Δεκεμβρίου 15, 2018

Υγεία

Με τις πρωτεϊνικές δίαιτες να έχουν γίνει πλέον τάση, το πιο πιθανό είναι ακόμη και μια φορά το μήνα να πηγαίνεις γυμναστήριο, να σε απασχολεί το εν λόγω θρεπτικό συστατικό. Γι’ αυτό και εμείς σήμερα αποφασίσαμε να ξεδιαλύνουμε το τοπίο και να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις σου, αποκαλύπτοντας πέντε πράγματα που πιθανόν δεν ξέρεις για την πρωτεΐνη.

1. Μπορείς να κάνεις υπερκατανάλωση
Όσο περισσότερη, τόσο καλύτερα; Όχι απαραίτητα. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Clinical Nutrition, οι ενήλικες ηλικίας 19 έως 30 ετών καταναλώνουν περίπου 100 γραμμάρια πρωτεΐνης την ημέρα, δηλαδή τη διπλάσια ποσότητα από τη συνιστώμενη για κάποιον που τρώει δίαιτα 2.000 θερμίδων. Αλλά τι συμβαίνει όταν τρώμε παραπάνω πρωτεΐνη από αυτή που χρειαζόμαστε; Σύμφωνα με τη διαιτολόγο, Cassie Bjork, εάν καταναλώνεις για μεγάλο χρονικό διάστημα μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες, ίσως αυξάνεις τον κίνδυνο νεφρικής βλάβης.

2. Το σώμα σου δεν μπορεί να μεταβολίσει μεγάλη ποσότητα
Σύμφωνα με τον διαιτολόγο Jim White, καλό είναι να περιορίσουμε την κατανάλωσή μας σε 30γρ. ανά γεύμα. Αν φάμε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή, το σώμα δεν θα μπορέσει να τη μεταβολίσει και θα αποθηκεύσει έτσι την περιττή ως λίπος.

3. Όλοι θα πρέπει να τρώνε την ίδια ποσότητα
Ενώ οι γενικές οδηγίες καλούν για κατανάλωση 56 γρ. για τους άνδρες και 46 για τις γυναίκες σε ημερήσια βάση, καλό θα είναι να λάβεις υπόψιν σου και το βάρος σου. Σύμφωνα με τον White, η Ακαδημία Διατροφής και Διαιτολογίας της Αμερικής προτείνει την κατανάλωση 1,2-1,7γρ. ανά κιλό σωματικού βάρους. Επίσης θα πρέπει να λάβεις υπόψιν και τη φυσική σου δραστηριότητα.

4. Πρωτεΐνη περιέχει μόνο το κρέας
Η αλήθεια είναι ότι σχεδόν όλες οι τροφές περιέχουν κάποια ποσότητα -μικρή ή μεγάλη- πρωτεΐνης, ακόμη και τα φρούτα! Σπουδαίες πηγές φυτικής πρωτεΐνης είναι όμως το τόφου και γενικά τα προϊόντα σόγιας, τα όσπρια και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά.

5. Οι μπάρες πρωτεΐνης είναι το τέλειο σνακ
Μπορεί να ενθουσιάζεσαι που θα πάρεις 20γρ. πρωτεΐνης τρώγοντας απλά το σνακ σου, το οποίο μάλιστα τυγχάνει να έχει και γεύση σοκολάτας ή καραμέλας, αλλά μάλλον καλά θα κάνεις να ρίξεις και μια ματιά στη λίστα με τα συστατικά για να δεις τι άλλο….θα πάρεις! Η αλήθεια είναι ότι πολλές μπάρες τέτοιου είδους εκτός από πρωτεΐνη, περιέχουν και μεγάλη ποσότητα ζάχαρης, σιροπιού γλυκόζης και λιπαρών, που, όπως ξέρεις, δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον οργανισμό ή τους στόχους σου στο γυμναστήριο.

Υγεία

 

Ποσοστό έως και 70% του ανθρώπινου σώματος αποτελείται από νερό, το οποίο βρίσκεται τόσο μέσα στα κύτταρά μας όσο και έξω από αυτά. Το αίμα αποτελείται ως επί το πλείστον από νερό και το ίδιο ισχύει και για τους μυς και τα όργανά μας.

Όταν μιλάμε για κατακράτηση υγρών εννοούμε την υπερβολική συσσώρευση νερού και άλλων υγρών στο κυκλοφορικό σύστημα, στους ιστούς και στις διάφορες κοιλότητες του σώματος.

Τα επίπεδα υγρών στο σώμα ρυθμίζονται από ένα περίπλοκο σύστημα ορμονών και ουσιών που δρουν όπως οι ορμόνες (προσταγλανδίνες) και τα περιττά υγρά απομακρύνονται γρήγορα μέσω των νεφρών με τη μορφή των ούρων. Αντίστοιχα, όταν η πρόσληψη και η επάρκεια υγρών είναι χαμηλή, ο ρυθμός παραγωγής ούρων μειώνεται.

Η κατακράτηση υγρών μπορεί να διαπιστωθεί σε διαφορετικά σημεία του σώματος και για πολλούς διαφορετικούς λόγους.

Αιτίες της κατακράτησης υγρών

- Πίεση στα τριχοειδή αγγεία: Η κατακράτηση υγρών μπορεί να συμβεί όταν μεταβάλλονται τα επίπεδα της πίεσης στο εσωτερικό των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων που ονομάζονται τριχοειδή αγγεία. Υγρά πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και οξυγόνο παροχετεύονται συνεχώς διά μέσου των τριχοειδών αγγείων στους ιστούς του σώματος. Τα υγρά αυτά τρέφουν τα κύτταρα και στη συνέχεια επιστρέφουν στα τριχοειδή αγγεία. Σε περίπτωση που παρατηρηθεί αλλαγή στην πίεση εντός των τριχοειδών αγγείων, τα υγρά παγιδεύονται εκεί προκαλώντας κατακράτηση. Κατακράτηση μπορεί να συμβεί επίσης εάν υπάρχει διαρροή στα τριχοειδή αγγεία και απελευθερωθούν υγρά στα μικρά κενά που υπάρχουν μεταξύ των κυττάρων.

- Δυσλειτουργία στο λεμφικό σύστημα: Η βασική λειτουργία του λεμφικού συστήματος είναι να αποστραγγίζει υγρά από τους ιστούς (τη λεγόμενη λέμφο) και να τα κατευθύνει προς το αίμα. Εάν απελευθερωθεί μεγάλη ποσότητα υγρών από τους ιστούς το λεμφικό σύστημα «υπερφορτώνεται» και αδυνατεί να διαχειριστεί τον όγκο των υγρών, με αποτέλεσμα αυτά να συσσωρεύονται γύρω από τους ιστούς. Μπορεί επίσης να υπάρχει κάποια δυσλειτουργία στο λεμφικό σύστημα που να μην του επιτρέψει να διοχετεύσει τα υγρά στο αίμα, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση υγρών και το πρήξιμο σε διάφορα σημεία του σώματος, όπως η κοιλιά, οι αστράγαλοι και τα πέλματα.

- Πρόβλημα στην καρδιά: Η φυσιολογική πίεση εντός των αιμοφόρων αγγείων διατηρείται εν μέρει χάρη στη λειτουργία της καρδιάς. Αν για οποιοδήποτε λόγο η καρδιά παρουσιάζει ανεπάρκεια παρατηρείται μεταβολή στην πίεση, η οποία συχνά οδηγεί σε σοβαρή κατακράτηση υγρών. Εκτός από τα άκρα, στην περίπτωση αυτή συσσωρεύεται υγρό και στους πνεύμονες, με αποτέλεσμα να εκδηλώνεται βήχας και/ή δύσπνοια.

- Παθήσεις των νεφρών: Τα νεφρά αναλαμβάνουν να φιλτράρουν το αίμα, απομακρύνοντας περιττά υγρά και άχρηστες ουσίες μέσω των ούρων. Στη συνέχεια, περνούν στο αίμα οι ουσίες που έχουν απομείνει και τις οποίες μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει ο οργανισμός. Σε περίπτωση διαταραχής της ροής αίματος προς τα νεφρά (π.χ. λόγω νεφρικής ανεπάρκειας), το «φιλτράρισμα» δεν διενεργείται σωστά και τα υγρά παραμένουν στο σώμα, προκαλώντας κατακράτηση.

- Εγκυμοσύνη: Η πίεση που ασκεί η μήτρα στα αιμοφόρα αγγεία της λεκάνης προκαλεί συχνά συσσώρευση υγρών στο σώμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η κατακράτηση στην περίπτωση αυτή δεν είναι ανησυχητική και υποχωρεί μετά τον τοκετό.

- Καθιστική ζωή: Η σωματική δραστηριότητα βοηθά ώστε το αίμα να επιστρέφει από τα αιμοφόρα αγγεία των ποδιών προς την καρδιά. Η πολύωρη ακινησία και εν γένει ο καθιστικός τρόπος ζωής επιβραδύνουν αυτή την ανοδική κίνηση του αίματος, οδηγώντας σε συσσώρευση υγρών στα κάτω άκρα. Η σωματική δραστηριότητα συμβάλλει επίσης στην καλή λειτουργία του λεμφικού συστήματος.

- Χαμηλή πρόσληψη πρωτεϊνών: Ο οργανισμός χρειάζεται επαρκή πρόσληψη πρωτεϊνών προκειμένου να ρυθμίζονται τα επίπεδα υγρών. Η αποχή από την κατανάλωση πρωτεϊνών ή η πολύ χαμηλή πρόσληψη δυσκολεύει τη μετακίνηση των υγρών από τους ιστούς στα τριχοειδή αγγεία, οδηγώντας έτσι στην κατακράτηση.

- Φαρμακευτική αγωγή: Η κατακράτηση υγρών μπορεί να αποτελεί παρενέργεια κάποιου φαρμάκου, όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, τα φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα και οι βήτα αναστολείς.

- Περίοδος: Η κατακράτηση υγρών ταλαιπωρεί πολλές γυναίκες τις ημέρες που προηγούνται της περιόδου τους, με αποτέλεσμα το πρήξιμο στην κοιλιά και την ευαισθησία του στήθους.

Αντιμετώπιση της κατακράτησης υγρών

Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η κατακράτηση υγρών πρέπει αρχικά να είναι γνωστή η αιτία που την προκάλεσε. Για παράδειγμα, αν οφείλεται στη φαρμακευτική αγωγή χρειάζεται συζήτηση με τον γιατρό ώστε να εξεταστεί μια πιθανή αλλαγή είτε στο φάρμακο είτε στη δοσολογία. Από την άλλη, η αντιμετώπιση μιας πάθησης των νεφρών ή της καρδιάς θα βοηθήσει να υποχωρήσει και η κατακράτηση που αυτή έχει προκαλέσει.

Μερικές γενικές συμβουλές που προτείνονται για να βελτιωθεί η κατακράτηση είναι οι εξής:

- Μείωση της πρόσληψης αλατιού, καθώς αυξάνει την κατακράτηση υγρών στο σώμα, και επαρκής κατανάλωση νερού.

- Διαχείριση του σωματικού βάρους (ο δείκτης μάζας σώματος πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 18,5 και 24,9).

- Τακτική σωματική άσκηση.

- Ανύψωση των ποδιών με στόχο τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

- Αποφυγή της πολύωρης ακινησίας (είτε σε καθιστή είτε σε όρθια θέση).

- Διαλείμματα για περπάτημα κατά τη διάρκεια των πολύωρων ταξιδιών.

- Αποφυγή της έκθεσης σε ακραίες θερμοκρασίες (π.χ. καυτό ή πολύ κρύο μπάνιο, σάουνα). Επαρκής και ζεστός ρουχισμός όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές.

- Μαλάξεις με απαλές κινήσεις (που δεν προκαλούν πόνο) από την πάσχουσα περιοχή προς την κατεύθυνση της καρδιάς.

Πηγή: Medical News Today

Υγεία

Τι έδειξαν οι τοξικολογικές από πειραματόζωα που βρέθηκαν κοντά σε ακτινοβολία κινητών
Τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας

Το Εθνικό Πρόγραμμα Τοξικολογίας (ΝΤΡ) του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ συμπέρανε ότι υπάρχουν «σαφή στοιχεία» πως ορισμένοι αρσενικοί αρουραίοι που εκτέθηκαν σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας ραδιοσυχνοτήτων (RFR), όπως αυτή που χρησιμοποιείται στα κινητά τηλέφωνα δεύτερης (2G) και τρίτης γενιάς (3G), ανέπτυξαν καρκινικούς όγκους στην καρδιά τους.

Αυτό αναφέρει η τελική έκθεση των τοξικολόγων της αμερικανικής κυβέρνησης, οι οποίοι εδώ και δέκα χρόνια μελετούν την επίπτωση της ακτινοβολίας σε αρουραίους και ποντίκια. Η έκθεση βρήκε επίσης «μερικές ενδείξεις» (αλλά όχι σαφείς) για όγκους στον εγκέφαλο και στο επινεφρίδιο των αρσενικών αρουραίων.

Το ΝΤΡ ταξινομεί σε τέσσερις κατηγορίες τα στοιχεία, όσον αφορά το κατά πόσο κάποια ουσία ή ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο: σαφείς ενδείξεις (η υψηλότερη κατηγορία), μερικές ενδείξεις, διφορούμενες και καθόλου ενδείξεις.

Η έκθεση αναφέρει ότι είναι «διφορούμενα» (δηλαδή ασαφή και αμφίσημα) τα στοιχεία για το κατά πόσο οι καρκίνοι που παρατηρήθηκαν στους θηλυκούς αρουραίους, καθώς επίσης στα αρσενικά και θηλυκά ποντίκια, σχετίζονταν με την ακτινοβολία των κινητών.

«Πιστεύουμε πως η σχέση ανάμεσα στην ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων και στους όγκους στους αρσενικούς αρουραίους είναι πραγματική και οι εξωτερικοί ειδικοί συμφώνησαν επ' αυτού», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας του Εθνικού Προγράμματος Τοξικολογίας Τζον Μπούτσερ.

Πρόσθεσε όμως ότι «η έκθεση στην ακτινοβολία, που χρησιμοποιήθηκε στις μελέτες μας, δεν μπορεί να συγκριθεί άμεσα με την έκθεση που έχουν οι άνθρωποι όταν χρησιμοποιούν το κινητό τους. Στις έρευνές μας τα τρωκτικά εκτέθηκαν σε ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων σε όλο το σώμα τους. Αντίθετα, οι άνθρωποι εκτίθενται κυρίως σε συγκεκριμένους τοπικούς ιστούς, κοντά στους οποίους κρατούν το τηλέφωνό τους. Επιπροσθέτως, τα επίπεδα της έκθεσης και η διάρκειά της στις μελέτες μας ήσαν μεγαλύτερα από ό,τι στους ανθρώπους».

Το χαμηλότερο επίπεδο έκθεσης των πειραματόζωων ήταν ανάλογο με την μέγιστη τοπική έκθεση των ιστών που επιτρέπεται σήμερα για τους χρήστες κινητών, ένα επίπεδο που σπάνια συμβαίνει για κάποιον που κάνει τυπική χρήση της συσκευής του. Το υψηλότερο επίπεδο έκθεσης των ζώων ήταν τετραπλάσιο σε σχέση με το μέγιστο επιτρεπόμενο στους ανθρώπους.

Τα πειραματόζωα εκτέθηκαν στην ακτινοβολία RFR ήδη από τη μήτρα της μητέρας τους και εωσότου γίνουν δύο ετών, δηλαδή σχεδόν για όλη τη ζωή τους. Η έκθεση στην ακτινοβολία (με συχνότητα 900 megahertz) γινόταν ανά διαστήματα και διαρκούσε συνολικά περίπου εννέα ώρες ημερησίως. Τα επίπεδα ακτινοβολίας κυμαίνονταν από 1,5 έως έξι βατ ανά κιλό βάρους στους αρουραίους και από 2,5 έως δέκα βατ ανά κιλό στα ποντίκια.

Ένα απρόσμενο εύρημα ήταν η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των αρσενικών αρουραίων που είχαν εκτεθεί σε ακτινοβολία, κάτι που οι επιστήμονες απέδωσαν πιθανώς στο ότι παρατηρήθηκε μείωση στα χρόνια νεφρικά προβλήματα των τρωκτικών, που συχνά αποτελούν την αιτία του θανάτου τους.

Οι μελέτες κόστους 30 εκατομμυρίων δολαρίων χρειάσθηκαν πάνω από μια δεκαετία για να ολοκληρωθούν και αποτελούν την πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση του κινδύνου που έχει γίνει μέχρι σήμερα διεθνώς, όσον αφορά τις επιπτώσεις της εν λόγω ακτινοβολίας στην υγεία των ζώων.

Οι μελέτες δεν εξέτασαν την ακτινοβολία Wi-Fi, ούτε την ακτινοβολία των δικτύων τέταρτης (4G) και πέμπτης γενιάς (5G). Όπως είπαν, «το 5G είναι μια αναδυόμενη τώρα τεχνολογία και, από όσα κατανοούμε μέχρι στιγμής, πιθανώς διαφέρει δραματικά από ό,τι μελετήσαμε έως τώρα». Οι νεότερες τεχνολογίες τηλεπικοινωνιών, που χρησιμοποιούν υψηλότερες συχνότητες, οι οποίες διαπερνούν λιγότερο το σώμα, θα μελετηθούν σε μελλοντικές μελέτες.

Η τελική μελέτη θα υποβληθεί στην αρμόδια εποπτική αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), που είχε ζητήσει τη διεξαγωγή της τοξικολογικής έρευνας, καθώς και στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών (FCC) των ΗΠΑ.

Υγεία

Τι να κάνεις εάν νιώθεις ότι σε τριγυρίζει κάποια ίωση
Ελένη Καραγιάννη

Πλένεις τα χέρια σου τακτικά, τρως καλά, δεν φοράς παπούτσια μέσα στο σπίτι και γενικά κάνεις όλα όσα σε έχουμε συμβουλέψει εδώ προκειμένου να αποφύγεις τις ιώσεις. Παρόλα αυτά, ξύπνησες με το κεφάλι σου βαρύ και ο λαιμός σου πονάει όταν καταπίνεις! Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε πάντα να κολλήσουμε έναν ιό που κυκλοφορεί στο γραφείο ή στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Τι πρέπει να κάνεις όμως τώρα;

Πάρε άδεια

Εάν νιώθεις πως κάποιος ιός σε "φλερτάρει" και υπάρχει η δυνατότητα να μην πας στη δουλειά, είναι καλύτερο να μείνεις στο σπίτι, να ξεκουραστείς και να φας κάτι που θα ενισχύσει τον ανοσοποιητικό σου όπως μια κοτόσουπα με μπόλικα λαχανικά εποχής. Με αυτό τον τρόπο ο οργανισμός σου θα μπορεί να διαθέσει τις δυνάμεις του στην αντιμετώπιση του ιού.

Κάνε γαργάρα με χλιαρό αλατόνερο

Αν νιώθεις το λαιμό σου να σε "γαργαλάει", φτιάξε ένα ποτήρι αλατόνερο και κάνε 2-3 γαργάρες, αρκετές φορές στη διάρκεια της ημέρας. Μελέτη του 2005 δείχνει πως οι υγιείς άνθρωποι που έκαναν γαργάρες με αλατόνερο τρεις φορές τη μέρα επί δύο μήνες κατά τη διάρκεια της περιόδου της γρίπης, είχαν λιγότερες ιώσεις και ενοχλήσεις από εκείνους που δεν υιοθέτησαν αυτή τη συνήθεια.
Προστάτεψε τους άλλους

Οι ιοί και τα μικρόβια διασπείρονται μέσω των σταγονιδίων του βήχα μας. Αντί να καλύπτεις το στόμα με το χέρι σου όταν βήχεις -συνήθεια που μεταφέρει τους ιούς στο χέρι σου κι από εκεί στα αντικείμενα που αγγίζεις- προσπάθησε να βήχεις στο εσωτερικό του αγκώνα σου.
Μην το παρακάνεις με τα φάρμακα

Αντί για φάρμακα, προτίμησε να πάρεις με φυσικό τρόπο βιταμίνες και να ενισχύσεις τον οργανισμό σου. Ξεκουράσου, κοιμήσου νωρίτερα, φάε πολλά φρούτα και λαχανικά και πιθανότατα την επομένη θα νιώθεις καλύτερα.
Πίνε πολλά υγρά

Τα υγρά αραιώνουν τις εκκρίσεις (βλέννες) και προλαμβάνουν την αφυδάτωση που προκαλούν οι ιογενείς λοιμώξεις και τα φάρμακα κατά του κρυολογήματος. Πιες νερό, χυμό φρούτων ή ζεστά ροφήματα και διάλεξε σούπες για τα γεύματά σου

Υγεία

Η παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών δεν μπορεί να είναι η άμεση αιτία βλάβης του οισοφάγου, όπως υποπτεύονταν οι ειδικοί στο παρελθόν, ισχυρίζονται ερευνητές από το UT Southwestern Medical Center και το Dallas VA Medical Center.

Παρότι για περισσότερα από 80 χρόνια υπήρχε η εικασία ότι η παλινδρόμηση των οξέων του στομάχου στον οισοφάγο καταστρέφει τον βλεννογόνο του, προκαλώντας χημικά εγκαύματα, η πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, ανατρέπει τα δεδομένα.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να προκαλέσει αιμορραγούντα έλκη στον οισοφάγο και σταδιακά να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη πάθηση που ονομάζεται οισοφάγος Barrett. Πρόκειται για μια προνεοπλασματική αλλοίωση, η οποία αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου κατά 30 έως 40 φορές και στην πραγματικότητα αποτελεί την πιο σοβαρή επιπλοκή της παλινδρομικής νόσου.

Τα ευρήματα των ερευνητών αποκάλυψαν ότι η βλάβη σε ασθενείς με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) οφείλεται σε μια φλεγμονώδη αντίδραση που προκαλείται από την έκκριση πρωτεϊνών που ονομάζονται κυτοκίνες.

Η έρευνα βασίζεται σε προηγούμενες εργασίες σε ποντίκια που έδειξαν ότι από τη στιγμή που το γαστρικό οξύ εισάγεται στον οισοφάγο απαιτούνται αρκετές εβδομάδες προτού δημιουργηθούν οι βλάβες.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν ασθενείς με οισοφαγίτιδα λόγω παλινδρόμησης οι οποίοι είχαν θεραπευτεί επιτυχώς με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPIs). Οι ερευνητές πίστευαν ότι η ΓΟΠ θα μπορούσε να επανεμφανιστεί αν διακόπτονταν η λήψη των PPIs, παρέχοντας την ευκαιρία να παρατηρήσουν τις αρχικές αλλαγές της ΓΟΠ.

Στους 11 από τους 12 ασθενείς οι αλλαγές στον οισοφάγο επανεμφανίστηκαν μετά τη διακοπή των PPIs. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αλλαγές που εκ νέου συνέβησαν δεν ήταν συμβατές με χημικά εγκαύματα. Αντίθετα, τα ευρήματα υποστήριξαν την νέα άποψη ότι το παλινδρομούν οξύ του στομάχου διεγείρει τον οισοφάγο να παράγει μικρές πρωτεΐνες που ονομάζονται κυτοκίνες, που στη συνέχεια ρυθμίζουν τη διαδικασία της φλεγμονής.

Ωστόσο τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το παρόν στην αντιμετώπιση της νόσου. Όπως δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Δρ. Stuart Spechler, Καθηγητής Παθολογίας στο UT Southwestern και επικεφαλής του Τμήματος Γαστρεντερολογίας στο Dallas VA Medical Center, παρά τη ριζική αλλαγή στην αντίληψη του πώς η παλινδρόμηση των οξέων καταστρέφει τον οισοφάγο ασθενών με ΓΟΠ δεν θα αλλάξει η προσέγγιση στη θεραπεία με αντιόξινα φάρμακα στο άμεσο μέλλον.

"Κάποια μέρα θα μπορούσαμε να θεραπεύσουμε τη ΓΟΠ με φάρμακα που στοχεύουν τις κυτοκίνες ή τα φλεγμονώδη κύτταρα που προκαλούν στην πραγματικότητα τη βλάβη στον οισοφάγο", ανέφερε η έτερη συγγραφέας Δρ. Rhonda Souza, Καθηγήτρια Παθολογίας στο UT Southwestern και το γιατρό στο Τμήμα Γαστρεντερολογίας στο Dallas VA Medical Center.

capital.gr

Υγεία

Σημαντικά προστατευτική δράση στην οστική πυκνότητα και κατά συνέπεια στην πρόληψη της οστεοπόρωσης σε πειραματόζωα είχε η χορήγηση μαστίχας Χίου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης, η οποία παρουσιάστηκε στο 26ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Μεταβολισμού των Οστών.

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που έγινε στη χώρα μας σχετικά με την επίδραση της μαστίχας Χίου στον μεταβολισμό των οστών. Η μαστίχα Χίου είναι επίσημα αναγνωρισμένη ως φυσικό φάρμακο από την Επιτροπή για τα Φυτικά Φαρμακευτικά Προϊόντα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων και έχει γίνει αποδεκτή στην κατηγορία παραδοσιακών φαρμάκων φυτικής προέλευσης με θεραπευτικές ενδείξεις για δυσπεπτικά προβλήματα, δερματικές φλεγμονές και για την επούλωση δερματικών πληγών.

Η Μελέτη δράσης της μαστίχας Χίου στην πρόληψη της οστεοπόρωσης στο πειραματικό πρότυπο του θήλεος ωοθηκεκτομημένου επίμυος πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής της τεχνολόγου-ακτινολόγου/ χημικού Αγγελικής Ειρήνης Πεπέ στο Εργαστήριο Έρευνας Παθήσεων Μυοσκελετικού Συστήματος της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).

«Αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την οστεοπόρωση στο μοντέλο του ωοθηκεκτημένου επιμύος. Δεν είχε μελετηθεί ξανά η δράση της μαστίχας Χίου στον μεταβολισμό των οστών και αρχικά κάναμε κάποια βιβλιογραφική έρευνα. Είδαμε ότι ίσως να επηρεάσει κάποια μονοπάτια του οστικού μεταβολισμού και έτσι αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το διδακτορικό με αυτή την περίπτωση.

Είμαστε μια ομάδα τριών ερευνητών και στο πείραμα χρησιμοποιήσαμε 30 θήλεις επίμυες που τις χωρίσαμε σε τρεις ομάδες. Η μία ομάδα ήταν η φυσιολογική, στην οποία δεν κάναμε καμία παρέμβαση και δεν δώσαμε τίποτα. Στις άλλες δύο ομάδες κάναμε ωοθηκεκτομή και προκαλέσαμε οστεοπενία, και στη μία δώσαμε μαστίχα Χίου, ενώ στην άλλη δεν δώσαμε. Τη μαστίχα Χίου τη βάλαμε σε μορφή σκόνης στην τροφή που δώσαμε στους επίμυες σε αναλογία 0,83 γραμμάρια ανά κιλό βάρους ανά ημέρα. Υπολογίσαμε με κάποιους ειδικούς τύπους ότι η αντιστοιχία στον άνθρωπο είναι δύο κουταλάκια του γλυκού για ένα άτομο 70 κιλών. Το πείραμα κράτησε έξι μήνες και έδειξε ότι και τα ζώα που έπαιρναν μαστίχα Χίου είχαν μείωση της οστικής πυκνότητας, αλλά η μείωση ήταν η μισή από ότι στα ζώα που δεν πήραν.

Δηλαδή είδαμε ότι η μαστίχα Χίου έχει μία ευεργετική, μία προληπτική δράση καθώς μειώνει την οστική απώλεια, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει θεραπευτική δράση» ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Πεπέ.

Η χορήγηση μαστίχας Χίου έχει μια σημαντικά προστατευτική δράση στην οστική πυκνότητα, φωτογραφία: wikipedia Η χορήγηση μαστίχας Χίου έχει μια σημαντικά προστατευτική δράση στην οστική πυκνότητα, 

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η χορήγηση μαστίχας Χίου έχει μια σημαντικά προστατευτική δράση στην οστική πυκνότητα της κνήμης στο πρότυπο του θήλεος ωοθηκετομημένου επίμυος τόσο στους τρεις όσο και σε έξι μήνες και ότι η μαστίχα Χίου δεν είχε οιστρογονική δράση στο κολπικό επιθήλιο και στο βάρος της μήτρας.

«Ευελπιστούμε στο μέλλον, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να κάνουμε κάτι αντίστοιχο στον άνθρωπο. Η μελέτη στον άνθρωπο είναι λίγο πιο ιδιαίτερη, πρέπει να βρεθούν άνθρωποι που να θέλουν να συμμορφωθούν και να παίρνουν κάθε μέρα τη μαστίχα Χίου, πράγμα το οποίο θεωρείται λίγο δύσκολο. Να σημειωθεί ότι η χορήγηση μαστίχας Χίου δεν έχει παρενέργειες. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι η μαστίχα Χίου δεν έχει καμία τοξική δράση» πρόσθεσε η κ.Πεπέ.

iefimerida.gr

Υγεία

Ο ορισμός της οστεοπόρωσης σύμφωνα με τα T – scores έχει εφαρμογή μόνο στιςγυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και στους άνδρες >50 ετών.

Η μέτρηση οστικής πυκνότητας σας περιλαμβάνει και μία άλλη παράμετρο, το Z-score, η οποία δείχνει την οστική σας πυκνότητα συγκρινόμενη με την οστική πυκνότητα που έχει ο μέσος άνθρωπος με τη δική σας ηλικία και σωματότυπο.

Οι περισσότεροι ειδικοί χρησιμοποιούν αυτή την παράμετρο για να εκτιμήσουν την οστική πυκνότητα σε παιδιά, εφήβους, νέους άνδρες και προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα Z-score μεγαλύτερο του -2,0 εκλαμβάνετε ως φυσιολογικό σύμφωνα με την ISCD (International Society for Clinical Densitometry). Γενική σύσταση πάντως είναι να μην αξιολογείται η χαμηλή οστική μάζα στις ανωτέρω κατηγορίες ασθενών μόνο από την μέτρηση οστικής πυκνότητας αλλά να συν-αξιολογούνται και άλλοι παράγοντες ενδεικτικοί αυξημένης ευθραστότητας των οστών (πχ προηγούμενο κάταγμα χαμηλής βίας).

Πότε πρέπει να θεραπεύσουμε την οστεοπόρωση με φάρμακα

Το αποτέλεσμα της εξέτασης που κάνατε για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας θα βοηθήσει τον γιατρό σας να αποφασίσει για τον τρόπο αντιμετώπισης και την αποφυγή των καταγμάτων. Εκτός από τη μέτρηση αυτή ο ιατρός σας θα μελετήσει και τους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση που έχετε, την πιθανότητα που αντιστοιχεί στην περίπτωσή σας για να υποστείτε κάταγμα και φυσικά το ατομικό αναμνηστικό σας και την παρούσα κλινική σας εικόνα.

Παρακάτω αναφέρονται οι κατευθυντήριες οδηγίες όσον αφορά μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες άνω των 50 ετών.

~ Φυσιολογική οστική πυκνότητα:

Οι περισσότεροι άνθρωποι με φυσιολογική οστική πυκνότητα (αυτοί με T-score -1 και υψηλότερο στην διενεργηθείσα εξέταση), δεν χρειάζεται να λάβουν φαρμακευτική αγωγή για οστεοπόρωση.

~ Χαμηλή οστική πυκνότητα (οστεοπενία):

Όσοι έχουν T-score από -1 έως -2,5 ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν φαρμακευτική αγωγή, αν υπάρχουν αντικειμενικοί προδιαθεσικοί παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο για οστεοπόρωση και κάταγμα.

~ Οστεοπόρωση:

Όλοι οι ασθενείς με T-score -2,5 και μικρότερο θεωρούνται οστεοπορωτικοί. Αυτοί θα πρέπει να λάβουν κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή.

~ Αντικειμενικά κατάγματα:

Όλοι οι ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί με κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης θα πρέπει να λάβουν φαρμακευτική αγωγή.

Τι συμβαίνει με την περίπτωση της χαμηλής οστικής μάζας;

Μια μέτρηση οστικής πυκνότητας δείχνει αν κάποιος έχει φυσιολογική οστική πυκνότητα, χαμηλή οστική πυκνότητα ή οστεοπόρωση. Όταν ο ιατρός σας αναφέρει ότι έχετε οστεοπενία, σημαίνει ότι η οστική σας πυκνότητα είναι χαμηλή, αλλά όχι σε τόσο χαμηλό επίπεδο ώστε να έχετε οστεοπόρωση. Ακόμα και όταν έχετε χαμηλή οστική πυκνότητα, η οστική σας πυκνότητα μπορεί να είναι φυσιολογική για τα δικά σας δεδομένα. Για αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα δύσκολη η απόφαση του ιατρού αν θα πρέπει ή όχι να λάβετε φαρμακευτική αγωγή.

Στην περίπτωση που η μέτρηση οστικής πυκνότητας που έχετε κάνει δείχνει ότι έχετε χαμηλή οστική μάζα, το εργαλείο FRAX μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον ιατρό σας να πάρει απόφαση για το αν θα πρέπει να σας χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή ή όχι. Ο δείκτης FRAX χρησιμοποιεί τη μέτρηση καθώς και άλλες παραμέτρους του ιατρικού ιστορικού σας για να υπολογίσει τον κίνδυνο που διαφαίνεται να υποστείτε κάταγμα του ισχίου τα επόμενα 10 έτη.

Μερικά ιατρικά μηχανήματα που διενεργούν μέτρηση οστικής πυκνότητας έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιούν τον FRAX και να τον καταγράφουν. Αν αυτό δεν συμβαίνει ο ιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει την ανοικτή-δωρεάν εφαρμογή του στο διαδίκτυο που παρέχεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO).

O FRAX μπορεί να είναι χρήσιμός σε στις εξής 3 περιπτώσεις:

1. Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ή άνδρες άνω των 50 ετών

2. Ασθενείς με οστεοπενία

3. Ασθενείς που δεν έχουν λάβει ποτέ φάρμακο για την οστεοπόρωση

Τα φάρμακα για την οστεοπόρωση συνταγογραφούνται για να μειωθεί ο κίνδυνος κατάγματος. Πάντα να συζητάτε τα υπέρ και τα κατά από τη λήψη κάποιου φαρμάκου με τον προσωπικό σας ιατρό. Να γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε και να έχετε πάντα υπόψη σας και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν. ΜΗΝ λάβετε ΠΟΤΕ φάρμακο μόνοι σας, στηριζόμενοι σε μία μέτρηση ή στη θεραπεία που λαμβάνει ένας συγγενής, φίλος ή γνωστός σας.

isathens.gr

Υγεία

Τι είναι και τι κάνει το υαλουρονικό οξύ;

Πρόκειται για έναν πολυσακχαρίτη, την λεγόμενη γλυκοζαμινογλυκάνη (GAG), που αποτελεί φυσικό δομικό συστατικό του ανθρώπινου οργανισμού και έχει μεγάλο μοριακό βάρος. Το μόριο αυτό είναι ένας θεμελιώδης λίθος στην σύνθεση του χορίου του δέρματος και είναι υδρόφιλο.

Το υαλουρονικό οξύ και το κολλαγόνο, που είναι επίσης σημαντικό για την όμορφη επιδερμίδα, παράγονται από τους ινοβλάστες. Πιο συγκεκριμένα, το υαλουρονικό οξύ περιβάλλει τα κύτταρα της επιδερμίδας, αλλά υπάρχει και σε όλους τους συνδετικούς ιστούς και τις αρθρώσεις. Η υδρόφιλη φύση του το κάνει ικανό να συγκρατεί την υγρασία μέσα στο δέρμα. Μάλιστα, μπορεί να απορροφήσει μέχρι και 1000 φορές το βάρος του και να χαρίζει στο δέρμα λεία, ελαστική, ενυδατωμένη και όμορφη όψη.


Με την πάροδο του χρόνου όμως το υαλουρονικό οξύ μειώνεται από το δέρμα, με αποτέλεσμα να χάνει την νεανική του όψη, την σφριγηλότητα του, να αφυδατώνεται και να εμφανίζονται σιγά σιγά ρυτίδες. Μάλιστα έχει αποδειχθεί πως στην ηλικία των 45 η περιεκτικότητα του οργανισμού σε υαλουρονικό οξύ έχει μειωθεί στο μισό. Ωστόσο, καθημερινά ο ίδιος μας ο οργανισμός αντικαθιστά φυσικά το 1/3 της παραγόμενης ποσότητας υαλουρονικού οξέος.

Πέρα από την βαθιά ενυδάτωση του δέρματος, το υαλουρονικό οξύ έχει σημαντικό ρόλο και στην ανάπλαση – επούλωση του. Μεταφέρει τις πρωτεΐνες και διατηρεί υγιή την όψη της επιδερμίδας.

Που μπορούμε να βρούμε το υαλουρονικό οξύ;

Η αναπλήρωση του χαμένου υαλουρονικού οξέος μπορεί να γίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Ένας εξ αυτών είναι η διατροφή. Καταναλώνοντας συγκεκριμένες τροφές αυξάνετε την παραγωγή υαλουρονικού οξέος στον οργανισμό. Οι τροφές αυτές ανήκουν στην κατηγορία HASPS (HA synthesis-promoting substances) και είναι τα φρέσκα λαχανικά (ειδικά οι πιπεριές) και φρούτα, η σόγια και το κοτόπουλο.

Τα τελευταία χρόνια όμως έχει ανακαλυφθεί και το πόσιμο υαλουρονικό οξύ σε υγρή μορφή, χάπια και κάψουλες. Ωστόσο, δεν έχει αποδειχθεί πως τα συγκεκριμένα συμπληρώματα διατροφής έχουν αποτέλεσμα και ότι δεν έχουν παρενέργειες. Ορισμένοι μάλιστα θεωρούν το πόσιμο υαλουρονικό οξύ απάτη.

Στο εμπόριο κυκλοφορούν επίσης πληθώρα καλλυντικών προϊόντων όπως κρέμες προσώπου, ματιών με υαλουρονικό οξύ, οροί και μάσκες. Η φόρμουλα των κρεμών αυτών έχει βελτιωθεί πολύ τελευταία, δίνοντας την δυνατότητα στο μόριο υαλουρονικού οξέος να μειωθεί σε μέγεθος και μοριακό βάρος, έτσι ώστε να μπορέσει να διεισδύσει στο δέρμα. Αυτό δεν ήταν εφικτό στις παλαιότερες κρέμες μέρας ή νύχτας, η εφαρμογή των οποίων διατηρούσε στην επιφάνεια της επιδερμίδας το υαλουρονικό οξύ και δεν πρόσφερε ουσιαστική ενυδάτωση.

Πλέον όμως υπάρχουν πολλές μέθοδοι αισθητικής ιατρικής που εισάγουν υαλουρονικό οξύ στο δέρμα. Η μεσοθεραπεία είναι μία εξ αυτών. Γίνεται με έκχυση υαλουρονικού οξέος στο πρόσωπο, το λαιμό, το νετκολτέ και τα χέρια, ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της επιδερμίδας. Προσφέρει βαθιά ενυδάτωση και χαρίζει υγιή, λαμπερή όψη στο δέρμα με περιορισμένη διάρκεια.

Εξίσου δημοφιλής είναι και η νέα βιοαναζωογονητική (bio-revitalizing) μέθοδος. Σε αυτήν εισάγονται με τη βοήθεια ειδικών συσκευών μια ειδική κατηγορία προϊόντων υαλουρονικού οξέος. Τα αποτελέσματα της μεθόδου αυτής διαρκούν περισσότερο και το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι δρα σε γονιδιακό και μοριακό επίπεδο.

Τέλος, υπάρχει και η αποτελεσματική μέθοδος γεμίσματος των ρυτίδων ή αποκατάστασης του όγκου του όπου υπάρχει μεγαλύτερη απώλεια, χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τύπους υαλουρονικού οξέος. Συνήθη σημεία εφαρμογής της μεθόδου αυτής είναι τα ζυγωματικά και οι κροτάφοι.

Θεραπεία με υαλουρονικό οξύ:

Η θεραπεία με υαλουρονικό οξύ για το πρόσωπο, το σώμα και τις αρθρώσεις είναι μια πολύ απλή και ασφαλής διαδικασία που πραγματοποιείται από δερματολόγους, πλαστικούς χειρουργούς και ορθοπεδικούς. Η μέθοδος αυτή μπορεί να ενυδατώσει την επιδερμίδα, να γεμίσει τις ρυτίδες, τα χείλη ή τα ζυγωματικά, αλλά και να μειώσει τις τριβές των χόνδρων στις αρθρώσεις, κάνοντας σας πιο ευλύγιστη και ευκίνητη.

Το υαλουρονικό οξύ έχει ενέσιμη και πόσιμη μορφή. Στις αρθρώσεις χρησιμοποιούνται και οι δυο, ενώ στο πρόσωπο, τα χείλη, και το σώμα η ενέσιμη μορφή του υαλουρονικού οξέος είναι πιο αποτελεσματική.

Η θεραπεία με υαλουρονικό οξύ στο πρόσωπο βελτιώνει την ελαστικότητα και τονώνει την επιδερμίδα, κάνοντας την να δείχνει νεανική και φρέσκια. Όλα ξεκινούν συζητώντας με τον ιατρό σας προκειμένου να αποφασίσετε από κοινού τι θα γίνει. Αφού καταλήξετε στην ποιότητα, ποσότητα και τα σημεία εφαρμογής του υαλουρονικού οξέος, εφαρμόζεται μια αναισθητική κρέμα στα σημεία όπου θα γίνει η έκχυση έτσι ώστε να μην νιώσετε καθόλου πόνο. Σε αυτό το στάδιο αφήνετε την κρέμα να δράσει για 30-40 λεπτά κι έπειτα ξεκινάει η ενέσιμη θεραπεία με το υαλουρονικό οξύ, η οποία δεν διαρκεί περισσότερο από 5-10 λεπτά και γίνεται χρησιμοποιώντας μικρές αποστειρωμένες βελόνες ή ατραυμάτιστες κάνουλες.

Στις περιοχές των ματιών χρησιμοποιούνται οι κάνουλες, έτσι ώστε να αποφευχθούν τυχόν τραυματισμοί. Στις υπόλοιπες περιοχές του προσώπου η έκχυση του υαλουρονικού οξέος γίνεται με τις λεπτές βελόνες.

Μετά την θεραπεία συνήθως ο γιατρός εφαρμόζει μασάζ στην περιοχή για να κατανέμει το υλικό ομοιόμορφα και να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτή τη διαδικασία δεν πρέπει να την κάνετε μόνη σας.

Τι να προσέξετε μετά από μια ενέσιμη θεραπεία με υαλουρονικό οξύ:

Υαλουρονικό οξύ στα χείλη
Προκειμένου να αποφύγετε το οίδημα μετά τη θεραπεία με υαλουρονικό οξύ στα μάτια, τα χείλη και το πρόσωπο γενικότερα θα πρέπει να εφαρμόσετε λίγο πάγο ή κρύα επιθέματα με πυκνό διάλυμα χαμομηλιού. Αν εμφανιστεί οίδημα ή κοκκινίλα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, είναι κάτι παροδικό. Μετά από 1-2 ώρες θα έχει εξαφανιστεί. Επίσης, τις 5-6 πρώτες ημέρες δεν θα πρέπει να εκτεθείτε στη ζέστη και τον ήλιο, να κάνετε έντονες κινήσεις προσώπου, ούτε να κοιμάστε σε στάσεις που θα προκαλούν πίεση στα σημεία εφαρμογής της θεραπείας.

Το αποτέλεσμα της θεραπείας είναι άμεσο, αν και η επανεξέταση από τον γιατρό γίνεται συνήθως μετά από 10-15 ημέρες.

Αξίζει να σημειωθεί πως η μη επεμβατική αυτή μέθοδος αισθητικής με υαλουρονικό οξύ δεν είναι μόνιμη. Έχει συνήθως διάρκεια 9-15 μήνες, αλλά αυτό εξαρτάται από κάποιους παράγοντες. Σημαντικό ρόλο στην διάρκεια του αποτελέσματος έχει το φύλο, η ηλικία, η κινητικότητα των μυών στα σημεία εφαρμογής της θεραπείας, η εκφραστικότητα του προσώπου, ο τρόπος ζωής και φυσικά το προϊόν υαλουρονικού οξέος που χρησιμοποιήθηκε.

Σημεία εφαρμογής θεραπείας με υαλουρονικό οξύ;

Υαλουρονικό οξύ πριν και μετά
Το ενέσιμο υαλουρονικό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί:
– Στις ρινοχειλικές – ρινοπαρειακές αύλακες, δηλαδή το σημείο που ξεκινάει από τη βάση της μύτης και φτάνει μέχρι το έξω μέρος του στόματος, καλύπτοντας και τις γωνίες του.
– Στο άνω χείλος διορθώνοντας τις ρυτίδες καπνιστού, αλλά και σε όλο το στόμα και τα χείλη απαλείφοντας τις ρυτίδες.
– Για αύξηση – γέμισμα των χειλιών, κάνοντας τα πιο σαρκώδη.
– Για καλύτερη διαμόρφωση του περιγράμματος των χειλιών, αλλά και του προσώπου (βελτίωση οβάλ σχήματος).
– Για να γεμίσει τα ζυγωματικά.
– Για να διορθώσει τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια με τη μέθοδο tear trough – ένεση υαλουρονικού οξέος με κάνουλα.
– Στις ρυτίδες παρειών, μετώπου, ματιών, λαιμού και μεσοφρύου.
– Για να διορθώσει τις ουλές από ακμή.
– Για ανόρθωση και αύξηση όγκου γλουτών.
– Για αύξηση στήθους.
– Σε ατροφικές ουλές ακμής στο στήθος και τη ράχη.
– Σε μετεγχειρητικές ουλές στον κορμό και τα άκρα.
– Υγρό Face Lift.

Πιθανές παρενέργειες από υαλουρονικό οξύ:

Το υαλουρονικό οξύ της νέας γενιάς που χρησιμοποιείται πλέον στις θεραπείες ενυδάτωσης και αναζωογόνησης είναι πιστοποιημένο από Ευρωπαϊκούς και Αμερικανικούς φορείς, οι οποίοι εγγυώνται πως είναι απόλυτα ασφαλές. Αν εφαρμοστεί από ειδικούς ιατρούς (δερματολόγους ή πλαστικούς χειρούργους) με εμπειρία στις ενέσιμες θεραπείες, τότε το αποτέλεσμα θα είναι φυσικό και όμορφο χωρίς παρενέργειες.

Ωστόσο, καλό θα είναι άτομα που πάσχουν από νεφρικές ή ηπατικές παθήσεις και έγκυες ή γυναίκες που θηλάζουν, να αποφεύγουν την λήψη υαλουρονικού οξέος, αν και δεν έχει παρατηρηθεί κάποια σχετική παρενέργεια. Επίσης, ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή ή έχουν θρομβοεμβολικά επεισόδια θα πρέπει να μην λαμβάνουν ενέσιμο υαλουρονικό οξύ.

Οι μόνες σπάνιες και αντιμετωπίσιμες άμεσα παρενέργειες που έχουν παρατηρηθεί είναι:
– Αλλεργική αντίδραση: Εμφανίζεται πολύ σπάνια με την μορφή οιδήματος και ερυθρότητας στην περιοχή εφαρμογής του ενέσιμου υαλουρονικού οξέος, αλλά αντιμετωπίζεται άμεσα με την βοήθεια κορτικοστεροειδών (κορτιζόνης και υδροκορτιζόνης).
– Μελάνιασμα ή οίδημα: Μπορεί να εμφανιστεί στο σημείο όπου έγινε η εφαρμογή του υαλουρονικού οξέος, αλλά υποχωρεί γρήγορα με τη βοήθεια πάγου.
– Φλεγμονή: Σε περίπτωση μη τήρησης των κανόνων υγιεινής μπορεί να παρουσιαστεί κάποια φλεγμονή, η οποία όμως υποχωρεί με τη χρήση αντιβιοτικών.
– Μη επιθυμητό αποτέλεσμα: Στην περίπτωση που χρειάζεται περισσότερη ποσότητα υαλουρονικού οξέος, τότε απλά επαναλαμβάνεται η θεραπεία. Αν όμως το αποτέλεσμα είναι υπερβολικό, τότε και πάλι είναι αντιστρέψιμο. Απλά θα χρειαστεί να χορηγηθεί, ενέσιμο το αντίδοτο του υαλουρονικού οξέος, δηλαδή η υαλουρονιδάση.

Τιμές για θεραπεία με ενέσιμο υαλουρονικό οξύ:
Υαλουρονικό οξύ (8)
Λόγω του ότι το ενέσιμο υαλουρονικό οξύ έχει μια πολύ ιδιαίτερη εργαστηριακά παραγωγή, ούτως ώστε να είναι όσο το δυνατόν παρόμοιο με το φυσικό υαλουρονικό οξύ της επιδερμίδας μας, οι τιμές του δεν είναι πολύ οικονομικές. Μάλιστα ανάλογα με την ποιότητα του υαλουρονικού οξέος, την ποσότητα που θα χρησιμοποιηθεί και την διάρκεια του αποτελέσματος που προσφέρει, το κόστος μειώνεται ή αυξάνεται αναλόγως.

Σε γενικές γραμμές η θεραπεία με ενέσιμο υαλουρονικό οξύ είναι εξατομικευμένη και το κόστος της υπολογίζεται από τον ιατρό μετά την πρώτη επίσκεψη, στην οποία θα συζητηθεί τι ακριβώς θέλει ο πελάτης και σε ποια σημεία. Βέβαια υπάρχουν και ινστιτούτα ή γιατροί που διαθέτουν προσφορές στην θεραπεία με υαλουρονικό οξύ. Ρωτήστε τους και επωφεληθείτε από τις εκπτώσεις που ενδέχεται να σας κάνουν.

Ενδεικτικές τιμές για θεραπεία με υαλουρονικό οξύ είναι οι εξής:
– Ολοκληρωμένη θεραπεία ξεκινάει από 150 ευρώ ανά συνεδρία
– Γέμισμα ρυτίδων από 80 ευρώ
– Εφαρμογή ενέσιμου υαλουρονικού οξέος στα χείλη / ρινοπαρειακές αύλακες / ζυγωματικά από 150 ευρώ για 2 συνεδρίες

Υγεία

H σημασία της γενικής αίματος -Αυτές είναι οι φυσιολογικές τιμές που πρέπει να έχεις
Η γενική αίματος αποτελεί μία από τις συχνότερα διενεργούμενες εργαστηριακές εξετάσεις η οποία παρέχει πολύτιμες διαγνωστικές πληροφορίες για την υγεία μας.

Είναι ίσως η πιο σημαντική εξέταση αίματος, αφού τα ευρήματα της δίνουν πολύτιμες διαγνωστικές πληροφορίες για την κατάσταση και την εικόνα της υγείας του ανθρώπινου οργανισμού.

Η γενική αίματος (Full Blood Count) αποτελεί εξέταση ρουτίνας και είναι καλό να την κάνουμε μία φορά τον χρόνο στο πλαίσιο ενός τσεκ απ.

Για κάποιους είναι μια εξαιρετικά δυσάρεστη διαδικασία, όμως η εξέταση αίματος είναι ένα απαραίτητο τεστ προληπτικού ελέγχου. Με αυτήν την εξέταση μπορούμε να δούμε αν έχουμε διατροφικές ελλείψεις, διαβήτη, έλλειψη σιδήρου, ανεβασμένη χοληστερίνη και πολλά άλλα προβλήματα υγείας.

Ένας βασικός δείκτης που αποτυπώνεται στη γενική αίματος είναι τα κύρια συστατικά του αίματος, όπως τα λευκά και τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς και τα αιμοπετάλια και η αιμοσφαιρίνη.

Καθένα από τα συστατικά του αίματος αξιολογείται με βάση τις κοινώς αποδεκτές φυσιολογικές τιμές και οποιαδήποτε απόκλιση μπορεί να υποδείξει μια διατροφική έλλειψη, μια λοίμωξη ή ακόμη και την ύπαρξη καρκίνου στο αίμα.


Για να δούμε τις φυσιολογικές τιμές που πρέπει να έχει κανείς στην γενική αίματος όπως διαβάζουμε στο Ινστιτούτο Μελέτης Ουρολογικών Παθήσεων (imop.gr):

Αιματοκρίτης HCT άνδρες: 40-54%, γυναίκες: 36-48 %

Αιμοσφαιρίνη HGB άνδρες: 13,00-18,8 g/dL, γυναίκες: 11,6-16,4 g/dL

Ερυθρά αιμοσφαίρια RBC άνδρες: 4,4-6 εκατ./mm3, γυναίκες: 4,2-5,4 εκατ./mm3

Μέσος όγκος ερυθρών MCV 85-95 fL

Μέση περιεκτικότητα αιμοσφαιρίνης MCH 27-34 pg

Μέση πυκνότητα αιμοσφαιρίνης MCHC 30-35 g/dL

Λευκά αιμοσφαίρια WBC 4.000-11.000 /mm3

Ουδετερόφιλα 40-75 %

Λεμφοκύτταρα 20-45 %

Μεγάλα μονοπύρηνα 2-10 %

Εωσινόφιλα 1-6 %

Βασεόφιλα 0-1 %

Αιμοπετάλια PLT150.000-400.000 /μL


Γενική ούρων (Συλλογή ούρων 24ώρου)

pH 4,6-8,0

Ειδικό βάρος 1003-1030

Νάτριο 3-6 g/24ωρο

Κάλιο 2-3,5 g/24ωρο

Χλώριο 6-9 g/24ωρο

Ασβέστιο 0,01-0,30 g/24ωρο

Φωσφόρος 0,8-2,0 g/24ωρο

Ουρία 20-25 g/24ωρο

Ουρικό οξύ 400-800 mg/24ωρο


Κρεατινίνη 1-1,6 g/24ωρο

Χολερυθρίνη 70 μg/kg ΒΣ

Ουροχολινογόνο 0,05-3,5 mg/24ωρο


Βιοχημικές εξετάσεις αίματος

Γλυκόζη GLU60-110 mg/dL

Ουρία 14-50 mg/dL

Κρεατινίνη άνδρες: 0,7-1,4 mg/dL, γυναίκες: 0,6-1,1 mg/dL

Ουρικό οξύ άνδρες: 2,5-8 mg/dL, γυναίκες: 1,5-6 mg/dL

Τρανσαμινάσες SGOT/SGPT SGOT: 5-40 U/mL, SGPT 5-35 U/mL

Αλκαλική φωσφατάση ALP4-13 UKA

Χολερυθρίνη ολική: <1 mg/dL, άμεση: <0,35 mg/dL

γ-GT άνδρες: 6-28 U/L, γυναίκες: 4-18 U/L

LDH 240-480 U/L

CPK άνδρες: <80 U/L, γυναίκες: <70 U/L

Χοληστερόλη 150-240 mg%

Τριγλυκερίδια 45-200 mg%

HDL (καλή χοληστερίνη) >35 mg%

LDL (κακή χοληστερίνη) <5 mg%

Αμυλάση 60-120 U/mL

Νάτριο 135-146 mEq/L

Κάλιο 3,5-5,2 mEq/L

Ασβέστιο ολικό: 9-11 mg/dL, ελεύθερο: 4,5-5,6 mg/dL

Φώσφορος 2,5-4,5 mg/dL

Μαγνήσιο 1,5-2,5 mEq/L

Χλώριο 95-105 mEq/L

Διττανθρακικά 21-28 mEq/L

Χαλκός 100-200 μg%

Σίδηρος άνδρες: 80-160 μg%, γυναίκες: 60-135 μg%

Φερριτίνη άνδρες: 30-400 μg/L, γυναίκες 20-270 μg/L

.bovary.gr

Υγεία

Μπορεί να το έχουμε συνηθίσει στο έπακρο αλλά αν το καλοσκεφτούμε αποτελεί μεγάλο μυστήριο: γιατί ενώ έχουμε δύο χέρια, το ένα είναι απόλυτα χρήσιμο και το άλλο οριακά άχρηστο; Γιατί ενώ με το «καλό» μας χέρι μπορούμε να γράψουμε ακόμα και κάτι επιπέδου Σέξπιρ, με το άλλο δεν μπορούμε καλά-καλά να πιάσουμε το στιλό;

Μοιάζει τόσο λογικό ότι είμαστε είτε αριστερόχειρες είτε δεξιόχειρες που δεν το επιλέγουμε καν. Απλά είμαστε είτε το ένα είτε το άλλο και δεν το σκεφτόμαστε παραπάνω.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το αν θα γίνεις δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας έχει να κάνει με το αν είναι ποιο ενεργό το αριστερό ή το δεξί ημισφαίριο του μυαλού σου.

Αυτή είναι η παραδοσιακή επιστημονική προσέγγιση αν και πρόσφατα μια νέα μελέτη έκανε την εμφάνισή της και υποστηρίζει πως τελικά το αν είσαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας είναι ζήτημα γενετικού κώδικα και όχι εγκεφαλικής λειτουργίας.

H εν λόγω ερευνητική ομάδα από το Μπόχουμ που εκπόνησε την μελέτη χρησιμοποίησε υπερηχογράφημα προκειμένου να εντοπίσει στα έμβρυα τα πρώτα σημάδια της γονιδιακής δραστηριότητας τους όσον αφορά την ασυμμετρία και τις προτιμήσεις.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι σε ένα έμβρυο οκτώ εβδομάδων, μπορεί να δει κανείς μια προτίμηση για το δεξί ή το αριστερό χέρι ενώ μόλις από τη 13η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, το έμβρυο πιπιλίζει τον δεξιό ή τον αριστερό αντίχειρα!

thessalonikiartsandculture.gr

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή