Ιανουαρίου 17, 2019

Υγεία

Η ουλίτιδα μπορεί να επηρεάσει τον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές εξέτασαν ιατρικά και οδοντιατρικά αρχεία για περισσότερους από 3.600 ανθρώπους που διαγνώστηκαν με υψηλή αρτηριακή πίεση.

Συγκριτικά με όσους είχαν καλή στοματική υγεία, αυτοί που έπασχαν από παθήσεις των ούλων ήταν λιγότερο πιθανό να ανταποκριθούν στα φάρμακα για την υπέρταση και 20% λιγότερο πιθανό να πετύχουν το στόχο φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Οι γιατροί θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στη στοματική υγεία των ασθενών, ιδιαίτερα εκείνων που λαμβάνουν φάρμακα για την υπέρταση και να παροτρύνουν όσους έχουν σημάδια περιοδοντικής νόσου να αναζητήσουν οδοντιατρική φροντίδα», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ Davide Pietropaoli, χειρουργός οδοντίατρος στο Πανεπιστήμιο της L'Aquila στην Ιταλία.

Ο Pietropaoli πρόσθεσε ότι οι οδοντίατροι πρέπει να λάβουν υπόψη ότι η στοματική υγεία είναι απαραίτητη για τη γενική υγεία.

Αν και η μελέτη διαπίστωσε μόνο μια συσχέτιση, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα άτομα με παθήσεις των ούλων χρήζουν στενότερης παρακολούθησης για την αρτηριακή πίεση, ενώ όσοι έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να ωφεληθούν από τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο.

«Οι ασθενείς με υψηλή αρτηριακή πίεση και οι γιατροί που τους παρακολουθούν, πρέπει να γνωρίζουν ότι η καλή στοματική υγεία μπορεί να είναι εξίσου σημαντική για τον έλεγχο της πάθησης με άλλες παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως μια διατροφή χωρίς πολύ αλάτι, η άσκηση και ο έλεγχος του βάρους», ανέφερε ο Pietropaoli.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση επηρεάζει έως και το 40% των ατόμων ηλικίας 25 ετών και άνω παγκοσμίως. Αν μείνει χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα, εγκεφαλικό, καρδιακή ανεπάρκεια και νεφρική νόσο.

Τα κόκκινα, πρησμένα ή ευαίσθητα ούλα και η αιμορραγία κατά το βούρτσισμα και τη χρήση οδοντικού νήματος, είναι σημάδια ουλίτιδας.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Hypertension.

Πηγή: healthday.com

Υγεία

Η εξέταση για μέτρηση της βιταμίνης D και η θεραπεία υποκατάστασης δεν είναι για όλους
Επιστήμονες απαντούν στα ερωτήματα για τις μετρήσεις που έχουν γίνει «μόδα»
Οι μετρήσεις βιταμίνης D, που έχουν γίνει «μόδα», δείχνουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπάρκειας βιταμίνης D στον γενικό πληθυσμό. Χρειάζεται όμως να κάνουν όλοι εξέταση μέτρησης της βιταμίνης D και να πάρουν θεραπεία υποκατάστασης, σε περίπτωση που τα αποτελέσματα δείξουν ανεπάρκεια;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι «όχι» και αυτό γιατί υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις για το ποιοι θα πρέπει να κάνουν μέτρηση και ποιοι θα πρέπει να πάρουν βιταμίνη D. «Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο και επειδή αυτό το γνωρίζουν οι γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων η μέτρησή της έχει γίνει της μόδας. Όμως η μέτρηση πρέπει να γίνεται βάσει των ενδείξεων και κριτηρίων που θέτουν οι διεθνείς οργανισμοί και αφορούν συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών. Όσον αφορά τους υγιείς ανθρώπους, που έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D, διεθνώς δεν έχει τεκμηριωθεί βιβλιογραφικά ότι θα έχουν όφελος αν πάρουν θεραπεία υποκατάστασης» επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ενδοκρινολόγος, ακαδημαϊκός υπότροφος στο Τμήμα Ενδοκρινολογίας Διαβήτη και Μεταβολισμού στην Α΄ Παθολογική Κλινική -Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ, Σπύρος Καρράς.

Ποιά είναι τα κριτήρια επάρκειας; Ποιοι πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D; Τι μπορεί να συμβεί αν κάποιος παίρνει βιταμίνη D χωρίς λόγο; Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει ο κ. Καρράς, ο οποίος ήταν ομιλητής σε στρογγυλό τραπέζι με θέμα τη βιταμίνη D, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο 27ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων.

Η μέτρηση βιταμίνης D αυξήθηκε εκθετικά τα τελευταία 15 χρόνια. Σύμφωνα με την Endocrine Society oı ενδείξεις μέτρησης συγκέντρωσης βιταμίνης D είναι συγκεκριμένες και πρέπει να γίνονται μόνο σε όσους πάσχουν από: παθήσεις των οστών (ραχίτιδα, οστερομαλακία, οστεοπόρωση), από χρόνιες παθήσεις των νεφρών, ηπατική ανεπάρκεια , σύνδρομα δυσαπορρόφησης (κυστική ίνωση, φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, νόσο του Crohn, βαριατρική χειρουργική, ακτινική εντερίτιδα) και υπερπαραθυρεοειδισμό. Επίσης πρέπει να γίνονται σε έγκυες και θηλάζουσες, σε ηλικιωμένους με ιστορικό πτώσεων ή καταγμάτων χαμηλής βίας, σε παχύσαρκα παιδιά και ενήλικες, σε ασθενείς και κοκκιωματώδεις νόσους και μερικά λεμφώματα καθώς και σε όσους κάνουν χρήση αντιεπιληπτικών, κορτικοστεροειδών, φαρμάκων κατά του AIDS, αντιμυκητιασικών, χολεστυραμίνης. Δεν υπάρχει ένδειξη για μέτρηση της συγκέντρωσης βιταμίνης D σε άτομα που δεν πάσχουν από αυτές τις παθήσεις"

Σύμφωνα με την Endocrine Society επάρκεια θεωρείται συγκέντρωση μεγαλύτερη ή ίση με 30ng/ml, σχετική ανεπάρκεια 20-30 ng/ml, έλλειψη 10-20ng/ml και σοβαρή έλλειψη κάτω από 10ng/ml. Συγκέντρωση της 25(ΟΗ)D (25 ύδροξυ βιταμίνης D) κάτω από 10 ng/ml χαρακτηρίζεται ως κλινική υποβιταμίνωση, η οποία εκδηλώνεται με οστικά άλγη, κατάγματα και μυική αδυναμία. Όταν οι συγκεντρώσεις είναι κάτω από 10 ng/ml μπορεί να εμφανιστεί ραχίτιδα στα παιδιά και οστεομαλακία κατά τη μετέπειτα ζωή.

Ποιοι πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D;
Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει επίσημη ένδειξη να γίνει μέτρηση και βρεθεί ότι η συγκέντρωση είναι κάτω από 30 ng/ml, μπορούμε να δώσουμε θεραπεία υποκατάστασης. Aυτές οι συγκεντρώσεις ισχύουν για άτομα στα οποία συνυπάρχει τουλάχιστον μια νόσος από αυτές που αναφέρθηκαν στις ενδείξεις μέτρησης. Υπάρχει όμως και μια τεράστια μερίδα του γενικού πληθυσμού στους οποίους οι μετρήσεις δείχνουν μία συγκέντρωση ορού 25 ή 23 ή 21 ng/ml.

Αυτά τα επίπεδα φαίνεται να είναι τα συνήθη επίπεδα στον γενικό πληθυσμό και ειδικά στην ελληνική επικράτεια. Και για αυτό ακριβώς οι γιατροί τους λένε ότι έχουν ανεπάρκεια. Στην πραγματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί βιβλιογραφικά πρώτον ότι όντως έχουν ανεπάρκεια με την έννοια των κριτηρίων τα οποία υιοθετούμε για τον γενικό πληθυσμό που είναι το κάτω από 20 ng/ml. Και δεύτερον, έστω και αν βρούμε 18 ή 19 ng/ml, σε κάποιον που δεν έχει κάποιο πρόβλημα υγείας που να συνιστά ένδειξη για μέτρηση, δεν έχουμε λόγο να δώσουμε υποκατάσταση. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να βρούμε μεγάλο επιπολασμό υποβιταμίνωσης D, αλλά δεν έχουμε τυχαιοποιημένες μελέτες σε αυτούς οι οποίοι δεν είναι ασθενείς που να έλαβαν υποκατάσταση και να είχαν κάπου θετικές εκβάσεις όσον αφορά τις μελέτες υποκατάστασης.

Οι μελέτες όπου βασίζεται η υποβιταμίνωση D είναι μελέτες παρατήρησης. Δηλαδή κάνουμε μετρήσεις σε μια συγκεκριμένη δεξαμενή ελληνικού γενικού πληθυσμού και βρίσκουμε ότι κατά μέσο όρο βιταμίνη D είναι 20 ng/ml. Αν σε αυτούς που είναι υγιείς, χωρίς να συνοδεύονται από τις ενδείξεις προς μέτρηση, δώσουμε υποκατάσταση, δεν έχουμε τεκμηριωμένες ενδείξεις ότι ωφελούνται κάπου. Είναι προβληματικό το να δώσουμε υποκατάσταση με βάση κάτι το οποίο διεθνώς βιβλιογραφικά δεν έχει ισχυρά δεδομένα ότι βελτιώνει κάτι. Αυτό είναι η όλη διελκυστίνδα και η ασάφεια που υπάρχει στο πεδίο.

Τι μπορεί να συμβεί αν κάποιος παίρνει βιταμίνη D χωρίς λόγο;
Ο αυξανόμενος ρυθμός λήψης βιταμίνης D χωρίς ιατρική συνταγή, π.χ. από το Ιντερνετ, και χωρίς ένδειξη ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των περιπτώσεων υπερβιταμίνωσης D. Είναι αποδεκτό ότι οι συγκεντρώσεις βιταμίνης D μέχρι 80 ng/ml είναι ασφαλείς για παιδιά και ενήλικες. Σε συγκεντρώσεις υψηλότερες 100 ng/ml παρατηρείται τοξική δράση. Αυτό συμβαίνει όταν η καθημερινή λήψη βιταμίνης D είναι μεγαλύτερη από 10.000 IU/ημέρα. Η υπερβιταμίνωση D είναι εξαιρετικά σπάνια λόγω λήψης τροφής ή έκθεσης στον ήλιο

Υγεία

Η άκανθα είναι η οστέινη ανάπτυξη στο κάτω μέρος του οστού της πτέρνας, εκεί όπου προσφύεται η πελματιαία απονεύρωση που στην ακτινογραφία φαίνεται σαν μυτερό αγκάθι.

Είναι η πιο συχνή και επώδυνη πάθηση της πτέρνας, ενώ λόγω του σημείου που εκδηλώνεται ο πόνος (εκεί που στην ακτινογραφία φαίνεται η άκανθα), συχνά προκαλείται σύγχυση τόσο σε ασθενείς όσο και σε γιατρούς, καθώς πολλοί ταυτίζουν την πελματιαία απονευρωσίτιδα με την άκανθα και το αντίθετο.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι:
-άκανθα πτέρνας εμφανίζεται στο 13-27% των ανθρώπων (κατά μέσο όρο ένας στους πέντε έχουν άκανθα), χωρίς αυτοί να υποφέρουν πάντα από πόνο στην πτέρνα
-σε αρκετές περιπτώσεις η άκανθα είναι αμφοτερόπλευρη, ενώ πονά μόνο το ένα πόδι
-σε άτομα με πόνο στην πτέρνα, η άκανθα πτέρνας είναι συχνότερη (εμφανίζεται περίπου στους μισούς)
-η θεραπεία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας δεν φαίνεται να έχει σχέση με την εμφάνιση ή της εξαφάνιση της άκανθας της πτέρνας

Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που ο όρος «άκανθα πτέρνας» θεωρείται πλέον αδόκιμος σαν διάγνωση και σταδιακά εγκαταλείπεται, καθώς δεν έχει φανεί πως είναι η αιτία που πονάει ένα πέλμα.

Τα συνηθέστερα αίτια της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι:
-Πολύ σφικτοί μύες στην γαστροκνημία
-Ορθοστασία και έντονη καταπόνηση και βάδιση κατά την διάρκεια εργασίας με γενικά αυξημένα φορτία και παπούτσια που δεν υποστηρίζουν επαρκώς την ποδική καμάρα
-η πολύ υψηλή ή χαμηλή καμάρα και ο υπερ-πρηνισμός του ποδιού
-παχυσαρκία
-οι γυναίκες είναι πιθανότερο από τους άνδρες να παρουσιάσουν πελματιαία απονευρωσίτιδα,
-ηλικία, συνήθως από την 3η δεκαετία και μετά, ιδιαίτερα μεταξύ των 40 και 60 χρόνων,
-τραυματισμός και σακχαρώδης διαβήτης.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα ή και η παρουσία άκανθα πτέρνας είναι συχνές σε αθλητές που ασχολούνται με δρόμους μεγάλων αποστάσεων, χορό ή άλματα. Άτομα υπέρβαρα, γυναίκες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και όσοι φορούν παπούτσια φθαρμένα και με ανεπαρκή υποστήριξη είναι σε αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν πελματιαία απονευρωσίτιδα.

Πώς θεραπεύεται η πελματιαία απονευρωσίτιδα;

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα συχνά υποχωρεί και χωρίς θεραπεία, καθώς ανήκει στις λεγόμενες αυτοπεριοριζόμενες παθήσεις. Αυτό μπορεί να κρατήσει μήνες και συχνά η νόσος υποτροπιάζει, δηλαδή ξαναπροσβάλει τον ασθενή.

Γι' αυτό κατά κανόνα η πελματιαία απονευρωσίτιδα απαιτεί αντιμετώπιση με σειρά θεραπευτικών παρεμβάσεων:

-Μείωση φυσικών δραστηριοτήτων: Σταματήστε για λίγες εβδομάδες τις δραστηριότητες και αποφύγετε να στέκεστε για πολύ ώρα όρθιοι ή να περπατάτε για πολύ ώρα πάνω σε σκληρή επιφάνεια.

-Διατάσεις: Ειδικό πρόγραμμα διατάσεων της πελματιαίας απονεύρωσης με ειδικό πρόγραμμα που ακολουθεί ο ασθενής υπό την καθοδήγηση ειδικού. Προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στην πλειοψηφία των ασθενών και είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στον περιορισμό των υποτροπών της πάθησης όταν εφαρμόζονται έγκαιρα σε περίπτωση επανεμφάνισης των ενοχλημάτων.

-Νάρθηκες: Κρατούν την πελματιαία απονεύρωση τεντωμένη κατά τη διάρκεια της νύχτας.

-Παγοθεραπεία και αναλγητικά: Βάλτε κάτι παγωμένο κάτω από το τόξο του πέλματος και ρολλάρετε από την πτέρνα μέχρι τα δάχτυλα και αντίστροφα. Αυτή η άσκηση είναι πολύ χρήσιμη όταν ενσωματώνονται τα αποτελέσματα του τεντώματος στην κρυοθεραπεία.

-Τα ορθωτικά πέλματα που απορροφούν τους κραδασμούς στην βάση της πτέρνας και οι πάτοι σιλικόνης μπορούν να βοηθήσουν.

Σε περιπτώσεις που τα παραπάνω δεν καταφέρουν να ανακουφίσουν τον ασθενή, εφαρμόζεται και η χειρουργική θεραπεία. Η εγχείρηση συνίσταται στην απελευθέρωση της πελματιαίας απονεύρωσης, κόβοντας ουσιαστικά ένα τμήμα της στην περιοχή που ενώνεται με το οστό της πτέρνας. Η επέμβαση γίνεται με μικρή τομή στην έσω επιφάνεια του ποδιού. Απαιτείται πολύ προσεκτική επιλογή των ασθενών που τελικά θα χειρουργηθούν και βεβαιότητα ότι ο πόνος της περιοχής προέρχεται από την πελματιαία απονεύρωση (γι' αυτό και η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι η πρώτη επιλογή).

Υγεία

Μερικές συνήθειες μπορεί να υπονομεύσουν την προσπάθεια ακόμα και τους πιο συνεπείς και πειθαρχημένους ασθενείς
Η αντιμετώπιση της ακμής είναι σήμερα καλύτερη παρά ποτέ και σχεδόν όλα τα περιστατικά μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, με τις εξάρσεις να περιορίζονται στο ελάχιστο και τον κίνδυνο ανάπτυξης ουλών να μειώνεται σημαντικά.

Όμως μερικές συνήθειες μπορεί να υπονομεύσουν την προσπάθεια ακόμα και τους πιο συνεπείς και πειθαρχημένους ασθενείς. Ο Δρ. Μάρκος Μιχελάκης, δερματολόγος -αφροδισιολογος, παραθέτει τους 10 λόγους που μπορεί να "φουντώσουν" την ακμή στο δέρμα.

1. Το (συνήθως) βρώμικο κινητό. Το πρόσωπο παράγει λίπος (σμήγμα) και ιδρώτα που κολλάνε στο κινητό όταν το ακουμπάτε στο αυτί σας. Εάν στη συνέχεια δεν το καθαρίσετε, στο επόμενο τηλεφώνημα αυτά θα επιστρέψουν στο δέρμα σας μαζί με τα βακτήρια που θα έχουν αναπτυχθεί. Η λύση είναι να μιλάτε στο κινητό με hands-free ή bluetooth.

2. Το συνεχές άγγιγμα του προσώπου. Η ακμή μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε σημείο του δέρματος στο οποίο ασκείται επαναλαμβανόμενη πίεση. Αν, λοιπόν, στηρίζετε το πιγούνι σας με το χέρι σας όταν διαβάζετε ή βάζετε το τηλέφωνο ανάμεσα στο κεφάλι και τον ώμο σας όταν μιλάτε ή φοράτε στενά μπλουζάκια, μπορεί να εμφανιστούν σπυράκια της ακμής. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και όταν σπρώχνετε συνέχεια τα μαλλιά σας προς τα πίσω, καθώς μπορεί τα χέρια σας να μεταφέρουν μικρόβια στο πρόσωπό σας. Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά μέσο όρο αγγίζουμε το πρόσωπό μας 10 έως 12 φορές την ώρα το χειμώνα, και πολύ συχνότερα το καλοκαίρι που ιδρώνουμε και σκουπίζουμε και τον ιδρώτα μας.

3. Τα βρώμικα γυαλιά. Τα γυαλιά αποτελούν πρόσθετη ευκαιρία για σπυράκια στη μύτη, αν δεν τα καθαρίζετε καθημερινά. Και αυτό γιατί διευκολύνουν την συσσώρευση σμήγματος, νεκρών κυττάρων και βρωμιάς στο δέρμα, και αποφράσσουν τους πόρους του στα σημεία της μύτης όπου ακουμπούν. Για να αποφύγετε αυτό τον κίνδυνο, ρωτήστε τον οπτικό σας τι είδους καθαριστικά του σκελετού μπορείτε να χρησιμοποιείτε και πόσο συχνά - και φροντίστε να τα έχετε πάντοτε μαζί σας. Να χρησιμοποιείτε επίσης πανάκια καθαρισμού του δέρματος για τη μύτη σας.

4. Το υπερβολικό πλύσιμο του προσώπου.Ένας από τους μύθους για τα αίτια της ακμής είναι ότι βασικός λόγος για την πρόκληση της είναι η έλλειψη καθαριότητας στο πρόσωπο. Η αλήθεια είναι ότι το υπερβολικό πλύσιμο στερεί το δέρμα από βασικά έλαια και το εξωθεί να παράγει ακόμα περισσότερο σμήγμα, το οποίο συμβάλει στην εμφάνιση της ακμής. Για τους περισσότερους ανθρώπους, αρκεί το πλύσιμο του προσώπου δύο φορές την ημέρα. Αν, πάντως, ιδρώνετε πολύ, ιδιαίτερα φορώντας κράνος ή καπέλο, πρέπει να πλύνετε πάλι το πρόσωπό σας το συντομότερο δυνατόν μετά την εφίδρωση.

5. Το πλύσιμο με λάθος τροπο. Να αποφεύγετε το πλύσιμο με σφουγγάρι, πανάκι, βουρτσάκι και οποιοδήποτε αντικείμενο, γιατί εύκολα συσσωρεύονται βακτήρια σ’ αυτό και επίσης μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό. Να απλώνετε με γυμνά δάκτυλα το σαπούνι ή/και το καθαριστικό σας, χωρίς να τρίβετε το δέρμα, και να ξεβγάζεστε με χλιαρό νερό. Να αποφεύγετε τη συχνή απολέπιση . Να χρησιμοποιείτε απαλά προϊόντα, χωρίς αλκοόλ, τονωτικά, στυπτικά και απολεπιστικά συστατικά που ξεραίνουν και ερεθίζουν το δέρμα.

6. Η χρήση πολλών κρεμών ή σαπουνιών ή καθαριστικών. Πολύς κόσμος πιστεύει πως όσο εντονότερη είναι η τοπική θεραπεία της ακμής, τόσο το καλύτερο, αλλά η αλήθεια είναι πως το καλύτερο φάρμακο μπορεί να γίνει φαρμάκι αν χρησιμοποιηθεί σε υπερβολική δόση. Από κάθε κρέμα ή καθαριστικό ή σαπούνι ή αλοιφή για την ακμή να χρησιμοποιείτε κάθε φορά ποσότητα ίση με ένα πράσινο μπιζέλι (αρακά) για όλο το πρόσωπο.

7. Το τζελ στις ρίζες των μαλλιών. Αν χρησιμοποιείτε στα μαλλιά σας προϊόντα όπως τζελ, αφρούς, σκευάσματα για το φριζάρισμα, λακ κ.λπ., να αποφεύγετε την εφαρμογή τους στις ρίζες των μαλλιών στο μέτωπο, γιατί θα αποφράξουν τους πόρους και θα γεμίσετε σπυράκια.

8. Η πρόωρη διακοπή της θεραπείας. Όλοι θα ήθελαν να απαλλαγούν από την ακμή σε μία μέρα, αλλά αυτό δεν γίνεται. Χρειάζονται εβδομάδες για να φανεί διαφορά. Η θεραπεία διαρκεί κατά μέσο όρο έξι μήνες ενώ μπορεί να χρειαστεί επανάληψη.

9. Το "σπάσιμο" των σπυριών. Αν και κανείς δεν θέλει να τα βλέπει, το καλύτερο είναι να μην τα πειράζετε, διότι αν δεν καθαρίσετε σχολαστικά το σπυράκι και δεν το απολυμάνετε στη συνέχεια, το μόνο που θα έχετε καταφέρει είναι να ωθήσετε πιο βαθιά στο δέρμα το μίγμα κυττάρων, βακτηρίων και πύου που αποφράσσει τον πόρο του. Αυτό έχει ως συνέπεια μεγαλύτερη μόλυνση και ουλή. Αντί να τα σπάτε, λοιπόν, να τους βάζετε την τοπική αλοιφή που έχει συστήσει ο δερματολόγος.

10. Η ηλιοθεραπεία. Το μαύρισμα του δέρματος απλώς «μασκάρει» την ακμή επειδή δεν φαίνονται τόσο πολύ τα σπυράκια της όσο στο λευκό δέρμα. Ωστόσο μερικά φάρμακα της ακμής κάνουν το δέρμα ευαίσθητο στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) του ηλίου, ενώ είναι καλά τεκμηριωμένο ότι το μαυρισμένο δέρμα είναι ένα καμένο δέρμα, δηλαδή έχει υποστεί βλάβες από τον ήλιο. Επειδή αυτό αυξάνει τον κίνδυνο δερματικού καρκίνου, να λαμβάνετε μέτρα προστασίας ( αντηλιακά κατάλληλα για ακμή) - και να αποφεύγετε για τον ίδιο λόγο τα σολάριουμ.

Υγεία

Καρκίνος του παχέος εντέρου: Προσοχή σε αυτά τα πρώιμα συμπτώματα
Από Μιχάλης Θερμόπουλος 

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου εκδηλώνεται στο κατώτερο τμήμα του πεπτικού σας συστήματος. Είναι ελάχιστα ξεχωριστός από τον καρκίνο του ορθού (ο καρκίνος που αναπτύσσεται πολύ κοντά στον πρωκτό) αλλά συνήθως αναφέρονται και οι δύο ως “καρκίνος του παχέος εντέρου”.


Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αρχίζει κατά κανόνα ως μικρές, μη-καρκινικές (καλοήθεις) μάζες κυττάρων που ονομάζονται αδενωματώδεις πολύποδες. Με τον καιρό ορισμένοι από αυτούς τους πολύποδες εξελίσσονται σε καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου.

Οι πολύποδες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, τα οποία, ωστόσο είναι πολλές φορές πολύ ήπια και δεν γίνονται εγκαίρως αντιληπτά. Για το λόγο αυτό, οι γιατροί συστήνουν τακτικές εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου για την έγκαιρη πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου, μέσω του ελέγχου των πολυποδών πριν εξελιχθούν σε καρκίνο του παχέος εντέρου.

Καρκίνος του παχέος εντέρου: Συμπτώματα
Ανεξήγητη αλλαγή στις συνήθεις κινήσεις του εντέρου σας, συμπεριλαμβανομένης συχνής διάρροιας, δυσκοιλιότητας ή αλλαγής στη συνοχή/σύσταση των κοπράνων σας
Αιμορραγία από το ορθό, ή αίμα στα κόπρανα σας
Επίμονη κοιλιακή δυσφορία, όπως κράμπες, αέρια, ή πόνος
Μια αίσθηση ότι το έντερό σας δεν αδειάζει εντελώς, όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα
Αδυναμία, ή κόπωση
Ανεξήγητη απώλεια βάρους
Πολλοί άνθρωποι με καρκίνο του παχέος εντέρου δεν βιώνουν καθόλου συμπτώματα στα πρώιμα στάδια της νόσου. Όταν εμφανιστούν τα συμπτώματα, είναι πιθανό να ποικίλλουν, ανάλογα με το μέγεθος του καρκινικού όγκου και τη θέση του στο παχύ έντερο.

Καρκίνος του παχέος εντέρου: Πότε πρέπει να δείτε ένα γιατρό
Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου, όπως το αίμα στα κόπρανα σας ή αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, κλείστε ένα ραντεβού με το γιατρό σας.

Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με το πότε θα πρέπει να κάνετε εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Σε γενικές γραμμές, ο καρκίνος εμφανίζεται στο παχύ έντερο μετά την ηλικία των 50 ετών. Ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει να κάνετε πιο συχνά εξετάσεις για καρκίνο του παχέος εντέρου, αν συντρέχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου, όπως οικογενειακό ιστορικό της νόσου.

Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia.gr

Υγεία

 

Κούραση, πόνος στις αρθρώσεις και ξηροφθαλμία, είναι κοινά συμπτώματα που συνδέονται με πολλές ασθένειες και καταστάσεις και συχνά οδηγούν σε λάθος διάγνωση.

Μία από αυτές είναι και το Σύνδρομο Sjögren, μια αυτοάνοση ασθένεια στην οποία τα κύτταρα του ανοσολογικού συστήματος στρέφονται εναντίον των εξωκρινών αδένων που παράγουν δάκρυα και σάλιο (δακρυϊκοί και σιελογόνοι αδένες) και διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία τους προκαλώντας ξηροφθαλμία και ξηροστομία.

Η νόσος μπορεί να επηρεάσει και άλλους αδένες του οργανισμού προκαλώντας ξηρότητα και σε άλλες περιοχές που φυσιολογικά χρειάζονται υγρασία, όπως είναι η μύτη, ο φάρυγγας, οι βρόγχοι και η τραχεία, το δέρμα και ο κόλπος.

Το σύνδρομο Sjogren είναι κατεξοχήν νόσος των γυναικών, οι οποίες εμφανίζουν τη νόσο συχνότερα από τους άνδρες σε αναλογία 9 προς 1.

Ταξινομείται σε πρωτοπαθές και δευτεροπαθές, ανάλογα με το αν εμφανίζεται μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα νοσήματα. Στο δευτεροπαθές Sjogren, οι ασθενείς πριν να εκδηλωθεί το εν λόγω σύνδρομο πάσχουν ήδη και από άλλο νόσημα του συνδετικού ιστού, συνήθως ρευματοειδή αρθρίτιδα ή λύκο. Και οι δύο τύποι του συνδρόμου κατατάσσονται στις συστηματικές διαταραχές, επειδή μπορεί να προσβάλουν πολλά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού.

Πηγές: Johns Hopkins Medicine, Mayo Clinic

Υγεία

Η ενίσχυση των αρθρώσεων περνάει και από το στομάχι.l

Λέγεται αρθρίτιδα και έχει πάνω από 100 καταγεγραμμένες εκδοχές. Στη γενική του μορφή πρόκειται για φλεγμονή στις αρθρώσεις, η οποία εκδηλώνεται με πόνο, δυσκαμψία, οίδημα και περιορισμό της κινητικότητας. Σύμφωνα με τα στατιστικά, το 14% των Ελλήνων επισκέπτονται το γιατρό τους με έναν πόνο σε άρθρωση, ο οποίος πέρα από τον προφανή πόνο, επιδρά αρνητικά στην ποιότητα ζωής. Οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στην αρθρίτιδα και τα συμπτώματά της.

Η 12η του Οκτώβρη έχει οριστεί διεθνώς ως η Ημέρα Αρθρίτιδας. Στόχος είναι να επισημανθεί το πόσο σημαντική είναι η έγκαιρη διάγνωση, η σοβαρότητα των ρευματικών νοσημάτων, ο σεβασμός των δικαιωμάτων των πασχόντων αλλά και η ενημέρωση γύρω από παράγοντες που συμβάλλουν σε γερές αρθρώσεις, όπως είναι η διατροφή.

Κανένα τρόφιμο δεν θεραπεύει την αρθρίτιδα. Ωστόσο, ο ρόλος της διατροφής είναι ουσιαστικός για την καταπολέμηση της φλεγμονής, την ενδυνάμωση των οστών και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

Γαλακτοκομικά προϊόντα
Ασβέστιο για γερά κόκκαλα λέει ο κανόνας και για υγιείς αρθρώσεις, συμπληρώνουμε. Οι γυναίκες με αρθρίτιδα εμφανίζουν αυξημένες πιθανότητες για οστεοπόρωση. Γάλα, τυρί και γιαούρτι σε καθημερινή βάση είναι δυνατή μέθοδος πρόληψης. Τα συνδυάζεις με ενιχυμένη βιταμίνη D για καλύτερη απορρόφηση. Τόνος, σαρδέλες, αυγά, συκώτι αλλά και γαλακτοκομικά είναι πηγές πλούσιες στη συγκεκριμένη βιταμίνη.

Όσπρια, κόκκινο κρέας, πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Το κοινό σημείο των συγκεκριμένων τροφών είναι ο σίδηρος. Απαραίτητος, από τη στιγμή που έχει παρατηρηθεί ότι η εμφάνιση αρθρίτιδας συμπίπτει με περιπτώσεις αναιμίας. Ειδικά τα όσπρια, η πλέον υγιεινή επιλογή, πλούσια σε φολικό οξύ, ο οποίος συμβάλλει στην απορρόφηση του σιδήρου, βοηθάει στη μείωση των συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, η οποία είναι μία από τις πιο συχνές μορφές της πάθησης.

Μπρόκολο
Οι έρευνες επισημαίνουν πως το πλούσιο σε ασβέστιο μπρόκολο και ειδικότερα η ένωση σουλφοραφάνη συμβάλλει στην πρόληψη και την επιβράδυνση της οστειοαρθρίτιδας.

Εσπεριδοειδή
Πορτοκάλια, λεμόνια, γκρέιπφρουτ κι όλα τα συναφή εμφανίζουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση χάρη στη βιταμίνη C για την οποία φημίζονται.

Λιπαρά ψάρια
Χάρη στα περίφημα Ω3 λιπαρά οξέα τους, ο σολομός, ο τόνος, η ρέγγα και το σκουμπρί, πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο μεν αλλά χωρίς αναβολές σε εβδομαδιαία βάση κι όλα αυτά, μεταξύ άλλων, γιατί τα λιπαρά ψάρια έχουν σημαντική αντιφλεγμονώδη δράση και υψηλή περιεκτικότητα σε σελήνιο, το οποίο έχει αναφερθεί πως αν υπάρχει σε φυσιολογικά επίπεδα, η πιθανότητα εμφάνισης αρθρίτιδας πέφτει κατά 50%.

Έξτρα συμβουλές:

Να πίνεις πράσινο τσάι

Να τρως ανάλατα φυστίκια (για το σελήνιο)

Να διατηρείς το βάρος σου σε φυσιολογικά επίπεδα

Να λαμβάνεις σύμπληρωμα διατροφής που ενδείκνυνται για την υγεία των αρθρώσεων

Να ασκείσαι τακτικά

Υγεία

Πώς μπορεί να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό απέναντι στη γρίπη

Πολλοί άνθρωποι υπερηφανεύονται πως δεν έχουν κρυολογήσει ποτέ ή δεν ξέρουν τι θα πει γρίπη, επειδή έχουν «ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα» ή επειδή τρώνε υγιεινές τροφές ή παίρνουν ορισμένα συμπληρώματα.
Μπορεί, όμως, πραγματικά να ενισχύσει κανείς με κάποιους τρόπους το ανοσοποιητικό του σύστημα ενάντια στους ιούς;

Βεβαίως και μπορεί! 

Ο επαρκής ύπνος πραγματικά λειτουργεί. Το ανοσοποιητικό σύστημα σηματοδοτεί χημικές ουσίες που ονομάζονται κυτοκίνες και εμπλέκονται στη διαδικασία του ύπνου με αποτέλεσμα οι άνθρωποι που δεν κοιμούνται αρκετά όχι μόνο να είναι επιρρεπείς στις λοιμώξεις, αλλά να μην έχουν καλή ανταπόκριση ούτε απέναντι στα εμβόλια. Η έρευνα συνιστά πως οι ενήλικες χρειάζονται καθημερινά τουλάχιστον 7 με 8 ώρες ύπνου.

2. Καταναλώστε αρκετά φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως
Φρούτα και λαχανικά μας δίνουν όχι μόνο τις προφανείς βιταμίνες, συμπεριλαμβανομένων των A, C και Ε, αλλά και άλλα θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά, των οποίων ο ρόλος δεν είναι πλήρως κατανοητός. Αλλά θα πρέπει να είστε προσεκτικοί και να μην έχετε εξαιρετικά μεγάλες προσδοκίες για την αποτελεσματικότητα των «σούπερ τροφών». Κι αυτό γιατί παρά το γεγονός ότι οι μελέτες δείχνουν μια τεράστια ποικιλία από οφέλη για την υγεία από την κατανάλωση μιας ποικιλίας από φρούτα και λαχανικά, δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο φρούτο ή λαχανικό που να προσφέρει ανοσία. Το κλειδί είναι η ποικιλία, ο αριθμός και το χρώμα. Τα πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά τείνουν να έχουν περισσότερες βιταμίνες και αντιοξειδωτικά όπως το λυκοπένιο και η λουτεΐνη.

3. Πιείτε με μέτρο ή και καθόλου
Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε πως οι άνθρωποι που πίνουν τέσσερα με πέντε ποτά σε μια έξοδο κινδυνεύουν να κατασταλεί το ανοσοποιητικό τους σύστημα για αρκετές ώρες μετά την κατανάλωση του αλκοόλ. Άλλες μελέτες έχουν δείξει πως οι άνθρωποι που πίνουν πολύ τείνουν να έχουν αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα με την πάροδο του χρόνου. Οι άνθρωποι που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ είναι πιο ευάλωτοι στην πνευμονία, τη σηψαιμία και την ηπατίτιδα C.

4. Μην καπνίζετε
Η αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού σας συστήματος μειώνεται με το κάπνισμα. Η νικοτίνη που βρίσκεται τόσο στα παραδοσιακά τσιγάρα όσο και στα ηλεκτρονικά τσιγάρα στρεβλώνει τη λειτουργία των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζονται μακροφάγα. Διάφοροι υδρογονάνθρακες που εντοπίζονται στο τσιγάρο, βλάπτουν πολλά διαφορετικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των λεμφοκυττάρων και των μακροφάγων.

5. Ασκηθείτε
Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως οι άνθρωποι που γυμνάζονται τακτικά έστω και με μέτριας έντασης άσκηση είναι λιγότερο πιθανό να πάθουν μια σειρά από λοιμώξεις, όπως το κρυολόγημα και η γρίπη. Αλλά θα πρέπει να προσέξετε γιατί η υπερβολική άσκηση μπορεί να έχει αντίθετο αποτέλεσμα και να καταστείλει το ανοσοποιητικό σας σύστημα τουλάχιστον για λίγο. Μελέτη που έχει γίνει πάνω σε αθλητές που βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο έχει δείξει πως η έντονη άσκηση μπορεί να μειώσει ορισμένους τύπους ανοσίας, τουλάχιστον προσωρινά.

1. Φυτικά προϊόντα όπως η Echinacea (εχινάκεια)
Στο παρελθόν αρκετές μελέτες είχαν δείξει πως η εχινάκεια συμβάλλει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Το πρόβλημα είναι ότι τα διάφορα εμπορικά προϊόντα περιέχουν διαφορετικές ποσότητες του φυτού ή περιέχουν παράλληλα και άλλα φυτά. Ορισμένα απ’ αυτά, όπως ο αστράγαλος (astragalus ή huang qi) και η γλυκόριζα μπορεί να είναι επικίνδυνα σε συνδυασμό με την εχινάκεια.

2. Προβιοτικά
Το γιαούρτι, τα «πρεβιοτικά» και το τσάι βασίζουν τη δημοτικότητά τους στο γεγονός ότι τα βακτήρια του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν το βάρος, τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου και την ευαισθησία απέναντι στις μολυσματικές ασθένειες. Το πρόβλημα είναι πως κανείς ακόμα δεν είναι σε θέση να αποδείξει ποια είναι τα «καλά» βακτήρια και ποια τα «κακά». Δεν υπάρχει, επίσης, ακόμα τίποτα οριστικό από πλευράς επιστήμης που να αποδεικνύει πως κάποια συγκεκριμένη τροφή μπορεί να αλλάξει την ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου. Τα προβιοτικά εμπίπτουν πλήρως στην κατηγορία των βακτηρίων που είναι καλά στη θεωρία, αλλά δεν υπάρχει ακόμα «ετυμηγορία» σχετικά με το ποια φόρμουλα είναι η ιδανική.

3. Η κατανάλωση βιολογικών προϊόντων
Μπορείτε αν θέλετε να καταναλώνετε βιολογικά προϊόντα, αλλά οι μελέτες δείχνουν πως τα βιολογικά τρόφιμα δεν περιέχουν περισσότερα θρεπτικά συστατικά από τα συμβατικά τρόφιμα. Τα βιολογικά τρόφιμα καλλιεργούνται χωρίς τη χρήση τεχνητών φυτοφαρμάκων, αλλά δεν υπάρχουν ακόμα πολλά στοιχεία ακόμα που να δείχνουν πως τα φυτοφάρμακα μεταβάλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, παρόλο που η υψηλή έκθεση μεταξύ των εργατών που εργάζονται σε φάρμες για παράδειγμα, έχει συνδεθεί με νευρολογικές ασθένειες, όπως το Πάρκινσον.

Υγεία

Πρώιμα σημάδια του καρκίνου των νεφρών

O καρκίνος των νεφρών εμφανίζεται όταν αναπτύσσονται καρκινικά κύτταρα εντός του ενός ή και των δύο νεφρών. Τα πρώιμα σημάδια του είναι ασυνήθιστα και γι’ αυτό θα πρέπει να τα συζητήσετε με έναν γιατρό.

Συνήθως οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν καθόλου συμπτώματα κατά τα πρώτα στάδια του καρκίνου των νεφρών. Ανθρωποι ηλικιωμένοι και υπέρβαροι άνδρες που καπνίζουν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του νεφρού. Πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου είναι το οικογενειακό ιστορικό της νόσου ή άλλες συνθήκες που συνδέονται με τον καρκίνο του νεφρού, όπως είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση. Οι ασθενείς που ανησυχούν μήπως αναπτύξουν καρκίνο του νεφρού γιατί ανήκουν στις ομάδες κινδύνου θα πρέπει να αναζητήσουν πρόσθετη καθοδήγηση από έναν γιατρό.

Αιματουρία
Ένα από τα πρώτα συμπτώματα του καρκίνου του νεφρού είναι αίμα στα ούρα, μια κατάσταση που ονομάζεται αιματουρία. Οι ασθενείς με καρκίνο του νεφρού μπορεί να δουν τα ούρα τους ασυνήθιστα αποχρωματισμένα ή θολά εξαιτίας της παρουσίας των κυττάρων του αίματος. Εάν παρατηρήσετε κάτι τέτοιο θα πρέπει να δείτε άμεσα έναν γιατρό. Το αίμα στα ούρα μπορεί να είναι σημάδι άλλων ιατρικών προβλημάτων, όπως η λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος.

Πόνος στην πλάτη
Τα καρκινικά κύτταρα στα νεφρά μπορεί να ερεθίσουν και να δημιουργήσουν φλεγμονή στα δύο αυτά όργανα που βρίσκονται στο εσωτερικό κάτω μέρος της πλάτης και από τις δύο πλευρές. Θα υπάρχει μια αίσθηση πόνου στην πλάτη ως σύμπτωμα της νόσου. Η οσφυαλγία μπορεί να εντοπιστεί στη μία πίσω πλευρά, ανάλογα με το νεφρό στο οποίο βρίσκονται τα καρκινικά κύτταρα. Η αίσθηση του πόνου στην πλάτη μπορεί να είναι από ήπια έως σοβαρή και μπορεί να διαρκέσει για αρκετές εβδομάδες. Οι ασθενείς που αναπτύσσουν χρόνιο πόνο στην πλάτη θα πρέπει να αναζητήσουν άμεσα ιατρική φροντίδα.

Συμπτώματα γρίπης
Οι ασθενείς με καρκίνο του νεφρού μπορεί να αναπτύξουν συμπτώματα γρίπης ως ένα πρώιμο σημάδι της νόσου. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, υποτροπιάζοντα πυρετό, μειωμένη όρεξη, απώλεια βάρους ή κακουχία. Επίσης, πονοκέφαλος, εφίδρωση ή ρίγη. Οι ασθενείς με τέτοια συμπτώματα θα πρέπει να δουν το γιατρό γιατί τα ίδια αυτά συμπτώματα θα μπορούσαν να είναι συμπτώματα μιας μόλυνσης και όχι καρκίνου του νεφρού.Πηγή: Νέο τεστ αίματος προβλέπει την εξέλιξη της Πολλαπλής Σκλήρυνσης στους ασθενείς | iefimerida.gr

Υγεία

Η χειμερινή κολύμβηση, από τις υγιεινότερες μορφές άθλησης, ιδανική για το κλίμα της χώρας μαςτου Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Η κολύμβηση αποτελεί μία από τις καλύτερες και αποτελεσματικότερες μορφές άσκησης για το ανθρώπινο σώμα. Είναι ένα άθλημα ζωής που ωφελεί το σώμα και τον εαυτό μας, γενικότερα.

Αλλά τι είναι αυτό που κάνει ωφέλιμο το κολύμπι;
H κολύμβηση είναι μια δραστηριότητα, που μπορεί να γίνεται σε όλη την διάρκεια της ζωής μας και τα οφέλη που προσφέρει στην υγεία, αξίζουν τον κόπο ώστε να μπούμε στο νερό.

Δουλεύουν όλοι οι μύες του σώματος. Το κολύμπι –χειμώνα καλοκαίρι– κρατά το σώµα σε φόρµα, βελτιώνει το µυϊκό σύστηµα, τη στάση του σώµατος, την αντοχή, την ευλυγισία αλλά και την καρδιοαγγειακή λειτουργία. Η θερµοκρασία του σώµατος παραµένει σε φυσιολογικά επίπεδα, καθώς η κολύµβηση βελτιώνει την κατανοµή του οξυγόνου στο σώµα χωρίς να το ταλαιπωρεί. Βέβαια σε αντίθεση με ό,τι παλαιότερα λεγόταν, δεν βοηθά την οστική πυκνότητα (οι ασκήσεις με βάρη ωφελούν περισσότερο την οστεοπόρωση), αλλά βοηθά σε όλες τις άλλες παθήσεις.
Το καλύτερο δε χαρακτηριστικό της συγκεκριµένης µορφής άσκησης είναι ότι δεν καταπονεί τις αρθρώσεις ούτε και τα πόδια. Άτοµα που υποφέρουν από πόνους στις αρθρώσεις και ως εκ τούτου αδυνατούν να τρέξουν λόγω πόνων µπορούν πολύ εύκολα να κολυµπήσουν άφοβα, ανώδυνα και ιδιαίτερα αποτελεσµατικά, καθώς δεν επιβαρύνονται καθόλου οι αρθρώσεις σε κανένα σηµείο του σώµατος.

Αρκετοί γυµναστές µάλιστα υποστηρίζουν ότι η κολύµβηση µπορεί να χρησιµεύει ως ζέσταµα πριν από κάποιο άθληµα αλλά και χαλάρωση µετά από κάποιο άθληµα. Μετά από κάποια άσκηση στο έδαφος, λίγα µέτρα κολύµβησης µπορούν να εξασφαλίσουν την επαναφορά των χτύπων της καρδιάς σε φυσιολογικά επίπεδα, την ρύθµιση του κυκλοφορικού αλλά και την επούλωση τυχόν µικροτραυµατισµών που δεν έχουν διαπιστωθεί καθώς το σώµα παραµένει ακόµη ζεστό.
Σηµαντική βελτίωση παρατηρείται επίσης και ύστερα από µακροχρόνια κολύµβηση στην κατάσταση των πνευµόνων, καθώς κατά την διάρκειά της ο κολυµβητής χρειάζεται περισσότερο οξυγόνο, το οποίο παράγει ο οργανισµός του.
Παράλληλα, ρυθµίζει την θερµοκρασία του σώµατος τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειµώνα µε αποτέλεσµα να αποφεύγει ο κολυµβητής να βρίσκεται σε τεχνητό κλιµατιζόµενο περιβάλλον. Άτοµα µάλιστα που επιθυµούν να βελτιώσουν τις αντοχές τους και τη διάρκεια της άσκησης που ακολουθούν προχωρούν σε συστηµατική κολύµβηση. Αθλητές µάλιστα που επιθυµούν να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση ακολουθούν προγράµµατα κολύµβησης (χειµώνα – καλοκαίρι).

Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάµε ότι η κολύµβηση καίει θερµίδες σε ιδιαίτερα αποτελεσµατικό βαθµό. Κρίνεται ιδιαίτερα αποτελεσµατική για ανθρώπους που βρίσκονται σε πρόγραµµα αδυνατίσµατος. Παράλληλα χαλαρώνει ιδιαίτερα το µυαλό βελτιώνοντας τη διαδικασία της σκέψης.
Η χειµερινή κολύµβηση αποτελεί ιδανική άσκηση για τα ηλικιωµένα άτοµα.

Η εναλλαγή ζεστού και κρύου κάνει πολύ καλό στον οργανισμό, εφόσον βέβαια έχουμε την συγκατάθεση γιατρού. Είναι δεδομένο ότι η χειμερινή κολύμβηση ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η χειμερινή κολύμβηση είναι (ίσως) η υγιεινότερη μορφή άθλησης, ιδανική για το κλίμα της χώρας μας.

Τα υπέρ και τα κατά της χειμερινής κολύμβησης:
Θα μπορούσε κάποιος, έχοντας σύμμαχο την επιστήμη, να επιχειρηματολογήσει για τα οφέλη της χειμερινής κολύμβησης.
Ο χρόνος παραμονής ενός υγιούς ανθρώπου στο παγωμένο νερό κανονικά κυμαίνεται στη μισή ώρα. Όταν το σώμα κρυώνει, χρησιμοποιεί ενδορφίνες για να αντιμετωπίσει τον πόνο στο δέρμα, οι δύο βασικές χρήσεις των οποίων είναι η μείωση του πόνου και η βελτίωση της ψυχικής διάθεσης. Έτσι όταν ένας χειμερινός κολυμβητής έρχεται σε επαφή με το παγωμένο νερό, στο σώμα του απελευθερώνονται ενδορφίνες, που είναι η μορφίνη του ανθρώπινου οργανισμού.

Πρόκειται για πρωτεΐνες που παράγονται στην υπόφυση και τον υποθάλαμο του εγκεφάλου, απελευθερώνονται μέσω του νωτιαίου μυελού και διοχετεύονται στην κυκλοφορία του αίματος. Αποτελούν ισχυρότατο παυσίπονο -εκατό φορές πιο ισχυρό από τη μορφίνη. Οι ενδορφίνες έχουν και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Έτσι, η χειμερινή κολύμβηση βελτιώνει τη διάθεση και μπορεί να καταστείλει την κατάθλιψη. Ταυτόχρονα απελευθερώνονται οι νευροδιαβιβαστές ντοπαμίνη και σεροτονίνη που ευθύνονται για τη διατήρηση της ευτυχίας και τη μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης.
Κολυμπώντας σε κρύα νερά, η θερμοκρασία του αέρα είναι ψυχρότερη από την θερμοκρασία του σώματος κι έτσι ο οργανισμός πρέπει να «κάνει υπερωρίες» για να έρθει σε ισορροπία με το περιβάλλον. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται πολλή ενέργεια και πολλά καύσιμα. Έτσι, αν βρεθεί σε μια κρύα περιοχή, το σώμα θα αναγκαστεί να κάψει πολύ περισσότερες θερμίδες και ενέργεια για να αντεπεξέλθει, με αποτέλεσμα να χάνουμε γρηγορότερα βάρος.
Επίσης, οι ανατριχίλες που νιώθουμε σε μια παγωμένη πισίνα ή στην κρύα θάλασσα επηρεάζουν τον μεταβολισμό μας, κάνοντάς τον πιο γρήγορο. Όσο πιο γρήγορος είναι ο μεταβολισμός, τόσο πιο γρήγορα μεταβολίζεται η τροφή και καίγονται οι θερμίδες, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται αποθήκες λίπους στο σώμα.

Ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί στους 37 βαθμούς, αυτό είναι το φυσιολογικό. Το δέρμα της μασχάλης δείχνει 36,6, λόγω της απώλειας θερμότητας στην επιφάνεια του σώματος. Στο νερό η θερμότητα χάνεται δύο φορές γρηγορότερα. Το νερό της θάλασσας όμως, λόγω της πλήρους επαφής με το δέρμα, παίρνει τη ζεστασιά του σώματος ευκολότερα. Ίσως για αυτό ένας κολυμβητής με περισσότερα κιλά μπορεί να μείνει περισσότερες ώρες στο κρύο νερό. Το λίπος γύρω από το σώμα του λειτουργεί ως μόνωση στο κρύο. Τα λιποκύτταρα λοιπόν κάτω από το δέρμα είναι το καλύτερο μονωτικό.
Όπως είπαμε η συνήθεια που έχουν οι χειμερινοί κολυμβητές να κολυμπούν όλο τον χρόνο είναι που τους χαρίζει την επίκτητη αντοχή να βρίσκονται για πολλές ώρες στη θάλασσα με θερμοκρασία γύρω στους 15 βαθμούς. Στην ίδια θάλασσα ένας ανεκπαίδευτος κολυμβητής υφίσταται το σοκ του ψύχους και χάνεται σε διάστημα 1-2 ωρών, όσο νέος και αν είναι.
Πρέπει να σημειωθεί ότι άτομα που υποφέρουν από ρευματικές παθήσεις, ινομυαλγία, και άλλες μυοσκλετικές νόσους αναφέρουν ότι η χειμερινή κολύμβηση ανακουφίζει από το συνεχές αίσθημα του πόνου. Ακόμα και ασθενείς με άσθμα, ομολογούν ότι βλέπουν βελτίωση, μετά από συστηματική κολύμβηση τους χειμερινόυς μήνες.

Η χαμηλή θερμοκρασία του νερού συνεισφέρει στη σύσφιξη του δέρματος, ενώ σε συνδυασμό με την καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου επαφή με τον ήλιο συντελεί στη δημιουργία σώματος γεμάτο σφρίγος και ενέργεια.

Η χειμερινή κολύμβηση βελτιώνει ακόμα και τη λίμπιντο των δύο φύλων αλλά και τη γονιμότητα. Αυτό επιτυγχάνεται από την αύξηση της έκκρισης τεστοστερόνης, αλλά και οιστρογόνων στους άνδρες και στις γυναικές αντίστοιχα.

Τέλος, οι χαλαρωτικές ιδιότητες του υγρού στοιχείου, καθώς και οι κοινωνικές επαφές που συνεπάγεται η χειμερινή κολύμβηση, βοηθούν στην καταπολέμηση του καθημερινού στρες και άγχους.

Τα κατά τώρα της χειμερινής κολύμβησης:
Το νερό της θάλασσας το χειμώνα κυμαίνεται γύρω στους 15 βαθμούς. Επομένως, η θερμοκρασία της θάλασσας το χειμώνα καθιστά δύσκολη την προσαρμογή σ’ ένα μέσο (αγύμναστο) ανθρώπινο σώμα. Η ξαφνική εμβύθιση στο κρύο νερό έχει καρδιαγγειακές επιδράσεις (άμεση σύσπαση των αγγείων της επιφάνειας του σώματος, αύξηση καρδιακού ρυθμού και μεγάλη αύξηση αρτηριακής πίεσης), που μπορεί να οδηγήσουν σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο ή και θάνατο από πνιγμό λόγω εισρόφησης νερού. Ένας ανεκπαίδευτος κολυμβητής υφίσταται το σοκ του ψύχους και χάνεται σε διάστημα 1-2 ωρών, όσο νέος και αν είναι.
Ο χρόνος παραμονής ενός υγιούς ανθρώπου κανονικά κυμαίνεται στη μισή ώρα. Δεν είναι καλό να μένει κάποιος παραπάνω, διότι το κρύο δημιουργεί στρες στον οργανισμό. Το ίδιο και η άσκηση. Ο συνδυασμός τους που φτάνει στην υπερβολή, στρεσάρει επικίνδυνα τον οργανισμό μας. Δεν πρέπει να μένουμε στο νερό μέχρι να λαχανιάσουμε. Επίσης, δεν πρέπει να μένει κανείς στάσιμος στο κρύο, ότι είναι πολύ σημαντικό να σκουπιστεί βγαίνοντας και να προφυλαχτεί από το κρύο, και ότι φυσικά ποτέ μα ποτέ δεν κολυμπάμε αφού έχουμε φάει, ειδικά τώρα τον χειμώνα.

Αν το νερό είναι υπερβολικά κρύο το κολύμπι απαγορεύεται καθώς υπάρχουν κίνδυνοι για υποθερμία. Οι άνθρωποι που παθαίνουν υποθερμία εμφανίζουν συμπτώματα όπως αδύναμο σφυγμό, δυσκολία στην αναπνοή, ζαλάδες ή μεγάλη αδυναμία και δυσκολία στη σκέψη και την ομιλία. Κολυμπήστε ελεύθερα στο κρύα νερά, παίρνοντας όμως πάντα τις κατάλληλες προφυλάξεις και χωρίς υπερβολές.

Η κατανάλωση αλκοόλ και καφεϊνης πριν την κολύμβηση δεν συστήνονται ακόμα και πριν από δυο μερες από την ημέρα της συμμετοχής, διότι αυτά τα δύο συστατικά επιφέρουν αφυδάτωση του οργανισμού.

Η καλή ενυδάτωση και η διατήρηση των ηλεκτρολυτών σε υψηλά επίπεδα πριν τη χειμερινή κολύμβηση επιβάλλονται.

Η εναλλαγή ζεστού και κρύου κάνει πολύ καλό στον οργανισμό, εφόσον βέβαια έχουμε την συγκατάθεση γιατρού. Είναι δεδομένο ότι η χειμερινή κολύμβηση ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Πριν από κάθε χειμερινή βουτιά μας είναι η ιατρική εξέταση, καθώς και περιοδική ιατρική παρακολούθηση στη συνέχεια, ειδικά για άτομα προχωρημένης ηλικίας και ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις, πνευμονοπάθειες, αγγειοπάθειες, ορισμένες μυοσκελετικές παθήσεις, κάποιες μορφές νευροπάθειας και αλλεργίες. Κάποιος πρέπει να χτίσει αντοχή στο κρύο σταδιακά, πριν πάρει την απόφαση να κολυμπήσει στα κρύα νερά του Γενάρη. Παίρνοντας εναλλάξ χλυαρά-κρύα ντους, είναι ένα πρώτο βήμα.

Ξεκινήστε αργά, και µάλιστα ακόµη πιο αργά σε περίπτωση που πάει καιρός από την τελευταία φορά που κολυµπήσατε συστηµατικά. Συνοδός σας πρέπει να είναι πάντα η λογική και η σύνεση, καθώς δεν θα πρέπει να εξαντλήσετε τον οργανισµό σας. Την πρώτη στιγµή που θα αισθανθείτε ότι οι αντοχές σας έχουν αρχίσει να σας προδίδουν, απλώς σταµατήστε, βγείτε από το νερό και φροντίστε να βρεθείτε σε ένα ζεστό περιβάλλον.

Η κολύμβηση το χειμώνα δεν αποτελεί απειλή για κάποιον με κανονική πίεση ή με ελεγχόμενη υπέρταση. Αντίθετα, διατρέχουν κίνδυνο όσοι πάσχουν από στεφανιαία νόσο, καθώς η έντονη αύξηση των καρδιακών χτύπων θα καταπονήσει την ίδια την καρδιά τους. Επίσης, όσοι έχουν προβλήματα με τις αρτηρίες τους θα πρέπει να διαλέξουν κάποιο άλλο σπορ για το χειμώνα. Η επαφή με το κρύο νερό μπορεί να συντελέσει στην ελλιπή αιμάτωση του εγκεφάλου αν υπάρχει κάποιο αρτηριακό πρόβλημα.

Κάθε άνθρωπος που είναι καλά στην υγεία του, θα διατηρήσει την καλή του υγεία ακόμη περισσότερο και για πολύ περισσότερα χρόνια, αν επιδοθεί στην (αβλαβή για κάθε υγιή άνθρωπο) χειμερινή κολύμβηση (σε ήπιες ή μεσογειακές θάλασσες, όπως η δική μας)

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή