Μαΐου 27, 2020

Υγεία

Η θερμοκρασία έχει αρχίσει σιγά σιγά να μειώνεται και τα πρώτα κρυολογήματα έχουν ήδη ξεκινήσει.

Προστατέψτε φυσικά τον οργανισμό σας, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σας σύστημα μέσω τροφών με υψηλή συγκέντρωση σε:

Βιταμίνη Β2 ή ριβοφλαμίνη, η οποία ενισχύει την αντίσταση σε βακτηριακές λοιμώξεις. Φυσικές πηγές: συκώτι, βασιλικός πολτός, όσπρια και μαγιά μπύρας.

Βιταμίνη Ε, η οποία μεταξύ άλλων αυξάνει την παραγωγή των Β-κυττάρων, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που παράγουν αντισώματα που καταστρέφουν τα βακτήρια. Φυσικές πηγές: μουρουνέλαιο, σογιέλαιο, ελαιόλαδο, αμύγδαλα, φουντούκια, και δημητριακά.

Βιταμίνη C, η οποία αυξάνει την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων και των αντισωμάτων που καταπολεμούν τις λοιμώξεις επιπλέον και παράλληλα ανεβάζει τα επίπεδα της ιντερφερόνης, το αντίσωμα το οποίο προστατεύει τα κύτταρα από ιούς και λοιμώξεις. Φυσικές πηγές: το γκρέιπφρουτ, τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, οι πιπεριές, τα φυλλώδη λαχανικά, τα μούρα, το μπρόκολο και η ντομάτα.

Ψευδάργυρο, ιχνοστοιχείο απαραίτητο για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Προσοχή: η συνιστώμενη ποσότητα ψευδαργύρου είναι 15-25 mg την ημέρα.

Φυσικές πηγές: οστρακοειδή, ψάρια, πουλερικά και φασόλια.

vita.gr

Υγεία

Το ιχθυέλαιο παράγεται από την σάρκα λιπαρών ψαριών όπως σολομού, ρέγκας, σκουμπριού, κλυπέας, σαρδέλας και πέστροφας. Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα ΕPA (εικοσιπεντανοϊκό οξύ) και DHA (δοκοσαεξανοϊκό οξύ). Η πραγματική αξία των ιχθυελαίων εντοπίζεται στην περιεκτικότητά τους στα παραπάνω στοιχεία.

Τα δύο λιπαρά οξέα EPA και DHA, είναι σημαντικά στην ανθρώπινη υγεία, καθώς συμβάλλουν ουσιαστικά στην πρόληψη της καρδιοπάθειας, του καρκίνου και άλλων ασθενειών. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα υπάρχουν κυρίως σε λιπαρά ψάρια, όπως προαναφέρθηκε, και επίσης στη σόγια, στο λιναρόσπορο, στα πράσινα λαχανικά, στα καρύδια και σε τρόφιμα ενισχυμένα με ωμέγα-3, όπως οι μαργαρίνες.

Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα διατίθενται και σε συμπληρώματα. Ενώ όλα τα ωμέγα-3 ενισχύουν και στηρίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, τα ωμέγα-3 από ιχθυέλαια, δηλαδή τα EPA και τα DHA, είναι πιο ισχυρά βιολογικώς από τα ωμέγα-3 λίπη α-λινολενικού οξέος που βρίσκονται σε φυτικές πηγές, όπως ο λιναρόσπορος.

Δυστυχώς, η διατροφή δυτικού τύπου που επικρατεί σε πολλές αναπτυγμένες χώρες είναι φτωχή σε ωμέγα-3. Η απουσία σε ικανοποιητικές ποσότητες αυτών των λιπαρών οξέων μπορεί να συντέλεσε στην αύξηση πολλών χρόνιων παθήσεων που έχουν σχέση ή γενεσιουργό αιτία την χρόνια φλεγμονή, καθώς τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.

Ολοένα και περισσότερα στοιχεία για τα οφέλη των ιχθυελαίων στην υγεία αποκαλύπτει η ιατρική έρευνα.
Έχει αποδειχθεί ότι τα ιχθυέλαια προάγουν την καλύτερη λειτουργία της καρδιάς. Πιο συγκεκριμένα:

Επηρεάζουν θετικά την ισορροπία των λιπών του σώματος.
Μειώνουν την πιθανότητα πήξης του αίματος.
Καθιστούν την καρδιά λιγότερο επιρρεπή σε αρρυθμίες.
Μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη καρδιοπαθειών, αυξάνοντας την καλή χοληστερόλη HDL, μειώνοντας τα επίπεδα ομοκυστεΐνης και μειώνοντας την υπέρταση.

Εγκυμοσύνη
Η κατανάλωση ψαριών κρίνεται απαραίτητη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό προτείνεται γιατί όλο και περισσότερες μελέτες αποδεικνύουν ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, αλλά και του νευρικού συστήματος του μωρού. Επειδή το πρώτο εξάμηνο το μωρό τρέφεται με γάλα, είναι ωφέλιμο οι μητέρες να θηλάσουν και η διατροφή τους να είναι πλούσια σε λιπαρά ψάρια.

Αρθρίτιδα
Έρευνες υποδεικνύουν ότι τα ωμέγα-3 λιπαρά είναι χρήσιμα σε άτομα με αρθρίτιδα. Συγκεκριμένα έχει διαπιστωθεί βελτίωση στα συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας, στους ασθενείς που λάμβαναν συμπληρώματα με ιχθυέλαιο.

Ψυχική Υγεία
Επιστημονικές έρευνες διαπίστωσαν, πως η συμπληρωματική χορήγηση ωμέγα-3 λιπαρών οξέων σε ασθενείς με κατάθλιψη, μείωσε σημαντικά την συχνότητα και την ένταση των επεισοδίων τους. Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με την κατάθλιψη και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα έχουν γίνει με ιχθυέλαια.

Τα χαμηλά επίπεδα αυτών των λιπαρών οξέων έχουν συνδεθεί με κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, μείωση της μνήμης και μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Τα ισχυρά αντιψυχωτικά φάρμακα, μπορεί να έχουν σοβαρές παρενέργειες, γεγονός που κάνει ορισμένους ανθρώπους να τα αποφεύγουν. Από την άλλη, τα συμπληρώματα διατροφής με ιχθυέλαια, είναι καλύτερα ανεκτά και πιο εύκολα στη λήψη τους, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Πολλές μελέτες όμως, υποστηρίζουν ότι σημαντικό στοιχείο για την καλή ψυχική υγεία, δεν είναι μόνο η πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, αλλά και η σωστή αναλογία μεταξύ ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρών οξέων. Ο σύγχρονος τρόπος διατροφής, συνεισφέρει μεγαλύτερη πρόσληψη ωμέγα-6 λιπαρών οξέων (διάφορα σπορέλαια, καλαμποκέλαιο, φυστικέλαιο), κάτι που διαταράσσει τη σωστή αναλογία μεταξύ ωμέγα-3 και ωμέγα-6.

Δέρμα και μάτια
Το δέρμα και τα μάτια βελτιώνονται από τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Βοηθούν στην αντιμετώπιση της φλεγμονής που δημιουργούν οι υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου. Διατηρούν την υγρασία που χρειάζονται τα μάτια, χάρη στην αντιφλεγμονώδη τους δράση.

Πνευματική συγκέντρωση
Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα από ιχθυέλαια είναι απαραίτητα σε περιόδους πνευματικής καταπόνησης (όπως κατά την περίοδο των εξετάσεων), γιατί τροφοδοτούν τον εγκέφαλο και αυξάνουν την συγκέντρωση.

Οστεοπόρωση
Μελέτες έδειξαν, ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν ιχθυέλαιο, σε συνδυασμό με συμπληρώματα ασβεστίου, παρουσιάζουν καλύτερη οστική πυκνότητα και λιγότερα κατάγματα, από τις γυναίκες που λάμβαναν μόνο συμπληρώματα ασβεστίου.

Πρόληψη καρκίνου
Θετικά αποτελέσματα βρέθηκαν και στη δράση των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη.

Συμπτώματα εμμήνου ρύσης
Η τακτική χρήση ιχθυελαίου μπορεί να ωφελήσει τις γυναίκες που παρουσιάζουν κράμπες, λόγω τις εμμήνου ρύσης. Η λήψη ιχθυελαίων κατά την περίοδο, είναι δυνατόν να μειώνει και τα συμπτώματα που αυτή προκαλεί, όπως οι πόνοι στην κοιλιά και ο πονοκέφαλος.

Το Τμήμα Προληπτικής Ιατρικής & Διατροφής Πανεπιστήμιο Κρήτης) προτείνει τα εξής:

Συστάσεις και κατανάλωση ψαριού στην Ελλάδα

Πόσο απαιτείται (γραμμάρια την εβδομάδα)

500 γρ. για εφήβους και ενήλικες.
200 γρ. για παιδιά σχολικής ηλικίας.
100 γρ. για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Αρκετοί άνθρωποι όμως δεν τρώνε καθόλου ψάρι. Οι ειδικοί συνιστούν σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπων, καθώς και στους καρδιοπαθείς, να παίρνουν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα υπό μορφή συμπληρωμάτων, γιατί αυτό είναι προτιμότερο από να στερούνται τελείως τα οφέλη τους.

newsbeast.gr

Υγεία

Μαζί με την σκόνη ορού γάλακτος και την κρεατίνη, η γλουταμίνη αποτελεί ιδανικό συμπλήρωμα για αθλητές που επιθυμούν να αυξήσουν την καθαρή μυϊκή μάζα και να μειώσουν το σωματικό λίπος.

Τι είναι η γλουταμίνη;
Η γλουταμίνη είναι το αφθονότερο φυσικό μη βασικό αμινοξύ στο ανθρώπινο σώμα αποτελώντας το 61% όλων των αμινοξέων του σώματος και εντοπίζεται στο αίμα, στους μύες, στον εντερικό σωλήνα, στον εγκέφαλο και στο συκώτι.

Η γλουταμίνη (ή L-Glutamine) εντοπίζεται σε αρκετές τροφές όπως κρέας, ψάρι, αυγά, γαλακτοκομικά, όσπρια και κάποια λαχανικά. Αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας εκτελώντας μία σειρά βασικών λειτουργιών μεταξύ των οποίων η ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Το μεγαλύτερο μέρος της γλουταμίνης που λαμβάνεται με την τροφή, προέρχεται από το άλας γλουταμικού οξέος, το οποίο μετατρέπεται σε γλουταμίνη από τον οργανισμό με την βοήθεια του ένζυμου γλουταμίνη-συνθετάση (Glutamine Synthetase). Αντίθετα, η γλουταμίνη των συμπληρωμάτων διατροφής παράγεται από άμυλο ή σιρόπι καλαμποκιού που έχει υποστεί αλκοολική ζύμωση.

Ποια είναι η δράση της γλουταμίνης ;
Τα συμπληρώματα γλουταμίνης διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνουν τις φλεγμονές και προστατεύουν τα μυϊκά κύτταρα από τραυματισμούς κατά την έντονη άσκηση. Η γλουταμίνη διατηρεί την υγεία της γαστρεντερικής οδού σε υψηλά επίπεδα συμβάλλοντας τα μέγιστα στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αύξηση αζώτου
Η δομή της γλουταμίνης περιέχει 2 άτομα αζώτου, γεγονός που την καθιστά σημαντικό μεταφορέα αζώτου, μεταφέροντας το 35% του αζώτου που φτάνει στα μυϊκά κύτταρα. Αυτό ισούται με αναβολική μυϊκή ανάπτυξη.

Αντικαταβολική και ανοσοποιητική ενίσχυση
Κατά την έντονη άσκηση τα επίπεδα της γλουταμίνης στο σώμα μειώνονται ως και 50% και παραμένουν χαμηλά μέχρι την πλήρη μυϊκή αποκατάσταση. Αυτό συμβαίνει γιατί μετά από έντονη άσκηση, η γλουταμίνη που μεταφέρει άζωτο μετακινείται από τους μύες και χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση και την ανοσοποιητική λειτουργία. Αυτή η μείωση της γλουταμίνης δημιουργεί ένα καταβολικό περιβάλλον για τον μυϊκό ιστό.

Αυξημένη πρωτεϊνική σύνθεση
Χρησιμοποιώντας λοιπόν συμπλήρωμα γλουταμίνης πριν και μετά από την άσκηση, οι αθλητές και οι body builders μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την μείωση της ήδη υπάρχουσας γλουταμίνης στον μυϊκό ιστό, διατηρώντας παράλληλα υψηλά τα επίπεδα αζώτου επιτρέποντας έτσι μια βελτιωμένη πρωτεϊνική σύνθεση.

Πως δουλεύει πραγματικά η γλουταμίνη
Τα συμπληρώματα γλουταμίνης λειτουργούν αντικαθιστώντας την μυϊκή γλουταμίνη στο έντερο και στο ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό βοηθά στο να παραμείνουν υψηλά τα επίπεδα γλουταμίνης στο μυϊκό ιστό αποφεύγοντας την δημιουργία καταβολικού περιβάλλοντος.

Απελευθέρωση αυξητικής ορμόνης
Έρευνες απέδειξαν την ιδιότητα της γλουταμίνης να αυξάνει δραματικά τα επίπεδα της ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης. Στην πραγματικότητα μια σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε με μόνο 2 γραμμάρια L-γλουταμίνης σε ελεύθερη μορφή.

Αυξημένη πρόσληψη γλυκογόνου
Η πρόληψη γλουταμίνης μετά την άσκηση αυξάνει την διαθεσιμότητα του γλυκογόνου προωθώντας την συσσώρευση του στο μυϊκό ιστό. Αυτός είναι ένας παράγοντας κλειδί στην διαδικασία «αποκατάστασης» μετά από άσκηση.

Υγεία του εντέρου
Επιπροσθέτως η γλουταμίνη φαίνεται να έχει ιδιότητες καθαρισμού της γαστρεντερικής οδού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση του αισθήματος της πείνας αυξάνοντας τον κορεσμό πολεμώντας τα παθογόνα βακτήρια που επικάθονται στο στομάχι καλύπτοντας το.

Ποιον τύπο γλουταμίνης ;
Παρόλο που η αύξηση της πρόσληψης γλουταμίνης μπορεί να γίνει μέσα από την τροφή, είναι πρακτικά δύσκολο να αναλώσει κανείς τις απαιτούμενες ποσότητες, ειδικά πριν και μετά από άσκηση. Αυτό καθιστά την γλουταμίνη σε μορφή συμπληρώματος, ιδανική επιλογή.

Ο κύριος τύπος συμπληρώματος γλουταμίνης στο ΕΜΠΟΡΙΟ είναι η L-γλουταμίνη. Εξίσου διαθέσιμα είναι εναλλακτικά και τα πεπτίδια γλουταμίνης. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο μορφές γλουταμίνης είναι ότι η L-γλουταμίνη είναι σε ελεύθερη μορφή και λιγότερο σταθερή αφού δεν συνδέεται με άλλα αμινοξέα. Τα πεπτίδια γλουταμίνης συνδέονται με άλλα αμινοξέα με πεπτικούς δεσμούς, γεγονός που τα καθιστά σταθερότερα και ευκολότερα απορροφήσιμα από το σώμα. Παρόλα αυτά όλες οι έρευνες που έδωσαν θετικά αποτελέσματα οδηγούν στη χρήση της L-γλουταμίνης. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί για τα πεπτίδια γλουταμίνης είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις προκαλούν δυσκοιλιότητα.

Χορήγηση
Εξαιτίας της αντικαταβολικής λειτουργίας και της ιδιότητας της γλουταμίνης να επιταχύνει την σύνθεση του γλυκογόνου, συνίσταται η ΛΗΨΗ της 20-30 λεπτά πριν και μετά από την άσκηση. Επιπλέον αρκετοί αθλητές συνηθίζουν την λήψη μίας ακόμη δόσης πριν τον ύπνο. Τις ημέρες που δεν γίνεται άσκηση, συνίσταται η λήψη μίας δόσης το πρωί και μίας με το τελευταίο πρωτεϊνικό γεύμα της ημέρας.

Συντηρητική δοσολογία
Η συνιστώμενη συντηρητική δόση είναι 5 γραμμάρια. Υπερβάσεις αυτής της δοσολογίας μπορούν κατά γενική ομολογία να προκαλέσουν στομαχικές διαταραχές. Υπάρχουν αθλητές που δοκιμάζουν 5 γραμμάρια την ημέρα και μη παρατηρώντας κάποια διαφορά θεωρούν ότι η γλουταμίνη δεν λειτουργεί. Στην πραγματικότητα η ημερήσια δόση των 5 γραμμαρίων είναι πολύ χαμηλή για να παρατηρηθεί κάποια αισθητή διαφορά. Η εμπειρία μας δείχνει ότι μια δοσολογία 15-20 γραμμαρίων την ημέρα για αρκετές εβδομάδες είναι απαραίτητη ώστε να παρατηρηθεί διαφορά.

Ανώτερη δοσολογία
Κάποιοι αθλητές φτάνουν σιγά - σιγά να λαμβάνουν μέχρι και 20-80 γραμμάρια ημερησίως όπως αναφέρει και ο προπονητής Charles Poliquin, ο οποίος συμβουλεύει τους αθλητές του να λαμβάνουν μεγάλες δόσεις γλουταμίνης μετά την άσκηση τους. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η μείωση του λίπους, το χτίσιμο των μυών και αυξάνεται ο καθαρισμός της γαστρεντερικής οδούς επιτρέποντας την μεγαλύτερη απορρόφηση τροφής. Ταυτόχρονα ενισχύεται και το ανοσοποιητικό σύστημα, όμως απαιτείται μεγάλη προσοχή και παρακολούθηση για την αποφυγή σοβαρών στομαχικών διαταραχών οι οποίες μπορούν να προκύψουν ήδη από τα 10 γραμμάρια.

Προσωπικές συστάσεις
Δεν είναι ασυνήθιστο να υπάρχουν συμπληρώματα γλουταμίνης συχνά συνδυασμένα με άλλα συμπληρώματα με την ελπίδα να επιτευχθεί συνέργεια. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι καμία ανεξάρτητη έρευνα δεν υποστηρίζει τέτοια φαινόμενα συνέργειας.

Τακτική πρόσληψη γλουταμίνης πριν και μετά την άσκηση θα βελτιώσει σίγουρα την γαστρεντερική και ανοσοποιητική λειτουργία και θα κρατήσει υψηλά τα επίπεδα αζώτου στα μυϊκά κύτταρα βοηθώντας το σώμα νικήσει το αντικαταβολικό στρες της έντονης άσκησης.

Το σώμα επιταχύνει την αποκατάσταση, αυξάνει την έκκριση ανθρώπινης αυξητικής ορμόνης και της πρωτεϊνικής σύνθεσης με αποτέλεσμα την απώλεια λίπους και το χτίσιμο περισσότερου μυϊκού ιστού. Το σημαντικό είναι να διατηρείται η δοσολογία σε επίπεδο που να έχουμε ορατά αποτελέσματα χωρίς στομαχικές διαταραχές/επιπλοκές.

Παρά τους θετικούς ισχυρισμούς για τα πεπτίδια γλουταμίνης και διάφορες άλλες μορφές της, όλες οι έρευνες έχουν γίνει χρησιμοποιώντας απλή L-γλουταμίνη.

Για καλύτερα αποτελέσματα συνίσταται η πρόσληψη 100% καθαρής φαρμακευτικής γλουταμίνης ή για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα και ταχύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό προτείνεται η 100% μικρομετατροποιημένη γλουταμίνη.

zougla.gr

Υγεία

H Ομοιοπαθητική, από τις λέξεις όμοιον και πάθος, είναι μια μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής που επινοήθηκε το 1796 από τον Σάμουελ Χάνεμαν (Samuel Hahnemann), με βάση το αξίωμα πως «τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια» (similia similibus curantur), σύμφωνα με το οποίο η θεραπεία μιας ασθένειας μπορεί να επιτευχθεί με χρήση φαρμακευτικών ουσιών που είναι ικανές να προκαλέσουν τα συμπτώματα αυτής της ασθένειας, όταν χορηγηθούν σε έναν υγιή οργανισμό

Η oμοιοπαθητική θεωρείται ψευδοεπιστήμη, ενώ έχει βρεθεί πως η επίδραση των φαρμάκων της δεν είναι πιο αποτελεσματική από την επίδραση των εικονικών φαρμάκων (placebo).

 

Ο Χάνεμαν πίστευε πως η υποκείμενη αιτία των ασθενειών ήταν τα φαινόμενα που εκείνος αποκαλούσε «μιάσματα», τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν με ομοιοπαθητικά φάρμακα.

Για την παρασκευή των φαρμάκων αυτών γίνεται σταδιακή αραίωση μιας δραστικής ουσίας σε οινόπνευμα ή απεσταγμένο νερό, την οποία ακολουθεί βίαη κρούση πάνω σε ένα ελαστικό σώμα.

Η αραίωση συνήθως συνεχίζεται ακόμα και όταν πλέον δεν απομένει ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας.

O οργανισμός μας έχει έναν εσωτερικό γιατρό, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση της υγείας του ίδιου του οργανισμού μας αφού κάθε οργανισμός αντιδρά με το δικό του μοναδικό τρόπο. Σκοπός της ομοιοπαθητικής θεραπείας είναι η κινητοποίηση αυτών των δυνάμεων και η ενδυνάμωσή του ώστε να εξισορροπηθεί και να αποκατασταθεί η υγεία του.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι σκευάσματα που προέρχονται από το φυτικό ή από το ζωικό βασίλειο και από ορυκτά. Δεν έχουν χημικά πρόσθετα και δεν έχουν καμία σχέση με τα χημικά φάρμακα που επιδρούν στον οργανισμό κατασταλτικά καταπολεμώντας μόνο το τοπικό σύμπτωμα. Αντιθέτως ενισχύουν όλο τον οργανισμό του ασθενούς στο σύνολό του ώστε να εξαφανίζεται οριστικά, ήπια και με φυσικό τρόπο, το αίτιο που προκαλεί την ασθένεια.

Θεραπεύουν σύντομα, άμεσα και αποτελεσματικά σε οξείες ασθένειες εκεί που θα είχαν χορηγηθεί αντιβιοτικά, κορτιζόνη και άλλα ισχυρά χημικά φάρμακα με όλες τους τις παρενέργειες. Σε χρόνιες ασθένειες τα ομοιοπαθητικά φάρμακα θεραπεύουν το αίτιο που τις έχει προκαλέσει και έτσι ο ασθενής απαλλάσσεται από την ασθένειά του.

Η διάρκεια της θεραπείας είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση και διαφέρει από άτομο σε άτομο από λίγες ώρες σε κάποιο οξύ περιστατικό ή και κάποιους μήνες σε κάποιο πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον ασθενή χρόνια.

el.wikipedia.org

Υγεία

Οι πόνοι στα πόδια αποτελούν κοινό σύμπτωμα ανθρώπων όλων των ηλικιακών ομάδων. Μπορεί να εμφανιστούν οπουδήποτε στο πόδι όπως για παράδειγμα τα δάχτυλα, τη φτέρνα, τον αστράγαλο.

Οι αιτίες είναι πολλές: η προχωρημένη ηλικία, τα άβολα παπούτσια, η ορθοστασία, κάποιο είδος κατάγματος, η ανώμαλη ανάπτυξη των νυχιών, ο διαβήτης ή άλλα προβλήματα υγείας. Ευτυχώς υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να δοκιμάσετε στο σπίτι χρησιμοποιώντας μάλιστα συστατικά που υπάρχουν ήδη στον νοικοκυριό σας.

Κρύο και ζεστό νερό
Η εναλλαγή ζεστού και κρύου νερού μπορεί να είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του πόνου στα πόδια. Το καυτό νερό θα τονώσει τη ροή του αίματος και το κρύο θα μειώσει τη φλεγμονή.
Γεμίστε μια λεκάνη με κρύο νερό και μια άλλη με ζεστό νερό. Καθίστε σε μια άνετη καρέκλα, βυθίστε τα πόδια σας στο ζεστό νερό για τρία λεπτά και στη συνέχεια κάντε το ίδιο και με το κρύο για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα ή μέχρι και ένα λεπτό. Επαναλάβετε την όλη διαδικασία δύο ή τρεις φορές και ολοκληρώστε με κρύο ποδόλουτρο.

Ξύδι
Το ξύδι χρησιμοποιείται σε διάφορες θεραπείες και μπορεί να ελαφρύνει τον πόνο στα πόδια που οφείλεται σε διάστρεμμα ή στραμπούληγμα, καθώς μειώνει τη φλεγμονή. Γεμίστε μια μπανιέρα με ζεστό νερό και προσθέστε δύο κουταλιές της σούπας ξίδι. Μπορείτε επίσης να αναμίξετε θαλασσινό αλάτι. Εάν δεν έχετε, απλά χρησιμοποιήστε το επιτραπέζιο αλάτι. Ενυδατώστε τα πόδια σας για περίπου 20 λεπτά.

Πάγος
Ο πάγος μειώνει τον πόνο και το πρήξιμο στα πόδια. Βάλτε μια μικρή ποσότητα θρυμματισμένου πάγου σε μια μικρή πλαστική σακούλα και κάντε μασάζ στην πληγείσα περιοχή σε κυκλική κίνηση. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε μια σακούλα με κατεψυγμένα λαχανικά τυλιγμένα σε μια πετσέτα.
Η χαμηλή θερμοκρασία θα μουδιάσει προσωρινά τις νευρικές απολήξεις στην επώδυνη περιοχή και να σας χαρίσει ανακούφιση. Το οίδημα θα μειωθεί επίσης. Μην εφαρμόζετε όμως το πάγο για περισσότερο από 10 λεπτά στο ίδιο σημείο γιατί μπορεί να βλάψει το δέρμα και τα νεύρα.

Έλαιο γαρύφαλλου
Το γαρύφαλλο είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση του πονοκεφάλου, του πόνου των αρθρώσεων, τον μύκητα των νυχιών, αλλά και του πόνου στα πόδια, καθώς βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος. Για γρήγορη ανακούφιση, κάντε απαλό μασάζ στα πονεμένα πόδια σας με το έλαιο γαρύφαλλου. Αυτό θα τονώσει τη ροή του αίματος και θα χαλαρώσει τους μύες. Μπορείτε μάλιστα να τρίψετε τα πόδια και τις φτέρνες σας με έλαιο γαρύφαλλου αρκετές φορές την ημέρα.

Πιπέρι καγιέν
Το πιπέρι καγιέν είναι ένα μικρό θαύμα της φύσης καθώς αποτελεί πλούσια πηγή της καψαϊκίνης, η οποία ανακουφίζει από μυϊκούς πόνους, αρθρίτιδα, μυϊκή καταπόνηση, πόνους στην πλάτη, ακόμα και πόνους στα πόδια. Αν λοιπόν πονούν τα πόδια σας, πασπαλίστε με πιπέρι καγιέν τις κάλτσες σας πριν τις φορέσετε και ξεκινήστε την ημέρα σας! Αυτό θα βοηθήσει να μείνουν τα πόδια σας ζεστά.

Μια άλλη θεραπεία είναι να προσθέσετε μισό κουταλάκι του γλυκού πιπέρι καγιέν σε μια λεκάνη μισογεμάτη με ζεστό νερό και να βυθίσετε τα πόδια σας σε αυτό για λίγα λεπτά. Θα έχει μια κατευναστική επίδραση και θα σας ανακουφίσει από τον πόνο.

enallaktikidrasi.com

Υγεία

Το σώμα μας είναι ο καθρέφτης των σκέψεων και πεποιθήσεών μας. Το σώμα μας μιλάει πάντα, μας στέλνει διαρκώς μηνύματα, αρκεί εμείς να βρούμε το χρόνο και τον τρόπο να τα ακούσουμε.

Κάθε κύτταρο που υπάρχει μέσα στο σώμα μας ανταποκρίνεται σε κάθε σκέψη που κάνουμε και σε κάθε λέξη που προφέρουμε. Οι τρόποι με τους οποίους εκφράζουμε τις σκέψεις μας και οι λέξεις που προφέρουμε προκαλούν στο σώμα συμπεριφορές και στάσεις που άλλοτε το ησυχάζουν και άλλοτε του προκαλούν ανησυχίες.

Η ακαμψία του σώματος αντιπροσωπεύει την ακαμψία του νου μας

Ο φόβος μας κάνει να παραμένουμε στον παλιό τρόπο συμπεριφοράς και δυσκολευόμαστε να είμαστε ευέλικτοι. ΑΝ πιστεύουμε πως υπάρχει «ένας μόνον τρόπος» για να κάνουμε κάτι, συχνά νιώθουμε τους εαυτούς μας «πιασμένους».

Τα γόνατα όπως και ο σβέρκος, προσδιορίζουν την ευελιξία του κάθε ατόμου. Εκφράζουν την υποχώρηση και την περηφάνια το εγώ και την ισχυρογνωμοσύνη.

Πολλές φορές, όταν προχωράμε προς τα εμπρός φοβόμαστε ότι θα λυγίσουμε και θα υποχωρήσουμε και τότε γινόμαστε αδιάλλακτοι. Αυτό σκληραίνει τις κλειδώσεις. Επιθυμούμε να πάμε μπροστά, όμως δεν θέλουμε να αλλάξουμε τις συνήθειές μας. Γι αυτό τα γόνατα χρειάζονται πολύ χρόνο για θεραπευτούν, επειδή εμπλέκεται το εγώ μας, η περηφάνια και ευθύτητά μας.

Το υπερβολικό βάρος αντιπροσωπεύει την ανάγκη για προστασία. Επιζητούμε προστασία από τις πληγές, την ταπείνωση, την κριτική, την κακομεταχείριση, τη σεξουαλικότητα και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, από ένα φόβο για τη ζωή γενικά. Αν αρχίσουμε να κάνουμε «δίαιτα» στις αρνητικές σκέψεις, το βάρος μας θα ρυθμιστεί από μόνο του.

Η πλάτη αντιπροσωπεύει το σύστημα της στήριξής μας. Όταν έχουμε προβλήματα με τη μέση μας, αυτό σημαίνει συνήθως πως νιώθουμε ότι δεν μας στηρίζει κανείς. Πολύ συχνά έχουμε την πεποίθηση πως τα μόνα στηρίγματα στη ζωή είναι η δουλειά, η οικογένεια ή ο σύντροφός μας. Στην πραγματικότητα έχουμε απόλυτη στήριξη από το σύμπαν, από την ίδια τη ζωή.

Μάλιστα:
• Το πάνω μέρος της πλάτης έχει σχέση με την αίσθηση κάποιας έλλειψης συναισθηματικής στήριξης. ΄Εχουμε την πεποίθηση πως ο σύζυγος, η γυναίκα, οι φίλοι, το αφεντικό μας δε μας καταλαβαίνουν και δε μας στηρίζουν.

• Το κέντρο της πλάτης έχει σχέση με την ενοχή και με εκείνα που βρίσκονται πίσω μας. Μήπως έχουμε την αίσθηση πως κάποιος μας μαχαιρώνει πισώπλατα;

• Tο κάτω μέρος της πλάτης έχει σχέση με τα οικονομικά μας ή ότι στεναχωριόμαστε υπερβολικά γι΄αυτά. Η έλλειψη χρημάτων ή ο φόβος για την έλλειψή τους προκαλούν ενοχλήσεις στη μέση. Το ποσό των χρημάτων που έχουμε δεν έχει καμιά σχέση Μ΄αυτό.

neadiatrofis.gr

Υγεία

Ένα φλιτζάνι χυμού από παντζάρια, την ημέρα, ρίχνει την πίεση άμεσα, αυξάνει την αντοχή, βοηθά στους ρευματισμούς

Το παντζάρι (Beta vulgaris) ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σπανάκι. Tο παντζάρι ή αλλιώς κοκκινογούλι είναι βολβοειδές λαχανικό και αναπτύσσεται μέσα στο χώμα. Θεωρείται υπερφάρμακο λόγω των πολλών και θρεπτικών συστατικών, βοηθώντας μας έτσι να αντιμετωπίσουν αρκετές ασθένειες χωρίς να καταφύγουμε σε φάρμακα.


Η κατανάλωση ενός φλιτζανιού χυμού παντζαριού κάθε μέρα μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση του αίματος και μάλιστα άμεσα, σύμφωνα με βρετανική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Hypertension.

Όπως είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο, η υπέρταση αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου. Η αρτηριακή πίεση διακρίνεται σε συστολική (όταν η καρδιά χτυπάει, δηλαδή αντλεί αίμα) και διαστολική (όταν η καρδιά ηρεμεί ανάμεσα σε δύο χτύπους). Υψηλή θεωρείται συνήθως η αρτηριακή πίεση που ξεπερνά τα 140/90 mmHg.


Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου «Queen Mary», με επικεφαλής την καθηγήτρια φαρμακολογίας Αμρίτα Αλουβάλια έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 15 ασθενείς (οκτώ γυναίκες και επτά άνδρες) που έπασχαν από υπέρταση (140 έως 150 mmHg) και δεν έπαιρναν αντι-υπερτασικά φάρμακα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσοι εθελοντές έπιναν 250ml χυμό παντζαριού, παρουσίαζαν μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά 10 mmHg. Η υποχώρηση της τιμής της αρτηριακής πίεσης ήταν αισθητή τρεις έως έξι ώρες μετά την κατανάλωση του χυμού, ενώ ήταν ανιχνεύσιμη και την επόμενη μέρα.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η ευεργετική δράση του παντζαριού οφείλεται στα νιτρικά άλατα που αυτό περιέχει και τα οποία μετατρέπονται σε μονοξείδιο του αζώτου μέσα στο αίμα. Αυτό το αέριο, με τη σειρά του, διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, διευκολύνοντας έτσι την κυκλοφορία του αίματος, με συνέπεια η αρτηριακή πίεση να μειώνεται.

Τα νιτρικά άλατα υπάρχουν στο έδαφος και αποτελούν πολύτιμες θρεπτικές ουσίες για τα φυτά, τις οποίες απορροφούν μέσω των ριζών τους.


Πάντως οι ερευνητές τονίζουν ότι πρέπει να γίνουν κι άλλες μελέτες για να επιβεβαιωθεί η δράση του χυμού παντζαριού σε βάθος χρόνου.
«Είμαστε ακόμα αβέβαιοι κατά πόσο αυτή η πτώση της αρτηριακής πίεσης διατηρείται μακροπρόθεσμα», τονίζει η Δρ Αλουβάλια, και δηλώνει έκπληκτη από το πόσο μικρή ποσότητα χυμού παντζαριού χρειάζεται για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση σε σημαντικό βαθμό και σε σύντομο χρόνο. Γι' αυτό, συνέστησε στους ανθρώπους να τρώνε και άλλα λαχανικά πλούσια σε νιτρικά άλατα, όπως το μαρούλι.

Πάντως οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι υπάρχει και μια παρενέργεια από την κατανάλωση του παντζαριού. Τα ούρα αλλά και τα κόπρανα αποκτούν μια παροδική κοκκινωπή απόχρωση.

Τα θρεπτικά συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό ο χυμός του παντζαριού δημιουργεί λιγότερη κούραση και περισσότερες αντοχές. Αθλητές, άτομα που επιτελούν επίπονες και κουραστικές εργασίες, ηλικιωμένοι, άτομα που πάσχουν από διάφορες παθήσεις βλέπουν την κατάστασή τους και την ποιότητα ζωής τους να βελτιώνεται με ένα ποτήρι παντζαρόζουμο την ημέρα.
Επίσης πολύ ωφέλιμος θεωρείται ο χυμός γι αυτούς που πάσχουν από ρευματισμούς και αρθριτικά. Θεωρείται ότι συμβάλλει στην αποτοξίνωση του ήπατος και σε αυτό οφείλονται πολλές από τις ευεργετικές δράσεις του.

Καλό είναι να επισημάνουμε ότι τα ούρα, αλλά και τα κόπρανα, γίνονται κόκκινα σε όσους καταναλώνουν παντζάρια, γι αυτό να μην ανησυχήσουν και νομίσουν ότι είναι αίμα.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος


medlabgr.blogspot.com

Υγεία

Οι φράσεις αυτές είναι σίγουρα οικείες, έως ένα σημείο, σε όλους μας. Οι περισσότεροι έχουμε βιώσει τα «συμπτώματα» του στρες, για παράδειγμα να ανεβαίνουν οι παλμοί μας και να σφίγγεται το στομάχι μας τη στιγμή που φρενάρουμε απότομα για να αποφύγουμε μια σύγκρουση καθώς οδηγούμε ή να μας πιάνει πονοκέφαλος και να ανεβαίνει η πίεσή μας όταν καβγαδίζουμε με τον έφηβο γιο μας.

Πιθανώς, επισκεπτόμενοι το γιατρό μας για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, να έχουμε ακούσει τις φράσεις: «Χρειάζεται να ηρεμήσετε λίγο» ή «Το στρες επιδεινώνει το πρόβλημά σας» ή «Τα συμπτώματά σας οφείλονται στο σωματοποιημένο άγχος»... Φταίει, όμως, για όλα το στρες;

Οι απόψεις διίστανται και η συζήτηση που θα μπορούσε να ξεκινήσει σε αυτό το σημείο -βασιζόμενη και σε επιστημονικά δεδομένα- θα ήταν πολύ μεγάλη. Το πρόβλημα είναι ότι τόσο το στρες όσο και η «ζημιά» που κάνει κάθε φορά στον οργανισμό μετριούνται δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, είναι βέβαιο και τεκμηριωμένο ότι το στρες μάς επηρεάζει τόσο στιγμιαία όσο και χρόνια και ότι σωματοποιείται με συγκεκριμένα συμπτώματα, επιτείνει, αλλά και προκαλεί ακόμη συγκεκριμένα νοσήματα, π.χ. καρδιαγγειακά και ψυχικά. Και επειδή όλοι αγχωνόμαστε, πρέπει να ξέρουμε πότε και πόσο το άγχος μάς κάνει κακό, να μπορούμε να το αναγνωρίζουμε και έτσι ευκολότερα να το παλέψουμε.

Πώς αντιδρούμε όταν μας «πιάνει» στρες
Υπό κανονικές συνθήκες, ο οργανισμός μας βρίσκεται σε ομοιόσταση, δηλαδή σε μια σταθερή ισορροπία. Όταν αυτή η ομοιόσταση ή ισορροπία απειλείται ή αλλάζει, για παράδειγμα εξαιτίας κάποιου κινδύνου, μιας στενοχώριας ή γενικότερα μιας κατάστασης στην οποία πρέπει ο οργανισμός να προσαρμοστεί γρήγορα, αυτό ονομάζεται «στρες»

 Σε μια τέτοια κατάσταση στρες, προκειμένου να βρεθούμε σε εγρήγορση:

› Αλλάζει η συμπεριφορά μας, καθώς επηρεάζεται ο εγκέφαλος.
› Αυξάνονται ο σφυγμός, η αναπνοή και η αρτηριακή πίεση.
› Διαστέλλονται οι κόρες των ματιών (στην προσπάθεια να ενταθούν όλες οι αισθήσεις, μαζί με αυτές και η όραση).
› Εκκρίνονται περισσότερη αδρεναλίνη και κορτιζόλη, για να υποστηριχτεί η εγρήγορση του οργανισμού.
› Παράλληλα, ενισχύεται (μόνο στιγμιαία) το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στιγμιαίο και ωφέλιμο, χρόνιο και επικίνδυνο
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το στιγμιαίο ή οξύ στρες είναι παραγωγικό και πιθανώς «βοηθά» τον οργανισμό. Το να αγχωθεί, δηλαδή, κάποιος επειδή δίνει εξετάσεις την επόμενη ώρα είναι ωφέλιμο, γιατί βρίσκεται έτσι σε κατάσταση εγρήγορσης. Πρόκειται για αρχέγονη αντίδραση, η οποία έχει επικρατήσει μέσα στη διαδικασία της ανθρώπινης εξέλιξης. Έτσι, ακόμη και σήμερα, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση ξαφνικού και έντονου στρες, μπαίνει σε λειτουργία ένας πολύπλοκος μηχανισμός ενεργοποίησης όλων των οργάνων και των συστημάτων μας, όπως όταν ο πρωτόγονος που έβλεπε ξαφνικά απέναντί του κάποιο άγριο θηρίο καλείτο να επιλέξει αστραπιαία ανάμεσα στη φυγή (να τρέξει μακριά για να σωθεί) και την πάλη (να αγωνιστεί).

Αυτή η εγρήγορση -εφόσον κρατά λίγο- μας βοηθά, πολλές φορές ακόμη και να επιβιώσουμε. Τα πράγματα, βέβαια, αλλάζουν όταν μιλάμε για ένα πολύ ισχυρό στρες, όπως θα ήταν αυτό που μπορεί να προκαλέσει ένα εξαιρετικά τραυματικό γεγονός, π.χ. ένας βιασμός, κάτι που μπορεί να έχει μόνιμες αρνητικές επιδράσεις στον οργανισμό. Το χρόνιο στρες, δηλαδή το να έχουμε συχνά στρες που διαρκεί πολύ και να αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε (μη ελεγχόμενο χρόνιο στρες), είναι απειλή για την υγεία και την ψυχική μας ισορροπία.

Σημαντικός ο ρόλος της οικογένειας

Ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει το πόσο θα επηρεάζονται η διάθεση, αλλά και η υγεία μας, από το στρες είναι οι… γονείς μας. Επειδή:
› Υπάρχουν γονίδια που κληρονομούμε από τους προγόνους μας και, έως ένα βαθμό, καθορίζουν την αντίδρασή μας στο στρες.
› Ο βαθμός ηρεμίας της ενδομήτριας ζωής που περάσαμε, δηλαδή της περιόδου που η μητέρα μας ήταν έγκυος, επηρεάζει το αν θα γίνουμε αγχώδεις ενήλικοι ή όχι.
› Η «στρεσαρισμένη» ή, αντίθετα, ανέφελη παιδική μας ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο στο πόσο θα αγχωνόμαστε όταν μεγαλώσουμε.
› Ακολουθούμε το πρότυπο των γονιών μας και μαθαίνουμε από αυτούς ποιες καταστάσεις πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ως στρεσογόνες και με ποιον τρόπο να τις αντιμετωπίζουμε.

Τι είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια

Οι ειδικοί εξηγούν ότι κάθε νόσημα υπόκειται στην αλληλεπίδραση οργανικών, ψυχολογικών, καθώς και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων. Έχει επικρατήσει, ωστόσο, να θεωρούμε «ψυχοσωματικά» εκείνα τα νοσήματα στα οποία είναι καθοριστική η συμβολή του ψυχολογικού παράγοντα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι στις ψυχοσωματικές νόσους παύουν να παίζουν σημαντικό ρόλο η κληρονομικότη­τα-γενετική προδιάθεση κάθε ατόμου, ο τρόπος ζωής και η ευπάθεια-ευαισθησία του καθενός.

Οι ­αναλογίες, δηλαδή, είναι σχετικές. Για παράδειγμα, όταν κάποιος χάσει ένα αγαπη­μένο του πρόσωπο, είναι πιθανό να παρουσιάσει υπέρταση, ακόμη και καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε κάποιον άλλον, το ίδιο γεγονός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με το στομάχι ή το έντερο, ενώ ένας τρίτος είναι πιθανό να μην παρουσιάσει κανένα σοβαρό σωματικό σύμπτωμα.

Στρες και ανοσοποιητικό: Μια περίεργη σχέση

Υπάρχει μια περίεργη συσχέτιση μεταξύ του στρες και του ανοσοποιητικού συστήματος. Φαίνεται ότι ένα οξύ στρες διεγείρει το ανοσοποιητικό, ενώ αντίθετα το χρόνιο μειώνει τη λειτουργία του. Έτσι, όταν βρισκόμαστε σε περιόδους στρες, ο οργανισμός μας είναι πιο ευάλωτος σε ασθένειες. Ένα πολύ συνηθισμένο παράδειγμα είναι οι ιώσεις (π.χ. το κοινό κρυολόγημα), που μας ταλαιπωρούν ακόμη περισσότερο όταν είμαστε κουρασμένοι και αγχωμένοι. Αλλά, ακόμη κι αν περάσει η περίοδος του χρόνιου στρες και ξαναβρούμε τους κανονικούς μας ρυθμούς, το ανοσοποιητικό μας σύστημα πιθανόν να έχει διαταραχθεί.

Έτσι, αντιμετωπίζει τον ίδιο τον οργανισμό σαν κάτι ξένο και στρέφεται εναντίον ενός ή περισσότερων οργάνων του (αρθρώσεις, θυρεοειδής αδένας, δέρμα, καρδιά, νεφρά, εγκέφαλος), προκαλώντας τα λεγόμενα «αυτοάνοσα» νοσήματα (π.χ. λύκος, θυρεοειδίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, λεύκη, γυροειδής αλωπεκία κ.ά.).

Οι ειδικοί, μάλιστα, έχουν παρατηρήσει ότι άνθρωποι που εμφανίζουν αυτοάνοσα νοσήματα, πριν από την έναρξη της νόσου έχουν συχνά υποστεί έναν έντονο συγκινησιακό κλονισμό (π.χ. είχαν χάσει κάποιο δικό τους, είχαν χωρίσει ή απολυθεί) και, επιπλέον, είναι στην πλειονότητά τους άτομα που δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά το στρες. Φυσικά, η αιτιολογία και αυτών των νοσημάτων είναι πολυπαραγοντική. Δηλαδή, εκτός από το στρες, μεγάλο ρόλο παίζουν και η κληρονομικότητα, το περιβάλλον και οι ορμόνες.

 

Μεγαλύτερη ευαισθησία στο στρες έχουν:

› Οι γυναίκες, εξαιτίας των ορμονικών διακυμάνσεων και της ιδιαίτερης βιοχημείας του εγκεφάλου τους.

› Οι νέοι άνθρωποι. Συνήθως, όσο περνάνε τα χρόνια, κυρίως μετά την ηλικία των 30 ετών, οι άνθρωποι ηρεμούν, αποκτούν περισσότερες εμπειρίες, ωριμάζουν και αυτό τους βοηθά να χειρίζονται καλύτερα τις καταστάσεις.

Το στρες μπορεί να προκαλέσει…

● Καρδιαγγειακά προβλήματα Το χρόνιο στρες βλάπτει την καρδιά και τα αγγεία, επειδή αυξάνει την πίεση, το σπασμό των στεφανιαίων αγγείων, την καρδιακή συχνότητα και προδιαθέτει για την εμφάνιση επικίνδυνων αρρυθμιών. Όσον αφορά την υπέρταση, στο 95% των περιπτώσεων τα αίτιά της παραμένουν άγνωστα. Oι ειδικοί θεωρούν ότι σχετίζεται και με το στρες.
● Πονοκεφάλους Έχει αποδειχτεί ότι οι πονοκέφαλοι σχετίζονται με τη συναισθηματική μας κατάσταση (άγχος, μελαγχολία). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υποφέρουμε από πονοκεφάλους επειδή βρισκόμαστε σε κακή ψυχολογική κατάσταση, αλλά ότι έχουμε τη γενετική προδιάθεση για να εμφανίσουμε πονοκεφάλους και το άγχος ή η στενοχώρια τούς πυροδοτούν.
● Αϋπνίες Σε όλους έχει συμβεί σε «δύσκολες» περιόδους της ζωής μας να δυσκολευόμαστε να αποκοιμηθούμε, να ξυπνάμε στη διάρκεια της νύχτας ή πολύ νωρίς το πρωί. Αυτό συμβαίνει επειδή το στρες «καταλαμβάνει» το μυαλό μας και επηρεάζει τη δυνατότητά μας να κοιμηθούμε. Ειδικά η πολύ πρωινή αφύπνιση μπορεί να είναι σύμπτωμα έντονης θλίψης ή και κατάθλιψης, που έχει πιο έντονα συμπτώματα το πρωί, γι’ αυτό και συνοδεύεται από πρώιμη αφύπνιση και κακή διάθεση.
● Πόνους στη σπονδυλική στήλη Μελέτες συσχετίζουν το άγχος με πόνους στην πλάτη και τον αυχένα, ακριβώς επειδή προκαλεί και αυξάνει το σπασμό των μυών της περιοχής. Άλλωστε, η σπονδυλική στήλη είναι σημείο διαφυγής της συναισθηματικής φόρτισης.
● Προβλήματα στο στομάχι και το έντερο Το στρες μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Ειδικά η σπαστική κολίτιδα-σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, που εκδηλώνεται με κολικοειδή πόνο, φούσκωμα στην κοιλιά και απότομες αλλαγές των συνηθειών του εντέρου (διάρροια, δυσκοιλιότητα), απασχολεί αγχώδεις ανθρώπους και συχνότερα νέες γυναίκες. Η γαστρίτιδα, το έλκος και η δυσπεψία επηρεάζονται επίσης από το στρες.
● Στυτική ανικανότητα στους άνδρες, καθώς και «κακή» ποιότητα του σπέρματος (παροδικά). Το άγχος της καθημερινότητας μπορεί να προκαλέσει, αλλά και να διαιωνίσει, τα προβλήματα στύσης («άγχος απόδοσης»).

Το στρες μπορεί να επηρεάσει…

Το στρες αποδεδειγμένα μπορεί να επιδεινώσει παθήσεις και δυσλειτουργίες του οργανισμού που έχουν αρχικά προκληθεί από άλλα αίτια.

● Τις ψυχικές νόσους, καθώς έρευνες σχετίζουν σαφώς το χρόνιο στρες με την κατάθλιψη.

● Τις αλλεργίες, των οποίων τόσο η συχνότητα των εκδηλώσεών τους όσο και η βαρύτητα των συμπτωμάτων φαίνεται ότι επιτείνονται όταν είμαστε αγχωμένοι.

● Την κατάσταση των οστών, με αποτέλεσμα να επιδεινώνει ακόμη και την οστεοπόρωση.

● Το μεταβολισμό, επειδή, όταν έχουμε άγχος, τείνει να αυξάνεται το λίπος και να μειώνεται η μυϊκή μάζα.

● Τις τιμές των λιπιδίων, που ανεβαίνουν, ενώ παράλληλα πέφτουν οι τιμές της καλής χοληστερίνης.

● Το βρογχικό άσθμα και, γενικά, την αναπνευστική μας λειτουργία (εξαιτίας του άγχους μπορεί να προκληθούν ακόμη και κρίσεις δύσπνοιας).

● Την εκδήλωση ορισμένων μορφών καρκίνου Γύρω στο 10% των καρκίνων, σύμφωνα με έρευνες, φαίνεται να επηρεάζεται από το στρες, ποσοστό πολύ μικρό σε σύγκριση με τη στεφανιαία νόσο, που επηρεάζεται πολύ περισσότερο από το στρες.

● Τη γυναικεία γονιμότητα Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα άγχους στις γυναίκες είναι η υπερπρολακτιναιμία (η υπερπαραγωγή προλακτίνης), που αναστέλλει την ωοθυλακιορρηξία και οδηγεί σε μια μορφή υπογονιμότητας (που αντιστρέφεται όταν η γυναίκα ηρεμήσει και χαλαρώσει).

● Την εγκυμοσύνη Το υπερβολικό στρες της μέλλουσας μητέρας, εκτός από την αγχώδη ή όχι ιδιοσυγκρασία του παιδιού, θεωρείται ότι μπορεί να επηρεάσει και την έκβαση της εγκυμοσύνης, χωρίς να είναι απολύτως τεκμηριωμένο. Πολλοί του αποδίδουν ευθύνες για τις αποβολές, αλλά και τους πρόωρους τοκετούς άγνωστης αιτιολογίας.

Πώς θα διώξουμε το στρες από τη ζωή μας

Το να απομακρύνουμε το στρες από τη ζωή μας δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν, όπως:
› Να υιοθετήσουμε μια υγιεινή ζωή, με ένα σταθερό πρόγραμμα κανονικού ύπνου και φαγητού, σωματική άσκηση και αρκετό χρόνο αφιερωμένο στην ξεκούραση και τη διασκέδαση (την επαφή με την οικογένεια, τους φίλους κλπ.).
› Να μειώσουμε τις πηγές του στρες στην καθη-μερινότητά μας. Μπορούμε π.χ. να μην αναλαμβάνουμε ­περισσότερες υποχρεώσεις από όσες ­μπορούμε να φέρουμε σε πέρας.
› Να καταφεύγουμε σε μεθόδους χαλάρωσης (π.χ. γιόγκα, σωστές αναπνοές, μουσική, τάι τσι, μασάζ, εκδρομές κ.ά.).
› Να εξωτερικεύουμε το άγχος μας, καθώς έχει παρατηρηθεί ότι όσοι μιλούν για τα προβλήματά τους ­βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από όσους «κλείνονται» στον εαυτό τους χωρίς να μοιράζονται τις ανησυχίες τους με τους άλλους.

Όταν ο παθολόγος δεν είναι αρκετός...

Οι άνθρωποι που τείνουν να σωματοποιούν το στρες, συχνά δεν διαθέτουν επαρκείς στρατηγικές για την αντιμετώπισή του, με αποτέλεσμα να συσσωρεύουν χρόνια σωματική ένταση, που οδηγεί στα συμπτώματα που έχουμε ήδη αναφέρει. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, μέσα στον οποίο το στρες εντείνει τα σωματικά συμπτώματα και αυτά, με τη σειρά τους, επιτείνουν το στρες. Ένα ψυχοσωματικό σύμπτωμα δεν είναι ένα «λιγότερο σοβαρό» σύμπτωμα, αποτελεί μια ένδειξη ότι κάποιος είναι ψυχικά ευάλωτος, επειδή έχει «παραφορτωθεί» από χρόνιους ή περιστασιακούς επιβαρυντικούς παράγοντες.

Για τους παραπάνω λόγους, η «δουλειά με τον εαυτό μας» ενδείκνυται για τα άτομα με ψυχοσωματικά συμπτώματα. Αυτή η «δουλειά» μπορεί να περιλαμβάνει αυτογνωσία (διερεύνηση των πηγών του στρες και των προσωπικών αποθεμάτων αντιμετώπισης κ.ά.), διαχείριση του στρες και των πηγών του (με εξειδικευμένες τεχνικές). Η διαχείριση των προβλημάτων μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μιας ψυχοθεραπευτικής συνεργασίας, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθούν φάρμακα, όταν π.χ. τα επίπεδα του άγχους είναι υπερβολικά υψηλά ή όταν υπάρχει υπόβαθρο σοβαρής κατάθλιψης.

Δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο... άγχος

Υπάρχουν κάποιες ψυχοσωματικές «ασθένειες» που δεν απειλούν ούτε κατά διάνοια τη ζωή μας, αλλά την ποιότητά της, αφού μας κάνουν να νιώθουμε αρκετά δυσάρεστα. Τέτοιες είναι:

› Η προστατοδυνία: Εκδηλώνεται σε ιδιαίτερα αγχώδεις, νέους, δραστήριους άνδρες, χωρίς καμία παθολογική αιτία, με ένα ενοχλητικό αίσθημα βάρους, δυσφορίας και πόνου στην περιοχή του περινέου, που πιθανώς αντανακλά και στους όρχεις ή/και στην ουρήθρα.

› Το φτερούγισμα στο στήθος: Εμφανίζεται ξαφνικά, ενώ όλες οι εξετάσεις είναι «καθαρές», και ταλαιπωρεί συνήθως νέους, δραστήριους και πολύ αγχώδεις ανθρώπους, χωρίς όμως να είναι απίθανο να απασχολήσει και ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

› Ο κόμπος στο λαιμό: Κάποιοι άνθρωποι περιγράφουν ότι υπάρχει μόνιμα ένας κόμπος στο λάρυγγά τους, αυτή η αίσθηση είναι συνεχής και δεν σχετίζεται με την κατάποση. Αυτό προκύπτει επειδή υπάρχει συσσωρευμένη ένταση, γίνεται μεγάλη σύσπαση στους μυς του λάρυγγα. Έτσι, εντείνεται η πίεση και το αίσθημα του κόμπου, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.

Συνήθως εμφανίζεται σε αγχώδεις γυναίκες μέσης ηλικίας, οι οποίες έχουν μάλιστα πρόσφατα περάσει μια περίοδο έντονου στρες.

 

Υγεία

Τι είναι λοιπόν αυτή η περίφημη τραχηλίτιδα για την οποία ανησυχούν όλες οι γυναίκες; Τι είναι αυτή η περίφημη νοσολογική οντότητα, που είναι από τις πιο συχνές νοσολογικές οντότητες που βρίσκουν οι γυναικολόγοι στις ασθενείς τους; Στο κείμενο αυτό θα κάνουμε μία προσπάθεια να απομυθοποιήσουμε την τραχηλίτιδα, αλλά να δώσουμε και την πραγματική διάστασή της.
Τι είναι λοιπόν αυτή η περίφημη τραχηλίτιδα για την οποία ανησυχούν όλες οι γυναίκες; Τι είναι αυτή η περίφημη νοσολογική οντότητα, που είναι από τις πιο συχνές νοσολογικές οντότητες που βρίσκουν οι γυναικολόγοι στις ασθενείς τους; Στο κείμενο αυτό θα κάνουμε μία προσπάθεια να απομυθοποιήσουμε την τραχηλίτιδα, αλλά να δώσουμε και την πραγματική διάστασή της.
Ορισμός
Η λέξη τραχιλίτις όπως και όλες οι λέξεις που τελειώνουν σε -ιτις στην ιατρική, σημαίνει μία φλεγμονή, και στην προκειμένη περίπτωση φλεγμονή στο τράχηλο. Τι όμως προκαλεί αυτή την φλεγμονή; ποια είναι τα συμπτώματα; τι πρέπει να προσέχουμε;
Συμπτώματα
Η τραχηλίτιδα μπορεί να παρουσιάζεται με μία αύξηση της εκκρίσεως των υγρών του κόλπου, που μπορεί και κάποια φορά να μυρίζουν, ή μαζί με κολπίτιδα, και, οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης και μπορεί να πονάει όταν το μετακινούμε.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.
Αιτιολογία
Αυτή η οξεία φλεγμονώδης διαταραχή μπορεί να προέλθει είτε από άμεση μόλυνση του τραχήλου, ή μπορεί να οφείλεται σε μία λοίμωξη του κόλπου ή της μήτρας.
Έτσι λοιπόν από αυτά που ελέχθησαν μέχρι τώρα καταλαβαίνουμε ότι η πιο πιθανή και συχνή αιτία πρόκλησης τραχηλίτιδας είναι κάποιος μικροβιακός παράγων.
Ο γονόκοκκος επίσης, όπως και εντερόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη του τραχήλου και κατά συνέπεια τραχηλίτιδα. Τα τρία τελευταία μικρόβια τα βρίσκουμε συνήθως μετά τον τοκετό.
Τραχηλίτιδα μπορεί επίσης να επέλθει και από χλαμύδια. Είναι γεγονός, ότι τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή του τραχήλου.
Συνέπεια της φλεγμονής είναι η αυξημένη αιμάτωση της περιοχής.
Συνέπεια της αυξημένης αιμάτωσης είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της περιοχής.
Συνέπεια της αύξησης της θερμοκρασίας της περιοχής είναι η δημιουργία καλύτερου περιβάλλοντος για την ανάπτυξη μικροβίων.
Και έτσι έχουμε ένα φαύλο κύκλο όπου τα μικρόβια προκαλούν περισσότερη αιμάτωση και αύξηση της θερμοκρασίας, οι καταστάσεις αυτές προκαλούν αύξηση μικροβίων, η αύξηση μικροβίων επιτείνει την φλεγμονή και η κατάσταση δύσκολα σταματάει εάν δεν επέλθει η θεραπευτική ιατρική επέμβαση.
Οι μύκητες εκτός από τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν τραχηλίτιδα, όπως μπορεί να προκαλέσει και
H τριχομονάδα και η Gardnerella.
Τραχηλίτιδα προκαλούν και οι ιοί.
Ένας συνήθης ιός είναι ο ιός του απλού έρπητα ( που σχεδόν πάντοτε είναι ο ιός τύπου ΙΙ ) που προκαλεί τραχηλίτιδα χαρακτηριστικής εμφάνισης.
Ένας άλλος ιός είναι ο ιός των κονδυλωμάτων που μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στον τράχηλο, με ή χωρίς ύπαρξη οπτικά εμφανών κονδυλωμάτων. Αυτός ο ιός των κονδυλωμάτων έχει την δυνατότητα, μετά πάροδο αρκετού χρονικού διαστήματος να αυξήσει την πιθανότητα αλλοιώσεων των κυττάρων του τραχηλικού επιθηλίου, και, ορισμένες φορές, να δημιουργηθεί τραχηλική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία, σε περιπτώσεις που η γυναίκα έχει πολύ καιρό να επισκεφθεί τον ιατρό της.

Κύριες εξετάσεις
Στην τραχηλίτιδα, οι κύριες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν είναι δύο:

1) Η πρώτη, είναι το τεστ Παπανικολάου, με το οποίο εξετάζουμε τα κύτταρα του τραχήλου στο μικροσκόπιο. Η εξέταση γίνεται από ειδικό κυτταρολόγο. Με το τεστ Παπανικολάου, πέραν της αμέσου δυνατότητος αναγνωρίσεως ορισμένων μικροβίων (το τεστ Παπανικολάου βέβαια, δεν είναι μικροβιολογική άλλα κυτταρολογική εξέταση), υπάρχει η δυνατότητα να αναγνωρίσουμε ορισμένες αλλοιώσεις στην μορφολογία, στην μορφή δηλαδή στην εμφάνιση των κυττάρων του τραχήλου.
Εάν λοιπόν το τεστ Παπανικολάου διενεργείται συχνά, διαπιστώνουμε τις αλλαγές αυτές αρκετά νωρίς, και μπορούμε πολύ εύκολα να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς κανένα πρόβλημα. Στις περισσότερες τραχηλίτιδες, το τεστ Παπανικολάου αποτελεί κοινό «μπούσουλα» για τον ιατρό, που τον βοηθάει να παρακολουθήσει την κατάσταση αυτή.

2) Η καλλιέργεια κολπικού υγρού, η μικροβιολογική δηλαδή εξέταση επιχρίσματος που λαμβάνεται από το κόλπο και επωάζεται επί δύο μέρες σε θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου (την θερμοκρασία του σώματος) με συνέπεια να δοθεί η δυνατότητα να αναπτυχθεί οποιοδήποτε μικρόβιο υπάρχει στην περιοχή, μας δίνει την δυνατότητα να αναγνωρίσουμε κάποιο μικρόβιο το οποίο, αν δεν θεραπευτεί, θα είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί η τραχηλίτιδα.

Έχει παρατηρηθεί, ότι τραχηλίτιδες στις οποίες κάνουμε συχνές καλλιέργειες κολπικού υγρού και κρατούμε τον κόλπο καθαρό, δίνοντας συχνά την κατάλληλη και αρμόζουσα θεραπεία για τα υπάρχοντα μικρόβια, τείνουν πολλές φορές να υποχωρήσουν.
Έτσι λοιπόν, καλό θα είναι να κάνουμε καλλιέργεια κολπικού υγρού και να βρούμε το μικρόβιο εκείνο που φταίει πολλές φορές για την δημιουργία φλεγμονής στον τράχηλο.

Θεραπεία

Κρυοπηξία
Θα έχετε ίσως ακούσει πολλές φορές και για την κρυοπηξία. Τι είναι αυτό; Παρ όλο που αυτό ίσως είναι αντικείμενο κάποιου άλλου σχολίου, θα αρκούσε ίσως να αναφέρουμε ότι η κρυοπηξία είναι ένας τρόπος καταστροφής του βλαμμένου επιθηλίου του τραχήλου, χρησιμοποιώντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία.
Στην κρυοπηξία, εφαρμόζοντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία στον τράχηλο, καταστρέφουμε το επιθήλιο του τραχήλου, το οποίο αργότερα περιμένουμε να αναπλαστεί φυσιολογικό. Καταστρέφουμε δηλαδή τα στοιχεία εκείνα τα οποία είναι παθολογικά.

Η κρυοπηξία δεν πονάει, και μπορεί για μία ή δύο βδομάδες η γυναίκα να έχει αυξημένα υγρά, που όμως δεν περιέχουν μικρόβια, αφού δίνουμε κάποια αλοιφή κολπική μετά την κρυοπηξία.

Λέιζερ
Αντιμετώπιση της τραχηλίτιδας μπορεί επίσης να γίνει και με λέιζερ, (αντί για πολύ κρύο γίνεται καταστροφή του τραχήλου με λέιζερ, η λεγόμενη εξάχνωση). Εάν ο τράχηλος παρουσιάζει εκτεταμένες αλλοιώσεις, και θέλουμε να στείλουμε ένα μεγάλο κομμάτι του για ιστολογική εξέταση (σε αυτή την περίπτωση δεν κάνουμε κυτταρολογική αλλά παθολογοανατομική «ιστολογική εξέταση»), τότε κάνουμε την λεγόμενη κωνοειδή εκτομή .
Σε όλες τις περιπτώσεις, ο τράχηλος αναπλάσετε, παρ όλο που σε γυναίκες που έχουν κάνει κωνοειδή εκτομή και μετά μένουν έγκυες, συνιστάται να διενεργείται περίδεση τραχήλου. Πολλές φορές, η τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλέσει και κάποια κολπική αιμόρροια, πράγμα που βοηθάει την γυναίκα να επισκεφτεί τον ιατρό.
Είναι γεγονός όμως, ότι τις περισσότερες φορές η γυναίκα δεν έχει συμπτώματα. Γι αυτό, οι γυναίκες ακόμα και με καρκίνο του τραχήλου, μπορεί να μην έχουν αντιληφθεί την κατάσταση αυτή, την οποία αντιλαμβάνεται ο γυναικολόγος τους, αν και όταν τον επισκεφτούν.

Ελάττωση της γονιμότητας
Επίσης, για να απαντήσουμε μία συχνή ερώτηση κατά πόσο η τραχηλίτιδα προκαλεί ελάττωση της γονιμότητας, μπορούμε να πούμε ότι είναι γεγονός ότι η παχιά, παχύρρευστη, όξινη και με μικρόβια τραχηλική βλέννα είναι βλαπτική στο σπέρμα και ελαττώνει την γονιμότητα.

Κολποσκόπηση
Η τραχηλίτιδα επίσης μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχει και κάποιο πόνο, και εάν δεν αντιμετωπισθεί μπορεί να προκαλέσει επέκταση του μικροβίου, με συνέπεια η οξεία τραχηλίτιδα να εξελιχθεί σε χρόνια τραχηλίτιδα και ίσως δημιουργία σαλπιγγίτιδας ή ακόμα, σπάνια, όμως στένωση και του τραχήλου.
Εδώ δεν θα πρέπει να παραλείψουμε τον ρόλο της κολποσκόπησης η οποία είναι μία εξέταση κατά την οποία εξετάζουμε τον τράχηλο με μικροσκόπιο, και με την βοήθεια διαφόρων ουσιών, μπορούμε να διαπιστώσουμε κατά πόσο υπάρχει πρόβλημα στον τράχηλο.

Πρόληψη
Η μεγαλύτερη συμβουλή που αξίζει να δοθεί στην περίπτωση αυτή στις γυναίκες, είναι να επισκέφτεστε τακτικά τον γυναικολόγο σας και να κάνετε τεστ Παπανικολάου και καλλιέργεια κολπικού υγρού όποτε σας συμβουλεύει εκείνος.
Έχει πια αποδειχθεί σε όλα τα χρόνια αυτά που έχουν περάσει, ότι η γυναίκα που επισκέπτεται τακτικά τον γυναικολόγο της και ελέγχεται τακτικά από αυτόν, έχει πολύ λίγες έως καθόλου πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του τραχήλου.
Γι αυτό λοιπόν, οι γυναίκες θα μπορείτε να είσαστε εντελώς ήσυχες, αν ξέρετε ότι υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις οι οποίες σας εξασφαλίζουν σχεδόν 100% την απόλυτη υγεία σας.


iatronet.gr

Υγεία

Καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή με ερεθιστικούς και επιβλαβείς μικροοργανισμούς όπως σκόνη, καυσαέριο, μούχλα, μύκητες και τοξίνες που απειλούν την υγεία των πνευμόνων μας. Οι παθήσεις που παρουσιάζουν αύξηση τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ρύπανσης της ατμόσφαιρας είναι η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), το άσθμα, η βρογχίτιδα, το εμφύσημα και η πνευμονία είναι μερικές από αυτές. Ευτυχώς η φύση έχει τη λύση και πάλι!

Στο φαρμακείο της μπορεί κανείς να βρει μεγάλη ποικιλία βοτάνων που αναπτύσσουν αποχρεμπτική και αντιβηχική δράση και άλλα που καταπολεμούν τις λοιμώξεις των πνευμόνων, το άσθμα, τις φλεγμονές και άλλες συναφείς παθήσεις . Μερικά από τα θαυματουργά βότανα για το αναπνευστικό είναι τα παρακάτω :

Ο ευκάλυπτος

Η αποτελεσματικότητα του ευκαλύπτου οφείλεται σε μια ένωση που ονομάζεται κινεόλη. Η Κινεόλη έχει πολλαπλά οφέλη – καταπολεμά τη συμφόρηση, καταπραΰνει τον ερεθισμό, είναι αποχρεμπτικό και μπορεί να διευκολύνει το βήχα. Εισπνοές ατμού (5-10 σταγόνες ευκαλυπτέλαιου σε μια κατσαρόλα με βραστό νερό) βοηθούν στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος και της καταρροής ενώ για την καταπολέμηση του βήχα συστήνονται εντριβές με διάλυμα στο στήθος. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο ευκάλυπτος είναι ένα κοινό συστατικό σε σιρόπια βήχα και παστίλιες.

Η μέντα

Το αιθέριο έλαιο της μέντας το χρησιμοποιούν για γαργάρες σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας ενώ το τσάι μέντας είναι καταπραϋντικό για το βήχα, την καταρροή και για το κοινό κρυολόγημα. Η μενθόλη στη μέντα χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως ένα κατασταλτικό του βήχα και ως αποσυμφορητικό και είναι ένα κοινό συστατικό σε σταγόνες για το βήχα, ρινικά σπρέι και αλοιφή για το στήθος.

Η Γλυκόριζα

Η γλυκόριζα χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή βότανα σε όλο τον κόσμο. Δρα ως μαλακτικό των πνευμόνων, αποχρεμπτικό και αντιφλεγμονώδες. Επίσης ελαττώνει τον βήχα και σύμφωνα με τους βοτανολόγους δρα ευεργετικά στο στήθος σε περιπτώσεις κρυολογήματος και πνευμονίας. Ενδεικτικό των ιδιοτήτων της είναι το γεγονός ότι από τον χυμό της ρίζας του φυτού, ο οποίος ονομάζεται γιάμπολη, παρασκευάζονται οι μαύρες παστίλιες για τον λαιμό και το βήχα.

Το Θυμάρι

Το θυμάρι, γνωστό από την αρχαιότητα για τις ιαματικές ιδιότητές του, είναι ένα φυτό με έντονη μυρωδιά, που περιέχει αιθέριο έλαιο (θυμέλαιο), στυπτικές και αντιβιοτικές ουσίες. Η θυμόλη που περιέχεται κατά 40% στο αιθέριο έλαιο του θυμαριού χρησιμοποιείται κατά των παθήσεων του αναπνευστικού συστήματος σε γαργάρες και κατά της χρόνιας βρογχίτιδας, της φυματίωσης και του κοκίτη με μορφή διαλύματος σε κομπρέσες.

Το Φασκόμηλο

Το τσάι με φασκόμηλο είναι μια παραδοσιακή θεραπεία για το βήχα και τον πονόλαιμο. Οι πλούσιες αρωματικές ιδιότητες που προκύπτουν από τα πτητικά έλαια του φασκόμηλου όπως η κάμφορα και τα τερπένια μπορούν να αξιοποιηθούν από την εισπνοή υδρατμών για να διαλυθεί η ιγμορίτιδα και οι πνευμονικές διαταραχές.

Η Ρίγανη

Η θυμόλη και η καρβακρόλη (οι οποίες περιέχονται στη ρίγανη) αναστέλλουν την ανάπτυξη των βακτηρίων του Staphylococcus aureus και της Pseudomonas aeruginosa. Και οι δύο αυτές ενώσεις έχουν αποσυμφορητικά και αντιισταμινικά αποτελέσματα πιο ισχυρά από τις κοινές θεραπείες με αντιβιοτικά.

Η Λεβάντα

Με την εξαιρετική αντιμικροβιακή δράση της θεωρείται ότι εξουδετερώνει τον πνευμονιόκοκκο, ενώ εισπνοές και εντριβή με το αιθέριο έλαιο που παράγει καταπολεμούν βήχα, άσθμα, βρογχίτιδα και λαρυγγίτιδα.

agrotikabook.gr

 

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή