Αυγούστου 05, 2020

Υγεία

Το ρινικό διάφραγμα είναι το τμήμα που στηρίζει εσωτερικά τη μύτη και χωρίζει τις ρινικές κοιλότητες.
Όταν το διάφραγμα είναι στραβό, υπάρχει δηλαδή σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, ο ασθενής αισθάνεται ενοχλήσεις, με βασικότερη τη δυσκολία στην αναπνοή που τον αναγκάζει να αναπνέει από το στόμα.
Tο διάφραγμα της μύτης είναι στραβό περίπου σε εννιά στους δέκα ανθρώπους. Οι περισσότεροι όμως δεν ταλαιπωρούνται από κάποιο σύμπτωμα και δεν το γνωρίζουν καν.
Το διάφραγμα μπορεί να στραβώσει λόγω τραυματισμού, κατά τη διάρκεια του τοκετού ή λόγω συγγενών ανωμαλιών.

Επιπτώσεις

-Ρινίτιδα
-Ιγμορίτιδα
-Ξηρή και βουλωμένη μύτη
-Συχνοί πονοκέφαλοι
-Δυσκολία στην αναπνοή
-Ροχαλητό


Αντιμετώπιση
Όταν το στραβό διάφραγμα δυσχεραίνει την καθημερινότητα, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα, όπως ρινορραγία, επίμονη ιγμορίτιδα, έντονες κεφαλαλγίες, τότε η μοναδική λύση είναι αυτή του χειρουργείου.

Η επέμβαση είναι σχετικά απλή και ο ασθενής δεν χρειάζεται να παραμείνει πάνω από δύο ημέρες στο νοσοκομείο. Γίνεται με τοπική ή γενική αναισθησία και διαρκεί περίπου μία-μιάμιση ώρα.
Τις περισσότερες φορές δεν έχει επιπλοκές. Αν εκτός από στραβό διάφραγμα έχετε και στραβή μύτη, την οποία θέλετε να διορθώσετε, μπορεί να γίνει την ίδια στιγμή και η αισθητική πλαστική επέμβαση για την αποκατάστασή της.

H διόρθωση του ρινικού διαφράγματος στα παιδιά γίνεται με επέμβαση μόνον όταν υπάρχει μεγάλη δυσκολία στην αναπνοή, καθώς πριν την ηλικία των 15-16 χρόνων δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως το διάφραγμα.

onmed.gr

Υγεία

 Ρευματολογία, Υγεία Αναπνευστικά προβλήματα και προβλήματα καρδιάς μπορεί να προκληθούν από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και να οδηγήσουν σε πρόωρο θάνατο. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια αυτοάνοση διαταραχή κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στις αρθρώσεις, με αποτέλεσμα τον πόνο και πρήξιμο.

Η συγκεκριμένη ασθένεια, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά τουλάχιστον 40 τοις εκατό, με την καρδιά και τα αναπνευστικά προβλήματα να κυριαρχούν σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου μεταξύ εκείνων που πέθαναν από αναπνευστικά, ήταν η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.

Τα ευρήματα παρέχουν νέα αποδεικτικά στοιχεία που υποστηρίζουν τις προηγούμενες έρευνες σύμφωνα με τις οποίες υπάρχει έντονη σχέση μεταξύ της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και τον αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, ενώ επισημαίνουν την ανάγκη οι γιατροί να παρακολουθούν στενά τους ασθενείς τους, δηλώνουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Περίπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ρευματοειδή αρθρίτιδα, και από αυτούς, σχεδόν το 75 τοις εκατό είναι γυναίκες, σύμφωνα με το Αμερικανικό Κολέγιο Ρευματολογίας. Για τη μελέτη, οι ερευνητές από το Νοσοκομείο Brigham της Βοστόνης ανέλυσαν στοιχεία από 964 γυναίκες με ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι οποίες ήταν μέρος της έρευνας νοσηλευτών, και τα συνέκριναν με γυναίκες χωρίς την ασθένεια. Η μελέτη παρακολούθησε περισσότερους από 100.000 εγγεγραμμένους νοσηλευτές από το 1976.

«Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας, αλλά δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν άλλες μεταβλητές, όπως το κάπνισμα, που επηρεάζουν τόσο τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τους κινδύνους θνησιμότητας», αναφέρει ο συγγραφέας της έρευνας Jeffrey Sparks. «Καθώς η συγκεκριμένη έρευνα είναι τόσο μεγάλη και έχει ακολουθήσει τους συμμετέχοντες για τόσο πολύ καιρό, ήμασταν σε θέση να συγκεντρώσουμε πολύ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα.

Μπορούσαμε να τους ακολουθούμε πριν και μετά τη διάγνωση, και λαμβάνοντας υπόψη μας τις συμπεριφορές υγείας τους μπορέσαμε να συγκεντρωθούμε σε συγκεκριμένες αιτίες θανάτου. Με αυτόν τον τρόπο, βρήκαμε ισχυρές ενδείξεις αυξημένου κινδύνου για αναπνευστικά, και προβλήματα καρδιάς σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα» είπε ο Sparks.

Ενώ πολλοί γιατροί γνωρίζουν ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιακά προβλήματα, τα νέα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη για να παρακολουθούνται και τα αναπνευστικά συμπτώματα, ακόμα και στους ασθενείς που δεν κάπνισαν ποτέ ή τους πρώην καπνιστές, πρόσθεσε ο Sparks.

“Ελπίζουμε ότι η μελέτη αυτή θα ενθαρρύνει τους ασθενείς και τους ιατρούς να είναι ενήμεροι ότι οι ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αναπνευστικών και καρδιαγγειακών προβλημάτων», είπε.

life2day.gr

Υγεία

Πρώτη είναι η Ελλάδα αναλογικά με τον πληθυσμό της σε κρούσματα γρίπης μεταξύ των χωρών της ΕΕ… Έτσι, παρότι ο Η1Ν1 και ένας ακόμα…υπότυπος του ιού Α της γρίπης που προσπαθούν να «αναγνωρίσουν» στη Μεγάλη Βρετανία, «σκοτώνουν» παντού στην Ευρώπη ανθρώπους από επιπλοκές στο αναπνευστικό, στην χώρα μας τα θύματα είναι πιο πολλά από οπουδήποτε αλλού αν αναλογιστεί κανείς τον πληθυσμό μας!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, δείτε και την εξέλιξη των κρουσμάτων και των θανάτων από γρίπη τα τρία τελευταία χρόνια…

Τα συγκριτικά σε ό,τι αφορά τους νεκρούς από γρίπη, από πέρσι, πρόπερσι και τον Φεβρουάριο του 2013 πραγματικά σοκάρουν και δείχνουν ξεκάθαρα το πρόβλημα:

17 Φεβρουαρίου 2013 είχαν χαθεί από την γρίπη 6 άνθρωποι.

15 Φεβρουαρίου 2014 είχαν χαθεί από γρίπη στην χώρα μας 32 άνθρωποι.

7 Φεβρουαρίου 2015 είχαν χαθεί 37 άνθρωποι.

Και ερχόμαστε στο φετινό Φεβρουάριο με 7 ανθρώπους να έχουν χάσει την ζωή τους μόνο την περασμένη Παρασκευή στην χώρα μας από επιπλοκές της γρίπης και τον μακάβριο αριθμό 51 που γνωρίζαμε για την μέρα αυτή (περασμένη Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016) να είναι βέβαιον ότι έχει ήδη αυξηθεί σήμερα Κυριακή.

Δεν υπάρχουν λοιπόν πολλά περιθώρια για εφησυχασμό.

Η “ψυχραιμία” απαιτεί σωστές, στοχευμένες κινήσεις ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα και στην προκειμένη περίπτωση επιβάλλει:

-Εμβολιασμό όλων όσων ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

-Άμεση (εντός των πρώτων 48 ωρών) λήψη αντιικών σε όσους νοσούν.

-Παραμονή όσων νοσούν στα σπίτια τους ώστε να μην μεταδίδουν την νόσο.

-Αποφυγή των εσωτερικών χώρων με πολύ κόσμο για όσους έχουν ευαισθησία και υποκείμενα νοσήματα.

-Συχνό πλύσιμο των χεριών και καλή διατροφή ως μέτρα πρόληψης.

Ποιοι ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες κατά το ΚΕΕΛΠΝΟ:

-Άτομα άνω των 60 ετών.
-Ενήλικες και παιδιά με έναν από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες: Άσθμα, καρδιαγγειακά, ανοσοκαταστολή, μεταμόσχευση οργάνων, δρεμανοκυτταρική νόσο, διαβήτη, νεφροπάθεια.

-Άτομα με νευρομυιακά νοσήματα

-Έγκυες, λεχώνες και θηλάζουσες γυναίκες.

-Άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος πάνω από 40 (βαριά παχυσαρκία).

-Παιδιά σε μακροχρόνια θεραπεία με ασπιρίνη.

-Άτομα που φροντίζουν βρέφη, παιδιά ή ηλικιωμένους.

-Κλειστοί πληθυσμοί (εσώκλειστοι σε σχολεία, στρατόπεδα κλπ).

-Ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και λοιποί εργαζόμενοι σε μονάδες παροχής υγείας.

Από Μαρία Τσιλιμιγκάκη

iatropedia.gr

Υγεία

Η αλόη είναι ένα φυτό που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες για θεραπευτικούς σκοπούς.
Πληθώρα ερευνών επιβεβαιώνουν τα οφέλη της. Αν και υπάρχουν περισσότερα από 300 είδη αλόης, μόνο δύο χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς, η Aloe Vera και πιο σπάνια η Aloe Ferox Miller.

Το ζελέ της Aloe Vera περιέχει πάνω από 75 γνωστά συστατικά, όπως βιταμίνες Β, C, Ε και β-καροτίνη (πρόδρομο της βιταμίνης Α), μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

Πού βοηθά

-Έχει βρεθεί ότι το ζελέ της αλόης ενισχύει την επούλωση του δέρματος όταν αυτό υφίσταται κάποιον τραυματισμό.

-Δρα ως αντισηπτικό, αυξάνοντας τη διάχυση του αίματος στην τραυματισμένη περιοχή, ενώ διεγείρει τους ιστούς και τα κύτταρα του δέρματος που είναι υπεύθυνα για τη θεραπεία της πληγής.

-Κάνει καλό στις δερματίτιδες και τα εγκαύματα, τους κάλους, τις ουλές και τον έρπη.
-Βοηθά σε παθήσεις του πεπτικού συστήματος, όπως το έλκος στομάχου, η δυσπεψία, η δυσκοιλιότητα και η ελκώδης κολίτιδα.

-Βοηθά στις αρθρίτιδες.
-Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι ένα συστατικό της αλόης βέρα (η ανθρακινόνη εμοδίνη) έχει αντικαρκινική δράση.
-Έρευνες έδειξαν ότι η αλόη μπορεί να εμποδίσει τον ιό HIV-1 που σχετίζεται με το ΑIDS, επειδή διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα, ειδικά τα Τ-4 κύτταρα και τα λευκά αιμοσφαίρια.

-Κρατά το δέρμα απαλό και χρησιμοποιείται για την περιποίηση του σώματος και των μαλλιών, καθώς ενυδατώνει, αυξάνει την παραγωγή κολλαγόνου και ενισχύει τη φυσική τους άμυνα.

-Θεωρείται αποτελεσματική θεραπεία για την αντιμετώπιση της ακμής, επιβραδύνει τη γήρανση του δέρματος και καταπολεμά τη φαγούρα, τις δερματικές αλλεργίες, τα τσιμπήματα των εντόμων, τα εκζέματα και τις μυκητιάσεις, ενώ μπορεί να περιορίσει ακόμα και την ψωρίαση.

onmed.gr

Υγεία

Το στόμα και ειδικότερα η κατάσταση των δοντιών αποτελούν καθρέφτη της υγείας.
Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι έρευνες που συγκλίνουν στο ότι η ουλίτιδα, από την οποία πάσχει τουλάχιστον ο μισός πληθυσμός της γης, μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή ασθένειες.

Η ουλίτιδα αρχίζει με τη συσσώρευση πλάκας, μιας κολλώδους μεμβράνης από τροφή και βακτήρια, που μπορεί να οδηγήσει σε ερεθισμό, αιμορραγία και «πρήξιμο» των ούλων.

Μελέτη του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης έδειξε ότι η θεραπεία της ουλίτιδας μειώνει σημαντικά τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης και του ινωδογόνου, δύο ουσιών στο αίμα που αποτελούν δείκτες φλεγμονής και σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας.

Άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Οδοντιατρικό Νοσοκομείο του Σίδνεϊ έδειξε ότι η αφαίρεση των χαλασμένων δοντιών από 70 πάσχοντες από προχωρημένη ουλίτιδα είχε ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση στο αίμα των επιπέδων ορισμένων άλλων ουσιών οι οποίες επίσης σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας.

Οι ειδικοί εικάζουν ότι τα βακτήρια που συσσωρεύονται στα ούλα εισέρχονται κάποια στιγμή στην κυκλοφορία του αίματος και φθάνουν έως τα μεγάλη όργανα, όπου εγκαθίστανται και προκαλούν λοιμώξεις.

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις πως τα ίδια βακτήρια μπορεί να αυξήσουν τον ρυθμό στένωσης των αρτηριών.
bigstock Heart Attack Symptom 86498495

Το ίδιο πιστεύεται ότι ισχύει και για τα εγκεφαλικά επεισόδια. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο που είχε διεξαχθεί σε σχεδόν 10.000 εθελοντές, τους οποίους παρακολούθησαν οι ερευνητές επί δύο δεκαετίες, κατέληξε στο συμπέρασμα πως όσοι είχαν στο αίμα τους αντισώματα στο βακτήριο της ουλίτιδας διέτρεχαν διπλάσιο κίνδυνο εγκεφαλικού.

Η ουλίτιδα πρέπει να θεραπεύεται, καθώς σε διαφορετική περίπτωση ο ασθενής υπονομεύει την υγεία του.
Είναι σημαντικό να βουρτσίζετε δύο φορές την ημέρα τα δόντια σας, να αποφεύγετε τροφές και ροφήματα με ζάχαρη και να επισκέπτεστε τον οδοντίατρο τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο.


onmed.gr

Υγεία

Όταν το θέμα αφορά τις ψυχικές ασθένειες, η κοινωνία εξακολουθεί να διατηρεί πολλά στερεότυπα. Οι διαταραχές της διάθεσης μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν, ιδιαίτερα σε άτομα με συμπτώματα διπολικής διαταραχής.

Είναι, επομένως, σημαντικό να γνωρίζουμε ποια είναι εκείνα τα σημάδια που φανερώνουν πως κάποιος μπορεί να πάσχει από διπολική διαταραχή.

Ακραία ευφορική ψυχική κατάσταση

Η διπολική διαταραχή χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενες καταστάσεις καλής και καής διάθεσης, μανίας και κατάθλιψης. Κατά τη διάρκεια της “μανιακής” φάσης, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν μια απόλυτη αποκοπή από την πραγματικότητα. Αλλά σε πολλές περιπτώσεις, ένας διπολικός θα βρίσκεται σε τόσο ευφορική κατάσταση και για τόσο μεγάλο διάστημα, που θα πρέπει να υποψιαστείτε ότι κάτι δεν πάει καλά. Είναι μια κατάσταση που ονομάζεται “υπομανία” και είναι χαρακτηριστική σε άτομα με διπολική διαταραχή.

Αδυναμία να φέρουν εις πέρας αρκετές υποχρεώσεις

Οι “μισοτελειωμένες” δουλειές/υποχρεώσεις είναι σήμα-κατατεθέν ενός διπολικού ατόμου, όταν φτάνουν να είναι σχεδόν μια πάγια κατάσταση. Όταν ένας διπολικός καταφέρει να ελέγξει την αυξημένη του ενέργεια ενόσω βρίσκεται σε κατάσταση υπομανίας, τότε μπορεί να ολοκληρώσει κάθε υποχρέωση και με το παραπάνω. Όταν, όμως, αυτό δεν γίνεται, τότε συνήθως θα τα παρατήσει όλα στη μέση και θα ξεκινήσει να κάνει μεγαλεπίβολα σχέδια για κάτι άλλο, το οποίο, επίσης, δεν θα τελειώσει ποτέ.

Συμπτώματα κατάθλιψης

Ένα άτομο που βρίσκεται σε μια διπολική καταθλιπτική κατάσταση πρόκειται να εκδηλώσει ακριβώς ό,τι και ένα άτομο με κανονική κατάθλιψη. Έχουν τα ίδια προβλήματα με την ενέργεια, την όρεξη, τον ύπνο και την εστίαση/προσοχή και οι δύο. Δυστυχώς, τα τυπικά αντικαταθλιπτικά από μόνα τους δεν λειτουργούν καλά σε ασθενείς οι οποίοι είναι διπολικοί. Αυτά τα φάρμακα μπορούν, επίσης, να κάνουν έναν διπολικό να έχει πιο συχνά επεισόδια αποκοπής από την πραγματικότητα.

Είναι ευερέθιστοι

Μερικοί άνθρωποι με διπολική διαταραχή υποφέρουν από “μικτή μανία”, όπου εμφανίζουν συμπτώματα μανίας και κατάθλιψης ταυτόχρονα. Κατά τη διάρκεια αυτής της κατάστασης, είναι συχνά εξαιρετικά ευερέθιστοι.

health.com

Υγεία

Το ουρικό οξύ αποτελεί φυσιολογικό προϊόν μεταβολισμού των κυττάρων. Κυκλοφορεί στο αίμα και τα δύο τρίτα της ποσότητας αποβάλλονται μέσω των ούρων.

Όταν σε εξετάσεις αίματος βρεθεί ότι οι τιμές του ουρικού οξέος ξεπερνούν τα 7mg/dL (υπερουριχαιµία), είναι πιθανό να δημιουργηθούν άλατα, τα οποία εναποτίθενται με τη μορφή κρυστάλλων στους ιστούς και προκαλούν ουρική αρθρίτιδα, τη λεγόµενη ποδάγρα, που προσβάλλει κυρίως τα κάτω άκρα (το µεγάλο δάκτυλο του ποδιού και το γόνατο).

Το αυξημένο ουρικό οξύ αποτελεί όμως και σημαντικό παράγοντα κινδύνου για το καρδιαγγειακό σύστημα.

Συγκεκριμένα, ασθενείς µε υπερουριχαιµία είναι πιο πιθανό να εµφανίσουν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (1,4 φορές πιο πιθανό συγκριτικά µε ανθρώπους µε φυσιολογικές τιµές ουρικού οξέος) και περιφερική αρτηριοπάθεια.

Ειδική κατηγορία αποτελούν όσοι έχουν εµφανίσει στο παρελθόν επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας, καθώς έχουν κατά 25% αυξηµένο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου.

Επίσης τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος σε νεαρή ηλικία προβλέπουν τη µελλοντική ανάπτυξη υπέρτασης.

Πώς να ελέγξετε το ουρικό οξύ

Εάν έχετε υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος (που επηρεάζονται άµεσα από τις διατροφικές συνήθειες), µπορείτε να τα µειώσετε µε τους εξής τρόπους:

Να αποφεύγετε:

-Tο κυνήγι

-Τον ζωμό και τις σάλτσες κρέατος

-Το συκώτι και τα εντόσθια

-Το μπέικον

-Τα αμύγδαλα

-Tα αλμυρά σνακς (πατατάκια, γαριδάκια)

-Τα μύδια, τα χτένια, τη ρέγκα το σκουμπρί, τις σαρδέλες, τις αντσούγιες, το αυγοτάραχο

Να μειώσετε:

-Tα αλκοολούχα ποτά

-Τα τηγανητά

-Τις τροφές που περιέχουν φρουκτόζη

Προσπαθείστε να:

-Πίνετε άφθονα υγρά (νερό, χυμούς, τσάι)

-Χάσετε τα περιττά κιλά

 

 

onmed

Υγεία

Η φερριτίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη αποθήκευσης σιδήρου του σώματος. Τα επίπεδα φερριτίνης στο αίμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την έμμεση μέτρηση των επιπέδων του σιδήρου στο σώμα.

Η φερριτίνη έχει το σχήμα μιας κοίλης σφαίρας που επιτρέπει την είσοδο κάποιας ποσότητας σιδήρου για αποθήκευση.

Το τεστ φερριτίνης στο αίμα εφαρμόζεται στο φλεβικό αίμα και ουσιαστικά δεν απαιτεί κάποια ειδική εξέταση. Το άτομο αρκεί απλά να δώσει ένα δείγμα αίματος και σε αυτό να γίνει η εξειδικευμένη ανάλυση.

Ποια είναι τα φυσιολογικά επίπεδα φερριτίνης;

Τα αποτελέσματα μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς μεταξύ εργαστηρίων, αλλά σε γενικές γραμμές, τα κανονικά επίπεδα φερριτίνης στο αίμα είναι 12-300 νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο αίματος (ng/mL) για τους άνδρες και 12 έως 150 ng/mL για τις γυναίκες.

Τι δείχνει η ανεβασμένη φερριτίνη στο αίμα;

Τα υψηλά επίπεδα της φερριτίνης μπορεί να είναι ενδεικτικά μιας διαταραχής αποθήκευσης σιδήρου, όπως η αιμοχρωμάτωση.

Πρόκειται για μια κληρονομική (γενετική) διαταραχή στην οποία υπάρχει υπερβολική συσσώρευση του σιδήρου στο σώμα. Σε άτομα με κληρονομική αιμοχρωμάτωση, η ημερήσια απορρόφηση του σιδήρου από τα έντερα είναι μεγαλύτερη από την ποσότητα που χρειάζεται ο οργανισμός για να αντικαταστήσει τις απώλειες που έχει σε σίδηρο. Δεδομένου ότι το σώμα δεν μπορεί να αυξήσει την απέκκριση σιδήρου, ο επιπλέον απορροφούμενος σίδηρος συσσωρεύεται στο σώμα.

Ένας άνδρας με αιμοχρωμάτωση μπορεί να συσσωρεύσει έως και 20 γραμμάρια σιδήρου σώματος από την ηλικία των 40 έως των 50 ετών (η κανονική περιεκτικότητα σε σίδηρο για το σώμα είναι 3-4 γραμμάρια). Η περίσσεια σιδήρου συσσωρεύεται σε αρθρώσεις, ήπαρ, όρχεις και καρδιά, προκαλώντας βλάβη σε αυτά τα όργανα.

Οι γυναίκες με αιμοχρωμάτωση συσσωρεύουν σίδηρο με βραδύτερο ρυθμό από ό,τι οι άνδρες, επειδή χάνουν περισσότερο σίδηρο από τους άνδρες. Ως εκ τούτου, αναπτύσσουν τα τυπικά συμπτώματα της βλάβης οργάνων από περίσσεια σιδήρου περίπου 10 χρόνια αργότερα από τους άνδρες.

Τα άτομα με κληρονομική αιμοχρωμάτωση μπορεί να έχουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

Σεξουαλική δυσλειτουργία
Καρδιακή ανεπάρκεια
Πόνους στις αρθρώσεις
Κίρρωση του ήπατος
Σακχαρώδη διαβήτη
Κόπωση
Σκούρο χρώμα δέρματος
Τα συμπτώματα προκύπτουν επειδή σίδηρος συσσωρεύεται στα όργανα και οδηγεί στην καταστροφή και την απώλεια της κανονικής τους λειτουργίας.

Τι δείχνει η χαμηλή φερριτίνη στο αίμα;

Τα χαμηλά επίπεδα της φερριτίνης σημαίνουν συνήθως ανεπάρκεια σιδήρου. Χωρίς αρκετό σίδηρο, ο οργανισμός δεν μπορεί να παράγει επαρκή επίπεδα αιμοσφαιρίνης, ένα συστατικό των ερυθρών αιμοσφαιρίων που τους επιτρέπει να μεταφέρουν οξυγόνο. Αυτό οδηγεί σε σιδηροπενική αναιμία. Η ήπια αναιμία είναι πιθανό να μην παράγει καθόλου συμπτώματα.

Πιο σοβαρές περιπτώσεις αναιμίας μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα όπως:

Δυσκολία στην αναπνοή
Κόπωση
Ζάλη
Χλωμό δέρμα
Ταχυκαρδία

medicinenet.com

Υγεία

Έχεις αναρωτηθεί πότε γιατί μετά από σκληρή προπόνηση θες να πιεις ένα ποτήρι κρασί ή γιατί των 10% των εν ενεργεία ποδοσφαιριστών αντιμετωπίζουν προβλήματα με το αλκοόλ;

 Όπως εξηγούν δύο αμερικανικές έρευνες από τα πανεπιστήμια της Πενσυλβάνια και του Χιούστον, η άσκηση όπως και το αλκοόλ, απελευθερώνουν ορμόνες που αυξάνουν το αίσθημα ευεξίας, μειώνουν το στρες και δημιουργούν την ίδια θετική επίδραση στον εγκέφαλο. Επομένως και οι δύο αυτές συνήθειες προκαλούν τα ίδια αισθηματα και ενεργοποιούν το κύκλωμα ανταμοιβής και επιβράβευσης του εγκεφάλου, το οποίο επίσης ενεργοποείται μετά το σεξ.

Στα πειράματα, τα οποία εξέτασαν την επίδραση που έχει η γυμναστική και το αλκοόλ στον ανθρώπινο εγκέφαλο, συμμετείχαν 150 εθελοντές από 18 έως 85 ετών.

Μετά από την καταγραφή της καθημερινής τους δραστηριότητας για 20 ημέρες, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι από τους συμμετέχοντες γυμνάζονταν εντονότερα, συνήθιζαν να πίνουν μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ.

Πηγή: www.myfit.gr

Υγεία

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα είναι το αποτέλεσμα της απόθεσης κρυστάλλων ασβεστίου εντός του τένοντα του υπερακανθίου ή και του υπακανθίου μυός στον ώμο.

Δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένο τι ακριβώς πυροδοτεί την έναρξη της ασβεστοποίησης, εκτιμάται ωστόσο ότι στην κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσουν επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί ή εκφύλιση του τενοντίου πετάλου. Η απόθεση αλάτων ασβεστίου δεν οφείλεται σε διατροφικούς ή άλλους μεταβολικούς παράγοντες.

Στην ασβεστοποιό τενοντίτιδα επιδεινώνεται η φλεγμονή και υπάρχει οξύς πόνος ειδικά κατά την κίνηση του χεριού αλλά και κατά την ανάπαυση σε πιο προχωρημένα στάδια.

Η κρίση αυτή συνήθως διαρκεί μερικές μέρες και συχνά υποχωρεί με συντηρητική αγωγή. Μερικές φορές όμως, μπορεί να μεταπέσει σε χρονιότητα, με διάχυτο πόνο που περιορίζει τις κινήσεις, ή να μπορεί να παρουσιάσει μια πορεία με εξάρσεις και υφέσεις.

Σε αυτή την περίπτωση είναι αναγκαία η αρθροσκοπική αντιμετώπιση, με αφαίρεση των ασβεστώσεων και ακόλουθη συρραφή του τενοντίου πετάλου. Μετεγχειρητικά ακολουθείται σε γενικές γραμμές το πρόγραμμα αποκατάστασης της ρήξεως του τενοντίου πετάλου.

Η διάγνωση γίνεται κλινικά και επιβεβαιώνεται με ακτινολογικό έλεγχο, ενώ σημαντικές πληροφορίες προσφέρουν τόσο το υπερηχογράφημα (US), όσο και η μαγνητική τομογραφία (MRI).

Αντιμετώπιση

Σε πρώτη φάση συστήνεται ανάπαυση και φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και φυσικοθεραπεία.

Αν αυτό αποτύχει, γίνεται χειρουργική αφαίρεση του ασβεστίου που έχει αποτεθεί μέσα στον τένοντα.

Η επέμβαση γίνεται αρθροσκοπικά, καθώς έτσι υπάρχει η δυνατότητα να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να αφαιρεθεί με ακρίβεια όσο το δυνατό περισσότερο από το ασβέστιο με τη μικρότερη δυνατή βλάβη στον ίδιο τον τένοντα, ο οποίος ακολούθως αποκαθίσταται.

Η αρθροσκοπική αφαίρεση του ασβεστίου σε περιπτώσεις ασβεστοποιού τενοντίτιδας είναι επέμβαση ελάχιστης παρεμβατικότητας, με χαμηλή νοσηρότητα, ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά επιτυχίας και επιτρέπει την αυθημερόν έξοδο του ασθενούς από την κλινική, καθώς και ταχεία μετεγχειρητική αποκατάσταση.

Πηγή: onmed.gr

iatrikanea.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή