για όσους ξυπνούν νωρίς το πρωί, 12% χαμηλότερος για όσους κοιμούνται επτά έως οκτώ ώρες καθημερινά, 17% χαμηλότερος για όσους δεν υποφέρουν συχνά από αϋπνία, και 34% χαμηλότερος για όσους δεν παρουσιάζουν υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας.

«Τα ευρήματά μας καταδεικνύουν τη σημασία της βελτίωσης των συνολικών συνθηκών του ύπνου για την πρόληψη της καρδιακής ανεπάρκειας» επισημαίνει ο συγγραφέας της μελέτης Lu Qi, καθηγητής Επιδημιολογίας και διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Παχυσαρκίας στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν της Νέας Ορλεάνης.

https://ygeiamou.gr/

Υγεία


Από την ανακάλυψη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου μέχρι σήμερα, κυριαρχούσε συστηματικά η πεποίθηση ότι μετά από την 12C δυναμοποίηση δεν υπάρχουν αρχικά υλικά στα τελικά διαλύματα με αποτέλεσμα όλες οι ομοιοπαθητικές θεραπείες να θεωρούνται ότι βασίζονται είτε σε εικονικό φάρμακο είτε σε κάποιον “αδιευκρίνιστο” παράγοντα που μάλλον έμοιαζε να έχει…. μεταφυσική παρά ρεαλιστική (επιστημονική) προέλευση.

Αυτό τώρα ανατράπηκε. Πριν 22 χρόνια σε μια πρώτη προσέγγιση του τρόπου παρασκευής του ομοιοπαθητικού φαρμάκου απεδείχθη με μαθηματικά ότι οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή υπερυψηλών ομοιοπαθητικών αραιώσεων εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι και την πιο υψηλή ομοιοπαθητική δυναμοποίηση. Από το 2013-2018 στη Σχολή Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ, τομέας επιστήμης και τεχνικής των υλικών, η ερευνητική μας ομάδα κατάφερε να απαντήσει σε έναν γρίφο2,5 αιώνων:

Τι είναι το ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Οκτώ πρώτες ύλες, όπως τα χλωριούχο νάτριο, βενζοικό οξύ, θείο, φωσφορικό ασβέστιο, ανθρακικό ασβέστιο, σίδηρος, Arnica montana, Hypericum perforatum μετά από διαδοχικές κονιοποιήσεις (έξι ώρες για κάθε δείγμα) σε μονοένυδρη α- λακτόζη και αφού μετατράπηκαν στη συνέχεια σε ομοιοπαθητικά διαλύματα όπως 4C, 12C, 30C, 200C, 1Μ, 10Μ, 50Μ σύμφωνα με τις οδηγίες της Γερμανικής Φαρμακοποιΐας, χρησιμοποιήθηκαν ως δείγματα. Τα υλικά ήταν διαφορετικά, τόσο στην αρχική τους μορφή, όσο και στη φυσική τους προέλευση.

Για την παρασκευή τους επελέγη η χειροποίητη μέθοδος παρασκευής ομοιοπαθητικών διαλυμάτων όπως είχε προταθεί από τον C. Herring. Είναι η πρώτη φορά που μια ερευνητική εργασία ασχολείται σε βάθος με τις μορφολογικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της λειοτρίβησης στερεών υλικών που αποτελούν πρώτες ύλες για την παρασκευή ομοιοπαθητικών διαλυμάτων, όπως και με αυτό το ίδιο το ομοιοπαθητικό διάλυμα ως φυσικοχημική οντότητα.

Η διαδοχική λειοτρίβηση σε α-λακτόζη είναι ένας χρήσιμος τρόπος για την κατασκευή υπέρλεπτης σκόνης με καλές επιφανειακές ιδιότητες, όπως η διασπορά και η διαλυτότητα. Αποδεικνύεται επίσης ότι ανεξάρτητα από το είδος του αρχικού υλικού ο πάγιος τρόπος λειοτρίβησης που χρησιμοποιείται στην Ομοιοπαθητική Φαρμακοποιία οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα, που εξαρτάται μόνο από το αρχικό μέγεθος των κόκκων του υλικού και όχι από το είδος ή την σκληρότητά του.

Έτσι, οι ιδιότητες κλιμάκωσης της επιφάνειας θραύσης στην λειοτρίβηση δεν είναι καθολικές. Όλα τα δείγματα εξετάστηκαν με DLS Master Zetasizer, SEM, XRD, FTIR, Raman, DLS nano Zetasizer, TEM και τα φυτικής προέλευσης υλικά και με UV-vis. Επίσης αυτή η έρευνα ασχολήθηκε με μετρήσεις της ηλεκτρικής αγωγιμότητας και του pΗ σε όλα τα διαλύματα των δειγμάτων μας, την επίδραση του μεγέθους καθώς και με τις ιδιότητες των σωματιδίων διαλυτής ουσίας στα ομοιοπαθητικά διαλύματα και ανέδειξε πειραματικά αυτό που είχε αποδειχθεί μαθηματικά πολλά χρόνια πριν, ότι δηλαδή μόνο αρχικά υλικά σε μορφή μίκρο-νανοσωματιδίων βρίσκονται σε όλα τα διαλύματα, ακόμη και στα πιο αραιωμένα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης μια σταδιακή διαφοροποίηση, της ηλεκτρικής αγωγιμότητας και του pΗ, καθώς και την ύπαρξη κολλοειδών συστημάτων σταθερών ή μη. Η δυναμοποίηση επίσης συνέβαλε στην αυτοοργάνωση της ενεργού λειοτριβημένης αρχικής πρώτης ύλης στα υπεραραιωμένα διαλύματα. Η σύγκριση λειοτριβημένων δειγμάτων με δείγματα προερχόμενα από εκχυλισμένα διαλύματα (στη περίπτωση των φυτών που χρησιμοποιήθηκαν) όπως και με διάφορα τυχαία εμπορικά δείγματα έδωσαν ανάλογα αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι αντίθετα με ό, τι πιστεύεται μέχρι τώρα και σηματοδοτούν μια νέα αρχή στη βασική έρευνα για την ομοιοπαθητική. Όλα τα δείγματα των προς εξέταση υλικών μας στην 6Χ λειοτρίβηση δεν ήταν στην ίδια περιοχή διαστάσεων. Από τα αποτελέσματα των μετρήσεων αποδείχθηκε η ύπαρξη μίκρο-νανοσωματιδίων σε μορφή σχεδόν πάντα κολλοειδούς διασποράς ,ακόμα και στις υπεραραιωμένες δυναμοποιήσεις.
Στο Hypericum perforatum και στην Arnica montana, διαπιστώθηκε ότι πέρα από τη μείωση του μεγέθους των κόκκων σε μια διαστασιολογική νανοκλίμακα μέχρι την 6Χ λειοτρίβηση, υπάρχει εμφάνιση λειτουργικών ομάδων σε οργανικές ενώσεις στο μείγμα μας, που δεν υπήρχαν στο αρχικό δείγμα.
Φαίνεται ότι στις περιπτώσεις αυτές η κονιοποίηση οδηγεί σε ένα είδος μηχανικοχημείας. Οι μετρήσεις του Ζέτα δυναμικού στα δείγματα μας επιβεβαιώνουν την κολλοειδή φύση ή όχι και αντίστοιχα την σταθερότητα ή μη των διαλυμάτων.
Η παρατηρούμενη διαφοροποίηση των ιδιοτήτων μπορεί να αποδοθεί στη δραματική μείωση του μεγέθους των σωματιδίων (μίκρο-νανοκλίμακα), καθώς και στην παρουσία νέων λειτουργικών ομάδων μετά από τη λειοτρίβηση. Η συνολική μεταβολή της ηλεκτρικής αγωγιμότητας ήταν 96% και η συνολική μείωση του pH ήταν 22%, πράγμα που σημαίνει ότι η λειοτρίβηση αλλάζει τις φυσικοχημικές ιδιότητες του αρχικού υλικού. Ο ρόλος της μονοένυδρης α-λακτόζης είναι ουδέτερος όσον αφορά τις χημικές και φυσικές της ιδιότητες κατά τη διάρκεια της λειοτρίβησης.
Τα νανοσωματίδια των στερεών πρώτων υλών βρέθηκαν σε όλες τις υψηλές αραιώσεις είτε σε δείγματα παρασκευασμένα στο εργαστήριό μας είτε στα έτοιμα υπεραραιωμένα εμπορικά σκευάσματα. Τα πειραματικά αποτελέσματα και τα αποτελέσματα προσομοίωσης έδειξαν ότι ο φράκταλ χαρακτήρας των θραυσμένων επιφανειών των υλικών, φυσικών ή τεχνητών, είναι πανταχού παρών
Η σύζευξη της νανοτεχνολογίας με την βιοτεχνολογία παράγουν την νανοβιοτεχνολογία που αποτελεί την βάση της νανοιατρικής, δηλαδή της ατομικής-προσωπικής ιατρικής. Αυτό για την ομοιοπαθητική ισχύει από ίδρυσή της όπως και το ότι το ομοιοπαθητικό φάρμακο αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα της επιβεβαίωσης του νόμου του Λαβουαζιέ “Τίποτα δεν χάνεται και τίποτα δεν γεννιέται εκ του μηδενός. Τα πάντα μετασχηματίζονται”.

Τεύχος 98 Δ. Καλλιαντάς, Μ. Καλλιαντά, Κ. Κορδάτος, Χ. Σ. Καραγιάννη (Τομέας Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών, Σχολή Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ Αθήνα)

Δημοσιεύσεις

https://drive.google.com/file/d/1DDycRlPw7hcZLOD3a49u0fw7H8aDInOA/view

https://drive.google.com/file/d/1tCAU7QoR8JUDp5HCyJuSA3bm57OunUJP/view

https://drive.google.com/file/d/1m4-aFYlkXFdx5updhKXnugrNvOQN2lPA/view

https://drive.google.com/file/d/1-wG1wgBTXWa0_4rHsOP8815zFGl8hWVL/view

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0928493117336639

https://www.longdom.org/open-access/trituration-and-fractal-dimension-in-homeopathic-pharmacopoeia-2153-2435-1000554.pdf

https://www.holisticlife.gr/

Υγεία

«Είναι μόλις η αρχή μίας νέας επαναστατικής προσέγγισης… Θα μπορούσαμε να σώσουμε εκατομμύρια ανθρώπουςκάθε χρόνο» δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας
Τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά και τα άλλα καρδιαγγειακά περιστατικά μπορούν να μειωθούν κατά 20% χάρη στη χρήση ενός πολυχαπιού που συνδυάζει τέσσερα φάρμακα για την υπέρταση και τη χοληστερίνη. Εάν το πολυχάπι συνδυαστεί με ασπιρίνη, η οποία έχει αντιθρομβωτική δράση στο αίμα, η μείωση του κινδύνου φθάνει έως το 40%.

Αυτό δείχνει μία διεθνής κλινική μελέτη σε 89 ιατρικά κέντρα εννέα χωρών σε συνολικά 5.714 άτομα άνω των 50 ετών χωρίς ιστορικό καρδιοπάθειας ή εγκεφαλικού και με ενδιάμεσο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Η χρήση του πολυχαπιού μόνου του ή μαζί με ασπιρίνη συγκρίθηκε με τη χρήση εικονικού φαρμάκου (πλασίμπο).

Οι ερευνητές της πενταετούς μελέτης TIPS-3 (International Polycap Study), με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Σαλίμ Γιουσούφ του καναδικού Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine». Το ημερήσιο πολυχάπι που δοκιμάστηκε περιείχε σιμβαστατίνη (40 μιλιγκράμ), ατενολόλη (100 μιλιγκράμ), υδροχλωροθειαζίδη (25 μιλιγκράμ) και ραμιπρίλη (10 μιλιγκράμ), συνδυαζόμενο με ασπιρίνη (75 μιλιγκράμ).

Μεταξύ όσων πήραν το πολυχάπι, το 4,4% εμφάνισαν έμφραγμα, εγκεφαλικό ή άλλο καρδιαγγειακό περιστατικό, έναντι ποσοστού 5,5% στην ομάδα ελέγχου (πλασίμπο). Μεταξύ όσων συμμετεχόντων στην έρευνα πήραν πολυχάπι μαζί με ασπιρίνη, το ποσοστό εμφραγμάτων και εγκεφαλικών ήταν 4,1%, έναντι 5,8% στην ομάδα ελέγχου (διπλό πλασίμπο).

«Είναι μόλις η αρχή μίας νέας επαναστατικής προσέγγισης για την πρόληψη της καρδιακής νόσου. Θα μπορούσαμε να σώσουμε εκατομμύρια ανθρώπους από σοβαρή καρδιοπάθεια ή εγκεφαλικό κάθε χρόνο, με την αποτελεσματική χρήση του πολυχαπιού και της ασπιρίνης», δήλωσε ο καρδιολόγος δρ Γιουσούφ. «Προηγούμενες μελέτες των πολυχαπιών, μεταξύ των οποίων η δική μας, έχουν δείξει μείωση του κινδύνου κατά 30% έως 40%. Ελπίζουμε ότι τα νέα ευρήματά μας θα ενισχύσουν τη θετική τάση που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες έρευνες και θα ωθήσουν τους κατασκευαστές φαρμάκων να παράγουν τέτοια προϊόντα», πρόσθεσε.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το πολυχάπι -το οποίο λαμβάνεται μόμο μία φορά την ημέρα, κάτι που αποτελεί μεγάλη πρακτική ευκολία– δεν είναι μόνο αποτελεσματικό αλλά και οικονομικό, αφού ενσωματώνει ευρέως χρησιμοποιούμενα γενόσημα φάρμακα. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι εάν μόνο το ένα τρίτο των ανθρώπων που χρειάζονται θεραπεία παίρνουν πολυχάπι, στο μέλλον θα αποφεύγονται εκατομμύρια σοβαρά καρδιαγγειακά περιστατικά κάθε χρόνο.

Το πολυχάπι που δοκιμάστηκε είναι ήδη διαθέσιμο στην Ινδία και σε λίγες αφρικανικές χώρες. Διαφορετικού είδους πολυχάπια κυκλοφορούν στην Ευρώπη και στη Ν. Αμερική, ενώ νέα πολυχάπια ήδη αναπτύσσονται σε Β. Αμερική και Κίνα.https://ygeiamou.gr/

Υγεία

Πότε και πώς μπορεί να πέσουν οι τίτλοι τέλους της πανδημίας του κορωνοϊού; Ποια είναι η εικόνα που μπορούμε να σχηματίσουμε κοιτώντας στο παρελθόν και όχι στο μέλλον με τη βοήθεια ιστορικών;

Από το ξέσπασμα της πανδημίας επιδημιολόγοι και ειδικοί στη δημόσια υγεία παγκοσμίως χρησιμοποιούν μαθηματικά μοντέλα για να προβλέψουν το μέλλον στον αγώνα περιορισμού της διασποράς του κορωνοϊού.

Ωστόσο, η μοντελοποίηση στο πεδίο των μεταδοτικών νοσημάτων είναι δύσκολη. Και οι επιδημιολόγοι υπογραμμίζουν ότι «τα μαθηματικά μοντέλα δεν είναι μαγικές σφαίρες», και ακόμη και οι πλέον εξελιγμένες μέθοδοι, όπως αυτές που συνδυάζουν προγνώσεις ή χρησιμοποιούν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, δεν μπορούν απαραίτητα να αποκαλύψουν πότε θα τελειώσει η πανδημία ή πόσοι άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους.

Υπό αυτό πρίσμα, η ιστορικός Nükhet Varlik, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικευμένη στη μελέτη λοιμωδών νοσημάτων και δημόσιας υγείας, προτείνει σε άρθρο που υπογράφει στο The Conversation αντί να κοιτάμε μπροστά και να ανυπομονούμε για ενδείξεις που θα μας αποκαλύψουν το μέλλον, να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε τι οδήγησε στο τέλος πανδημιών στο παρελθόν -ή και όχι.

Πού βρισκόμαστε τώρα στην πορεία της πανδημίας

Ένας συνδυασμός προσπαθειών στο μέτωπο της δημόσιας υγείας για τον περιορισμό της πανδημίας -από τους μαζικούς ελέγχους και τις ιχνηλατήσεις επαφών θετικών κρουσμάτων έως τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης και τη μάσκα- έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν. Δεδομένου όμως ότι ο ιός έχει εξαπλωθεί σχεδόν παντού ανά τον κόσμο, αυτά τα μέτρα από μόνα τους δεν μπορούν να θέσουν τέλος στην πανδημία, αναφέρει η ίδια.

Όλο το ενδιαφέρον έχει στραφεί τώρα στην ανάπτυξη εμβολίων για την COVID-19, η οποία επιδιώκεται με πρωτοφανή ταχύτητα.

Παρόλα αυτά οι ειδικοί μας λένε ότι ακόμη και με ένα επιτυχημένο εμβόλιο και αποτελεσματική θεραπεία, η νόσος COVID-19 μπορεί να μην εξαφανιστεί ποτέ ολοκληρωτικά. Ακόμα κι αν η πανδημία περιοριστεί σε ένα μέρος του κόσμου, πιθανότατα θα συνεχιστεί σε άλλα. Και ακόμη και αν πάψει να συνιστά απειλή σε επίπεδο πανδημίας, ο κορωνοϊός πιθανότατα θα καταστεί ενδημικός -γεγονός που σημαίνει ότι θα συνεχιστεί η αργή, σταθερή μετάδοση. Ο κορωνοϊός θα συνεχίσει να παρουσιάζει μικρότερης κλίμακας εξάρσεις, όπως η εποχική γρίπη.

Η ιστορία των πανδημιών είναι γεμάτη από τέτοια απογοητευτικά παραδείγματα, επισημαίνει η Nükhet Varlik.

Όταν εμφανιστούν, οι ασθένειες σπάνια φεύγουν

Είτε βακτηριακό, είτε ιογενές ή παρασιτικό, σχεδόν κάθε παθογόνο νοσήματος που έχει επηρεάσει τους ανθρώπους τα τελευταία χιλιάδες χρόνια παραμένει μαζί μας, επειδή είναι σχεδόν αδύνατο να τα εξαλείψουμε πλήρως.

Η μόνη ασθένεια που έχει εξαλειφθεί μέσω εμβολιασμού είναι η ευλογιά. Οι εκστρατείες μαζικού εμβολιασμού υπό τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ήταν επιτυχημένες, και το 1980 η ευλογιά ανακηρύχθηκε η πρώτη -και παραμένει η μόνη- ανθρώπινη ασθένεια που έχει πλήρως εκριζωθεί.

Ιστορίες επιτυχίας όπως της ευλογιάς είναι σπάνιες. Είναι μάλλον η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, αναφέρει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας.

Ενδεικτικά αναφέρεται στην ελονοσία, η οποία μεταδίδεται μέσω παρασίτου, είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο και η ανθρωπότητα και εξακολουθεί να έχει βαρύ απολογισμό σε ανθρώπινες ζωές. Το 2018 καταγράφηκαν περίπου 228 εκατομμύρια περιπτώσεις ελονοσίας και 405.000 θάνατοι παγκοσμίως.

Αντιστοίχως, νοσήματα όπως η φυματίωση, η λέπρα και η ιλαρά βρίσκονται «εδώ» επί χιλιετίες. Και παρά τις προσπάθειες, η άμεση εξάλειψή τους δεν είναι ακόμα ορατή στον ορίζοντα.

Η ιστορικός σημειώνει πως αν προσθέσουμε σε αυτό το μείγμα και σχετικά νεότερους παθογόνους παράγοντες, όπως ο ιός HIV και ο ιός Έμπολα, μαζί με τη γρίπη και τους κορωνοϊούς, συμπεριλαμβανομένων των SARS, MERS και του SARS-CoV-2 που προκαλεί την COVID-19, η συνολική επιδημιολογική εικόνα καθίσταται σαφής.

Τα δεδομένα φανερώνουν ότι η ετήσια θνησιμότητα που προκαλείται από λοιμώδη νοσήματα -κυρίως στον αναπτυσσόμενο κόσμο- αναλογούν σχεδόν στο ένα τρίτο όλων των θανάτων παγκοσμίως.

Σήμερα, σε μία εποχή παγκόσμιων αεροπορικών ταξιδιών, κλιματικής αλλαγής και διαταραχών στα οικοσυστήματα είμαστε διαρκώς εκτεθειμένοι στην απειλή εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων, ενώ παράλληλα συνεχίζουμε να επηρεαζόμαστε από παλαιότερες ασθένειες.

Η μαύρη πανώλη

Ακόμη και λοιμώξεις για τις οποίες διαθέτουμε πλέον αποτελεσματικά εμβόλια και θεραπείες συνεχίζουν να αφαιρούν ζωές. Ίσως καμία νόσος δεν αποτυπώνει αυτό το στοιχείο καλύτερα από την πανώλη, την πιο θανατηφόρα λοιμώδη νόσο στην ανθρώπινη Ιστορία. Το όνομά της παραμένει συνώνυμο με τον τρόμο ακόμη και σήμερα.

Η πανώλη προκαλείται από το βακτήριο Yersinia pestis. Υπήρξαν αμέτρητες τοπικές εξάρσεις και τουλάχιστον τρεις τεκμηριωμένες πανδημίες πανώλης τα τελευταία 5.000 χρόνια, σκοτώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους. Η πιο διαβόητη από όλες τις πανδημίες ήταν ο «Μαύρος Θάνατος» στα μέσα του 14ου αιώνα.

Ωστόσο, ο «Μαύρος Θάνατος» δεν ήταν καθόλου απομονωμένο ξέσπασμα. Η πανώλη επέστρεφε κάθε δεκαετία ή ακόμα πιο συχνά, «χτυπώντας» ήδη αποδυναμωμένες κοινωνίες και κοστίζοντας ζωές για τουλάχιστον έξι αιώνες. Ακόμη και πριν από την υγειονομική επανάσταση του 19ου αιώνα, κάθε έξαρση σταδιακά παρουσίαζε ύφεση κατά τη διάρκεια μηνών, και μερικές φορές ετών, ως αποτέλεσμα αλλαγών στη θερμοκρασία, την υγρασία και τη διαθεσιμότητα ξενιστών, μέσων μετάδοσης και αριθμού ευάλωτων ατόμων.

Ορισμένες κοινωνίες ανέκαμψαν σχετικά γρήγορα από τις απώλειες που προκλήθηκαν από τον «Μαύρο Θάνατο». Άλλες δεν το έκαναν ποτέ. Για παράδειγμα, η μεσαιωνική Αίγυπτος δεν μπορούσε να ανακάμψει πλήρως από τις παρατεταμένες επιπτώσεις της πανδημίας, η οποία κατέστρεψε συγκεκριμένα τον γεωργικό της τομέα. Οι σωρευτικές επιπτώσεις της μείωσης των πληθυσμών κατέστη αδύνατο να αντισταθμιστούν. Προκάλεσε τη σταδιακή παρακμή του Μαμελουκικού Σουλτανάτου και την κατάκτησή του από τους Οθωμανούς σε λιγότερο από δύο αιώνες.

Ακριβώς αυτό το βακτήριο πανώλης παραμένει μαζί μας ακόμα και σήμερα ως υπενθύμιση της πολύ μεγάλης διάρκειας και ανθεκτικότητας των παθογόνων.

«Ελπίζουμε ότι η νόσος COVID-19 δεν θα επιμείνει για χιλιετίες. Αλλά έως ότου υπάρξει ένα αποτελεσματικό εμβόλιο, και πιθανότατα ακόμη και μετά, κανείς δεν είναι ασφαλής. Η πολιτική εδώ είναι ζωτικής σημασίας: Όταν τα προγράμματα εμβολιασμού εξασθενούν, οι λοιμώξεις μπορούν να επιστρέψουν. Δείτε απλώς την ιλαρά και την πολιομυελίτιδα, που ξαναεμφανίζονται μόλις οι προσπάθειες εμβολιασμού αποδυναμωθούν» αναφέρει η Nükhet Varlik.

Και ολοκληρώνει το άρθρο της λέγοντας πως «λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα ιστορικά και σύγχρονα προηγούμενα, η ανθρωπότητα μπορεί να ελπίζει μόνο ότι ο κορωνοϊός που προκαλεί τη νόσο COVID-19 θα αποδειχθεί ότι είναι ένα ανιχνεύσιμο και εξαλειφόμενο παθογόνο. Αλλά η ιστορία των πανδημιών μάς διδάσκει να περιμένουμε κάτι διαφορετικό».

Ad Sidebar
© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.