Δεκεμβρίου 07, 2019

Υγεία

Γιατί νιώθουμε καλύτερα μαυρίζοντας; Γιατί όλες και όλοι έχουν τέτοια μανία με το μαύρισμα; Γιατί πασχίζουμε ώρες ατελείωτες παρά τους πολλούς κινδύνους για την υγεία μας να μαυρίσουμε; Τι προσφέρει τελικά το μαύρισμα στην ψυχολογία του ατόμου;

Είναι μονάχα θέμα ερωτισμού και αυτοπεποίθησης;

Από μη επιστημονική άποψη και σύμφωνα με τις κοινωνικές επιταγές υπάρχει η πεποίθηση ότι ένα βαθύ μαύρισμα δείχνει όμορφο, μεταδίδοντας μια στάση «νιώθω υπέροχα», που προσθέτει στην αυτοπεποίθηση και στην ελκυστικότητα του ατόμου.

Το μαύρισμα συνδέεται με ένα συγκεκριμένο στυλ ζωής και το μήνυμα «δείχνω καλά – αισθάνομαι καλά». Οι χαρακτηρισμοί «υγιής, ελκυστικός, λαμπερός» συνδέονται με την εικόνα του μαυρίσματος. Ο σύγχρονος άνθρωπος, περισσότερο από ποτέ, έχει την ανάγκη να εκπέμπει προς τους γύρω του το θετικό μήνυμα της υγείας, της ευεξίας και της επιτυχίας, που συνδέονται με το μπρούντζινο χρώμα του.

Επιστημονικά δεδομένα από τις πανεπιστημιακές κλινικές του Χάρβαρντ δείχνουν ότι η ποιότητα του δέρματος επηρεάζει την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου καθώς και την αυτοπεποίθησή του. Ερευνες αγοράς που έγιναν σε πελάτες σολάριουμ έδειξαν ότι οι γυναίκες με μαυρισμένο δέρμα αισθάνονται πιο ελκυστικές, λεπτές και σεξουαλικές, ενώ οι άνδρες δήλωσαν ότι τους κάνει να αισθάνονται πιο αθλητικοί και δυνατοί.

Το μαυρισμένο δέρμα σε συνδυασμό με συγκεκριμένο τρόπο ζωής μπορεί να αποτελεί σύμβολο οικονομικής ευημερίας και επιτυχίας, καθώς και πηγή αυτοεκτίμησης όσο και πηγή εκτίμησης από άλλους. Ετσι, το μαύρισμα ανταμείβει το άτομο για την εικόνα που παρουσιάζει προς τα έξω και το ωθεί να θέλει να τη διατηρήσει… ξαπλώνοντας λίγο παραπάνω κάτω από τον καυτό ήλιο!

Ο άνθρωπος αρέσκεται να κατηγοριοποιεί τα πράγματα κρίνοντάς τα ως απολύτως καλά ή κακά, άσπρο – μαύρο. Ο,τι θεωρεί καλό τείνει να το κάνει υπερβολικά, ενώ αυτό που θεωρεί κακό προσπαθεί να το αποφύγει ή το κάνει αλλά με μεγάλη δόση ενοχών.

Το ζήτημα του ήλιου και της ηλιοθεραπείας ανήκει σε αυτή την κατηγορία προβληματικής. Υπάρχουν ορισμένες έρευνες που δείχνουν μια συσχέτιση ανάμεσα στο μαύρισμα και στον καρκίνο του δέρματος. H αντίδραση ήταν να καταλήξουμε ότι ο ήλιος κάνει κακό. Τώρα είτε προσπαθούμε να τον αποφύγουμε τελείως είτε τον απολαμβάνουμε με ενοχές είτε αγνοούμε εντελώς τα δεδομένα είτε προσπαθούμε να βρούμε συμβιβαστικές λύσεις, όπως το αντηλιακό, που μας επιτρέπουν να χαιρόμαστε τον ήλιο χωρίς αρνητικές συνέπειες.

Δυστυχώς, όταν νιώθουμε ότι είμαστε προστατευμένοι, ξαναρχίζουμε τις υπερβολές στην ηλιοθεραπεία. Ισως, λοιπόν, όπως και στην περίπτωση του αλκοόλ, η λύση βρίσκεται στη χρυσή τομή, στη λογική έκθεση στον ήλιο. Ολοι ξέρουμε ότι ο ήλιος μάς κάνει να αισθανόμαστε όμορφα και χαλαρά. Υπάρχουν πολλά επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν το όφελος από την έκθεση στον ήλιο.

Γιατί ο ήλιος μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα;

H ηλιοθεραπεία προσφέρει στον λουόμενο ένα χαλαρωτικό, ερωτικό συναίσθημα, μαζί με μια αίσθηση ευχαρίστησης και εσωτερικής γαλήνης. Το φαινόμενο αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι οι ενδορφίνες (οι ενδογενείς «μορφίνες» του εγκεφάλου) αυξάνονται ύστερα από μια δόση υπεριωδών ακτίνων.

Τα οφέλη από την έκθεση στον ήλιο.

Παραγωγή βιταμίνης D, υπεύθυνης για την καλή υγεία, η έλλειψη της οποίας συνδέεται με ασθένειες όπως η ραχίτιδα και η οστεοπόρωση. H βιταμίνη D βρίσκεται σε λίγες τροφές και η κύρια πηγή παραγωγής της είναι το ίδιο το σώμα με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας 

Πρόληψη της εποχικής μελαγχολίας

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν η ηλιοφάνεια είναι μειωμένη, εμφανίζεται ένα ψυχολογικό σύνδρομο γνωστό με το όνομα «εποχική συναισθηματική διαταραχή». Τα άτομα που έχουν επηρεαστεί αισθάνονται θλίψη, έλλειψη ευχαρίστησης και ενέργειας, εκνευρισμό, ενώ παράλληλα έχουν υπνηλία ή αϋπνία, αυξομείωση βάρους ή και τάσεις αυτοκτονίας.

Ο Matsuoko και οι συνεργάτες του βρήκαν ότι η έκθεση στο ηλιακό φως (αλλά όχι το κανονικό φως εσωτερικού χώρου) βοηθά στην ίαση της ψυχικής αυτής ασθένειας. H έκθεση στον ήλιο καταστέλλει την έκκριση της ορμόνης μελατονίνη, η οποία λειτουργεί ως κατασταλτικό στο σώμα όταν εκκρίνεται στη διάρκεια της ημέρας. Τα άτομα που εκτίθενται στον ήλιο αισθάνονται πιο χαρούμενα και ευδιάθετα για ζωή.

Αϋπνία

H έρευνα του Rosenthal καθώς και του Boulos και συνεργατών έδειξε ότι η έκθεση στον ήλιο βοηθά στην καταπολέμηση των διαταραχών του ύπνου.

Προεμμηνορρυσιακό ψυχολογικό σύνδρομο

Πρόσφατα αναγνωρίστηκε το ψυχολογικό σύνδρομο το οποίο χαρακτηρίζει μεγάλο αριθμό γυναικών που υποφέρουν πριν από την έμμηνο ρύση από φυσιολογικά (φούσκωμα, πονόκοιλος, ευαίσθητο στήθος) αλλά και ψυχολογικά (στενοχώρια, εκνευρισμός, θυμός, άγχος, κλάμα, κούραση) συμπτώματα. Ερευνες των Parry και συνεργατών δείχνουν ότι η έκθεση στον ήλιο μπορεί να καταπραΰνει αυτά τα συμπτώματα σε κάποιες γυναίκες.

Ψωρίαση:

Πρόκειται για δερματολογική ασθένεια που προκαλεί έντονες κόκκινες, ξηρές πλάκες δέρματος. Συχνά επιδεινώνεται σε στρεσογόνες καταστάσεις. Πρόκειται για χρόνια και δύσκολη στην αντιμετώπισή της ασθένεια. Εν τούτοις οι ακτίνες UV που βρίσκονται στο ηλιακό φως, σύμφωνα με τη δημοσίευση του Gonzales, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση εμφάνισης της ψωρίασης.

Βεβαίως δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και την επιστημονική βιβλιογραφία που συνδέει την υπερβολική έκθεση στον ήλιο – σε συνδυασμό με την τρύπα του όζοντος που δεν προστατεύει από την ακτινοβολία – με την εμφάνιση διαφόρων καρκίνων του δέρματος. Ωστόσο η τήρηση του μέτρου, δηλαδή η λογική έκθεση στον ήλιο με προφυλάξεις, φαίνεται ότι κρύβει και πολλά οφέλη..

Υγεία

Μετά από μια πολύ κουραστική περίοδο γεμάτη στρες, πίεση, έλλειψη ύπνου, σωματική και πνευματική κόπωση, οι διακοπές, για τις περισσότερες από εμάς, μοιάζουν με μια όαση χαλάρωσης, ανεμελιάς και διασκέδασης.

Όσο χαλαρώνουμε, όμως, ειδικά στις διακοπές, τόσο ενδεχομένως, χαλαρώνει και η προσοχή μας, ακόμη και για ζητήματα υγείας. Και γι’ αυτό, ίσως επιστρέψαμε με μερικά ανεπιθύμητα «σουβενίρ» που δεν περιορίζονται σε φωτογραφικά ενσταντανέ και χειροποίητα διακοσμητικά.

Κάτι οι θάλασσες, οι πισίνες και η άμμος από τη μια, που μπορεί να γίνουν εστία μικροβίων και μικροοργανισμών, κάτι το αλκοόλ, η ερωτική διάθεση και το φλερτ από την άλλη που μπορεί να οδήγησαν σε… στενές επαφές χωρίς προφυλάξεις και τα πρώτα δυσάρεστα συμπτώματα δεν αργούν να φανούν.

Αν παρατηρήσετε κάποια αλλαγή στην ευαίσθητη περιοχή σας, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρέπει να πανικοβληθείτε και να αρχίσετε να σκέφτεστε το χειρότερο. Ηρεμήστε, καταγράψτε τα συμπτώματα και κλείστε άμεσα ραντεβού με τον γυναικολόγο σας.

Και ρίξτε μία ματιά στα 5 συνηθέστερα γυναικολογικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσετε μετά τις διακοπές, τα συμπτώματα και τους τρόπους θεραπείας τους.

1.Κολπίτιδα:

Οι κολπίτιδες είναι η φλεγμονή του κόλπου από μύκητες, μικρόβια ή ιούς. Μπορεί να «κολλήσει» από την άμμο, την τουαλέτα, την πισίνα ή το θαλασσινό νερό, εφόσον είναι μολυσμένα, αλλά και δια της σεξουαλικής οδού, ενώ επιδεινώνεται µε τα στενά συνθετικά ρούχα και εσώρουχα ή το βρεγμένο μαγιό.
Συμπτώματα:

Ασυνήθιστες ως προς την ποσότητα, το χρώμα ή την υφή ( και συνήθως δύσοσμες) κολπικές εκκρίσεις, ενοχλήσεις, κνησμός, αίσθημα φαγούρας ή καψίματος στην περιοχή και πόνος κατά την σεξουαλική επαφή ή ούρηση.
Θεραπεία:

Μια επίσκεψη στον γυναικολόγο σας θα δείξει αν πρόκειται για βακτηριακή κολπίτιδα ή μυκητιασική κολπίτιδα, και την ανάλογη θεραπεία που πρέπει να ακολουθήσετε (συνήθως κολπική κρέμα και χάπι).

2.Ουρολοίμωξη:

Μπορεί να εμφανιστεί λόγω κακής προσωπικής υγιεινής (μικρόβια από τον κόλπο ή τον πρωκτό που εισέρχονται στην ουρήθρα) ή χρήση κοινόχρηστης τουαλέτας, χωρίς τη λήψη απαραίτητων προφυλάξεων .
Συμπτώματα:

συχνουρία, πόνος, αίσθημα καψίματος και δυσκολία κατά την ούρηση, πόνος χαμηλά στην κοιλιά.
Θεραπεία:

Αφού απευθυνθείτε στο γυναικολόγο σας ή κάποιο παθολόγο και κάνετε τις απαραίτητες εξετάσεις (συνήθως γενική ούρων, καλλιέργεια ούρων και έλεγχος ευαισθησίας στα αντιβιοτικά του μικροβίου που θα βρεθεί στην καλλιέργεια) ο γιατρός σας θα αποφασίσει για το είδος της αντιβιοτικής αγωγής που πρέπει να ακολουθήσετε καθώς και τη διάρκειά της.

3. Ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV):

Πρόκειται για ένα αρκετά σύνηθες σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Ο HPV μπορεί να είναι ασυμπτωματικός ή να εμφανιστούν τα χαρακτηριστικά κονδυλώματα, τα οποία μεταδίδονται από τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις ή κάποια μολυσμένη επιφάνεια.
Συμπτώματα:

Βλάβες του δέρματος που εξέχουν από την επιδερμίδα ή έχουν πλατιά μορφή. Μπορεί να είναι στο χρώμα του δέρματος ή να έχουν ροζ απόχρωση. Επίσης, μπορεί να μην είναι εμφανή στα εξωτερικά γεννητικά όργανα και να βρίσκονται στον τράχηλο της μήτρας (η διάγνωση γίνεται με test pap) ή στον πρωκτό. Μπορούν να κάνουν την εμφάνισή τους μέχρι και τέσσερις μήνες μετά την προσβολή.
Θεραπεία:

Ανάλογα με την περίπτωση, συνήθως προτιμάται η χειρουργική αφαίρεση κονδυλωμάτων.

4. Χλαμύδια:

Εμφανίζονται 10-20 μέρες μετά την επαφή με πόνο κατά την σεξουαλική επαφή, δυσουρία, συχνουρία, έκκριση υγρών από τον κόλπο και κνησμό. Μπορεί όμως να είναι ασυμπτωματικά ή να κάνουν λοίμωξη.
Συμπτώματα:

Στις γυναίκες η νόσος δεν εμφανίζει συμπτώματα στο 70-80 % των περιπτώσεων, γι’ αυτό και αποκαλούνται η «σιωπηρή νόσος» .
Θεραπεία:

Με βακτηριοστατικά αντιβιοτικά.

5. Έρπητας των γεννητικών οργάνων (ερπητική λοίμωξη):

Η μετάδοση του ιού γίνεται μέσω των γεννητικών ή των στοματικών εκκρίσεων, όμως μπορεί να μεταδοθεί και χωρίς την παρουσία εμφανούς κλινικής λοίμωξης, γεγονός που σημαίνει ότι, ακόμα και εάν ένας σεξουαλικός σύντροφος δεν έχει εμφανή σημεία λοίμωξης, μπορεί να μεταδώσει τη νόσο.
Συμπτώματα:

Έλκη επώδυνα ή μη στα χείλη του αιδοίου, τον κόλπο, τον τράχηλο, τον πρωκτό ή την εσωτερική επιφάνεια των μηρών, φυσαλίδες που είναι γεμάτες από ορώδες υγρό στα γεννητικά όργανα, διόγκωση λεμφαδένων, αίσθηση αδυναμίας, πυρετός, δυσουρία. Προτού εμφανιστούν οι φυσαλίδες, ενδέχεται να δημιουργηθεί μια αίσθηση αυξημένης ευαισθησίας στο δέρμα, ένα κάψιμο, μια φαγούρα ή πόνος στο συγκεκριμένο σημείο που πρόκειται να εμφανιστούν.
Θεραπεία:

Ο έρπητας των γεννητικών οργάνων δεν θεραπεύεται εντελώς.

Ωστόσο, η θεραπευτική αντιμετώπιση μπορεί να ανακουφίσει το άτομο από τα συμπτώματα. Τα φάρμακα (συνήθως δισκία ή αλοιφή) ελαττώνουν γρήγορα τον πόνο και τη δυσφορία και επιταχύνουν την επούλωση. Επιπλέον, τα θερμά λουτρά και ο ήπιος καθαρισμός της περιοχής με σαπούνι και νερό ανακουφίζουν τα συμπτώματα.

kathimerini.gr

 

Υγεία

Το κώδωνα του κινδύνου κρούουν Αμερικανοί ερευνητές σε όσους ξενυχτούν, βλέποντας τηλεόραση. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, που εκπονήθηκε από μια ομάδα νευροεπιστημόνων στο Ιατρικό Κέντρο του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, η παραμονή κάποιου μπροστά από την τηλεόραση τις νυχτερινές ώρες, μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.

Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν χάμστερ, τα οποία εκτέθηκαν σε αμυδρό φως, κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα παρατηρήθηκαν αλλαγές στη συμπεριφορά και τον εγκέφαλο, που έχουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τα συμπτώματα των ατόμων που έχουν κατάθλιψη.

“Τα αποτελέσματα που είχαμε στα χάμστερ συμφωνούν με όσα γνωρίζουμε για την κατάθλιψη στον άνθρωπο», επισημαίνει η Τρέισι Μπεντροσιάν, επικεφαλής της μελέτης, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Molecular Psychiatry.

Συγκεκριμένα τα χάμστερ που εκτέθηκαν, για τέσσερις εβδομάδες, στο αμυδρό φως κατά τη διάρκεια της νύχτας, που είναι ισοδύναμο με την οθόνη της τηλεόρασης σε σκοτεινό δωμάτιο, ήταν λιγότερο δραστήρια, είχαν μικρότερο ενδιαφέρον να τραφούν, ενώ παρήγαγαν επίσης περισσότερη πρωτεΐνη που ονομάζεται παράγοντας νέκρωσης όγκου (TNF), ένα χημικό νευροδιαβιβαστή που κινητοποιείται όταν το σώμα τραυματίζεται ή προσβάλλεται και προκαλεί φλεγμονές στην προσπάθειά του να επιδιορθώσει τη βλάβη.

Παράλληλα, οι ερευνητές διαπίστωσαν αλλαγές και στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου, οι οποίες μοιάζουν με αυτές που παρουσιάζουν καταθλιπτικά άτομα.

“Οι ερευνητές βρήκαν μια ισχυρή σχέση μεταξύ χρόνιας φλεγμονής και κατάθλιψης στους ανθρώπους», τόνισε ο Ράντι Νέλσον, ο οποίος μετείχε επίσης στη μελέτη. “Γι αυτό είναι πολύ σημαντικό που βρήκαμε αυτή τη σχέση μεταξύ του αμυδρού φωτός τη νύχτα και της αυξημένης έκφρασης του TNF»

biologikaorganikaproionta.com

Υγεία

Στον Αρχαίο Κόσμο, η δίαιτα, η φυτοθεραπεία και η επίκληση των Θεών, ήταν πολύ σημαντικά, για την αποκατάσταση της υγείας. 

Παρά το γεγονός ότι όλοι οι Θεοί θεωρούνταν ότι θεράπευαν τις ανθρώπινες αρρώστιες, ο Ασκληπιός, λατρεύονταν ως ο κατεξοχήν Θεός θεμελιωτής της Ιατρικής. Ήταν γιος του Απόλλωνα. Η ιερή πόλη του Ασκληπιού ήταν η Επίδαυρος. Στα ιερά του Ασκληπιού, τα Ασκληπιεία, εκτρέφονταν τα ιερά σύμβολα του Ασκληπιού τα φίδια. Το φίδι είναι σημαντικό σύμβολο του Ασκληπιού, εν μέρει λόγω της περιοδικής ανανέωσης του δέρματός του που συμβολίζει την ανανέωση του σώματος, στόχου της μαχόμενης Ιατρικής. Η μακριά ράβδος που κρατά ο Ασκληπιός συμβολίζει την βακτηρία που χρησιμοποιούσαν οι θεραπευτές ιατροί στην Αρχαιότητα, κατά τις οδοιπορίες τους, διότι οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί συχνά περιπλανούνταν από τόπο σε τόπο κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους.

Προοδευτικώς, μέσα από την παρατήρηση και το πείραμα, αναπτύχθηκαν ορθολογιστικές μεθοδολογίες, θεμελιώθηκε η επιστημονική προσέγγιση της Ιατρικής που αποτέλεσε και την μητέρα της δυτικής Ιατρικής, ενώ ιδρύθηκαν οι πρώτες Ιατρικές Σχολές, όπου εκπαιδεύονταν οι νέοι ιατροί. Μετά την εμφάνιση του Ιπποκράτη, η εξατομικευμένη και ολιστική αντιμετώπιση του ανθρώπινου σώματος, με την βοήθεια διαιτητικών χειρισμών και φυτικών φαρμακευτικών παρεμβάσεων, έλαβε μεγάλη ανάπτυξη λόγω της σημαντικής συμβολής του μεγάλου Έλληνα ιατρού, στην απελευθέρωση της ιατρικής από θρησκευτικές μυστικιστικές επιδράσεις και δεισιδαιμονίες.

Η εκτεταμένη καταγραφή όλης αυτής της πλούσιας εμπειρικής φυτοθεραπείας, έγινε για πρώτη φορά τον πρώτο αιώνα μ. Χ. από τον περιώνυμο ιατρό της αρχαιότητας Διοσκουρίδη, o οποίος εμπλούτισε το φαρμακευτικό οπλοστάσιο της εποχής με βότανα της Ανατολής, στην οποία είχε επεκταθεί η ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Στο παρόν άρθρο εκτίθενται μερικά από τα πιο πολύχρηστα φυσικά φάρμακα της αρχαίας ελληνικής ιατρικής θεραπευτικής:

1. Κινάμωμο, cinnamomum zeylanicum Nees, κοινώς κανέλλα: Χρησιμοποιούνταν για λοιμώδη νοσήματα, βήχα, νεφρίτιδες δυσουρίες, δερματοπάθειες, ως υποβοηθητικό εμμηνορρυσίας, ως εκτρωτικό.

2. Αρκευθος, Juniperus oxycedrus: Χρησιμοποιούνταν σε παθήσεις στομάχου, σε βήχα, σε φούσκωμα, κολικούς, σε δαγκώματα φιδιών, σε μυϊκές και νευρικές παθήσεις.

3. Δάφνη, Laurus nobilis και Laurus nobilis angustifollia: Χρησιμοποιούνταν οι καρποί της, δαφνίδες, αναμιγμένοι με μέλι για την αντιμετώπιση του άσθματος, της φθίσης και ρευματικών νοσημάτων, επί δερματικών παθήσεων. Ατμόλουτρα με φύλλα δάφνης σε παθήσεις κύστης και πόνους περιόδου και ως εκτρωτικό.

4. Ιτέα, Salix sp.: Τα φύλλα της σε περιπτώσεις ειλεού και για την πρόκληση στείρωσης. Σε βραστό νερό για λουτρά ποδιών σε ποδάγρα.

5. Τα ξερά σύκα, Ficus carica: Για την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας, για άσθμα, επιληψία, νεφρικές παθήσεις, παθήσεις αρτηριών, δερματικές παθήσεις. Σε παθήσεις πνευμόνων χρησιμοποιούσαν αφεψήματα ξηρών σύκων.

6. Αττικό μέλι : Ως αντιβηχικό σε ζεστά αφεψήματα.

7. Αρνόγλωσσο Plantago major και P. Lagopus κοινώς πεντάνευρo: Βραστή η πόα αυτή σε κοιλιακά προβλήματα, σε άσθμα, σε επιληψία, σε πόνους της μήτρας, επί δερματικών παθήσεων.

8. Σκόρδο, Allium sativum: Σε χρόνιο βήχα, ως καθαριστικό των αρτηριών, ως υποβοηθητικό της ούρησης, επί δερματικών παθήσεων.

9. Δρακόντιο, Arum dracunculus ή Dracunculus vulgaris Schott, κοινώς δρακοντιά: Ο καρπός χρησιμοποιούνταν ως εκτρωτικό των εμβρύων. Η ωμή ρίζα ή βρασμένη χρησιμοποιούνταν σε άσθμα, σε βήχα, σε λοιμώξεις του αναπνευστικού, σε κατάγματα, ως διουρητικό.

10. Mέγα χελιδόνιο, Chelidonium maius κοινώς χελιδόνι: Η ρίζα του χρησιμοποιούνταν για την θεραπεία ηπατοπαθειών.

11. Αριστολοχία, Aristolochia rotunda, A. Longa, A. Clematitis: Χρησιμοποιούνταν κυρίως για την αποβολή των υπολειμμάτων του τοκετού από την μήτρα μετά τον τοκετό και κατά την λοχεία.

12. Γλυκύρριζα, Glycyrrhiza Echinata κοινώς γλυκόρριζα: Χρησιμοποιούνταν το αφέψημα πρόσφατων ριζών, για παθήσεις αρτηριών, για παθήσεις ήπατος και νεφρών, σε παλινδρόμηση γαστρικού υγρού.

13. Αβρότονο ή Ηράκλειο, Αrtemisia abrotοnum: Ο καρπός βρασμένος με νερό δίνονταν σε άσθμα, σε δυσουρία, σε οστεοπόρωση, σε εμμηνόπαυση.

14. Ύσσωπος, Hyssopus officinalis και Satureia graeca: Χρησιμοποιούνταν βρασμένη με σύκα για την αντιμετώπιση του άσθματος, του βήχα, της καρδιακής ανεπάρκειας, της καταρροής και ως αφέψημα για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και της παχυσαρκίας.

15. Φασκόμηλο, Salvia officinalis: Χρησιμοποιούνταν σε λοιμώξεις του αναπνευστικού και ως εκτρωτικό.

16. Πήγανο, Ruta graveolens και R Montana, κοινώς απήγανος: Το ήμερο πήγανο βραστό με ξερό άνηθο χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση του ευερέθιστου εντέρου, των ρευματισμών, της δύσπνοιας, του βήχα, για φούσκωμα κατά την εμμηνορρυσία, επί δερματικών παθήσεων.

17. Κύμινον ήμερο, Cuminum cyminum, κοινώς κύμινο: Χρησιμοποιούνταν σε κολικόπονους, σε αιμορραγίες και σε άσθμα.

18. Μελάνθιο, Νigella sativa, κοινώς μαύρο κύμινο: Χρησιμοποιούνταν σε κεφαλαλγίες με την μορφή καταπλασμάτων για το μέτωπο, επί δερματικών παθήσεων, επί δύσπνοιας, ως εμμηναγωγό.

19. Χαμαίμιλον, Matricaria chamomilla, κοινώς χαμομήλι: Χρησιμοποιούνταν ως βοηθητικό της εμμηνορρυσίας, σε παχυσαρκία, ως εκτρωτικό, σε ίκτερο, σε φούσκωμα, σε λιθιάσεις, σε ειλεό.

20. Υπερικόν, Ηypericum crispum, κοινώς γουθούρα, ουδέρι, σουμάκι: Χρησιμοποιούνταν ως διουρητικό και υποβοηθητικό της εμμηνορρυσίας και σε τεταρταίους πυρετούς.

21. Κληματίς, Vinca minor, κοινώς αγριολίτσα:Δίνονταν σε επώδυνες εμμηνορρυσίες, διάρροιες, δυσεντερία.

22. Καρπός βάτου, Rubus fruticosus: Χρησιμοποιούσαν τον χυλό ώριμου βάτου για στομαχικές παθήσεις.

23. Ξυρίδα ή άγρια ίριδα, Iris foetidissima: Η ρίζα χρησιμοποιούνταν για γρήγορη επούλωση καταγμάτων.

24. Μανδραγόρας, Μandragora sp: Χρησιμοποιούνταν (η ρίζα) ως υπναγωγό. Χρησιμοποιούνταν με προσοχή διότι υπερβολική ποσότητα είχε τοξική επίδραση. Παρασκεύαζαν και κρασί από μανδραγόρα που είχε υπνωτική και ηρεμιστική δράση.

25. Ακαλήφη ή κνίδη, Urtica urens, κοινώς τσουκνίδα: Ο σπόρος χρησιμοποιούνταν ως αφροδισιακό, σε άσθμα, σε πνευμονικές παθήσεις, σε δερματοπάθειες, ενώ το αφέψημα των φύλλων ως υποβοηθητικό εμμηνορρυσίας.

26. Ελλέβορος ο μέλας ή πολύρριζο, Helleborus niger: Χρησιμοποιούνταν σε επιληψία, μελαγχολία, μανία, αρθριτικά, παράλυση, δερματικές παθήσεις, ως εμβρυοτοξικό.

27. Επίθυμον, Cuscuta epithymum l, κοινώς υφανίστρα: Χρησιμοποιούνταν σε φουσκώματα και μελαγχολία.

28. Bάλσαμο, Commiphora opobalsamum: Χρησιμοποιούνταν ως σπασμολυτικό, αντιβηχικό, αντιεπιληπτικό, διουρητικό, εκτρωτικό, σε δερματοπάθειες.

29. Φύλλα ελιάς, Οlea europea var sativa: Χρησιμοποιούνταν ως αντιφλεγμονώδη, αντιρευματικά, σε δερματοπάθειες.

30. Φύλλα αγριελαίας, Olea europea var sylvestris : Χρησιμοποιούνταν ως αιμοστατικά, κατά της διάρροιας, ως επουλωτικά, ως σπασμολυτικά, ως αντιφλεγμονώδη.

31. Πράσο κεφαλωτό, Allium porrum: Χρησιμοποιούνταν ως υπακτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό, αποχρεμπτικό, ως αφροδισιακό.

32. Ορίγανος ηρακλεωτική, κοινώς ρίγανη, Origanum vulgare l και Οriganum heracleoticum Rchb: Χρησιμοποιούνταν ως υπακτικό, αντιβηχικό, εμμηναγωγό, επί δερματοπαθειών.

33. Θύμος, Thyma capitatus, κοινώς θυμάρι: Χρησιμοποιούνταν ως αποχρεμπτικό, επί πνευμονοπαθειών, ως αντιρρευματικό, ως εμμηναγωγό.

34. Ηδύοσμο, Mentha viridis, M silvestris, κοινώς δυόσμο: Χρησιμοποιούνταν ως στυπτικό, ανθελμινθικό, αντιπυρετικό, αφροδισιακό, αντιφλεγμονώδες.

35. Σέλινο το κηπαίο, Apium graveolens, κοινώς σέλινο: Χρησιμοποιούνταν ως διουρητικό, εμετικό, αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, αντιβηχικό.

36. Κύπερος, Cyperus rotundus I ή C. esculentus: Χρησιμοποιούνταν επί λιθιάσεων, ως εμμηναγωγό και σε έλκη στόματος.

37. Καρδάμωμο, Elettaria cardamomum White και Maton: Χρησιμοποιούνταν σε παράλυση, στον βήχα, σε δυσουρία και ως εκτρωτικό.

38. Κουκουνάρια: Χρησιμοποιούνταν ως ευστόμαχα, τονωτικά, σε περιπτώσεις βήχα.

39. Μαστίχα Χίου: Χρησιμοποιούνταν σε παθήσεις στομάχου, στον βήχα.

40. Κυπαρίσσι, Cupressus sempervirens: Τα φύλλα χρησιμοποιούνταν σε δυσουρία, σε βήχα, σε δύσπνοια, κατά της διάρροιας, ενώ τα χλωρά κυπαρισσόμηλα σε δύσπνοια και άσθμα.

41. Άγνος Vitex, agnus castus ή λυγαριά: Χρησιμοποιούνταν ως υπναγωγό εμμηναγωγό.

42. To λινόσπερμο, Linum utilissimum, κοινώς λιναρόσπορος: Χρησιμοποιούνταν ως αφροδισιακό και σε λοιμώξεις.

43. Λάπαθο, Rumex graecus R patientia, κοινώς λάπαθο: Χρησιμοποιούνταν ως εμμηναγωγό, μαλακτικό της κοιλιάς, για τον ίκτερο, για τις πέτρες του ουροποιητικού.

44. Σινάπι, Sinapis alba L, κοινώς πικρίδι και λαψάνα: Χρησιμοποιούνταν επί λοιμώξεων αναπνευστικού.

45. Άλιμον, Atriplex halimus: Η ρίζα χρησιμοποιούνταν για παθήσεις νεύρων και μυών, για τους κολικούς και στον θηλασμό.

46. Πικραμύγδαλα, Αmygdalus communis amara, Pronus amygdalus amara:
Χρησιμοποιούνταν ως παυσίπονα, υπνωτικά, μαλακτικά της κοιλιάς, επί αιμοπτύσεων, νεφρίτιδων, δυσουρίας, λιθιάσεων, σε βήχα, φούσκωμα, παθήσεις ήπατος.

47. Μελισσόφυλον, Melissa officinalis, κοινώς μελισσόχορτο: Χρησιμοποιούνταν σε κολικούς, σε άσθμα, σε λοιμώξεις.

Κομβικό ρόλο στην θεραπεία κατείχαν τα θεραπευτικά κρασιά που περιείχαν δραστικές φυτικές ουσίες.

Υγεία

Τα τριγλυκερίδια είναι εστέρες λιπαρών οξέων και γλυκερόλης. Είναι κατεξοχήν η μορφή με την οποία ο οργανισμός αποθηκεύει λίπος στον λιπώδη ιστό, για να το χρησιμοποιήσει σε περιόδους νηστείας. Η σωστή μέτρηση των τριγλυκεριδίων γίνεται μετά από δωδεκάωρη νηστεία.

Η αύξηση των τριγλυκεριδίων είναι συχνό παθολογικό πρόβλημα. Συμπτώματα από την αύξηση των τριγλυκεριδίων συχνά δεν υπάρχουν: Η αύξηση διαπιστώνεται τυχαία σε εργαστηριακούς ελέγχους.

Συνήθη παθολογικά αίτια αύξησης των τριγλυκεριδίων είναι η δυσμενής κληρονομικότητα, ο διαβήτης, ο αλκοολισμός, η παχυσαρκία, η νεφρική ανεπάρκεια, η κακή διατροφή, οι διαταραχές ορμονών, οι παρενέργειες φαρμάκων.

Όταν η αύξηση των τριγλυκεριδίων είναι μεγάλη, μπορεί να προκαλέσει παγκρεατίτιδα (μια επικίνδυνη νόσο του παγκρέατος), που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του οργάνου. Σε ευαίσθητους οργανισμούς η αύξηση των τριγλυκεριδίων, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (π.χ. αύξηση σακχάρου, κάπνισμα) συντελεί στην εμφάνιση αποφρακτικής αρτηριοσκληρυντικής αγγειοπάθειας και εκδηλώσεων (στυτικής δυσλειτουργίας, εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, ανευρυσμάτων, αγγειακής άνοιας). Ο κίνδυνος εμφάνισης βλαβών από τα τριγλυκερίδια δεν είναι ίδιος σε όλα τα άτομα.

Κατά την λεπτομερή κλινικοεργαστηριακή αξιολόγηση, ο έμπειρος κλινικός ιατρός, θα εντοπίσει το αίτιο της αύξησης των τριγλυκεριδίων, θα διαπιστώσει εάν έχετε αυξημένη ευαισθησία για εμφάνιση βλαβών από τα τριγλυκερίδια, θα καθορίσει τους εξατομικευμένους θεραπευτικούς στόχους και τον τρόπο επίτευξής τους, θα χορηγήσει εξατομικευμένα διατροφικά προγράμματα με λειτουργικά τρόφιμα. Σήμερα υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.

• Γενικές αρχές που πρέπει να ακολουθείτε εσείς που έχετε υψηλά τριγλυκερίδια:

• Να αποφεύγετε την καθιστική ζωή. Η άσκηση συντελεί στην καύση των τριγλυκεριδίων που πλεονάζουν.

• Αποφύγετε trans λιπαρά ζωικά κορεσμένα λιπαρά φοινικέλαιο και καρύδα. Τα trans λιπαρά είναι αποτέλεσμα χημικής επεξεργασίας φυτικών λιπαρών που αποσκοπεί στην βελτιστοποίηση των φυσικών τους ιδιοτήτων, χρησιμοποιούνται ευρέως σε ταχυφαγεία και κατά την τυποποίηση και σημαίνονται ως υδρογονωμένα λιπαρά στις ετικέτες τροφίμων. Τα ζωικά λιπαρά αφθονούν σε αλλαντικά κόκκινα κρέατα σκληρά τυριά. Πλούσια σε φοινικέλαιο είναι ορισμένα δημοφιλή snack όπως το ποπ κορν.

• Αποφύγετε ζάχαρη, φρουκτόζη.

• Προσθέστε φυτικές ίνες στην διατροφή σας.

• Ακολουθήστε σταδιακό πρόγραμμα απώλειας βάρους εάν το βάρος σας πλεονάζει.

 

boro

Υγεία

Ξαφνικός πονόδοντος και ο οδοντίατρος θα μπορέσει να σας δει την επόμενη μέρα. Εκτός από τα παυσίπονα που ανακουφίζουν από τον πόνο στα δόντια και τη στοματική κοιλότητα, μπορείτε να εφαρμόσετε κάποια δοκιμασμένα γιατροσόφια:

1.Τζίντζερ και πιπέρι καγιέν

Ανακατέψτε μισή κουταλιά τζίντζερ και μισή κουταλιά με πιπέρι καγιέν, με τόσο νερό, ώστε να δημιουργηθεί μια παχύρευστη κρέμα. Βάλτε λίγο βαμβάκι στην κρέμα και εφαρμόστε το πάνω στο δόντι, αποφεύγοντας όσο γίνεται τα ούλα και τη γλώσσα.

Αφήστε το μέχρι να υποχωρήσει ο πόνος ή όσο μπορείτε, γιατί η κρέμα θα είναι λίγο καυτερή.

Και τα δύο μπαχαρικά έχουν αναλγητικές ιδιότητες, ενώ το βασικό συστατικό του καγιέν, η καψαϊκίνη, μπλοκάρει τα σήματα του πόνου να φτάνουν στον εγκέφαλο.

2.Μέντα

Ρίξτε 5-6 αποξηραμένα φύλλα μέντας σε μια κούπα βραστό νερό και αφήστε τα εκεί για 20 λεπτά. Μόλις κρυώσει το ρόφημα, κάντε με αυτό μπουκώματα. Η μέντα έχει αναισθητικές ιδιότητες,

3.Φακελάκι από μαύρο τσάι

Τοποθετήσετε ένα νωπό φακελάκι από μαύρο τσάι, πάνω στο πονεμένο δόντι, σύμφωνα με το onmed. Οι τανίνες του μαύρου τσαγιού βοηθούν στην ανακούφιση από τον πόνο.

4.Έλαιο γαρίφαλου

Η ευγενόλη που περιέχεται στο γαρίφαλο είναι φυσικό αναισθητικό. Προσοχή, όμως δεν πρέπει να ρίξετε γαρυφαλέλαιο απευθεάις στην πληγή ή το πονοεένο δόντι. Σε λίγο βαμβάκι, ρίξτε μερικές σταγόνες από το λάδι και τοποθετήστε το πάνω στο δόντι, μέχρι ο πόνος να υποχωρήσει.

Μπορείτε επίσης να μασήστε ένα γαρίφαλο (από τα μπαχαρικά) , ώστε να απελευθερώσει τους χυμούς και διατηρήστε το στο στόμα, μέχρι να υποχωρήσει ο πόνος.

5.Μπουκώματα με αλατόνερο

Διαλύστε ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι σε μια κούπα βραστό νερό και θα έχετε το κλασικό στοματικό διάλυμα. Κάντε μπουκώματα 30 δευτερολέπτων, όσο πιο συχνά μπορείτε και θα δείτε άμεσα αποτελέσματα στην προσβεβλημένη περιοχή.

6.Πάγος

Τυλίξτε ένα μικρό παγάκι με μια πλαστική σακουλίτσα ή ένα λεπτό κομμάτι ύφασμα και βάλτε το πάνω στο δόντι που σας ενοχλεί για περίπου 15 λεπτά, ώστε να μουδιάσουν τα νεύρα και να υποχωρήσει ο πόνος. Μπορείτε να βάλετε την αυτοσχέδια παγοκύστη εξωτερικά, στο μάγουλό σας.

7.Βάλτε τσίχλα πάνω στο ράγισμα

Αν έσπασε ένα σφράγισμα ή ράγισε ένα δόντι, αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να καλύψετε το σημείο με μία μασημένη τσίχλα χωρίς ζάχαρη. Μην φάτε τίποτα άλλο και τρέχτε στον οδοντογιατρό.

 

govastileto

Υγεία

Το διάστρεμμα αστραγάλου είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού αθλητών. Το στραμπούληγμα του αστραγάλου είναι η συχνότερη μορφή τραυματισμού αυτών που αθλούνται.

Όταν τρέχουμε, πηδούμε, αλλάζουμε κατεύθυνση ή κάνουμε περιστροφικές κινήσεις, ο αστράγαλος απορροφά σημαντικό μέρος των τρανταγμάτων. Μια ξαφνική κίνηση, ένα στραβοπάτημα, μια πτώση, μια αδέξια στροφή, μια σύγκρουση του ποδιού, μπορεί να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στον αστράγαλο. Σε μια ατυχή στιγμή (αναπάντεχο σκαλοπάτι, λακκούβα, ξαφνική ολισθηρότητα κλπ.), το πόδι μας μπορεί να γυρίσει απότομα με αποτέλεσμα να τραυματιστούν οι πλάγιοι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής.

Διάστρεμμα λοιπόν ορίζεται η τραυματική ρήξη (διατομή) διαφόρων συνδέσμων της αρθρώσεως αλλά χωρίς κάταγμα στα οστά. Η λέξη διάστρεμμα είναι αρχαία ελληνική προερχόμενη από την λέξη διαστρέφω (δια + στρέφω = το διαστρεβλώνω, παραμορφώνω). Στην νεοελληνική καθομιλουμένη το διάστρεμμα αποκαλείται στραμπούληγμα (ιταλικής ετυμολογίας από το strambare και strangulare)και λανθασμένα μεταφράζεται στα λεξικά ως εξάρθρωση (βγάλσιμο).

Ποδοκνημική είναι η άρθρωση που σχηματίζεται μεταξύ της κνήμης και του αστραγάλου. Τα οστά συνδέονται μεταξύ τους και σταθεροποιούνται με ταινίες συνδετικού ιστού, οι οποίες αποκαλούνται σύνδεσμοι. Οι σύνδεσμοι καθοδηγούν τις κινήσεις των αρθρώσεων και δεν επιτρέπει μεγάλη απομάκρυνση των οστών μεταξύ τους. Οι σύνδεσμοι φυσιολογικά έχουν μεγάλη ελαστικότητα και όταν διαταθούν επανέρχονται στο φυσιολογικό τους μήκος , χωρίς προβλήματα. Όταν όμως λόγο μιας βίαιης κίνησης τα οστά απομακρυνθούν σημαντικά μεταξύ τους τότε οι σύνδεσμοι διατείνονται σημαντικά και είναι δυνατόν να κοπούν.

Η άρθρωση που παθαίνει πιο συχνά διάστρεμμα είναι ο αστράγαλος, από στραβοπάτημα με το έξω μέρος του πέλματος, που μπορεί να τεντώσει ή να σκίσει τους συνδέσμους που συγκρατούν την άρθρωση του αστραγάλου.

Μπορεί επίσης να πειραχτεί ο θύλακος που περιβάλλει την άρθρωση. Το διάστρεμμα προκαλεί επώδυνο πρήξιμο στην άρθρωση, που γίνεται πιο επώδυνο με την κίνηση. Ένα βαρύ διάστρεμμα μπορεί να μην ξεχωρίζει από ένα κάταγμα. Αν αμφιβάλλετε, αντιμετωπίστε το σαν κάταγμα.

Το αυξημένο σωματικό βάρος, η απουσία σωματικής άσκησης, ορισμένα σπορ όπως για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ή η καλαθόσφαιρα, συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για στραμπούληγμα του αστραγάλου.
Επίσης η κακή επιλογή παπουτσιών είναι ακόμη ένας παράγοντας που συμβάλλει στην πρόκληση διαστρέμματος. Ορισμένα άτομα λόγω του ότι έχουν αδυναμία των μυών ή χαλαρούς συνδέσμους, παρουσιάζουν προδιάθεση στα διαστρέμματα του αστραγάλου.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων θα εξαρτηθεί από το βαθμό βλάβης που έχουν υποστεί οι σύνδεσμοι της άρθρωσης όπως επίσης οι μυς και τα οστά της.
Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Πόνο
• Οίδημα (πρήξιμο)
• Αιμάτωμα
• Εκχύμωση
• Δυσκαμψία
• Χωλότητα (ο ασθενής δεν μπορεί να βαδίσει εύκολα)

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑΤΟΣ

Οι βασικές αρχές της αντιμετώπισης του στραμπουλήγματος του αστραγάλου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
1. Βοηθήστε τον τραυματία να καθίσει σε άνετη θέση και βάλτε στην άρθρωση κρύες κομπρέσες επί 30 λεπτά.
2. Τοποθέτηση πιεστικού επιδέσμου στον αστράγαλο και ακινητοποίηση της άρθρωσης. Φέρτε τον επίδεσμο από πάνω και γύρω από τον αστράγαλο. Συνεχίστε το δέσιμο με επίδεσμο σε σχήμα 8, με κάθε στροφή επιδέσμου να επικαλύπτει την προηγούμενη κατά τα 3/4 του πλάτους της.
Ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης, ο γιατρός θα αποφασίσει εάν ένας επίδεσμος είναι αρκετός ή εάν χρειάζεται γύψος, νάρθηκας ή χειρουργική αποκατάσταση.
3. Ανύψωση του ποδιού.
4. Ξεκούραση της άρθρωσης και ανάπαυση του ασθενούς.
5. Σταδιακά και προσεκτικά κατά την εξέλιξη της πάθησης, γίνονται ασκήσεις για την αύξηση της δύναμης και της κινητικότητας.

Προσοχή : κατά τις πρώτες 24 ώρες αποφύγετε τα ζεστά μπάνια , τις θερμαντικές αλοιφές και το οινόπνευμα επειδή είναι δυνατόν να προκαλέσουν αύξηση του οιδήματος.

Αν το οίδημα είναι έντονο και το πόδι πονάει όταν στέκεται ο τραυματίας όρθιος (ιδιαίτερα στο εσωτερικό του αστραγάλου) ή αν δυσκολεύεται να βαδίσει, είναι απαραίτητη η ακτινογραφία, γιατί μπορεί να πρόκειται για κάταγμα.

Η κατάλληλη αντιμετώπιση του διαστρέμματος του αστραγάλου, οδηγεί στη μείωση του πόνου, υποχώρηση της φλεγμονής και του οιδήματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιτυγχάνεται ίαση μετά από παρέλευση χρονικού διαστήματος 3 έως 8 εβδομάδων.

Στο κλασσικό διάστρεμμα, η ρήξη των έξω συνδέσμων, αντιμετωπίζεται διεθνώς από τους ορθοπαιδικούς με ένα διάστημα ακινητοποίησης και αποφόρτισης στην αρχή μετά από το οποίο ο ασθενής αρχίζει να πατάει σταδιακά το πόδι κάτω ενώ η ακινητοποίηση (συνήθως με γυψονάρθηκα) δίνει την θέση της στη σταθεροποίηση με κάποιο λειτουργικό νάρθηκα (π.χ. τύπου Aircast).

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου παρατηρούνται επαναλαμβανόμενα διαστρέμματα στην ίδια άρθρωση. Στις περιπτώσεις αυτές, μπορεί να προκληθεί χρόνια αστάθεια της άρθρωσης και προβλήματα στο περπάτημα ή κατά την άθληση.
Στους ασθενείς αυτούς πιθανόν να έχουν δημιουργηθεί μόνιμα προβλήματα στους συνδέσμους και να είναι αναγκαίο να υποβληθούν σε εξειδικευμένες χειρουργικές επεμβάσεις για σταθεροποίηση των συνδέσμων και κατά συνέπεια της άρθρωσης.

Η πρόληψη του στραμπουλήγματος του αστραγάλου είναι σημαντική δεδομένου ότι ο τραυματισμός αυτός είναι από τους συχνότερους τόσο σε αυτούς που κάνουν σπορ όσο και στους υπόλοιπους.

Η ορθή επιλογή των παπουτσιών,
η προθέρμανση πριν από την άσκηση ή το σπορ,
η εφαρμογή στηρικτικών επιδέσμων στον αστράγαλο, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη.
Παράλληλα όταν κάποιος τρέχει ή ασκείται σε ανώμαλο ή βρεγμένο έδαφος, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.
Το κρύωμα μετά από την άσκηση είναι καλό να συνοδεύεται με σειρά από παρατεταμένες, αργές κινήσεις τεντώματος.

Συνοπτικά θα τονίσουμε ότι ένας μεγάλος αριθμός των διαστρεμμάτων του αστραγάλου που είναι η συνηθέστερη μορφή τραυματισμού κατά την άθληση, είναι δυνατόν να προληφθούν. Η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μετά από τον αποκλεισμό της πιθανότητας κατάγματος, επιτρέπει στις πλείστες περιπτώσεις, πλήρη αποκατάσταση.

Βιβλιογραφία:
American Academy of Orthopedic Surgeons Annals of Emergency Medicine
British Journal of Sports Medicine Ρ1352004
Η φυσικοθεραπεία, το Bowtech και η Χειροπρακτική μπορούν επίσης να σας βοηθησουν.

enallaktikidrasi.com

Υγεία

Η διπολική διαταραχή, γνωστή στο παρελθόν με τον όρο «μανιοκατάθλιψη», είναι μια συχνή, χρόνια και υποτροπιάζουσα ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από διαταραχή στη συναισθηματική λειτουργία.

Βασική εκδήλωσή της είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση που συμπαρασύρουν τη σκέψη, τη δραστηριότητα και τη γενικότερη συμπεριφορά: οι εναλλαγές της διάθεσης κυμαίνονται από την υπερβολική ευφορία και τον ανεξέλεγκτο ενθουσιασμό στη φάση της μανίας, έως τη βαθιά, ανείπωτη θλίψη στη φάση της κατάθλιψης.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η διπολική διαταραχή αποτελεί την έκτη κύρια αιτία αναπηρίας παγκοσμίως.
Η διπολική διαταραχή απαντάται στο 1,2 έως 3,4% του πληθυσμού, αλλά αν συνυπολογιστεί όλο το φάσμα των μορφών της, το ποσοστό αγγίζει το 5%.
Προσβάλλει με την ίδια περίπου συχνότητα άνδρες και γυναίκες και εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα υψηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου.

Κατά κανόνα παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο τέλος της εφηβείας ή στην αρχή της ενήλικης ζωής, συνήθως πριν την ηλικία των 30 ετών, αλλά δεν αποκλείεται τα πρώτα συμπτώματα να εμφανιστούν στην παιδική ηλικία ή ακόμη και πολύ αργότερα στην ενήλικη ζωή.

Συχνά η νόσος διαφεύγει της διαγνωστικής προσοχής.

Ένα έτος μετά την εμφάνιση ενός οξέος επεισοδίου, μόνο το 26% των νοσούντων παρουσιάζει πλήρη ύφεση.
Η νόσος έχει βιολογικό υπόβαθρο, με τεκμηριωμένο το ρόλο της κληρονομικότητας.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει απομονωθεί ένας συγκεκριμένος αιτιολογικός παράγοντας. Αντιθέτως, πολλοί παράγοντες, βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους θεωρείται ότι συμβάλλουν στην εμφάνιση της διπολικής διαταραχής.

govastileto.gr

Υγεία

Τα εγκαύματα από τον ήλιο είναι συχνά στις αρχές του καλοκαιριού, και οφείλονται κυρίως στη μεγάλη και απότομη έκθεση στο δυνατό ήλιο.
Τις περισσότερες φορές το κάψιμο από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο είναι μία επώδυνη ταλαιπωρία η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και λίγα 24ωρα. Αυτό μπορεί να χαλάσει τις διακοπές, τόσο τις δικές σας όσο και της οικογένειάς σας.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που τα πράγματα είναι πιο σοβαρά και τότε...

Κλειδί στην μάχη κατά του...ήλιου είναι η αυτοπροστασία. Η λελογισμένη έκθεση στον ήλιο και η χρήση αντηλιακής κρέμας για το πρόσωπο και αντηλιακό γαλάκτωμα για το σώμα είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποφύγετε αυτού του είδους τις περιπέτειες. Καλό θα ήταν να τις εφαρμόσετε μισή ώρα πριν βγείτε στον ήλιο, χρησιμοποιώντας αρκετή ποσότητα.

Από εκεί και πέρα ανανεώστε το αντηλιακό σας κάθε τρεις έως τέσσερις ώρες περίπου. Ο δείκτης προστασίας από 15 έως 25 είναι καλός στις περισσότερες περιπτώσεις.
Ο δείκτης αυτός δείχνει πόσες ώρες περίπου μπορεί να καθίσει κάποιος στον ήλιο φορώντας αντηλιακό. Κάθε άνθρωπος χρειάζεται να επιλέξει διαφορετικό αντηλιακό, κάτι που απαιτεί αρκετή εμπειρία.

Σε περίπτωση εγκαύματος από τον ήλιο, με πόνο, κοκκίνισμα του δέρματος και πιθανώς φουσκάλες, συνιστώνται τα εξής:
Να κάνετε ένα κρύο ντους ή μπάνιο (η προσθήκη μισού φλιτζανιού μαγειρικής σόδας στο νερό του μπάνιου μπορεί να σας ανακουφίσει). Να απλώνετε στο δέρμα μια καταπραϋντική λοσιόν, την οποία θα προμηθευθείτε από το φαρμακείο, αρκετές φορές την ημέρα.

Να μη σπάτε τις φουσκάλες, γιατί μπορεί να μολυνθούν. Εάν σπάσουν μόνες τους, να βάλετε τοπικά μια αντιμικροβιακή αλοιφή.
Μη χρησιμοποιείτε στο έγκαυμα βαζελίνη, βούτυρο ή άλλες «θεραπείες της γιαγιάς».
Εάν παρουσιαστεί φαγούρα, πυρετός ή σοβαρό εξάνθημα, να δείτε γιατρό.

Προσοχή στα γιατροσόφια. Για παράδειγμα, ο πάγος πάνω σε έγκαυμα από τον ήλιο πιστεύεται από πολλούς ότι είναι ιδανικό «φάρμακο». Πολλά τέτοιου είδους γιατροσόφια, όμως, αν και μοιάζουν λογικά, δεν είναι ιδιαιτέρως ωφέλιμα- και τα παγάκια πάνω στα ηλιακά εγκαύματα δεν αποτελούν εξαίρεση σε αυτό, καθώς η τοποθέτηση πάγου σε έγκαυμα μπορεί να προκαλέσει κρυοπάγημα και δερματικές βλάβες όταν ο πάγος αφήνεται ακίνητος πάνω στο δέρμα.

premium.paratiritis

iatronet.gr

Υγεία

Όλες μας κάποια στιγμή της ζωής έχουμε νιώσει τον δυσάρεστο αυτό πόνο στον αυχένα μας. Πόνος ενοχλητικός που προκαλεί πονοκέφαλο.

Ειδικά αν σε πιάσει με το που ξυπνάς μπορεί να προκαλέσει μέχρι και φοβερό πονοκέφαλο που θα τον έχεις όλη τη μέρα.

Τι μπορείς να κάνεις για να απαλλαγείς; Το κόλπο με το σεσουάρ. Ζεσταίνεις προσεκτικά το σβέρκο σου με το σεσουάρ και μετά κάνεις λίγο μασάζ με ένα μείγμα από έλαιο καμφοράς που θα βρεις στα φαρμακεία.

Αν πάλι δεν μπορείς ούτε να στρίψεις, που συμβαίνει συχνά από το πιάσιμο κάνε την ίδια διαδικασία και ρίξε στο λάδι 4 σκελίδες σκόρδο.

Το σκόρδο θα βελτιώσει την κυκλοφορία του αίματος και θα χαλαρώσει τους μυς.

 

queen.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή