Φεβρουαρίου 26, 2020

Υγεία

Για μερικές γυναίκες, η ικανοποίηση που αντλούν από την ερωτική επαφή μειώνεται όσο μεγαλώνουν, με μία έντονη πτώση να παρατηρείται κατά την περιεμμηνόπαυση

Νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Menopause δείχνει πως η σεξουαλική δυσλειτουργία αυξάνεται κατά σχεδόν 30% σε αυτή την περίοδο, ενώ η κολπική ξηρότητα συχνά έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στην επιθυμία, τη διέγερση, τη λίπανση του κόλπου και γενικά στην ικανοποίηση.

Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη σεξουαλική λειτουργία, συμπεριλαμβάνοντας την ψυχική και τη συναισθηματική κατάσταση, τη γήρανση, τα χρόνια ιατρικά προβλήματα και η κατάσταση της εμμηνόπαυσης. Η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων κατά τη μεταβατική περίοδο της εμμηνόπαυσης προκαλεί πολλαπλές βιολογικές αλλαγές στο γυναικείο σώμα, οδηγώντας σε κολπική ατροφία, ξηρότητα και φλεγμονές των κολπικών τοιχωμάτων.

Παρότι προηγούμενες μελέτες έχουν τεκμηριώσει τις επιδράσεις της κολπικής ατροφίας στις εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η νέα μελέτη είναι μόλις μία από τις λίγες που αξιολογούν τις επιδράσεις κατά την περιεμμηνόπαυση, μία μεταβατική περίοδο πριν την εμμηνόπαυση όπου σταδιακά οι ωοθήκες ξεκινούν να παράγουν λιγότερα οιστρογόνα. Φαίνεται πως αυτά τα συμπτώματα κολπικής ατροφίας, όπως η κολπική ξηρότητα είναι πολύ συχνότερα κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Κατά κύριο λόγο, ως αποτέλεσμα της κολπικής ξηρότητας, οι ερευνητές σημείωσαν ότι η σεξουαλική ικανοποίηση μειώθηκε, ενώ η σεξουαλική δυσλειτουργία αυξήθηκε κατά περίπου 30% κατά τη διάρκεια των ετών της περιεμμηνόπαυσης.

«Η μελέτη εξέτασε τη σεξουαλική λειτουργία στις γυναίκες ηλικίας 40-55 ετών και εντόπισε μία σχέση μεταξύ της κολπικής ξηρότητας και της χειρότερης σεξουαλικής λειτουργίας. Δεδομένου του υψηλού επιπολασμού της σεξουαλικής λειτουργίας στις γυναίκες, ο εντοπισμός ενός ιδιαίτερα θεραπεύσιμου καταλυτικού παράγοντα, όπως η κολπική ξηρότητα, ενδέχεται να επιτρέπει στις γυναίκες να συνεχίζουν την σεξουαλική τους δραστηριότητα και κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου της εμμηνόπαυσης», δηλώνει η ερευνήτρια Δρ. Stephanie Faubion.

https://ygeiamou.gr

Υγεία

Μπορεί να βρισκόμαστε πολύ κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης, ωστόσο η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού κερδίζει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις του κόσμου.

Σύμφωνα με τα στατιστικά, ο μέσος Ευρωπαίος καταναλώνει 80-100 λίτρα εμφιαλωμένου νερού το χρόνο, με τους Ιταλούς να έχουν την πρωτιά, καταναλώνοντας έως και 150 λίτρα.

Γνωρίζετε όμως τι πίνετε; Γιατί δεν είναι όλα τα νερά ίδια!

Η «κατηγοριοποίηση» του νερού αναγράφεται στην ετικέτα. Βάσει των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν τρεις κατηγορίες: το επιτραπέζιο, το φυσικό μεταλλικό νερό και το νερό πηγής. Οποιαδήποτε άλλος χαρακτηρισμός στα μπουκάλια απαγορεύεται.

Ποια είναι, όμως, τα χαρακτηριστικά του νερού των παραπάνω τριών κατηγοριών;

Επιτραπέζιο νερό

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να είναι οποιασδήποτε προέλευσης (π.χ. από γεώτρηση, από λίμνη, από ποτάμι, ακόμη και αφαλατωμένο νερό θάλασσας).

Στο επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να γίνει οποιαδήποτε διαδικασία απολύμανσης κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου η σύστασή του να είναι σύμφωνη με την κοινοτική οδηγία (98/83) για το πόσιμο νερό.

Και ποιο είναι το πόσιμο; Είναι αυτό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση και πρέπει να είναι αβλαβές, άοσμο, άχρωμο, δροσερό, με ευχάριστη γεύση, ενώ τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ ορισμένων αποδεκτών ορίων που ορίζονται από τις αντίστοιχες κοινοτικές οδηγίες.

Συνήθως τα επιτραπέζια νερά υφίστανται τη διαδικασία της μικροδιήθησης και του οζονισμού (απολύμανση με όζον). Πρακτικά, η σύσταση του επιτραπέζιου νερού και του νερού της βρύσης είναι ίδια. Με απλά λόγια, πρόκειται για νερά με τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά, με τη διαφορά ότι το επιτραπέζιο νερό είναι εμφιαλωμένο, ενώ της βρύσης τρεχούμενο.

Φυσικό μεταλλικό νερό

Το φυσικό μεταλλικό νερό έχει αποκλειστικά υπόγεια προέλευση και εμφιαλώνεται επιτόπου στην πηγή προέλευσής του (συνήθως γεώτρηση). Οι κοινοτικές οδηγίες απαγορεύουν οποιαδήποτε κατεργασία ή απολύμανση στο φυσικό μεταλλικό νερό, εν αντιθέσει με το επιτραπέζιο.

Η υπόγεια προέλευση του φυσικού μεταλλικού νερού, καθώς και η απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας σε ικανοποιητική απόσταση γύρω από τη γεώτρηση (η απόσταση εξαρτάται από το είδος των πετρωμάτων της περιοχής), εξασφαλίζουν την προστασία του από τυχόν μικροβιακό φορτίο.

Πρακτικά, η σύσταση του φυσικού μεταλλικού νερού μπορεί να διαφέρει από αυτήν του κοινού πόσιμου νερού (επιτραπέζιου), π.χ. να είναι πιο πλούσια σε διάφορα μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως το μαγνήσιο, το ασβέστιο, το κάλιο κλπ.

Με απλά λόγια, ένα φυσικό μεταλλικό νερό επιτρέπεται να μην πληροί ορισμένες από τις προδιαγραφές του πόσιμου νερού (επιτραπέζιου). Για κάποιες παραμέτρους του δεν ορίζονται ανώτατα ­επιτρεπόμενα όρια ή ορίζονται όρια διαφορετικά από αυτά που ισχύουν για το κοινό επιτραπέζιο νερό. Η μόνη επεξεργασία που επιτρέπεται στο φυσικό μεταλλικό νερό είναι η αφαίρεση ή η προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα, οπότε το νερό χαρακτηρίζεται «φυσικά ανθρακούχο», «με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα» ή «ενισχυμένο με αέριο της πηγής», αναλόγως την περίπτωση.

Νερό πηγής

Για να κατανοήσουμε τι σημαίνει «νερό πηγής», πρέπει να... βγάλουμε από το μυαλό μας την εικόνα της πηγής και να το σκεφτούμε ως μια ενδιάμεση κατηγορία ανάμεσα στο επιτραπέζιο και το φυσικό μεταλλικό νερό. Το νερό πηγής μοιάζει με το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι έχει οπωσδήποτε υπόγεια προέλευση, σταθερή σύσταση, δεν υφίσταται καμιά διαδικασία απολύμανσης και εμφιαλώνεται πάντα στην πηγή προέλευσής του.

Διαφέρει, όμως, από το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι οι φυσικοχημικές παράμετροί του (η σύστασή του) δεν ακολουθούν αυτές του φυσικού μεταλλικού νερού, αλλά του επιτραπέζιου, δηλαδή του κοινού πόσιμου νερού.

Με άλλα λόγια, το νερό πηγής δεν είναι πλούσιο σε κάποιο μεταλλικό στοιχείο (π.χ. μαγνήσιο, ασβέστιο) ούτως ώστε να χαρακτηριστεί μαγνησιούχο, ασβεστούχο κλπ. Πάντως, το πιθανότερο είναι να δούμε το χαρακτηρισμό «νερό πηγής» σε κάποιο εισαγόμενο νερό, δεδομένου ότι τα ελληνικά εμφιαλωμένα νερά ανήκουν είτε στα φυσικά μεταλλικά είτε στα επιτραπέζια.

Υγεία

Στο παρόν μπορεί να φαίνεται ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερη ελπίδα στην πλήρη ίαση της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν έχουμε ενδείξεις για κάτι το θετικο

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι δύσκολο να διαγνωστεί και, μέχρι στιγμής, δεν έχει καμία θεραπεία. Είναι μια χρόνια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) που διαταράσσει τα νευρικά σήματα μεταξύ του εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος. Ωστόσο, σύμφωνα με νέα έρευνα, μπορεί να είναι δυνατόν να επιβραδυνθεί η εξέλιξή της. Ο σκοπός είναι να μην υπάρχουν μερικοί από τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με τις τρέχουσες θεραπείες.

Χαρακτηριστικά
Νέα έρευνα σε ποντίκια παρουσιάζει έναν μηχανισμό μέσω του οποίου είναι δυνατόν να επιβραδυνθεί η σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι γυναίκες είναι δύο έως τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να λάβουν μια διάγνωση για τη ΣΚΠ και τα περισσότερα άτομα με ΣΚ είναι ηλικίας 20-50 ετών.

Τα συμπτώματα που μπορεί να έρθουν και να πάθουν ή να επιδεινωθούν περιλαμβάνουν μία πληθώρα συμπτωμάτων. Τέτοια είναι αδυναμία, θολή όραση ή τύφλωση, έλλειψη συντονισμού, έλλειψη ισορροπίας, πόνο, απώλεια μνήμης, αλλαγές στη διάθεση, κατάθλιψη, άγχος και – λιγότερο συχνά – παράλυση, μούδιασμα, ακινησία, ακράτεια ούρων ή κοπράνων κλπ.

Θεραπείες
Οι υπάρχουσες θεραπείες χωρίζονται σε θεραπείες 1ης και 2ης γραμμής. Οι θεραπείες 1ης γραμμής περιλαμβάνουν τις ιντερφερόνες β και την οξική γλατιραμέρη. Οι ιντερφερόνες χορηγούνται υποδορίως ή ενδομυϊκά και επιτυγχάνουν μειώνουν τις υποτροπές κατά 30-35% περίπου, αλλά περιλαμβάνουν παρενέργειες όπως αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης και αιματολογικές ή ηπατικές διαταραχές.

Οι θεραπείες 2ης γραμμής χορηγούνται όταν της 1ης γραμμής δεν έχουν πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Χορηγούνται σε ιδιαίτερα επιθετικές μορφές υποτροπιάζουσας ΣΚΠ. Οι θεραπείες 2ης γραμμής περιλαμβάνουν τη ναταλιζουμάμπη, τη φινγκολιμόδη και τη μιτοξανδρόνη.

Αυτή η θεραπεία εμποδίζει τα λευκά αιμοσφαίρια να περάσουν στον εγκέφαλο. Είναι αρκετά αποτελεσματική, αλλά έχει υψηλό ρίσκο υγείας. Μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλοπάθεια που αδηγεί σε θάνατο ή αναπηρία.

Δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία ελπίδα για μία εντελώς αποτελεσματική και χωρίς κίνδυνο θεραπεία. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα φάρμακα, κοινώς γνωστά ως φάρμακα κατά των Β-κυττάρων, τα οποία βοηθούν στη συγκράτηση των επιθέσεων και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της αναπηρίας.

Έρευνα
Τώρα, μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Κέντρου Ερευνών Νοσοκομείου του Μόντρεαλ στον Καναδά έχει δείξει έναν τρόπο επιβράδυνσης της εξέλιξης της ΣΚΠ και ενδεχομένως υπέρβασης ορισμένων από τους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με τις παραδοσιακές θεραπείες κυττάρων Β. Τ

«Οι θεραπείες με κυτταροκαλλιέργειες Β είναι αποτελεσματικές σε σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά καταστρέφουν όλα τα Β κύτταρα και μερικοί ασθενείς αναπτύσσουν καρκίνους και ευκαιριακές λοιμώξεις», δήλωσε ο Δρ Alexandre Prat, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και κάτοχος της Καναδικής έδρας για την έρευνα στα κράτη μέλη.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ΣΚΠ οφείλεται στο ανοσοποιητικό σύστημα που επιτίθεται στον υγιή ιστό στο ΚΝΣ, προκαλώντας βλάβη που παρεμβαίνει στο νευρικό σύστημα σηματοδότησης του σώματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να προκύπτουν νευρολογικές διαταραχές που οδηγούν σε σοβαρής μορφής αναπηρία ειδικά χωρίς κάποια θεραπεία.

Εξήγηση
Συνήθως, ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός προστατεύει τον εγκέφαλο από στοιχεία που θα μπορούσαν να τον βλάψουν. Έτσι, για παράδειγμα, κρατά τα Β λεμφοκύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, ή τα Β κύτταρα, να εισέλθουν στον εγκέφαλο.

Ωστόσο, σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, αυτό το αμυντικό σύστημα δεν χρησιμεύει πλέον ως φραγμός, επιτρέποντας σε μεγάλο αριθμό λεμφοκυττάρων να εισβάλλουν στον εγκέφαλο και να επιτεθούν στη θήκη μυελίνης.

Η παρουσία των Β λεμφοκυττάρων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι ένας κλασικός δείκτης της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Αυτά τα κύτταρα στην ουσία προξενούν την προοδευτική-εξελικτική φύση της.

https://www.in.gr/

Υγεία

Υπάρχει τρόπος να χαρείς την ερωτική απόλαυση χωρίς να κινδυνεύεις να κολλήσεις;
Ζούμε πια στην εποχή της γρίπης και οι πιθανότητες να κολλήσεις εσύ ή το άλλο σου μισό παραείναι αυξημένες.

Τι γίνεται λοιπόν αν αρρωστήσεις αλλά η επιθυμία σου για σεξ δεν καταβληθεί από το κρυολόγημα;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτούμε είναι το πώς μεταδίδεται ο ιός. «Η γρίπη εξαπλώνεται μέσω σταγονιδίων αναπνοής», εξηγεί η ουρολόγος και ειδική σε θέματα σεξουαλικής υγείας στο Orlando Health της Φλόριντα, Jamin Brahmbhatt.

«Τα σταγονίδια μπορούν να εξαπλωθούν με το φτέρνισμα, τον βήχα, την αναπνοή, τη χειραψία και το φιλί». Αυτά τα σταγονίδια που μεταφέρουν τον ιό μπορούν να ζήσουν ως και 24 ώρες σε επιφάνειες (όπως τραπέζια), 1-2 ώρες στα σεντόνια και 15-30 λεπτά στα χέρια, εξηγεί η γιατρίνα στην ιστοσελίδα Health.

Επιτρέπεται όμως το σεξ, ναι ή όχι; Ο κίνδυνος να κολλήσεις από τη σεξουαλική επαφή είναι υπαρκτός, μας λέει η αναπληρώτρια καθηγήτρια γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης, Kate White.

«Ο γενικός κανόνας είναι να κρατάτε απόσταση δύο μέτρων από όποιον μπορεί να έχει τη γρίπη». Και καθώς το σεξ απαιτεί στενές επαφές, η ιατρική συμβουλή είναι να αποφεύγεται η συνουσία. Αν δεν θες να κολλήσεις, τουλάχιστον.

«Οι πιθανότητες να κάνετε σεξ χωρίς ο άρρωστος σύντροφός σας να φτερνιστεί, να βήξει ή ακόμα και να αναπνεύσει απλώς κοντά σας είναι εξαιρετικά μικρές», προσθέτει η White. Αποχή προτείνει από το σεξ αν γνωρίζετε ότι ένας από σας έχει προσβληθεί από γρίπη.

Κάτι που ισχύει ακόμα κι αν έχεις κάνει το αντιγριπικό εμβόλιο, καθώς αυτό μειώνει απλώς τις πιθανότητες να κολλήσεις, δεν τις εξαλείφει.

Και κάτι ακόμα: το θύμα της γρίπης μπορεί να τη μεταδώσει ακόμα και μία βδομάδα πριν εμφανίσει κάποιο σύμπτωμα της αρρώστιας. Όπως μπορεί να το κάνει και 7 μέρες μετά το τέλος των συμπτωμάτων, όταν νιώθει απόλυτα υγιής.

Γι’ αυτό και οι δύο γιατρίνες συμβουλεύουν αποχή από το σεξ για τουλάχιστον μία βδομάδα μετά το φαινομενικό πέρας της αρρώστιας. Και από το σεξ και από το φιλί!

Υγεία

Ευτυχώς στις μέρες μας η πληροφόρηση σχετικά με τον HIV είναι ευρέως διαδεδομένη, με αποτέλεσμα να μπορούμε να προφυλαχθούμε από τον ιό, αλλά και σε περίπτωση που προσβληθούμε να λάβουμε την απαραίτητη ιατρική βοήθεια, που εξασφαλίζει ποιότητα ζωής.

Τα στάδια

Το πρώτο στάδιο ονομάζεται οξεία λοίμωξη και ξεκινά συνήθως εντός δύο έως έξι εβδομάδων μετά τη μόλυνση. Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν μία εβδομάδα ή δύο. Σε αυτό το στάδιο, τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της απλής γρίπης ή μπορεί να είναι παρόμοια με αυτά άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Στο δεύτερο στάδιο, που ονομάζεται ασυμπτωματική περίοδος, το ανοσοποιητικό σύστημα χάνει τη μάχη με τον ιό HIV και τα συμπτώματα υποχωρούν. Η περίοδος αυτή μπορεί να διαρκέσει 10 ή και περισσότερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου χωρίς συμπτώματα, ο HIV σκοτώνει αργά τα CD4 Τ-λεμφοκύτταρα και καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Στο τρίτο στάδιο, ο αριθμός των κυττάρων CD4 έχει μειωθεί κάτω των 200 και ένα άτομο με λοίμωξη από HIV, λέμε ότι νοσεί από AIDS.

Τα συμπτώματα που δεν θα πρέπει να αγνοείτε

Πυρετός

Ένα από τα πρώτα σημάδια του HIV μπορεί να είναι ένας ήπιος πυρετός, που συνοδεύεται συνήθως από αίσθημα κόπωσης, διόγκωση λεμφαδένων και πονόλαιμο.

Κόπωση

Η φλεγμονώδης αντίδραση που προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε κουρασμένοι και ληθαργικοί. Το σύμπτωμα αυτό μπορεί να εμφανιστεί στην αρχή ή και πολύ αργότερα.

Πόνος στους μύες, τις αρθρώσεις και διογκωμένοι λεμφαδένες

Τα συμπτώματα του AIDS συχνά μπερδεύονται με αυτά της γρίπης, της μονοπυρήνωσης ή άλλων ιογενών λοιμώξεων, ακόμα και της σύφιλης ή της ηπατίτιδας. Οι λεμφαδένες είναι μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος και τείνουν να αναπτύσσουν φλεγμονή όταν υπάρχει μόλυνση.

Πονόλαιμος και πονοκέφαλος

Όπως και άλλα συμπτώματα, ο πονόλαιμος και ο πονοκέφαλος μπορεί συχνά να παρερμηνευτούν ως σημάδια κοινού κρυολογήματος. Ωστόσο αποτελούν συμπτώματα του αρχικού σταδίου.

Δερματικά εξανθήματα

Τα εξανθήματα του δέρματος μπορεί να εμφανιστούν στα πρώτα ή τα μετέπειτα στάδια του HIV. Το εξάνθημα εμφανίζεται στο 20-50% των περιπτώσεων και είναι κηλιδοβλατιδώδες, ενώ εμφανίζεται συνήθως στον κορμό.

Ναυτία, εμετός, διάρροια

Το 30% με 60% των ατόμων έχουν ναυτία, έμετο ή διάρροια στα πρώτα στάδια του HIV.

Απώλεια βάρους

Η απώλεια βάρους αποτελεί σημάδι προχωρημένου σταδίου της νόσου και ενδέχεται να οφείλεται σε σοβαρή, συνεχόμενη διάρροια. Ένα άτομο θεωρείται ότι έχει Σύνδρομο Απίσχνασης οφειλόμενο σε HIV, όταν έχει απώλεια άνω του 10% του

βάρους του και 30 ημέρες διάρροιας ή αδυναμίας και πυρετού.

Ξηρός βήχας

Ο επίμονος και ξηρός βήχας αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα συμπτώματα της νόσου, σε προχωρημένο στάδιο.

Πνευμονία

Η πνευμονία αποτελεί μια σοβαρή λοίμωξη που προκαλεί φλεγμονή και συσσώρευση υγρών στους πνεύμονες. Ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ανταπεξέλθει εύκολα στην πνευμονία, σε αντίθεση με ένα εξασθενημένο, όπως αυτό ενός ατόμου με τον ιό HIV.

Βραδινή εφίδρωση

Περίπου οι μισοί από τους ασθενείς με AIDS παρουσιάζουν νυχτερινές εφιδρώσεις κατά τα πρώτα στάδια της λοίμωξης.

Αλλαγές στα νύχια

Οι μεταβολές στο σχήμα, το μέγεθος ή το χρώμα των νυχιών οφείλονται στη μυκητίαση candida, που αποτελεί σύμπτωμα της νόσου.

Μύκητας Candida

Τα εξαντλημένα ανοσοποιητικά συστήματα είναι επιρρεπή στις μυκητιάσεις. Ο μύκητας Candida είναι πολύ συνηθισμένος και τείνει να εμφανίζεται στο στόμα ή τον οισοφάγο, δυσκολεύοντας την κατάποση.

Σύγχυση ή δυσκολία συγκέντρωσης

Εκτός από την σύγχυση και δυσκολία συγκέντρωσης, η άνοια που σχετίζεται με το AIDS μπορεί να προκαλέσει επίσης προβλήματα μνήμης και συμπεριφοράς, όπως θυμό ή ευερεθιστότητα.

Απλός έρπητας ή έρπητας των γεννητικών οργάνων

Ο έρπητας στο στόμα ή τα γεννητικά όργανα αποτελεί προχωρημένο σύμπτωμα της λοίμωξης.

Μυρμήγκιασμα και αδυναμία

Σε προχωρημένο στάδιο, ο HIV μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα χέρια και τα πόδια, που ονομάζεται περιφερική νευροπάθεια. Παρουσιάζεται περίπου στο 30% των ασθενών με AIDS, συνήθως κατά τα προχωρημένα στάδια της νόσου.

Διαταραχές στον έμμηνο κύκλο

Η νόσος σε προχωρημένο στάδιο φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο για διαταραχές στον κύκλο των γυναικών, όπως λιγότερες ή πιο ήπιες περιόδους.

Τι να κάνετε αν έχετε τα ύποπτα συμπτώματα

Οι γενικές εξετάσεις αίματος δεν ανιχνεύουν τον ιό HIV ή τα αντισώματά του, για αυτό το λόγο απαιτείται μια ειδική εξέταση για να διαπιστωθεί αν κάποιος έχει μολυνθεί.

Το πιο αξιόπιστο είδος εξέτασης είναι το 4ης γενιάς τεστ αίματος αντισωμάτων/αντιγόνου, το οποίο ανιχνεύει σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων, αντισώματα και αντιγόνο στον ιό HIV, αφού περάσουν 14 ημέρες από μια επικίνδυνη επαφή.

Σε κάθε περίπτωση, συμβουλευθείτε τον γιατρό σας, προκειμένου να σας καθοδηγήσει καταλλήλως.

https://www.onmed.gr

Υγεία

Η βιταμίνη C μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντική για την προστασία μας από το κρυολόγημα και τη γρίπη, αλλά δεν είναι ο μόνος σύμμαχός μας. Πολλές έρευνες αποδεικνύουν ότι η λήψη συμπληρώματος ψευδάργυρου βοηθά στην συντόμευση της διάρκειας του κοινού κρυολογήματος, αλλά παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη σωστή ανάπτυξη του ανθρώπου.

Τι είναι ο ψευδάργυρος και γιατί τον χρειαζόμαστε;
Ο ψευδάργυρος είναι ιχνοστοιχείο, που σημαίνει ότι το σώμα χρειάζεται μόνο μια μικρή ποσότητα για να λειτουργεί σωστά. Κι όμως είναι άκρως σημαντικός για την υγεία μας. Ο ψευδάργυρος επουλώνει πληγές και τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Το συμπλήρωμα ψευδάργυρου βοηθά στη μείωση και σοβαρότητα των συμπτωμάτων του κοινού κρυολογήματος – αρκεί να το καταναλώσουμε μέσα στις πρώτες 24 ώρες από τα πρώτα σημάδια της αρρώστιας. Ο ψευδάργυρος επίσης βοηθά το σώμα να παράγει περισσότερη πρωτεΐνη και DNA. Είναι σημαντικό κατά την εγκυμοσύνη, στη βρεφική ηλικία, αλλά και στην παιδική επειδή προάγει τη σωστή ανάπτυξη.

Πόσο ψευδάργυρο χρειαζόμαστε;
Ο ψευδάργυρος δεν μπορεί να αποθηκευτεί στο σώμα, οπότε χρειάζεται να τον λαμβάνουμε καθημερινά μέσω του φαγητού ή συμπληρώματος. Χρειαζόμαστε ανάλογα με την ηλικία μας:

– 0-6 μηνών: 2 mg
– 7-12 μηνών: 3 mg
– 1-3 ετών: 3 mg
– 4-8 ετών: 5 mg
– 9-13 ετών: 8 mg
– 14-18 ετών (αγόρια): 11 mg
– Ενήλικοι άντρες: 11 mg
– Ενήλικες γυναίκες: 8 mg
– Έγκυες: 11 mg
– Θηλάζουσες: 12 mg

Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας σε ψευδάργυρο περιλαμβάνουν την δυσκολία ανάπτυξης, καθυστερημένη εφηβεία, στυτική δυσλειτουργία, διάρροια, τριχόπτωση, πρησμένη γλώσσα, αποχρωματισμένα νύχια, αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Σε ποιες τροφές περιέχεται ο ψευδάργυρος
Εντοπίζουμε τον ψευδάργυρο σε πολλές τροφές: στο κρέας (κόκκινο κρέας, γαλοπούλα, αρνί και κατσίκι), στα θαλασσινά (οστρακοειδή και καβούρι), στα ψημένα φασόλια και στα δημητριακά που είναι εμπλουτισμένα με αυτό το ιχνοστοιχείο. Οι χορτοφάγοι και vegan δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν πρόβλημα καθώς ο ψευδάργυρος εντοπίζεται επίσης στα ρεβίθια, στις φακές, στους ξηρούς καρπούς, στα bluebberies και στα προϊόντα ολικής αλέσεως.

Υγεία

Αν αναζητάτε τρόπους για να αναπτύξετε μια πιο υγιή σχέση με τη σεξουαλικότητά σας – και να κάνετε καλύτερο σεξ – αυτά τα τέσσερα βήματα είναι ό,τι χρειάζεστε για να το πετύχετε

Τα υποκείμενα αρνητικά συναισθήματα που έχουν οι γυναίκες γύρω από το σεξ ήταν το αντικείμενο μιας νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Sexuality Education.

Η ομάδα των ερευνητών εξέτασαν περίπου 200 γυναίκες σχετικά με τα μηνύματα που λαμβάνουν από τους γύρω τους για το σώμα και τη σεξουαλικότητά τους καθώς μεγαλώνουν.

Όπως αποδείχθηκε, μια μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών αυτών μεγάλωσε με αρνητικά μηνύματα για το σεξ, όπως το ότι δεν θα έπρεπε να το κάνουν μέχρι να παντρευτούν, ότι θα χάσουν την αγνότητά τους και ότι οι υπόλοιποι θα τις κρίνουν αν κάνουν κάτι τέτοιο.

Όταν, όμως, οι γυναίκες αυτές ρωτήθηκαν για αυτά που τις βοήθησαν να αναπτύξουν μια πιο υγιή και θετική σχέση με την σεξουαλικότητά τους, οι παράγοντες που ξεχώρισαν ήταν τέσσερις:

1. Να ακούν περισσότερες ανοιχτές συζητήσεις γύρω από το σεξ
Ένας ανοιχτός, ακομπλεξάριστος διάλογος με τους φίλους και την οικογένεια γύρω από το σεξ, σε συνδυασμό με τις ολοένα και περισσότερες κοινωνικές συζητήσεις για τη σεξουαλικότητα, ήταν ο καταλυτικός παράγοντας για την μετάβαση των γυναικών προς μια πιο θετική άποψη για την σεξουαλικότητά τους. Πράγματι, προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι ανοιχτές συζητήσεις μεταξύ γονέων και παιδιών για το σεξ τείνουν να κάνουν τα παιδιά να περιμένουν περισσότερο για την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία και τελικά να κάνουν πιο ασφαλές σεξ. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι οι συζητήσεις με φίλους γύρω από το θέμα αυξάνει τη σεξουαλική αυτοπεποίθηση μιας γυναίκας και την ικανότητά της να ζητά αυτό που θέλει στη σεξουαλική πράξη.

2. Να ενημερώνονται καλύτερα για το σεξ
Είναι αλήθεια ότι όσες περισσότερες πληροφορίες λάμβαναν οι γυναίκες για το σεξ, είτε από φίλους, είτε από το διαδίκτυο, τα βιβλία ή οπουδήποτε αλλού, τόσο καλύτερα αισθάνονταν για αυτό. «Πολλές γυναίκες ανέδειξαν την περαιτέρω ενημέρωση για ζητήματα όπως το σεξ, η αναπαραγωγική υγεία, η γονιμότητα και η έμμηνος ρύση σε καταλυτικούς παράγοντες για τη βελτίωση της αντίληψής τους για το σώμα, τον εαυτό τους, την υγεία τους. Η επιμόρφωση αυτή γινόταν συχνά με δική τους πρωτοβουλία και περιελάμβανε προσωπική έρευνα, ερωτήσεις σε άτομα εμπιστοσύνης, κ.α.», αναφέρουν οι ερευνητές.

3. Να νιώθουν άνετα με το σώμα τους
Το πώς αισθάνεται ο καθένας για το σώμα του συνδέεται στενά με το πόσο στρες ή άνεση νιώθει και για το σεξ. Ευτυχώς, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι, καθώς οι άνθρωποι άρχισαν να αποδέχονται το σώμα τους, παράλληλα άρχισαν να νιώθουν και καλύτερα για αυτό. «Όταν μαθαίνει κανείς το σώμα του και μαθαίνει να συγχρονίζεται με αυτό, αρχίζει να το αγαπά και περισσότερο», σημειώνουν οι επιστήμονες.

4. Να σπάσουν τα στερεότυπα των φύλων
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες απολαμβάνουν περισσότερο το σεξ όταν δεν παγιδεύονται στους στερεότυπους και παραδοσιακούς ρόλους των δύο φύλων, αλλά υιοθετούν πιο σύγχρονες απόψεις για τη θηλυκότητα, το σώμα, τη σεξουαλική υγεία και τη σεξουαλικότητά γενικότερα. Η ίδια τάση αναδείχθηκε και στην παρούσα μελέτη.

https://ygeiamou.gr/

Υγεία

Περισσότεροι από ένας στους έξι ανθρώπους ταλαιπωρούνται από έκζεμα, μία δερματική αντίδραση που προκαλείται από διάφορες αιτίες και εκδηλώνεται με φλεγμονή ή ερεθισμό στο δέρμα.

Οι περισσότεροι ασθενείς πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα, η οποία σε πολλούς από αυτούς πρωτοεμφανίστηκε στην παιδική ηλικία. Στην πραγματικότητα, το 40-60% των παιδιών με ατοπική δερματίτιδα θα την έχουν και μετά την ενηλικίωση.

Τί είναι όμως η κατάσταση αυτή;
Όπως απαντούν ειδικοί από την Ελληνική Δερματολογική & Αφροδισιολογική Εταιρεία (ΕΔΑΕ), ο όρος «ατοπία» σημαίνει εκδήλωση αλλεργικών αντιδράσεων εξαιτίας κληρονομικής προδιάθεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, η ατοπία προκαλεί δερματικές αντιδράσεις, δηλαδή ξηροδερμία με κόκκινες και ερεθισμένες βλάβες (εξάνθημα), οι οποίες προκαλούν πολύ έντονο, σχεδόν ανυπόφορο κνησμό (φαγούρα).

Στη χρόνια μορφή της, η ατοπική δερματίτιδα μπορεί να προκαλέσει πάχυνση του δέρματος (ιατρικά λέγεται λειχηνοποίηση).

Η ατοπική δερματίτιδα αποκαλείται και ατοπικό έκζεμα, ενώ ο περισσότερος κόσμος όταν μιλάει για το «έκζεμα» αναφέρεται σε αυτήν. Ωστόσο υπάρχουν και άλλα είδη εκζέματος, όπως η ερεθιστική δερματίτιδα, η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής κ.λπ.

Οι επιστήμονες της ΕΔΑΕ εξηγούν τι πρέπει να ξέρουμε για την συνηθέστερη μορφή εκζέματος, την ατοπική δερματίτιδα

1. Συνήθως αναπτύσσεται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος.

Τα πιο συνηθισμένα σημεία εκδήλωσης στα μωρά είναι το κρανίο και το πρόσωπο (ιδιαίτερα τα μάγουλα), το πρόσθιο τμήμα των γονάτων και οι αγκώνες. Στα παιδιά εμφανίζεται συχνότερα στον αυχένα, τους καρπούς, τα πόδια, τους αστραγάλους, στις πτυχές των αγκώνων ή των γονάτων και ανάμεσα στους γλουτούς.

Στους ενήλικες το εξάνθημα συχνά εκδηλώνεται στους αγκώνες και τα γόνατα, καθώς και στον αυχένα, ενώ μερικές φορές συνοδεύεται από κρούστα με χρώμα κιτρινωπό έως ανοικτό καφέ ή με φλύκταινες γεμάτες πύον.

2. Επιδεινώνεται με το ξύσιμο.
Τα άτομα με έκζεμα νιώθουν ασίγαστη λαχτάρα να ξύσουν το δέρμα τους, αλλά αν υποκύψουν σε αυτήν ανοίγουν έναν φαύλο κύκλο. Και αυτό, γιατί το ξύσιμο παρέχει μεν παροδική ανακούφιση από τον κνησμό, αλλά δημιουργεί μικρορρήξεις στη συνέχεια του δέρματος και προκαλεί φλεγμονή, η οποία εντείνει το αίσθημα του κνησμού.

3. Εκδηλώνεται με εξάρσεις και υφέσεις.
Ο Χειμώνας είναι μία κατ’ εξοχήν εποχή για εξάρσεις του εκζέματος γιατί αφενός ευνοεί την ξηροδερμία, αφετέρου ο κόσμος είθισται να εκτίθεται περισσότερο στους ερεθιστικούς παράγοντες (π.χ. ψύχος, μάλλινα και συνθετικά ρούχα, υγρασία, μούχλα στο σπίτι, στρες κ.λπ.) που τις πυροδοτούν.

4. Δεν αφορά μόνο το δέρμα.
Αν και οι χαρακτηριστικές βλάβες του εκζέματος είναι εμφανείς μόνο στο δέρμα, μπορεί να δημιουργήσει και άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα, έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2015 στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Nutrition and Metabolism έδειξε ότι τα άτομα με έκζεμα έχουν αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν επίσης άσθμα και δυσανεξίες ή αλλεργίες σε τρόφιμα και αλλεργιογόνα που μεταφέρονται με τον αέρα (για παράδειγμα, ένα στα δύο παιδιά με δερματικό έκζεμα έχουν ευαισθησία και στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος).

Επιπρόσθετα, όταν το έκζεμα είναι πολύ σοβαρό και εκδηλωθεί σε αρθρώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε δυσκαμψία αυτών των αρθρώσεων (π.χ. λόγω του πόνου που προκαλεί).

Μπορεί επίσης να διαταράξει και άλλες πλευρές της ζωής, όπως τον ύπνο, καθώς και την καθημερινότητα του πάσχοντος (μπορεί, π.χ., το άτομο να αισθάνεται άσχημα για τις δερματικές βλάβες του και να περιορίζει την κοινωνική ζωή του). Τέλος, μπορεί να διαταράξει την ικανότητα συγκέντρωσης του ατόμου και γενικότερα την ευεξία του.
MSM, αντιμετωπίζει πόνους σε πλάτη-αρθρώσεις, τενοντίτιδες, αρθρίτιδες, αλλεργίες, άσθμα, παράσιτα

5. Χρειάζεται εντατική ενυδάτωση.
Το έκζεμα χαρακτηρίζεται από ξηροδερμία, επομένως η καλή ενυδάτωση είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη για την αντιμετώπισή του. Οι πάσχοντες πρέπει να ενυδατώνουν το δέρμα τους αρκετές φορές την ημέρα, ιδιαίτερα μετά από κάθε επαφή με σαπούνι και νερό.

Δεν είναι κατάλληλα όλα τα σαπούνια-καθαριστικά: Σαπούνι-Παράγωγα καθαριστικά και η… ανθυγιεινή αντιβακτηριδιακή μόδα

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν έχουν έκζεμα στα χέρια, πρέπει να τα αλείφουν με υδατική κρέμα μετά από κάθε πλύσιμο, ενώ όλο το δέρμα θέλει καλή ενυδάτωση μετά από κάθε ντους.

Πολύ σημαντικό είναι ακόμα να μην τρίβει ο πάσχων δυνατά το δέρμα του με σφουγγάρι ή/και με την πετσέτα, καθώς και να μην χρησιμοποιεί σκληρά σαπούνια αλλά να προτιμά ήπια καθαριστικά για ευαίσθητο δέρμα.
Αντιμετωπίστε την ξηροδερμία του Χειμώνα με ενυδάτωση

6. Επιδεινώνεται από ορισμένα συστατικά των προϊόντων περιποίησης.
Τα προϊόντα περιποίησης πρέπει να είναι κατάλληλα για ευαίσθητο δέρμα και να μην περιέχουν ορισμένα επιβαρυντικά συστατικά.

Στα συστατικά αυτά συμπεριλαμβάνονται το γλυκολικό οξύ (glycolic acid), το σαλικυλικό οξύ (salicylic acid) και η ρετινόλη (retinol), που εξασθενούν τον δερματικό φραγμό επιτρέποντας την διαφυγή του νερού από την επιδερμίδα και την είσοδο ερεθιστικών χημικών, καθώς και τα συντηρητικά methylparaben και butylparaben που μπορεί να εντείνουν την φλεγμονή.

Πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσουν και τα προϊόντα με αρώματα, διότι μπορεί να πυροδοτήσουν μια έξαρση. Σε περίπτωση αμφιβολίας, συμβουλευθείτε τον δερματολόγο σας.

Δεν μετριούνται τα χημικά που χρησιμοποιούνται ακόμη και σε επώνυμα και πανάκριβα καλλυντικά: Επικίνδυνα συνθετικά χημικά συστατικά στα καλλυντικά. Αναγνωρίστε τα

7. Επιβαρύνεται από τα καθαριστικά για τα ρούχα.
Όταν κάποιος έχει έκζεμα, το δέρμα του είναι τόσο ευαίσθητο ώστε ακόμα και τα σαπούνια για τα ρούχα μπορεί να πυροδοτήσουν εξάρσεις. Να προτιμάτε λοιπόν τα υποαλλεργικά καθαριστικά, χωρίς χρωστικές και αρώματα, και να αποφεύγετε τα μαλακτικά υφασμάτων.

Να θυμάστε ότι ακόμα και ορισμένα υφάσματα μπορεί να πυροδοτούν το έκζεμά σας (π.χ. τα μάλλινα, τα συνθετικά και όσα δημιουργούνται με σκούρες χρωστικές).

8. Ορισμένες καλές συνήθειες μπορεί να το καταπραΰνουν.
Οι πάσχοντες από έκζεμα καλό είναι να κάνουν σύντομο μπάνιο (η διάρκειά του να είναι το πολύ 5-10 λεπτά) και να αποφεύγουν το αφρόλουτρο, να πλένονται με χλιαρό νερό και όχι με καυτό, καθώς και να αποφεύγουν τα σκληρά σαπούνια και καθαριστικά. Πρέπει επίσης να μάθουν τρόπους διαχείρισης του στρες, καθώς και να λαμβάνουν μέτρα για να αποφεύγουν την ξηροδερμία (μεταξύ άλλων, πρέπει να αποφεύγουν τις υπερβολές με την κεντρική θέρμανση).

9. Υπάρχουν θεραπείες, αλλά…
Αν και έχουν γίνει πολλά βήματα προόδου στην αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας, δεν υπάρχει ακόμα τρόπος ίασης. Ευτυχώς όμως υπάρχουν φάρμακα που καταπραΰνουν τα συμπτώματά της και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ο δερματολόγος ιατρός θα καθορίσει την απαιτούμενη αγωγή κατά περίπτωση.

Πηγή: www.enallaktikos.gr

https://www.proionta-tis-fisis.com/

Υγεία

Οστεοπόρωση – Συμβουλές για την υγεία: Η δομή των οστών του ανθρώπου επηρεάζεται από τις τροφές που καταναλώνουν, οι άνθρωποι. Τα τρόφιμα είναι πλούσια σε ασβέστιο, βιταμίνη D και θρεπτικά συστατικά. Μάλιστα, είναι ιδιαίτερα σημαντικά για τη υγεία των οστών.

Η ισορροπημένη διατροφή μπορεί να σας παρέχει τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται, ο οργανισμός σας. Σε περίπτωση που δεν ακολουθηθεί η συγκεκριμένη διατροφή είναι βέβαιο πως θα πρέπει να ενισχύσετε τον οργανισμό σας, με πολυβιταμίνες ή με συμπληρώματα διατροφής.

Η ισορροπημένη διατροφή που ακολουθείται από κάποιον περιλαμβάνει πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και ψάρια, φρούτα, ενώ σημαντικά κρίνονται και τα λαχανικά.

Οστεοπόρωση – Συμβουλές για την υγεία: Ποιες τροφές μπορούν να σας βοηθήσουν, με βάση τα συστατικά που σας προσφέρουν

– Ασβέστιο – Βιταμίνη D: γαλακτοκομικά προϊόντα, γάλα, γιαούρτι και τυρί.
– Ασβέστιο: σαρδέλες, κονσέρβα, σολομός (σ.σ. με κόκαλα).
– Βιταμίνη D: σολομός, σκουμπρί, τόνος, σαρδέλες.
– Ασβέστιο: χόρτα, γογγύλια, λάχανο, μπάμιες, κινέζικο λάχανο, πικραλίδα, μπρόκολο.
– Μαγνήσιο: σπανάκι, τεύτλα, μπάμιες, ντομάτα, αγκινάρες, μπανάνες, πατάτες, γλυκοπατάτες, σταφίδες.
– Κάλιο: ντομάτα, σταφίδες, πατάτες, σπανάκι, γλυκοπατάτες, παπάγια, πορτοκάλια, χυμός πορτοκαλιού, μπανάνες, δαμάσκηνα.
– Βιταμίνη C: κόκκινες πιπεριές, πράσινες πιπεριές, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, μπρόκολο, φράουλες, λαχανάκια Βρυξελλών, παπάγια, ανανάς.
– Βιταμίνη Κ: σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το κατσαρό λάχανο, το σπανάκι, τα γογγύλια και τα λαχανάκια Βρυξελλών.

Υγεία

Εάν δεν υπήρχε το κάπνισμα, η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) δεν θα υπήρχε ή θα ήταν μια σπάνια νόσος.
Το κάπνισμα αποτελεί τη σπουδαιότερη αιτία εμφάνισης της ΧΑΠ (85-90%), ενώ άλλα αίτια, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, ευθύνονται σε μικρότερο ποσοστό.Τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν, ότι τη στιγμή που το 25-30% όλων των εισαγωγών σε παθολογικές κλινικές οφείλεται σε αναπνευστικά νοσήματα, ποσοστό 50% αυτών αφορά τη ΧΑΠ.

Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 500-700 χιλιάδες συνάνθρωποί μας πάσχουν από ΧΑΠ, ενώ οι μισοί περίπου από αυτούς δεν το γνωρίζουν.
Τα παραπάνω ανέφεραν σε συνέντευξη Τύπου οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρίας (ΕΠΕ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ΧΑΠ, που φέτος έχει οριστεί η 20η Νοεμβρίου. Παράλληλα παρουσίασαν μια νέα διαδικτυακή καμπάνια με τον τίτλο #happyBREATHday που έχει στόχο την ενημέρωση του κοινού για τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας.

Τα συμπτώματα της ΧΑΠ
Τα συμπτώματα της ΧΑΠ βασίζονται κυρίως στην τριάδα βήχας, απόχρεμψη, δύσπνοια. Ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και το χρόνο εμφάνισης, έχουν ποικιλία βαθμονόμησης.

Η παρουσία συμπτωμάτων της ΧΑΠ είναι σημαντικό στοιχείο για τη διάγνωση, ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς απαιτείται διενέργεια σπιρομέτρησης και αναγνώριση του συγκεκριμένου αποφρακτικού προτύπου για την τεκμηρίωση της νόσου. Ο ασθενής ταλαιπωρείται από τα συμπτώματα της νόσου, τα οποία συν τω χρόνω επιδεινώνονται.

Όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, η σωστή ενημέρωση, η ορθή και έγκαιρη, όσο το δυνατόν σε πιο αρχικά στάδια της νόσου διάγνωση, η διακοπή του καπνίσματος και η σωστή θεραπεία και παρακολούθηση από πνευμονολόγο, βοηθούν τους ασθενείς να έχουν λιγότερα συμπτώματα και να ζουν σχεδόν φυσιολογικά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

© 2017 Forwoman.gr
facebook_page_plugin
Τα cookies βοηθάνε στην καλύτερη εμπειρία σας στην περιήγηση της ιστοσελίδας μας, συνεχίζοντας συμφωνείτε με τη χρήση τους.
Περισσότερα Αποδοχή