Αυγούστου 05, 2020

Υγεία

Γιαούρτι: Γιατί μας είναι απαραίτητο;
Το γιαούρτι είναι, χωρίς αμφιβολία, μια από τις πιο θρεπτικές και “σωστές” επιλογές, που χωράει σε κάθε μορφή διατροφής. Ας δούμε, όμως, όλα τα ευεργετικά οφέλη που έχει αυτό το νόστιμο σνακ για το σώμα μας.

Μας βοηθά να αδυνατίσουμε
Μισό κιλό γιαούρτι μπορεί να μας κάνει να χάσουμε το ενοχλητικό λίπος στην κοιλιά. Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Τενεσί, οι άνθρωποι που έτρωγαν τόσο γιαούρτι καθημερινά, μειώνοντας παράλληλα τις καθημερινές τους θερμίδες, έχασαν 22% περισσότερο βάρος και 81% περισσότερο λίπος από την κοιλιά σε σχέση με όσους συμμετέχοντες απέφευγαν εντελώς το γιαούρτι. Επίσης, διατήρησαν περίπου 35% περισσότερη μυϊκή μάζα, που βοηθάει στο να μην ξανακερδίσουμε τα χαμένα κιλά. Το λίπος γύρω από τη μέση παράγει την ορμόνη κορτιζόλη, η οποία κάνει τον οργανισμό μας να συσσωρεύσει περισσότερο λίπος. Όταν τρώμε γιαούρτι, το ασβέστιο δίνει εντολή στα λιπώδη κύτταρα να παράγουν λιγότερη κορτιζόλη, κάνοντας πιο εύκολο να χάσουμε κιλά – ενώ παράλληλα τα αμινοξέα του γιαουρτιού “καίνε” το λίπος.

Περιέχει καλά για την υγεία βακτήρια
Οι περισσότερες μάρκες γιαουρτιών περιέχουν προβιοτικά, τα οποία είναι ωφέλιμα μικρόβια που ζουν στο πεπτικό μας σύστημα και καταπολεμούν βλαβερούς μικροοργανισμούς που προκαλούν διάφορες εντερικές διαταραχές. Πολλές ποικιλίες γιαουρτιού, μάλιστα, περιέχουν ειδικά προβιοτικά που βοηθούν στη ρύθμιση του μεταβολισμού, ή στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ενώ η έρευνα για αυτά τα ειδικά γιαούρτια δεν έχει καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα σχετικά με τα αποτελέσματά τους, οι ειδικοί δεν είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί στο να τα προτείνουν στους ασθενείς.

Είναι γεμάτο βιταμίνες
Μια μερίδα γιαουρτιού είναι καλή πηγή καλίου, φωσφόρου, ριβοφλαβίνης, ιωδίου, ψευδαργύρου και βιταμίνης Β5. Επίσης, περιέχει βιταμίνη Β12, η οποία είναι ωφέλιμη για τα ερυθρά αιμοσφαίρια και την σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επειδή η βιταμίνη Β12 βρίσκεται κατά βάση σε ζωικά προϊόντα, όπως στο κοτόπουλο και στο ψάρι, κάποιος που ακολουθεί μια αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες στο να καταναλώσει την ποσότητα που χρειάζεται. 200 γραμμάρια γιαούρτι περιέχουν το 60% της καθημερινής ανάγκης σε βιταμίνη Β12 της μέσης ενήλικης γυναίκας.

Κάνει καλό στην αποθεραπεία μετά τη γυμναστική
Η αναλογία του γιαουρτιού σε πρωτεΐνες και υδατάνθρακες είναι ιδανική για μετά την γυμναστική, συγκεκριμένα μέσα στην ώρα που ακολουθεί ένα session. Οι πρωτεΐνες παρέχουν αμινοξέα που χρειάζονται οι μύες για να επανέλθουν στο κανονικό, και οι υδατάνθρακες τους “γεμίζουν” ξανά με ενέργεια. Ακόμα καλύτερα αν, μαζί με το γιαούρτι, πίνουμε και ένα μπουκάλι νερό, καθώς οι πρωτεΐνες βοηθούν το στομάχι να απορροφά περισσότερο νερό, κρατώντας μας ενυδατωμένους.

Μπορεί να διατηρήσει την πίεση στα φυσιολογικά επίπεδα
Ένα τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού καταναλώνει καθημερινά περισσότερο από το διπλάσιο αλάτι από αυτό που χρειαζόμαστε. Με τον καιρό, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερένταση και ασθένειες της καρδιάς και των νεφρών. Το κάλιο που περιέχει το γιαούρτι (περίπου 600 mg στα 200 γραμμάρια) μπορεί να μας βοηθήσει να “ξεφορτωθούμε” κάποιο από το περιττό νάτριο που συσσωρεύουμε από τις μεγάλες ποσότητες αλατιού.

Μας προστατεύει από το κρυολόγημα
Μόλις εκατό γραμμάρια την ημέρα μπορούν μακροπρόθεσμα να μας προστατεύσουν από το κρύωμα, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Οι συμμετέχουσες που κατανάλωναν τόσο είχαν πολύ πιο ισχυρά Τ-λεμφοκύτταρα, τα οποία καταπολεμούν ασθένειες και μολύνσεις. Αυτό συμβαίνει λόγω των “καλών” βακτηρίων που βρίσκονται στο γιαούρτι, τα οποία δίνουν εντολή στο ανοσοποιητικό μας σύστημα να δράσει πιο δυναμικά. Συνεπώς, το γιαούρτι θα ήταν καλό να προστεθεί στη διατροφή ατόμων που υποφέρουν από αλλεργίες, μιας και τα Τ-λεμφοκύτταρά τους είναι συνήθως πιο αδύναμα.

Είναι καλό για τα δόντια
Παρά την περιεκτικότητά του σε ζάχαρη, το γιαούρτι δεν θα βλάψει τα δόντια. Μελέτες που έγιναν χρησιμοποιώντας γιαούρτια χαμηλά σε λιπαρά, χωρίς ζάχαρη, ακόμα και με γεύσεις φρούτων, αποκάλυψαν πως κανένα δεν προκαλούσε φθορά στο σμάλτο. Αυτό οφείλεται στο γαλακτικό οξύ, το οποίο προστατεύει τα ούλα. Τα άτομα που τρώνε ένα κεσεδάκι την ημέρα έχουν 60% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν περιοδοντική νόσο από όσους αποφεύγουν το γιαούρτι εντελώς.

Είναι εξαιρετική πηγή πρωτεϊνών
Η περιεκτικότητα του γιαουρτιού σε πρωτεΐνες μπορεί να διαφέρει από μάρκα σε μάρκα. Για παράδειγμα, το κλασικό ελληνικό γιαούρτι μπορεί να περιέχει μέχρι και 20 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κεσεδάκι, ενώ άλλες μάρκες μπορεί να περιέχουν μόνο 5 γραμμάρια. Συνεπώς, είναι καλό πριν αγοράσουμε, να ελέγξουμε ότι το γιαούρτι μας περιέχει το λιγότερο οκτώ με δέκα γραμμάρια πρωτεΐνης.

Τι να αναζητήσουμε όταν αγοράζουμε γιαούρτι;

Η ιδανική περιεκτικότητα ανά κεσεδάκι:
Θερμίδες: 100 με 150
Λίπος: 3,5 γραμμάρια ή λιγότερο
Κορεσμένο λίπος: Το περισσότερο 2 γραμμάρια
Πρωτεΐνη: 8 με 10 γραμμάρια
Ζάχαρη: 20 γραμμάρια ή λιγότερο
Ασβέστιο και βιταμίνη D: Τουλάχιστον το 20% της ημερήσιας ποσότητας

*Προσοχή: Φροντίστε το γιαούρτι που αγοράζετε να είναι πάντα παστεριωμένο. Η παστερίωση δεν σκοτώνει τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς, όπως τα προβιοτικά.
Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

Υγεία

Ίσως σας έχει τύχει να περπατάτε αμέριμνοι στην εξοχή και να ακουμπήσετε κατά λάθος ένα φαινομενικά ακίνδυνο, πράσινο, ποώδες φυτό.

Εάν μετά την επαφή με το φυτό εμφανίστηκαν στο δέρμα σας κοκκινίλες και νιώθατε στο σημείο έντονο τσούξιμο και φαγούρα, πιθανότατα επρόκειτο για τσουκνίδα.

ΑΝκαι δεν έχουν αναγνωριστεί όλα τα συστατικά που υπάρχουν στο δηλητήριο του φυτού, οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι ενοχλήσεις που προκύπτουν μετά την επαφή του δέρματος με την τσουκνίδα οφείλονται στην απελευθέρωση ισταμίνης, ακετυλοχολίνης και σεροτονίνης από το φυτό στο σώμα μας.

Σύμφωνα με τον Βρετανό καθηγητή Χημείας Andy Brunning, ορισμένα είδη τσουκνίδας καλύπτονται από αδενώδεις τρίχες που στην άκρη τους έχουν λεπτές βελόνες.

Όταν το δέρμα τρίβεται με το φυτό, οι λεπτές αυτές βελόνες σπάνε και απελευθερώνουν στο θύλακα της τρίχας ένα κοκτέιλ χημικών ουσιών.

onmed.gr

Υγεία

Το γόνατο είναι μια από τις μεγαλύτερες αρθρώσεις του σώματός μας η οποία καλείται καθημερινά να σηκώνει το σωματικό μας βάρος κατά την ορθοστασία και την κίνηση.Στη φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης αυτής παίζουν σημαντικό ρόλο οι μηνίσκοι. Στο γόνατό μας υπάρχουν δύο μηνίσκοι: ο έσω και ο έξω.

Οι μηνίσκοι είναι δύο χόνδρινα μαξιλαράκια τα οποία διαδραματίζουν μεγάλο ρόλο στην ομαλοποίηση της κίνησης και στην κατανομή των φορτίων. Οι μηνίσκοι λειτουργούν σαν «αμορτισέρ» τα οποία βρίσκονται μεταξύ των δύο οστών: του μηρού και της κνήμης. Έχουν την ικανότητα να απορροφούν τους κραδασμούς κατά την κίνηση και να προστατεύουν τους αρθρικούς χόνδρους από την μεταξύ τους επαφή και τριβή.

Πόνος στο γόνατο;

Η ρήξη του μηνίσκου αποτελεί τη συχνότερη αιτία πόνου στο γόνατο. Δυστυχώς, ο μηνίσκος στερείται αιμάτωσης (παρά μόνο στην περιφέρει αυτού), και έτσι, δεν έχει τη δυνατότητα αυτόματης επούλωσης. Η ρήξη μπορεί να είναι ολική ή μερική και χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: την τραυματική ρήξη και την εκφυλιστική ρήξη.Στην περίπτωση της τραυματικής ρήξης του μηνίσκου συνήθως προηγείται κάποιος τραυματισμός και πολλές φορές συνοδεύεται με ύδραρθρο (υγρό στην άρθρωση).Η τραυματική ρήξη του μηνίσκου μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες, είναι όμως πιο σύνηθες στους νέους κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων και συνοδεύεται με οξύ πόνο.

Στην περίπτωση της εκφυλιστικής ρήξης του μηνίσκου οι ασθενείς είναι συνήθως άνω των 60 ετών και δεν αναφέρουν κάποιο τραυματισμό στο γόνατο. Είναι αποτέλεσμα της φυσιολογικής γήρανσης του μηνίσκου στην οποία παίζουν σημαντικό ρόλο τα φορτία που δέχεται καθημερινά (όπως το σωματικό βάρος). Πολλές φορές μια απλή κίνηση, όπως π.χ. ένα βαθύ κάθισμα ή κατέβασμα από σκαλοπάτια, είναι αρκετή για να σχιστεί
ο εκφυλισμένος μηνίσκος. Ο πόνος συνήθως είναι ήπιος αλλά χρόνιος και ξαφνικά αυξάνεται σε ένταση, σε σημείο που ο ασθενής αναγκάζεται να επισκεφθεί τον ειδικό Ορθοπαιδικό.

Διάγνωση

Η διάγνωση της ρήξης του μηνίσκου γίνεται με τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού και σωστής κλινικής εξέτασης. Αξιολογώντας σωστά τις ενδεδειγμένες κλινικές δοκιμα-σίες, μπορεί ο ειδικός να διαγνώσει τη ρήξη του μηνίσκου στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων. Η μαγνητική τομογραφία είναι αναγκαία για την επιβεβαίωση της διάγνωσης αλλά και στην εύρεση άλλων χόνδρινων ή συνδεσμικών κακώσεων που μπορεί να συνυπάρχουν στο γόνατο. Οι απλές ακτινογραφίες δεν μπορούν να δείξουν οποιαδήποτε χόνδρινη ή συνδεσμική κάκωση αλλά μπορούν να βοηθήσουν στο να αποκλειστούν άλλες οστικές βλάβες.

Θεραπεία και αντιμετώπιση

Η θεραπεία της ρήξης του μηνίσκου δεν είναι πάντα χειρουργική. Ο Ορθοπαιδικός Ορθοπαιδικός πρέπει να λάβει υπόψη του κάποιους άλλους παράγοντες πριν προτείνει οποιαδήποτε θεραπεία στον ασθενή. Οι πιο σημαντικοί παράγοντες είναι η ηλικία, το επίπεδο δραστη-ριότητας και τα συμπτώματα που προκαλεί η ρήξη του μηνίσκου. Επίσης, παίζουν σημα-ντικό ρόλο ο τύπος (τραυματική – εκφυλιστική) και η θέση της ρήξης του μηνίσκου, όπως επίσης και η συνυπάρχουσα παθολογία.

Η συντηρητική αγωγή είναι συνήθως κατάλληλη σε ασθενείς με ήπια συμπτώματα, μεγάλη ηλικία και χαμηλό επίπεδο δραστηριοτήτων. Μπορεί να εφαρμοστεί φυσικοθε-ραπεία, αντιφλεγμονώδης αγωγή, παγοθεραπεία και αποφόρτιση με πολύ καλά αποτε-λέσματα και προοδευτική υποχώρηση των συμπτωμάτων. Οι ενδοαρθρικές ενέσεις υαλουρονικού μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων. Η ενέσιμη αγωγή με ενεργοποιημένα αιμοπετάλια (PlateletRICH Plasma – PRP) μπορεί επίσης να βοηθήσει στη ρήξη μηνίσκου με θεαματικά αποτελέσματα, επί συγκεκριμένων ενδείξεων.

Η χειρουργική θεραπεία (Αρθροσκόπηση) είναι απαραίτητη όταν τα συμπτώματα είναι έντονα, ο μηνίσκος μπλοκάρει το γόνατο και υπάρχει υποτροπιάζον ύδραρθρο. Όταν συνυπάρχουν άλλες συνδεσμικές κακώσεις στο γόνατο, όπως, η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου με συνοδό αστάθεια στο γόνατο, τότε η θεραπεία πρέπει να είναι χειρουργική. Η Αρθροσκόπηση γίνεται μέσω δύο μικρών οπών στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος. Ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο μόνο λίγες ώρες και συνήθως φεύγει χωρίς να χρειάζεται κάποιο στήριγμα (π.χ. βακτηρία). Η μετεγχειρητική περίοδος αποκα-τάστασης είναι πολύ μικρή και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του σε 2-3 μέρες.

 

Κουγιάλης Μιχαήλ, Ορθοπεδικός – Χειρούργος
www.athensorthocenter.gr

Υγεία

Έχετε παρατηρήσει τελευταία την κατάσταση των δοντιών και των ούλων σας;

Πάρτε ένα καθρέφτη και ΑΝ τα ούλα σας είναι σταθερά και έχουν ανοιχτό ροζ χρώμα, αυτό είναι ένδειξη υγείας. Αν όμως είναι κόκκινα και ελαφρώς πρησμένα, ίσως πάσχετε από κάποια ασθένεια των ούλων όπως ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα.

Η κακή κατάσταση των ούλων μπορεί να αποτελεί ένδειξη για τις τέσσερις παρακάτω σοβαρές ασθένειες:

Αλτσχάϊμερ
Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS ONE δείχνει ότι η περιοδοντίτιδα συνδέεται με άνοια και ταχύτερη μείωση των γνωστικών ικανοτήτων. Οι άνθρωποι που πάσχουν από περιοδοντίτιδα έχουν έξι φορές ταχύτερη γνωστική εξασθένηση σε σχέση με τους υπόλοιπους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα βακτήρια που προκαλούν περιοδοντίτιδα συνδέονται στενά με τη φλεγμονή, η οποία μπορεί να επιταχύνει την εξέλιξη της άνοιας. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η θεραπεία της ασθένειας των ούλων μπορεί να λειτουργήσει ως πιθανή θεραπεία για τα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ.

Εγκεφαλικό
Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί ενδοεγκεφαλική αιμορραγία (ένα είδος εγκεφαλικού) έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν ένα συγκεκριμένο είδος βακτηρίων στο σάλιο τους, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific REPORTS. Μεταξύ ασθενών που είχαν άλλους τύπους εγκεφαλικού επεισοδίου, μόνο το 6% βρέθηκαν θετικοί σε αυτό το είδος βακτηρίων. Οι συγγραφείς της μελέτης πιστεύουν ότι τα συγκεκριμένα βακτήρια, εκτός από κακή στοματική υγεία, συνδέονται με τον εκφυλισμό των αιμοφόρων αγγείων, καθιστώντας πιο πιθανή μια εγκεφαλική αιμορραγία.

Καρδιαγγειακά
Σύμφωνα με τα επιστημονικά ευρήματα που παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνεδρίαση της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας, τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες των ούλων μπορούν να προκαλέσουν καρδιακές παθήσεις. Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν ποντίκια, έδειξε ότι όταν τα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες των ούλων μπήκαν στην κυκλοφορία του αίματος των ποντικιών, αυξήθηκαν και οι παράγοντες κινδύνου για καρδιακή νόσο, όπως η αύξηση των επιπέδων της χοληστερόλης και της φλεγμονής.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PLoS, έδειξε ότι τα ίδια βακτήρια που είναι υπεύθυνα για την περιοδοντική νόσο, όχι μόνο οδηγούν σε πρόδρομο στάδιο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, αλλά επιτρέπουν στην ασθένεια να εξελιχθεί ταχύτερα, καθώς καταστρέφουν τους χόνδρους.

onmed.gr

Υγεία

Οι ειδικοί θεωρούν ότι η τριχοφυΐα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων εμφανίζεται κατά την εφηβεία ως «ένδειξη» προς το αντίθετο φύλο ότι το άτομο είναι έτοιμο για… αναπαραγωγή!

Από την άλλη, η τριχοφυΐα προστατεύει την επιδερμίδα από τριβές και ερεθισμούς κατά τη σεξουαλική επαφή.

Μια άλλη θεωρία που εξηγεί την εμφάνιση της τριχοφυΐας στα γεννητικά όργανα σχετίζεται με τον ιδρώτα. Στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν δύο τύποι ιδρωτοποιών αδένων: οι εκκρινείς αδένες και οι αποκρινείς αδένες. Οι εκκρινείς αδένες απελευθερώνουν κυρίως νερό και άλατα, αλλά όχι οσμές, ενώ οι αποκρινείς αδένες (στις μασχάλες και τα γεννητικά όργανα) απελευθερώνουν υγρά πλούσια σε πρωτεΐνες, λιπίδια και φερομόνες. Όταν τα βακτήρια του δέρματος διασπούν αυτά τα μόρια, απελευθερώνονται οσμές. Είναι πιθανό το ανθρώπινο σώμα να έχει «σχεδιαστεί» ώστε να διατηρεί την τριχοφυΐα στις μασχάλες και τα γεννητικά όργανα ώστε να απελευθερώνονται οι φερομόνες και να προσελκύουν ένα πιθανό ταίρι. Η θεωρία αυτή υποστηρίζεται από το γεγονός ότι το γυναικείο σώμα απελευθερώνει διαφορετικές φερομόνες ανάλογα με το στάδιο του κύκλου στο οποίο βρίσκεται η γυναίκα. Συγκεκριμένα, οι φερομόνες κατά την ωορρηξία αποστέλλουν το «μήνυμα» ότι η γυναίκα βρίσκεται σε γόνιμη φάση.
Μελέτη που εκπονήθηκε στις ΗΠΑ και περιελάμβανε πάνω από 1.000 φοιτητές υπέδειξε ότι ποσοστό 96% των γυναικών και 87% των αντρών κάνουν είτε μερική είτε ολική αποτρίχωση στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές από την αποτρίχωση των γεννητικών οργάνων

Η πλειοψηφία των ατόμων που επιλέγουν την αποτρίχωση στα γεννητικά τους όργανα έχουν αντιμετωπίσει κάποια στιγμή ενοχλήσεις, όπως φαγούρα (σε ποσοστό 75%) ή εξανθήματα (σε ποσοστό 40%).

Άλλες πιθανές εκβάσεις είναι να εμφανιστούν στο δέρμα τρίχες που γυρίζουν, οι οποίες συνοδεύονται από φλεγμονή τοπικά στο δέρμα και μικρά κόκκινα εξανθήματα.

Παράλληλα, οι μικροσκοπικές εκδορές που δημιουργούνται στην επιδερμίδα λόγω της αποτρίχωσης διευκολύνουν τη μετάδοση λοιμώξεων, όπως τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Έχει διατυπωθεί επ’ αυτού η θεωρία ότι η συχνότητα της αποτρίχωσης των γεννητικών οργάνων συσχετίζεται άμεσα με την αύξηση της συχνότητας σε ΣΜΝ όπως η γονόρροια, τα χλαμύδια και ο HPV που προκαλεί τα κονδυλώματα.

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι ένα σημαντικό πλεονέκτημα της αποτρίχωσης είναι ότι η απουσία τριχοφυΐας δεν επιτρέπει στις ψείρες να εγκατασταθούν και να αναπαραχθούν στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, γι’ αυτό άλλωστε σήμερα (που η αποτρίχωση των γεννητικών οργάνων είναι μια αρκετά διαδεδομένη πρακτική) οι ψείρες είναι πολύ πιο σπάνιες απ’ ό,τι παλαιότερα.

onmed.gr

Υγεία

Γράφει ο Βασίλειος Μαυρίκιος

Όπως είναι κοινώς αποδεκτό στη Μακροβιοτική Σκέψη, το φαγητό μεταβολίζεται και μετατρέπεται σε σωματικά κύτταρα. Ακόμη πιο συγκεκριμένα, πρώτα μετασχηματίζεται σε ερυθρά αιμοσφαίρια και εν συνεχεία σε σωματικά κύτταρα. Η γνωστή φράση «Ότι τρως είσαι…» έχει ρίζες σε αρχαίες φιλοσοφίες, από τον Ιπποκράτη μέχρι την Άπω Ανατολή.

Σε γενικές γραμμές, η σχέση της υγείας και της ασθένειας κυβερνάται από την ισορροπία των ποιοτήτων Γιν και Γιανγκ στη ζωή μας και στο σώμα μας. Η πρώτη και βασική αιτία ασθένειας είναι η χαμηλή ποιότητα αίματος, η οποία προέρχεται από φτωχή και ανισόρροπη διατροφή. Η εξέλιξη της ασθένειας ακολουθεί μια συγκεκριμένη σειρά: Από το φαγητό στο αίμα και μετά στα κύτταρα.

Βάσει αυτής της λογικής παρατηρούνται 7 βασικά στάδια:

1. Το πρώτο στάδιο της ασθένειας είναι η κούραση ως αποτέλεσμα της υπερφαγίας, της κατανάλωσης πολλών γλυκών τροφών και της έλλειψης ηρεμίας και σταθερότητας στις συνθήκες διαβίωσης.

2. Το δεύτερο στάδιο της ασθένειας είναι ο πόνος.

Ο πόνος είναι αποτέλεσμα της κακής κυκλοφορίας του αίματος, η οποία εμποδίζει την επαρκή ΛΗΨΗ οξυγόνου από τα σωματικά κύτταρα. Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή κάποια τριχοειδή αγγεία έχουν φράξει ή σπάσει. Μια από τις πιο άμεσες ενδείξεις των παραπάνω είναι ο πόνος στο στήθος όταν τα τριχοειδή αγγεία της καρδιακής στεφάνης έχουν φράξει και δεν φτάνει αρκετό αίμα στα κύτταρα του ιστού της καρδιάς. Όποτε τα κύτταρα δεν παίρνουν αρκετό οξυγόνο, νιώθουμε πόνο.

3. Το τρίτο στάδιο είναι οι μεταδοτικές ασθένειες.

Αυτό το στάδιο είναι αποτέλεσμα της υπέρμετρα Γιν-ποιότητας των υγρών του σώματος, εξαιτίας της υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης, γλυκαντικών, φρούτων, μπαχαρικών, αλκοόλ, τοξικών φαρμάκων και ναρκωτικών, τυποποιημένων και ραφιναρισμένων τροφών.

Ο έρπητας και το AIDS είναι μια προχωρημένη μορφή αυτού του σταδίου ασθένειας. Τα κύτταρα περιβάλλονται από τα μεσοκυττάρια υγρά, που μοιάζουν πολύ με το νερά του ωκεανού. Αυτά τα υγρά πρέπει να είναι πάντα αλκαλικά και ελαφρώς αλμυρά, όπως τα νερά του ωκεανού. Εάν αυτά τα υγρά γίνουν γλυκά (Γιν), η υγεία των κυττάρων θα αρχίσει να φθίνει λόγο της αύξησης βακτηρίων (τα οποία ευδοκιμούν σε γλυκό-όξινο περιβάλλον). Η παραπάνω αποτελεί μια απλουστευμένη εξήγηση του τι είναι μεταδοτικές ασθένειες.

4. Το τέταρτο στάδιο είναι η αδυναμία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ελέγχει την έκκριση ορμονών και τις λειτουργίες των οργάνων.

Αυτό το στάδιο ακολουθεί μετά από την συνεχή υποβάθμιση των πρώτων 3 σταδίων. Συνεχίζοντας να τρώει κάποιος ακατάσχετα γλυκές τροφές, ζωικά προϊόντα και λιπαρά, δημιουργεί όξινο περιβάλλον μέσα στο σώμα (σωματικά υγρά).

Κατά συνέπεια, επιβραδύνονται οι λειτουργίες των νευρικών κυττάρων και η έκκριση των ορμονών. Τότε αρχίζουν τα προβλήματα με τον θυρεοειδή, το πάγκρεας και τα νεφρά/επινεφρίδια. Όταν η έκκρισης των ορμονών είναι διαταραγμένη, τότε διαταράσσεται και η λειτουργία των οργάνων. Τα παραπάνω μπορούν επίσης να προκληθούν από κάποιο ατύχημα που προκάλεσε βλάβη στη σπονδυλική στήλη, εμποδίζοντας έτσι τα νευρικά ερεθίσματα των οργάνων.

5. Το πέμπτο στάδιο είναι η ασθένεια των κυττάρων και των οργάνων – καρκίνος.

Το αίμα μας πρέπει να είναι αλκαλικό (το αντίθετο του όξινου), με pH συνήθως γύρω στα 7.4. Αυτό το επίπεδο οξύτητας διατηρείται με συνέπεια και ακρίβεια με την ομαλή λειτουργία των οργάνων, ειδικά των νεφρών, τα οποία φιλτράρουν τα πλεονάζοντα οξέα. Όταν τα νεφρά αποδυναμωθούν το αίμα αρχίζει να γίνεται όλο και λιγότερο αλκαλικό. Εάν το pH φτάσει 6.9, τότε τα κύτταρα πεθαίνουν.

Όμως, μεταξύ pH 6.9 και pH 7.0 τα κύτταρα, αντί να πεθάνουν, αρχίζουν και αλλάζουν τη γονιδιακή τους δομή ώστε να επιβιώσουν στο όξινο περιβάλλον. Αυτή είναι η αρχή των καρκινικών κυττάρων. Ο κυρίαρχος λόγος αυτής της όξυνσης είναι τα συνθετικά χημικά στις τροφές όπως οι αρωματικές ύλες, τα συντηρητικά, χρώματα, μαλακτικά και άλλα. Κάποια από αυτά είναι γνωστά καρκινογόνα. Ακόμη και αυτά που ονομάζονται «ασφαλή» χημικά, μπορεί να γίνουν άκρως επικίνδυνα όταν ενωθούν με άλλα «ασφαλή» χημικά. Οπότε, στην μακροβιοτική πρακτική συνιστάται να αποφεύγονται όλες οι τροφές που περιέχουν τέτοιου είδους χημικά. Ειδικά οι καρκινοπαθείς ασθενείς.

6. Το έκτο στάδιο είναι ψυχολογικό.

Κάποιος που παραπονιέται συχνά, ανήκει σε αυτή την ομάδα (συναισθηματικά προβλήματα, σχιζοφρένια, νευρασθένεια κλπ.). Αυτή η ψυχολογική κατάσταση προκαλείται από την ανισορροπία των φυσιολογικών/σωματικών καταστάσεων που αναφέρθηκαν μέχρι τώρα, ή είναι απλά αποτέλεσμα ανάγωγης παιδικής ηλικίας και ανεπαρκούς οικογενειακής εκπαίδευσης.

7. Το έβδομο στάδιο είναι πνευματικό.

Περιγράφεται ως μια κατάσταση έλλειψης ευγνωμοσύνης για τη ζωή, μη-εκτίμησης και μη-πίστης στην τάξη που υπάρχει Σύμπαν.

Αυτός ο κύκλος των 7 Σταδίων θα μπορούσαμε να πούμε ότι αρχίζει/πηγάζει από το έβδομο στάδιο (το Πνευματικό) και μεταφέρεται/υλοποιείται στο Φυσικό Πεδίο.

Η ζωή είναι ένα αξιοθαύμαστο φαινόμενο. Ειδικά στις μέρες μας όπου οι αξίες των ανθρώπων έχουν διαφθαρεί και η φυσική ροή έχει διαταραχθεί.

Η έλλειψη εκτίμησης του θαύματος της ζωής είναι η πιο βαθειά αρρώστια από όλες. Πολλοί άνθρωποι ξεκινούν μακροβιοτική πρακτική και καταφέρνουν να καταλαγιάσουν πόνους που τους ταλαιπωρούν χρόνια, με το να διατηρούν απλά μια πιο ισορροπημένη διατροφή. Κάποιοι από αυτούς όμως, δεν εκτιμούν αυτό που έλαβαν μέσα από την καλή διατροφή και με το που φύγουν οι πόνοι ξαναπέφτουν στην φτωχή διατροφή. Αυτή η νοοτροπία είναι η ασθένεια του έβδομου σταδίου.

Όπως αναφέρει ο Herman Aihara για τα παραπάνω, ένα άτομο το οποίο τρέφει εκτίμηση και ευγνωμοσύνη για τη ζωή μπορεί να θεραπεύσει εύκολα όλες τις ασθένειες, ακόμη και τον καρκίνο. Υγεία σε όλους.

——

Ο Herman Aihara και ο George Oshawa ήταν δυο από τους εδραιωτές της Μακροβιοτικής Σκέψης στην Δύση του περασμένου αιώνα. Σπούδασαν, έγραψαν βιβλία και αφοσίωσαν την ζωή τους στο να δείξουν στον κόσμο πως μπορούν να βελτιώσουν την υγεία τους και τη ζωή τους, ακολουθώντας τις βασικές αρχές της μακροβιοτικής. Τα παραπάνω είναι βασισμένα σε αποσπάσματα από το βιβλίο ‘Basic Macrobiotics’ του Herman Aihara.

oneproject.gr

Υγεία

Μήπως κινδυνεύει το συκώτι μου και δεν το ξέρω;
Γράφει η Ρίτα Βελώνη //

Τους μεγαλύτερους «εχθρούς» για το συκώτι, αποτελούν οι ιοί της ηπατίτιδας. Γνωρίστε λοιπόν περισσότερα για τις τρεις πιο συχνές ηπατίτιδες που το απειλούν, αλλά και τι μπορείτε να κάνετε για να το προφυλάξετε από κάθε ορατό και αόρατο κίνδυνο 

Το συκώτι είναι «το βιοχημικό εργαστήριο» του οργανισμού που εκτελεί πάνω από 400 λειτουργίες, όλες απαραίτητες για να συντηρηθούμε στη ζωή. Ωστόσο, το πολύτιμο αυτό όργανο μπορεί να «αρρωστήσει» από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ή από υπερδοσολογία αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Μπορεί, επίσης, να προσβληθεί από καρκίνο ή κίρρωση του ήπατος. Ακόμα, μπορεί να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα από κάποιες μορφές ηπατίτιδας (τοπική αλλοίωση των ιστών μετά από βλάβη ή ερεθισμό στο συκώτι). Υπολογίζεται ότι 300.000 με 400.000 Έλληνες είναι φορείς της ηπατίτιδας Β, ενώ πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι το σύνολο των ανθρώπων που ζουν με χρόνια ηπατίτιδα C στην Ελλάδα φτάνει τις 167.000, από τους οποίους το 80% δυστυχώς δεν το γνωρίζει. Μάλιστα μετά τα σημαντικά αυτά στοιχεία ο Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος «Προμηθέας» ξεκινά την υλοποίηση μίας νέας εκστρατείας ενημέρωσης για την Ηπατίτιδα C, με την προβολή μιας διαφορετικής διάστασης της ασθένειας, μέσω της τέχνης του street art. Με αφορμή λοιπόν την παραπάνω εκστρατεία που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του 2016 αλλά και το επικείμενο καλοκαίρι (εποχή που λίγο- πολύ το συκώτι μας, απειλείται περισσότερο), δείτε πως θα το προστατεύσετε από τους «εχθρούς» που το πολιορκούν.

Ηπατίτιδες: Ο υπ’ αριθμόν 1 εχθρός

Από τις μεγαλύτερες απειλές για το συκώτι, αποτελούν οι ιοί που το προσβάλλουν και που δεν είναι άλλοι από τους ιούς της ηπατίτιδας. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί: Η ηπατίτιδα σαν πάθηση θεωρείται ύπουλη διότι τα συμπτώματά της (όταν υπάρχουν) είναι παραπλανητικά, δεδομένου ότι μοιάζουν με αυτά των ιώσεων της γαστρεντερίτιδας και της γρίπης. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί πέντε τύποι ιογενούς ηπατίτιδας και έχουν χαρακτηριστεί ως, Α, Β, C, D και Ε. Από αυτές, η Α, η Β και τελευταία (λόγω του μεταναστευτικού κύματος) η C, είναι οι ηπατίτιδες, που έχουν τα πιο πολλά κρούσματα στη χώρα μας. Και εδώ πρέπει να διευκρινιστεί, πως παρά τα κοινά τους σημεία, πρόκειται για διαφορετικές ασθένειες, που δεν πρέπει να συγχέονται μεταξύ τους.

Ηπατίτιδα Α: H πιο ήπια

Είναι η φλεγμονή του συκωτιού, που ευνοείται από τις κακές συνθήκες υγιεινής. Ειδικά το καλοκαίρι μπορεί να μεταδοθεί πολύ εύκολα από μολυσμένο πόσιμο νερό, από φρούτα και λαχανικά που δεν έχουν πλυθεί καλά και, επίσης, από θαλασσινά (κυδώνια, στρείδια, μύδια), που ψαρεύονται σε μολυσμένα νερά. Επιπλέον στις διακοπές, τα γεύματα σε εστιατόρια που δεν πληρούν τους κανόνες υγιεινής, μπορεί να εκθέσουν άτομα κάθε ηλικίας στον κίνδυνο της ηπατίτιδας Α. Παρ” όλα αυτά, η συγκεκριμένη ηπατίτιδα, είναι μια οξεία λοίμωξη που θεραπεύεται, χωρίς να αφήνει ηπατική ή άλλη βλάβη.

Πως εμφανίζεται: Mε ανορεξία, ναυτία, διάρροια, πόνους στην κοιλιά και συχνά- λόγω διόγκωσης του συκωτιού- ίκτερο. Καμιά φορά, εμφανίζεται και με κιτρινίλα στα μάτια για 3-4 ημέρες, ενώ σε ένα μεγάλο ποσοστό δεν υπάρχουν καθόλου συμπτώματα και συχνά, δίνει την εντύπωση ελαφριάς γρίπης (με πόνους στις αρθρώσεις, γενική κατάπτωση, ανορεξία, ούρα στο χρώμα του τσαγιού ή και πυρετός μέχρι 380 ). Αφού ωστόσο κάνει τον κύκλο της, υποχωρεί μετά από 3-6 εβδομάδες

Πως αντιμετωπίζεται: Σε όλες τις περιπτώσεις, η ηπατίτιδας Α, υποχωρεί με ξεκούραση και ελαφριά διατροφή π.χ (κατανάλωση φρούτων και τροφές χωρίς λιπαρά) χωρίς άλλες συνέπειες. Το κύριο προληπτικό μέτρο κατά της νόσου είναι το εμβόλιο, το οποίο, συστήνεται προαιρετικά, ενώ άλλα βασικά μέτρα πρόληψης είναι: Η αποφυγή κατανάλωσης ωμών και γενικά ύποπτων θαλασσινών, η χρήση νερού για την ποιότητα του οποίου υπάρχουν αμφιβολίες, καθώς και το πλύσιμο των χεριών πριν το μαγείρεμα και το φαγητό.

Ηπατίτιδα Β: Σοβαρή, αλλά προλαμβάνεται με εμβολιασμό

Ο ιός της ηπατίτιδας Β, (ο ΗΒV) μεταδίδεται με το αίμα, κυρίως από μολυσμένη σύριγγα, σεξουαλική επαφή, αλλά και από στενή επαφή με άτομα φορείς, του ιού (π.χ με εκτίναξη σταγονιδίων αίματος στα μάτια ή σε δέρμα που παρουσιάζει ελαφρύ τραυματισμό).

Πως εμφανίζεται: Αξίζει να σημειωθεί πως η μόλυνση με τον ιό της ηπατίτιδας Β, οδηγεί σε κλινικά συμπτώματα μόνο το 1/3 των ασθενών. Δηλαδή ένα άτομο, μπορεί να εμφανίσει ίκτερο (κίτρινο χρώμα του δέρματος και των βολβών των ματιών), αποχρωματισμό των κοπράνων πυρετό ανορεξία κλπ, μόνο σε αυτό το ποσοστό. Το άλλο τρίτο εκδηλώνει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης και το υπόλοιπο τρίτο δεν έχει καθόλου συμπτώματα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ηπατίτιδα Α. Όμως, στην περίπτωση της ηπατίτιδας Β, ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς που την περνούν με η χωρίς συμπτώματα, θα παραμείνουν χρόνιοι φορείς Τέλος, η ηπατίτιδα Β, μπορεί να προκαλέσει χρόνια κατάσταση με μακροπρόθεσμες συνέπειες την κίρρωση η τον καρκίνο του ήπατος!

Πως αντιμετωπίζεται: Με προληπτικό εμβολιασμό (ο οποίος έχει καθιερωθεί παγκοσμίως, για την ηπατίτιδα Β) και εφαρμόζεται και στη χώρα μας από την νεογνική ηλικία. «Ο εμβολιασμός, εξασφαλίζει ανοσία σε ποσοστά 80-95% και είναι εξίσου σημαντικός και στις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες», επισημαίνουν οι ειδικοί της Ελληνικής Εταιρίας Μελέτης του Ήπατος( ΕΕΜΗ). Επίσης- τονίζουν-, τα τελευταία χρόνια η ηπατίτιδα Β, αντιμετωπίζεται θετικά και με τα νεότερα αντι-ιικά φάρμακα

Ηπατίτιδα C: Αθόρυβη και επικίνδυνη

Ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας C είναι μέσω του μολυσμένου αίματος (μεταδίδεται κυρίως από μεταγγίσεις), αλλά και με τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό.

Πως εμφανίζεται: Και οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C είναι συχνά τελείως ασυμπτωματικοί. Η διάγνωση της νόσου γίνεται συνήθως τυχαία, μετά από ανάλυση αίματος στη διάρκεια ενός συνηθισμένου τσεκ άπ, ή άλλης ιατρικής πράξης (π.χ αιμοδοσία). «Στην Ελλάδα περίπου το 2% του πληθυσμού έχει χρόνια Ηπατίτιδα C και μεγάλο μέρος του δεν το γνωρίζουν, καθώς η ηπατίτιδα C είναι μια αθόρυβη νόσος. Όμως είναι γεγονός ότι ένα 30% όσων πάσχουν –έστω και χωρίς συμπτώματα– θα αναπτύξουν μέσα σε μερικές δεκαετίες (10 με 20 χρόνια ή και περισσότερα) κίρρωση (γενικευμένη βλάβη) του ήπατος, η οποία ίσως εξελιχθεί σε καρκίνο στα επόμενα 5 με 10 χρόνια. Να σημειωθεί, επίσης, ότι μία από τις κύριες αιτίες για μεταμόσχευση ήπατος είναι η ηπατίτιδα C».

Πως αντιμετωπίζεται: Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της ηπατίτιδας C. Οι ειδικοί λοιπόν συμβουλεύουν: Εκτός από τα προληπτικά μέτρα που μπορείτε να πάρετε, πρέπει κατά καιρούς να κάνετε κάποιες αιματολογικές εξετάσεις, ενώ για την διαπίστωση της ηπατίτιδας C, υπάρχει τώρα και «το τεστ με το σάλιο». Επίσης, σύμφωνα με τον καθηγητή Παθολογίας – Γαστρεντερολογίας τoυ Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντή της Πανεπιστημιακής Γαστρεντερολογικής Κλινικής του ΓΝΑ «Λαϊκό» κ. Γεώργιο Β. Παπαθεοδωρίδη: «Από το 2014 υπάρχουν εντυπωσιακές εξελίξεις στη θεραπεία των ασθενών με ηπατίτιδα C με την κυκλοφορία νέων φαρμάκων, που είναι ιδιαίτερα ασφαλή και αποτελεσματικά». Να σημειωθεί ωστόσο ότι τα νέα αυτά θεραπευτικά σχήματα είναι μεν διαθέσιμα στην Ελλάδα, με την κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά ελάχιστοι ασθενείς με ηπατίτιδα C έχουν πρόσβαση σ” αυτά καθώς τα κριτήρια ένταξης στην αγωγή αφορούν τα άτομα με τελικού σταδίου ηπατική κίρρωση.

Να μην ξεχνάτε:
Η ηπατίτιδα Α μεταδίδεται από κακές συνθήκες υγιεινής ή από μολυσμένα τρόφιμα, ενώ οι ηπατίτιδες B και C μεταδίδονται με το αίμα και τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό. Έχουν, όμως, διαφορετικά συμπτώματα και διαφορετική εξέλιξη.
Μερικοί ιοί όπως αυτοί της ηπατίτιδας Β και C, το αλκοόλ, ορισμένα φάρμακα και τοξικές ουσίες, μπορούν να προκαλέσουν μόνιμες βλάβες στο συκώτι.
Μπορείτε να εμβολιασθείτε για την ηπατίτιδα Α και Β, αλλά δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της ηπατίτιδας C.
Η σημασία της πρόληψης της Ηπατίτιδας Β και C είναι πολύ μεγάλη, καθώς όταν ο ιός μολύνει το ήπαρ, προκαλεί φλεγμονή που σε κάποιους ανθρώπους μπορεί να εξελιχθεί και να προκαλέσει καταστροφή του ήπατος (κίρρωση) ή ακόμη και καρκίνο.
Η κίρρωση του ήπατος είναι μια προοδευτική κατάσταση απώλειας ηπατικού ιστού και αντικατάστασης του από ινώδη ιστό. Σταδιακά επέρχεται απώλεια των λειτουργιών του ήπατος με καταστροφικές συνέπειες για τον ασθενή.

Πως λειτουργεί το συκώτι (ήπαρ):

Το συκώτι εκτελεί χρέη εργοστασίου αποτοξίνωσης, αποθήκης ενέργειας και συνεχούς παραγωγής ζωτικών παραγόντων για τον οργανισμό. Με λίγα λόγια, οι λειτουργίες του ήπατος μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν:
* Την επεξεργασία και αποβολή αχρείαστων ουσιών του οργανισμού.
* Το μεταβολισμό και εξουδετέρωση τοξικών ουσιών.
* Την αποθήκευση γλυκόζης και απελευθέρωση της στο αίμα όταν οι ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού το απαιτούν.
* Την παραγωγή μεγάλου αριθμού ουσιών και πρωτεϊνών (λευκωματίνη, χολή, χοληστερόλη, παράγοντες πήξης και του ανοσοποιητικού συστήματος).

Τι να κάνω για να προφυλάξω το συκώτι μου;

Υπάρχουν μια σειρά από απλά αλλά αποτελεσματικά μέτρα που μπορείτε να εφαρμόσετε όπως:
Να αποφεύγετε τη συστηματική κατανάλωση αλκοόλ. Είναι ιδιαίτερα τοξικό για το συκώτι.
Να μην λαμβάνετε φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του γιατρού. Πολλά από αυτά κυρίως τα αντιφλεγμονώδη, είναι τοξικά για το συκώτι και δεν πρέπει να λαμβάνονται σε ψηλότερες δόσεις από αυτές που συστήνονται. Τα ναρκωτικά επίσης όπως για παράδειγμα η κοκαΐνη, προκαλούν βλάβες στο συκώτι.
Σε περίπτωση που μέλος της οικογένειάς σας είναι φορέας κάποιας ηπατίτιδας πρέπει να ελέγξετε (με ειδικό τέστ) τον δείκτη μεταδοτικότητας, το πόσο δηλαδή είναι μεταδοτικός ο ιός.
Να αποφεύγετε, επίσης την κοινή χρήση αντικειμένων προσωπικής υγιεινής (π.χ ξυραφάκια, οδοντόβουρτσες πετσέτες κ.λ.π). Η χρήση τέτοιων αντικειμένων, όπως και η ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών με κοινές βελόνες μεταξύ των χρηστών, περιλαμβάνονται στους λόγους μετάδοσης μολυσματικών παραγόντων τοξικών για το συκώτι.
Να μην επιχειρείτε ποτέ σεξ χωρίς προφύλαξη. Οι ιοί της ηπατίτιδας μεταδίδονται και δια μέσου των υγρών του σώματος.
Να αποφεύγετε και το υπερβολικό λίπος στη διατροφή. Tα λίπη και η παχυσαρκία δεν αφορούν μόνο τη γραμμή σας, αλλά και το συκώτι σας. Mπορεί να προκαλέσουν μια αρρώστια του ήπατος που ονομάζεται λιπώδης διήθηση, την οποία παρουσιάζουν συνήθως τα υπέρβαρα άτομα.
Να μην εκτίθεστε σε τοξικές χημικές ουσίες H εισπνοή εντομοκτόνων, διαφόρων βαφών και άλλων χημικών τοξικών ουσιών ερεθίζει το συκώτι. Εάν λόγω εργασίας δεν μπορείτε να κάνετε διαφορετικά, να λαμβάνετε τα κατάλληλα μέτρα όταν ψεκάζετε (μάσκα, γάντια, ειδικά γυαλιά.κλπ).
Nα αναζητάτε συμβουλή γιατρού, σε περίπτωση που υπάρχουν σημεία ή συμπτώματα που σχετίζονται με ηπατικά προβλήματα όπως ίκτερος (κίτρινη χροιά του δέρματος και του άσπρου του ματιού, φαγούρα, κόπρανα χωρίς χρώμα, πρήξιμο ή και πόνος κοιλιάς, ούρα πολύ σκούρου χρώματος, χρόνια κούραση, ανορεξία).

INFO

Ο Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ» που ιδρύθηκε και δραστηριοποιείται από το 2012 είναι ο πρώτος σύλλογος ασθενών με νοσήματα του ήπατος. Όπως δηλώνει ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Γιώργος Καλαμίτσης: «Μέσα από την εμπειρία μας ως ασθενείς παρέχουμε υποστήριξη στους ανθρώπους που ζουν με ιογενείς Ηπατίτιδες Β και C ή άλλα νοσήματα του ήπατος, καθώς και τεκμηριωμένη πληροφόρηση σε θέματα ηπατιτίδων». Για περισσότερες πληροφορίες [Λ. Αλεξάνδρας 213Β, Αμπελόκηποι Τηλ.: 211 0122102 | www.helpa-prometheus.gr | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.]

 fractalart.gr

Υγεία

Με τα χρόνια το σώμα μας αλλάζει κι ενώ πολλές γυναίκες γνωρίζουν τα πάντα για τις αλλαγές στο πρόσωπό τους και πώς μπορούν να αποφύγουν τις ρυτίδες, για παράδειγμα, λίγες ξέρουν τι πραγματικά συμβαίνει με το στήθος. Οι αλλαγές στο γυναικείο στήθος στα 20, στα 30 και στα 40 δεν έχουν να κάνουν μόνο με την εμφάνιση αλλά και με το πώς το αισθανόμαστε. Για αυτό καλό είναι να ξέρουμε ποιες αλλαγές συμβαίνουν ώστε να μην πανικοβαλλόμαστε.

Στα 20: Είναι μια δεκαετία κατά την οποία μπορεί να διακυμανθεί το μέγεθος του στήθους για διάφορους λόγους. Πρόκειται για μια περίοδο που κατασταλάζουμε στα κιλά που θα έχουμε πάνω-κάτω ως ενήλικες, ο μεταβολισμός αρχίζει να μειώνεται κι έτσι το στήθος μπορεί να επηρεαστεί καθώς παίρνουμε ή χάνουμε κιλά. Οι 20χρονες μπορεί επιπλέον να έχουν αλλαγές και στον κύκλο τους, το οποίο σημαίνει και ορμονικές αλλαγές. Οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή στο στήθος κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας καλό είναι να ελεγχθεί από τον γιατρό σας.

Στα 30: Η εγκυμοσύνη που συνήθως έρχεται σε αυτή την ηλικία, αλλάζει το γυναικείο στήθος. Μετά την εγκυμοσύνη αλλά και τον θηλασμό μπορεί να έχει διαφορετικό μέγεθος από την αύξηση και τη μείωση του βάρους, ενώ μπορεί να εμφανιστούν ραγάδες ή και πτώση σε περιπτώσεις που η αυξομείωση κιλών είναι μεγάλη.

Στα 40 και τα 50: Η εμμηνόπαυση μειώνει την παραγωγή οιστρογόνων και ο ιστός του στήθους αντικαθίσταται από λίπος. Έτσι το στήθος σε αυτές τις ηλικίες γίνεται πιο μαλακό και λιγότερο στητό. Μάλιστα η διαδικασία αυτή δεν συμβαίνει σε ολόκληρο το στήθος αμέσως αλλά τμηματικά για αυτό κάποια σημεία μπορεί να τα αισθάνεστε σαν να ήταν όγκος. Οι γιατροί προειδοποιούν τις γυναίκες που περνούν από εμμηνόπαυση να ελέγχουν συνέχεια το στήθος τους ειδικά όταν τα επίφοβα σημεία είναι σφιχτά και όχι μαλακά.

Υγεία

Οι φράσεις αυτές είναι σίγουρα οικείες, έως ένα σημείο, σε όλους μας. Οι περισσότεροι έχουμε βιώσει τα «συμπτώματα» του στρες, για παράδειγμα να ανεβαίνουν οι παλμοί μας και να σφίγγεται το στομάχι μας τη στιγμή που φρενάρουμε απότομα για να αποφύγουμε μια σύγκρουση καθώς οδηγούμε ή να μας πιάνει πονοκέφαλος και να ανεβαίνει η πίεσή μας όταν καβγαδίζουμε με τον έφηβο γιο μας.

Πιθανώς, επισκεπτόμενοι το γιατρό μας για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, να έχουμε ακούσει τις φράσεις: «Χρειάζεται να ηρεμήσετε λίγο» ή «Το στρες επιδεινώνει το πρόβλημά σας» ή «Τα συμπτώματά σας οφείλονται στο σωματοποιημένο άγχος»... Φταίει, όμως, για όλα το στρες;

Οι απόψεις διίστανται και η συζήτηση που θα μπορούσε να ξεκινήσει σε αυτό το σημείο -βασιζόμενη και σε επιστημονικά δεδομένα- θα ήταν πολύ μεγάλη. Το πρόβλημα είναι ότι τόσο το στρες όσο και η «ζημιά» που κάνει κάθε φορά στον οργανισμό μετριούνται δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, είναι βέβαιο και τεκμηριωμένο ότι το στρες μάς επηρεάζει τόσο στιγμιαία όσο και χρόνια και ότι σωματοποιείται με συγκεκριμένα συμπτώματα, επιτείνει, αλλά και προκαλεί ακόμη συγκεκριμένα νοσήματα, π.χ. καρδιαγγειακά και ψυχικά. Και επειδή όλοι αγχωνόμαστε, πρέπει να ξέρουμε πότε και πόσο το άγχος μάς κάνει κακό, να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και έτσι ευκολότερα να το παλέψουμε.

Πώς αντιδρούμε όταν μας «πιάνει» στρες
Υπό κανονικές συνθήκες, ο οργανισμός μας βρίσκεται σε ομοιόσταση, δηλαδή σε μια σταθερή ισορροπία. Όταν αυτή η ομοιόσταση ή ισορροπία απειλείται ή αλλάζει, για παράδειγμα εξαιτίας κάποιου κινδύνου, μιας στενοχώριας ή γενικότερα μιας κατάστασης στην οποία πρέπει ο οργανισμός να προσαρμοστεί γρήγορα, αυτό ονομάζεται «στρες»

 Σε μια τέτοια κατάσταση στρες, προκειμένου να βρεθούμε σε εγρήγορση:

› Αλλάζει η συμπεριφορά μας, καθώς επηρεάζεται ο εγκέφαλος.
› Αυξάνονται ο σφυγμός, η αναπνοή και η αρτηριακή πίεση.
› Διαστέλλονται οι κόρες των ματιών (στην προσπάθεια να ενταθούν όλες οι αισθήσεις, μαζί με αυτές και η όραση).
› Εκκρίνονται περισσότερη αδρεναλίνη και κορτιζόλη, για να υποστηριχτεί η εγρήγορση του οργανισμού.
› Παράλληλα, ενισχύεται (μόνο στιγμιαία) το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στιγμιαίο και ωφέλιμο, χρόνιο και επικίνδυνο
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το στιγμιαίο ή οξύ στρες είναι παραγωγικό και πιθανώς «βοηθά» τον οργανισμό. Το να αγχωθεί, δηλαδή, κάποιος επειδή δίνει εξετάσεις την επόμενη ώρα είναι ωφέλιμο, γιατί βρίσκεται έτσι σε κατάσταση εγρήγορσης. Πρόκειται για αρχέγονη αντίδραση, η οποία έχει επικρατήσει μέσα στη διαδικασία της ανθρώπινης εξέλιξης. Έτσι, ακόμη και σήμερα, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση ξαφνικού και έντονου στρες, μπαίνει σε λειτουργία ένας πολύπλοκος μηχανισμός ενεργοποίησης όλων των οργάνων και των συστημάτων μας, όπως όταν ο πρωτόγονος που έβλεπε ξαφνικά απέναντί του κάποιο άγριο θηρίο καλείτο να επιλέξει αστραπιαία ανάμεσα στη φυγή (να τρέξει μακριά για να σωθεί) και την πάλη (να αγωνιστεί).

Αυτή η εγρήγορση -εφόσον κρατά λίγο- μας βοηθά, πολλές φορές ακόμη και να επιβιώσουμε. Τα πράγματα, βέβαια, αλλάζουν όταν μιλάμε για ένα πολύ ισχυρό στρες, όπως θα ήταν αυτό που μπορεί να προκαλέσει ένα εξαιρετικά τραυματικό γεγονός, π.χ. ένας βιασμός, κάτι που μπορεί να έχει μόνιμες αρνητικές επιδράσεις στον οργανισμό. Το χρόνιο στρες, δηλαδή το να έχουμε συχνά στρες που διαρκεί πολύ και να αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε (μη ελεγχόμενο χρόνιο στρες), είναι απειλή για την υγεία και την ψυχική μας ισορροπία.

Σημαντικός ο ρόλος της οικογένειας

Ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει το πόσο θα επηρεάζονται η διάθεση, αλλά και η υγεία μας, από το στρες είναι οι… γονείς μας. Επειδή:
› Υπάρχουν γονίδια που κληρονομούμε από τους προγόνους μας και, έως ένα βαθμό, καθορίζουν την αντίδρασή μας στο στρες.
› Ο βαθμός ηρεμίας της ενδομήτριας ζωής που περάσαμε, δηλαδή της περιόδου που η μητέρα μας ήταν έγκυος, επηρεάζει τοΑΝ θα γίνουμε αγχώδεις ενήλικοι ή όχι.
› Η «στρεσαρισμένη» ή, αντίθετα, ανέφελη παιδική μας ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο θα αγχωνόμαστε όταν μεγαλώσουμε.
› Ακολουθούμε το πρότυπο των γονιών μας και μαθαίνουμε από αυτούς ποιες καταστάσεις πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ως στρεσογόνες και με ποιον τρόπο να τις αντιμετωπίζουμε.

Τι είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια

Οι ειδικοί εξηγούν ότι κάθε νόσημα υπόκειται στην αλληλεπίδραση οργανικών, ψυχολογικών, καθώς και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων. Έχει επικρατήσει, ωστόσο, να θεωρούμε «ψυχοσωματικά» εκείνα τα νοσήματα στα οποία είναι καθοριστική η συμβολή του ψυχολογικού παράγοντα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι στις ψυχοσωματικές νόσους παύουν να παίζουν σημαντικό ρόλο η κληρονομικότη­τα-γενετική προδιάθεση κάθε ατόμου, ο τρόπος ζωής και η ευπάθεια-ευαισθησία του καθενός.

Οι ­αναλογίες, δηλαδή, είναι σχετικές. Για παράδειγμα, όταν κάποιος χάσει ένα αγαπη­μένο του πρόσωπο, είναι πιθανό να παρουσιάσει υπέρταση, ακόμη και καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε κάποιον άλλον, το ίδιο γεγονός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με το στομάχι ή το έντερο, ενώ ένας τρίτος είναι πιθανό να μην παρουσιάσει κανένα σοβαρό σωματικό σύμπτωμα.

Στρες και ανοσοποιητικό: Μια περίεργη σχέση

Υπάρχει μια περίεργη συσχέτιση μεταξύ του στρες και του ανοσοποιητικού συστήματος. Φαίνεται ότι ένα οξύ στρες διεγείρει το ανοσοποιητικό, ενώ αντίθετα το χρόνιο μειώνει τη λειτουργία του. Έτσι, όταν βρισκόμαστε σε περιόδους στρες, ο οργανισμός μας είναι πιο ευάλωτος σε ασθένειες. Ένα πολύ συνηθισμένο παράδειγμα είναι οι ιώσεις (π.χ. το κοινό κρυολόγημα), που μας ταλαιπωρούν ακόμη περισσότερο όταν είμαστε κουρασμένοι και αγχωμένοι. Αλλά, ακόμη κιΑΝ περάσει η περίοδος του χρόνιου στρες και ξαναβρούμε τους κανονικούς μας ρυθμούς, το ανοσοποιητικό μας σύστημα πιθανόν να έχει διαταραχθεί.

Έτσι, αντιμετωπίζει τον ίδιο τον οργανισμό σαν κάτι ξένο και στρέφεται εναντίον ενός ή περισσότερων οργάνων του (αρθρώσεις, θυρεοειδής αδένας, δέρμα, καρδιά, νεφρά, εγκέφαλος), προκαλώντας τα λεγόμενα «αυτοάνοσα» νοσήματα (π.χ. λύκος, θυρεοειδίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, λεύκη, γυροειδής αλωπεκία κ.ά.).

Οι ειδικοί, μάλιστα, έχουν παρατηρήσει ότι άνθρωποι που εμφανίζουν αυτοάνοσα νοσήματα, πριν από την έναρξη της νόσου έχουν συχνά υποστεί έναν έντονο συγκινησιακό κλονισμό (π.χ. είχαν χάσει κάποιο δικό τους, είχαν χωρίσει ή απολυθεί) και, επιπλέον, είναι στην πλειονότητά τους άτομα που δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά το στρες. Φυσικά, η αιτιολογία και αυτών των νοσημάτων είναι πολυπαραγοντική. Δηλαδή, εκτός από το στρες, μεγάλο ρόλο παίζουν και η κληρονομικότητα, το περιβάλλον και οι ορμόνες.

 

Μεγαλύτερη ευαισθησία στο στρες έχουν:

› Οι γυναίκες, εξαιτίας των ορμονικών διακυμάνσεων και της ιδιαίτερης βιοχημείας του εγκεφάλου τους.

› Οι νέοι άνθρωποι. Συνήθως, όσο περνάνε τα χρόνια, κυρίως μετά την ηλικία των 30 ετών, οι άνθρωποι ηρεμούν, αποκτούν περισσότερες εμπειρίες, ωριμάζουν και αυτό τους βοηθά να χειρίζονται καλύτερα τις καταστάσεις.

Το στρες μπορεί να προκαλέσει…

● Καρδιαγγειακά προβλήματα Το χρόνιο στρες βλάπτει την καρδιά και τα αγγεία, επειδή αυξάνει την πίεση, το σπασμό των στεφανιαίων αγγείων, την καρδιακή συχνότητα και προδιαθέτει για την εμφάνιση επικίνδυνων αρρυθμιών. Όσον αφορά την υπέρταση, στο 95% των περιπτώσεων τα αίτιά της παραμένουν άγνωστα. Oι ειδικοί θεωρούν ότι σχετίζεται και με το στρες.
● Πονοκεφάλους Έχει αποδειχτεί ότι οι πονοκέφαλοι σχετίζονται με τη συναισθηματική μας κατάσταση (άγχος, μελαγχολία). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υποφέρουμε από πονοκεφάλους επειδή βρισκόμαστε σε κακή ψυχολογική κατάσταση, αλλά ότι έχουμε τη γενετική προδιάθεση για να εμφανίσουμε πονοκεφάλους και το άγχος ή η στενοχώρια τούς πυροδοτούν.
● Αϋπνίες Σε όλους έχει συμβεί σε «δύσκολες» περιόδους της ζωής μας να δυσκολευόμαστε να αποκοιμηθούμε, να ξυπνάμε στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί. Αυτό συμβαίνει επειδή το στρες «καταλαμβάνει» το μυαλό μας και επηρεάζει τη δυνατότητά μας να κοιμηθούμε. Ειδικά η πολύ πρωινή αφύπνιση μπορεί να είναι σύμπτωμα έντονης θλίψης ή και κατάθλιψης, που έχει πιο έντονα συμπτώματα το πρωί, γι’ αυτό και συνοδεύεται από πρώιμη αφύπνιση και κακή διάθεση.
● Πόνους στη σπονδυλική στήλη Μελέτες συσχετίζουν το άγχος με πόνους στην πλάτη και τον αυχένα, ακριβώς επειδή προκαλεί και αυξάνει το σπασμό των μυών της περιοχής. Άλλωστε, η σπονδυλική στήλη είναι σημείο διαφυγής της συναισθηματικής φόρτισης.
● Προβλήματα στο στομάχι και το έντερο Το στρες μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Ειδικά η σπαστική κολίτιδα-σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, που εκδηλώνεται με κολικοειδή πόνο, φούσκωμα στην κοιλιά και απότομες αλλαγές των συνηθειών του εντέρου (διάρροια, δυσκοιλιότητα), απασχολεί αγχώδεις ανθρώπους και συχνότερα νέες γυναίκες. Η γαστρίτιδα, το έλκος και η δυσπεψία επηρεάζονται επίσης από το στρες.
● Στυτική ανικανότητα στους άνδρες, καθώς και «κακή» ποιότητα του σπέρματος (παροδικά). Το άγχος της καθημερινότητας μπορεί να προκαλέσει, αλλά και να διαιωνίσει, τα προβλήματα στύσης («άγχος απόδοσης»).

Το στρες μπορεί να επηρεάσει…

Το στρες αποδεδειγμένα μπορεί να επιδεινώσει παθήσεις και δυσλειτουργίες του οργανισμού που έχουν αρχικά προκληθεί από άλλα αίτια.

● Τις ψυχικές νόσους, καθώς έρευνες σχετίζουν σαφώς το χρόνιο στρες με την κατάθλιψη.

● Τις αλλεργίες, των οποίων τόσο η συχνότητα των εκδηλώσεών τους όσο και η βαρύτητα των συμπτωμάτων φαίνεται ότι επιτείνονται όταν είμαστε αγχωμένοι.

● Την κατάσταση των οστών, με αποτέλεσμα να επιδεινώνει ακόμη και την οστεοπόρωση.

● Το μεταβολισμό, επειδή, όταν έχουμε άγχος, τείνει να αυξάνεται το λίπος και να μειώνεται η μυϊκή μάζα.

● Τις τιμές των λιπιδίων, που ανεβαίνουν, ενώ παράλληλα πέφτουν οι τιμές της καλής χοληστερίνης.

● Το βρογχικό άσθμα και, γενικά, την αναπνευστική μας λειτουργία (εξαιτίας του άγχους μπορεί να προκληθούν ακόμη και κρίσεις δύσπνοιας).

● Την εκδήλωση ορισμένων μορφών καρκίνου Γύρω στο 10% των καρκίνων, σύμφωνα με έρευνες, φαίνεται να επηρεάζεται από το στρες, ποσοστό πολύ μικρό σε σύγκριση με τη στεφανιαία νόσο, που επηρεάζεται πολύ περισσότερο από το στρες.

● Τη γυναικεία γονιμότητα Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα άγχους στις γυναίκες είναι η υπερπρολακτιναιμία (η υπερπαραγωγή προλακτίνης), που αναστέλλει την ωοθυλακιορρηξία και οδηγεί σε μια μορφή υπογονιμότητας (που αντιστρέφεται όταν η γυναίκα ηρεμήσει και χαλαρώσει).

● Την εγκυμοσύνη Το υπερβολικό στρες της μέλλουσας μητέρας, εκτός από την αγχώδη ή όχι ιδιοσυγκρασία του παιδιού, θεωρείται ότι μπορεί να επηρεάσει και την έκβαση της εγκυμοσύνης, χωρίς να είναι απολύτως τεκμηριωμένο. Πολλοί του αποδίδουν ευθύνες για τις αποβολές, αλλά και τους πρόωρους τοκετούς άγνωστης αιτιολογίας.

Πώς θα διώξουμε το στρες από τη ζωή μας

Το να απομακρύνουμε το στρες από τη ζωή μας δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν, όπως:
› Να υιοθετήσουμε μια υγιεινή ζωή, με ένα σταθερό πρόγραμμα κανονικού ύπνου και φαγητού, σωματική άσκηση και αρκετό χρόνο αφιερωμένο στην ξεκούραση και τη διασκέδαση (την επαφή με την οικογένεια, τους φίλους κλπ.).
› Να μειώσουμε τις πηγές του στρες στην καθη-μερινότητά μας. Μπορούμε π.χ. να μην αναλαμβάνουμε ­περισσότερες υποχρεώσεις από όσες ­μπορούμε να φέρουμε σε πέρας.
› Να καταφεύγουμε σε μεθόδους χαλάρωσης (π.χ. γιόγκα, σωστές αναπνοές, μουσική, τάι τσι, μασάζ, εκδρομές κ.ά.).
› Να εξωτερικεύουμε το άγχος μας, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι όσοι μιλούν για τα προβλήματά τους ­βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από όσους «κλείνονται» στον εαυτό τους χωρίς να μοιράζονται τις ανησυχίες τους με τους άλλους.

Όταν ο παθολόγος δεν είναι αρκετός...

Οι άνθρωποι που τείνουν να σωματοποιούν το στρες, συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς στρατηγικές για την αντιμετώπισή του, με αποτέλεσμα να συσσωρεύουν χρόνια σωματική ένταση, που οδηγεί στα συμπτώματα που έχουμε ήδη αναφέρει. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, μέσα στον οποίο το στρες εντείνει τα σωματικά συμπτώματα και αυτά, με τη σειρά τους, επιτείνουν το στρες. Ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα δεν είναι ένα «λιγότερο σοβαρό» σύμπτωμα, αποτελεί μια ένδειξη ότι κάποιος είναι ψυχικά ευάλωτος, επειδή έχει «παραφορτωθεί» από χρόνιους ή περιστασιακούς επιβαρυντικούς παράγοντες.

Για τους παραπάνω λόγους, η «δουλειά με τον εαυτό μας» ενδείκνυται για τα άτομα με ψυχοσωματικά συμπτώματα. Αυτή η «δουλειά» μπορεί να περιλαμβάνει αυτογνωσία (διερεύνηση των πηγών του στρες και των προσωπικών αποθεμάτων αντιμετώπισης κ.ά.), διαχείριση του στρες και των πηγών του (με εξειδικευμένες τεχνικές). Η διαχείριση των προβλημάτων μπορεί να γίνει στοΠΛΑΙΣΙΟ μιας ψυχοθεραπευτικής συνεργασίας, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθούν φάρμακα, όταν π.χ. τα επίπεδα του άγχους είναι υπερβολικά υψηλά ή όταν υπάρχει υπόβαθρο σοβαρής κατάθλιψης.

Δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο... άγχος

Υπάρχουν κάποιες ψυχοσωματικές «ασθένειες» που δεν απειλούν ούτε κατά διάνοια τη ζωή μας, αλλά την ποιότητά της, αφού μας κάνουν να νιώθουμε αρκετά δυσάρεστα. Τέτοιες είναι:

› Η προστατοδυνία: Εκδηλώνεται σε ιδιαίτερα αγχώδεις, νέους, δραστήριους άνδρες, χωρίς καμία παθολογική αιτία, με ένα ενοχλητικό αίσθημα βάρους, δυσφορίας και πόνου στην περιοχή του περινέου, που πιθανώς αντανακλά και στους όρχεις ή/και στην ουρήθρα.

› Το φτερούγισμα στο στήθος: Εμφανίζεται ξαφνικά, ενώ όλες οι εξετάσεις είναι «καθαρές», και ταλαιπωρεί συνήθως νέους, δραστήριους και πολύ αγχώδεις ανθρώπους, χωρίς όμως να είναι απίθανο να απασχολήσει και ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

› Ο κόμπος στο λαιμό: Κάποιοι άνθρωποι περιγράφουν ότι υπάρχει μόνιμα ένας κόμπος στο λάρυγγά τους, αυτή η αίσθηση είναι συνεχής και δεν σχετίζεται με την κατάποση. Αυτό προκύπτει επειδή υπάρχει συσσωρευμένη ένταση, γίνεται μεγάλη σύσπαση στους μυς του λάρυγγα. Έτσι, εντείνεται η πίεση και το αίσθημα του κόμπου, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.

Συνήθως εμφανίζεται σε αγχώδεις γυναίκες μέσης ηλικίας, οι οποίες έχουν μάλιστα πρόσφατα περάσει μια περίοδο έντονου στρες.

Υγεία

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο ύπνος φορώντας τους φακούς επαφής είναι ένα μικρό ιατρικό... έγκλημα! Δυστυχώς, αρκετοί είναι αυτοί που καταπατούν αυτό το βασικό κανόνα υγιεινής, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των ματιών τους.

Ορισμένα είδη φακών επαφής είναι ενδεδειγμένα για πολύωρη χρήση, ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου, ωστόσο οι περισσότεροι φακοί επαφής δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από μερικές ώρες μέσα στην ημέρα.

Δείτε από τι κινδυνεύουν τα μάτια σας εάν χρησιμοποιείτε κοινούς φακούς επαφής και συνηθίζετε να τους φοράτε κατά τη διάρκεια του ύπνου.

1. Υποξία

Κάθε όργανο και σύστημα του σώματός μας χρειάζεται οξυγόνο για να λειτουργήσει σωστά και το ίδιο ισχύει και για τα μάτια μας. Ο κερατοειδής χιτώνας του ματιού δεν αιματώνεται ούτε οξυγονώνεται άμεσα, αλλά λαμβάνει οξυγόνο έμμεσα μέσω των δακρύων και του αέρα από το περιβάλλον. Η χρήση φακών επαφής μπλοκάρει τη ροή οξυγόνου προς τον κερατοειδή, οπότε η χρήση τους κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να οδηγήσει στη λεγόμενη υποξία, δηλαδή σε ελλιπή οξυγόνωση του οφθαλμού. Μακροπρόθεσμα, η υποξία μπορεί να οδηγήσει σε οφθαλμολογικές επιπλοκές, όπως η ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, διαδικασία γνωστή στον ιατρικό χώρο ως νεοαγγείωση. Η νεοαγγείωση συνδέεται με την απώλεια της όρασης.

2. Έλκη στον κερατοειδή

Οι φακοί επαφής ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβες στον κερατοειδή εάν δεν τηρούνται οι απαραίτητοι κανόνες υγιεινής. Για παράδειγμα, ο φακός μπορεί να «γρατζουνήσει» την επιφάνεια του κερατοειδή, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης του ματιού αλλά και τον κίνδυνο να σχηματιστούν ανοιχτές πληγές (έλκη) επάνω στον κερατοειδή.

3. Μόλυνση από παράσιτα

Δεν κινδυνεύει από σοβαρές οφθαλμολογικές επιπλοκές κάποιος που θα κοιμηθεί μόνο για ένα βράδυ με τους φακούς επαφής, όταν όμως το λάθος αυτό γίνεται συνήθεια και επαναλαμβάνεται σε καθημερινή βάση επί αρκετούς μήνες, ο κίνδυνος μόλυνσης από επικίνδυνα παράσιτα είναι μεγάλος. Έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου προέκυψαν σοβαρές βλάβες στα μάτια λόγω μόλυνσης από την ακανθαμοιβάδα, ένα επικίνδυνο μονοκύτταρο οργανισμό, λόγω κακής χρήσης των φακών επαφής.

4. Τύφλωση

Η κερατίτιδα, δηλαδή η λοίμωξη και η επακόλουθη φλεγμονή στον κερατοειδή, είναι η συνηθέστερη επιπλοκή που συνδέεται με την κακή χρήση φακών επαφής. Κερατίτιδα μπορεί να προκαλέσουν διάφοροι μικροοργανισμοί, όπως η ακανθαμοιβάδα, βακτήρια, μύκητες και ιοί. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η κερατίτιδα μπορεί να προκαλέσει μερική απώλεια της όρασης, μόνιμες βλάβες στον κερατοειδή ή και τύφλωση.

Πηγή: Medical Daily

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή