Αυγούστου 05, 2020

Υγεία

Δεν είναι καθόλου απίθανο κάποια στιγμή να εμφανίσετε άφθα στο στόμα. Οι άφθες, οι οποίες ονομάζονται επίσης «αφθώδη έλκη» ή «αφθώδης στοματίτιδα», είναι επί της ουσίας μικρές πληγές/έλκη που βρίσκονται συνήθως στο κάτω μέρος των ούλων και στο εσωτερικό των χειλιών στο στόμα.

Έχουν στρογγυλό σχήμα, λευκοκίτρινη επιφάνεια και ερυθρή περιφέρεια, ενώ κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ο έντονος πόνος και η συχνή επανεμφάνιση.
Οι πληγές διαρκούν από μία έως δύο εβδομάδες και εξαφανίζονται μόνες τους.

Πότε οι άφθες είναι επικίνδυνες
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων πρόκειται για ένα επώδυνο μεν αλλά αθώο πρόβλημα δε. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που μπορεί να υποκρύπτουν κάτι πολύ πιο σοβαρό.
Συγκεκριμένα, στο στόμα εκδηλώνονται περισσότερα από 1.200 νοσήματα, τοπικά και συστηματικά (αφορούν ολόκληρο τον οργανισμό), ορισμένα από τα οποία απειλούν τη ζωή.

Ανάμεσα, λοιπόν, στα νοσήματα που προκαλούν άφθες στο στόμα ή βλάβες που μοιάζουν με άφθες συμπεριλαμβάνονται:
- παθήσεις του αίματος (λ.χ. λευχαιμία)
- παθήσεις του πεπτικού (λ.χ. νόσος του Crohn, ελκώδης κολίτιδα)
- σύφιλη
- HIV/AIDS λοίμωξη
- καρκίνος του στόματος
- ιογενείς λοιμώξεις (έρπης)

Μάλιστα, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο να χαρακτηρίζονται «άφθες» πολυάριθμες άλλες αρρώστιες και να παραμένουν χωρίς σωστή θεραπεία για πολύ καιρό, με αρνητικές συνέπειες για την υγεία.
Για το λόγο αυτό επιβάλλεται σε κάθε περίπτωση η αξιολόγησή τους από ειδικό.

Δείτε μερικούς απλούς, φυσικούς τρόπους για να αντιμετωπίσετε τις άφθες αποτελεσματικά:

Αιθέρια Έλαια: Βάλτε μία σταγόνα από αιθέριο έλαιο ρίγανης ή αιθέριο έλαιο Melaleuca απευθείας επάνω στην άφτρα.

Αλατόνερο: Μπορεί να είναι μια κάπως επώδυνη διαδικασία, αλλά είναι μια από τις καλύτερες μεθόδους για να θεραπεύσετε τις άφτρες. Προσθέστε ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό και ανακατέψτε καλά. Χρησιμοποιήστε το για να ξεπλύνετε το στόμα σας πολλές φορές. Στη συνέχεια, ρίξτε μια πρέζα αλάτι κατευθείαν επάνω στην άφτρα. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε μαγειρική σόδα στη θέση του αλατιού.

Μαγειρική σόδα και Aloe Vera: Αυτή η λύση δεν είναι τόσο επώδυνη. Κάντε χρήση του χυμού αλόης για να καθαρίσετε το στόμα σας. Αφού ξεπλύνετε με νερό, βάλτε λίγη μαγειρική σόδα απευθείας επάνω στην άφτρα.
Χρησιμοποιήστε 3% διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου (οξυζενέ): Βάλτε μια μικρή ποσότητα του διαλύματος υπεροξειδίου του υδρογόνου σε ένα πλαστικό καπάκι και αραιώστε το με την προσθήκη ίσης ποσότητας νερού. Βυθίστε ένα κομμάτι βαμβάκι στο διάλυμα και βάλτε το επάνω στην άφτρα. Επαναλάβετε αυτό δύο φορές την ημέρα για 2-3 ημέρες. Προσοχή: Μην καταπίνετε το υπεροξείδιο του υδρογόνου.

Λεμόνι: Στύψτε ένα λεμόνι και με λίγο βαμβάκι βάλτε το επάνω στην άφτρα. Αφήστε το για περίπου 1-5 λεπτά προτού ξεπλύνετε με νερό. Επαναλάβετε πολλές φορές μέσα στην ημέρα. Μπορείτε επίσης να βάλετε 1-2 σταγόνες χυμό λεμονιού απευθείας επάνω στην άφτρα.

Μέλι: Το μέλι είναι ένα χαλαρωτικό που έχει αντιβακτηριακές και αντισηπτικές ιδιότητες. Βάλτε 1 κουταλάκι του γλυκού μέλι πάνω στην άφτρα. Μπορεί να νιώσετε κάψιμο/πόνο για μερικά λεπτά, αλλά σταδιακά ο πόνος και η φλεγμονή θα μειωθούν. Επαναλάβετε 2-3 φορές την ημέρα.

onmed

Υγεία

Η παχυσαρκία μπορεί να μειώσει από 5 έως 20 χρόνια το προσδόκιμο επιβιώσεως, όταν το τσιγάρο «κόβει» 10 χρόνια από τη ζωή, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιοπάθειας, τύπου 2 διαβήτη και άλλων ασθενειών.

Πλέον, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα δημόσιας υγείας στον ανεπτυγμένο κόσμο. Πριν το 1980, τα ποσοστά δεν ξεπερνούσαν το 10% του πληθυσμού. Από τότε, οι παχύσαρκοι έχουν διπλασιαστεί και τριπλασιαστεί, ενώ υπέρβαρο είναι περισσότερο από το 50% του πληθυσμού, τουλάχιστον στα μισά κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ.

Η ανδρικού τύπου παχυσαρκία που χαρακτηρίζεται από μεγάλη κοιλιά κρύβει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. Οι έως τώρα μελέτες έχουν δείξει πως η μέτρηση της περιμέτρου της μέσης αποτελεί καλό δείκτη για το σπλαχνικό λίπος και κατ’ επέκταση για τον κίνδυνο που διατρέχει ένας άνθρωπος να αναπτύξει προβλήματα όπως ο διαβήτης τύπου 2.

Επιπλέον, η μεγάλη κοιλιά μειώνει την πνευμονική λειτουργία.

Υγιής θεωρείται η περίμετρος της μέσης όταν είναι κάτω από 88 εκατοστά του μέτρου για τις γυναίκες και κάτω από 102 εκατοστά του μέτρου για τους άντρες.

Η παχυσαρκία θεωρείται σήμερα μέρος του λεγόμενου μεταβολικού συνδρόμου, που δεν είναι τίποτα άλλο από τον συνδυασμό αυξημένων λιπιδίων στο αίμα, δηλαδή της χοληστερόλης ή των τριγλυκεριδίων, αυξημένης αρτηριακής πίεσης και αυξημένου σακχάρου. Στις περιπτώσεις αυτές, η παχυσαρκία συμβάλλει στο να αναπτυχθεί στεφανιαία νόσος, καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς και υπνική άπνοια (διαταραχή της αναπνοής κατά τον ύπνο). Η πιθανότητα εκδήλωσης μάλιστα αιφνιδίου θανάτου αυξάνεται στο παχύσαρκο άτομο κατά 40 φορές σε σχέση με το φυσιολογικό.

Η παχυσαρκία, κατά κανόνα οφείλεται σε αυξημένη πρόσληψη θερμίδων από τις τροφές, σε συνδυασμό με την έλλειψη άσκησης. Η άσκηση καθαυτή δεν καταπολεμά την παχυσαρκία εάν πρωτίστως δεν ελεγχθεί το διαιτολόγιο.

Βέβαια, πέραν από τους δύο αυτούς παράγοντες, συμμετέχουν και τα γονίδια του παχύσαρκου. Για αυτόν άλλωστε τον λόγο χρειάζεται ριζική μεταβολή του τρόπου ζωής γενικότερα, όχι μόνο για να καταπολεμηθεί η παχυσαρκία, αλλά κυρίως για να διατηρηθεί το αρχικό αποτέλεσμα.

Οι περισσότεροι παχύσαρκοι μετά την απώλεια πολλών κιλών επανέρχονται στον προηγούμενο τρόπο ζωής τους, με αποτέλεσμα να ξαναπαίρνουν το βάρος που έχασαν.

premium.paratiritis

Υγεία

Επιχείλιος έρπης

Πως όμως μπορεί κάποιος να διώξει τον επιχείλιο έρπη, που μόλις έχει εμφανιστεί;
Μα φυσικά με το μελισσόχορτο!

Μελισσόχορτο

Η συνταγή απλή...
Κόψτε ένα φύλλο από το φυτό και ξεπλύνετε το με νερό για να φύγει η όποια σκόνη έχει επάνω. Αφήστε το λίγο να στεγνώσει και τρίψτε το με τέτοιο τρόπο ώστε να βγάλει τα ζουμιά του. Μετά ακουμπήστε το φύλλο επάνω στον έρπη και κρατήστε το εκεί όσο περισσότερο είναι δυνατόν. Αλλάξτε το φύλλο με νέο μετά από 30 λεπτά περίπου, ακολουθώντας πάλι την ίδια διαδικασία.

Πλεονέκτημα αυτής της διαδικασίας είναι ότι χρειάζεται περίπου 2 με 4 μέρες για την εξάλειψη του επιχείλιου έρπη, κάτι που την κάνει ακόμη πιο προσιτή σαν λύση, εκτός φυσικά από το χαμηλό κόστος!

olyplant.gr

Υγεία

Οι συνέπειες της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ μπορεί να είναι πολύ χειρότερες από ένα άσχημο πονοκέφαλο την επόμενη μέρα ή τις συγκεχυμένες αναμνήσεις μιας κακής κοινωνικής εμφάνισης και κάποιων άστοχων σχολίων. Η συχνή υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος .

Στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2011 περίπου 4.100 άνθρωποι πέθαναν από καρκίνο του ήπατος, δηλαδή 11 άτομα κάθε μέρα. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας που πίνει αλκοόλ θα προσβληθεί από καρκίνο. Ομως, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ο καρκίνος είναι πιο συχνός στα άτομα που πίνουν αλκοόλ από αυτά που δεν πίνουν.

Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει επτά τύπους καρκίνου

Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για:

καρκίνο του ήπατος
καρκίνο του εντέρου
καρκίνο του μαστού
καρκίνο του στόματος
καρκίνο του φάρυγγα
καρκίνο του οισοφάγου
καρκίνο του λάρυγγα

Η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει κίρρωση του ήπατος, η οποία στη συνέχεια μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.Το 2010 στο Ηνωμένο Βασίλειο συνέβησαν 3.789 θάνατοι από καρκίνο στο ήπαρ.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και μικρές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου. Μία - εν εξελίξει - μελέτη σε δείγμα 500.000 ατόμων από 10 ευρωπαϊκές χώρες, έδειξε ότι για κάθε δύο μονάδες αλκοόλ την ημέρα, ο κίνδυνος του καρκίνου του εντέρου αυξάνεται κατά 8%

Ποτό + κάπνισμα = ο μεγαλύτερος κίνδυνος για καρκίνο

Κάπνισμα και το ποτό μαζί αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον φάρυγγα και το στόμα, απ’ τον κίνδυνο που προκαλεί η κάθε ουσία από μόνη της. Αυτό συμβαίνει γιατί το αλκοόλ δημιουργεί “ευνοϊκότερες” συνθήκες στο στόμα και τον φάρυγγα να απορροφήσει τα χημικά του καπνού, που προκαλούν τον καρκίνο.

Μια μελέτη απέδειξε ότι οι άνθρωποι που έπιναν κάθε μέρα έως και πέντε μονάδες αλκοόλ και κάπνιζαν έως οκτώ τσιγάρα μεγιστοποιούσαν τον κίνδυνο για καρκίνου του οισοφάγου από 13 φορές (για τους άνδρες) έως και 19 φορές (για τις γυναίκες)

Όλα τα είδη αλκοόλ αυξάνουν τον κίνδυνο του καρκίνου

Έχει γίνει συχνά συζήτηση και αντιπαράθεση μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με το εάν ορισμένα είδη αλκοόλ σε μικρή ποσότητα, μπορεί να αποδειχθούν ευεργετικά για την υγεία μας, όπως για παράδειγμα, το κόκκινο κρασί. Ωστόσο, είναι η ίδια η αλκοόλη που προκαλεί την βλάβη στον οργανισμό μας και αυξάνει τον κίνδυνο ασθενειών, όπως ο καρκίνος. Δεν έχει σημασία ποια μορφή έχει το αλκοόλ που καταναλώνουμε: μπύρα, κρασί, ή κοκτέιλς, όλα θέτουν μακροπρόθεσμα την υγεία μας σε κίνδυνο.

Μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο του καρκίνου με τον περιορισμό αλκοόλ

Όσο περισσότερο μπορείτε να περιορίσετε το αλκοόλ, τόσο περισσότερο θα μειώσετε τον κίνδυνο της εμφάνισης του καρκίνου. Η υπερβολική κατανάλωση προκαλεί επίσης: καρδιαγγειακή νόσο, εγκεφαλικά επεισόδια, υψηλή αρτηριακή πίεση, έλκος του στομάχου, παγκρεατίτιδα και, φυσικά, …τραυματισμούς.

Αλλά υπάρχει και μια καλή είδηση. Εάν μειώσετε το αλκοόλ, ο κίνδυνος της εμφάνισης του καρκίνου υποχωρεί γρήγορα. Μια μελέτη έδειξε ότι ο κίνδυνος για καρκίνο του στόματος και του οισοφάγου υποχωρεί δραματικά σε βαρείς πότες, που σταματούν την κατανάλωση.

Αν θέλετε να είστε υγιείς, θα πρέπει να ασκήστε και να τρώτε πάρα πολύ καλά

Μαζί με τη μείωση της ποσότητας του αλκοόλ του καταναλώνετε, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι το κλειδί για να παραμείνετε υγιείς. Το να τρώτε τουλάχιστον πέντε μερίδες την ημέρα από νωπά φρούτα και λαχανικά μπορεί να έχει προστατευτική επίδραση απέναντι στον καρκίνο, ιδιαίτερα του στόματοφάρυγγα, του στομάχου και του καρκίνου του πνεύμονα. Μόλις 30 λεπτά μέτριας άσκησης την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, μπορεί να έχει θετική επίδραση στην υγεία σας. Δεν είναι καλό μόνο για την καρδιά σας - η έρευνα έχει δείξει ότι μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης του καρκίνου του μαστού, του εντέρου ή του καρκίνου της μήτρας. Παραμένοντας ενεργοί και δραστήριοι θα μπορούσατε να αποτρέψετε περισσότερες από 3.000 περιπτώσεις καρκίνου κάθε χρόνο, όπως αυτοί που καταγράφονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Λίγες επιστημονικές διαπιστώσεις σχετικά με το γιατί το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει καρκίνο

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακριβώς τον μηχανισμό με τον οποίο το αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης του καρκίνου.

Έχουν, όμως, καταλήξει σε κάποιους πιθανούς λόγους:

Ακεταλδεΰδη (αιθανάλη)

Όταν πίνετε, το αλκοόλ στο σώμα σας μετατρέπεται σε ένα τοξικό χημικό που ονομάζεται ακεταλδεΰδη. Αυτό μπορεί να βλάψει τον μηχανισμό του DNA σας και να εμποδίσει τα κύτταρά σας να αποκαταστήσουν την βλάβη αυτή, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.

 

Οιστρογόνα και άλλες ορμόνες

Το αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ορισμένων ορμονών, όπως τα οιστρογόνα, την τεστοστερόνη και την ινσουλίνη. Ο κίνδυνος ορισμένων μορφών καρκίνου, του μαστού για παράδειγμα, μπορεί να αυξηθεί όταν υπάρχουν ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων.

Κίρρωση του ήπατος

Η κίρρωση του ήπατος, αποτέλεσμα της μεγάλης κατανάλωσης οινοπνεύματος, σε κάνει πιο ευάλωτο στον καρκίνο του ήπατος.

Φυλλικό οξύ

Οι χρόνιοι πότες τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα φυλλικού οξέος, μια σημαντική βιταμίνη που βοηθά τα κύτταρα μας να αναπαράγουν σωστά το DNA. Μερικές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι ο καρκίνος είναι πιο συχνός σε άτομα με χαμηλά επίπεδα φυλλικού οξέος στο αίμα τους.

Δεδομένα που σχετίζονται με την εμφάνιση του καρκίνου

Κάθε χρόνο, το αλκοόλ προκαλεί περίπου το 4% των περιπτώσεων καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλαδη περίπου 12.500 περιπτώσεις.

Η Μελέτη του ενός Εκατομμυρίου Γυναικών, (https://www.millionwomenstudy.org.uk/) με τη συμμετοχή 1,3 εκατομμύριου γυναικών σε όλη τη Βρετανία, έδειξε ότι ο σχετικός κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού αυξάνεται κατά 7,1% για κάθε 10 γραμμάρια αλκοόλ, δηλαδή λίγο περισσότερο από μια μονάδα αλκοόλ την ημέρα.

Ελέγχοντας την κατανάλωση αλκοόλ

Καταναλώστε ποτά με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές που περιορίζουν τα επίπεδα του κινδύνου του καρκίνου από αλκοόλ. Δείτε κάποιες βασικές οδηγίες:

1. Ελέγξτε τι πίνετε. Τα αλκοολούχα ποτά στις ετικέτες τους έχουν την συντομογραφία "ABV" που σημαίνει Αλκοόλη κατ 'όγκο, ή μερικές φορές απλά τη λέξη «vol». Η ένδειξη αυτή δείχνει το ποσοστό της καθαρής αλκοόλης που περιέχει το ποτό σας. Αυτό μπορεί να ποικίλει. Για παράδειγμα, ορισμένες μπίρες έχουν 3,5%, ενώ κάποιες άλλες μεγαλύτερο ποσοστό που μπορεί να φτάνει το 6% ABV. Αυτό σημαίνει ότι μόνο μία μπύρα με υψηλά ποσοστά αλκοόλης μπορεί να είναι περισσότερο από το να καταναλώσετε τρεις μονάδες αλκοόλ, από μπύρα χαμηλότερης αλκοόλης. Έτσι θα πρέπει να είστε ευαισθητοποιημένοι σχετικά με το τι πίνετε.

2. Κάντε off από το αλκοόλ για κάποιες μέρες. Αν πίνετε τακτικά, ο οργανισμός σας αρχίζει να δημιουργεί ανοχή στο αλκοόλ. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους είναι σημαντικό να κάνετε τακτικά διαλείμματα από την κατανάλωση οινοπνεύματος. Κάντε ένα “διάλειμμα” από την κατανάλωση και δείτε ποια θετικά αποτελέσματα θα παρατηρήσετε στον εαυτό σας.

Περαιτέρω πληροφορίες

Ειδικά κέντρα απεξάρτησης από το αλκοόλ μπορεί να σας βοηθήσουν να καταλάβετε αν έχετε αποκτήσει σοβαρό πρόβλημα με την κατανάλωση ποτού κι αν θα πρέπει να κάνετε ριζικές αλλαγές σ’ αυτήν την κατεύθυνση.

 koutipandoras.gr

Υγεία

 Το τσουχτερό κρύο, η υγρασία και οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν εύκολα να «μας ρίξουν» στο κρεββάτι και να αρρωστήσουμε με γρίπη. Τι πρέπει να κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση; ποια φάρμακα είναι ιδανικά; Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να αποφεύγουμε; Πότε η κοινή γρίπη γίνεται επικίνδυνη; Ποια είναι τα συμπτώματα; 

Η γρίπη είναι συνήθως μια αυτοϊώμενη λοίμωξη του αναπνευστικού ,μπορεί όμως να εξελιχθεί σε πολύ σοβαρή νόσο και να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο .

Πώς μεταδίδεται ;

Ο ιός μεταδίδεται με την ομιλία , το βήχα πιο εύκολα αλλά και το φτάρνισμα και τη στενή σχέση που συνήθως έχουν τα παιδιά στο σχολείο και οι ενήλικες σε χώρους μαζικής εστίασης και ψυχαγωγίας .

Ποιά είναι τα συνήθη συμπτώματα ;

Τα συμπτώματα είναι αυτά του κοινού κρυολογήματος ,τα οποία ξεκινούν πιο απότομα και βίαια με πολύ υψηλότερο πυρετό , εντονότερους πόνους στη μέση και τους μυς, βήχα, εφιδρώσεις και ρίγη με πιθανή συμμετοχή του πεπτικού (διάρροια, έμετοι) .

Αν κανείς περάσει γρίπη καταλαβαίνει τη διαφορά από το κρυολόγημα εύκολα. Στην γρίπη κανείς αισθάνεται πολύ άσχημα και δεν μπορεί να σηκωθεί εύκολα από το κρεββάτι τα δε συμπτώματα κρατούν 3-5 ημέρες και στη συνέχεια υποχωρούν ,ενώ σε λίγα άτομα (πολύ νεαρά ,πολύ μεγάλης ηλικίας, με κακή ανοσία ) ακολουθούν επιπλοκές και επιδείνωση . Η ένταση των ενοχλήσεων διαφέρει ανάλογα με το στέλεχος του ιού .

Ο ιός μεταλλάσσεται συνεχώς και νέα στελέχη παρουσιάζονται και δυστυχώς η ανοσία σε κάποιο στέλεχος που αποκτούμε με εμβόλιο η με φυσική έκθεση σε λοίμωξη δεν μας προστατεύει από άλλο , ενώ οι αερομεταφορές στις μέρες μας οδηγούν σε ταχύτατη παγκόσμια διάδοση της νόσου και επιδημίες .

πώς γίνεται η διάγνωση ;

Η διάγνωση γίνεται με κλινικά κριτήρια από το γιατρό και στις περιπτώσεις που υπάρχει επιδημία ακόμα πιο εύκολα με τα παρόμοια περιστατικά. Ο έλεγχος των εκκρίσεων για την παρουσία ιού δεν βοηθά πρακτικά γιατί το τεστ αργεί να δώσει αποτέλεσμα

ποιά θεραπεία θα πρέπει ακολουθήσει κανείς;

Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε ειδική θεραπεία και ακόμη και τώρα που έχουμε ειδικά φάρμακα για τη γρίπη, είναι ίσως καλό να ακολουθείται η παλιά συνηθισμένη τακτική , παράλληλα με αυτήν .

Ανάπαυση στο σπίτι , λήψη πολλών υγρών, αναλγητικά (παρακεταμόλη , όχι ασπιρίνη σε παιδιά κάτω των 16 ετών ,αντιφλεγμονώδη που βοηθούν πολύ στην ανακούφιση από τον πυρετό και τις μυαλγίες, πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα. Επίσης αποσυμφορητικά, αντιβηχικά, αντισηπτικά σε γαργάρες η ταμπλέτες για το λαιμό .

Ειδικά φάρμακα υπάρχουν για τη γρίππη , αλλά τα αντιβιοτικά πρέπει να χορηγούνται μόνο για τις μικροβιακές λοιμώξεις , που ως επιπλοκή θα μπορούσαν να συμβούν σε άτομα που πάσχουν από αυτήν.

Υπάρχουν και φάρμακα κατά του ιού που πρέπει όμως να χρησιμοποιηθούν μέσα στο πρώτο 48ωρο. Αν βέβαια έπρεπε να περάσουν από ιατρική εξέταση όλοι οι ύποπτοι για γρίπη μέσα σ’ αυτό το διάστημα για να πάρουν συνταγή με το φάρμακο –μιάς και χωρίς συνταγή δεν δίνεται- το σύστημα υγείας σε περίπτωση επιδημίας θα κατέρρεε .Γι αυτό είναι προτιμότερη η προφυλακτική αγωγή με τον εμβολιασμό .

Τα νεώτερα αυτά φάρμακα (αναστολείς της νευραμινιδάσης που διατίθενται και στη χώρα μας είναι: η oseltamivir (tamiflu) που δίδεται απο το στόμα και η zanamivir (relenza) σε μορφή σκόνης για εισπνοή και καλύπτουν και τους δύο τύπους ιών (Α &Β) .Η πρώτη μπορεί να δοθεί και σε παιδιά που κινδυνεύουν .

Πότε θα καλέσουμε γιατρό;

Όταν υπάρχει συγχυτική κατάσταση, δύσπνοια, δυνατός πόνος στο στήθος και όχι επειδή έχουμε πυρετό η βήχα για τα οποία ο γιατρός δεν θα κάνει κάτι επιπλέον των όσων μπορεί ο άρρωστος μόνος του . Όταν υπάρχουν συμπτώματα αφυδάτωσης, επειδή πολλές φορές η γρίπη συνοδεύεται από διάρροιες η εμετό . Αν τα συμπτώματα κρατούν πάνω από μια εβδομάδα με την ίδια ένταση ή αν μετά από μικρή ύφεση επανέρχονται θα πρέπει να κληθεί ιατρός , γιατί υπάρχει κίνδυνος πνευμονίας και επιπλοκών που απαιτούν αντιβίωση .

Πρόληψη

Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η πρόληψη με το εμβόλιο που κάθε χρόνο συστήνει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας , που περιλαμβάνει τα πιο πιθανά στελέχη . Σωστό διαιτολόγιο και καλή φυσική κατάσταση με τακτική άσκηση ,αποφυγή της ρύπανσης και ενυδάτωση αποτελούν ασπίδες κατά της νόσησης από γρίππη και άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού .

 

Υγεία

Κάντε ενα αφέψημα με το Valeriana officinalis σε δοσολογία 1-2 γραμ. ανά φλιτζάνι, προσέχοντας την υπερβολική θέρμανση γιατί είναι πολύ πτητικό.

Το Valeriana officinalis λειτουργεί σαν εξισορροπιστικός παράγοντας στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, κατευναστικά σε κατάσταση αναστάτωσης, διεγερτικά σε συνθήκες ακραίας κούρασης.

H ρίζα του φυτού περιέχει μεταξύ αλλων και βαλερινικό οξύ οπου έχει μυοχαλαρωτική και σπασμολυτική δράση.

Πρόσφατες φαρμακολογικές μελέτες έδειξαν ότι τα ενεργά συστατικά του φυτού «χρησιμοποιούν» τους ίδιους υποδοχείς με τα βαρβιτουρικά και τις βενζοδιαζεπίνες στον εγκέφαλο, αλλά σίγουρα με διαφορετικό τρόπο, αφού δεν παρουσιάζουν παρενέργειες, δηλαδή πρωινή υπνηλία και έλλειψη συγκέντρωσης.

Θεωρείται αρκετά ασφαλής, μή τοξική.. αλλά μην τη χρησιμοποιήσετε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

enallaktikidrasi.com

Υγεία

Σύμφωνα με νέα μελέτη, που πραγματοποίησαν ερευνητές της Αμερικανικής Νεφρολογικής Εταιρίας, ο παρατεταμένος καθιστικός χρόνος σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου.

Η καθιστική συμπεριφορά, η ενασχόληση δηλαδή με δραστηριότητες που γίνονται σε καθιστή θέση, συγχέεται συχνά με την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. Ωστόσο, πρόκειται για δύο ανεξάρτητες συμπεριφορές, ενώ ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως ο καθιστικός χρόνος αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση παχυσαρκίας και χρόνιων νοσημάτων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση.

Στην παρούσα μελέτη, συμμετείχαν περίπου 6.000 ενήλικες. Συνολικά, βρέθηκε πως κάθε αύξηση, κατά 80 λεπτά, του συνολικού ημερήσιου χρόνου που αφιερώνεται σε καθιστικές δραστηριότητες, συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου κατά 20%. Μάλιστα, η σχέση αυτή φάνηκε να είναι ανεξάρτητη από τη συνολική διάρκεια της μέτριας και έντονης άσκησης.

Όπως σχολιάζει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, ο καθιστικός χρόνος πιθανότατα αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση χρόνιας νεφρικής νόσου, ενώ αναφέρει πως θα πρέπει να διερευνηθεί κατά πόσο η καθιστική συμπεριφορά επιδρά και στην εξέλιξη εγκατεστημένης νεφρικής νόσου.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

Υγεία

Υπάρχει κανείς που δεν έχει νιώσει έστω και μία φορά στη ζωή του να τον ενοχλεί η μέση του; Δύσκολο, αν αναλογιστούμε ότι ο πόνος στη μέση:

* Εκδηλώνεται σποραδικά σε περισσότερα από τα τέσσερα πέμπτα των ενηλίκων.

* Σε καθημερινή βάση, ο ένας στους 100 εργαζόμενους απουσιάζει από τη δουλειά του εξαιτίας του.

* Αποτελεί την πέμπτη συχνότερη αιτία νοσηλείας

* Είναι η τρίτη συχνότερη αιτία εγχείρησης.

Μάλιστα η οσφυαλγία, όπως λέγεται επιστημονικά, δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των μεσηλίκων ή των ηλικιωμένων. Πρόσφατη βρετανική έρευνα αποκάλυψε ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 16-24 ετών που υποφέρουν από οσφυαλγία είναι παρόμοιο με αυτό μεταξύ των συνταξιούχων - 34% και 38% αντιστοίχως.

Η κρίση μιας οσφυλαγίας συνήθως υποχωρεί μέσα σε έξι εβδομάδες – φυσικά με την ενδεδειγμένη θεραπεία. Ωστόσο, στο 10% των περιπτώσεων ο πόνος είναι επίμονος, δεν ανταποκρίνεται σε οτιδήποτε κι αν δοκιμάσουν οι ασθενείς και τελικά μετατρέπεται σε χρόνιο πρόβλημα που κάνει κόλαση τη ζωή τους.

Η κακή στάση του σώματος, η αρθρίτιδα και οι αλλοιώσεις στη σπονδυλική στήλη λόγω ηλικίας ή εξαιτίας ενός τραυματισμού είναι οι συνήθεις-ύποπτοι για την εμφάνιση του πόνου στη μέση. Ωστόσο, υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας που μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στην πρόκληση όσο και την αντιμετώπισή του, αλλά έως τώρα δεν του δίναμε και μεγάλη σημασία, γράφουν οι «Times» του Λονδίνου.

Ο παράγοντας αυτός είναι το μυαλό μας, σύμφωνα με τα ευρήματα ολοένα περισσότερων μελετών. Η ψυχολόγος δρ Λυν Ντάνγουντυ, λέκτορας Ψυχολογίας της Υγεία στο Πανεπιστήμιο Ulster, στην Αγγλία, η οποία ειδικεύεται στην αντιμετώπιση του πόνου στη μέση, λέει ότι ψυχή και σώμα είναι αλληλένδετα και ότι οι αρνητικές και γεμάτες απαισιοδοξία σκέψεις μπορεί να επιδεινώσουν την οσφυαλγία.

«Όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση άγχους ή στρες, έχει την τάση να σφίγγει άθελά του τους μυς της πλάτης του – και αν τους σφίξει την ώρα που βαδίζει ή πάει να σηκωθεί από την καρέκλα, μπορεί να προκαλέσει οσφυαλγία», εξηγεί. Το ίδιο συμβαίνει και όταν οι μύες είναι μονίμως σφιγμένοι και δεν χαλαρώνουν ποτέ: κάποια στιγμή, θα προκαλέσουν έντονο πόνο, διότι είναι αφύσικο να βρίσκονται μονίμως «στην τσίτα».

Οι μελέτες

Την θεωρία αυτή υποστηρίζουν αρκετές κλινικές μελέτες. Αμερικανοί επιστήμονες, λ.χ., δημοσίευσαν προ καιρού στο επιστημονικό περιοδικό «The Spine Journal» μελέτη που συσχέτισε άμεσα τον πόνο στη μέση με ψυχολογικούς παράγοντες. Το έντονο εργασιακό στρες, ο χαμηλός μισθός, η χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία και η κατάθλιψη διαπιστώθηκε ότι αυξάνουν σημαντικά την συχνότητα και τη διάρκεια της οσφυαλγίας.

Παρομοίως, μελέτη στο «Clinical Journal of Pain» έδειξε πως οι συναισθηματικοί και ευάλωτοι στο στρες άνθρωποι έχουν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν οσφυαλγία, ενώ αντιθέτως όσοι δεν νιώθουν σχεδόν ποτέ στρες έχουν πολύ λιγότερες.

Νωρίτερα εφέτος, εξάλλου, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Keele, αποφάσισαν να ελέγξουν εάν συσχετίζονται οι πεποιθήσεις, οι σκέψεις και τα συναισθήματα με τον πόνο. Έτσι, επιστράτευσαν 20 πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία και τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια.

Όπως ανακάλυψαν, όσοι έκαναν τις περισσότερες και πιο επίμονες αρνητικές σκέψεις για την κατάστασή τους είχαν τα υψηλότερα επίπεδα πόνου. Αυτή ήταν λ.χ. η περίπτωση όσων «τρωγόντουσαν» όλη μέρα για τα συμπτώματά τους, την αιτία τους και τις δυσκολίες που τους δημιουργούσαν ή ανησυχούσαν όλη την ώρα για τα φάρμακά τους και τις στιγμές που έχαναν απ’ τη ζωή τους λόγω του πόνου τους.

Αρνητικές σκέψεις

Το αναμάσημα των αρνητικών σκέψεων γύρω από τα συμπτώματα είναι πολύ συνηθισμένο σε όσους πάσχουν από χρόνιους πόνους – και αυτό είναι εύλογο. Ως φαίνεται, όμως, οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο, αφού όσο περισσότερα είναι τα αρνητικά συναισθήματα και η απελπισία λόγω της κατάστασης, τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργεί λ.χ. στον ύπνο και τόσο πιο έντονος γίνεται ο πόνος.

Στην μελέτη του Keele, όμως, οι μισοί από τους εθελοντές δήλωσαν ξεκάθαρα πως δεν είχαν άλλη εναλλακτική λύση, πέρα από το να αναμασούν ό,τι τους συνέβαινε: αισθάνονταν εντελώς ανίκανοι να κάνουν οτιδήποτε άλλο.

Εντούτοις, η μελέτη – που χρηματοδοτήθηκε από τον βρετανικό κοινωφελή οργανισμό BackCare – έδειξε πως εκείνοι οι λιγοστοί ασθενείς, οι οποίοι είχαν καταφέρει να απαλλαγούν από τις αρνητικές σκέψεις και ήταν αισιόδοξοι, είχαν χαμηλότερα επίπεδα πόνου και κατάφερναν να κάνουν πολλά πράγματα.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, «στόχος είναι να βρούμε τεχνικές γνωστικής εκπαίδευσης, οι οποίοι θα βοηθήσουν όσους αναμασούν συχνά τις αρνητικές σκέψεις τους, να τις περιορίσουν στο ελάχιστο δυνατό, ώστε να ανακουφιστούν και από τον πόνο τους», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης δρ Νικόλ Τανγκ, ερευνήτρια στο Τμήμα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας & Επιστημών Υγείας του πανεπιστημίου.

Αυθυποβολή

Οι πεποιθήσεις μας ασκούν πανίσχυρο ρόλο στην ένταση των συμπτωμάτων. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα σε μελέτες στις οποίες συγκρίνονται αληθινές θεραπείες με εικονικές.

Το 2011, λ.χ., η δρ Ρέιτσελ Μπούχμπιντερ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, συνέκρινε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε σπονδυλοπλαστική με ασθενείς που υποτίθεται ότι την είχαν κάνει. Η σπονδυλοπλαστική είναι μία μη χειρουργική θεραπεία, κατά την οποία εγχέεται με μία βελόνα σε έναν ή περισσότερους σπονδύλους μία ουσία (ένα πολυμερές) που γίνεται σκληρό σαν πέτρα σε λίγα λεπτά. Η έγχυση γίνεται για να στηρίξει τους σπονδύλους που είναι πολύ αδύναμοι (λ.χ. λόγω οστεοπόρωσης) και να μειώσει τον πόνο.

Όπως έγραψαν η δρ Μπούχμπιντερ και οι συνεργάτες της στο επιστημονικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», οι ασθενείς που νόμιζαν ότι είχαν κάνει σπονδυλοπλαστική ανέφεραν την ίδια βελτίωση του πόνου με εκείνους που όντως την είχαν κάνει!

Η δρ Ντάνγουντυ αποδίδει αυτού του είδους τις βελτιώσεις στην δύναμη της ελπίδας. «Ο κόσμος πιστεύει πάντοτε πως το κάτι είναι καλύτερο από το τίποτα – και αυτό είναι από μόνο του ισχυρό κίνητρο για να πιστέψει ότι βελτιώθηκε η κατάστασή του, παρότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχε γίνει θεραπεία», εξηγεί.

«Αντιθέτως, όταν πολλοί πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία ακούν από τους γιατρούς τους ότι δεν ξέρουν που οφείλεται το πρόβλημά τους, καταρρακώνονται. Και αυτό, διότι αν δεν ξέρουν την αιτία, δεν ξέρουν και τι ακριβώς να κάνουν για να γίνουν καλά ή ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα της εξέλιξης του προβλήματός τους».

Αντικαταθλιπτικά και γνωστική θεραπεία

Αυτού του είδους η ψυχική καταρράκωση μπορεί να εξηγεί γιατί σε μερικές μελέτες καταγράφηκε άμβλυνση της οσφυαλγίας με τη βοήθεια αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. «Η χρόνια οσφυαλγία ενδέχεται να αποτελεί ψυχοσωματικό σύμπτωμα μιας ευρύτερης ψυχικής δυσκολίας», λέει η δρ Ντάνγουντυ. «Συνήθως αυτό δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν στην αντιμετώπισή της, αλλά μπορεί να είναι συμβάλλων παράγοντας».

Εάν συμβαίνει αυτό, η ψυχολογική υποστήριξη ενδέχεται να βοηθήσει. Το 2010, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Warwick μελέτησαν 700 πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία και έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet» πως όσοι υποβλήθηκαν σε γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία είχαν διπλάσιες πιθανότητες να τον νικήσουν σε σύγκριση με όσους έπαιρναν μόνον παυσίπονα και περπατούσαν.

Η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία που έκαναν οι ασθενείς αυτοί «στόχο είχε να “σπάσει” τις συνηθισμένες τους συμπεριφορές και να τους διδάξει να σκέφτονται θετικά», εξηγεί η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ζάρα Χάνσεν.

Και έσπευσε να ξεκαθαρίσει: «Δεν λέμε ότι ο πόνος στη μέση βρίσκεται στο μυαλό μας, σαφώς αποτελεί ένα σωματικό πρόβλημα. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο τον αντιλαμβανόμαστε, επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο τον χειριζόμαστε».

 

 ΤΑ ΝΕΑ Weekend

Υγεία

Είστε πρησμένοι και βαρύτεροι μετά τις γιορτές; Μάθετε που πήρατε από το οίδημα. Σε κατακράτηση υγρών και όχι σε περιττό λίπος μπορεί να οφείλεται η αύξηση βάρους έως και 1-2 κιλά την περίοδο των γιορτών.

Όπως εξηγεί η Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου, κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος στην Advanced Nutrition (www.advancednutrition.gr) «τις προηγούμενες μέρες οι περισσότεροι καταναλώσαμε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, όπως ψωμί, σουφλέ με πολλά τυριά αλλά και γλυκά που αποτελούν κρυφή πηγή άλατος, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουμε υπερβολική κατακράτηση υγρών.

Επιπλέον, μειώσαμε σημαντικά την κατανάλωση νερού που βοηθά στην απομάκρυνση των κατακρατούμενων υγρών και το αντικαταστήσαμε με ποτά και αναψυκτικά».


Η ίδια προτείνει τα εξής για να απαλλαγούμε από την κατακράτηση:

1.Καταναλώστε αρκετό νερό. Πιείτε τουλάχιστον 1,5-2 λίτρα την ημέρα και αυξήστε την ολική πρόσληψη υγρών πίνοντας τσάι, χαμομήλι και άλλα αφεψήματα.

2.Μειώστε την κατανάλωση αλατιού. Η συνολική πρόσληψη δεν πρέπει να ξεπερνάει το 1 κουταλάκι του γλυκού/μέρα (2.400 mg νατρίου). Πέρα όμως από το αλάτι που χρησιμοποιούμε στο μαγείρεμα ή στο τραπέζι, σημαντική ποσότητα εμπεριέχεται και σε τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγουμε: αρτοπαρασκευάσματα, φαγητά τύπου fast food, τυριά, κονσερβοποιημένα και επεξεργασμένα τρόφιμα, συμπυκνωμένος χυμός ντομάτας, κύβοι λαχανικών, σάλτσες.

Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη νατρίου μπορεί να καλυφθεί αποκλειστικά από την κατανάλωση αλατισμένων τροφίμων, χωρίς καν να έχετε χρησιμοποιήσει επιπλέον αλάτι στις μαγειρικές παρασκευές σας. Επομένως προσπαθήστε να ενισχύσετε τη γεύση των φαγητών σας με τη χρήση μπαχαρικών, καρυκευμάτων, μυρωδικών, λεμονιού και ξυδιού.

3.Ποντάρετε στο κάλιο. Αυξήστε την κατανάλωση τροφίμων που περιέχουν κάλιο για να επέλθει ισορροπία μεταξύ νατρίου και καλίου και θα ενισχυθεί η απώλεια των κατακρατούμενων υγρών. Τέτοια τρόφιμα είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, η πατάτα, τα όσπρια, η μπανάνα, το πορτοκάλι, η ντομάτα, το γάλα, το γιαούρτι.

4.Ασκηθείτε. Η κατακράτηση υγρών μπορεί να οφείλεται και σε κακή κυκλοφορία του αίματος που παρατηρείται κατά την καθιστική ζωή.

Το ενδεικτικό μενού :
Η διαιτολόγος Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου αναφέρει κάποιες επιλογές με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και υψηλή σε κάλιο.
Πρωινό: Γάλα με ανεπεξέργαστη βρώμη και ανάλατους ξηρούς καρπούς/ ή ρυζογκοφρέτα με γιαούρτι και μέλι, τσάι
Σνακ: Φρουτοσαλάτα με πορτοκάλι και μήλο

Μεσημεριανό: Ψαρόσουπα με πατάτες ή κοτόσουπα με ρύζι και σαλάτα εποχής με πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μαρούλι, iceberg)
Απογευματινό: Γιαούρτι με μπανάνα και κανέλα
Βραδινό: Σαλάτα με κοτόπουλο, ντοματίνια, πορτοκάλι, ρόκα, σπανάκι, ελαιόλαδο, ξύδι και λίγο μέλι.

faysbook.gr

Υγεία

Η ζωή στις μεγαλουπόλεις είναι άμεσα συνδεδεμένη με το άγχος. Πριν από 60 χρόνια ζούσε μόλις το ένα τρίτο του πληθυσμού στις πόλεις. Σήμερα, περισσότεροι από το 50%. Μέχρι το 2050, υπολογίζουν οι ειδικοί ότι θα αυξηθεί το ποσοστό στο 70%.
Το 2003 Βρετανοί ψυχίατροι δημοσίευσαν μια έρευνα για την ψυχική κατάσταση των κατοίκων της συνοικίας Κάμπεργουελ του Λονδίνου. Η συγκεκριμένη περιοχή γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και μετά. Μεταξύ του 1965 και του 1997 σχεδόν διπλασιάστηκε ο αριθμός των ασθενών με σχιζοφρένεια, χωρίς ωστόσο να αυξηθεί σημαντικά ο πληθυσμός.
Ερευνητικές ομάδες στην Γερμανία συνέκριναν την αντίδραση του εγκεφάλου ανθρώπων που μεγάλωσαν σε πόλεις με αυτήν των ανθρώπων που μετακόμισαν στις πόλεις ως ενήλικες. Υπό συνθήκες στρες λοιπόν, το τμήμα του εγκεφάλου που αντιδρά όταν αντιλαμβανόμαστε κάτι ως απειλή και μπορεί μάλιστα να προκαλέσει βίαιες αντιδράσεις, παρουσίαζε έντονη δραστηριότητα στους ανθρώπους που μεγάλωσαν στην πόλη. Επιπλέον, η δραστηριότητα του εγκεφάλου των συγκεκριμένων ατόμων παρουσίασε κοινά σημεία με αυτή των ανθρώπων που είναι επιρρεπείς στη σχιζοφρένεια.
Η πόλη βλάπτει σοβαρά το μυαλό, ήταν το βασικό συμπέρασμα επιστημονικής μελέτης που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν καθώς οι περιβαλλοντικοί ρύποι, η έλλειψη πρασίνου και οξυγόνου και η έλλειψη ανοιχτών γραμμών και επιφανειών δημιουργούν συνθήκες στρες στον εγκέφαλο. Σύμφωνα με την έρευνα του αμερικανικού πανεπιστημίου, μια βόλτα στη φύση μπορεί να βελτιώσει την απόδοση της ανθρώπινης μνήμης κατά 20%, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει σε μια βόλτα στην πόλη η οποία απαιτεί, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, διαρκή εγρήγορση και προσοχή. Το μυαλό, τονίζουν, είναι μια μηχανή που προσπαθεί να ανιχνεύσει πιθανές απειλές και το αστικό περιβάλλον αναγκάζει τον άνθρωπο να το χρησιμοποιεί διαρκώς για αυτόν τον λόγο. Το στρες, τα προβλήματα συγκοινωνίας, οι στενοί και άσχημοι χώροι, η δυσκολία ανεύρεσης ελεύθερου χρόνου, αλλά και τρόπου εύκολης πρόσβασης σε φίλους δημιουργούν αρνητική διάθεση η οποία μπορεί να καταλήξει σε δυσθυμία, δηλαδή χρόνια ελαφριά κατάθλιψη.
Αλλά δεν είναι μόνο το στρες των μεγαλουπόλεων. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ηχορύπανση, ακόμα και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι απειλές που δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς. Για παράδειγμα, οι καύσωνες που αναμένονται τα επόμενα χρόνια σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη διάρκειά τους, αναμένεται να μεταβάλουν τους δείκτες υγείας- ιδιαίτερα σε μεγαλουπόλεις της Μεσογείου, όπως είναι η Αθήνα και η Ρώμη.
Η συχνότητα εμφάνισης καύσωνα ενδέχεται να αυξηθεί από δύο ημέρες που ήταν τις θερινές περιόδους 1961-1990, σε περίπου 13 ημέρες από το 2021 έως το 2050 και στις 40 ημέρες για την περίοδο 2071-2100. Οι πόλεις μπορεί να λειτουργήσουν ως «νησίδες θερμότητας», δηλαδή ως περιοχές θερμότερες από την περιβάλλουσα εξοχή τους.
Ένας επιπλέον κίνδυνος είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση, καθώς τα μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια μπορεί να εισχωρήσουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες, προκαλώντας σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, ενώ προκαλούν και φλεγμονή που μπορεί να οδηγήσει στο έμφραγμα και στο εγκεφαλικό. Επιπλέον, η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου, κυρίως στους πνεύμονες.
premium.paratiritis

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή