Απριλίου 06, 2020

Υγεία

Οι φράσεις αυτές είναι σίγουρα οικείες, έως ένα σημείο, σε όλους μας. Οι περισσότεροι έχουμε βιώσει τα «συμπτώματα» του στρες, για παράδειγμα να ανεβαίνουν οι παλμοί μας και να σφίγγεται το στομάχι μας τη στιγμή που φρενάρουμε απότομα για να αποφύγουμε μια σύγκρουση καθώς οδηγούμε ή να μας πιάνει πονοκέφαλος και να ανεβαίνει η πίεσή μας όταν καβγαδίζουμε με τον έφηβο γιο μας.

Πιθανώς, επισκεπτόμενοι το γιατρό μας για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, να έχουμε ακούσει τις φράσεις: «Χρειάζεται να ηρεμήσετε λίγο» ή «Το στρες επιδεινώνει το πρόβλημά σας» ή «Τα συμπτώματά σας οφείλονται στο σωματοποιημένο άγχος»... Φταίει, όμως, για όλα το στρες;

Οι απόψεις διίστανται και η συζήτηση που θα μπορούσε να ξεκινήσει σε αυτό το σημείο -βασιζόμενη και σε επιστημονικά δεδομένα- θα ήταν πολύ μεγάλη. Το πρόβλημα είναι ότι τόσο το στρες όσο και η «ζημιά» που κάνει κάθε φορά στον οργανισμό μετριούνται δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, είναι βέβαιο και τεκμηριωμένο ότι το στρες μάς επηρεάζει τόσο στιγμιαία όσο και χρόνια και ότι σωματοποιείται με συγκεκριμένα συμπτώματα, επιτείνει, αλλά και προκαλεί ακόμη συγκεκριμένα νοσήματα, π.χ. καρδιαγγειακά και ψυχικά. Και επειδή όλοι αγχωνόμαστε, πρέπει να ξέρουμε πότε και πόσο το άγχος μάς κάνει κακό, να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και έτσι ευκολότερα να το παλέψουμε.

Πώς αντιδρούμε όταν μας «πιάνει» στρες
Υπό κανονικές συνθήκες, ο οργανισμός μας βρίσκεται σε ομοιόσταση, δηλαδή σε μια σταθερή ισορροπία. Όταν αυτή η ομοιόσταση ή ισορροπία απειλείται ή αλλάζει, για παράδειγμα εξαιτίας κάποιου κινδύνου, μιας στενοχώριας ή γενικότερα μιας κατάστασης στην οποία πρέπει ο οργανισμός να προσαρμοστεί γρήγορα, αυτό ονομάζεται «στρες»

 Σε μια τέτοια κατάσταση στρες, προκειμένου να βρεθούμε σε εγρήγορση:

› Αλλάζει η συμπεριφορά μας, καθώς επηρεάζεται ο εγκέφαλος.
› Αυξάνονται ο σφυγμός, η αναπνοή και η αρτηριακή πίεση.
› Διαστέλλονται οι κόρες των ματιών (στην προσπάθεια να ενταθούν όλες οι αισθήσεις, μαζί με αυτές και η όραση).
› Εκκρίνονται περισσότερη αδρεναλίνη και κορτιζόλη, για να υποστηριχτεί η εγρήγορση του οργανισμού.
› Παράλληλα, ενισχύεται (μόνο στιγμιαία) το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στιγμιαίο και ωφέλιμο, χρόνιο και επικίνδυνο
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το στιγμιαίο ή οξύ στρες είναι παραγωγικό και πιθανώς «βοηθά» τον οργανισμό. Το να αγχωθεί, δηλαδή, κάποιος επειδή δίνει εξετάσεις την επόμενη ώρα είναι ωφέλιμο, γιατί βρίσκεται έτσι σε κατάσταση εγρήγορσης. Πρόκειται για αρχέγονη αντίδραση, η οποία έχει επικρατήσει μέσα στη διαδικασία της ανθρώπινης εξέλιξης. Έτσι, ακόμη και σήμερα, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση ξαφνικού και έντονου στρες, μπαίνει σε λειτουργία ένας πολύπλοκος μηχανισμός ενεργοποίησης όλων των οργάνων και των συστημάτων μας, όπως όταν ο πρωτόγονος που έβλεπε ξαφνικά απέναντί του κάποιο άγριο θηρίο καλείτο να επιλέξει αστραπιαία ανάμεσα στη φυγή (να τρέξει μακριά για να σωθεί) και την πάλη (να αγωνιστεί).

Αυτή η εγρήγορση -εφόσον κρατά λίγο- μας βοηθά, πολλές φορές ακόμη και να επιβιώσουμε. Τα πράγματα, βέβαια, αλλάζουν όταν μιλάμε για ένα πολύ ισχυρό στρες, όπως θα ήταν αυτό που μπορεί να προκαλέσει ένα εξαιρετικά τραυματικό γεγονός, π.χ. ένας βιασμός, κάτι που μπορεί να έχει μόνιμες αρνητικές επιδράσεις στον οργανισμό. Το χρόνιο στρες, δηλαδή το να έχουμε συχνά στρες που διαρκεί πολύ και να αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε (μη ελεγχόμενο χρόνιο στρες), είναι απειλή για την υγεία και την ψυχική μας ισορροπία.

Σημαντικός ο ρόλος της οικογένειας

Ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει το πόσο θα επηρεάζονται η διάθεση, αλλά και η υγεία μας, από το στρες είναι οι… γονείς μας. Επειδή:
› Υπάρχουν γονίδια που κληρονομούμε από τους προγόνους μας και, έως ένα βαθμό, καθορίζουν την αντίδρασή μας στο στρες.
› Ο βαθμός ηρεμίας της ενδομήτριας ζωής που περάσαμε, δηλαδή της περιόδου που η μητέρα μας ήταν έγκυος, επηρεάζει τοΑΝ θα γίνουμε αγχώδεις ενήλικοι ή όχι.
› Η «στρεσαρισμένη» ή, αντίθετα, ανέφελη παιδική μας ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο θα αγχωνόμαστε όταν μεγαλώσουμε.
› Ακολουθούμε το πρότυπο των γονιών μας και μαθαίνουμε από αυτούς ποιες καταστάσεις πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ως στρεσογόνες και με ποιον τρόπο να τις αντιμετωπίζουμε.

Τι είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια

Οι ειδικοί εξηγούν ότι κάθε νόσημα υπόκειται στην αλληλεπίδραση οργανικών, ψυχολογικών, καθώς και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων. Έχει επικρατήσει, ωστόσο, να θεωρούμε «ψυχοσωματικά» εκείνα τα νοσήματα στα οποία είναι καθοριστική η συμβολή του ψυχολογικού παράγοντα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι στις ψυχοσωματικές νόσους παύουν να παίζουν σημαντικό ρόλο η κληρονομικότη­τα-γενετική προδιάθεση κάθε ατόμου, ο τρόπος ζωής και η ευπάθεια-ευαισθησία του καθενός.

Οι ­αναλογίες, δηλαδή, είναι σχετικές. Για παράδειγμα, όταν κάποιος χάσει ένα αγαπη­μένο του πρόσωπο, είναι πιθανό να παρουσιάσει υπέρταση, ακόμη και καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε κάποιον άλλον, το ίδιο γεγονός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με το στομάχι ή το έντερο, ενώ ένας τρίτος είναι πιθανό να μην παρουσιάσει κανένα σοβαρό σωματικό σύμπτωμα.

Στρες και ανοσοποιητικό: Μια περίεργη σχέση

Υπάρχει μια περίεργη συσχέτιση μεταξύ του στρες και του ανοσοποιητικού συστήματος. Φαίνεται ότι ένα οξύ στρες διεγείρει το ανοσοποιητικό, ενώ αντίθετα το χρόνιο μειώνει τη λειτουργία του. Έτσι, όταν βρισκόμαστε σε περιόδους στρες, ο οργανισμός μας είναι πιο ευάλωτος σε ασθένειες. Ένα πολύ συνηθισμένο παράδειγμα είναι οι ιώσεις (π.χ. το κοινό κρυολόγημα), που μας ταλαιπωρούν ακόμη περισσότερο όταν είμαστε κουρασμένοι και αγχωμένοι. Αλλά, ακόμη κιΑΝ περάσει η περίοδος του χρόνιου στρες και ξαναβρούμε τους κανονικούς μας ρυθμούς, το ανοσοποιητικό μας σύστημα πιθανόν να έχει διαταραχθεί.

Έτσι, αντιμετωπίζει τον ίδιο τον οργανισμό σαν κάτι ξένο και στρέφεται εναντίον ενός ή περισσότερων οργάνων του (αρθρώσεις, θυρεοειδής αδένας, δέρμα, καρδιά, νεφρά, εγκέφαλος), προκαλώντας τα λεγόμενα «αυτοάνοσα» νοσήματα (π.χ. λύκος, θυρεοειδίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, λεύκη, γυροειδής αλωπεκία κ.ά.).

Οι ειδικοί, μάλιστα, έχουν παρατηρήσει ότι άνθρωποι που εμφανίζουν αυτοάνοσα νοσήματα, πριν από την έναρξη της νόσου έχουν συχνά υποστεί έναν έντονο συγκινησιακό κλονισμό (π.χ. είχαν χάσει κάποιο δικό τους, είχαν χωρίσει ή απολυθεί) και, επιπλέον, είναι στην πλειονότητά τους άτομα που δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά το στρες. Φυσικά, η αιτιολογία και αυτών των νοσημάτων είναι πολυπαραγοντική. Δηλαδή, εκτός από το στρες, μεγάλο ρόλο παίζουν και η κληρονομικότητα, το περιβάλλον και οι ορμόνες.

 

Μεγαλύτερη ευαισθησία στο στρες έχουν:

› Οι γυναίκες, εξαιτίας των ορμονικών διακυμάνσεων και της ιδιαίτερης βιοχημείας του εγκεφάλου τους.

› Οι νέοι άνθρωποι. Συνήθως, όσο περνάνε τα χρόνια, κυρίως μετά την ηλικία των 30 ετών, οι άνθρωποι ηρεμούν, αποκτούν περισσότερες εμπειρίες, ωριμάζουν και αυτό τους βοηθά να χειρίζονται καλύτερα τις καταστάσεις.

Το στρες μπορεί να προκαλέσει…

● Καρδιαγγειακά προβλήματα Το χρόνιο στρες βλάπτει την καρδιά και τα αγγεία, επειδή αυξάνει την πίεση, το σπασμό των στεφανιαίων αγγείων, την καρδιακή συχνότητα και προδιαθέτει για την εμφάνιση επικίνδυνων αρρυθμιών. Όσον αφορά την υπέρταση, στο 95% των περιπτώσεων τα αίτιά της παραμένουν άγνωστα. Oι ειδικοί θεωρούν ότι σχετίζεται και με το στρες.
● Πονοκεφάλους Έχει αποδειχτεί ότι οι πονοκέφαλοι σχετίζονται με τη συναισθηματική μας κατάσταση (άγχος, μελαγχολία). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υποφέρουμε από πονοκεφάλους επειδή βρισκόμαστε σε κακή ψυχολογική κατάσταση, αλλά ότι έχουμε τη γενετική προδιάθεση για να εμφανίσουμε πονοκεφάλους και το άγχος ή η στενοχώρια τούς πυροδοτούν.
● Αϋπνίες Σε όλους έχει συμβεί σε «δύσκολες» περιόδους της ζωής μας να δυσκολευόμαστε να αποκοιμηθούμε, να ξυπνάμε στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί. Αυτό συμβαίνει επειδή το στρες «καταλαμβάνει» το μυαλό μας και επηρεάζει τη δυνατότητά μας να κοιμηθούμε. Ειδικά η πολύ πρωινή αφύπνιση μπορεί να είναι σύμπτωμα έντονης θλίψης ή και κατάθλιψης, που έχει πιο έντονα συμπτώματα το πρωί, γι’ αυτό και συνοδεύεται από πρώιμη αφύπνιση και κακή διάθεση.
● Πόνους στη σπονδυλική στήλη Μελέτες συσχετίζουν το άγχος με πόνους στην πλάτη και τον αυχένα, ακριβώς επειδή προκαλεί και αυξάνει το σπασμό των μυών της περιοχής. Άλλωστε, η σπονδυλική στήλη είναι σημείο διαφυγής της συναισθηματικής φόρτισης.
● Προβλήματα στο στομάχι και το έντερο Το στρες μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Ειδικά η σπαστική κολίτιδα-σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, που εκδηλώνεται με κολικοειδή πόνο, φούσκωμα στην κοιλιά και απότομες αλλαγές των συνηθειών του εντέρου (διάρροια, δυσκοιλιότητα), απασχολεί αγχώδεις ανθρώπους και συχνότερα νέες γυναίκες. Η γαστρίτιδα, το έλκος και η δυσπεψία επηρεάζονται επίσης από το στρες.
● Στυτική ανικανότητα στους άνδρες, καθώς και «κακή» ποιότητα του σπέρματος (παροδικά). Το άγχος της καθημερινότητας μπορεί να προκαλέσει, αλλά και να διαιωνίσει, τα προβλήματα στύσης («άγχος απόδοσης»).

Το στρες μπορεί να επηρεάσει…

Το στρες αποδεδειγμένα μπορεί να επιδεινώσει παθήσεις και δυσλειτουργίες του οργανισμού που έχουν αρχικά προκληθεί από άλλα αίτια.

● Τις ψυχικές νόσους, καθώς έρευνες σχετίζουν σαφώς το χρόνιο στρες με την κατάθλιψη.

● Τις αλλεργίες, των οποίων τόσο η συχνότητα των εκδηλώσεών τους όσο και η βαρύτητα των συμπτωμάτων φαίνεται ότι επιτείνονται όταν είμαστε αγχωμένοι.

● Την κατάσταση των οστών, με αποτέλεσμα να επιδεινώνει ακόμη και την οστεοπόρωση.

● Το μεταβολισμό, επειδή, όταν έχουμε άγχος, τείνει να αυξάνεται το λίπος και να μειώνεται η μυϊκή μάζα.

● Τις τιμές των λιπιδίων, που ανεβαίνουν, ενώ παράλληλα πέφτουν οι τιμές της καλής χοληστερίνης.

● Το βρογχικό άσθμα και, γενικά, την αναπνευστική μας λειτουργία (εξαιτίας του άγχους μπορεί να προκληθούν ακόμη και κρίσεις δύσπνοιας).

● Την εκδήλωση ορισμένων μορφών καρκίνου Γύρω στο 10% των καρκίνων, σύμφωνα με έρευνες, φαίνεται να επηρεάζεται από το στρες, ποσοστό πολύ μικρό σε σύγκριση με τη στεφανιαία νόσο, που επηρεάζεται πολύ περισσότερο από το στρες.

● Τη γυναικεία γονιμότητα Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα άγχους στις γυναίκες είναι η υπερπρολακτιναιμία (η υπερπαραγωγή προλακτίνης), που αναστέλλει την ωοθυλακιορρηξία και οδηγεί σε μια μορφή υπογονιμότητας (που αντιστρέφεται όταν η γυναίκα ηρεμήσει και χαλαρώσει).

● Την εγκυμοσύνη Το υπερβολικό στρες της μέλλουσας μητέρας, εκτός από την αγχώδη ή όχι ιδιοσυγκρασία του παιδιού, θεωρείται ότι μπορεί να επηρεάσει και την έκβαση της εγκυμοσύνης, χωρίς να είναι απολύτως τεκμηριωμένο. Πολλοί του αποδίδουν ευθύνες για τις αποβολές, αλλά και τους πρόωρους τοκετούς άγνωστης αιτιολογίας.

Πώς θα διώξουμε το στρες από τη ζωή μας

Το να απομακρύνουμε το στρες από τη ζωή μας δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν, όπως:
› Να υιοθετήσουμε μια υγιεινή ζωή, με ένα σταθερό πρόγραμμα κανονικού ύπνου και φαγητού, σωματική άσκηση και αρκετό χρόνο αφιερωμένο στην ξεκούραση και τη διασκέδαση (την επαφή με την οικογένεια, τους φίλους κλπ.).
› Να μειώσουμε τις πηγές του στρες στην καθη-μερινότητά μας. Μπορούμε π.χ. να μην αναλαμβάνουμε ­περισσότερες υποχρεώσεις από όσες ­μπορούμε να φέρουμε σε πέρας.
› Να καταφεύγουμε σε μεθόδους χαλάρωσης (π.χ. γιόγκα, σωστές αναπνοές, μουσική, τάι τσι, μασάζ, εκδρομές κ.ά.).
› Να εξωτερικεύουμε το άγχος μας, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι όσοι μιλούν για τα προβλήματά τους ­βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από όσους «κλείνονται» στον εαυτό τους χωρίς να μοιράζονται τις ανησυχίες τους με τους άλλους.

Όταν ο παθολόγος δεν είναι αρκετός...

Οι άνθρωποι που τείνουν να σωματοποιούν το στρες, συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς στρατηγικές για την αντιμετώπισή του, με αποτέλεσμα να συσσωρεύουν χρόνια σωματική ένταση, που οδηγεί στα συμπτώματα που έχουμε ήδη αναφέρει. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, μέσα στον οποίο το στρες εντείνει τα σωματικά συμπτώματα και αυτά, με τη σειρά τους, επιτείνουν το στρες. Ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα δεν είναι ένα «λιγότερο σοβαρό» σύμπτωμα, αποτελεί μια ένδειξη ότι κάποιος είναι ψυχικά ευάλωτος, επειδή έχει «παραφορτωθεί» από χρόνιους ή περιστασιακούς επιβαρυντικούς παράγοντες.

Για τους παραπάνω λόγους, η «δουλειά με τον εαυτό μας» ενδείκνυται για τα άτομα με ψυχοσωματικά συμπτώματα. Αυτή η «δουλειά» μπορεί να περιλαμβάνει αυτογνωσία (διερεύνηση των πηγών του στρες και των προσωπικών αποθεμάτων αντιμετώπισης κ.ά.), διαχείριση του στρες και των πηγών του (με εξειδικευμένες τεχνικές). Η διαχείριση των προβλημάτων μπορεί να γίνει στοΠΛΑΙΣΙΟ μιας ψυχοθεραπευτικής συνεργασίας, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθούν φάρμακα, όταν π.χ. τα επίπεδα του άγχους είναι υπερβολικά υψηλά ή όταν υπάρχει υπόβαθρο σοβαρής κατάθλιψης.

Δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο... άγχος

Υπάρχουν κάποιες ψυχοσωματικές «ασθένειες» που δεν απειλούν ούτε κατά διάνοια τη ζωή μας, αλλά την ποιότητά της, αφού μας κάνουν να νιώθουμε αρκετά δυσάρεστα. Τέτοιες είναι:

› Η προστατοδυνία: Εκδηλώνεται σε ιδιαίτερα αγχώδεις, νέους, δραστήριους άνδρες, χωρίς καμία παθολογική αιτία, με ένα ενοχλητικό αίσθημα βάρους, δυσφορίας και πόνου στην περιοχή του περινέου, που πιθανώς αντανακλά και στους όρχεις ή/και στην ουρήθρα.

› Το φτερούγισμα στο στήθος: Εμφανίζεται ξαφνικά, ενώ όλες οι εξετάσεις είναι «καθαρές», και ταλαιπωρεί συνήθως νέους, δραστήριους και πολύ αγχώδεις ανθρώπους, χωρίς όμως να είναι απίθανο να απασχολήσει και ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

› Ο κόμπος στο λαιμό: Κάποιοι άνθρωποι περιγράφουν ότι υπάρχει μόνιμα ένας κόμπος στο λάρυγγά τους, αυτή η αίσθηση είναι συνεχής και δεν σχετίζεται με την κατάποση. Αυτό προκύπτει επειδή υπάρχει συσσωρευμένη ένταση, γίνεται μεγάλη σύσπαση στους μυς του λάρυγγα. Έτσι, εντείνεται η πίεση και το αίσθημα του κόμπου, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.

Συνήθως εμφανίζεται σε αγχώδεις γυναίκες μέσης ηλικίας, οι οποίες έχουν μάλιστα πρόσφατα περάσει μια περίοδο έντονου στρες.

Υγεία

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο ύπνος φορώντας τους φακούς επαφής είναι ένα μικρό ιατρικό... έγκλημα! Δυστυχώς, αρκετοί είναι αυτοί που καταπατούν αυτό το βασικό κανόνα υγιεινής, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των ματιών τους.

Ορισμένα είδη φακών επαφής είναι ενδεδειγμένα για πολύωρη χρήση, ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου, ωστόσο οι περισσότεροι φακοί επαφής δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από μερικές ώρες μέσα στην ημέρα.

Δείτε από τι κινδυνεύουν τα μάτια σας εάν χρησιμοποιείτε κοινούς φακούς επαφής και συνηθίζετε να τους φοράτε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

1. Υποξία

Κάθε όργανο και σύστημα του σώματός μας χρειάζεται οξυγόνο για να λειτουργήσει σωστά και το ίδιο ισχύει και για τα μάτια μας. Ο κερατοειδής χιτώνας του ματιού δεν αιματώνεται ούτε οξυγονώνεται άμεσα, αλλά λαμβάνει οξυγόνο έμμεσα μέσω των δακρύων και του αέρα από το περιβάλλον. Η χρήση φακών επαφής μπλοκάρει τη ροή οξυγόνου προς τον κερατοειδή, οπότε η χρήση τους κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να οδηγήσει στη λεγόμενη υποξία, δηλαδή σε ελλιπή οξυγόνωση του οφθαλμού. Μακροπρόθεσμα, η υποξία μπορεί να οδηγήσει σε οφθαλμολογικές επιπλοκές, όπως η ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, διαδικασία γνωστή στον ιατρικό χώρο ως νεοαγγείωση. Η νεοαγγείωση συνδέεται με την απώλεια της όρασης.

2. Έλκη στον κερατοειδή

Οι φακοί επαφής ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβες στον κερατοειδή εάν δεν τηρούνται οι απαραίτητοι κανόνες υγιεινής. Για παράδειγμα, ο φακός μπορεί να «γρατζουνήσει» την επιφάνεια του κερατοειδή, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης του ματιού αλλά και τον κίνδυνο να σχηματιστούν ανοιχτές πληγές (έλκη) επάνω στον κερατοειδή.

3. Μόλυνση από παράσιτα

Δεν κινδυνεύει από σοβαρές οφθαλμολογικές επιπλοκές κάποιος που θα κοιμηθεί μόνο για ένα βράδυ με τους φακούς επαφής, όταν όμως το λάθος αυτό γίνεται συνήθεια και επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση επί αρκετούς μήνες, ο κίνδυνος μόλυνσης από επικίνδυνα παράσιτα είναι μεγάλος. Έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου προέκυψαν σοβαρές βλάβες στα μάτια λόγω μόλυνσης από την ακανθαμοιβάδα, ένα επικίνδυνο μονοκύτταρο οργανισμό, λόγω κακής χρήσης των φακών επαφής.

4. Τύφλωση

Η κερατίτιδα, δηλαδή η λοίμωξη και η επακόλουθη φλεγμονή στον κερατοειδή, είναι η συνηθέστερη επιπλοκή που συνδέεται με την κακή χρήση φακών επαφής. Κερατίτιδα μπορεί να προκαλέσουν διάφοροι μικροοργανισμοί, όπως η ακανθαμοιβάδα, βακτήρια, μύκητες και ιοί. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η κερατίτιδα μπορεί να προκαλέσει μερική απώλεια της όρασης, μόνιμες βλάβες στον κερατοειδή ή και τύφλωση.

Πηγή: Medical Daily

Υγεία

Είναι αλήθεια πως τα αυγά ήταν για πολύ καιρό παρεξηγημένα και πολλοί άνθρωποι που είχαν πρόβλημα χοληστερόλης τα απέφευγαν. Ομως, έστω και πρόσφατα η φήμη αυτής της τόσο πολύτιμης τροφής αποκαταστάθηκε.

Τα αυγά μπορούν να σας δώσουν ιδιαίτερη ώθηση και να προωθήσουν καλή σας υγεία γιατί είναι γεμάτα από πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Εχετε πολλούς λόγους για να τα εντάξετε σε μόνιμη βάση στη διατροφή σας και παρακάτω σας παραθέτουμε τους επτά πιο σημαντικούς απ’ αυτούς:

1. Παρεξηγημένα, συκοφαντημένα κι όμως άκρως υγιεινά
Υπάρχει μια λανθασμένη πεποίθηση πως η χοληστερόλη που βρίσκεται στον κρόκο του αυγού αυξάνει τα επίπεδα της χοληστερόλης στο σώμα σας και βάζει την υγεία σας σε κίνδυνο. Αλλά υπάρχουν καλά νέα για τους λάτρεις των αυγών: Oλες οι τελευταίες έρευνες υποστηρίζουν πως το όφελος για την υγεία από την κατανάλωση των αυγών είναι μεγάλο και πως δεν υπάρχει καμία σύνδεση ανάμεσα στα αυγά και το εγκεφαλικό επεισόδιο ή την καρδιακή προσβολή.

2. Σας προμηθεύουν με βιταμίνες
Ενα μεσαίου μεγέθους αυγό είναι γεμάτο με πολλές βιταμίνες που είναι απαραίτητες για την υγεία σας:

• Βιταμίνη Β2 ή ριβοφλαβίνη – η οποία βοηθά το σώμα σας να σπάσει την τροφή σε ενέργεια

• Βιταμίνη Β12 ή κοβαλαμίνη που είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων

• Βιταμίνη Α ή ρετινόλη – η οποία είναι άκρως σημαντική για την όρασή σας

• Βιταμίνη Ε ή τοκοφερόλη που βοηθά στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών που μπορούν να προκαλέσουν κυτταρική βλάβη των ιστών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο. Οι βιταμίνες Α και Β2 είναι επίσης σημαντικές για την ανάπτυξη των κυττάρων. Ετσι, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας τρώνε αυγά τακτικά

3. Σας προμηθεύουν με βασικά μέταλλα
Τα αυγά παρέχουν φώσφορο, σίδηρο και ψευδάργυρο. Αυτές οι ουσίες είναι ζωτικής σημασίας για το σώμα σας. Χρειάζεστε την αφθονία του σιδήρου γιατί αν δεν παίρνετε αρκετό, νοιώθετε ένα αίσθημα κόπωσης και έλλειψης ενέργειας, γίνεστε γκρινιάρηδες, νευρικοί και ευέξαπτοι. Ο ψευδάργυρος διατηρεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα σε άριστη φόρμα και βοηθά το σώμα να μετατρέπει το φαγητό σε ενέργεια. Ο φώσφορος είναι σημαντικός για να διατηρείτε υγιή δόντια και οστά. Υπάρχουν, επίσης, ορισμένα ιχνοστοιχεία που χρειάζεται ο οργανισμός και περιέχονται στα αυγά, όπως το ιώδιο, που είναι χρήσιμο για να φτιάξει τις ορμόνες του θυρεοειδή και το σελήνιο, ένα αντιοξειδωτικό που μπορεί να βοηθήσει να μειωθεί ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου.

4. Τα αυγά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρκίνου
Ολόκληρα τα αυγά (ασπράδι και κρόκος) είναι μία από τις καλύτερες πηγές της χολίνης. Ενα μεγάλο αυγό έχει περίπου το 33% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης χολίνης. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα έδειξε πως οι γυναίκες με υψηλή πρόσληψη χολίνης έχουν 25% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρκίνο του μαστού. Σημειώστε, επίσης, ότι η χολίνη βρίσκεται κυρίως στον κρόκο, γι’ αυτό σταματήστε να τρώτε… λευκές ομελέτες και απολαύστε τον κρόκο.

5. Τα αυγά σας βοηθούν να διατηρήσετε καλή όραση
Οι κρόκοι των αυγών έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, δύο αντιοξειδωτικά που έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν από εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Τρώγοντας αυγά θα μπορείτε να διατηρήσετε καλή όραση μέχρι τα 80 χρόνια σας.

6. Τα αυγά μπορούν να συρρικνώσουν την περίμετρο της μέσης σας
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση αυγών για πρωινό σας βοηθά να περιορίσετε την πρόσληψη θερμίδων όλη την ημέρα. Αυτό συμβαίνει πιθανώς επειδή τα αυγά σας βοηθούν να αισθάνεστε κορεσμό για μεγάλο χρονικό διάστημα κι έτσι είναι λιγότερο πιθανό να υποκύψετε σε πειρασμούς, να φάτε σνακ ή να πέσετε με τα… μούτρα στο φαγητό το μεσημέρι. Μολονότι τα αυγά περιέχουν χοληστερόλη, αυτή είναι διαφορετική από την χοληστερόλη στο σώμα σας. Είναι απλά διαιτητική χοληστερόλη. Παρά, λοιπόν, τις παλαιότερες συστάσεις για την υγεία, σήμερα δεν υπάρχει πια καμία απόδειξη πως η κατανάλωση αυγών θα αυξήσει τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα σας.

7. Επισκευάζουν και δυναμώνουν τους μύες
Αυτές οι μικρές «σφαίρες» έχουν μια συγκεκριμένη ακολουθία αμινοξέων που καθιστά πολύ εύκολο για το σώμα σας να απορροφήσει την πρωτεΐνη του αυγού. Αυτό σημαίνει ότι ένα βραστό αυγό είναι ιδανική τροφή για να επισκευάσετε τους μύες σας από άκρη σ’ άκρη

medinova.gr

Υγεία

Οταν κάποιος τρέχει και πέφτει, ή σκοντάφτει σε ένα αντικείμενο δεν είναι περίεργο να κάνει μελανιά στο σημείο που χτύπησε. Μερικές φορές, ωστόσο, οι μώλωπες εμφανίζονται χωρίς κάποιον προφανή λόγο.

Αυτό μπορεί να είναι αινιγματικό και μερικές φορές ανησυχητικό. Η πραγματικότητα είναι πως πίσω από κάθε μελανιά υπάρχει ένας προφανής λόγος, ακόμα κι αν δεν είναι γνωστός την στιγμή που η μελανιά εμφανίζεται. Μερικές από τις αιτίες για κάποια μελανιά που εμφανίζεται χωρίς λόγο, περιλαμβάνουν την ηλικία, τη φαρμακευτική αγωγή ή κάποια σοβαρή ασθένεια. Οταν μια μελανιά εμφανιστεί χωρίς προφανή λόγο, είναι σήμα για να συμβουλευτείτε το γιατρό.

Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, τα τριχοειδή τοιχώματα γίνονται λιγότερο ικανά να αντέξουν τα χτυπήματα και την πίεση που δέχονται από τις καθημερινές δραστηριότητες. Την ίδια στιγμή το δέρμα λεπταίνει και δεν παρέχει σ’ αυτά την ίδια προστασία με πριν.

Επιπλέον, οι ηλικιωμένοι, αλλά και άνθρωποι που λαμβάνουν ορισμένα φάρμακα γίνονται επιρρεπείς στις μελανιές. Μια παρενέργεια της λήψης των κορτικοστεροειδών για παράδειγμα είναι η λέπτυνση του δέρματος. Τα μη συνταγογραφούμενα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ασπιρίνη, καθώς και τα αντιπηκτικά, μπορεί να λεπτύνουν το αίμα και να αυξήσουν το χρόνο πήξης, καθιστώντας πιο εύκολους τους μώλωπες.

Συμπληρώματα διατροφής, όπως τα ιχθυέλαια, καθώς επίσης το σκόρδο ή το τζίντζερ που έχουν με τη σειρά τους αντιπηκτικές ιδιότητες μπορεί να κάνουν τους ανθρώπους να μελανιάζουν πιο εύκολα.

Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις οι μελανιές που εμφανίζονται χωρίς προφανή λόγο μπορεί να υποδηλώνουν πιο σοβαρά προβλήματα. Μηνιγγιτιδοκοκκικές ασθένειες, όπως η μηνιγγίτιδα και η μηνιγγοκοκκαιμία, είναι δυνητικά θανατηφόρες ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν εύκολα μώλωπες. Αιμορροφιλία και άλλες γενετικές καταστάσεις που βλάπτουν την πήξη του αίματος, κάνουν τους ανθρώπους επιρρεπείς σε μώλωπες και εσωτερική αιμορραγία που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.

Τα προβλήματα πήξης μπορεί να είναι, επίσης, μια επίκτητη κατάσταση, όπως στην περίπτωση της κίρρωσης του ήπατος. Η λευχαιμία, η νόσος von Willebrand και άλλες διαταραχές των αιμοπεταλίων κάνουν επίσης τους ανθρώπους να αποκτούν μώλωπες χωρίς λόγο, ενώ μώλωπες γύρω από τον αφαλό μπορεί να υποδηλώνουν παγκρεατίτιδα, μια φλεγμονή του παγκρέατος.

Εάν ένα άτομο είναι ξαφνικά επιρρεπές σε μώλωπες χωρίς λόγο ή έχει μώλωπες που είναι πολύ μεγάλοι και επώδυνοι, ένα ραντεβού με το γιατρό είναι απαραίτητο. Ανεξήγητοι μώλωπες, μερικές φορές σε συνδυασμό με αιμορραγία των ούλων, ή αιμορραγία από τη μύτη, ή αιμορραγία από τον γαστρεντερικό σωλήνα, είναι επίσης συμπτώματα που απαιτούν άμεση ιατρική φροντίδα.

Πολλές από τις αιτίες που προκαλούν τους ανεξήγητους μώλωπες μπορούν να προσδιοριστούν με απλές εργαστηριακές δοκιμές. Εάν υπάρχουν ανησυχίες πως τα φάρμακα είναι η αιτία, οι ασθενείς πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν τη θεραπευτική τους αγωγή μέχρι να πει ο γιατρός ότι πρέπει να διακόψουν. Οπως συμβαίνει με οποιαδήποτε ανησυχία για την υγεία, η πιο συνετή επιλογή είναι να δείτε έναν γιατρό.

medinova.gr

Υγεία

Η καρδιακή ανεπάρκεια επηρεάζει περίπου 23 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Οι τακτικές δόσεις σε βιταμίνη D3 μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργία της καρδιάς σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, σύμφωνα με μια νέα βρετανική μελέτη.

Η έρευνα για την καρδιά και την βιταμίνη D, έγινε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λιντς. “Τα ευρήματα αυτής της έρευνας θα μπορούσαν να κάνουν μια σημαντική διαφορά στην φροντίδα των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια (…) Είναι η πρώτη απόδειξη ότι η βιταμίνη D3 μπορεί να βελτιώσει την λειτουργία της καρδιάς των ανθρώπων με καρδιακή μυϊκή αδυναμία, πάθηση γνωστή και ως καρδιακή ανεπάρκεια”, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, δρ Klaus Witte.

Η μελέτη περιέλαβε περισσότερους από 160 ασθενείς που είχαν βηματοδότες ή/και λάμβαναν φάρμακα για την πίεση του αίματος, γνωστά ως αναστολείς ACE ή β-αναστολείς.

Οι συμμετέχοντες στην μελέτη έλαβαν είτε βιταμίνη D, είτε χάπια τύπου placebo (ψευδοφάρμακα) μια φορά την ημέρα για ένα έτος.

Οι ερευνητές εξήγησαν ότι απέφυγαν να χρησιμοποιήσουν ένα συμπλήρωμα βιταμίνης D με βάση το ασβέστιο, επειδή το ασβέστιο μπορεί να προκαλέσει άλλα προβλήματα στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα βελτιώθηκε από 26-34% στους ασθενείς που έλαβαν βιταμίνη D, ενώ δεν υπήρξε καμία μεταβολή μεταξύ εκείνων που πήραν τα χάπια placebo.

Οι ερευνητές πρότειναν ότι η βελτίωση που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που έλαβαν βιταμίνη D μπορεί να μειώσει την ανάγκη τους για βηματοδότη.

Η μελέτη για την καρδιά και την βιταμίνη D παρουσιάστηκε τη Δευτέρα στο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας, που έγινε στο Σικάγο. Τα αποτελέσματα και συμπεράσματα από τέτοιου είδους έρευνες, οι οποίες απλά παρουσιάζονται σε ιατρικά συνέδρια, θεωρούνται κατά κανόνα ως “προκαταρκτικά”, έως ότου δημοσιευθούν επισήμως σε επιστημονικό περιοδικό, κάτι που είναι θέμα χρόνου να συμβεί με αυτή την έρευνα.

olasimera.gr

Υγεία

Η δάχτυλο-θεραπεία είναι μια ιαπωνική καινοτομία. Βασίζεται στην πεποίθηση ότι κάθε δάκτυλο συνδέεται με τουλάχιστον δύο ζωτικά όργανα του σώματός μας.

Η διαδικασία είναι σύντομη και απλή και απαιτεί μόνο πέντε λεπτά εφαρμογής.
Η αρχαία ιαπωνική θεραπευτική τέχνη γνωστή ως Jin Shin Jitsu είναι μια εναλλακτική ιατρική που εστιάζει στην επίτευξη της συναισθηματικής και σωματικής ισορροπίας δουλεύοντας σε προκαθορισμένα σημεία του χεριού που απαιτούν κάποια μορφή διέγερσης.
Δείτε και Ποια σημεία του σώματος μπλοκάρει η κάθε εσωτερική σύγκρουση δημιουργώντας ποιες ασθένειες
Τι αποκαλύπτει η δική σας ασθένεια;
Ο αντίκτυπος των συναισθημάτων στο σώμα μας

Λοιπόν, πώς λειτουργεί;

– Τα ζωτικά σας όργανα θα επηρεαστούν κρατώντας το μεσαίο δάχτυλό σας με το άλλο χέρι σφιχτά μέχρι και πέντε λεπτά .

– Αναπνέετε πολύ βαθιά καθώς το κάνετε αυτό.

– Στη συνέχεια, κάνετε μασάζ στα δάχτυλα σας και στα δύο χέρια.

– Αφιερώνοντας κατά μέσο όρο τρία λεπτά στο καθένα.

Ποια όργανα και συναισθήματα επηρεάζονται με τα δάχτυλά σας;

1. Ο Αντίχειρας.

Τα όργανα που επηρεάζονται είναι: – Το στομάχι και ο σπλήνας

Τα συναισθήματα που επηρεάζονται είναι: – κατάθλιψη και άγχος

Σωματικά συμπτώματα: – Δερματικά προβλήματα, στομαχόπονοι, νευρικότητα, κεφαλαλγίες

2. Ο Δείκτης.

Τα όργανα που επηρεάζονται είναι: – Νεφροί και ουροδόχος κύστη

Τα συναισθήματα που επηρεάζονται είναι: – Δυσαρέσκεια, φόβος και σύγχυση

Σωματικά συμπτώματα: – Πεπτικά προβλήματα, πονόδοντος, μυικοί πόνοι

3. Μέσος Δάχτυλος

Τα όργανα που επηρεάζονται είναι: – συκώτι/ήπαρ

Τα συναισθήματα που επηρεάζονται είναι: – Ευερεθιστότητα, θυμός, οργή και αποφασιστικότητα.

Σωματικά συμπτώματα:
– Πονοκέφαλοι και ημικρανίες, πόνοι της περιόδου και κόπωση.

4. Παράμεσος

Τα όργανα που επηρεάζονται είναι: – Οι πνεύμονες και το παχύ έντερο

Τα συναισθήματα που επηρεάζονται είναι: – Ο φόβος, αρνητική στάση / σκέψεις και θλίψη.

Σωματικά συμπτώματα: – Αναπνευστικά προβλήματα, όπως άσθμα, δερματικά και πεπτικά προβλήματα.

5. Μικρό δάχτυλο

Τα όργανα που επηρεάζονται είναι: – Καρδιά και λεπτό έντερο

Τα συναισθήματα που επηρεάζονται είναι: – Άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και νευρικότητα

Σωματικά συμπτώματα: – Καρδιακές παθήσεις, προβλήματα των οστών και πονόλαιμος

proionta-tis-fisis.com

Υγεία

Η κατακράτηση υγρών στο σώμα, είναι και επισήμως γνωστό ως οίδημα, είναι ένα σύμπτωμα που συμπεριλαμβάνει τη δυσκοιλιότητα, τις ορμονικές αλλαγές, τη περίσσεια νατρίου στη διατροφή, τις καρδιακές παθήσεις και τα προβλήματα στους νεφρούς.

Συμπτώματα της κατακράτησης, περιλαμβάνουν το αίσθημα βάρους και το πρήξιμο, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια αύξηση των κιλών. Ακολουθείστε τις παρακάτω συμβουλές και θα δείτε αισθητή μείωση των υγρών στο σώμα σας.
Κοιτάξτε σε ένα ημερολόγιο, εάν έχετε σταθερό κύκλο. Οι ορμονικές αλλαγές που σχετίζονται με τον εμμηνορροϊκό κύκλο σας, μπορεί να προκαλέσουν μηνιαία προβλήματα κατακράτησης υγρών.

Η κατακράτηση νερού είναι συνήθως ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης. Οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αυτών των μεγαλύτερων μεταβατικών περιόδων στο σώμα, προκαλούν υπερβολική κατακράτηση υγρών που μπορεί να είναι συνεχής, κυκλική ή διαλείπουσα.

Πίνετε 6-8 ποτήρια υγρών την ημέρα. Αν και μπορεί να ακούγεται αντιφατικό, αν το σώμα σας υποφέρει από αφυδάτωση, διατηρεί το νερό ως μηχανισμό επιβίωσης. Πίνοντας άφθονο νερό, χυμούς φρούτων, τσάι από βότανα και άλλα μη καφεϊνούχα ποτά , επιτρέπετε στο σώμα σας για να ξεπλύνει και να καθαρίσει τα υγρά.

Κάντε περικοπές του νατρίου στη διατροφή σας. Δίαιτες υψηλές σε νάτριο είναι η νούμερο ένα αιτία της κατακράτησης υγρών. Αποφύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα, αλλαντικά, αλμυρά σνακ και άλλες τροφές που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι.

Ακολουθήστε μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει πολλά λαχανικά, δημητριακά και άλλα τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες, ώστε να αποφύγετε τις κατακρατήσεις.

Ελλείψεις σε πρωτεΐνες, ασβέστιο, μαγνήσιο και βιταμίνες Β1, Β5 και Β6 μπορεί, να οδηγήσουν σε προβλήματα με την κατακράτηση νερού. Πάρτε συμπληρώματα , αν η διατροφή σας είναι ελλιπής σε αυτούς τους τομείς και πάσχετε από την κατακράτηση υγρών.

Κάντε 20 λεπτά σωματικής άσκησης την ημέρα. Η άσκηση είναι απαραίτητη για έναν υγιεινό τρόπο ζωής και έχει αποδειχθεί ότι είναι χρήσιμη για τον έλεγχο των κατακρατήσεων.

Δοκιμάστε ένα φυσικό διουρητικό. Ορισμένα βότανα είναι γνωστό ότι, αυξάνουν την παραγωγή των υγρών στους νεφρούς και αυτό βοηθά στον έλεγχο της κατακράτησης των υγρών.

Τα αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται σε μασάζ, μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της κατακράτησης του νερού. Η λεβάντα, το δενδρολίβανο και το γεράνι είναι γνωστό ότι έχουν καλά αποτελέσματα.

jenny.gr

Υγεία

Αν υποφέρετε από κάποια διαταραχή άγχους ή από κατάθλιψη, η γυμναστική μπορεί να είναι από τους καλύτερους τρόπους για να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας. Άλλωστε, όλοι ξέρουμε πως η υγεία του σώματος και του μυαλού δεν είναι αποκομμένες η μία από την άλλη. Συνεπώς, όταν φροντίζουμε τον εαυτό μας σε σωματικό επίπεδο, βοηθούμε την υγεία μας από κάθε άποψη. Και οι τρεις παρακάτω δραστηριότητες φαίνεται πως έχουν την καλύτερη επίδραση στην ψυχολογία μας.

Τρέξιμο
Τι κάνει στον οργανισμό μας το τρέξιμο; Καίει θερμίδες, ελαττώνει την όρεξη για λιπαρό, κακό φαγητό, αλλά και τον κίνδυνο για καρδιοπάθεια. Ακόμα και πέντε λεπτά την ημέρα μπορούν να μας βοηθήσουν να ζήσουμε περισσότερο, σύμφωνα με μια μελέτη του 2014. Επιπλέον, όμως, το τρέξιμο μπορεί να βελτιώσει τη διάθεση, καθώς προκαλεί αλλαγές στους νευροδιαβιβαστές σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη. Πιστεύεται πως η άσκηση γενικά, αλλά το τρέξιμο σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να δρα ως αντικαταθλιπτικό, βοηθώντας την ανάπτυξη νέων νευρώνων στον εγκέφαλο. Και, ίσως το καλύτερο και πιο πρακτικό για το τέλος, το τρέξιμο βοηθάει σημαντικά τον ύπνο, και η αϋπνία είναι από τα πιο εξαντλητικά συμπτώματα της κατάθλιψης.

Πεζοπορία στο δάσος
Οι εικόνες της φύσης έχουν αποδεδειγμένα χαλαρωτική επίδραση στον εγκέφαλο. Υπάρχουν αποδείξεις ότι το να βρισκόμαστε κοντά σε φυτά μας βοηθά να νιώθουμε λιγότερο αγχωμένοι—και μία έξτρα, περίεργη πληροφορία είναι πως τα δέντρα που ξεραίνονται είναι ακόμα πιο βοηθητικά, καθώς εκκρίνουν ορισμένες χημικές ουσίες που καθυστερούν την αποσύνθεσή τους, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν και τους ανθρώπους. Σε ιαπωνική έρευνα του 2009, στην οποία ομάδες ανθρώπων στάλθηκαν για πεζοπορία σε αστικές περιοχές και σε δάση, φάνηκε πως όσοι περπάτησαν στο δάσος για είκοσι λεπτά είχαν χαμηλότερα επίπεδα ορμονών άγχους.

Yoga
Μία μικρής κλίμακας μελέτη του 2007 έδειξε πως οι άνθρωποι που ασχολούνταν με yoga άρχισαν να βιώνουν σε σημαντικά μειωμένο βαθμό τα συμπτώματα κατάθλιψης, οργής, άγχους και νευρώσεων. Το 2012, μία ομάδα ερευνητών εξέτασρ τα αποτελέσματα 35 μελετών, και ανακάλυψε πως στις 25 από αυτές, οι συμμετέχοντες είδαν πολύ θετικά αποτελέσματα από την yoga. Εκτός από το να δυναμώνει το σώμα μας, υπάρχει προσοχή στον τρόπο που αναπνέουμε, κάτι που έχει εξαιρετικά οφέλη για τον εγκέφαλο.
Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

iatronet.gr

 

Υγεία

Στην εποχή μας τα λεμόνια θεωρούνται απαραίτητα για τη διατροφή μας όχι μόνο για τις πολλαπλές χρήσεις τους και την υπέροχη γεύση τους αλλά επίσης επειδή έχει αποδειχτεί ότι είναι ιδιαίτερα ωφέλιμα για την υγεία μας.

Η υψηλή τους περιεκτικότητα σε βιταμίνη C σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό αντιοξειδωτικών και θρεπτικών συστατικών που διαθέτουν τα καθιστούν ιδανικά για την πρόληψη ασθενειών και για την καταπολέμηση διάφορων προβλημάτων υγείας όπως είναι η γρίπη, το κοινό κρυολόγημα, η φαρυγγίτιδα, οι βακτηριακές λοιμώξεις, η υψηλή αρτηριακή πίεση, τα προβλήματα του πεπτικού συστήματος, δερματικά προβλήματα… και μερικές πιο πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι μπορούν να είναι αποτελεσματικά ακόμη και κατά του καρκίνου.


Μερικά από τα οφέλη του λεμονιού οφείλονται στην υψηλή του περιεκτικότητα σε βιταμίνες C, A, Β1 και Β6 όπως επίσης και σε μαγνήσιο, βιοφλαβονοειδή, πηκτίνη, φολικό οξύ, φώσφορο, ασβέστιο και κάλιο. Άλλα θρεπτικά συστατικά βοηθούν στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, προστατεύουν το στομάχι και το συκώτι και επιβραδύνουν την πρόωρη γήρανση του δέρματος που προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες.

Αλλά γιατί οι φλούδες λεμονιού ειδικά είναι κατάλληλες για τους πόνους στις αρθρώσεις;

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αλλά σχεδόν τα μισά ευεργετικά θρεπτικά συστατικά του λεμονιού βρίσκονται στη φλούδα του. Λόγω της πικρής της γεύσης οι περισσότεροι άνθρωποι πετάνε τη φλούδα και χρησιμοποιούν μόνο το χυμό αυτού του φρούτου. Ωστόσο, όταν πετάτε τη φλούδα του, στην ουσία χάνετε ένα μεγάλο αριθμό θρεπτικών συστατικών που μπορούν να βελτιώσουν γενικά την υγεία σας και καταπολεμήσουν ακόμη και τους πόνους στις αρθρώσεις.

Η φλούδα του λεμονιού περιέχει σημαντικά θρεπτικά συστατικά όπως έλαιο λεμονιού, σιτρονέλα, φελλανδρένιο. Περιέχει επίσης βιταμίνη C, κιτρικό οξύ, μηλικό οξύ, φορμικό οξύ, εσπεριδίνη και πηκτίνες και πολλά ακόμη.

Η φλούδα λεμονιού διαθέτει μερικές πανίσχυρες ιδιότητες και είναι ισχυρό αντισηπτικό το οποίο βοηθά στην καταπολέμηση του πυρετού. Στην πραγματικότητα, τα αιθέρια έλαια που βρίσκονται στη φλούδα του λεμονιού έχει αποδειχτεί ότι μειώνουν τον πόνο στις αρθρώσεις χαλαρώνοντας τα αιμοφόρα αγγεία και με την αντιφλεγμονώδη δράση τους μειώνουν σημαντικά την αίσθηση του πόνου.

Πώς μπορείτε να θεραπεύσετε τους πόνους στις αρθρώσεις με φλούδες λεμονιού;

Τώρα που γνωρίζετε όλα τα οφέλη της φλούδας του λεμονιού δεν θα τις ξαναπετάξετε όταν θα φτιάχνετε λεμονάδα. Αν θέλετε να επωφεληθείτε στο μέγιστο από τις ευεργετικές ιδιότητες της φλούδας και να ανακουφιστείτε από τους πόνους στις αρθρώσεις προσπαθήστε να δοκιμάσετε τις παρακάτω συνταγές.

Υλικά

Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
2 μεγάλα βιολογικά λεμόνια
Φύλλα από ευκάλυπτο
Ένα μικρό βάζο με καπάκι
Καθαρή γάζα
Προετοιμασία

Τοποθετείτε τις φλούδες των λεμονιών σε ένα βάζο και προσθέτετε ελαιόλαδο μέχρι να καλυφτούν πλήρως. Στη συνέχεια προσθέτετε τα φύλλα του ευκάλυπτου. Κλείνετε προσεκτικά το βάζο και αφήνετε το μείγμα να σταθεί για δυο εβδομάδες.
Εφόσον περάσουν οι δυο εβδομάδες προσθέτετε λίγο από το θεραπευτικό μείγμα σε μια γάζα και την τοποθετείτε απευθείας πάνω στην περιοχή που πονάτε. Το καλύτερο είναι να εφαρμόζετε αυτήν τη θεραπεία βραδινές ώρες έτσι ώστε η αλοιφή να απορροφάται από το δέρμα σας όσο εσείς κοιμάστε.

Τσάι με φλούδα λεμονιού

Εκτός από την παραπάνω θεραπεία για τους πόνους στις αρθρώσεις μπορείτε επίσης να φτιάξετε ένα τσάι με φλούδα λεμονιού για να αποκτήσετε όλα τα οφέλη της και να έχετε βέλτιστα αποτελέσματα.

Υλικά

1 λίτρο νερό
Φλούδες από 2 λεμόνια και το χυμό τους
Μέλι (προαιρετικό)
Προετοιμασία

Ρίχνετε το νερό σε μια κατσαρόλα και προσθέτετε τις φλούδες λεμονιού. Τις αφήνετε να βράσουν για 15 λεπτά και στη συνέχεια τις αποσύρετε από τη φωτιά. Τέλος, προσθέτε το χυμό λεμόνι και το μέλι.

Τα οφέλη του τσαγιού με φλούδα λεμονιού

Ανακουφίζει από τους πόνους των αρθρώσεων στα πόδια και τα χέρια
Μειώνει τις φλεγμονές και τα αέρια
Είναι φυσικός αποτοξινωτικός παράγοντας
Βοηθά στη ρύθμιση του pH του αίματος
Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και προλαμβάνει ασθένειες
Ρίχνει την πίεση του αίματος
Βελτιώνει την υγεία του δέρματος καταπολεμώντας την υπερβολική λιπαρότητα
Καταπολεμά τη δυσοσμία του στόματος
Είναι χαλαρωτικό
Ανακουφίζει από την ένταση και από τους πονοκεφάλους

Υγεία

Η κύστη κόκκυγα (δερμοειδής κύστη ή τριχοφωλεακό συρίγγιο ή κοκκυγικό συρίγγιο) είναι μία χρόνια φλεγμονή στην περιοχή του κόκκυγα που δημιουργείται από τη διαστολή και την ρήξη των διευρυμένων θυλακίων.
Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεταξύ 15-30 ετών και σπανίως πριν την εφηβεία ή μετά τα 40, ενώ οι άνδρες επηρεάζονται 2,2 με 4 φορές συχνότερα από τις γυναίκες.
Η έναρξη της νόσου ωστόσο, παρατηρείται νωρίτερα στις γυναίκες και εκτιμάται ότι σχετίζεται με την έναρξη της εφηβείας τους.
Αν και οι αιτίες που την προκαλούν δεν έχουν επιβεβαιωθεί, ως κύριες περιγράφονται οι εξής:
-Ορμόνες
-Τριχοφυΐα
-Τριβή
-Φλεγμονή
Αντιμετώπιση
Η θεραπευτική προσέγγιση της νόσου επιτυγχάνεται με βάση την κλινική εκδήλωσή της. Οριστική θεραπεία επιτυγχάνεται μόνο χειρουργικά.
Συνηθέστερα παρατηρούνται τρεις μορφές της νόσου:
-Απλή παρουσία ψηλαφητού ογκιδίου με ή χωρίς στόμιο. Θεωρείται ιδανική η στιγμή για χειρουργική αφαίρεση. Εάν αφεθεί αθεράπευτη μπορεί να μεταπέσει στην επόμενη μορφή.
-Παρουσία αποστήματος με γενικά σημεία και συμπτώματα, όπως πυρετόε, λευκοκυττάρωση, ανορεξία. Στην περίπτωση αυτή προτείνεται σε πρώτη φάση η χειρουργική διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος κι ακολούθως η εκτομή της βλάβης σε δεύτερο χρόνο μετά την υποχώρηση των οξέων φαινομένων.
-Τοπικός πόνος κι ερυθρότητα χωρίς ψηλαφητό εύρημα. Ίσως είναι η πρωϊμότερη μορφή, αντιμετωπίζεται με αντιβιοτική αγωγή και θερμά λουτρά. Ενδεχομένως η θεραπεία να είναι οριστική. Άλλοτε υποτροπιάζει κι επανεμφανίζεται με τη μια ή την άλλη μορφή.
Στην οξεία φάση (απόστημα) απαιτείται άμεση χειρουργική διάνοιξη και χειρουργικός καθαρισμός.
Αν χειρουργικά αφαιρεθεί και η κύστη μαζί με το πύον, τότε η κύστη αφήνεται ανοιχτή και γίνονται τακτικές αλλαγές μέχρι να κλείσει. Για να κλείσει οριστικά μπορεί να χρειαστούν αλλαγές για τουλάχιστον δυο μήνες.
Αν δεν αφαιρεθεί με την διάνοιξη, μετατρέπεται στην χρόνια φάση (συρίγγιο), αφαιρείται σε δεύτερο χρόνο και μπορεί να κλειστεί με ράμματα από τον χειρουργό. Τα ράμματα αφαιρούνται μετά από 10 ημέρες και η κύστη έχει θεραπευθεί οριστικά.
Η αφαίρεση της κύστης γίνεται είτε με νυστέρι είτε με laser.
Tο χειρουργικό τραύμα μπορεί:
-Να μείνει ανοιχτό, οπότε ο ασθενής θα χρειαστεί να κάνει αρκετές αλλαγές (επί ενάμισι έως δυο μήνες) μέχρι να κλείσει το τραύμα.
-Να κλειστεί με ράμματα από τον χειρουργό (κλειστή μέθοδος), όπου ο ασθενής θα χρειαστεί να κάνει δύο αλλαγές και στη δέκατη ημέρα αφαιρούνται τα ράμματα και η κύστη έχει θεραπευθεί οριστικά.

onmed.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή