Δεκεμβρίου 15, 2018

Υγεία

Τι δείχνουν οι τιμές υψηλών λευκών αιμοσφαιρίων σε μια εξέταση αίματος και τι σημαίνει να έχω χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια;
Γράφει: Βασάλος, Κωνσταντίνος Μ.
Βιοπαθολόγος εξειδικευμένος στην Ταξιδιωτική Ιατρικη

Στο αίμα απαντάμε τρία είδη κυττάρων που πλέουν μέσα σε ένα υγρό που το λέμε πλάσμα. Τα κύτταρα αυτά είναι το λευκά αιμοσφαίρια, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια. Και τα τρία αυτά είδη των κυττάρων παράγονται στο μυελό (το μεδούλι) των οστών μας και στη συνέχεια απελευθερώνονται στο αίμα που κυκλοφορεί στο σώμα μας.

Τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος, που τα λέμε αλλιώς και λευκοκύτταρα ή λευκά, είναι κύτταρα που υπάρχουν στο αίμα μας. Τα συναντάμε, επίσης, στο λεμφικό σύστημα και τους ιστούς. Η δουλειά που κάνουν είναι να βοηθούν τον οργανισμό μας να αμυνθεί έναντι όσων αναγνωρίζονται ως ξένοι εισβολείς, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των μικροβίων, Μας βοηθούν, με άλλα λόγια, να προστατευτούμε κυρίως έναντι των λοιμώξεων. Επιπλέον, συμμετέχουν στη δημιουργία φλεγμονών και την εκδήλωση αλλεργιών. Υπάρχουν πέντε τύποι λευκοκυττάρων.

Τα ουδετερόφιλα αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος από τα λευκά που κυκλοφορούν στο αίμα μας. Μαζί με τα ηωσινόφιλα και τα βασεόφιλα λέγονται κοκκιοκύτταρα γιατί έχουν στο κυτταρόπλασμά τους κοκκία. Από τα κοκκία απελευθερώνονται χημικές ουσίες στο πλαίσιο της ανοσιακής απόκρισης του οργανισμού μας που αμύνεται. Στο αίμα μας κυκλοφορούν επίσης μονοκύτταρα ή αλλιώς μονοπύρηνα και λεμφοκύτταρα. Τα λεμφοκύτταρα χωρίζονται σε Β λεμφοκύτταρα που παράγουν αντισώματα, σε Τ λεμφοκύτταρα και σε ΝΚ κύτταρα (κύτταρα φυσικοί φονείς).

Όταν έχουμε πάθει μόλυνση ή έχουμε κάποια φλεγμονή σε κάποιο σημείο του σώματός μας, ο μυελός (το μεδούλι) των οστών μας παράγει πιο πολλά λευκά αιμοσφαίρια που απελευθερώνονται στο αίμα μας ώστε μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία να μετακινηθούν προς το σημείο της μόλυνσης ή της φλεγμονής. Καθώς η κατάστασή μας βελτιώνεται, υποχωρεί η παραγωγή λευκών από το μυελό των οστών με αποτέλεσμα ο αριθμός των λευκών στο αίμα μας να πέσει και πάλι σε φυσιολογικά επίπεδα. Εκτός από τις λοιμώξεις και τις φλεγμονές, και άλλες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών μας.

Η μέτρηση του αριθμού των λευκών (αιμοσφαιρίων) σε δείγμα από το αίμα μας και ο προσδιορισμός του (λευκοκυτταρικού) τύπου, δηλαδή της ποσοστιαίας αναλογίας των τύπων τους, γίνονται:

Α. στην εποχή μας, κυρίως, με τους αιματολογικούς αναλυτές των εργαστηρίων
Β. με αιμοληψία χωρίς καμιά προετοιμασία από την πλευρά μας
Γ. για να δούμε αν έχουμε μια φλεγμονή ή μια λοίμωξη ή αν πάσχουμε από κάποια πάθηση που να επηρεάζει τον αριθμό και το τύπο των λευκών,
Δ. όταν κάνουμε μια γενική (εξέταση) αίματος, στο πλαίσιο ενός συνηθισμένου τσεκάπ, όταν, δηλαδή, θέλουμε να κάνουμε μια γενική αξιολόγηση της υγείας μας ή σε περίπτωση που παρουσιάσουμε συμπτώματα λοίμωξης, κάποια φλεγμονή ή καρκίνο.

Δηλαδή, ο γιατρός μας μπορεί να ειδοποιηθεί για πιθανά προβλήματα της υγείας μας αν ζητήσει να γίνει μέτρηση του αριθμού των λευκών στο αίμα μας, προσδιορισμός του τύπου τους, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία της γενικής αίματος. Συχνά, για να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα αυτά, ο γιατρός μας μπορεί να κρίνει απαραίτητο να ζητήσει να γίνουν και συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως είναι το να ζητήσει να στρωθεί πλακάκι για να επιβεβαιώσει τα αποτελέσματα του αναλυτή.

Εκτός από το να δει αν υπάρχουν πολλά ή λίγα λευκά και την αναλογία των τύπων τους, μπορεί να θελήσει να δει αν κυκλοφορούν στο αίμα μας ανώριμα ή ακόμα και παθολογικά λευκά αιμοσφαίρια. Στην περίπτωση που φανεί κάποιο πρόβλημα, υπάρχουν στη διάθεση του γιατρού μας μια ποικιλία από εξετάσεις που μπορούμε να κάνουμε ώστε να καταφέρει να προσδιορίσει την αιτία του προβλήματος της υγείας μας. Ο γιατρός θα ρωτήσει το ιατρικό ιστορικό μας, τι συμπτώματα έχουμε, θα μας εξετάσει και θα αποφασίσει ποιες άλλες εξετάσεις θα πρέπει να κάνουμε.

Μέτρηση λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος

Σε τι χρησιμεύει
Η μέτρηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων στο δείγμα του αίματός μας και ο προσδιορισμός του λευκοκυτταρικού τύπου αποτελούν μέρος της γενικής (εξέτασης) αίματος και χρησιμεύουν για:

Α. να μας ελέγξει ο γιατρός μας αν πάσχουμε από κάτι,
Β. να βοηθήσει το γιατρό μας στο να διαγνώσει αν έχουμε λοίμωξη ή φλεγμονή και να βρει αν έχουμε κάποια άλλη πάθηση που να επηρεάζει τα λευκά μας, όπως είναι οι αλλεργίες, η λευχαιμία ή οι διαταραχές του ανοσιακού μας συστήματος,
Γ. να μπορεί ο γιατρός μας να παρακολουθήσει την εξέλιξη των καταστάσεων που αναφέρονται πιο πάνω, ή την ανταπόκριση του οργανισμού μας στις θεραπείες ή την λειτουργία του μυελού των οστών.

Ορισμένες θεραπείες όπως είναι οι ακτινοβολίες και η χημειοθεραπεία επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια. Το ίδιο συμβαίνει και στις παθήσεις που προκαλούν αντίδραση του ανοσιακού συστήματος με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων. Σε άλλες περιπτώσεις επηρεάζεται η παραγωγή των λευκών από το μυελό των οστών που έχει ως συνέπεια την αύξηση ή τη μείωση του αριθμού των λευκών που κυκλοφορούν στο αίμα μας. Η μέτρηση του αριθμού των λευκών μπορεί να δείξει αν υπάρχει κάτι που επηρεάζει τα λευκά. Για το τι, όμως, προκαλεί ένα αποτέλεσμα που δεν είναι φυσιολογικό θα χρειαστεί να γίνουν και άλλες εξετάσεις, όπως να στρωθεί ένα πλακάκι ή ακόμη και να γίνει, όταν δεν μπορεί να βρεθεί με άλλο τρόπο, εξέταση του μυελού των οστών ώστε να αποκαλυφθεί αν υπάρχουν ανώριμες ή και παθολογικές μορφές λευκών αιμοσφαιρίων.

Πότε τη ζητά ο γιατρός μας
Ο γιατρός μας ζητά τη συγκεκριμένη εξέταση, όταν ζητά να κάνουμε μια γενική αίματος ή στο πλαίσιο των εξετάσεων ρουτίνας που κάνουμε για να δούμε πώς πάει η υγεία μας ή όταν έχουμε συμπτώματα που μπορεί να σημαίνουν ότι έχουμε λοίμωξη ή κάποια φλεγμονή, όπως είναι:

πυρετός, ρίγη
πόνοι στο σώμα μας
πονοκέφαλος
συμπτώματα ανάλογα με το σημείο που εντοπίζεται η λοίμωξη ή η φλεγμονή.
Επίσης, ο γιατρός ζητά την εξέταση αυτή, όταν έχουμε συμπτώματα που τα θεωρεί ότι είναι ύποπτα για κάποια διαταραχή στο αίμα μας ή που μπορεί να έχουν σχέση με ένα αυτοάνοσο νόσημα ή μια ανοσιακή ανεπάρκεια.

Τέλος, μπορεί να ζητηθεί από το γιατρό μας να την κάνουμε συχνά και σε τακτά χρονικά διαστήματα για να παρακολουθήσει την πορεία μας, όταν μας έχει διαγνώσει λοίμωξη, αιματολογική ή ανοσιακή διαταραχή ή κάποια άλλη πάθηση που επηρεάζει τα λευκά μας. Μπορεί, επίσης, να μας ζητηθεί να την κάνουμε περιοδικά είτε για να παρακολουθούμε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας είτε σε περίπτωση που κάνουμε κάποια θεραπεία, όπως είναι οι ακτινοβολίες και η χημειοθεραπεία, που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματός μας.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα της εξέτασης
Ο γιατρός μας, όταν κοιτάζει τα αποτελέσματα της μέτρησης του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματός μας, κοιτάζει και τα αποτελέσματα των υπόλοιπων στοιχείων της γενικής αίματος. Παράλληλα, εκτιμά και τα ευρήματα από το ιατρικό ιστορικό που μας πήρε, την κλινική εξέταση που μας έκανε, καθώς και τα συμπτώματα που του είπαμε ότι έχουμε.

Όταν ο αριθμός των λευκών είναι υψηλός, πάνω, δηλαδή, από τα φυσιολογικά όρια, τότε έχουμε λευκοκυττάρωση, που μπορεί να προκύψει από διάφορες καταστάσεις όπως είναι:

οι λοιμώξεις που προκαλούνται συνήθως από μικρόβια, ιούς, μύκητες ή παράσιτα,
οι φλεγμονές ή οι φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως είναι η ρευματοειδής η αρθρίτιδα, η αγγειίτιδα ή οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου,
η λευχαιμία ή τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα,
οι νεκρωτικές καταστάσεις (τραύμα, εγκαύματα, από χειρουργικές επεμβάσεις ή από καρδιακή προσβολή),
οι αλλεργικές αντιδράσεις (αλλεργίες, άσθμα),
η έντονη άσκηση,
η σοβαρή συναισθηματική ή σωματική καταπόνηση (stress),
το τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης.
Όταν ο αριθμός των λευκών είναι χαμηλός, κάτω, δηλαδή, από τα φυσιολογικά όρια, τότε έχουμε λευκοπενία, που μπορεί να προκύψει από διάφορες καταστάσεις όπως είναι:

η βλάβη του μυελού των οστών ( π.χ. τοξίνη, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ναρκωτικά)
οι διαταραχές, στις οποίες ο μυελός των οστών δεν παράγει επαρκή ποσότητα λευκών αιμοσφαιρίων (μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, έλλειψη βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος)
το λέμφωμα ή οι μεταστάσεις ενός καρκίνου στο μυελό των οστών
τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως είναι ο λύκος, στα οποία ο οργανισμός μας επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του λευκά αιμοσφαίρια
η σήψη
οι ασθένειες του ανοσιακού συστήματος, όπως είναι η λοίμωξη με HIV, που καταστρέφουν τα Τ λεμφοκύτταρα.
Όταν η μέτρηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματός μας γίνεται για να παρακολουθήσει ο γιατρός μας την πορεία της κατάστασής μας:
1) αν ο αριθμός των λευκών εξακολουθεί να είναι είτε αυξημένος είτε μειωμένος, δηλαδή να είναι εκτός των φυσιολογικών ορίων, τότε υπάρχει επιδείνωση της κατάστασης της υγείας μας,
2) αν ο αριθμός των λευκών δείχνει να επιστρέφει ή έχει επιστρέψει στα φυσιολογικά επίπεδα, τότε μπορούμε να μιλάμε για βελτίωση της κατάστασής μας ή για επιτυχία της θεραπείας που κάνουμε.

Τι να συγκρατήσουμε
Α. Στην περίπτωση που έχουμε αφαιρέσει το σπλήνα μας μπορεί να έχουμε μια επίμονη ήπια έως μέτρια αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος.

Β. Ο αριθμός των λευκών στο αίμα έχει σχέση με την ηλικία μας. 1) Στα νεογέννητα και τα βρέφη είναι πιο μεγάλος από ό,τι είναι στους ενήλικες. 2) Οι ηλικιωμένοι που έχουν λοίμωξη, συχνά, δεν παρουσιάζουν λευκοκυττάρωση γιατί το ανοσιακό τους σύστημα δεν ανταποκρίνεται το ίδιο όπως των μικρότερων έναντι ξένων εισβολέων, όπως είναι τα μικρόβια.

Γ. Υπάρχουν αρκετά φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν αύξηση ή μείωση των λευκών στο αίμα μας

Δ. Όταν ο αριθμός των λευκών του αίματός μας δεν είναι φυσιολογικός, ο γιατρός μας, για να μπορέσει να βρει από τι πάσχουμε, θα μας ζητήσει να κάνουμε 1) εξετάσεις για να ελέγξει τη λειτουργία του ήπατος (του συκωτιού) μας και των νεφρών μας και 2) μια σειρά εξετάσεων ανάλογα με το ιατρικό μας ιστορικό, το τι συμπτώματα έχουμε και το τι διαπίστωσε όταν μας εξέτασε, όπως σε περίπτωση:

μικροβιακής λοίμωξης, θα ζητηθεί να κάνουμε καλλιέργεια, για παράδειγμα ουροκαλλιέργεια, καλλιέργεια πτυέλων, αιμοκαλλιέργεια, ή να μας γίνει ένα strep test,
ιογενούς λοίμωξης, θα ζητηθεί να κάνουμε ορολογικές εξετάσεις για να δούμε αν έχουμε λοιμώδη μονοπυρήνωση,
φλεγμονής, θα ζητηθεί να ελεγχθεί η CRP και η ταχύτητα καθίζησης (Τ.Κ.Ε.)
αυτοάνοσων νοσημάτων, θα ζητηθεί εξέταση ανοσοφθορισμού για αντιπυρηνικά αντισώματα ΑΝΑ,
αλλεργιών, θα ζητηθούν ειδικές αλλεργιολογικές εξετάσεις,
υποψίας για λευχαιμία, θα ζητηθεί να υποβληθούμε σε βιοψία μυελού των οστών, να ελέγξουμε τον ανοσοφαινότυπο με κυτταρομετρία ροής, ή να μας γίνει ανάλυση των χρωμοσωμάτων μας με μέθοδο FISH.

Αριθμός λευκοκυττάρων - Φυσιολογικές τιμές
Ενηλίκων 3.500-11.000/μl
Λευκοκυτταρικός τύπος Απόλυτος αριθμός
Ουδετερόφιλα 40-75% 2.500-7.500/μl
Λεμφοκύτταρα 20-45% 1.500-3.500/μl
Μονοκύτταρα 2-10% 200-800/μl
Ηωσινόφιλα 1-6% 40-440/μl
Βασεόφιλα <1% 15-100/μl
10 ετών 4.500-13.500/μl
1 έτους 6.000-18.000/μl
Νεογέννητα 10.000-25.000/μl

Υγεία

«Να μη χαθούν άδικα ζωές, για άλλη μια χρονιά», το μήνυμα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

O Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών καλεί τις ομάδες υψηλού κινδύνου, να κάνουν το αντιγριπικό εμβόλιο, εν όψει της επιδημίας γρίπης που αναμένεται τους επόμενους μήνες, υπενθυμίζοντας πως ξεκίνησε η ενδεδειγμένη περίοδος, για τον αντιγριπικό εμβολιασμό.

«Πρέπει να επισημανθεί ότι η πλειονότητα των ασθενών που εμφάνισαν σοβαρές επιπλοκές ή κατέληξαν από τη νόσο, κατά την περσινή χρονιά δεν είχαν εμβολιαστεί» τονίζει ο ΙΣΑ και ζητά από το Υπουργείο Υγείας, να μεριμνήσει εγκαίρως για την λειτουργία κλινών, στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας ,προκειμένου «να μη χαθούν άδικα ζωές, για άλλη μια χρονιά» όπως επισημαίνει.

«Η αντιμετώπιση της επιδημίας της γρίπης απαιτεί σχεδιασμό και εγρήγορση. Είναι απαράδεκτο και τριτοκοσμικό να παραμένουν καθημερινά τους χειμερινούς μήνες, σε αναμονή για ΜΕΘ, πενήντα και εξήντα ασθενείς και πολλοί από αυτούς να καταλήγουν πριν βρεθεί κρεβάτι.

Το Υπουργείο Υγείας γνωρίζει τις ανάγκες που πρόκειται να δημιουργηθούν και οφείλει να μεριμνήσει άμεσα, για να καλυφθούν. Σε αντίθετη περίπτωση, έχει μεγάλες ευθύνες για τις ζωές που θα χαθούν άδικα», αναφέρει σε δήλωση του ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης.

Είναι γνωστό, συμπληρώνει ο ΙΣΑ, ότι κατά τη διάρκεια της επιδημίας οι ανάγκες για κρεβάτια σε ΜΕΘ αυξάνονται κατακόρυφα, με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να καταλήγουν πριν βρεθεί κρεβάτι.

Υγεία

Το αμυντικό σύστημα του ανθρώπου περιλαμβάνει πολλούς μηχανισμούς άμυνας και προστασίας έναντι των τοξικών παραγόντων.

Βασικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού έχουν τα λευκά αιμοσφαίρια. Τα λευκά αιμοσφαίρια, που κυκλοφορούν στο αίμα περιλαμβάνουν τα ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα ηωσινόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα βασεόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα μονοπύρηνα, τα λεμφοκύτταρα, τα πλασματοκύτταρα.

Τα λευκά αιμοσφαίρια κινητοποιούνται δραστικά κατά την επίθεση ενός παθογόνου παράγοντα για να τον καταστρέψουν.

Τα ηωσινόφιλα αποτελούν σημαντική συνιστώσα των λευκών αιμοσφαιρίων. Έχουν στην πλειοψηφία τους δίλοβο πυρήνα και περιέχουν πολυάριθμα κοκκία. Μετέχουν σε αντιδράσεις αλλεργικής υπερευαισθησίας και συντελούν στην εξόντωση πολυάριθμων παθογόνων. Ο ρόλος τους στην εξουδετέρωση παθογόνων παρασίτων είναι ζωτικός.

Υψηλά ηωσινόφιλα αίματος

Υψηλά ηωσινόφιλα αίματος προκαλεί μια ποικιλία παραγόντων και νοσημάτων, όπως παρασιτικές λοιμώξεις, ορισμένα δερματολογικά νοσήματα, νοσήματα του εντέρου, αλλεργίες, καρκινώματα, αιματολογικά νοσήματα, νοσήματα λεμφικού ιστού.

Υψηλές τιμές, πάνω από 5000/μl, προκαλούν σοβαρές δευτεροπαθείς βλάβες στους ιστούς όπως καρδιακή βλάβη και πολυοργανική ανεπάρκεια λόγω διήθησης από ηωσινόφιλα.

Πτώση και των ηωσινοφίλων

Κάθε νόσημα ή παθολογική κατάσταση που προκαλεί γενικευμένη πτώση των λευκών αιμοσφαιρίων, μπορεί να προκαλέσει πτώση και των ηωσινοφίλων (π.χ. καρκινώματα, αιματολογικές διαταραχές).

Συνήθη αίτια που προκαλούν αμιγή πτώση των ηωσινόφιλων είναι το στρες, οι λοιμώξεις, ορισμένα φάρμακα ( π.χ. κορτικοειδή), οι ορμονικές διαταραχές.

Η σωστή παθολογική εξέταση είναι σημαντική στην διαφορική διάγνωση και θεραπεία.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη Ιατρός Ειδική Παθολόγος
Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά
24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά: 210-6252770
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
http://iatreioamoschovaki.gr
healthyliving.gr

Υγεία

Έρευνα αποκαλύπτει: Πώς η πιτζάμα σου επηρεάζει το πόσο γρήγορα θα σε πάρει ο ύπνος

Οι παράγοντες που μπορούν να δυσκολέψουν πολύ τον βραδινό μας ύπνο είναι πολλοί: Από την καφεΐνη μέχρι τη χρήση του κινητού τηλεφώνου και τα αυξημένα επίπεδα στρες.

Τώρα, νέα έρευνα έχει να προσθέσει ακόμα ένα στοιχείο στη λίστα με τις αιτίες για τα οποίες δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε το βράδυ. Ποιο είναι αυτό; Οι λάθος… πιτζάμες.

Θα περίμενες ποτέ πως ένα ρούχο θα μπορούσε να σου καταστρέψει τον ύπνο; Σύμφωνα με την επιστήμη αυτό ακριβώς συμβαίνει.

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στη βρετανική Daily Mirror, υποστηρίζει πως το σωστό υλικό του ενδύματος που φοράμε για να κοιμηθούμε θα μπορούσε να μας εξασφαλίσει να μας πάρει ο ύπνος έως και 15 λεπτά νωρίτερα αλλά και να απολαύσουμε περισσότερο την ξεκούρασή μας.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το υλικό αυτό δεν είναι άλλο από το μαλλί, το οποίο βοηθά το σώμα μας να «εισέλθει σε μια ζώνη θερμικής άνεσης», ικανή να μας χαρίσει ένα πιο αποτελεσματικό, χαλαρωτικό ύπνο.

Με άλλα λόγια, το μαλλί στις πιτζάμες ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματός μας βοηθώντας μας να κοιμηθούμε ευκολότερα αλλά και να ξεκουραστούμε επαρκώς κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αν κι εσύ δυσκολεύεσαι στο θέμα του ύπνου, δεν έχεις παρά να δοκιμάσεις τη νέα συμβουλή των επιστημόνων η οποία –αν κρίνουμε από τα λεγόμενά τους- έχει βάση.

Μη ξεχνάς, άλλωστε, ότι ένας κακός ύπνος όχι μόνο θα σου χαρίσει απλόχερα κακή διάθεση, πολλά νεύρα και μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, μα επιπλέον συμβάλλει στην παχυσαρκία, την εμφάνιση διαβήτη και τα καρδιαγγειακά προβλήματα.

 

Υγεία

Σπιρουλίνα: Γιατί θεωρείται «υπερτροφή» – Τι προσφέρει στην υγεία σας
Από Μιχάλης Θερμόπουλος 

Η σπιρουλίνα είναι ένα πράσινος είδος άλγης που προστίθεται συχνά σε πράσινους χυμούς, smoothies και υγιεινά ροφήματα, για να δώσει περισσότερες πρωτεΐνες και αντιοξειδωτική δράση.
Η άγρια σπιρουλίνα αναπτύσσεται κυρίως σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της σπιρουλίνας που διατίθεται στο εμπόριο καλλιεργείται στο εργαστήριο λόγω του κινδύνου των ρύπων στην άγρια φύση. Είναι διαθέσιμη κυρίως σε ξηρά μορφή, όπως σκόνες ή νιφάδες ή ως συμπλήρωμα σε δισκία και κάψουλες.

Υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά
Σε κάθε μισό φλιτζάνι (32 γραμμάρια) η σπιρουλίνα περιέχει πολλές πρωτεΐνες και 22 απαραίτητα αμινοξέα. Η σπιρουλίνα έχει επίσης μια ποικιλία από απαραίτητες βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, β-καροτένιο, βιταμίνη Ε, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, χαλκό, σίδηρο, σελήνιο και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.

Η ίδια ποσότητα παρέχει επίσης το 89% των συνιστώμενων ημερήσιων αναγκών του ανθρώπου σε σίδηρο. Για τους λόγους αυτούς, η σπιρουλίνα χρησιμοποιείται συχνά ως συμπλήρωμα διατροφής.

Λειτουργία του εγκεφάλου
Σε έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση “Journal of Experimental Neurology”, η σπιρουλίνα αποδείχτηκε ότι μειώνει την βλάβη στον εγκέφαλο και συμβάλλει στην αποκατάσταση των νευρώνων μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, σε πειραματόζωα. Παρόμοιες μελέτες σε ανθρώπους, ωστόσο, απαιτούνται προκειμένου να μπορέσει να επιβεβαιωθούν τα οφέλη της σπιρουλίνας στην λειτουργία του εγκεφάλου.

Αλλεργίες
Η σπιρουλίνα μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία των αλλεργιών, επειδή διακόπτει την απελευθέρωσης της ισταμίνης στο σώμα που προκαλεί τα κοινά συμπτώματα αλλεργίας, όπως ρινική καταρροή, δακρύρροια, κνίδωση και πρήξιμο.

Ηπατικές διαταραχές
Προκαταρκτικές μελέτες έχουν δείξει ότι η σπιρουλίνα βοηθάει σημαντικά εκείνους με χρόνια ηπατίτιδα από περαιτέρω βλάβη και κίρρωση στο ήπαρ.

Άλλα πιθανά οφέλη
Πρόσθετα πιθανά οφέλη της σπιρουλίνας περιλαμβάνουν τη βελτίωση της λειτουργίας των πνευμόνων σε άτομα που πάσχουν από άσθμα, τη βελτίωση των επιπέδων γλυκόζης σε άτομα με διαβήτη, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την μεγαλύτερη ανάπτυξη των προβιοτικών στον οργανισμό.

Μετάφραση/απόδοση από Iatropeda.gr με πληροφορίες από το http://www.livestrong.com

Υγεία

Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου Παγκρέατος : Η θνησιμότητα έχει αυξηθεί στην Ευρώπη
Σύμφωνα με έκθεση της ευρωπαϊκής οργάνωσης γαστρεντερολόγων United European Gastroenterology (UEG)

Η θνησιμότητα από καρκίνο του παγκρέατος στην Ευρώπη εμφανίζει αύξηση 5% μεταξύ 1990-2016, σύμφωνα με έκθεση της ευρωπαϊκής οργάνωσης γαστρεντερολόγων United European Gastroenterology (UEG), η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Παγκρεατικού Καρκίνου.

Η αύξηση αυτή είναι η μεγαλύτερη ανάμεσα στις πέντε μορφές καρκίνου με τα περισσότερα θύματα. Οι άλλες τέσσερις είναι οι καρκίνοι των πνευμόνων, του παχέος εντέρου, του μαστού και του προστάτη, που όμως εμφανίζουν σταδιακή μείωση της θνησιμότητας μετά το 1990.

Αντίθετα, οι θάνατοι από παγκρεατικό καρκίνο ως ποσοστό του πληθυσμού της Ευρώπης συνεχίζουν να αυξάνουν, με αποτέλεσμα ο εν λόγω καρκίνος να έχει πλέον ξεπεράσει τον καρκίνο του μαστού ως η τρίτη κατά σειρά αιτία θανάτου από καρκίνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο καρκίνος του παγκρέατος -γνωστός και ως «σιωπηλός δολοφόνος»- έχει τη μικρότερη επιβίωση ασθενών από όλους τους καρκίνους στην Ευρώπη και ευθύνεται για περισσότερους από 95.000 θανάτους κάθε χρόνο. Ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη διάγνωση είναι μόνο 4,6 μήνες.

Τα συμπτώματά του αργούν να εκδηλωθούν, με συνέπεια να είναι δύσκολη η έγκαιρη διάγνωση της νόσου, ώστε να γίνει η σωτήρια για τη ζωή χειρουργική αφαίρεση του όγκου.

Παρά την αύξηση της θνησιμότητας και τη μικρή επιβίωση των ασθενών, ο παγκρεατικός καρκίνος, σύμφωνα με την UEG, λαμβάνει λιγότερο από το 2% της συνολικής χρηματοδότησης για αντικαρκινική έρευνα στην Ευρώπη, ποσοστό που κρίνεται τελείως ανεπαρκές.

Τελευταία η έρευνα στρέφεται στο ρόλο του μικροβιώματος, καθώς ο πληθυσμός των μικροβίων σε ένα καρκινικό πάγκρεας έχει βρεθεί να είναι περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερος από το υγιές πάγκρεας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η απομάκρυνση βακτηρίων από το έντερο και το πάγκρεας μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη του καρκίνου και να «αναπρογραμματίσει» τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, ώστε να αμύνονται καλύτερα έναντι των καρκινικών κυττάρων.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, επιφέροντας αλλαγές στο μικροβίωμα, θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας ή της ανοσοθεραπείας, θα επιβραδύνουν τις μεταστάσεις και τελικά θα «φρενάρουν» την επιδείνωση της νόσου.

Υγεία

Δύο νέες μελέτες επιτείνουν τη σύγχυση αναφορικά με τη χρησιμότητα των συμπληρωμάτων ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και βιταμίνης D
Δύο νέες μεγάλες αμερικανικές επιστημονικές έρευνες σχετικά με τα συμπληρώματα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και βιταμίνης D ήλθαν μάλλον να επιτείνουν τη σύγχυση των επιστημόνων και το μπέρδεμα των καταναλωτών σχετικά με το αν και κατά πόσο προστατεύουν τους ανθρώπους από τον κίνδυνο για καρδιαγγειακό πρόβλημα ή καρκίνο
Οι εν λόγω μελέτες κατέληξαν σε ανάμικτα συμπεράσματα και δεν φαίνεται να δίνουν μια ξεκάθαρη απάντηση στο αν έχει νόημα να παίρνει κανείς τέτοια συμπληρώματα ή αν πετάει τα χρήματά του
in.grΔύο νέες μεγάλες αμερικανικές επιστημονικές έρευνες σχετικά με τα συμπληρώματα ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και βιταμίνης D ήλθαν μάλλον να επιτείνουν τη σύγχυση των επιστημόνων και το μπέρδεμα των καταναλωτών σχετικά με το αν και κατά πόσο προστατεύουν τους ανθρώπους από τον κίνδυνο για καρδιαγγειακό πρόβλημα ή καρκίνο.

Οι νέες μελέτες, που παρουσιάστηκαν το Σαββατοκύριακο σε συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης στο Σικάγο και δημοσιεύτηκαν στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», κατέληξαν σε ανάμικτα συμπεράσματα και δεν φαίνεται να δίνουν μια ξεκάθαρη απάντηση στο αν έχει νόημα να παίρνει κανείς τέτοια συμπληρώματα (που είναι τα πιο δημοφιλή στον κόσμο) ή αν πετάει τα χρήματά του.

Η μία μελέτη, με την ονομασία VITAL και με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, έγινε σε σχεδόν 26.000 υγιείς ανθρώπους, άνω των 50 ετών, οι οποίοι επί μία πενταετία έπαιρναν καθημερινά ένα γραμμάριο (τη συνήθη δοσολογία) συμπληρώματος που περιείχε ένα συνδυασμό από τα πιο δημοφιλή ωμέγα-3 (τα ΕΡΑ και DHA).

Δεν διαπιστώθηκε μείωση του κινδύνου για εγκεφαλικό ή καρκίνο, αλλά υπήρξε μείωση του κινδύνου για έμφραγμα. Η μείωση του κινδύνου ήταν πιο ορατή σε όσους έτρωγαν λίγα ψάρια. Από την άλλη, η ίδια έρευνα -η μεγαλύτερη του είδους της έως τώρα- βρήκε ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης D δεν μειώνουν τον κίνδυνο για την καρδιά, ούτε για επιθετικό καρκίνο.

Μια δεύτερη μελέτη, με την ονομασία REDUCE-IT, με επικεφαλής τον δρα Ντίπακ Μπατ του νοσοκομείου Brigham & Women’s της Βοστώνης, στην οποία οι περίπου 8.000 συμμετασχόντες έπαιρναν επίσης επί πέντε χρόνια καθημερινά ένα πιο ισχυρό συμπλήρωμα διατροφής (τέσσερα γραμμάρια του σκευάσματος Vascepa της εταιρείας Amarin, το οποίο είναι ΕΡΑ σε υψηλή συγκέντρωση, τέσσερις έως οκτώ φορές μεγαλύτερη εκείνης της μελέτης VITALb), έδειξε μείωση κατά 25% των καρδιαγγειακών προβλημάτων σε ανθρώπους υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου, οι οποίοι είχαν υψηλό επίπεδο τριγλυκεριδίων και χοληστερίνης παρά τα φάρμακα (στατίνες) που έπαιρναν και από τους οποίους μερικοί είχαν ήδη πάθει ένα έμφραγμα ή εγκεφαλικό.

Διαπιστώθηκε μείωση κατά 20% του κινδύνου για καρδιαγγειακής αιτιολογίας θάνατο, κατά 31% του κινδύνου για έμφραγμα και κατά 28% του κινδύνου για εγκεφαλικό, σε σχέση με όσους συμμετασχόντες είχαν πάρει ψευδοφάρμακο (πλασίμπο).

Τα ωμέγα-3 σε φυσική μορφή υπάρχουν κυρίως σε ορισμένα λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, η σαρδέλα και ο τόνος. Οι υποστηρικτές τους τονίζουν ότι τα ωμέγα-3 στα ψάρια και στα συμπληρώματα μειώνουν τα τριγλυκερίδια, τη χρόνια φλεγμονή και την πιθανότητα θρόμβωσης. Όμως, αν κάποιος ασθενής παίρνει ήδη αντιπηκτικά φάρμακα για το αίμα, πρέπει προηγουμένως να συζητήσει με το γιατρό του κατά πόσο μπορεί να πάρει και ωμέγα-3.

 in.gr

Υγεία

Προσοχή: Πότε το "αθώο" κρυολόγημα εξελίσσεται σε πνευμονία
Η 12 Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί από το 2009 και έχει υιοθετηθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως η Παγκόσμια Ημέρα Πνευμονίας.

Η πνευμονία είναι ένα από τα πιο επιλύσιμα προβλήματα για την παγκόσμια υγεία, ωστόσο ακόμα και εν έτη 2018 ένα παιδί στον κόσμο πεθαίνει από την ασθένεια κάθε 20 δευτερόλεπτα!

Η Παγκόσμια Ημέρα Πνευμονίας φέρνει κοντά ανθρώπους από όλο τον κόσμο στην από κοινού απαίτηση ότι κάτι πρέπει να γίνει για την καταπολέμηση της ασθένειας. Η Παγκόσμια Ημέρα Πνευμονίας συμβάλλει στο να τονίσει τη σοβαρότητα της πνευμονίας και να ενθαρρύνει περισσότερους οργανισμούς υγείας σε όλο τον κόσμο να εξετάσουν τρόπους για την καταπολέμησή της. Έτσι, κάθε χρόνο στις 12 Νοεμβρίου διενεργούνται εκδηλώσεις για:

Την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού σχετικά με πνευμονία, την κύρια αιτία θανάτου των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο!
Την προώθηση παρεμβάσεων από τις κατά τόπους κυβερνήσεις για την προστασία, πρόληψη και θεραπεία της ασθένειας.
Την δημιουργία δράσεων από διάφορους οργανισμούς υγείας για την καταπολέμηση της πνευμονίας.
Πνευμονία: Αίτια, συμπτώματα, επιπλοκές και θεραπεία

Η πνευμονία είναι η οξεία φλεγμονή του πνευμονικού ιστού (του πνεύμονα). Ταξινομείται ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα που την προκάλεσε (πχ πνευμονιοκοκκική, άτυπη κλπ), καθώς και ανάλογα με την προέλευση του παθογόνου παράγοντα (ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή ή της κοινότητας).

Πνευμονία: Αίτια

Το αίτιο της πνευμονίας είναι κάποιο μικρόβιο, δεν αποκλείονται όμως και οι ιοί ή κάποιοι μύκητες, οι τελευταίοι σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Συνηθέστερα, μπορεί να είναι κάποιο βακτήριο, όπως τα παρακάτω:

Πνευμονιόκοκκος
Αιμόφιλος
Μυκόπλασμα
Χλαμύδια
Ιοί: RSV, Influenza, Parainfluenza
Σπανιότερα: σταφυλόκοκκος χρυσίζων, μύκητες
Πνευμονία: Συμπτώματα
Πυρετός με ή χωρίς ρίγος
Απόχρεμψη
Δύσπνοια
Ταχύπνοια
Πλευριτικός πόνος (πόνος στο θώρακα)
Σύγχυση
Πνευμονία: Διάγνωση

Η διάγνωση της πνευμονίας βασίζεται στην κλινική εικόνα και την κλινική εξέταση του ιατρού σε συνδυασμό με:

Αιματολογικές εξετάσεις
Αέρια αρτηριακού αίματος (υποξαιμία)
Ακτινογραφία θώρακος (πυκνώσεις)
Σημεία μικροβιαιμίας (αν υπάρχουν)
Υπολογισμός ειδικού score, για την αξιολόγηση της πιθανής εισαγωγής του ασθενή στο νοσοκομείο
Πνευμονία: Θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τα ακόλουθα:
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων (πυρετού με αντιπυρετικά κλπ)
Χορήγηση οξυγόνου
Κατάλληλο αντιβιοτικό ή συνδυασμό αυτών
Νοσηλεία περίπου 4 μέρες με ενδοφλέβια αγωγή και αν μπορεί να σιτιστεί από το στόμα συνεχίζει με από του στόματος αγωγή. Συνήθως ο ασθενής παραμένει 7-8 μέρες στο νοσοκομείο και εξέρχεται με οδηγίες (φαρμακευτική αγωγή κλπ).
Η υποχώρηση των συμπτωμάτων γίνεται σταδιακά από την 3η ημέρα, όσον αφορά τον πυρετό, έως, συνήθως, τη 15η ημέρα, σε σχέση με το βήχα και την καταβολή δυνάμεων.
Πνευμονία: Επιπλοκές

Απόστημα ή εμπύημα πνεύμονα
Ενδοκαρδίτιδα / περικαρδίτιδα
Πλευρίτιδα / πλευριτική συλλογή
Σύνδρομο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Ενηλίκων (ARDS)
Μικροβιαιμία / σηπτικό σοκ
Πότε το απλό κρυολόγημα εξελίσσεται σε πνευμονία

Η πνευμονία προκαλείται από την εισπνοή ορισμένων βακτηρίων, ιών ή άλλων μικρόβιων. Εάν είστε ένας υγιής οργανισμός , το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα τα αντιμετωπίσει.

Μερικές φορές όμως, τα μικρόβια πολλαπλασιάζονται και προκαλούν μολύνσεις των πνευμόνων, ειδικά όταν ο οργανισμός είναι εξασθενημένος ή ηλικιωμένος. Τότε ακριβώς είναι και το πιθανότερο το απλό κρυολόγημα να "γυρίσει" σε πνευμονία. Γι' αυτό ακόμα και αν είστε σε μια γενικά καλή κατάσταση υγείας, είναι σώφρον να επιτρέπετε στον οργανισμό σας να ξεκουράζεται καλά, όταν έχετε κρυολόγημα, ή γρίπη.

Τα τυπικά συμπτώματα είναι:

Βήχας
Πυρετός
Εφίδρωση
ΡίγοςΓενική αδιαθεσία
Πονοκέφαλος
Πόνοι στο σώμα
Σφίξιμο στο στήθος και στα πλευρά
Πτύελα με κίτρινο/πράσινο χρώμα
Ένα αντιβιοτικό, όπως η αμοξικιλλίνη, είναι ένα κοινό αντιβιοτικό για να αντιμετωπίσετε την πνευμονία. Εάν είστε αλλεργικοί στην πενικιλίνη (η αμοξικιλλίνη είναι ένα είδος πενικιλίνης), ο γιατρός σας θα σας συνταγογραφήσει ένα άλλο, που λειτουργεί εξίσου καλά.

Η θεραπεία με αντιβιοτικά είναι συνήθως αποτελεσματική και μπορείτε να περιμένετε ότι θα ανακάμψετε πλήρως. Τα συμπτώματα θα πρέπει να βελτιωθούν μετά από τρεις ημέρες, εάν η θεραπεία λειτουργήσει.

Μπορεί να νιώθετε κουρασμένοι για ένα διάστημα μετά την εξάλειψη της λοίμωξης

Πίνετε πολλά υγρά για να αποφύγετε την αφυδάτωση

Η εισαγωγή στο νοσοκομείο συνιστάται, εάν έχετε σοβαρή πνευμονία, ή αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν γρήγορα με τα αντιβιοτικά

Πηγή: iatropedia

Υγεία

 

Τις περισσότερες φορές το συναίσθημα του "μουδιάσματος" στα άκρα οφείλεται στην πίεση στα νεύρα ή τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα νεύρα.

Το μούδιασμα συμβαίνει συχνά αφού έχετε έρθει σε μια ανατομικά δύσκολη θέση, όπως το να κάθεστε σταυροπόδι για πολύ ώρα, ή να έχετε ξαπλώσει επάνω στο χέρι σας. Περιστασιακά, ωστόσο, μπορεί να είναι και σημάδι μιας πολύ πιο σοβαρής υποκείμενης πάθησης/ασθένειας, όπως ο διαβήτης.

Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο αυτό:

Όρθια, ή καθιστή θέση στην ίδια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα

Τραυματισμός ενός νεύρου (πχ στον αυχένα ή στον βραχίονα)

Έρπης ζωστήρας

Κακή κυκλοφορία του αίματος από αθηροσκλήρωση ή κρυοπαγήματα , ή φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων

Έλλειψη ασβεστίου, ή καλίου, ή νατρίου, ή βιταμίνης Β12

Ακτινοθεραπεία

Το μούδιασμα μπορεί να προκληθεί και από άλλες ιατρικές παθήσεις, όπως:

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Ο διαβήτης

Οι ημικρανίες

Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Ένα μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο

Πιθανή υπολειτουργία του θυρεοειδούς

Ο γιατρός σας θα αναζητήσει την αιτία που προκαλεί μούδιασμα, ή μυρμήγκιασμα στα άκρα ώστε τα συμπτώματα να υποχωρήσουν άμεσα. Για παράδειγμα, εάν έχετε σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα ή πόνο χαμηλά στην πλάτη, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει συγκεκριμένες ασκήσεις να κάνετε καθημερινά.

Εάν έχετε διαβήτη, ο θεράπων ιατρός σας θα σας ζητήσει να ελέγξετε τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα σας. Από την άλλη η έλλειψη βιταμινών θα αντιμετωπιστεί με τα απαραίτητα συμπληρώματα βιταμινών.

Πάντως σε κάθε περίπτωση απευθυνθείτε ΑΜΕΣΑ στο γιατρό αν:

Έχετε αδυναμία ή δεν είστε σε θέση να κινηθείτε.

Νιώθετε μούδιασμα μόνο μετά στο κεφάλι, στο λαιμό, ή στην οσφυϊκή χώρα

Δεν μπορείτε να ελέγξετε την κίνηση των χεριών σας

Έχετε δυσκολία στην ομιλία, αλλαγή στην όραση, δυσκολία στο περπάτημα, ή αδυναμία

iatropedia

Υγεία

Μεταλλική γεύση στο στόμα: Πού οφείλεται και τι μπορείτε να κάνετε;

Η γεύση, μία από τις πέντε αισθήσεις, είναι ένας συνδυασμός διαφόρων παραγόντων που “λένε” στον εγκέφαλο πως κάτι είναι ωραίο.

Τι ισχύει, όμως, όταν νιώθετε ότι έχετε μεταλλική γεύση στο στόμα; Πότε συμβαίνει αυτό; Μπορεί να είναι σοβαρό πρόβλημα;
Με τις χιλιάδες πληροφορίες που στέλνει η γλώσσα στον εγκέφαλο, εκείνος κατηγοριοποιεί την γεύση σε: γλυκό, ξινό, αλμυρό, πικρό και αλμυρό. Επειδή υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αίσθηση της γεύσης, οι διαταραχές της γεύσης μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων συνθηκών, ή οργανικών ανισορροπιών. Η μεταλλική γεύση, ή δυσγευσία, μπορεί να συμβεί καθώς το σώμα ανταποκρίνεται σε μια ξένη ουσία. Μπορεί επίσης να είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι άλλων προβλημάτων υγείας.

Τι προκαλεί μια μεταλλική γεύση;

Υπάρχουν διάφορα πράγματα που μπορούν να προκαλέσουν μια μεταλλική γεύση στο στόμα. Μερικά είναι πιο σοβαρά από άλλα, ωστόσο τις περισσότερες φορές μπορούν να επιλυθούν εύκολα, ή θα υποχωρήσουν μόνα τους.

Η μεταλλική γεύση σε κάποιον ο οποίος κατά τα άλλα είναι υγιές άτομο δεν αποτελεί συνήθως για ανησυχία. Εδώ είναι μια λίστα με συχνές αιτίες για την μεταλλική γεύση:

Κακή στοματική υγεία

Όσοι δεν βουρτσίζουν τα δόντια τους τακτικά μπορεί να βιώσουν μια μεταλλική γεύση που οφείλεται σε ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα, ή λοίμωξη των δοντιών. Όλα αυτά μπορεί να σας προκαλέσουν αιμορραγία στα ούλα, κάτι που μερικές φορές οδηγεί σε μεταλλική γεύση. Ακόμα και μια πρόσφατη χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης φρονιμίτη μπορεί να προκαλέσει μια μεταλλική γεύση στο στόμα.

Προβλήματα στην ρινική οδό

Επειδή οι αισθήσεις της όσφρησης και της γεύσης είναι τόσο στενά δεμένες μεταξύ τους, τυχόν προβλήματα στους παραρρινίους κόλπους (τα κοιλώματα γύρω από τη ρινική οδό) μπορεί να επηρεάσουν την αίσθηση της γεύσης σας.
Μόλις τα προβλήματα στους ρινικούς κόλπους υποχωρήσουν, το ίδιο θα κάνει και η μεταλλική γεύση στο στόμα.

Αυτά τα προβλήματα είναι πολύ κοινά σε γενικές γραμμές και συνήθως περιλαμβάνουν τα ακόλουθα αίτια:

• Κοινό κρυολόγημα
• Μόλυνση ρινικών κόλπων
• Αλλεργίες
• Ρινικοί πολύποδες
• Λοίμωξη του μέσου ωτός, ή άλλες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού
• Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση μέσου ωτός

Συνταγογραφούμενα φάρμακα

Μερικές φορές, κάποια συνταγογραφούμενα φάρμακα μπορεί να έχουν μια επίγευση στο στόμα καθώς το σώμα σας τα απορροφά. Η μεταλλική γεύση μπορεί επίσης να συμβεί αν κάποιος βιώνει ξηροστομία ως παρενέργεια των φαρμάκων που παίρνει από το στόμα.

Ορισμένα κοινά φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν μια μεταλλική γεύση περιλαμβάνουν:

• Αντιβιοτικά
• Αντικαταθλιπτικά και άλλα ψυχιατρικά φάρμακα
• Φάρμακα για την πίεση του αίματος
• Φάρμακα για το γλαύκωμα
• Αντιμυκητιασικά φάρμακα
• Στεροειδή
• Επιθέματα νικοτίνης
• Διουρητικά φάρμακα
• Αντιισταμινικά φάρμακα
• Φάρμακα για την οστεοπόρωση

Βιταμίνες

Ορισμένες βιταμίνες με βαρέα μέταλλα, όπως ο χαλκός, ο ψευδάργυρος, ή το χρώμιο μπορεί να είναι η αιτία της μεταλλικής γεύσης στο στόμα. Προγεννητικές βιταμίνες, σίδηρος και συμπληρώματα ασβεστίου μπορεί επίσης να οδηγήσουν στο ίδιο πρόβλημα. Η μεταλλική γεύση υποχωρεί, καθώς το σώμα απορροφά τις βιταμίνες, αλλά είναι σώφρον να βεβαιωθείτε ταυτόχρονα ότι έχετε πάρει την κατάλληλη δόση από κάποια βιταμίνη.

Εγκυμοσύνη

Μερικές γυναίκες αναφέρουν μια αλλαγή στη γεύση και οσμή στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης τους. Αυτό οφείλεται σε ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα. Μαζί με μια μεταλλική γεύση, μια αλλαγή στην όρεξη ή/και μια απέχθεια για ορισμένες τροφές είναι επίσης κοινό “σύμπτωμα” για τις έγκυες γυναίκες.

Άνοια

Τα άτομα με άνοια μπορεί μερικές φορές να βιώσουν αλλαγές στην αίσθηση της γεύσης και να έχουν μεταλλική γεύση στο στόμα. Οι γευστικές απολήξεις στην γλώσσα στέλνουν διαρκώς σήματα στον εγκέφαλο και αλλαγές στην γεύση μπορεί να προκύψουν, εάν κάποιο μέρος του εγκεφάλου δεν λειτουργεί σωστά.

Άλλες αλλεργίες

Μερικές αλλεργίες προκαλούν προβλήματα στους ρινικούς κόλπους, το οποίο εν συνεχεία προκαλεί την μεταλλική γεύση στο στόμα. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα αλλεργιογόνα που είναι αρκετά κοινό να σας προκαλέσουν μεταλλική γεύση. Η γύρη, οι ξηροί καρποί και τα οστρακοειδή είναι μεταξύ αυτών των αλλεργιογόνων.

Αν δεν γνωρίζετε για τυχόν διατροφικές αλλεργίες που έχετε, αλλά παρατηρείτε ότι όταν τρώτε κάποιες τροφές έχετε μετά μια μεταλλική γεύση, θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας.

Νεφρική ανεπάρκεια

Η νεφρική ανεπάρκεια είναι μια από τις πιο σοβαρές αιτίες δυσγευσίας. Η μεταλλική γεύση είναι αρκετά συχνή σε άτομα με διαβήτη, ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια.

Περίπου το 30% των ασθενών με διαβήτη τύπου-1 και το 10-40% των ασθενών με διαβήτη τύπου-2 θα πάθουν εν τέλει νεφρική ανεπάρκεια, σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Νεφρού.

Η συσσώρευση απόβλητων στους νεφρούς μπορεί να οδηγήσει σε κακή αναπνοή, ή απώλεια της όρεξης, προκαλώντας μια μεταλλική γεύση.

Πότε πρέπει να δείτε γιατρό

Αν κάποιος λαμβάνει είχε προσφάτως πρόβλημα ή λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή σχετικά με μια από τις προαναφερθείσες υποκείμενες αιτίες της μεταλλικής γεύσης, αλλά εκείνη παραμένει, τότε αυτό θα μπορούσε να είναι σημάδι ενός πιο σοβαρού προβλήματος υγείας. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει αν ενημερώσει άμεσα το γιατρό του.

Μια μεταλλική γεύση μπορεί να προκαλέσει απώλεια όρεξης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους, κακή διατροφή, κατάθλιψη και ακόμη και σε ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα, εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά με την συμβουλή ενός γιατρού.

Για τους ηλικιωμένους, η μεταλλική γεύση θα μπορούσε να είναι -εκτός των άλλων- και σημάδι μιας διαταραχής του ενός κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, ή η νόσος του Πάρκινσον.
Διάγνωση και θεραπεία

Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ωτορινολαρυγγολόγο, που ειδικεύεται στις παθήσεις του αυτιού, της μύτης και του λαιμού. Το πρώτο βήμα για τη διάγνωση της υποκείμενης αιτίας της μεταλλικής γεύσης θα περιλαμβάνει μερικές βασικές εξετάσεις, όπως:

• Μια φυσική εξέταση σε αυτιά, μύτη και λαιμό
• Μια οδοντιατρική εξέταση
• Μια ανασκόπηση του ιστορικού υγείας του ασθενούς
• Ένα ειδικό τεστ γεύσης

Το τελευταίο μπορεί να περιλαμβάνει τη σύγκριση γεύσεων από διαφορετικές τροφές για να καθορίσει ο γιατρός την ικανότητα του ασθενούς να αντιληφθεί τις αλλαγές στην ένταση της γεύσης. Αν ο ειδικός πιστεύει ότι η μεταλλική γεύση είναι αποτέλεσμα από πρόβλημα στα νεύρα στο στόμα, ή στο κεφάλι, μπορεί να ζητήσει να κάνετε και ακτινογραφία. Αν πρόκειται για πρόβλημα στους ρινικούς κόλπους, μπορεί να ζητήσει και άλλες εξετάσεις απεικόνισης.

Ανάλογα με την τελική διάγνωση, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για να ανακουφίσει την μεταλλική γεύση. Αν υποψιάζεται ότι έχετε μια πιο σοβαρή κατάσταση, μπορεί να σας παραπέμψει σε άλλο ειδικό, να οργανώσει περισσότερες εξετάσεις, ή να συνταγογραφήσει φάρμακα για την υποκείμενη αιτία.

Τι μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε την μεταλλική γεύση στο στόμα

Σε γενικές γραμμές μπορείτε να:

• Πίνετε περισσότερο νερό (εκτός αν η υποκείμενη αιτία είναι η νεφρική ανεπάρκεια)
• Δοκιμάσετε διάφορα μπαχαρικά και στο φαγητό σας
• Αποφύγετε το κάπνισμα
• Βουρτσίζετε τα δόντια τους πάντα μετά το φαγητό
• Μασάτε τσίχλα χωρίς ζάχαρη

Πηγή: iatropedia.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή