Φεβρουαρίου 26, 2020

Υγεία

Αρτηριακή πίεση και καρδιακά νοσήματα
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε.
Άγγελος Λαρίσης Φοιτητής του τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδας
Αρτηριακή πίεση είναι η πίεση που ασκεί το αίμα στα τοιχώματα των αρτηριών όταν το αίμα διέρχεται μέσα από αυτές και διακρίνεται σε συστολική και διαστολική.

Συστολική ονομάζουμε την πίεση η οποία δημιουργείται όταν το αίμα φεύγει από την καρδιά, ενώ διαστολική την πίεση που δημιουργείται όταν η καρδιά ξεκουράζεται και ξαναγεμίζει με αίμα. Την πίεση την μετράμε σε χιλιοστά της στήλης υδραργύρου (mmHg).

Σύμφωνα με την Ευρωπαική Εταιρεία Υπέρτασης, όταν η συστολική πίεση είναι μεταξύ 120-129 mmHg και/ή η διαστολική μεταξύ 80-84 mmHg είναι φυσιολογική. Όταν η συστολική πίεση είναι μεταξύ 130-139 mmHg και/ή η διαστολική μεταξύ 85-89 mmHg η αρτηριακή πίεση είναι πάλι φυσιολογική, αλλά υψηλή. Ενώ όταν η συστολική πίεση είναι πάνω από 140 mmHg και/ή η διαστολική πάνω από 90 mmHg, τότε τα άτομα αυτά έχουν υπέρταση.

Ένα γνωστό καρδιακό νόσημα το οποία σχετίζεται με την υπέρταση είναι η στεφανιαία νόσος. Αυτή είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τη στένωση των στεφανιαίων αρτηριών, λόγω της συσσώρευσης αθηρωματικού υλικού στα τοιχώματά τους.

Οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι πολύ σημαντικές για τη σωστή αιμάτωση του καρδιακού μυός και την τροφοδότησή του με απαραίτητα συστατικά. Επομένως μια τέτοια διαταραχή μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδιακή ισχαιμία, δηλαδή μείωση της αιμάτωσης του καρδιακού μυός και τελικά καρδιακή ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα να μην μπορεί η καρδιά να στείλει αρκετή ποσότητα αίματος στα διάφορα μέρη του σώματος.

Οι μηχανισμοί με τους οποίους η υπέρταση μπορεί να προκαλέσει στεφανιαία νόσο είναι οι εξής:

Αύξηση της λειτουργίας του Συμπαθητικού Νευρικού Συστήματος και του Συστήματος Ρενίνης – Αγγειοτενσίνης – Αλδοστερόνης (RAAS)

Διαταραχές στην απελευθέρωση ή λειτουργία των αγγειοδιασταλτικών

Αύξηση της έκφρασης των αυξητικών παραγόντων και των φλεγμονωδών κυτοκινών

Μεταβολές στη συγκέντρωση του νατριουρητικού πεπτιδίου

Αιμοδυναμικές Μεταβολές

Δομικές και λειτουργικές ανωμαλίες στις αρτηρίες που αυξάνουν τη σκληρότητα του αρτηριακού τοιχώματος και προκαλούν δυσλειτουργία του ενδοθηλίου

Τα κλινικά σημεία που θα εκδηλώσει ο ασθενής σχετίζονται με το είδος της ισχαιμίας.

Στην ασυμπτωματική ισχαιμία δεν εμφανίζονται συμπτώματα, μέχρι την εμφάνιση των επιπλοκών, οι οποίες μπορεί να είναι:

Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όπως στηθάγχη ή καρδιακή προσβολή

Αρρυθμίες

Καρδιακή ανακοπή

Εγκεφαλικό

Όταν όμως εμφανίζονται συμτώματα, το κύριο σύμπτωμα είναι η στηθάγχη, δηλαδή ο πόνος ή η δυσφορία που εντοπίζεται στη περιοχή πίσω από το στέρνο, ο οποίος όμως μπορεί να αντανακλά στα χέρια, στον τράχηλο, στους ώμους, στην κάτω γνάθο και στο επιγάστριο. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίσει τον πόνο ως ένα σφίξιμο, κάψιμο ή πίεση. Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι ο ιδρώτας, η ναυτία και ο εμετός.

Το πόσο σημαντικός παράγοντας είναι η πίεση στην εμφάνιση καρδιακών νοσημάτων, αλλά και στη ζωή μας γενικά, φαίνεται και από το γεγονός ότι ακόμα μια μείωση της συστολικής πίεσης, της τάξεως των 10 mmHg , μειώνει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου κατά 17%, τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας κατά 28%, μείζονα καρδιακά συµβάµατα κατά 20%, εγκεφαλικό επεισόδιο κατά 27 % και θνησιμότητα κατά 13% . Επομένως είναι απαραίτητο να προσπαθούμε να διατηρούμε χαμηλά τα επίπεδα της πίεσης.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εταιρείας της Καρδιολογίας και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας της Υπέρτασης για το 2018, απλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε είναι:

Περιορισμός αλατιού σε:

<5 γραμμάρια/ημέρα.

Περιορισμός οινοπνεύματος σε:

< 14 βαθμούς/εβδομάδα για τους άντρες

<8 βαθμούς/εβδομάδα για τις γυναίκες

Δίαιτα πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ψάρι κ.α. και μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά

Απώλεια βάρους και μείωση της περιφέρειας μέσης

Τακτική αερόβια άσκηση

Διακοπή του καπνίσματος

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την καμπύλη J η οποία χαρακτηρίζει τη σχέση μεταξύ στεφανιαίας νόσου και αρτηριακής πίεσης και αφορά τους χρόνια υπερτασικούς ασθενείς με αθηρωσκληριτικά αγγεία.

Βασίζεται στη θεωρία ότι θα πρέπει να υπάρχει ένα σημείο καμπής της αρτηριακής πίεσης, κάτω από το οποίο ο κίνδυνος καρδιαγγειακών επεισοδίων αυξάνεται γιατί η αρτηριακή πίεση είναι απαραίτητη για την αιμάτωση σημαντικών για τη ζωή οργάνων, όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά και οι νεφροί. Με λίγα λόγια αν η αρτηριακή πίεση πέσει κάτω από ένα όριο, αντί να μειώνεται ο κίνδυνος για καρδιαγγειακά επεισόδια, αυτά αυξάνονται.

Μάλιστα έρευνα που έγινε σε υπερτασικούς ασθενείς με αθηρωσκληριτικά στεφανιαία αγγεία, το 2009 - 2010, όπου συμμετείχαν 45 χώρες έδειξε ότι συστολική πίεση μικρότερη από 120 mmHg και διαστολική πίεση μικρότερη από 70 mmHg αυξάνουν τον κίνδυνο να προκληθούν καρδιαγγειακές επιπλοκές, εγκεφαλικά, έμφραγμα του μυοκαρδίου και θάνατος.

Πραγματοποιήθηκαν πολλές έρευνες με αντικρουόμενα στοιχεία όσον αφορά τη σημασία, παρ’ όλα αυτά είναι κάτι που θα πρέπει να έχουμε υπόψιν.

Τέλος σχετικά με την θεραπευτική αντιμετώπιση, σύμφωνα πάντα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2018, φάρμακα τα οποία μπορεί να χορηγήσει ο γιατρός σε υπερτασικούς ασθενείς με στεφανιαία νόσο που εκδήλωσαν έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι:

β – αποκλειστές

αναστολείς του συστήματος ρενίνης - αγγειοτενσίνης

Ενώ σε ασθενείς με στηθάγχη:

β – αποκλειστές

ανταγωνιστή ασβεστίου

https://www.huffingtonpost.gr

Υγεία

Πολλοί άνθρωποι κάτω των 60 ετών που εκδηλώνουν καρκίνο του στομάχου νοσούν από μια «γενετικά και κλινικά διαφορετική» ασθένεια, σύμφωνα με τα όσα ανακάλυψαν πρόσφατα ερευνητές της Κλινικής Mayo.

Όπως υποστηρίζει η σχετική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Surgery, συγκριτικά με τον καρκίνο του στομάχου στους γηραιότερους ενήλικες, αυτή η νέα, πρώιμη έναρξη της νόσου χαρακτηρίζεται από ταχύτερη ανάπτυξη και εξάπλωση, έχει χειρότερη πρόγνωση και είναι πιο ανθεκτική στα κλασσικά χημειοθεραπευτικά σχήματα.

Ενώ τα ποσοστά καρκίνου του στομάχου στους γηραιότερους ασθενείς είναι πτωτικά εδώ και δεκαετίες, στους νεότερης ηλικίας αυξάνεται αντιπροσωπεύοντας σήμερα περισσότερο από το 30% των διαγνώσεων καρκίνου του στομάχου.

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε 75.225 περιπτώσεις από διάφορες βάσεις δεδομένων για τον καρκίνο, προκειμένου να επανεξετάσει τα στατιστικά καρκίνου του στομάχου από το 1973 μέχρι το 2015. Σήμερα, η μέση ηλικία διάγνωσης για τον καρκίνο του στομάχου είναι τα 68 έτη ζωής, ωστόσο οι άνθρωποι στα 30, 40 και 50 τους βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από ό,τι παλιότερα.

Έτσι, παρόλο που δεν υπάρχει σαφής, ξεκάθαρη ηλικία για τον προσδιορισμό της πρώιμης ή καθυστερημένης έναρξης του καρκίνου του στομάχου, οι ερευνητές βρήκαν ότι η διάκριση ήταν ρεαλιστική είτε χρησιμοποιούσαν ως ηλικία τα 60 και τα 50, είτε τα 40 έτη. Συγκεκριμένα, είδαν ότι τα περιστατικά καρκίνου του στομάχου καθυστερημένης έναρξης μειώνονταν κατά 1,8% ετησίως κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, ενώ η πρώιμη έναρξη μειωνόταν κατά 1,9% ετησίως από το 1973 μέχρι το 1995 και έπειτα αυξανόταν κατά 1,5% έως το 2013.

Σημειώνεται ότι η αναλογία του καρκίνου του στομάχου πρώιμης έναρξης έχει διπλασιαστεί από το 18% σε όλες τις περιπτώσεις το 1995, φτάνοντας πάνω από 30% σήμερα στις περιπτώσεις καρκίνου του στομάχου.

«Συνήθως, βλέπουμε τον καρκίνο του στομάχου να διαγιγνώσκεται σε ασθενείς ηλικίας περίπου 70 ετών, αλλά πλέον παρατηρούμε ολοένα και περισσότερους ασθενείς 30 έως 50 ετών να λαμβάνουν αντίστοιχη διάγνωση», αναφέρει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και χειρουργός ογκολόγος στην Κλινική Mayo, Travis Grotz, προσθέτοντας ότι ο αυξημένος βαθμός της πάθησης πρώιμης έναρξης δεν οφείλεται στην έγκαιρη διάγνωση ή τον έλεγχο. «Δεν υπάρχει κάποια καθολική εξέταση για τον καρκίνο του στομάχου και οι νεότεροι ασθενείς στην ουσία παρουσιάζουν την πάθηση πιο προχωρημένου σταδίου σε σχέση με τους γηραιότερους», εξηγεί χαρακτηριστικά.

Εκτός από το γεγονός ότι είναι πιο θανατηφόρος, ο καρκίνος του στομάχου πρώιμης έναρξης είναι επίσης γενετικά και μοριακά διαφορετικός, σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών. Επιπλέον, οι παραδοσιακοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του στομάχου στα γηραιότερα άτομα, όπως το κάπνισμα, δεν φάνηκαν να σχετίζονται με την πρώιμη έναρξη.

«Ευελπιστούμε ότι μελέτες σαν αυτή θα αυξήσουν την επαγρύπνηση και τις υποψίες των ειδικών για τον καρκίνο του στομάχου, ιδιαίτερα στους νεότερους ασθενείς», τονίζει ο Δρ. Grotz.

Στο καταληκτικό του σχόλιο, ο ειδικός προειδοποιεί ότι οι νέοι άνθρωποι που χορταίνουν πριν ολοκληρώσουν το γεύμα τους, που πάσχουν από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ή κοιλιακό πόνο, που χάνουν ακούσια βάρος ή αντιμετωπίζουν δυσκολία στη σίτιση θα πρέπει να επικοινωνούν με τον γιατρό τους για να τον ενημερώνουν για αυτά τα συμπτώματα.

 

Υγεία

Η μέση θερμοκρασία σώματος είναι σήμερα 0,5 βαθμούς Kελσίου χαμηλότερη από όσο ήταν τον 19 αιώνα
To ανθρώπινο σώμα γίνεται πιο κρύο με το πέρασμα του χρόνου. Μέσα σε διάστημα 170 ετών, η φυσιολογική θερμοκρασία του ανθρώπου έπεσε κατά μισό βαθμό Κελσίου, όπως αναφέρει έρευνα που δημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα Daily Mail.

«Η θερμοκρασία μας δεν είναι πια όση νομίζαμε», δηλώνει η επικεφαλής ερευνήτρια Τζούλι Παρσονέτ, καθηγήτρια Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.

«Αυτό που όλοι διδαχτήκαμε, ότι δηλαδή η φυσιολογική θερμοκρασία σώματος είναι μέχρι 37 βαθμούς Κελσίου, είναι πλέον λάθος. Το όριο των 37 βαθμών θεσπίστηκε το 1851, αλλά σύγχρονες μελέτες υποδηλώνουν ότι είναι πολύ υψηλό. Πρόσφατη έρευνα σε 25.000 Βρετανούς έδειξε ότι η μέση θερμοκρασία σώματος, είναι 36,1 βαθμούς Κελσίου. Πιο πάνω σημαίνει πυρετός», προσθέτει η Βρετανή καθηγήτρια.

Στη νέα μελέτη, η καθηγήτρια και οι συνεργάτες της μελέτησαν στοιχεία από την θερμομέτρηση 677.423 ανθρώπων.

Οι μετρήσεις έγιναν μεταξύ των ετών 1862 και 2017. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, η μέση θερμοκρασία σώματος δεν παρέμεινε σταθερή όλα αυτά τα χρόνια. Μειωνόταν κατά 0,03 βαθμούς Κελσίου κάθε δεκαετία που περνούσε.

Αυτό σημαίνει ότι, οι άνδρες που γεννήθηκαν το 2000, έχουν θερμοκρασία σώματος 0,59 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη απ’ όσους γεννήθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα. Αντίστοιχα, οι γυναίκες που γεννήθηκαν το 2000 έχουν θερμοκρασία σώματος 0,32 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη απ’ όσες γεννήθηκαν το 1890.

Οι ερευνητές δημοσιεύουν τα ευρήματά τους στο eLife εξηγώντας τους λόγους στους οποίους πιθανόν οφείλεται η πτώση της μέσης θερμοκρασίας του ανθρωπίνου σώματος.

«Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι, οι διαφορές στη θερμοκρασία οφείλονται στην ελάττωση της χρόνιας φλεγμονής εξαιτίας παραγόντων όπως η οικονομική ανέχεια, και οι κακές συνθήκες διαβίωσης.

Σήμερα όμως υπάρχουν τεράστιες βελτιώσεις στη δημόσια υγεία, χάρη στην πρόοδο της Ιατρικής και τη βελτίωση στις συνθήκες υγιεινής, στην πρόσβαση στην τροφή και στις συνθήκες διαβίωσης», υποστηρίζει η ερευνήτρια Τζούλι Πάρσονετ.

https://www.protothema.gr/

Υγεία

Πώς θα καταλάβω αν αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον θυρεοειδή μου;
Οι διαταραχές που σχετίζονται με τον θυρεοειδή επηρεάζουν σχεδόν κάθε λειτουργία του σώματός μας

Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας με σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στον λαιμό μας. Δουλειά του είναι να παράγει ορισμένες σημαντικές ορμόνες. Πόσο σημαντικές; Αρκετά ώστε να ελέγχουν σωματικές λειτουργίες όπως ο μεταβολισμός, οι καρδιακοί παλμοί και πολλά άλλα.

Παράλληλα, οι διαταραχές αυτού του αδένα δεν είναι απλώς εξαιρετικά συνηθισμένες, αλλά προσβάλλουν τις γυναίκες έως και δέκα φορές συχνότερα από τους άνδρες. Για αυτό και είναι πολύ σημαντικό να είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε τα συμπτώματά τους και να λάβουμε τα μέτρα μας.

Ποια συμπτώματα έχουν οι διαταραχές του θυρεοειδούς;
Εξάντληση
Τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας συνδέονται με πολλές παθήσεις, όμως ο υποθυρεοειδισμός βρίσκεται στην κορυφή αυτής της λίστας. Όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και δεν παράγει αρκετή ορμόνη, οι μύες σας δεν δέχονται το σήμα που χρειάζονται για να μπουν σε εγρήγορση.

Κακή διάθεση
Αν είστε ασυνήθιστα κακοδιάθετη, ίσως υπεύθυνος να είναι και πάλι ο θυρεοειδής σας που τεμπελιάζει. Ο υποθυρεοειδισμός επιδρά στα επίπεδα της σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου που δημιουργεί θετικά συναισθήματα.

Έντονο άγχος
Αν ο υποθυρεοειδισμός οδηγεί σε εξάντληση, ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να σας βάλει σε μια διαρκή κατάσταση εγρήγορσης. Αυτή η συνθήκη, με τη σειρά της, οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα άγχους.

Αλλαγές στην όρεξη ή τη γεύση
Ο υπερθυρεοειδισμός μας ανοίγει την όρεξη – ευτυχώς, η υπερδραστηριότητα που προκαλεί δεν μας επιτρέπει να παχύνουμε. Από την άλλη πλευρά, ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να επιδράσει στην αίσθηση της όσφρησης και της γεύσης, αλλά και να μας προσθέσει επιπλέον κιλά.

«Θολωμένο» μυαλό
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δυσχεραίνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου μας, όπως η έλλειψη ύπνου ή η προχωρημένη ηλικία. Ωστόσο, και τα προβλήματα του θυρεοειδούς την επηρεάζουν σημαντικά. Ο υπερθυρεοειδισμός ενδέχεται να μην μας αφήνει να συγκεντρωθούμε, ενώ ο υποθυρεοειδισμός επηρεάζει τη μνήμη μας και μας δημιουργεί αυτό το αίσθημα «θολούρας».

Πεσμένη λίμπιντο
Η έλλειψη όρεξης για σεξ ίσως δεν οφείλεται στον παρτενέρ σας, αλλά σε αυτόν τον άτακτο αδένα. Η υπολειτουργία του ενδέχεται να μειώνει τη λίμπιντό σας, αλλά και τα υπόλοιπα συμπτώματα, όπως η κούραση, η αύξηση βάρους και οι πόνοι στο σώμα σας, σίγουρα δεν βοηθούν την ερωτική σας διάθεση.

«Πετάρισμα» της καρδιάς
Το «πετάρισμα» που νιώθετε δεν αποκλείεται να οφείλεται σε αρρυθμίες της καρδιάς. Αν έχετε λόγους να πιστεύετε πως η καρδιά σας χάνει μερικούς παλμούς ή χτυπά πολύ δυνατά και γρήγορα, ίσως ένοχος να είναι ο υπερθυρεοειδισμός.

Ξηροδερμία
Το ξηρό δέρμα ίσως είναι σύμπτωμα υποθυρεοειδισμού, που οφείλεται στον αργό μεταβολισμό, ο οποίος με τη σειρά του μειώνει τον ιδρώτα. Συχνά συνοδεύεται από εύθραυστα νύχια με αυλακώσεις.

Δυσκοιλιότητα ή υπερβολικές επισκέψεις στην τουαλέτα
Ο υποθυρεοειδισμός συχνά οδηγεί σε δυσκοιλιότητα, ενώ ο υπερθυρεοειδισμός ενδέχεται να προκαλέσει διάρροια ή συχνότερες κενώσεις.

Αλλαγές στην περίοδο
Αν η περίοδός σας ξαφνικά κρατά περισσότερο, έχει πιο έντονη ροή και προκαλεί περισσότερες κράμπες, ίσως να πάσχετε από υποθυρεοειδισμό. Στην αντίθετη πάθηση του θυρεοειδούς, η περίοδος επηρεάζεται και πάλι, αλλά με διαφορετικούς τρόπους. Συγκεκριμένα, κρατά λιγότερο, ενδέχεται να έρχεται πιο αραιά και να είναι πολύ πιο ελαφριά.

Πόνοι στα άκρα και τους μυς
Τα ξαφνικά μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα στα άκρα συχνά οφείλονται στον υποθυρεοειδισμό, ο οποίος βλάπτει τα σήματα που στέλνει ο εγκέφαλος στο σώμα μας μέσω του νευρικού μας συστήματος.

Υψηλή πίεση
Η αύξηση της πίεσης του αίματος μπορεί να οφείλεται σε οποιαδήποτε από τις δύο διαταραχές του θυρεοειδούς.

Χαλασμένος «θερμοστάτης»
Κρυώνετε διαρκώς; Ίσως έχετε υποθυρεοειδισμό. Αντιθέτως, ο υπερθυρεοειδισμός οδηγεί συχνά σε εξάψεις και έντονη εφίδρωση.

Οίδημα στον λαιμό
Αν παρατηρείτε πως ο λαιμός σας είναι πρησμένος, ίσως αιτία να μην είναι οι αμυγδαλές, αλλά ο θυρεοειδής σας. Κρατήστε μπροστά σας έναν καθρέφτη χειρός και πιείτε λίγο νερό. Έπειτα, παρατηρήστε αν εμφανίζονται προεξοχές στην περιοχή που βρίσκεται πάνω από την κλείδα αλλά κάτω από το μήλο του Αδάμ.

Δεν κοιμάστε σωστά
Ο υποθυρεοειδισμός μας κάνει να νυστάζουμε διαρκώς, ενώ ο υπερθυρεοειδισμός προκαλεί αϋπνίες.

Πήρατε βάρος
Σε περίπτωση που συνδυάζεται με κάποια από τα υπόλοιπα συμπτώματα, η ξαφνική και ανεξήγητη αύξηση του βάρους σας ενδέχεται να οφείλεται στην κακή λειτουργία του θυρεοειδούς – το ίδιο ισχύει και για την απότομη μείωσή του.

Τα μαλλιά σας πέφτουν ή είναι πιο αδύναμα
Ο υποθυρεοειδισμός οδηγεί συχνά σε ξηρά, εύθραυστα μαλλιά που σπάνε ή πέφτουν. Αυτό συμβαίνει γιατί η μείωση της ορμόνης του θυρεοειδούς θέτει τους θύλακες της τρίχας σε κατάσταση «ανάπαυσης», με αποτέλεσμα οι τρίχες σας να πέφτουν – συχνά από διάφορα σημεία του σώματός σας, ακόμη και από τα φρύδια.

Δεν καταφέρνετε να μείνετε έγκυος
Αν προσπαθείτε εδώ και πολύ καιρό να αποκτήσετε παιδί, ίσως η αιτία που δυσκολεύεστε να κρύβεται στον συγκεκριμένο αδένα. Και οι δύο παθήσεις που σχετίζονται με αυτόν επηρεάζουν την ωορρηξία με αποτέλεσμα τη μείωση της γονιμότητας, αλλά και αυξάνουν τις πιθανότητες για επιπλοκές κατά την κύηση.

Υψηλή χοληστερίνη
Προσέχετε τη διατροφή σας, γυμνάζεστε και λαμβάνετε αγωγή. Παρόλα αυτά η κακή χοληστερίνη δεν σας κάνει τη χάρη να πέσει! Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι ο ένοχος και σε αυτή την περίπτωση.

https://www.in.gr

Υγεία

Ο καρκίνος του μαστού είναι ένας από τους συχνότερους γυναικείους καρκίνους, καθώς 1 στις 8 γυναίκες αναμένεται να τον εμφανίσει σε κάποιο στάδιο της ζωής της.

Και τώρα έχουμε την τεχνητή νοημοσύνη να αποδεικνύεται όχι απλώς επαρκής στην πρόωρη διάγνωσή του, αλλά και πολύ καλύτερη ακόμα και από πεπειραμένους γιατρούς!

Οι ερευνητές του Google Health εκπαίδευσαν λοιπόν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης να εντοπίζει καρκινικούς όγκους στους μαστούς, δείχνοντάς του μαστογραφίες γυναικών από τις ΗΠΑ και την Αγγλία.

Παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα ούτε ιστορικό του ασθενούς είχε ούτε πρόσβαση σε άλλες πληροφορίες, αποδείχτηκε εξίσου ικανό στον εντοπισμό των όγκων όπως και οι γιατροί. Και σίγουρα καλύτερο στην αποτροπή των λάθος διαγνώσεων.

Το πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης μείωσε τις λάθος διαγνώσεις καρκίνου στο 5,7% για τις Αμερικανές και στο 1,2% για τις Βρετανίδες, την ίδια ώρα που εντόπισε καρκίνους που πέρασαν απαρατήρητοι από τους γιατρούς στο 9,4% και 2,7%, αντιστοίχως, για τις δύο γυναικείες ομάδες.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύονται στην έγκριτη επιθεώρηση «Nature», καταλήγουν πως το νέο σύστημα θα μπορούσε να επιστρατευτεί άμεσα για να μειωθεί ο φόρτος εργασίας στα νοσοκομεία. Και το περιθώριο ανθρώπινου λάθους…

https://www.newsbeast.gr

https://www.akappatou.gr/index.php/psyxologia-ygeia/20602-enas-simantikos-symmaxos-sti-diagnosi-tou-karkinou-tou-mastoy

Υγεία

Τα λευκά αιμοσφαίρια, που κυκλοφορούν στο αίμα περιλαμβάνουν τα ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα ηωσινόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα βασεόφιλα πολυμορφοπύρηνα, τα μονοπύρηνα ή μονοκύτταρα, τα λεμφοκύτταρα, τα πλασματοκύτταρα. Στο φυσιολογικό άτομο, τα πολυμορφοπύρηνα είναι περισσότερα από τα λεμφοκύτταρα. Στην αντίθετη περίπτωση πρόκειται για αναστροφή του τύπου των λευκών.

Η παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων γίνεται από το μυελό των οστών και από τα λεμφικά όργανα που εντοπίζονται στους λεμφαδένες, το σπλήνα, τον θύμο, τις αμυγδαλές, τους λεμφικούς σχηματισμούς του εντέρου και άλλων περιοχών.

Τα λευκά αιμοσφαίρια μεταναστεύουν από την κυκλοφορία σε ιστούς που έχουν αλλοιωθεί ή φλεγμαίνουν και απομακρύνουν τα αλλοιωμένα κύτταρα. Είναι σημαντικά για την ομαλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού, το οποίο έχει ζωτική σημασία για την αποτελεσματική άμυνα έναντι του stress και λοιμώξεων και την προστασία έναντι χρόνιων νοσημάτων, όπως αλλεργιών, καρκινωμάτων, αυτοάνοσων νοσημάτων, συνδρόμων χρόνιας κόπωσης. Τα λεμφοκύτταρα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη ειδικής ανοσίας και ανοσολογικής μνήμης. Συγκεκριμένα μετά την είσοδο ενός λοιμογόνου παράγοντα ειδικά αντισώματα που παράγονται από λεμφοκύτταρα (Β λεμφοκύτταρα) και ειδικά ευαισθητοποιημένα λεμφοκύτταρα (Τ λεμφοκύτταρα) επιτίθενται στο παθογόνο. Τα ειδικά αντισώματα και τα ειδικά ευαισθητοποιημένα λεμφοκύτταρα έχουν σημαντικό ρόλο στην ανοσολογική μνήμη, στην οποία οφείλεται η ανοσία που αναπτύσσει ο οργανισμός έναντι ορισμένων παθογόνων μικροοργανισμών μετά τη λοίμωξη.

Η ομαλή παραγωγή και λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων ρυθμίζεται από μια ποικιλία παραγόντων (π.χ. ιντερλευκίνη, granulocyte macrophage colony stimulating factor, granulocyte colony stimulation factor, stem cell factor, monocyte colony stimulation factor), η έκκριση των οποίων στο ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από σύνθετους παράγοντες, όπως ορμόνες, παράγοντες φλεγμονής, stress, ογκογονίδια. Έτσι κάθε βλαπτικός παράγοντας, ακόμη και το απλό stress ή η ίωση μπορεί να προκαλέσει παροδικά διαταραχή των λευκών αιμοσφαιρίων,να διαταράξει παροδικώς τα αποτελέσματα του check up και να προκαλέσει αναστροφή του τύπου των λευκών με υπεροχή των λεμφοκυττάτων. Αναστροφή του τύπου προκαλεί επίσης μια ποικιλία παραγόντων και νοσημάτων, όπως χρόνιες λοιμώξεις, νοσήματα του εντέρου, καρκινώματα, αιματολογικά νοσήματα, νοσήματα λεμφικού ιστού. Ορισμένα άτομα παρουσιάζουν ιδιοσυγκρασιακώς μικρού βαθμού αναστροφή του τύπου.

Τα ευρήματα της σωστής ιατρικής εξέτασης είναι κομβικής σημασίας για την ορθή παθολογική εκτίμηση του ατόμου, τον καθορισμό του είδους του επιπρόσθετου εργαστηριακού ελέγχου και την θεραπεία.

Η κα. Αναστασία Μοσχοβάκη είναι Ιατρός, Ειδική Παθολόγος
http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com

https://www.capital.gr

Υγεία

Η άσκηση δεν συμβάλλει μόνο στην καλύτερη καρδιοαναπνευστική λειτουργία, αλλά φαίνεται ότι οδηγεί και στην βελτίωση της εντερικής μικροχλωρίδας
Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα βακτήρια αποτελούν συνώνυμο των λοιμώξεων και των ασθενειών. Αυτή η φήμη, όμως, μάλλον τους έχει βγει άδικα, καθώς οι έρευνες δείχνουν ότι ο αριθμός και η ποικιλία των βακτηρίων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη φυσιολογία του ανθρώπου.

Νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Experimental Physiology υποστηρίζει, μάλιστα, ότι η καρδιοαναπνευστική ικανότητα ενός ατόμου αποτελεί πολύ μεγαλύτερο προγνωστικό παράγοντα για την ποικιλία της μικροχλωρίδας του εντέρου (ο αριθμός των διαφορετικών ειδών βακτηρίων και η αναλογία μεταξύ των πληθυσμών τους) από ό,τι το ποσοστό λίπους στο σώμα ή η γενικότερη σωματική δραστηριότητα.

Δεδομένου ότι οι αντικαρκινικές θεραπείες είναι γνωστό ότι ενεργοποιούν μεταβολές, επιζήμιες για την καρδιομεταβολική υγεία, όπως το αυξημένο ποσοστό σωματικού λίπους και η μείωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, οι ερευνητές πραγματοποίησαν τη μελέτη με ανθρώπους που έχουν διαγνωσθεί και ξεπεράσει τον καρκίνο και οι οποίοι ολοκλήρωσαν την αντικαρκινική θεραπεία τους τουλάχιστον ένα χρόνο πριν εγγραφούν στην έρευνα.

Οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν σε μια βαθμολογούμενη δοκιμασία σωματικής άσκησης για να εκτιμηθεί η απόλυτη καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα, να αξιολογηθεί η συνολική ενέργεια που δαπανήθηκε κατά την άσκηση και να εξεταστεί η ποικιλία της εντερικής μικροχλωρίδας του εντέρου (από τα κόπρανα).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες με την μεγαλύτερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ποικιλία εντερικής μικροχλωρίδας, ενώ περαιτέρω στατιστική ανάλυση υπογράμμισε ότι η καρδιοαναπνευστική ικανότητα αντιστοιχούσε περίπου στο ένα τέταρτο της διακύμανσης της ποικιλίας και της αναλογίας των ειδών, ανεξάρτητα από το ποσοστό σωματικού λίπους.

Αυτά τα δεδομένα προσφέρουν μια ενδιαφέρουσα ματιά στη σχέση μεταξύ της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της ποικιλίας της εντερικής μικροχλωρίδας, καθώς υποδεικνύουν ότι η άσκηση επαρκώς υψηλής έντασης με στόχο τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας ωφελεί γενικότερα την υγεία, προκαλώντας ευνοϊκές μεταβολές στην παρουσία, τη δραστηριότητα και τη σύνθεση των μικροβίων του εντέρου.

Γενικότερα, οι επιστήμονες είχαν αντιληφθεί ότι η μεγαλύτερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα συμπίπτει με την αυξημένη ποικιλία εντερικής μικροχλωρίδας, όμως μέχρι τώρα δεν είχε αποσαφηνιστεί αν αυτή η σχέση οφείλεται στο ποσοστό σωματικού λίπους ή στη φυσική δραστηριότητα της καθημερινής ζωής.

Θα πρέπει, πάντως, να τονιστεί ότι τα ευρήματα της εν λόγω μελέτης έχουν σχετικό χαρακτήρα, καθώς το δείγμα συμμετεχόντων περιορίστηκε στις γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού, οι οποίες είχαν χαμηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα και άλλα προβλήματα υγείας,

«Η γενίκευση των αποτελεσμάτων σε άλλες ομάδες πληθυσμών θα πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή», σημειώνει χαρακτηριστικά ο
Stephen Carter, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο Ιντιάνα.

https://ygeiamou.gr

Υγεία

Με τον όρο φυσική κνίδωση ονομάζουμε την εμφάνιση κνιδωτικού εξανθήματος μετά από την επίδραση κάποιας φυσικής αιτίας, όπως είναι τα μηχανικά ερεθίσματα, τα θερμικά ερεθίσματα και η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία. Το κνιδωτικό εξάνθημα εμφανίζεται όταν και εάν ο ασθενής εκτεθεί στο αντίστοιχο φυσικό ερέθισμα, ενώ δεν εμφανίζεται αν ο ασθενής απέχει από αυτό. Η συνολική τάση, όμως, του οργανισμού, να αντιδρά με κνιδωτικό εξάνθημα κάθε φορά που θα εκτεθεί σε συγκεκριμένο φυσικό ερέθισμα, διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και υπ’ αυτή την έννοια οι φυσικές κνιδώσεις είναι χρόνιες κνιδώσεις.

Οι φυσικές κνιδώσεις ανάλογα με το αίτιο που τις προκαλεί ταξινομούνται σε:

Κνίδωση από μηχανικά ερεθίσματα
Δερμογραφισμός
Κνίδωση από πίεση επιβραδυνόμενου τύπου
Κνίδωση από δόνηση
Κνίδωση από θερμικά ερεθίσματα
Κνίδωση εκ ψύχους
Τοπική κνίδωση εκ θερμότητας
Κνίδωση από υπεριώδη ακτινοβολία
Ηλιακή κνίδωση
Επίσης, στις φυσικές κνιδώσεις, κατατάσσουμε και τρεις ακόμη μορφές χρόνιας κνίδωσης: τη χολινεργική κνίδωση, την κνίδωση από άσκηση και την υδατογενή κνίδωση. Στο σύνολό τους, οι φυσικές κνιδώσεις αποτελούν περίπου το 40% όλων των μορφών χρόνιας κνίδωσης. Η συχνότητα εμφάνισης των φυσικών κνιδώσεων στο γενικό πληθυσμό υπολογίζεται σε έως και 0,5%.

Ακολουθεί μια περιγραφή των φυσικών κνιδώσεων ανάλογα με τη συχνότητα εμφάνισής τους.

Δερμογραφισμός

Αποτελεί τη συχνότερη μορφή φυσικής κνίδωσης, αφού από όλους τους ασθενείς που πάσχουν από κάποια μορφή φυσικής κνίδωσης, σχεδόν οι μισοί θα έχουν δερμογρdermographismαφισμό. Από τις διάφορες μελέτες φαίνεται ότι απασχολεί το 2-5% του γενικού πληθυσμού. Πρόκειται λοιπόν για μια πολύ συχνή πάθηση.

Ο δερμογραφισμός είναι μια ιδιότυπη αντίδραση του δέρματος κατά την οποία, λίγα λεπτά μετά από μηχανικό ερεθισμό του με αμβλύ όργανο, εμφανίζεται γραμμοειδής πομφός (δηλαδή μια επιμήκης «φουσκωμένη» γραμμή στο δέρμα) που περιβάλλεται από ερυθρότητα. Αν συνυπάρχει και κνησμός (φαγούρα) ο δερμογραφισμός ονομάζεται συμπτωματικός, ενώ αν δεν υπάρχει κνησμός ονομάζεται απλός ή ασυμπτωματικός. Σε μια πρώτη ματιά η πάθηση αυτή μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι δεν προκαλεί ιδιαίτερο πρόβλημα, στην πραγματικότητα όμως ισχύει το αντίθετο. Οι ασθενείς έχουν καθημερινά συμπτώματα από φαγούρα και παραμόρφωση του δέρματός τους στα σημεία όπου ασκείται έντονη γραμμική πίεση στο δέρμα (όπως από ρούχα ή εσώρουχα), ενώ οποιαδήποτε τριβή ή ξύσιμο της επιδερμίδας προκαλεί εμφάνιση νέων εξανθημάτων.

Η διάγνωση γίνεται από τον ειδικό αλλεργιολόγο με τη χρήση του δερμογραφόμετρου, μιας ειδικής συσκευής σαν στυλό, που ρυθμίζεται ώστε να ασκεί διαβαθμισμένη πίεση στο δέρμα. Ο δερμογραφισμός είναι συνήθως ιδιοπαθής, δηλαδή δεν ανευρίσκεται συγκεκριμένη αιτία που να τον προκαλεί, ενώ σπανιότερα μπορεί να είναι δευτεροπαθής και να οφείλεται σε πρόκληση υπεραντιδραστικότητας του δέρματος μετά από λοιμώξεις (από βακτήρια, παράσιτα, ιούς κ.α.) ή από φάρμακα (π.χ. προγεστερόνη, στατίνες κ.α.). Ακόμα, ο δερμογραφισμός μπορεί να προκληθεί από ορμονικές αλλαγές σε καταστάσεις όπως η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση και οι παθήσεις του θυρεοειδούς. Η μέση διάρκεια της νόσου είναι περίπου 6 έτη.

Η θεραπεία του δερμογραφισμού γίνεται με την μακροχρόνια χρήση αντιισταμινικών φαρμάκων, ώστε ο ασθενής να έχει φυσιολογική δραστηριότητα χωρίς συμπτώματα.

Χολινεργική κνίδωση

cholinergic urticariaΗ χολινεργική κνίδωση είναι η δεύτερη σε συχνότητα εμφάνισης από τις φυσικές κνιδώσεις, με ποσοστό που φτάνει το 30%. Είναι μια ιδιαίτερη μορφή «αλλεργίας» που συμβαίνει όποτε υπάρχει αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Τότε εμφανίζεται στο δέρμα ένα πολύ χαρακτηριστικό εξάνθημα αποτελούμενο από μικρούς πομφούς (μικρά εξογκώματα του δέρματος) που συρρέουν και σχηματίζουν μεγαλύτερους πομφούς («πετάλες») ενώ συνυπάρχει και έντονος κνησμός (φαγούρα). Τα αίτια που προκαλούν αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος είναι η άσκηση, το ζεστό μπάνιο, το έντονο άγχος, η κατανάλωση αλκοόλης και καυτερών φαγητών κ.α. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί και αγγειοοίδημα (πρήξιμο) εκτός από εξάνθημα.

Η διάγνωση της κατάστασης αυτής υποβοηθείται, εκτός από το ιστορικό, και από τη διαδικασία αναπαραγωγής των συμπτωμάτων μέσω της άσκησης. Ο ασθενής, ντυμένος με ζεστά ρούχα, ασκείται έντονα σε διάδρομο ή στατικό ποδήλατο μέχρι να ιδρώσει και για 15 λεπτά επιπλέον. Η εμφάνιση εξανθήματος εντός 10 λεπτών από τη διακοπή της άσκησης ενισχύει τη διάγνωση.

Η μέση διάρκεια της χολινεργική κνίδωσης είναι περίπου 7,5 έτη και η θεραπεία της γίνεται με αντιισταμινικά φάρμακα.

Κνίδωση εκ ψύχους

Η κνίδωση εκ ψύχους είναι η τρίτη σε συχνότητα μορφή φυσικής κνίδωσης αφού αφορά περίπου το 15% όλων των φυσικών κνιδώσεων. Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα μορφή κνίδωσης που προκαλείται από την ελάττωση της θερμοκρασίας του δέρματος κατά την επαφή του με ψυχρό ερέθισμα όπως κρύος αέρας, κρύο νερό ή κρύο αντικείμενο. Στην περίπτωση αυτή προκαλείται τυπικό κνιδωτικό εξάνθημα με πομφούς, ενώ αν η επιφάνεια σώματος που έρχεται σε επαφή με το ψυχρό ερέθισμα είναι μεγάλη, μπορεί να προκληθεί ακόμη και αναφυλακτική αντίδραση (αλλεργικό shock).

Χαρακτηριστικά παραδείγματα κρύου ερεθίσματος είναι η κολύμβηση σε κρύα θάλασσα, τα κρύα ροφήματα ή τροφές (παγωτό), η επαφή με ψυχρά αντικείμενα όπως π.χ. μπουκάλι με κρύο νερό, ακόμα και η βόλτα με ελαφρύ ρουχισμό σε χαμηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η μέση ηλικία εμφάνισης της είναι 18-25 ετών, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνισή της σε παιδιά ή μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ η μέση διάρκειά της είναι από 5 ως 10 έτη. Η κνίδωση εκ ψύχους είναι μια από τις πιο επικίνδυνες μορφές κνίδωσης ειδικά όταν εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια θαλάσσιου λουτρού. Σε αυτή την περίπτωση η μεγάλη επιφάνεια του δέρματος που έρχεται σε επαφή με το ψυχρό ερέθισμα μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργικό shock με απώλεια των αισθήσεων, πράγμα που καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνο δεδομένου ότι ο ασθενής βρίσκεται στη θάλασσα. Πράγματι, έχουν αναφερθεί ακόμη και περιπτώσεις θανάτου ασθενών με κνίδωση εκ ψύχους από κολύμβηση σε κρύα θάλασσα. Επίσης, η κνίδωση εκ ψύχους γίνεται πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας σε ασθενείς που διαμένουν σε κρύες χώρες.

Η διάγνωση της κατάστασης αυτής γίνεται με τη δοκιμασία cold-urticariaπάγου, κατά την οποία τοποθετείται στο δέρμα του ασθενή ένα παγάκι ή άλλο ψυχρό αντικείμενο για συγκεκριμένο χρόνο. Κατά την απόσυρση του αντικειμένου και την επαναθέρμανση του δέρματος παρατηρείται πομφός στο σημείο επαφής. Οι περισσότερες μορφές κνίδωσης από ψύχος έχουν θετική (τυπική) αντίδραση στο test πάγου και είναι πρωτοπαθείς, δηλαδή δεν ανευρίσκεται υποκείμενη αιτία που να τις προκαλεί. Ωστόσο, γίνεται πάντοτε έλεγχος για υποκείμενο νόσημα που μπορεί να είναι η αιτία της κνίδωσης (τέτοια νοσήματα μπορεί να είναι οι χρόνιες ηπατίτιδες, η κρυοσφαιριναιμία, η σύφιλη ή τα αυτοάνοσα νοσήματα). Επιπλέον, υπάρχουν και μερικές μορφές κνίδωσης εκ ψύχους που εμφανίζονται σπάνια και είτε έχουν άτυπη αντίδραση στο test πάγου (άτυπη επίκτητη κνίδωση εκ ψύχους) είτε είναι οικογενείς (δηλαδή παρατηρούνται σε πολλά μέλη της ίδιας οικογένειας).

Η αντιμετώπιση της κνίδωσης εκ ψύχους γίνεται με αντιισταμινικά φάρμακα και με την κατάλληλη εκπαίδευση του ασθενούς, ώστε, είτε να αποφεύγει τα ψυχρά ερεθίσματα, είτε να εκτίθεται σταδιακά σε αυτά και να δύναται να αντιμετωπίσει πιθανό αλλεργικό σοκ (θεραπεία αναφυλαξίας). Συγκεκριμένα, η κολύμβηση στη θάλασσα θα πρέπει να γίνεται με σταδιακή είσοδο του σώματος στο νερό και πάντα υπό την επίβλεψη και συνοδεία άλλων ατόμων. Επίσης, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση κρύων ποτών και φαγητών για να αποφευχθεί η πιθανότητα οιδήματος του στοματοφάρυγγα.

Κνίδωση από άσκηση

Η κνίδωση από άσκηση αποτελεί μέρος μιας πάθησης που ονομάζεται αναφυλαξία από άσκηση. Αν και η συχνότητα της αναφυλαξίας από άσκηση είναι δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς, υπολογίζεται ότι αφορά περίπου σε 1 στους 10 ασθενείς που παθαίνουν αναφυλαξία ή αλλεργικό shock.

Η αναφυλαξία από άσκηση είναι μια μορφή αλλεργίας κατά την οποία ο ασθενής εμφανίζει συμπτώματα αναφυλακτικής αντίδρασης (αναφυλαξία ή αλλεργικό shock) κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά από φυσική δραστηριότητα (άσκηση). Τα συμπτώματα της αναφυλαξίας γενικά, και αυτής από άσκηση ειδικότερα, συνήθως ξεκινούν με την εμφάνιση κνιδωτικού εξανθήματος στο δέρμα («πετάλες» ή «καντήλες») και στη συνέχεια μπορεί να επεκταθούν και σε άλλα όργανα, με την εμφάνιση εμετού ή διάρροιας, δύσπνοιας (δυσκολία στην αναπνοή) και πτώσης στην πίεση του αίματος (ζάλη ή λιποθυμία).

Όταν τα συμπτώματα της αναφυλαξίας από άσκηση περιορίζονται στο δέρμα (ως κνίδωση) τότε η πάθηση ονομάζεται κνίδωση από άσκηση. Η πάθηση εκδηλώνεται μετά από έντονη σωματική δραστηριότητα άλλοτε άλλης έντασης, ενώ στην εμφάνισή της μπορεί να συμβάλλουν και άλλοι παράγοντες που δρουν «συν- διεγερτικά» όπως η προηγηθείσα κατανάλωση τροφής ή αναλγητικών φαρμάκων, το κρύο περιβάλλον, οι ιώσεις και η έμμηνος ρύση. Τονίζεται ότι η εμφάνιση απλής κνίδωσης μετά από άσκηση είναι μεν ακίνδυνη (εφόσον δεν επεκτείνεται σε άλλα όργανα), πρέπει όμως πάντα να οδηγεί τον ασθενή στον ειδικό αλλεργιολόγο, διότι σε επόμενη περίσταση μπορεί να υπάρξει εξέλιξη των συμπτωμάτων προς αναφυλαξία ή αλλεργιό shock με δυσμενή εξέλιξη. Ο αλλεργιολόγος θα εξηγήσει στον ασθενή τη φύση της πάθησης και θα δώσει την κατάλληλη θεραπεία, η οποία συνίσταται αφενός στην πολύ καλή και σταδιακή προθέρμανση πριν την κορύφωση της σωματικής δραστηριότητας και αφετέρου στην αναγνώριση και αποφυγή των πιθανών «συν- διεγερτικών» παραγόντων. Ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση ενδεχόμενης αναφυλακτικής αντίδρασης είναι πάντοτε η εκπαίδευση του ασθενούς στην αναγνώριση των πρόδρομων συμπτωμάτων και στη χρήση ειδικής συσκευής αυτοενιέμενης αδρεναλίνης (θεραπεία αλλεργικού shock).

Ηλιακή κνίδωση

Πρόκειται για μια σχετικά σπάνια μορφή κνίδωσης solarαφού αποτελεί το 0,5% όλων των χρόνιων κνιδώσεων. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και νεαρούς ενήλικες, στα εκτεθειμένα στον ήλιο (ακάλυπτα) σημεία του δέρματος ή στα σημεία που καλύπτονται από διαφανή ρούχα. Δευτερόλεπτα ή λεπτά μετά την έκθεση το δέρμα γίνεται εξέρυθρο (κόκκινο) και οιδηματώδες (πρησμένο), ενώ συνυπάρχει φαγούρα και αίσθημα καύσου (καψίματος). Η πάθηση προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Συνήθως προσβάλλεται το πρόσωπο, το «V» του λαιμού και τα άνω άκρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το εξάνθημα σταματά απότομα εκεί που αρχίζει η προστασία από τα ρούχα. Σπάνια μπορεί να αναπτυχθούν και συστηματικά συμπτώματα (αναφυλαξία) και ειδικά όταν η επιφάνεια σώματος που εκτίθεται στον ήλιο είναι μεγάλη. Δεν παραμένουν μόνιμες βλάβες ή υπέρχρωση του δέρματος, αρκεί να σταματήσει η ηλιακή έκθεση. Η διάρκεια των συμπτωμάτων σπάνια υπερβαίνει τις 24 ώρες. Η διάγνωση της κατάστασης αυτής γίνεται με έκθεση σε τεχνητό φως συγκεκριμένου μήκους κύματος που παράγεται από ειδική λυχνία. Απαραίτητη στην αντιμετώπιση της πάθησης είναι η χρήση αντηλιακού με υψηλό δείκτη προστασίας (50+) και η σταδιακή, επαναλαμβανόμενη έκθεση στο ηλιακό φως, που μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη καλής ανοχής στον ήλιο. Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιισταμινικών και κορτιζόνης, ενώ άλλες επιλογές είναι η χρήση ειδικής φωτοθεραπείας με υπεριώδη ακτινοβολία και το μονοκλωνικό αντίσωμα ομαλιζουμάμπη.

Κνίδωση από πίεση επιβραδυνόμενου τύπου

Αυτή η παράξενη αλλεργία εμφανίζεται στα σημεία του δέρματος που ασκείται πίεση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Παρά το γεγονός ότι λέγεται κνίδωση, εμφανίζεται μόνο ως οίδημα (πρήξιμο) χωρίς εξάνθημα (πομφούς) και είναι σχετικά σπάνια πάθηση (αφορά <1% των ασθενών με χρόνια κνίδωση).

Συνήθη σημεία του σώματος στα οποία εμφανίζεται το πρήξιμο είναι οι ώμοι, τα πέλματα, οι γλουτοί, οι παλάμες και η πλάτη. Αυτή η μορφή κνίδωσης έχει την ιδιομορφία ότι οι βλάβες εμφανίζονται με χρονική καθυστέρηση μετά την άσκηση πίεσης (συνήθως 4-8 ώρες), έχουν τη μορφή εξέρυθρης διόγκωσης του δέρματος με πόνο και αίσθημα καύσου (καψίματος), ενώ μπορεί να συνυπάρχουν και συστηματικά συμπτώματα, όπως πυρετός, κακουχία (αίσθημα κόπωσης), πόνοι στις αρθρώσεις. Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν ως 48 ώρες. Είναι συχνότερη στους άνδρες και διαρκεί κατά μέσο όρο 6-10 έτη.

DPUΗ διάγνωση της κατάστασης αυτής γίνεται με την δοκιμασία βάρους, μια ειδική δοκιμασία ανάρτησης στατικού βάρους 7 κιλών στον ώμο ή 4 κιλών στον πήχυ (το τμήμα του χεριού από τον αγκώνα ως τον καρπό) του ασθενούς, μέσω ιμάντα φάρδους 3 εκατοστών (αυτό έχει σημασία γιατί η πάθηση εμφανίζεται ως αναλογία βάρους ανά επιφάνεια άσκησης της πίεσης). Η ανάρτηση διαρκεί για 15-20 λεπτά και το αναμενόμενο αποτέλεσμα, επί θετικής δοκιμασίας, γίνεται εμφανές μετά από 6 ώρες, ως επώδυνη διόγκωση στον ώμο ή τον πήχυ του ασθενή.

Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι η κνίδωση από πίεση επιβραδυνόμενου τύπου είναι μια πάθηση που επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η θεραπεία γίνεται με αντιισταμινικά φάρμακα ή με συνδυασμό τους με αντιλευκοτριενικά και, επί ενδείξεων, κορτιζόνη.

Κνίδωση από δόνηση

Πρόκειται για σπάνια μορφή φυσικής κνίδωσης κατά vibratoryτην οποία λίγα λεπτά μετά από επαφή του δέρματος με ερέθισμα δόνησης αναπτύσσεται στο σημείο επαφής φαγούρα, κοκκινίλα και οίδημα (πρήξιμο). Τα συμπτώματα κορυφώνονται σε ένταση εντός 4-6 ωρών και διαρκούν μέχρι και 24 ώρες. Συνήθη εκλυτικά αίτια είναι η οδήγηση μοτοσικλέτας, η ιππασία με άλογο, η χρήση κομπρεσέρ, ακόμα και το χειροκρότημα, η πολύωρη χρήση joystick και το μασάζ. Η διάγνωση γίνεται με άσκηση ερεθίσματος δόνησης στο χέρι του ασθενή με τη χρήση της συσκευής vortex. Η κνίδωση από δόνηση αντιμετωπίζεται με αποφυγή των ερεθισμάτων δόνησης και με χορήγηση αντιισταμινικών φαρμάκων.

Υδατογενής κνίδωση

Είναι μια εξαιρετικά σπάνια μορφή φυσικής κνίδωσης (λιγότερες από 100 περιπτώσεις έχουν αναφερθεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία). Από τα λίγα αυτά περιστατικά, φαίνεται ότι εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες από ότι άντρες και συνήθως στην εφηβεία. Στην πάθηση αυτή η απλή επαφή με νερό, ασχέτως θερμοκρασίας, προκαλεί μετά παρέλευση 20-30 λεπτών, την εμφάνιση εξανθήματος που ομοιάζει με αυτό της χολινεργικής κνίδωσης. Τα εξανθήματα εξαφανίζονται αυτόματα μετά από περίπου 1 ώρα. Η θεραπεία γίνεται με αντιισταμινικά φάρμακα.

Τοπική κνίδωση εκ θερμότητας

Πρόκειται για μια εξίσου σπάνια μορφή φυσικής κνίδωσης (λιγότερα από 100 περιστατικά έχουν αναφερθεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία). Χαρακτηρίζεται από εμφάνιση πομφών στα σημεία του δέρματος που έρχονται σε επαφή με θερμά αντικείμενα, των οποίων η θερμοκρασία υπερβαίνει αυτή του δέρματος. Η εμφάνιση των πομφών γίνεται άμεσα, εντός 2-3 λεπτών και υποχωρεί σε λίγες ώρες. Η διάγνωση γίνεται με τοποθέτηση στο δέρμα κυλίνδρου που περιέχει νερό θερμοκρασίας 45°C για 5 λεπτά. Η θεραπεία γίνεται με τη χορήγηση αντιισταμινικών φαρμάκων.

 https://www.allergikos.gr

Υγεία

Αν θα θέλαμε να δώσουμε ένα χαρακτηρισμό στο περπάτημα, αυτός θα ήταν «το μαγικό φάρμακο».

Γιατί μαγικό; Διότι αποτελεί τον πλέον φυσικό και οικονομικό τρόπο για να βελτιώσουμε τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Τα οφέλη στον οργανισμό μας είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, άσχετα αν επιλέγουμε ακόμα και για πολύ κοντινές αποστάσεις να μην περπατήσουμε αλλά να χρησιμοποιήσουμε το αυτοκίνητο.

Το περπάτημα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος, βοηθά στην απώλεια κιλών, προλαμβάνει το εγκεφαλικό, μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2, της νόσου Αλτσχάιμερ, της άνοιας και πολλών άλλων ασθενειών.

Εκτός όμως από τα οφέλη στη σωματική υγεία του ανθρώπου, συμβάλλει τα μέγιστα και στην ψυχική υγεία.

Το ανθρώπινο σώμα είναι μαγικό και ακόμα πιο μαγικές οι λειτουργίες του. Έτσι με περπάτημα 30 λεπτά ημερησίως, αυξάνεται η παραγωγή ενδορφινών στον οργανισμό και μειώνονται τα επίπεδα του στρες, του θυμού και της κόπωσης. Δημιουργεί γενικά μια αίσθηση ευεξίας και χαλάρωσης σε σημείο που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της ήπιας κατάθλιψης.

Ειδικά αν η άσκηση γίνεται σε ανοιχτό χώρο, σε πάρκο, κοντά σε θάλασσα ή γενικά στη φύση, τα οφέλη στην υγεία μας είναι ανεκτίμητα, καθώς επαναφορτίζουμε τις μπαταρίες μας με επιπλέον ενέργεια, την οποία χρειαζόμαστε για να ανταπεξέλθουμε στους αγχώδεις και πιεστικούς ρυθμούς της καθημερινότητάς μας.

Δυστυχώς στις μέρες μας ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται μόνοι. Το αίσθημα της μοναξιάς ενοχοποιείται για σοβαρές βλάβες στην υγεία μας. Μάλιστα συγκρίνεται με άλλους παράγοντες που την υποσκάπτουν όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία. Επομένως η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι υψίστης σημασίας και προτεραιότητας, τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική μας υγεία.

Κάθε φορά που περπατάμε θωρακίζουμε τον εαυτό μας από την κατάθλιψη μέσω φυσικών μηχανισμών. Επιπρόσθετα το περπάτημα μας βοηθά να βελτιώσουμε την αυτοεικόνα μας αφού μέσω της άσκησης γυμναζόμαστε και ταυτόχρονα έχουμε το αίσθημα της επίτευξης και ολοκλήρωσης ενός στόχου. Κατά τη διάρκεια του περπατήματος δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας να διαλογιστεί και να επαναπροσδιορίσει πολλά πράγματα και καταστάσεις γύρω του καθώς και τη σχέση του με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Αποτελεί δηλαδή μια συναρμογή σώματος και ψυχής.

Από όποια οπτική και να το δεί κανείς, το περπάτημα διώχνει τη μοναξιά και την κατάθλιψη μακριά μας!

Αρβανιτάκης Α. Εμμανουήλ – Ποδολόγος – Ποδοθεραπευτής

Πηγή: iatronet

Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Υγεία

Είναι ένα προϊόν που συλλέγουν οι μέλισσες, για να απολυμάνουν τις κερήθρες όπου αποθηκεύουν το μέλι τους, όπως και όλη τη μελισσοφωλιά τους καθώς και για να ταριχέψουν κάθε ανεπιθύμητο έντομο ή μικρό ζώο, που μπήκε σ’ αυτή και το θανάτωσαν με τα κεντρίσματά τους, αδυνατώντας να το σύρουν έξω.

Είναι μείγμα από κερί, ρετίνες διαφόρων δέντρων που αυτές ξέρουν, βάλσαμο, αιθέρια έλαια και γύρη. Ήταν γνωστή σαν φυσικό φάρμακο με χρήση από την εποχή του Αριστοτέλη για θεραπεία των νεφρών και άλλων παθήσεων και οι επιστήμονες μέχρι τα τελευταία χρόνια τη θεωρούν φυσικό φάρμακο, με πραγματικά ενθουσιαστικά αποτελέσματα.

Πρωτοπορώντας στη Ρωσία, μπόρεσαν να ελέγξουν τη φυματίωση, να ενισχύσουν ακόμη την αντιτοξίνη του τετάνου και να ελαττώσουν την πίεση του αίματος, να ηρεμήσουν το νευρικό σύστημα, τις δερματοπάθειες, τους κάλους και να βοηθήσουν την αναγέννηση των ιστών για γρηγορότερη επούλωση των τραυμάτων. Επίσης σε φλεγμονές του αυτιού, μετεγχειρητικών τραυμάτων και πόνους, έλκος στομάχου και δωδεκαδακτύλου, κ.λ.π.

Διαβάστε περισσότερα για την πρόπολη στη θεματική μας ενότητα Πρόπολη

Χρήση πρόπολης
1. Δερματοπάθειες

Όπως φυματίωση του δέρματος, αλωπεκίαση κ.λ.π. Για τη θεραπεία της τριχοφυτίας της κεφαλής σαν αλοιφή με πρόπολη 50% σε φυτικό λάδι, μετά από αργή βράση ή σκέτη πρόπολη σε διάλυμα με αλκοόλ 96%. Το διάλυμα αφήνεται να εξατμιστεί τόσο, ώστε να γίνει αλοιφή, για εναπόθεση σε παχύ στρώμα στις πληγές κάτω από κερόχαρτο. Τις πρώτες μέρες αυξάνει τη φλόγωση, αλλά μετά 3-5 ημέρες ελαττώνεται η φαγούρα και οι πόνοι μειώνονται ή εξαφανίζονται. Με το αλκοολούχο διάλυμα με πρόπολη (1:1) σαν βάση για την αλοιφή και τη χρήση της, σε αποκόλληση της επιδερμίδας σε περίπτωση υπερκερατίνωσης και επιδερμοφυτεία. Η θεραπεία έδωσε θετικά αποτελέσματα σε 15 ημέρες, σε όλους τους ασθενείς.

Το εκχύλισμα της πρόπολης 50% σε αλοιφή και σκέτη πρόπολη διαλυμένη σε αλκοόλ, σε βούτυρο αγελάδας χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία της φυματίωσης του δέρματος (veruco inriltrat). Η επάλειψη γίνεται με παχύ στρώμα κάτω από λευκοπλάστη ή κερόχαρτο. Στις περιπτώσεις veruco για 2-3 μέρες, αλλά για τις περιπτώσεις inriltrat καθημερινά. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάστηκε θεραπεία 1-2 μήνες.

Η θεραπεία με πρόπολη ενδείκνυται για τη φυματίωση του δέρματος, όταν δεν μπορεί να γίνει χρήση σύνθετων αντιφυματικών προϊόντων.

Για τη θεραπεία της απώλειας των μαλλιών χρησιμοποιήθηκε εκχύλισμα από πρόπολη σε αλοιφή 30% και αλκοολούχο διάλυμα από εκχύλισμα πρόπολης, οπότε η θεραπεία γίνεται με καθημερινές εντριβές της κεφαλής και ενεργητικό μασάζ και δυναμωτική τροφή.

Η θεραπεία με πρόπολη που έγινε σε πάνω από 500 ασθενείς κράτησε το πολύ 1 χρόνο στους 37%, 2 χρόνια στους 15% και πάνω από 5 χρόνια στο 12% και θετικά αποτελέσματα της θεραπείας παρατηρήθηκαν στο 82% των ασθενών.

Η απλότητα της παρασκευής και εφαρμογής των αλοιφών και των διαλυμάτων με πρόπολη, χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες επιτρέπει τη χρήση στη δερματολογία.

2. Ψωρίαση και ασθένειες των αναπνευστικών οδών

Η πρόπολη διαπιστωμένα καταστρέφει τους διάφορους μικροοργανισμούς σε 15-20 λεπτά και άλλοτε σε 5 ώρες, ανάλογα με την ευαισθησία τους και με την πυκνότητά της. Θεραπεύεται ο κατάρρους των αναπνευστικών οδών, οι διάφορες φλεγμονές του μετωπιαίου κόλπου, η βρογχίτιδα, η φαρυγγίτιδα, το βρογχικό άσθμα, η χρόνια πνευμονία. Επίσης χρησιμοποιείται σε διάφορες δερματοπάθειες, όπως: έκζεμα και ψωρίαση.

Σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις χρησιμοποιείται διάλυμα αλκοολούχο από πρόπολη 20-30% διαλυμένο σε ζεστό νερό, 2-3 φορές την ημέρα 1ώρα πριν το γεύμα, μεσημέρι και βράδυ.

Για τα αναπνευστικά προβλήματα των παιδιών η δοσολογία είναι 2 φορές την ημέρα, πριν το γεύμα μεσημέρι και βράδυ. Το πρωί τα παιδιά κάνουν εισπνοές με πρόπολη για διάστημα 3-5 λεπτά. Επίσης κλινική εφαρμογή πρόπολης (1964-1972) έδωσαν θετικά αποτελέσματα ποσοστού 90,1% με χρησιμοποίηση αλοιφής και βάμματος πρόπολης: Σε ένα δοχείο με ζεστό νερό θερμοκρασίας 45-50 βαθμούς βάζουμε 80 γραμ. βαζελίνης και 20 γραμ. καθαρισμένης πρόπολης, ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει μια ομοιογενής μάζα, την φιλτράρουμε 2 φορές μέσα από γάζα και την αφήνουμε να καθιζήσει, διατηρώντας την σε μέρος δροσερό και σκοτεινό. Από αυτήν την αλοιφή βάζουμε λεπτό στρώμα στην εστία της πληγής και επίδεσμό της. Καθημερινά γίνεται αλλαγή.

Για το βάμμα χρησιμοποιούμε 100 γραμ. πρόπολης σε ένα φιαλίδιο και 500 γραμ. αλκοόλ 96%. Το βάζουμε σε σκοτεινό μέρος, αλλά το ανακατεύουμε κατά διαστήματα και μετά από 10 ημέρες το φιλτράρουμε με γάζα και από αυτό δίνουμε καθημερινά 30-40 σταγόνες μέσα σε λίγο νερό, μισή ώρα πριν από το γεύμα. Όμως το οινόπνευμα να είναι εσωτερικής χρήσης (που γνωρίζει μόνο ο φαρμακοποιός). Με αυτόν τον τρόπο θεραπεύεται χρόνια έκζεμα και νευροδερμίτα. Μετά από 5-6 ημέρες θεραπείας μειώνεται η φαγούρα και στο δέρμα παρουσιάζεται μια ελαστικότητα. Με το βάμμα γίνεται ακόμη μια τόνωση του οργανισμού και καλυτέρευση του ύπνου και της όρεξης. Η θεραπεία γίνεται περίπου 1 μήνα.

3. Χρόνια φαρυγγίτιδα

Τοποθετούμε 30 γραμ. πρόπολη στην κατάψυξη του ψυγείου, για να σκληρύνει και την άλλη ημέρα την τρίβουμε (σε ηλεκτρικό τρίφτη) και τα τρίμματα τα βάζουμε σε ένα ποτήρι με νερό, ανακατεύουμε να μουσκευτούν καλά και αφήνουμε να ηρεμήσει και να κατακαθίσει η πρόπολη, ενώ το κερί και άλλα στοιχεία ανεβαίνουν στην επιφάνεια και τα αφαιρούμε σαν άχρηστα. Αδειάζουμε το πολύ νερό από το ποτήρι συγκρατώντας την πρόπολη.

Στη συνέχεια παίρνουμε ένα φύλλο απορροφητικό χαρτί, από το χαρτί της κουζίνας, που το τυλίγουμε στριφτά σαν φυτίλι και βυθίζουμε τη μια άκρη του στην πρόπολη και την άλλη τη γυρίζουμε προς τα κάτω έξω από το χείλος του ποτηριού, αφήνοντας χρόνο, όσο χρειάζεται να απορροφηθεί η υγρασία και χρόνο ακόμη μέχρι να στεγνώσει η πρόπολη. Μετά προσθέτουμε στην πρόπολη 100 γραμ. αλκοόλ με 96 βαθμούς και ανακινώντας το συχνά για μερικές μέρες, όταν διαλυθεί η πρόπολη το φιλτράρουμε με γάζα και από αυτό παίρνουμε ένα μέρος που το αναμειγνύουμε με δυο μέρη γλυκερίνης ή ροδακινέλαιο, για επαλείψεις, μία καθημερινά και για 10-15 μέρες, χρησιμοποιώντας κάθε φορά 2,5 περίπου γραμ. από το παρασκεύασμα.

4. Προστάτης

Χρησιμοποιούμε σωστό διαιτολόγιο αποφεύγοντας τελείως το επεξεργασμένο/ραφιναρισμένο αλάτι, τη ζάχαρη (και όταν λέμε ζάχαρη, εννοούμε και την… κρυφή!), αλλαντικά και παστά και παίρνουμε εσωτερικά από το στόμα σε ποσότητα ενός φιστικιού πρόπολη, που τη μασάμε σαν τσίχλα, προ ή μετά το φαγητό. Το πρωί που είμαστε νηστικοί γίνεται καλύτερη αφομοίωση και η ποσότητα αυτή πρέπει να διαλύεται τελείως στο στόμα για το στομάχι.

5. Οξεία ή χρόνια κολίτιδα

Χρησιμοποιούμε πρόπολη με τη μορφή αλκοολούχου εκχυλίσματος διαλυμένη σε νερό 30%. Το εκχύλισμα παρασκευάζεται με τρίψιμο της πρόπολης σε αιθυλικό αλκοόλ (alcohol etilk) 95% και σε αναλογία 1:5, σε κανονική θερμοκρασία (δωματίου) και σε διάστημα 48 ωρών. Αρχικά παίρνουμε 30 σταγόνες αλκοολούχου διαλύματος πρόπολης σε ένα ποτήρι ζεστό νερό ή σε ωμό γάλα, μια ώρα πριν το γεύμα για τον έλεγχο της αντίδρασης του οργανισμού και στη συνέχεια 40 σταγόνες, 3 φορές την ημέρα

Η δράση της πρόπολης
1. Αντιμικροβιακή

Από εφαρμογές μέχρι τώρα και ξένα κυρίως ρώσικα και ρουμάνικα Ιατρικά Συγγράμματα διαπιστώθηκαν οι καταπληκτικές θεραπευτικές της ιδιότητες, στη φαρυγγίτιδα, σε λοιμώξεις εσωτερικές και εξωτερικές, γρίπη, λαρυγγίτιδα, βρογχικό άσθμα, χρόνια πνευμονία και πνευματική φθίση.

2. Αναισθητική δράση

Τα μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμενα αναισθητικά είναι πολύ τοξικά, άρα και επικίνδυνα. Η πρόπολη σαν αναισθητικό χρησιμοποιήθηκε σε εγχειρήσεις διαφόρων οργάνων, καθώς και για θεραπεία και ανακούφιση του πόνου, της άνω αναπνευστικής οδού, των ρινικών κοιλοτήτων, των δοντιών, του αυτιού κ.λ.π.

3. Αντιφλεγμονώδης δράση

Η πρόπολη επουλώνει τραύματα και πληγές αυτιών, μύτης, έρπη, ζωστήρα. Πρόκειται για ένα φυσικό αντιβιοτικό με αντιμικροβιακή δράση, όπως σταφυλόκοκκου, στρεπτόκοκκου κ.λ.π. χωρίς παρενέργειες.

tomelissi.wordpress.com

https://enallaktikidrasi.com

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή