Ιανουαρίου 25, 2020

Υγεία

«Μια γυναίκα δεν μπορεί να στερηθεί τις ορμόνες της», πίστευαν με φανατισμό τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Εκτός από την πεποίθηση ότι οι ορμόνες ήταν ωφέλιμες, το θέμα ήταν και ιδεολογικό, και έτσι οι γυναίκες που βρίσκονταν στην εμμηνόπαυση υποβάλλονταν σχεδόν μαζικά σε ορμονική υποκατάσταση - σε εξωγενή, δηλαδή, χορήγηση ορμονών. Στην πορεία, όμως, τα πράγματα αναθεωρούνται. Τα ευρήματα μεγάλων μελετών γίνονται πρωτοσέλιδα και εγείρουν ερωτήματα για τα οφέλη και τους κινδύνους της θεραπείας αυτής. Εσείς πρέπει, λοιπόν, να κάνετε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης; Η απάντηση δεν είναι ίδια για όλες τις γυναίκες. Τα δεδομένα των ερευνών μεταφράζονται αλλιώς σε κάθε περίπτωση. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι η χρήση ορμονών δεν επαναφέρει τη γονιμότητα, δεν είναι ελιξίριο νεότητας. Έχει ενδείξεις και αντενδείξεις και κυρίως έχει χρονικούς περιορισμούς.

 

Να πάρω ή να μην πάρω;
Σε αυτό δεν υπάρχει μονολεκτική απάντηση. Κάθε γυναίκα είναι ξεχωριστή περίπτωση. Η απόφαση για το αν χρειάζεται να πάρετε ή όχι υποκατάστατα ορμονών πρέπει να λαμβάνεται μετά από διεξοδική συζήτηση με το γιατρό σας, ο οποίος:

* Θα λάβει υπόψη του το ιατρικό ατομικό και οικογενειακό ιστορικό σας.
* Θα αξιολογήσει τα ιατρικά δεδομένα που θα προκύψουν από τις απαραίτητες εξετάσεις στις οποίες θα σας έχει υποβάλει πριν.
* Θα εκτιμήσει την ένταση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.
* Θα σας πληροφορήσει για όλα τα τελευταία δεδομένα.
* Θα σας ενημερώσει για τους πιθανούς κινδύνους και, αφού ζυγίσετε τα υπέρ και τα κατά, θα αποφασίσετε τελικά από κοινού για το αν θα υποβληθείτε ή όχι στη θεραπεία.

Να αποφεύγεται σε γυναίκες με:
Ατομικό ιστορικό γυναικολογικού καρκίνου (μαστού ή ενδομητρίου)
Σε αυτές τις γυναίκες,
οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι δεν πρέπει να δίνεται θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, επειδή αυξάνεται ο κίνδυνος επανεμφάνισης της νόσου.

Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού
* Εδώ οι γνώμες των ειδικών διίστανται, εφόσον δεν υπάρχουν ακόμα ασφαλή συμπεράσματα για τη χρήση ορμονικής υποκατάστασης σε γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού. Γενικότερα, θεωρείται ότι η ορμονική υποκατάσταση μπορεί να επιβαρύνει τις γυναίκες με προδιάθεση στον καρκίνο του μαστού, όταν μάλιστα η θεραπεία διαρκέσει για περισσότερο από 5 χρόνια.
* Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σημαντικό, πριν πάρει κανείς την απόφαση, να συγκρίνει το ρίσκο και το κέρδος: Αν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είναι ήπια, καλύτερα οι γυναίκες αυτές να μην υποβληθούν σε αυτού του είδους τη θεραπεία.
* Αν, παρ’ όλα αυτά, ακολουθήσουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, πρέπει να παρακολουθούνται πολύ στενά με μαστογραφίες και ενδοκολπικούς υπερήχους.

Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του πνεύμονα
Σύμφωνα με έρευνα του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα, αν και οι γυναίκες που παίρνουν υποκατάστατα ορμονών δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του πνεύμονα, παρ’ όλα αυτά, αν τελικά εμφανίσουν τη νόσο, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου συγκριτικά με τις υπόλοιπες. Πρέπει, επίσης, να την αποφεύγουν και οι καπνίστριες με δεδομένο ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα, καθώς και αυξημένο κίνδυνο θρομβώσεων. Ούτως ή άλλως, εδώ πρέπει να
σημειωθεί ότι οι γυναίκες που υποβάλλονται σε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης δεν πρέπει να καπνίζουν κατά τη διάρκειά της.

Nοσήματα του ήπατος (ηπατίτιδα, κίρρωση)
Επειδή τα οιστρογόνα μεταβολίζονται στο συκώτι, δεν ενδείκνυται σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν κάποιο ηπατικό πρόβλημα, γιατί επιβαρύνει την κατάστασή τους.

Iστορικό θρομβώσεων ή με συμπτώματα θρομβώσεων
Γιατί υπάρχει αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων.

Yψηλή χοληστερίνη
Τα οιστρογόνα αυξάνουν τη χοληστερίνη.

Χολολιθίαση
Καθώς αυξάνεται η χοληστερίνη εξαιτίας των οιστρογόνων, αυξάνεται και η πιθανότητα χολολιθίασης.

Πώς βοηθά
Προστατεύει από την οστεοπόρωση, καθώς περιορίζει την οστική απώλεια και μειώνει τον κίνδυνο οστεοπορωτικών καταγμάτων (βέβαια, εάν το πρόβλημα είναι μόνο η οστεοπόρωση, υπάρχουν άλλα φάρμακα που την αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά).
Αμβλύνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης (εξάψεις, εφιδρώσεις, ξηρότητα κόλπου, νευρικότητα). Τα συμπτώματα αυτά, χωρίς θεραπευτική παρέμβαση, διαρκούν συνήθως από 2-5 χρόνια και βιώνονται διαφορετικά από κάθε γυναίκα. Σε κάποιες τα συμπτώματα αυτά είναι πολύ έντονα και σε κάποιες άλλες σχεδόν ανεπαίσθητα.
Ελαττώνει την πιθανότητα εμφάνισης του Αλτσχάιμερ.

Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή και πόσο διαρκεί;

Πότε;
Στην εμμηνόπαυση
Για τις γυναίκες που ο γιατρός τους έχει αποφασίσει ότι μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, καλό είναι να ξεκινά μερικούς μήνες μετά την εμμηνόπαυση, ώστε να είναι σίγουρο ότι έχουν μπει σε αυτήν, και αφού ξεκινήσουν και τα πρώτα συμπτώματα. Δηλαδή, περίπου μετά από ένα εξάμηνο. Συνήθως, στις Ελληνίδες η εμμηνόπαυση ξεκινά νωρίτερα από τις άλλες Ευρωπαίες, περίπου στα 46 έως 55.

Στην πρόωρη εμμηνόπαυση
Υπάρχουν και οι γυναίκες οι οποίες έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση, δηλαδή πριν από τα 40 τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως κρίνεται απαραίτητη η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.

Στη χειρουργική εμμηνόπαυση
Εκτός από τη φυσική, υπάρχει και η «χειρουργική εμμηνόπαυση», η οποία προκαλείται όταν για λόγους υγείας έχει γίνει αφαίρεση των ωοθηκών σε νέες γυναίκες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μετά την επέμβαση, συνήθως συστήνεται η εν λόγω θεραπεία.

Πόσο;
Όταν η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης κρίνεται άκρως απαραίτητη, θα πρέπει να δίνεται στις μικρότερες δυνατές δοσολογίες και για το μικρότερο δυνατό διάστημα, το οποίο δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 5 χρόνια, γιατί μετά το πέρας αυτού του διαστήματος μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Οι απαραίτητες εξετάσεις
Πριν
*Μαστογραφία
*Τεστ Παπανικολάου.
*Εξετάσεις ήπατος
*Τρίπλεξ
*Καρδιολογική αξιολόγηση
*Εξετάσεις αίματος.

Κατά τη διάρκεια
* Μαστογραφία
* Γυναικολογική κλινική εξέταση
*Υπέρηχος κάθε 6 μήνες για έλεγχο του πάχους του ενδομητρίου.

Eναλλακτικά
Εάν επιθυμείτε να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, αλλά δεν θέλετε να πάρετε οιστρογόνα, υπάρχει και η εναλλακτική λύση των φυτοοιστρογόνων.

Κίνδυνοι

Καρκίνος του μαστού
Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, όταν η θεραπεία διαρκέσει πάνω από 5 χρόνια και κυρίως αν δεν χορηγηθούν οιστρογόνα μαζί με προγεστερόνη. Ειδικά, σε γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση μετά τα 50 και πήραν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.

Καρκίνος του ενδομητρίου
Υπάρχει φόβος εμφάνισης καρκίνου του ενδομητρίου, ειδικά εάν δίνονται μόνο οιστρογόνα. Γι’ αυτό χορηγούνται πάντα οιστρογόνα μαζί με προγεστερόνη, εκτός από τις περιπτώσεις που έχει γίνει υστερεκτομή.

Καρκίνος των ωοθηκών
Η ορμονοθεραπεία μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών προειδοποιούν ερευνητές του Rigshospitalet του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης και επισημαίνουν ότι πρόκειται για έναν ακόμα παράγοντα κινδύνου που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Καρδιαγγειακά
Επειδή η προγεστερόνη ευνοεί το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα, είναι πιθανό να αυξήσει τα καρδιαγγειακά προβλήματα, προκαλώντας εμφράγματα και εγκεφαλικά. Σύμφωνα μάλιστα με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βόριας Καρολίνας, μετά τη λήξη της ορμονοθεραπείας η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων αρχίζει να υποχωρεί.


Το είδος των οιστρογόνων που θα πάρετε και ο τρόπος χορήγησής τους πρέπει να αποφασίζονται πάντα σε συνεννόηση με το γυναικολόγο σας.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τον κ. Γιώργο Φαρμακίδη, διευθυντή της ΣΤ΄ Κλινικής στο Μαιευτήριο «Έλενα Βενιζέλου» και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο «Stony-Brook» της Νέας Υόρκης - vita.gr

Υγεία

Ποια σημάδια του προσώπου αποκαλύπτουν πληροφορίες για την υγεία σου

Μάτια

Ο λευκός κύκλος γύρω από την ίριδα του ματιού σου είναι ένα πολύ σοβαρό σημάδι ότι μπορεί να έχεις υψηλή χοληστερόλη. Επίσης, το αυξημένο ποσοστό λίπους μπορεί να εμφανιστεί με λιπαρά εξογκώματα ή ανωμαλίες στα βλέφαρα.

Η πτώση των βλεφάρων μπορεί να είναι σύμπτωμα της “παράλυσης του Bell”, όπως ονομάζεται και στην ιατρική, η οποία προκαλείται από κάποια νευρική βλάβη. 

Μύτη

Η ανομοιομορφία στην μύτη δεν είναι ένα αρκετά σαφές περιστατικό, παρόλα αυτά υπάρχει μία ασθένεια κατά την οποία τα όργανα εμφανίζουν ουλές και εκδηλώνεται με ανωμαλίες στην μύτη. Αυτή η πολύ σπάνια ασθένεια ονομάζεται σαρκοείδωση.

Αν τώρα έχεις μεγάλη μύτη είναι λιγότερο πιθανό να είσαι ευάλωτη στα παράσιτα και τα βακτήρια και αυτό λόγω των τριχών που έχουμε στην μύτη. Μία σχετικά μεγάλη μύτη έχει και μεγαλύτερες – μακρύτερες τρίχες οι οποίες προστατεύουν τον οργανισμό μας από τα βακτήρια απομακρύνοντας τα.

 Δέρμα

Το κίτρινο δέρμα μπορεί να είναι απλά μια παρενέργεια από ορισμένα φάρμακα, τα οποία συνήθως είναι αυτά που παίρνουμε για τη θεραπεία του διαβήτη ή και της υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Επιπλέον, οι βαθιές ρυτίδες μπορεί να είναι ένα σημάδι της οστεοπόρωσης.

 Μάγουλα

Οι κοκκινίλες στα μάγουλα θα μπορούσαν να προέρχονται είτε από φλεγμονή του δέρματος ή σε πιο περιορισμένες περιπτώσεις να είναι ένδειξη ότι έχεις τον σύνδρομο του Cushing, δηλαδή υπερβολικά επίπεδα της ορμόνης της κορτιζόλης. Αυτή η ορμόνη προκαλεί την διόγκωση των αιμοφόρων αγγείων και αρχικά εκδηλώνεται στο πιο ευαίσθητο σημείο του προσώπου μας, δηλαδή τα μάγουλα.

Το μελανό χρώμα στα μάγουλα μπορεί να υποδεικνύει ότι τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα σου είναι χαμηλά.

 Τρίχες προσώπου

Μία στις είκοσι γυναίκες πάσχουν από το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, του οποίου το πιο κοινό σύμπτωμα είναι η αυξημένη τριχοφυΐα του προσώπου και η ακμή. Βέβαια, η τριχοφυΐα μπορεί να είναι και ένα σημάδι της επερχόμενης εμμηνόπαυσης.

Η απώλεια των φρυδιών είναι ένα κλασικό σημάδι του υποθυρεοειδισμού, λόγω της ανεπαρκούς παραγωγής της ορμόνης θυροξίνη, η οποία είναι αρκετά σημαντική για την παραγωγή των θυλάκων των τριχών.

Πόσες από αυτές τις λεπτομέρειες γνώριζες; Γνωρίζεις και άλλα σημάδια του προσώπου που περιγράφουν την υγεία μας, τα οποία δεν υπάρχουν στην λίστα μας; Μοιράσου τα μαζί μας στα σχόλια!

ediva.gr

Υγεία

H καρδιά διαθέτει ένα αυτόματο μηχανισμό ηλεκτρικής διέγερσης και λειτουργίας χάρις στον οποίο ρυθμίζει τον καρδιακό ρυθμό ανάλογα των εκάστοτε αναγκών. 

Σφυγμός (καρδιακός ρυθμός ή παλμός) λέγεται η μετάδοση του κύματος αίματος, που προκαλείται από την καρδιακή συστολή, στο τοίχωμα των αγγείων. Ο σφυγμός οφείλεται στην μεταβολή της πίεσης του αίματος που προκαλείται απ’τις κοιλιακές συστολές της καρδιάς και της ελαστικότητας των αρτηριών.

Πρόκειται για το αίσθημα που δημιουργούν στην ψηλάφηση οι ρυθμικές κινήσεις των τοιχωμάτων των αρτηριών που προκαλούνται από τις συστολές της καρδιάς.


Πως ψηλαφούμε τον σφυγμό
Η ευκολότερη θέση για να εντοπίσουμε και να μετρήσουμε το σφυγμό μας είναι στο εμπρός μέρος του καρπού, στη βάση του αντίχειρα. Για να ψηλαφήσουμε το σφυγμό, εφαρμόζουμε δύο τουλάχιστον δάχτυλά μας (το δείκτη και το μέσο) στον καρπό στην πλευρά του μεγάλου δαχτύλου. Πιέζουμε με τις άκρες των δακτύλων σταθερά τη σφύζουσα αρτηρία.


Αφού νοιώσουμε τον πρώτο σφυγμό αρχίζουμε το μέτρημα ξεκινώντας από το μηδέν.
Επιλέξτε έναν από τους παραπάνω τρόπους μέτρησης
Καθώς «αισθανόμαστε» την αρτηρία που ψηλαφούμε, ταυτόχρονα κοιτάμε το ρολόϊ μας για ένα λεπτό και μετράμε τους σφυγμούς.
Για πιο σύντομα μπορούμε να μετρήσουμε τους χτύπους επί 15’’ καιν πολλαπλασιάζουμε επί 4 για να βρούμε τον αριθμό των σφυγμών ανά λεπτό.
Ακόμα πιο πρακτικά και γρήγορα (χρειάζεται εξάσκηση) είναι για την μέτρηση των καρδιακών σφυγμών κατά την άσκηση είναι η μέτρηση στα 6" και στο αποτέλεσμα να προστεθεί ένα μηδέν, π.χ. 8=80 σφυγμοί ανά λεπτό.

Το μέτρημα των σφυγμών πρέπει πάντα να αρχίζει με «μηδέν-ένα-δύο-τρία κ.λ.π» και όχι από το ένα για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα λάθους κατά την μέτρηση.

 

Σε ποιά σημεία ψηλαφούμε τον σφυγμό
Σφυγμό δεν πιάνουμε μόνο στο χέρι (κερκιδικός σφυγμός). Μπορούμε να μετρήσουμε τον σφυγμό μας και σε άλλες αρτηρίες. Ο σφυγμός ψηλαφάται όπου υπάρχει αρτηρία κοντά στο δέρμα. Μια άλλη γνωστή θέση που ψηλαφάμε σφυγμό είναι στο «λαιμό» (σφυγμός της καρωτίδας). Πολύ εύκολο είναι στον λαιμό ψηλαφώντας την καρωτιδική αρτηρία. Θα την βρείτε ακριβώς κάτω από την γνάθο.
Φυσιολογικές τιμές
Σε ένα άτομο που βρίσκεται σε ηρεμία, οι σφυγμοί φυσιολογικά είναι 72 σε ένα λεπτό και έχουν ρυθμό. Υπάρχουν όμως και φυσιολογικές διακυμάνσεις.
Ο καρδιακός ρυθμός άνω των φυσιολογικών τιμών αναφέρεται ως ταχυκαρδία ενώ ο καρδιακός ρυθμός κάτω των φυσιολογικών τιμών αναφέρεται ως βραδυκαρδία. Οι φυσιολογικές τιμές των καρδιακών παλμών σε φάση ηρεμίας (όταν δηλαδή δεν υπάρχει σωματική κόπωση ή το ψυχικό στρες) είναι:
Νήπια: 100 ως 160 παλμοί το λεπτό.
Παιδιά 1 ως 10 ετών: 70 ως 120 παλμοί το λεπτό.
Παιδιά άνω των 10 ετών και ενήλικες: 60 ως 100 παλμοί το λεπτό (τα τελευταία χρόνια θεωρείται ότι το 90 είναι το φυσιολογικός ανώτατος παλμός ανά λεπτό για τους ενήλικες).
Αθλητές: 40 ως 60 παλμοί το λεπτό.
Η καρδιακή συχνότητα σε φάση ηρεμίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Τα παιδιά έχουν πιο γρήγορο καρδιακό ρυθμό, διότι ο οργανισμός τους αναπτύσσεται και απαιτεί μεγαλύτερη ποσότητα αίματος να φτάνει στους ιστούς. Το φύλο παίζει ρόλο με τις γυναίκες να έχουν κατά μέσο όρο περισσότερους σφυγμούς από τους άντρες. Τέλος, σε γενικές γραμμές, οι ψηλόλιγνοι άνθρωποι τείνουν να έχουν περισσότερους σφυγμούς από τους πιο μικροκαμωμένους.
Ολες τις παθολογικές τιμές θα τις εκτιμήσει ο γιατρός σας. Σε περίπτωση που ένα άτομο έχει πολύ χαμηλές σφύξεις (κάτω από 40 ανά λεπτό) ή πολύ ψηλές (πάνω από 120 ανά λεπτό) χρειάζεται να εκτιμηθεί επειγόντως από ειδικό.
Ένας υψηλός καρδιακός ρυθμός σε κατάσταση ηρεμίας δεν αποτελεί απλώς δείκτη μειωμένης φυσικής κατάστασης, αλλά και έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για θνητότητα από καρδιοπάθεια. Συνήθως ως παράγοντες κινδύνου για έμφραγμα (καρδιακή προσβολή) ή καρδιακή ανακοπή αναφέρονται η υψηλή χοληστερόλη (χοληστερίνη), η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα και η καθιστική ζωή. Ωστόσο ένας επιπλέον παράγοντας κινδύνου είναι και οι υψηλοί καρδιακοί παλμοί. Αντίστροφα, όσες λιγότερες φορές χτυπά η καρδιά μας ανά λεπτό τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχουμε να ζήσουμε περισσότερο.
Το κάπνισμα ανεβάζει τους σφυγμούς της καρδιάς

Η Σημασία της Ασκησης
Η συστηματική άσκηση μειώνει τον καρδιακό ρυθμό ενώ μελέτες δείχνουν ότι μια διατροφή που περιέχει ωμέγα-3 και συγκεκριμένα EPA και DHA (βρίσκονται στα λιπαρά ψάρια) μπορεί επίσης να μειώσει τους χτύπους της καρδιάς σε κατάσταση ηρεμίας.

Όργανο Έλεγχου Καρδιακών Σφυγμών

Αν παρόλα αυτά δυσκολεύεστε να μετρήσετε τους καρδιακούς σφυγμούς και δεν είστε σίγουροι υπάρχουν στο εμπόριο ηλεκτρονικά όργανα, που κάνουν αυτήν την δουλειά για εσάς με αξιοπιστία.

Αν η επιλογή σας είναι οι αερόβιες δραστηριότητες, το Όργανο Έλεγχου Καρδιακών Σφυγμών είναι από τα πιο σημαντικά αξεσουάρ Fitness.

Αποτελείται από μια ζώνη που τοποθετείται κάτω από το στήθος στο ύψος της καρδιάς, καταγράφοντας συνεχώς τους καρδιακούς σφυγμούς του ασκουμένου. Κατόπιν μεταδίδει αυτή την πληροφορία σε ένα ειδικό ηλεκτρονικό ρόλοι που φοράει ο ασκούμενος στο χέρι του.


Μετρήστε τον καρδιακό σας ρυθμό, χρησιμοποιώντας την ενσωματωμένη κάμερα του smartphone σας

Υπάρχουν πολλές εφαρμογές πια που εφαρμόζουν την ίδια αρχή που λειτουργεί και το ιατρικό παλμικό οξύμετρο – που χρησιμοποιείται σε νοσοκομεία. Τοποθετείτε το δάχτυλό σας απαλά πάνω από την κάμερα. Κρατήστε το σταθερό για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Ο ρυθμός της καρδιάς σας θα εμφανιστεί στην οθόνη.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Η μέτρηση πρέπει να γίνεται 5" μετά την άσκηση και χωρίς ο ασκούμενος να σταματήσει απότομα την κίνηση.

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

medlabgr.blogspot.com

Υγεία

Τον τελευταίο καιρό συνέχεια νιώθετε κουρασμένοι και εξαντλημένοι για να κάνετε το παραμικρό. Τόσο στη δουλεία όσο και στο σπίτι αδυνατείτε να ανταποκριθείτε στις υποχρεώσεις σας ενώ και οι αποδόσεις σας έχουν πέσει κατακόρυφα

Σίγουρα η υπερ κόπωση δεν εμφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη και μάλιστα δίνει προειδοποιητικά σημάδια για αρκετό καιρό. Ποια είναι τα αυτά;

Αδυναμία συγκέντρωσης.
Ευερεθιστότητα και εκνευρισμός.
«Πιάνετε» τον εαυτό σας να χάνει εύκολα το ενδιαφέρον του.
Δεν έχετε καμία όρεξη να εργαστείτε ή να κάνετε πράγματα που σας ενδιέφεραν μέχρι πρότινος.
Καταναλώνετε υπερβολικό ή ανθυγιεινό φαγητό.
Αυξάνετε την καθημερινή κατανάλωση καφεΐνης.
Δυσκολεύεστε να θυμηθείτε σημαντικά ραντεβού, χάνετε προθεσμίες κ.λπ.
Αρχίζετε να αγνοείτε συγκεκριμένες εργασίες και τις μεταθέτετε την τελευταία στιγμή.
Αισθάνεστε διαρκώς κουρασμένοι και το μόνο που θα θέλατε είναι να κοιμηθείτε.
Δεν έχετε κανένα κίνητρο και απλά δε σας

Ποιες είναι οι συνέπειες της;

Σύμφωνα με τον ειδικό παθολόγο κ.Αναστάσιο Λέων η περίπτωση της υπερκόπωσης μπορεί να είναι η αρχή για μία αλυσίδα από διάφορα προβλήματα υγείας όπως:

• Υπερβολική πίεση
• Σωματική και ψυχική εξασθένιση
• Αϋπνία
• Αρνητική συμπεριφορά στις προσωπικές σας σχέσεις
• Κατάθλιψη
• Ανεξέλεγκτο άγχος
• Κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών
• Καρδιοπάθειες
• Υψηλή χοληστερόλη
• Διαβήτη τύπου 2, ιδιαίτερα σε γυναίκες
• Εγκεφαλικά επεισόδια
• Παχυσαρκία
• Ευπάθεια σε διάφορες ασθένειες.

Καταλήγοντας ο ειδικός γιατρός επισημαίνει ότι εάν αντιληφθείτε κάποιο από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν, καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με κάποιον ειδικό, όχι μόνο για να ισορροπήσετε ξανά το συντομότερο δυνατό την καθημερινότητά σας, αλλά και για να μειώσετε τον κίνδυνο παθήσεων, που ευνοούνται από έναν ταλαιπωρημένο και εξασθενημένο οργανισμο

glikiazoi.gr

Υγεία

Η εμμηνόπαυση μπορεί να φαίνεται τρομακτική, ίσως να είναι η μεγαλύτερη αλλαγή του σώματος σας, μετά την εφηβεία και την εγκυμοσύνη. Όμως δεν υπάρχει λόγος να σας πτοεί τίποτα, γιατί αν διαβάσετε τα παρακάτω θα ξεκαθαρίσετε τις μεγαλύτερες παρανοήσεις σχετικά με αυτή την περίοδο της ζωής σας.

Μύθος: Κάθε εμμηνοπαυσιακή γυναίκα βιώνει το ίδιο είδος των εξάψεων.
Η αλήθεια: Σε μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, το 3% των εμμηνοπαυσιακών γυναικών πέρασαν αυτή τη περίοδο της ζωής τους χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα. Το 17% είχε ήπιες εξάψεις και το υπόλοιπο 80% είχε μέτρια έως σοβαρά επεισόδια. Επίσης, σε μερικές γυναίκες οι εξάψεις μπορεί να διαρκέσουν και για χρόνια, ενώ περίπου το 15% θα συνεχίσει να έχει επ αόριστον. Το αρνητικό σε όλα αυτά είναι, όπως δηλώνουν οι ειδικοί, ότι η αιτία των εξάψεων δεν είναι πλήρως κατανοητή. Υπάρχει μια θεωρία ότι κάποια γεγονότα, όπως το άγχος, μπορεί να επηρεάσουν μια ζώνη στον εγκέφαλο που λειτουργεί ως θερμορυθμιστής.

Μύθος: Η περίοδός σας απλά θα σταματήσει ξαφνικά μια μέρα.
Η αλήθεια: Αυτό μπορεί να συμβεί σε μερικές γυναίκες, αλλά είναι η εξαίρεση του κανόνα. Η μετάβαση στην εμμηνόπαυση μπορεί να διαρκέσει από τρία μέχρι και πέντε χρόνια, ανάλογα με τα επίπεδα των ορμονών σας. Μια μέση γυναίκα έχει την τελευταία της περίοδο περίπου στα 51 της χρόνια.

Μύθος: Οι εξάψεις είναι το μόνο σύμπτωμα της εμμηνόπαυσης.
Η αλήθεια: Είναι σίγουρα το πιο κοινό σύμπτωμα, αλλά όχι και το μοναδικό. Οι διαταραχές ύπνου είναι επίσης, ένα σύνηθες σημάδι της εμμηνόπαυσης και μπορεί να οδηγήσουν σε κόπωση. Άλλα κοινά συμπτώματα είναι η ευερεθιστότητα, οι εναλλαγές της διάθεσης και μια θολότητα στη σκέψη. Γράφοντας τα συμπτώματά σας είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά. Για παράδειγμα ρωτήστε τον εαυτό σας κάθε πρωί: Πώς κοιμήθηκα εχθές το βράδυ; Πόσες φορές ξύπνησα και για πιο λόγο; Πόσο συχνά συμβαίνει;

Μύθος: Η εμμηνόπαυση θα σκοτώσει την λίμπιντο σας.
Η αλήθεια: Κάποιες γυναίκες βλέπουν την εμμηνόπαυση σαν το τέλος της σεξουαλικής τους ζωής. Εν μέρει μπορεί να έχουν δίκιο, γιατί καθώς μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων, δημιουργείται ξηρότητα στον κόλπο και οι ιστοί χάνουν την ελαστικότητα τους. Όμως, λύσεις υπάρχουν, όπως για παράδειγμα να χρησιμοποιήσετε ένα λιμπιντικό, το οποίο θα μειώσει τη ξηρότητα και θα βελτιώσει την ελαστικότητα του κόλπου.

Μύθος: Η εμμηνόπαυση είναι κάτι που πρέπει να φοβάστε.
Η αλήθεια: Δεν είναι μια ασθένεια, έτσι ώστε να τη φοβάστε. Η εμμηνόπαυση είναι μια φάση της ζωής, ακριβώς όπως η εφηβεία, και δεν χρειάζεται να σας παίρνει από κάτω. Δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας άλλης φάσης της ζωής. Δείτε τη εμμηνόπαυση με θετική διάθεση και σαν μια περίοδο της ζωής σας χωρίς τους περιορισμούς της περιόδου και της γονιμότητας.

jenny.gr

Υγεία

Η διόγκωση των λεμφαδένων αποτελεί συχνή αιτία επίσκεψης στον γιατρό, καθώς μπορεί να οφείλεται σε αρκετές παθήσεις.


Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφικά όργανα, τα λεμφαγγεία και τα λεμφικά τριχοειδή. Στα λεμφικά όργανα ανήκουν ο θύμος αδένας, ο σπλήνας και οι λεμφαδένες. Λεμφοζίδια, δηλαδή μικρότερες συλλογές λεμφικού ιστού που αποτελούνται κυρίως από οζώδεις αθροίσεις, βρίσκονται στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού συστήματος (αμυγδαλές, πλάκες του Peyer και σκωληκοειδής απόφυση),του αναπνευστικού, του αναπαραγωγικού και του ουροποιογεννητικού συστήματος και σχηματίζουν το λεμφικό ιστό που συνοδεύει βλεννογόνους

Τί είναι η λέμφος;
Η λέμφος είναι ένα υγρό μέσα στο οποίο κολυμπούν τα κύτταρα. Κυκλοφορεί μέσα σε ειδικά, πολύ λεπτά αγγεία, τα λεμφαγγεία, στην πορεία των οποίων παρεμβάλλονται οι λεμφαδένες. Ο συνολικός όγκος της λέμφου σ΄ ένα ενήλικα άνθρωπο υπολογίζεται στα 20 λίτρα. Η λέμφος είναι ένα διαυγές διάφανο υγρό που αποτελείται κατά 95% από νερό. Η λέμφος περιέχει επίσης πρωτεΐνες, γλυκόζη και άλατα με μεγάλους αριθμούς λευκοκυττάρων και κυρίως λεμφοκύτταρα.


Τί είναι οι λεμφαδένες;

Οι λεμφαδένες είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων. Στη συνέχεια λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν.

Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Α

υτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. Η γενική ιδέα του φρουρού λεμφαδένα συνίσταται στο, ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος. Περίπου 500-600 λεμφαδένες υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα.

Οι ομάδες των λεμφαδένων που βρίσκονται στο λαιμό, την κλείδα, η υπό τα όπλα (μασχάλη) και στη βουβωνική χώρα. Οι λεμφαδένες ονομάζεται σύμφωνα με τη θέση τους στον οργανισμό.


Που εντοπίζονται οι λεμφαδένες;
Οι λεμφαδένες εντοπίζονται στις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα και στην κοιλιά. Συγκεκριμένα οι βασικές κατηγορίες λεμφαδένων είναι:


- Οι Μασχαλιαίοι Λεμφαδένες
- Οι Λεμφαδένες του τραχήλου (λαιμός)
- Οι Μηριαίοι Λεμφαδένες
- Οι Βουβωνικοί Λεμφαδένες (χαμηλά στην κοιλιά)
- Τα Μεσοπνευμόνια Λεμφογάγγλια
- Τα Μεσεντέρια Λεμφογάγγλια
Oι φυσιολογικοί λεμφαδένες (λεμφογάγγλια), το σχήμα των οποίων μοιάζει με αυτό των νεφρών, είναι ευκίνητοι και ελαστικοί και λειτουργούν ως «ισθμός» μέσω του οποίου συγκρατούνται υπολείμματα κατεστραμμένων κυττάρων, νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και ξένα σωματίδια, μικρόβια κ.λπ. Τα μέρη του σώματός μας όπου συνήθως εντοπίζονται διογκωμένοι λεμφαδένες είναι ο λαιμός, οι μασχάλες και οι βουβωνικές χώρες. Εσωτερικές λεμφαδενικές διογκώσεις μπορούν όμως να παρουσιαστούν και στους πνεύμονες, στην κοιλιά καθώς και σε άλλα, σπανιότερα μέρη.

H λειτουργία των λεμφαδένων
· Οι λεμφαδένες αποτελούν μια σειρά φίλτρων, σημαντικών για την άμυνα εναντίον των μικροοργανισμών και για τη διασπορά των νεοπλασματικών κυττάρων. Η πολύπλοκη αρχιτεκτονική τόσο του υποκάψιου, όσο και των μυελικών κόλπων επιβραδύνει τη ροή της λέμφου διαμέσω του λεμφαδένα, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η πρόσληψη και πέψη ξένων υλικών από τα μακροφάγα και τα δενδριτικά κύτταρα. η ροή της λέμφου διαμέσω των λεμφαδένων αποσκοπεί σον καθαρισμό της από ξένα σώματα, προτού επιστρέψει στην κυκλοφορία.
 Τα Β-κύτταρα που περιέχονται στα λεμφοζίδια αντιδρούν με αντιγόνα, αυξάνονται σε μέγεθος και πολλαπλασιάζονται παράγοντας ανοσοκύτταρα. Τα ανοσοκύτταρα με τη σειρά τους παράγουν πλασματοκύτταρα, τα οποία συνθέτουν αντισώματα.

Πού οφείλονται
Τα νοσήματα που μπορούν να δώσουν την εικόνα παθολογικής λεμφαδενικής διόγκωσης είναι αρκετά, με σημαντικότερα τα εξής:
• Λοιμώδη νοσήματα. Κάποιες ιογενείς λοιμώδεις νόσοι συχνά συνοδεύονται από πρησμένους λεμφαδένες. Μερικές από αυτές είναι η ερυθρά, η ιλαρά,
η ανεμοβλογιά, ο έρπης, η λοιμώδης μονοπυρήνωση, το AIDS κ.ά. Επίσης κάποιες μικροβιακές λοιμώξεις όπως
η φυματίωση, η βρουκέλλωση, η οστρακιά κ.λπ., ενώ το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να εμφανίζεται και σε αρκετά παρασιτικά νοσήματα όπως η τοξοπλάσμωση,
η λεϊσμανίαση, η ακτινομυκητίαση κ.λπ.
• Νεοπλασίες. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα τα κακοήθη νεοπλάσματα, λεμφώματα, λευχαιμίες και άλλα σπάνια κακοήθη νοσήματα που μπορεί να χαρακτηρίζονται από διογκωμένους λεμφαδένες.
• Αυτοάνοσα νοσήματα. Τα νοσήματα του συνδετικού ιστού όπως αποκαλούνται διαφορετικά τα αυτοάνοσα, για παράδειγμα ο λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η σαρκοείδωση, η αμυλοείδωση κ.λπ., μπορούν επίσης να συνοδεύονται από παθολογικούς λεμφαδένες.


Χρήσιμες συμβουλές
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης παίζουν σημαντικό ρόλο στη διάγνωση. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό. Κάθε ανησυχητική διαπίστωση κατά την ψηλάφηση ωστόσο πρέπει να οδηγεί αμέσως στον γιατρό.
Σήμερα διαθέτουμε ένα πλούσιο διαγνωστικό και θεραπευτικό οπλοστάσιο για τη διόγκωση των λεμφαδένων, όπως π.χ. τη βιοψία, η οποία είναι ακριβής και ακίνδυνη. Γι' αυτό δεν χρειάζεται να δείχνουμε ούτε φόβο ούτε όμως και αδιαφορία.

Η οποιαδήποτε διόγκωση λεμφαδένα στο σώμα μας, θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον γιατρό. Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα που φρουρούν πάσχουν από οτιδήποτε.


Ορισμένοι καρκίνοι μεθίστανται καθυπεροχήν με τη λεμφική οδό. Ανάμεσα σε αυτούς κατά κύριο λόγο είναι ο καρκίνος του μαστού και το μελάνωμα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η χειρουργική εξαίρεση τέτοιων καρκίνων συνδυαζόταν σχεδόν πάντα με σύγχρονη αφαίρεση και άλλοτε άλλων ομάδων λεμφαδένων, προς αποκλεισμό της διαφυγής του όγκου από τα στενά όρια της πρωτοπαθούς εστίας. Έτσι η μαστεκτομή συνδυαζόταν με λεμφαδενικό καθαρισμό της σύστοιχης μασχαλιαίας κοιλότητας (10-30 λεμφαδένες). Η επέμβαση αυτή παρείχε το πλεονέκτημα, πως όλοι οι επιχώριοι λεμφαδένες τίθεντο στη διάθεση του παθολογοανατόμου προς εξέταση, οπότε καθοριζόταν με ακρίβεια η λεμφογενής μετάσταση ή όχι. Είχε όμως το μειονέκτημα να συνδυάζεται με σοβαρές και ιδιαίτερα νοσηρές παρενέργειες, όπως κινητικά προβλήματα στον ώμο, επιμόλυνση του τραύματος, νευρικές βλάβες και λεμφοίδημα στο χέρι. Το λεμφοίδημα είναι έντονο πρήξιμο οφειλόμενο στη συσσώρευση λεμφικού υγρού.

Με το σχεδιασμό κι εφαρμογή μιας λιγότερο επεμβατικής χειρουργικής πράξης, όπως είναι η βιοψία του φρουρού λεμφαδένα, επετεύχθη η σχεδόν εξαφάνιση των μετεγχειρητικών επιπλοκών, η μείωση του εγχειρητικού χρόνου, ο λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και τελικά η βραχύτερη περίοδος ανάρρωσης.


Οι γιατροί παίρνουν βιοψίες από περιοχές που φαίνονται παθολογικές και τις χρησιμοποιούν προκειμένου να ανιχνεύσουν καρκίνους, προκαρκινικές καταστάσεις, λοιμώξεις και άλλες παθήσεις. Για ορισμένα είδη βιοψιών ο γιατρός εισάγει μία βελόνα στο δέρμα και απομακρύνει ένα δείγμα από τον ιστό που τον ενδιαφέρει ενώ σε άλλες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

medlabgr.blogspot.com

Υγεία

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στον οργανισμός των ανδρών σχετίζονται με στυτική δυσλειτουργία, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας στο Ορλάντο.

Επιστημονική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου «Τζονς Χοπκινς» με επικεφαλής την Δρ Έριν Μίχος, ανέλυσε στοιχεία για περισσότερους από 3.400 αμερικανούς άνδρες, 20 ετών και άνω, που δεν έπασχαν από καρδιακή νόσο. Το 30% είχε ανεπάρκεια βιταμίνης D, δηλαδή κάτω από 20 νανογραμμάρια ανά χιλιοστό λίτρου αίματος. Το 16% έπασχαν από στυτική δυσλειτουργία.

Ανεπάρκεια βιταμίνης D είχε το 35% των ανδρών με στυτική δυσλειτουργία, συγκριτικά με το 29% αυτών χωρίς την εν λόγω σεξουαλική διαταραχή.

Μάλιστα, ο συσχετισμός ίσχυε ακόμα και όταν οι ερευνητές συνεκτίμησαν άλλους παράγοντες που σχετίζονται με την στυτική δυσλειτουργία, όπως το αλκοόλ, το κάπνισμα, ο διαβήτης, η υπέρταση, η φλεγμονή και συγκεκριμένα φάρμακα.

«Η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι εύκολο να εντοπιστεί και απλή στην αντιμετώπισή της με τις κατάλληλες αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως γυμναστική, διατροφή, λήψη συμπληρωμάτων διατροφής και έκθεση στον ήλιο» εξηγεί η επίκουρη καθηγήτρια στο αμερικανικό πανεπιστήμιο.

Σε κάθε περίπτωση τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά και δεν αποδεικνύουν σχέση αιτίου-αποτελέσματος. Σε επόμενο στάδιο οι επιστήμονες θα πρέπει να ελέγξουν κατά πόσο η αντιμετώπιση της ανεπάρκειας βιταμίνης D μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο και να αποκαταστήσει την στυτική λειτουργία.

Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία των Αμερικανικών Κέντρων Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων, το 40% των ανδρών άνω των 40 ετών και το 70% των ανδρών άνω των 70 ετών δεν είναι σε θέση να επιτύχουν και να διατηρήσουν στύση. Ενώ από ανεπάρκεια βιταμίνης D πάσχει το 40% των ενηλίκων αμερικανών.

Επιμέλεια: Μαίρη Μπιμπή

health.in.gr

akappatou.gr

Υγεία

Φυσική ενδυνάμωση της άμυνας του οργανισμού προσφέρει το Κρητικο Ίαμα, ένας συνδυασμός αρωματικών βοτάνων, που κλινικές μελέτες έδειξαν ότι μπορεί να μειώσει τη νοσηρότητα και τελικά το κοινό κρυολόγημα και η γρίπη να έχει μικρότερες επιπτώσεις στον οργανισμό μας.

Βάση για το Κρητικό Ίαμα αποτέλεσαν επιδημιολογικές παρατηρήσεις σε περιοχές της Κρήτης που έδειχναν ότι οι άνθρωποι που κατανάλωναν αφεψήματα συγκεκριμένων βοτάνων είχαν πολύ χαμηλή νοσηρότητα και μικρότερες επιπτώσεις κρυολογήματος ή γρίπης.

Η σχετική μελέτη των ερευνητών του Πανεπιστημίου Κρήτης σχετικά με την αντιοξειδωτική δράση των αρωματικών βοτάνων της Κρήτης δημοσιεύτηκε στο διεθνούς κύρους βιοϊατρικό περιοδικό Lancet το 1998.

Η ευεργετική δράση επιλεγμένων αρωματικών βοτάνων στις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού οδήγησε τους ερευνητές στο επόμενο βήμα. Μέσα από πολυετείς δοκιμές, η έρευνα ανέδειξε ένα συνδυασμό αιθέριων ελαίων από τρία αρωματικά βότανα, Coridοthymus Capitatus, Salvia Fruticosa και Origanum Dictamnus, σε συγκεκριμένες αναλογίες, μέσα σε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, που λειτουργεί συνεργικά.

Στη συνέχεια ακολούθησε κλινική δοκιμή σε ασθενείς με συμπτώματα ιώσεων του αναπνευστικού, με ευεργετικά αποτελέσματα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Ethnopharmacology, φέτος.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε η επιστημονική ομάδα που μελέτησε και ανέπτυξε το φυσικό αυτό προϊόν, ο Γεώργιος Σουρβίνος, καθηγητής Κλινικής Ιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης εξήγησε ότι «στο πλαίσιο των μελετών του Εργαστηρίου Κλινικής Ιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, πραγματοποιήθηκε εργαστηριακός έλεγχος του εκχυλίσματος των βοτάνων από την Κρήτη. Τα αποτελέσματα έδειξαν για πρώτη φορά την αποτελεσματικότητα του εκχυλίσματος έναντι ιογενών λοιμώξεων, μειώνοντας δραματικά το ιικό φορτίο και τις κυτταρολογικές αλλοιώσεις προκαλούμενες από ιούς. Η αντιική δράση του εκχυλίσματος επιβεβαιώνεται τόσο σε πειραματικά μοντέλα, όσο και σε κλινικές δοκιμές».

Σύμφωνα με τον Στέργιο Πυρίντσο, αναπληρωτή καθηγητή Βιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο «η χρήση των τριών συγκεκριμένων αρωματικών βοτάνων εμφανίζει στοιχεία όχι απλά αθροιστικής δράσης, αλλά πραγματική συνέργεια, με άλλα λόγια δράση σημαντικά μεγαλύτερη από το άθροισμα των δράσεων των απλών συστατικών. Μάλιστα γίνονται προσπάθειες από την Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Ρεθύμνου, με την υποστήριξη του Βοτανικού Κήπου του Πανεπιστημίου Κρήτης για την καλλιέργεια των συγκεκριμένων βοτάνων ούτως ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη για την τοπική κοινωνία. Η διασφάλιση ποιότητας των βοτάνων, με την παροχή συγκεκριμένου φυτού στους καλλιεργητές, γίνεται με την γενετική ανάλυση των φυτικού υλικού με DNA-Barcoding, δεδομένης της διαφορετικής τους περιεκτικότητας σε αιθέρια έλαια».

Ενώ ο Ηλίας Καστανάς, καθηγητής Εργαστηριακής Ενδοκρινολογίας συμπλήρωσε ότι «το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των μελετών μας είναι η ενσωμάτωση της εθνοβοτανολογικής γνώσης στη σύγχρονη πειραματική έρευνα και την παραγωγική διαδικασία. Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο της εξέλιξης του Ιάματος είναι η αρμονική, μακροχρόνια, εποικοδομητική παραγωγική και συμπληρωματική συνεργασία του πρωτογενούς και δευτερογενούς αγροτικού τομέα, μιας ερευνητικής ομάδας τεσσάρων επιστημόνων και μιας φαρμακευτικής εταιρείας, οι οποίοι κατάφεραν, στην Ελλάδα της κρίσης, να ξεκινήσουν, να προωθήσουν και να μετουσιώσουν σε πράξη μια ιδέα. Όλα αυτά τα στοιχεία δεν είναι συνηθισμένα, και γι’ αυτό θα πρέπει να τονιστούν».

Τέλος, ο Χρήστος Λιονής, Καθηγητής Γενικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, εξήγησε ότι «η επένδυση στην γνώση των αρωματικών βοτάνων της Κρήτης μπορεί, όπως δείχνει η δημιουργία του Ιάματος, να μετεγγραφεί σε έρευνα σχετική με τη θεραπευτική τους χρήση. Η έρευνα αυτή, και η απήχησή της στην κοινωνία οδηγούν σε πολλαπλασιαστικά οφέλη γνώσης και ανταποδοτικότητας».

Το Κρητικό Ίαμα που ξεκίνησε, ερευνήθηκε, ολοκληρώθηκε και παρήχθη εξ' ολοκλήρου στην Ελλάδα, είναι ένα καινοτόμο προϊόν με διεθνή δυναμική καθώς είναι κατοχυρωμένο με παγκόσμια πατέντα και κυκλοφορεί ήδη στα ελληνικά φαρμακεία.

health.in.gr

Υγεία

Μολόχα «παύει τας ωδίνας» έλεγε ο Ιπποκράτης και οι αρχαίοι... η μολόχα είναι από τα φυτά που αγαπήθηκαν πολύ και χρησιμοποιήθηκαν από τα πολύ μακρινά χρόνια, από το 700 π.χ περίπου χρησιμοποιήθηκε ως τροφή και ως φαρμακευτικό βότανο σαν τροφή χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν όλα τα μέρη του βοτάνου τα φύλλα,οι τρυφεροί βλαστοί,αλλά και τις ρίζες

Αυτός που ανέφερε πρώτος την μολόχα τον έβδομο αιώνα π.χ ήταν ο Ησίοδος οι δε Βυζαντινοί σχολιαστές του μας πληροφορούν ότι στα χρόνια εκείνα έφτιαχναν με μολόχα και με πολλά άλλα βότανα έναν θρεπτικότατο πολτό.

Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους, έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα, την επαίνεσαν ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας, οι δε Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά και την είχαν στα τραπέζια τους.

Ο Κικέρων με τον Οράτιο μας αναφέρουν πολλές από τις ανακουφιστικές της ιδιότητες ο δε Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια, ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται μολόχα σ" όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους

Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια, υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο έχει συνδεθεί από την αρχαιότητα με την μολόχα το πρόσωπο αυτό είναι ο Κρητικός Επιμενίδης ο άνθρωπος αυτός κινείται μεταξύ μύθου και ιστορίας και λέγεται πως είχε κοιμηθεί για πενήντα χρόνια σε ένα σπήλαιο στην Κρήτη, όταν ξύπνησε βρέθηκε σε έναν καινούργιο κόσμο για να μην διψά και για να μην πεινά λοιπόν έτρωγε μόνον μολόχα και βολβούς και έτσι η μολόχα έγινε το βότανο των μυστικιστών και από τότε χρησιμοποιείται σε διάφορες μυήσεις

Λέγεται ακόμα ότι ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στους Πυθαγόρειους και επειδή τα άνθη της είναι στραμμένα πάντα προς τον ουρανό θεωρήθηκε ιερό βότανο, ο Ιάμβλιχος μας αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας συνιστούσε να αποφεύγεται η μολόχα επειδή είναι η πρώτη αγγελιοφόρος της «συμπάθειας»των ουρανών προς την Γαία

Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε

α) ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές

β) τη συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων

γ) παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους, ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης.

Χρησιμοποιείτο ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο, από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.

Η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας,την ιδιότητα αυτή της μολόχας την τονίζει με έμφαση και ο Βυζαντινός συγγραφέας ΣυμεώνΣηθ... Στα «Βυζαντινά Γεωπονικά»είναι το βότανο που θεραπεύει «τα κρυφά πάθη των γυναικών»,τα νοσήματα των νεφρών,τα ηπατικά νοσήματα,τις πληγές, τις φλεγμονές και πολλά-πολλά άλλα.

Το «Περί χυμών, βρωμάτων και πομάτων»,ένα άλλο βυζαντινό κείμενο, αναφέρει τη μολόχα ως εξαιρετικά εύπεπτη και δυναμωτική τροφή πιστευόταν ότι

α) απαλλάσσει το σώμα από τις αρρώστιες

β) θεραπεύει τα πάντα εξαιτίας της ήπιας καθαρτικής δράσης της

Στη Πελοπόννησο ήταν και είναι πολύ γνωστή γιατί φυτρώνει παντού από τα καλλιεργημένα χωράφια μέχρι τα χαλάσματα και από τους κήπους μέχρι του δρόμους και τα πετρώδη εδάφη, με ονομασίες όπως αγριμολόχα μαλάχη αμπελόχα αμολοχάκι μάλβα τη βρίσκουμε πάνω σε παλιούς τοίχους, κοντά σε μονοπάτια σε χέρσες εκτάσεις και πάντα μα πάντα κοντά σε κατοικημένες περιοχές αν τη συναντήσουμε μακριά από κατοικημένες περιοχές αυτό θα σημαίνει ότι κάποτε υπήρχε ένα σπίτι εκεί!!!

Τα πανέμορφα λουλούδια της πλαισίωναν πάντα τα στεφάνια της Πρωτομαγιάς με τους κλώνους της έφτιαχναν και φτιάχνουν δακτυλίδια και βραχιόλια για να υποδεχθούν την όμορφη εποχή της Άνοιξης

Με τα φύλλα της μολόχας σε πολλά σπίτια της υπαίθρου δίπλωναν και διπλώνουν ντολμάδες το δε αφέψημα και το έγχυμα της τα χρησιμοποιούσαν σαν γιατρικό αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες οι βλαστοί και τα φύλλα βράζονταν ή μαγειρεύονταν με διάφορους τρόπους τα συνδύαζαν θαυμάσιαμε όσπρια με κρέας με ρύζι τα έκαναν γιαχνί ή ομελέτες ο καρπός της μολόχας είναι μεριστόκαρπος που το λένε «ψωμάκι», επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί

Παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν το έγχυμά της είναι θαυμάσιο, συνήθως σε συνδυασμό με χαμομήλι 

Ενα ζεστό ρόφημα με μια κουταλιά θυμαρίσιο μελί

α) φέρνει μια γλυκιά ανακούφιση στον πονεμένο λαιμό

β) ηρεμεί τον βήχα

γ) βοηθάει να αναπνεύσουμε καλύτερα

Η μολόχα ανάλογα σε πια περιοχή φυτρώνει παρουσιάζει αλλαγές στο χρώμα των λουλουδιών της, η μολόχα που φυτρώνει σε γόνιμα χωράφια έχει έντονα ρόδινα άνθη ενώ αν φυτρώνει σε ξερό πετρώδες μέρος τα άνθη του είναι ξέθωρα ροζ ή άσπρα ή βιολετιά αυτή δε που φυτρώνει μέσα στα χωριά σε όχθους και σε χαλάσματα είναι «ο σπιτιάρης» με λουλουδάκια πιο μικρά με ένα ροζ ανοιχτό όμορφο χρώμα.

Σε πολλά χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών.

Οι δε λεγόμενοι πρακτικοί θεραπευτές σε διάφορες χώρες της Ευρώπης- όπως της Αγγλίας και της Γαλλίας- φτιάχνουν μια γλυκιά κρέμα-πάστα από ρίζες μολόχας που είναι μαλακτική και θεραπευτική για τον πονεμένο λαιμό το βήχα και τη βραχνάδα

Λοιπόν η μολόχα χρησιμοποιείτο από αρχαιοτάτων χρόνων στην φαρμακευτική ως: μαλακτικό, αποχρεμπτικό,στυπτικό,αντιφλεγμονώδες και επουλωτικό βότανο

Αλλες φαρμακευτικές της ιδιότητες είναι:

1) μαλακώνει τους κάλους των ποδιών

2) το έγχυμα της χρησιμοποιείται σαν ποδόλουτρο για να ξεκουράζει τα κουρασμένα πόδια

3) τα ποδόλουτρα με έγχυμα μολόχας ανακουφίζουν τα πρησμένα πόδια ειδικά αν η φλεγμονή έπεται ενός κατάγματος.

Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις:

1) βρογχικών

2) βήχα

3) λαρυγγίτιδας

4) ουλίτιδας

5) δερματικών προβλημάτων

6) εντερικών προβλημάτων

7) κολικών

8) γαστρίτιδας

9) κυστίτιδας

10) διάρροιας

11) αιμορροΐδων

12) καταρροής

13) πνευμονίας

14) βραχνάδας

15) οξείας δυσεντερίας

16) κατακράτησης ούρων

17) αιματουρίας

18) φλεγμονών της ουροδόχου κύστης

19) προβλημάτων των νεφρών

20) πιστεύεται ότι θεραπεύει την επιληψία

21) ότι ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας ή της σφήκας

Σαν κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

1) φλεγμονές

2) οιδήματα

3) κτυπήματα

4) μελανιές

5) στραμπουλήγματα έχει δε άριστα αποτελέσματα αν χρησιμοποιηθεί χλιαρό έγχυμα σε μορφή κομπρέσας στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων

Σε διεθνής μελέτες έχει αναφερθεί ότι δύο με τρία φλιτζάνια έγχυμα μολόχας την ημέρα σε συνδυασμό με κομπρέσες στο στήθος το βράδυ-από ζεστά φύλλα και στραγγισμένα καλά άνθη-έχουν πολύ αρεστά αποτελέσματα στο εμφύσημα όπως και σε περιπτώσεις δύσπνοιας

Δεν ξεχνάμε ότι τα βότανα χρειάζονται προστασία από το φως και την υγρασία γι αυτό το μέρος που τα αποθηκεύουμε πρέπει να είναι σκοτεινό και ξηρό... να είμαστε σίγουροι από εκεί πού τα αγοράζουμε ώστε να έχουμε πάντα το μέγιστο της αποτελεσματικότητας των βοτάνων μας

botanologia.blogspot.gr

Υγεία

Όχι, δεν σας προσφέρουμε άλλωθι για να ρίξετε τους ρυθμούς σας. Οι επιστήμονες όμως είναι εκείνοι που σας προτείνουν να επιβραδύνετε λιγάκι...

Μπορεί η τεμπελιά να ήταν κόκκινο πανί για τους γονείς και τους δασκάλους όμως πρόσφατη έρευνα της ιατρικής σχολής του UCLA έδειξε πως είναι το διαβατήριο για μια πιο υγιή ζωή.

Η τεμπελιά συνίσταται σε τρία βασικά στοιχεία. Περισσότερος ύπνος, περισσότερες χαλαρωτικές και ευχάριστες δραστηριότητες και αρκετός χρόνο για κενές σκέψεις.

Ο ύπνος γνωρίζουμε ότι βοηθάει στη μείωση των επιπέδων του στρες. Και μπορεί πάντα να μας έλεγαν πως όσο κανείς μεγαλώνει τόσο λιγότερο κοιμάται, η αλήθεια είναι όμως ότι για την πλειοψηφία, οι πολλές ώρες ύπνου είναι πραγματική πολυτέλεια και όχι επιλογή.

Οι περισσότερες γυναίκες κοιμούνται λιγότερο από 8 ώρες λόγω αυξημένων υποχρεώσεων ενώ οι έρευνες δείχνουν ξεκάθαρα πως όσο κοιμούνται λιγότερο από οκτώ ώρες είναι πιο ευπρόσβλητοι από ασθένειες όπως ο διαβήτης, η υψηλή πίεση, η παχυσαρκία, οι καρδιοπάθειες και η κατάθλιψη.
Η χαλάρωση βοηθάει στον περιορισμό του στρες και ανακουφίζει από την κατάθλιψη και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

Επιπλέον το μυαλό είναι πιο δημιουργικό και λειτουργικό όταν δεν σκέφτεστε απολύτως τίποτα, ούτε τα παιδιά, ούτε τις δουλειές, ούτε και τις υποχρεώσεις σας.

Για να μπορείτε να είστε ευτυχείς και καλά ψυχολογικά θα πρέπει να απαλλαγείτε για λίγο από όλες σας τις ανησυχίες και να βρείτε το χρόνο να δημιουργήσετε κάτι πραγματικά δικό σας.

faysbook.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή