Σεπτεμβρίου 18, 2019

Υγεία

Οι άνθρωποι που σκέφτονται αρκετά τη ζωή και τα προβλήματά της και ψάχνουν να δουν εάν έχουν δίκιο ταλανίζοντας τον εγκέφαλό τους έχουν περισσότερα κύτταρα στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου μελέτησαν πως το μέγεθος του εγκεφάλου ποικίλει ανάλογα με το πόσο σκέφτονται οι άνθρωποι πριν λάβουν αποφάσεις για διάφορα ζητήματα που τους αφορούν.

Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα μερικοί άνθρωποι σκέφτονται υπέρ του δέοντος για
τη ζωή. Και αυτοί οι άνθρωποι παρουσιάζουν κατάθλιψη ενώ έχουν και φτωχότερες αναμνήσεις.

Η επιστημονική ομάδα ζήτησε από 32 εθελοντές να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Έπρεπε από δύο σχεδόν όμοιες μαύρες και γκρι φωτογραφίες να αποφασίσουν ποια ήταν πιο ανοιχτόχρωμη.

Μετέπειτα, αφού είχαν αποφασίσει έπρεπε να δηλώσουν πόσο σίγουροι ήταν για την απόφασή τους βαθμολογώντας από το ένα έως το έξι. Αν και ήταν όντως δύσκολο να πει κανείς ποια ήταν πιο ανοιχτόχρωμη, οι φωτογραφίες είχαν προσαρμοστεί με τέτοιο τρόπο που θα είχαν όλοι οι συμμετέχοντες τον ίδιο βαθμό δυσκολίας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες που ήταν πιο σίγουροι για την απόφασή τους είχαν περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου, στον λεγόμενο πρόσθιο προμετωπιαίο φλοιό.

Αυτό το σημείο του εγκεφάλου έχει συνδεθεί με αρκετές εγκεφαλικές και πνευματικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένου και του αυτισμού.

Προηγούμενες έρευνες εξέτασαν τις αποφάσεις που λαμβάνονταν real time, ενώ η συγκεκριμένη έρευνα εξέτασε τις διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους.

Η εν λόγω έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science και είναι η πρώτη μελέτη που αποδεικνύει ότι υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές ανάμεσα στους ανθρώπους ανάλογα με το μέγεθος της εγκεφαλικής περιοχής που επηρεάζεται όταν σκεφτόμαστε.

Οι ερευνητές ελπίζουν πως θα μάθουν περισσότερα πράγματα για αυτές τις διαφορές που επιτελούνται όταν σκεφτόμαστε, που μπορεί να βοηθήσουν άτομα με πνευματικές ασθένειες.

protothema.gr

Υγεία

 Συγκεκριμένα, σύμφωνα με ερευνητές στο γνωστό Ιατρικό Κέντρο «Κέδροι του Σινά», στο Λος Αντζελες, μία συνεδρία σουηδικού μασάζ, διάρκειας 45 λεπτών, βελτίωσε άμεσα τη λειτουργία του ανοσοποιητικού και του ενδοκρινικού συστήματος.

«Οι άνθρωποι συχνά κάνουν μασάζ στο πλαίσιο ενός υγιεινού τρόπου ζωής, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν πολλές φυσιολογικές αποδείξεις για την αυξημένη ανοσολογική αντίδραση του σώματος μετά το μασάζ» δήλωσε ο Δρ Μαρκ Ράπαπορτ, πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής και Συμπεριφορικών Νευροεπιστημών του Ιατρικού Κέντρου.

Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το μασάζ, οι ερευνητές συνέλεγαν δείγματα αίματος με ενδοφλέβιους καθετήρες που είχαν τοποθετηθεί στους βραχίονες των ξαπλωμένων εθελοντών.

Οι αιματολογικές εξετάσεις έδειξαν οφέλη από το σουηδικό μασάζ:

Πτώση στα επίπεδα κορτιζόλης, της βασικής ορμόνης του στρες.

Μεγάλη πτώση των επιπέδων της αντιδιουρητικής ορμόνης (AVP), η οποία πιστεύεται ότι συντελεί στην αύξηση της κορτιζόλης και επιπλέον συνδέεται με την επιθετική συμπεριφορά.

Σημαντικές αλλαγές στον αριθμό των λεμφοκυττάρων, μιας κατηγορίας λευκών αιμοσφαιρίων που παίζει κεντρικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού.

Αξιοσημείωτη μείωση σε πολλές κυτοκίνες, ουσίες που απελευθερώνονται από κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και λειτουργούν ως χημικοί «αγγελιοφόροι».

Άγνωστο παραμένει πάντως το χρονικό διάστημα για το οποίο διαρκεί η επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα.

Υγεία

Η πρωτεΐνη ανήκει στα μακροθρεπτικά συστατικά της φυσης και παρέχει αμινοξέα στον οργανισμό, τα οποία είναι σημαντικά για το χτίσιμο κάθε είδους ιστού του σώματος. Η πρωτεΐνη είναι σημαντική για τον οργανισμό, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, όπως σε όλες, δεν χρειάζονται υπερβολές. Για την ακρίβεια και για τους λόγους που αναλύουμε παρακάτω οι υπερβολές κάνουν μάλλον κακό, παρά καλό.

Πιο συγκεκριμένα, η προτεινόμενη ημερήσια κατανάλωση πρωτεΐνης για τις γυναίκες φτάνει στα 45 γραμμάρια και για τους άντρες στα 56 γραμμάρια. Και τα δυο ποσά είναι πολύ χαμηλότερα από τα 100 γραμμάρια πρωτεΐνης που καταναλώνει κατά μέρο όρο το άτομο, σε καθημερινή βάση. Ακολουθούν λοιπόν 7 λόγοι, που θα σας κάνουν να μετριάσετε λίγο τον ενθουσιασμό σας με την πρωτείνη:

1. Προκαλεί πρόβλημα στη νεφρική λειτουργία

Όσο περισσότερη πρωτεΐνη τρώτε, τόσο περισσότερο άζωτο εισάγετε στον οργανισμό σας και όσο περισσότερο άζωτο αναγκάζεται να ξεφορτωθεί το σώμα σας, τόσο πιο σκληρά δουλεύουν τα νεφρά. Γι’ αυτό άλλωστε το λόγο, τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια ή άλλου είδους προβλήματα, ακολουθούν δίαιτες με χαμηλή περεκτικότητα σε πρωτεΐνη.

2. Χαμηλή οστική πυκνότητα

Οι δίαιτες που προτείνουν υψηλή κατανάλωση ζωικής πρωτεΐνης, αναγκάζουν τον οργανισμό να εξάγει περισσότερο ασβέστιο μέσα από τα ούρα του απ’ ότι θα έκανε υπό φυσιολογικές συνθήκες. Συνεπώς, το σώμα δεν διατηρεί όλο το ασβέστιο που χρειάζεται για να χτίσει ένα δυνατό σκελετό. Σε συνέχεια αυτού του συμπεράσματος, οι χώρες με χαμηλότερη κατανάλωση πρωτεϊνών, παρουσιάζουν και χαμηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης.

3. Δεν παρέχει ενέργεια

Εαν η διατροφή σας είναι πλούσια σε πρωτεΐνη, τότε το πιθανότερο είναι να λαμβάνετε λιγότερους υδατάνθρακες, θεωρώντας λανθασμένα πως η πρωτεΐνη είναι επαρκής πηγή ενέργειας. Εν αντιθέσει, όμως, με τον υδατάνθρακα, η πρωτεΐνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί απευθείας από το σώμα, καθώς πρέπει πρώτα να μετατραπεί σε μονάδες ενέργειας. Αυτή η διαδικασία εξαντλεί τα νεφρά και καταλήγει να στερεί αμινοξέα από το χτίσιμο των ιστών του οργανισμού.

4. Δεν αυξάνει τη μυική μάζα

Μπορεί να μην το περιμένατε, αλλά η αλήθεια είναι ότι η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων πρωτεΐνης, δεν αυξάνει τη μυική μάζα του σώματος. Η κατανάλωση πέραν των 7 γραμμαρίων πρωτεΐνης για κάθε μισό κιλό του σωματικού σας βάρους, δεν προσθέτει σε μύες, αλλά έχει μάλλον αντίθετα αποτελέσματα, αφού την πρωτεΐνη που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ο οργανισμός σας την αποθηκεύει σαν λίπος.

5. Δεν προωθεί ευθέως την απώλεια βάρους

Ακόμα και αν γλιτώσετε θερμίδες, αντικαθιστώντας πιο παχυντικές τροφές με πρωτεϊνούχες, μην θεωρείται αυτονόητο ότι θα χάσετε κιλά. Στο τέλος της ημέρας, σημασία έχει ο αριθμός των θερμίδων που λαμβάνετε και αν δεν καταφέρετε να αυξήσετε την αναλογία όσων λαμβάνετε και όσων καίτε, δεν θα καταφέρετε ποτέ σημαντική απώλεια κιλών.

6. Μεγαλύτερη παραγωγή αμμωνίας

Όσο περισσότερη πρωτεΐνη καταναλώνετε, τόσο περισσότερη αμμωνία παράγεται από το σώμα σας. Για την ακρίβεια, η αμμωνία είναι τοξίνη, την οποία το συκώτι πρέπει να μετατρέψει σε αβλαβές στοιχείο, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται σημαντικά. Εκτός αυτού, υψηλά επίπεδα αμμωνίας στον οργανισμό μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλοπάθεια.

7. Ξεχνάτε τα άλλα θρεπτικά στοιχεία

Όταν επικεντρώνεστε σε ένα είδος τροφής, ξεχνάτε πως ο οργανισμός χρειάζεται ποικιλία και πλήθος θρεπτικών στοιχείων για να λειτουγρήσει σωστά και αποδοτικά. Οι πρωτεΐνες δεν αρκούν και να θυμάστε πως από καμία πρωτεΐνη δεν θα λάβετε τη βιταμίνη C ή τις φυτικές ίνες που χρειάζεστε.

clickatlife.gr

Υγεία

Με τον όρο χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι των ούλων' εννοούμε τη γνωστή σε όλους ουλίτιδα και όταν το πρόβλημα έχει προχωρήσει σε μεγαλύτερο βαθμό, την περιοδοντίτιδα.

Οι νόσοι των ούλων μπορεί να επηρεάζονται από πλήθος επιβαρυντικών παραγόντων όπως το κάπνισμα, το stress, η πτώση της άμυνας του οργανισμού ή οι κακής ποιότητας οδοντιατρικές εργασίες (σφραγίσματα, γέφυρες). Βασικός, όμως, αιτιολογικός παράγοντας είναι η πλημμελής αφαίρεση της οδοντικής πλάκας κατά το βούρτσισμα και η αμέλεια της στοματικής υγιεινής.

Για πολλά χρόνια οι φλεγμονές των ούλων βρίσκονταν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με την υγεία των δοντιών, οι ασθενείς ήταν στη μεγάλη πλειοψηφία τους ελλιπώς ενημερωμένοι και οι ίδιοι οι οδοντίατροι τις άφηναν αθεράπευτες ή υποθεραπευμένες, αποβλέποντας στο πιο γρήγορο κέρδος.

Τελευταία, η περιοδοντίτιδα έχει μπει στο προσκήνιο, με πλήθος ερευνητικών εργασιών να διερευνούν τυχόν συνδέσεις της με γενικότερες παθήσεις και συστηματικές νόσους.Είναι πλέον δεδομένη η σχέση της περιοδοντίτιδας με το σακχαρώδη διαβήτη.

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία νόσος που προκαλεί μικροαγγειακές βλάβες, υπερβολική φλεγμονώδη αντίδραση, καθυστερημένη επούλωση βλαβών και ξηροστομία. Όλα αυτά συντελούν στο να ευθύνεται για εγκατάσταση επιθετικής περιοδοντίτιδας.

Ένας στους τρεις διαβητικούς πάσχει από σοβαρή περιοδοντίτιδα και επιπλέον η σχέση γίνεται και αμφίδρομη αφού η περιοδοντίτιδα, εάν μείνει αθεράπευτη, επιδεινώνει την κατάσταση των διαβητικών.

Το National institute of Diabetes, Digestive and Kidney Diseases (NIDDK) των ΗΠΑ προτείνει επίσημα ως μέτρο πρόληψης του διαβήτη τη διατήρηση των ούλων και των περιοδοντικών ιστών σε υγιή κατάσταση.Έχει προταθεί ότι η ίδια η περιοδοντίτιδα θα μπορούσε να αποτελεί αιτία πρόκλησης διαβήτη.

Στις μελέτες διαβητικών με περιοδοντίτιδα είναι μέχρι στιγμής δύσκολο να διευκρινιστεί ποια από τις δύο νόσους προϋπάρχει της άλλης. Θεωρητικά, η παρουσία περιοδοντικής νόσου είναι μία μοναδική ευκαιρία για τα παθογόνα μικρόβια του στόματος να αποκτήσουν πρόσβαση στη συστηματική κυκλοφορία.

Οι τοξίνες αυτών των μικροβίων διεγείρουν το αμυντικό σύστημα και έτσι διαταράσσουν την ομοιόσταση (την ισορροπία) του οργανισμού. Αυτή η συνεχής διατάραξη της ισορροπίας μελετάται για το εάν θα μπορούσε να ευθύνεται για μεταβολικές διαταραχές όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.

Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε τα προηγούμενα χρόνια και η συσχέτιση της περιοδοντίτιδας με καρδιαγγειακές νόσους. Προτάθηκε πιο συγκεκριμένα ότι τα παθογόνα στοματικά μικρόβια παίζουν ρόλο στη δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας.

Η αλήθεια είναι ότι τα αποτελέσματα των έγκυρων ερευνών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα δεν έχουν δείξει ότι μία τέτοια σχέση είναι υπαρκτή. Δηλαδή, καμία μελέτη δεν αποδεικνύει πως η περιοδοντίτιδα συνδέεται άμεσα με καρδιαγγειακές νόσους.

Όμως από την άλλη, ούτε έχει καταρριφθεί η πεποίθηση ότι εστίες χρόνιας φλεγμονής, είτε στο στόμα, είτε και σε άλλο σημείο του σώματος, μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων. Το σίγουρο είναι πως η υγεία των ούλων και γενικά του στόματος μπορεί να συμβάλλει σε μία καλή γενικότερη υγεία, καθώς το στόμα αποτελεί μία «πύλη εισόδου» μικροβίων για τον οργανισμό.

Η, δε, φροντίδα της στοματικής υγιεινής είναι εύκολη και δεν απαιτεί ιδιαίτερες θυσίες σε χρόνο και χρήμα εάν φυσικά δώσουμε βάση στην πρόληψη. Αυτό σημαίνει βούρτσισμα δύο φορές την ημέρα, τουλάχιστον, με φθοριούχο οδοντόκρεμα, οδοντικό νήμα, επίσκεψη στον οδοντίατρο ανά έξι μήνες για έλεγχο και καθαρισμό.

iatronet.gr

Υγεία

Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι που «ρίχνουν» τον πυρετό; Ναι, απαντούν οι ειδικοί που ασχολούνται με τις φυσικές, συμπληρωματικές θεραπείες. Υπάρχουν βότανα με αντιπυρετική δράση, πρακτικά γιατροσόφια που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά, ομοιοπαθητικά σκευάσματα, αιθέρια έλαια, αλλά και πιέσεις σε συγκεκριμένα σημεία των χεριών και των ποδιών που μπορούν να «ρίξουν» τον πυρετό.

Τα φυσικά αντιπυρετικά που σας προτείνουμε κατά κανόνα εφαρμόζονται όταν ο πυρετός δεν ξεπερνά τους 38-38,5° C. Εάν ο πυρετός είναι υψηλότερος και επιμένει για περισσότερο από 1-2 ημέρες, είναι απαραίτητο να απευθυνθείτε σε ένα γιατρό. Διαβάστε, λοιπόν, ποια είναι τα εναλλακτικά αντιπυρετικά και εφαρμόστε αυτά που σας ταιριάζουν καλύτερα

.Τα «καλά» του πυρετού

Μη βιαστείτε να «ρίξετε» τον πυρετό σας! Ο πυρετός (έως 38-38,5° C) θεωρείται μια θετική
αντίδραση του οργανισμού, ο οποίος αυξάνει τη ­θερμοκρασία του σώματος σε μια προσπάθεια να εξοντώσει τους παθογόνους μικροοργανισμούς, οι οποίοι δεν «αγαπούν» τη ζέστη, αλλά το κρύο. Γι’ αυτό και συνήθως οι ειδικοί δεν συνιστούν τη λήψη αντιπυρετικών στο χαμηλό πυρετό, θεωρώντας ότι ήδη, με την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, ο οργανισμός θέτει σε λειτουργία τους δικούς του, ενδογενείς μηχανισμούς ­ανάκαμψης.

 

Τα αντιπυρετικά βότανα
Ορισμένα ροφήματα βοτάνων βοηθούν στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Για την προετοιμασία των ροφημάτων, βράζετε το νερό και, στη συνέχεια, ρίχνετε μέσα για 3-4 λεπτά ένα κουταλάκι από το βότανο. Σουρώνετε και πίνετε. Φροντίστε να μην υπερβείτε τα τρία ροφήματα την ημέρα.

 

Θυμάρι: Το θυμάρι έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιπυρετικές ιδιότητες. Επίσης, διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία. Βοηθά να πέσει ο πυρετός, κυρίως όταν αυτός παρουσιάζεται σε συνδυασμό με πονοκέφαλο, βήχα και πονόλαιμο.

Σαμπούκος: Τα άνθη του σαμπούκου είναι ευεργετικά για τον πυρετό που εκδηλώνεται μετά από ένα κρυολόγημα με βήχα και καταρροή. Ο σαμπούκος έχει την ιδιότητα να προκαλεί εφίδρωση, γεγονός που βοηθά στη μείωση της υψηλής θερμοκρασίας του σώματος. Επίσης, τονώνει την άμυνα του οργανισμού και βοηθά στην απόχρεμψη.

Ιτέα: Η φλούδα και τα φύλλα της ιτιάς χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές τους δράσεις. Περιέχουν σαλικυλικό οξύ, δηλαδή είναι σαν την ασπιρίνη σε μικρές δόσεις. Θεωρούνται αποτελεσματικά αντιπυρετικά, κυρίως όταν ο πυρετός συνοδεύεται από πόνους σε όλο το σώμα (στα κόκαλα και τους μυς).

Μέντα: Βοηθά ως αντιπυρετικό, κυρίως όταν ο πυρετός εκδηλώνεται σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα, όπως η ναυτία, οι δερματικοί ερεθισμοί και ο πονοκέφαλος. Έχει την ιδιότητα να «δροσίζει» τον οργανισμό, γεγονός που βοηθά στην πτώση του πυρετού. Πρέπει, όμως, να ξέρετε ότι η μέντα απαγορεύεται εάν κάνετε ομοιοπαθητική, επειδή παρεμποδίζει τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Αχίλλεια (ή αχίλλειος): Τα φύλλα αυτού του βοτάνου ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, καταπολεμούν τις φλεγμονές και εξισορροπούν το μεταβολισμό. Η αχίλλεια συστήνεται όταν ο πυρετός συνοδεύεται από γενικότερη κακοδιαθεσία, μειωμένη όρεξη, δυσπεψία και καούρες.

4 αντιπυρετικά γιατροσόφια

Ποδόλουτρο με χοντρό αλάτι

Σε μια λεκάνη με νερό, ρίξτε μία χούφτα χοντρό αλάτι και μία ασπιρίνη. Κάντε ποδόλουτρο για 5-10 λεπτά, σκουπίστε καλά τα πόδια σας και φορέστε διπλές κάλτσες. Κουκουλωθείτε στο κρεβάτι και ξεκουραστείτε.

 

Λεμόνι με σκόρδο

Στον πυρετό μπορεί να σας βοηθήσει και ένα μείγμα που ίσως να μην ενθουσιάζει σαν γεύση, αλλά έχει πολλά από αυτά που χρειάζεστε: Λιώνετε στο γουδί μία σκελίδα σκόρδο, τη βάζετε σε ένα ποτήρι, από επάνω ρίχνετε το χυμό ενός λεμονιού και μία κουταλιά μέλι. Tα αναμειγνύετε και στη συνέχεια τα αραιώνετε σε ένα ποτήρι ζεστό νερό.

 

Κρεμμύδι με μέλι

Παρομοίως μπορεί να σας βοηθήσει και κρεμμύδι με μέλι. Βάλτε το κρεμμύδι στο φούρνο και ψήστε το για 40 λεπτά στους 200°C. Πολτοποιήστε το και αναμείξτε το με το μέλι. Λαμβάνετε 1-2 κ.γ. ανά ώρα, μέχρι 8 φορές την ημέρα.


Χυμός από ρόδι

Ο χυμός από φρέσκο ρόδι έχει την ιδιότητα να αυξάνει την παραγωγή αίματος, να ανακουφίζει από τον πυρετό και να μειώνει την καρδιακή επιβάρυνση. Είναι ιδανικός για μικρά παιδιά που παρουσιάζουν βήχα και πυρετό. Πάρτε ένα ρόδι και τοποθετήστε το ρόδι οριζόντια και κρατώντας το σφιχτά με την παλάμη σας κυλήστε το, θρυμματίζοντας τους σπόρους του. Αφαιρέστε την κορυφή του και συμπιέστε το. Πίνετε 1-2 ποτήρια με τα πρώτα συμπτώματα.

 

Ρόφημα για υψηλό πυρετό
Αν παρουσιάζετε εσείς ή το παιδί σας πολύ υψηλό πυρετό φτιάξτε ένα έγχυμα βοτάνων χρησιμοποιώντας 1 κ.γ. χιλιόφυλλο, 1 κ.γ. ευπατόριο και μία πρέζα τσίλι σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό. Πιείτε το όσο είναι ακόμα ζεστό, μέχρι και 4 φλιτζάνια την ημέρα.

Αποφύγετέ το αν είστε έγκυες.

glikiazoi.gr

Υγεία

Νομίζεις ότι αλκοολικός είναι μόνο αυτός που πίνει καθημερινά από το πρωί μέχρι το βράδυ φανερά ή κρυφά, που γίνεται βίαιος χωρίς λόγο, που δεν μπορεί να δουλέψει...; Μάθε ότι υπάρχουν και άλλοι τύποι αλκοολικών που μπορεί να φαίνονται πιο ήπιοι, μπορούν όμως να αποδειχτούν εξίσου επικίνδυνοι και όχι μόνο για τους ίδιους.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ο αλκοολισμός είναι μία από τις δέκα κυριότερες αιτίες θανάτου διεθνώς καθώς μπορεί να έχει πολλές θανατηφόρες συνέπειες όπως ανακοπή καρδιάς, κίρρωση του ήπατος, καρκίνο, ή ακόμα και αυτοκτονία. Το μεγάλο πρόβλημα όσον αφορά στη διάγνωση και την αντιμετώπισή του είναι ότι οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αλκοολικός είναι όποιος κάνει υπερκατανάλωση αλκοόλ ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα, στο οποίο μπορεί να συμβάλλουν παράγοντες όπως η κληρονομικότητα, ψυχολογικά προβλήματα κ.ά. Ένα ακόμα πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει μόνο ο κλασικός τύπος αλκοολικού (αυτός που ξυπνάει και ζητάει αλκοόλ, που γίνεται βίαιος χωρίς κανέναν απολύτως λόγο κ.λπ.) αλλά και άλλοι για τους οποίους πιθανόν δεν υποψιαζόμαστε καν ότι μπορεί να έχουν πρόβλημα, όπως οι λεγόμενοι «αλκοολικοί του Σαββατοκύριακου».

Ποιοι είναι;
Περιστασιακός αλκοολισμός είναι το φαινόμενο του να καταναλώνεις –όχι καθημερινά αλλά ανά διαστήματα- μία μεγάλη ποσότητα αλκοόλ μεθώντας μέσα σε λίγο χρόνο. Κάποιος μπορεί π.χ. να ακολουθεί αυτή την πρακτική τα Σαββατοκύριακα ή σε γιορτές, γενέθλια κ.λπ.

Επίσης τα άτομα που μπορεί να «επιδίδονται» σε αυτή τη μορφή αλκοολισμού συνήθως δεν πίνουν μόνα τους αλλά όταν είναι με παρέα. Μάλιστα, οι λεγόμενοι «αλκοολικοί του Σαββατοκύριακου» συνήθως βγαίνουν με σκοπό να μεθύσουν. Επίσης το φαινόμενο μπορεί να συμβαίνει όχι μόνο μία μέρα ή μόνο από την Παρασκευή το βράδυ έως την Κυριακή, αλλά για μία μεγαλύτερη περίοδο χωρίς όμως να γίνεται μόνιμη κατάσταση επί καθημερινής βάσης, τουλάχιστον όχι μέχρι να περάσει κάποιος καιρός.

Γιατί είναι επικίνδυνο;
Κάποιοι μπορεί να μην θεωρούν τον περιστασιακό αλκοολισμό εξίσου επικίνδυνο με την καθημερινή αλόγιστη κατανάλωση οινοπνεύματος, όμως οι συνέπειές του δεν είναι καθόλου αμελητέες.

Πρώτον, εφόσον συμβαίνει τακτικά, μπορεί και αυτός να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας (δηλητηρίαση από αλκοόλ, νευρολογικές παθήσεις, προβλήματα του ουροποιητικού, καρδιαγγειακά και ισχαιμικά επεισόδια που μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο, γαστρεντερικές διαταραχές, αιματολογικά νοσήματα, επιπτώσεις στο έμβρυο αν το άτομο που πίνει είναι έγκυος, μυοσκελετικά αλλά και πολλά προβλήματα με τη μνήμη, γνωστικά και ψυχολογικής φύσης καθώς μπορεί να συνδέεται με κατάθλιψη κ.λπ.).

Επίσης ευθύνεται για τροχαία ατυχήματα, αυξανόμενα κρούσματα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων (μια και πολύ συχνά τα άτομα σε κατάσταση μέθης δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης), τραυματισμούς σε καβγάδες κ.λπ. ακόμα και για αυτοκτονίες!

Επιπλέον η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον περιστασιακό και τον «μόνιμο» αλκοολισμό είναι πολύ λεπτή με αποτέλεσμα συχνά τα άτομα να γίνονται δέσμιοι του ποτού χωρίς να το καταλάβουν, με όλα τα γνωστά συνεπακόλουθα (ενδοοικογενειακή βία, απώλεια ελέγχου της ζωής του ατόμου, προβλήματα υγείας και συμπεριφοράς κ.λπ.)

Πιο βλαβερός απ’ ό,τι νομίζουμε...
Αυτό που δε γνωρίζουν οι περισσότεροι για τον περιστασιακό αλκοολισμό, είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλική βλάβη και μάλιστα σε σοβαρότερο βαθμό (καθώς μπορεί να είναι μόνιμη) και από τον χρόνιο αλκοολισμό εξαιτίας της νευροτοξικής επίδρασης που έχει αυτή η τακτική του «σταμάτα-ξεκίνα» στον οργανισμό μας. Όταν κάποιος είναι χρόνιος χρήστης αλκοόλ, ο εγκέφαλός του αποκτά μια «ανεκτικότητα» σε αυτό καθώς συνηθίζει πιο ομαλά στην πρόσληψή του. Όμως το απότομο πέρασμα από τη νηφαλιότητα στη μέθη ανά διαστήματα τον σοκάρει καθώς εκλύονται μεγάλες ποσότητες γλουταμάτης. Αυτή είναι ένας νευροδιαβιβαστής που όταν είναι σε παραπάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα εμπλέκεται στην καταστροφή των εγκεφαλικών κυττάρων.

Μπορείς να βοηθήσεις;
Συνήθως ο περίγυρος του ατόμου συνειδητοποιεί ότι υπάρχει πρόβλημα με το ποτό όταν οι συνέπειές του έχουν πια γίνει φανερές, πράγμα που σημαίνει όμως ότι η κατάσταση έχει προχωρήσει. Αν λοιπόν έχεις δείγματα έστω και περιστασιακού προβλήματος από κάποιον δικό σου, φρόντισε να επέμβεις διακριτικά αλλά έγκαιρα ώστε να δει καταρχάς τον γιατρό του, ο οποίος μπορεί να τον καθοδηγήσει κατάλληλα και πιθανόν έναν ψυχολόγο.

Ήξερες ότι: 4-5 ποτά τη φορά, τουλάχιστον 2 φορές το μήνα θεωρούνται «καμπανάκι» για την ύπαρξη περιστασιακού αλκοολισμού.


Με τη συνεργασία του Δαμιανού Δουίτση,
Σύμβουλου Απεξάρτησης, Ιδρυτή «Όασις», Κέντρο Υποστήριξης Ατόμων Εξαρτημένων Από Αλκοόλ

formamag.gr

Υγεία

Οι περισσότεροι από εμάς αγαπάμε τη ζάχαρη, τα γλύκα και γενικότερα, καθετί γλυκό. Μπορεί στιγμιαία η ζάχαρη να μας χαρίζει την απόλυτη ικανοποίηση, παρόλα αυτά, μακροπρόθεσμα, η μεγάλη κατανάλωσή της βλάπτει και μάλιστα πολύ, τον οργανισμό μας. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να είσαι πιο προσεκτική με τις τροφές που υπερκαταναλώνεις!

1. Απομακρύνει το χαμόγελο από τα χείλη σου:

Και όμως... αν και πολλοί καταφεύγουμε στις σοκολάτες και τα γλυκά κάθε φορά που είμαστε στα down μας, οι έρευνες αποδεικνύουν πως οι λάτρεις της ζάχαρης έχουν 40 τοις εκατό μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης σε σύγκριση με αυτούς που την αποφεύγουν.

2. Αυξάνει τα ποσοστά της πείνας:

Όση περισσότερη ζάχαρη καταναλώνεις τόσο περισσότερο θα καθυστερεί ο οργανισμός σου να αισθανθεί πλήρης. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Να βλέπεις το δείκτη της ζυγαριάς σου να ανεβαίνει διαρκώς.

3. Προκαλεί πρόωρη γήρανση:

Μη τρομάζεις, απλά καταστρέφει τις πρωτεϊνικές ίνες του κολλαγόνου και της ελαστίνης, τα συστατικά δηλαδή που διατηρούν το δέρμα σου σφριγηλό και ελαστικό. Κρίμα, λοιπόν να χάσεις τη νεότητα σου από τώρα, μήπως ήρθε η ώρα να την μειώσεις;

4. Γίνεται το... ναρκωτικό σου:

Πόσοι από εσάς έχετε αποκτήσει τη γνωστή συνήθεια να θέλετε μετά από το φαγητό έστω και ένα μικρό κομματάκι σοκολάτας ή ακόμη και μία ολόκληρη πάστα για να αισθανθείτε καλά; Αυτό ακριβώς εννοούμε, η ζάχαρη σου προκαλεί το αίσθημα πως με αυτή θα ΄΄είσαι καλά΄΄ και εσύ δυσκολεύεσαι να βγεις από αυτή την παγίδα. Πρέπει όμως να το κάνεις.

 

queen.gr

Υγεία

Το ανοσοποιητικό σύστημα μας προστατεύει από βλαβερά στοιχεία και μικροσκοπικούς οργανισμούς που προκαλούν ασθένειες και για αυτό είναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να το ενισχύουμε καθημερινά.

Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, αν και οι ερευνητές προσπαθούν ακόμα να προσδιορίσουν τις επιπτώσεις του τρόπου ζωής στο ανοσοποιητικό μας σύστημα, τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμα εξακριβωμένα.

Ωστόσο, γνωρίζουμε πως υπάρχουν μερικοί συνδυασμοί περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως οι σωστές διατροφικές επιλογές, η άσκηση, το ψυχολογικό στρες, και άλλες που μπορεί να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Μερικές απλές, μικρές αλλαγές στο σπίτι μπορεί να μας βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια.

Ολιγοήμερη νηστεία

Τα περιοδικά διαλείμματα από το φαγητό για μερικές ημέρες το χρόνο έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα των υγιών μεσήλικων, των ηλικιωμένων, και ακόμη και των ασθενών που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι με το να στερούμε ενίοτε από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος από τα θρεπτικά συστατικά, προκαλούμε μια αρνητική πτώση των λευκών αιμοσφαιρίων του οργανισμού μας. Ωστόσο, μόλις η διατροφή μας επανέλθει σε κανονικά επίπεδα, τότε τα λευκά αιμοσφαίρια ξεπερνούν ακόμα και τα προηγούμενα επίπεδα.

Μουσική

Η μουσική έχει αποδειχτεί ότι όχι μόνο ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, αλλά έχει επίσης τη δυνατότητα να μειώσει τον πόνο και είναι η καλύτερη "συνταγή" για τη μείωση του στρες πριν από κάποια χειρουργική επέμβαση. Όσοι ακούν συχνά μουσική αναπτύσσουν υψηλό αριθμό συγκεκριμένων κυττάρων, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επίθεση σε βλαβερά βακτήρια, μολυσμένα κύτταρα, και ακόμη και καρκινικά κύτταρα.

Πράσινο τσάι

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει είναι πολύ σημαντικά όχι μόνο στην αποτοξίνωση του οργανισμού μας, αλλά και στην βελτίωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, διότι καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες που μπορεί να σας αποδυναμώσουν. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι βοηθάει την αρτηριακή πίεση και την διατήρηση της υγείας της καρδιάς.

Σάουνα

Αυστραλοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα που κάνουν έκαναν σάουνα δύο φορές την εβδομάδα είχαν 50% μειωμένες πιθανότητες κρυολογήματος σε σύγκριση με εκείνα τα άτομα που δεν έκαναν, σε μια έρευνα διάρκειας 6 μηνών.


onmed.gr

Υγεία

Όλοι μας κατά καιρούς έχουμε βιώσει δυσκολίες και πόνο σε ψυχολογικό επίπεδο και γνωρίζουμε ότι με κάθε τέτοια δοκιμασία κάτι μέσα μας αλλάζει προς το καλύτερο.Το πρόβλημα στη διαχείριση του πόνου δεν είναι ο πόνος. Είναι ότι δεν μαθαίνουμε να τον διαχειριζόμαστε προς όφελός μας. Όλοι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποφύγουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με το αναπόφευκτο της εξέλιξης και της αλλαγής.

Στη ρίζα όμως του προβλήματος βρίσκεται η αποξένωσή μας από την πραγματική μας φύση, απ' τον αληθινό μας εαυτό. Το πρόβλημα αυτό το έχουν εντοπίσει και περιγράψει σε όλες του τις διαστάσεις αρκετοί άνθρωποι. Ο Βούδας (πριν από 2600 χρόνια) το ονόμασε "ο ψεύτικος εαυτός", η Karen Horney (ψυχαναλύτρια) το ονόμασε "ο ιδεατός εαυτός" και σήμερα τείνει να επικρατήσει ο όρος "το Εγώ" που χρησιμοποιούν ευρέως άνθρωποι σαν τον Eckhart Tolle.

Ο πόνος που δημιουργείται εξαιτίας της αποξένωσής μας από την πραγματική μας φύση έχει κυρίως δύο χαρακτηριστικά: α) την πλάνη (αυταπάτη) ότι είμαστε ξεχωριστοί από το σύνολο της φύσης και β) την ανάγκη για αναζήτηση της ταυτότητάς μας σε διάφορες πρόσκαιρες μορφές, όπως είναι οι άλλοι άνθρωποι, οι σκέψεις μας, οι απόψεις μας, τα πολιτικά κόμματα, οι ταμπέλες, κ.ο.κ. Και τα δύο αυτά τροφοδοτούνται από την προσκόλλησή μας τόσο στην αίσθηση ότι είμαστε ξεχωριστοί από τους άλλους, όσο και στην αίσθηση ότι είμαστε αυτό που ασυνείδητα επιλέγουμε να μας εκπροσωπεί.

Το πρώτο χαρακτηριστικό μπορεί να το διακρίνει κανείς πολύ εύκολα απλά αν αναλογιστεί ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι ίδιοι είναι αυτό που ονομάζουμε ζωή και ότι η ζωή δεν είναι ένα ξεχωριστό, έξω από αυτούς, φαινόμενο. Το άλλο χαρακτηριστικό εκφράζεται από την ασυνείδητη ανάγκη μας να τοποθετούμε τον εαυτό μας σε διάφορα ερεθίσματα (απόψεις, ιδεολογίες, σκέψεις), να ταυτιζόμαστε με αυτά και ανάλογα να διαμορφώνουμε την ταυτότητά μας.

Όλοι έχουμε πέσει σ' αυτή την παγίδα, στη δημιουργία ενός Εγώ. Άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, ανάλογα με τα παιδικά του βιώματα και την ιδιοσυγκρασία της προσωπικότητάς του. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να αναρωτηθεί, αφού ένα τέτοιο φαινόμενο είναι τόσο ευρέως διαδεδομένο και αφορά όλους τους ανθρώπους, γιατί δεν λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα για να το αντιμετωπίσουμε; Και η απάντηση σ' αυτό είναι ότι η περίοδος που διανύει τώρα η ανθρωπότητα είναι απλά ένα στάδιο στην εξέλιξή της.

Οι άνθρωποι θα αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά το πρόβλημα του Εγώ όταν κατανοήσουν ότι αυτό ήταν η πραγματική πηγή της δυστυχίας τους επί τόσες χιλιάδες χρόνια.

Ο πόνος λοιπόν είναι αναπόφευκτος. Και το θέμα είναι πόσο εξοικειωμένοι είμαστε με τον τρόπο που μας μεταβιβάζει τα μηνύματά του για να τον λάβουμε σοβαρά υπόψη μας. Όταν δεν γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι τα αισθήματα ντροπής δεν είναι κάτι που συμβαδίζει με την πραγματική μας φύση, αλλά υποκρύπτουν αισθήματα κατωτερότητας, ενοχές και εγωκεντρικότητα, δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό.

Ενώ ο οργανισμός μας μάς λέει ξεκάθαρα ότι πρέπει να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις μας και τις σκέψεις που κάνουμε για τον εαυτό μας και για τους άλλους ανθρώπους (αφού όταν ντρεπόμαστε φοβόμαστε), εμείς αγνοούμε το μήνυμά του, βρίσκουμε διάφορες δικαιολογίες και συνεχίζουμε τη ζωή μας. Οι αιτίες όμως που δημιουργούν το συγκεκριμένο σύμπτωμα που αναφέραμε υπάρχουν, είναι εκεί και συνεχίζουν να θρέφονται από την ασυνειδησία μας - δεν γνωρίζουμε καν ότι η ντροπή δημιουργείται από τις σκέψεις που κάνει ο νους μας.

Αυτό σημαίνει να είναι κανείς ασυνείδητος: να πιστεύει τις σκέψεις του, να τις δέχεται ως αληθινές, χωρίς αμφισβήτηση, χωρίς καν να μπορεί να φανταστεί ότι δεν είναι υποχρεωμένος να υπακούει σ' αυτές και να τις ακολουθεί - χωρίς να μπορεί να κάνει ένα βήμα πιο κει για να δει ότι οι σκέψεις του είναι απλά προϊόντα του νου που δημιουργήθηκαν από βιώματα του παρελθόντος και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Αυτό που έχει σημασία όταν κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με τον ψυχικό πόνο είναι να μπορεί να τον ακούσει. Ακριβώς ό,τι κάνουμε με τον δάσκαλό μας. Η διαφορά μεταξύ του πόνου και ενός δασκάλου είναι ότι ο πόνος αποκλείεται να σου μεταβιβάσει λανθασμένα μηνύματα.

Όταν νιώθεις άγχος, όταν θυμώνεις ή έχεις φοβίες, ο οργανισμός σου ξέρει πολύ καλά ότι π.χ. στην περίπτωση του άγχους ευθύνονται οι σκέψεις που κάνεις για ενδεχόμενα μελλοντικά γεγονότα, στην περίπτωση του θυμού ευθύνονται οι προσδοκίες σου που δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα και στην περίπτωση των φοβιών ο νους σου είναι εγκλωβισμένος σε ένα μοτίβο σκέψεων που δεν έχεις αναγνωρίσει και αμφισβητήσει ποτέ σου. Απ' την άλλη, ένας δάσκαλος μπορεί να διδάσκει στους μαθητές του ότι η γη είναι επίπεδη, ο ναζισμός καλός και οι θρησκείες απαραίτητες.

Με αυτή την έννοια ο πόνος είναι ένας παρεξηγημένος δάσκαλος: στην ουσία είναι ο καλύτερος δάσκαλος, αλλά εμείς δεν είμαστε εκπαιδευμένοι να αναγνωρίζουμε τους τρόπους επικοινωνίας του μαζί μας. Ο Ντοστογιέφσκι έχει εκφράσει πολύ ωραία αυτή την ιδιότητα που έχει ο πόνος να επικοινωνεί και να μας ενημερώνει όταν κάτι μέσα μας δεν πάει καλά και απαιτεί την προσοχή μας: "Μονάχα ένα φοβάμαι", έλεγε, "να είμαι ανάξιος της οδύνης μου και των μαρτυρίων μου".

Σε πρακτικό επίπεδο δεν είναι πάντα αυτονόητο ότι ο πόνος θα αποτελέσει ένα κίνητρο από το οποίο θα διδαχθούμε πολλά και θα βελτιωθούμε. Πρέπει επίσης κάποιες συνθήκες να επιτρέψουν να συμβεί αυτή η αντίδραση, αλλά και να έχουν προετοιμάσει το έδαφος για να φυτρώσει ο σπόρος.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που εξαιτίας του ανυπόφορου ψυχικού πόνου αυτοκαταστρέφονται με διάφορους τρόπους. Σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν φταίει ότι ο πόνος είναι ανυπόφορος -σχεδόν ποτέ δεν είναι- αλλά ότι δεν είχαν αναγνωρίσει ότι βάδιζαν προς τη λάθος κατεύθυνση επί αρκετά χρόνια. Γιατί ο ψυχικός πόνος δεν εμφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει τον χρόνο του για να ριζώσει και να αναπτυχθεί. Τα συμπτώματα της λάθος κατεύθυνσης που έχει πάρει κανείς στη ζωή του υπάρχουν από τα πρώτα κιόλας στάδια. Στην αρχή έχουν μικρή περιοδικότητα και είναι μικρής έντασης.

Με τον χρόνο όμως η ένταση αυξάνεται, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά και με ολοένα και περισσότερες μορφές.

Ωστόσο, ακόμη και αν γνωρίζουμε ποια είναι τα αίτια του πόνου και μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε στους άλλους, δεν σημαίνει και ότι επισημαίνοντάς τους τα εκείνοι θα τα λάβουν υπόψη τους και θα ξεκινήσουν να τα διορθώνουν (φυσικά αυτό ισχύει και για εμάς). Η πεμπτουσία του πόνου βρίσκεται στο βίωμά του, όχι στη θεωρητική αναγνώριση των αιτιών που τον προκαλούν. Γι' αυτό δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να τον αποφεύγουμε πάση θυσία. Πιο σημαντικό είναι να μάθουμε να συνεργαζόμαστε μαζί του γιατί μεταφέρει ένα προειδοποιητικό μήνυμα που δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε με κανέναν άλλον τρόπο.

Κανείς δεν πρόκειται να λάβει στα σοβαρά κάποιον που του λέει ότι πρέπει προληπτικά να αλλάξει τον τρόπο σκέψης του, ή να γίνει πιο συνειδητός για να μην του δημιουργηθούν κάποια συμπτώματα. Δεν είναι αυτή η σειρά των γεγονότων απ' την οποία διδάσκεται ο άνθρωπος. Πρώτα πρέπει να πονέσει και αυτός ο πόνος είναι που θα του δημιουργήσει την ανάγκη να αναζητήσει έναν διαφορετικό τρόπο ύπαρξης.

Γι' αυτό δεν μπορούμε να αλλάξουμε κανέναν, εκτός και αν ο άλλος ζητήσει βοήθεια από μόνος του, ή αναζητήσει (πάλι από μόνος του), με την ώθηση που θα του έχει δώσει ο πόνος, μια νέα κατεύθυνση στη ζωή του. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για κάποιον που βρίσκεται σε μια τέτοια φάση της ζωής του είναι να του συμπαρασταθούμε και να τον στηρίξουμε.

Ο πόνος λοιπόν αποτελεί ίσως το ισχυρότερο κίνητρο που ωθεί κάποιον να γίνει πιο συνειδητός. Οι μορφές του όπως αναφέραμε είναι πάρα πολλές ανάλογα με την περίπτωση, το βίωμα, την προσωπικότητα και τον οργανισμό, αλλά το μήνυμα που μεταφέρει ο πόνος είναι πάντα το ίδιο: κοίτα μέσα σου, κάτι δεν πάει καλά, άλλαξε τώρα. Στο χέρι μας είναι να μάθουμε να τον ακούμε.


aytepignosi.com

Υγεία

Η ιγμορίτιδα για κάποιους αποτελεί ένα...βάσανο χωρίς τέλος. Άλλοι πίνουν νερά, πορτοκαλάδες κάνουν πλύσεις με αλατόνερο και βέβαια κάποιοι αναγκάζονται να καταφύγουν σε φαρμακευτική αγωγή.

Ωστόσο υπάρχει ένας τρόπος, αυτός της γιαγιάς ώστε να ανακουφιστείτε κάπως απο την ιγμορίτιδα.
Αρχικά μπορείτε κάθε πρωί να βάζετε μια σταγόνα χυμό καρότου σε κάθε ρουθούνι και κάθε βράδυ μια σταγόνα χυμό λεμονιού. Το καρότο έχει αντιφλεγμονώδη δράση και το λεμόνι είναι μικροβιοκτόνο.

Επίσης, μπορείτε να βράσετε δυο φλιτζάνια νερό, να βάλετε το χυμό δυο λεμονιών, πιπέρι, μια κουταλιά αλάτι και λίγα φύλλα λεβάντας. Μόλις είναι έτοιμο το μείγμα κατεβάστε το από τη φωτιά και σκύψτε από πάνω του με μια πετσέτα κάνοντας εισπνοές.

ourlife.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή